«Ιερές» ασυναρτησίες και μπουρδολογίες ΜΕΡΟΣ 44o

Η αδικία στη Βίβλο

Στους πιστούς της Βίβλου αρέσει να ισχυρίζονται ότι όλοι παίρνουμε την ηθική και την αίσθηση της δικαιοσύνης μας από τη Βίβλο. Αλλά δεν το κάνουμε. Κανείς μας δεν το κάνει.

Κανείς δεν πιστεύει ότι είναι δίκαιο να τιμωρούνται τα παιδιά για ό,τι έκαναν οι γονείς τους, ότι οι γονείς θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν τα παιδιά τους για τον Θεό ή ότι τα παιδιά θα πρέπει να εκτελούνται επειδή δεν υπακούν στους γονείς τους, για να αναφέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα. Και όμως αυτά θεωρούνται ηθικές επιταγές στη Βίβλο. Στον Ερεβοκτόνο, επισημαίνω τα εδάφια που μας κάνουν όλους να ανατριχιάζουμε σήμερα και μας κάνουν όλους χαρούμενους που δεν παίρνουμε πραγματικά την ηθική και την αίσθηση της δικαιοσύνης μας από τη Βίβλο.

1 Σαμουήλ (ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ)

1. «Έτσι ο Ντέιβιντ... πολέμησαν με τους Φιλισταίους... και τους πάταξε με μεγάλη σφαγή». 23:5

2. «Ο Κύριος είχε κλείσει τη μήτρα της [της Άννας]». 1:5

3. «Οι εχθροί του Κυρίου θα συντριβούν σε κομμάτια. από τον ουρανό θα βροντήσει πάνω τους». Αν ο Θεός δεν το κάνει Όπως εσείς, θα στείλει μια καταιγίδα στο δρόμο σας για να σπάσει το σώμα σας σε μικρά κομμάτια. 2:10

4. «Επειδή ο Κύριος θα τους σκότωνε».
   Οι γιοι του Ηλεί δεν τον άκουσαν, γιατί ο Θεός είχε ήδη αποφασίσει να τους σκοτώσει. (Πράγμα που κάνει στην Α ́ Σαμ.4:11.) 2:25

5. «Άνθρωπος του Θεού προς τον Ηλεί, και του είπε: Έτσι λέει ο ΚΎΡΙΕ... Θα σου κόψω το χέρι... Δεν θα υπάρχει γέρος στο σπίτι σου για πάντα... Θα... Καταφάλωσε τα μάτια σου και ... Λύπησε την καρδιά σου».
   Ένας «άνθρωπος του Θεού» λέει στον Ηλεί ότι ο Θεός θα «καταναλώσει τα μάτια του» και θα «λυπήσει την καρδιά του» και θα βεβαιωθεί ότι όλοι οι απόγονοί του θα το κάνουν πεθαίνουν νέοι» λόγω των πραγμάτων που έκαναν οι γιοι του. 2:27-32

6. «Και αυτό θα είναι σημείο σε σένα, που θα έρθει επάνω στους δύο γιους σου, στον Οφνεί και στον Φινεές. σε μια μέρα θα πεθάνουν και οι δύο».
   Ο Θεός λέει ότι θα σκοτώσει τους δύο γιους του ως σημάδι για αυτόν. (Απλώς για να του υπενθυμίσω τα άσχημα πράγματα που σχεδιάζει να κάνει σε αυτόν και απογόνους για να τον τιμωρήσουν για ό,τι έκαναν οι γιοι του.) 2:34

7. Ο Θεός θα τιμωρήσει τους απογόνους του Ηλεί για πάντα για τις αμαρτίες των γιων του Ηλεί. 3:12-13

8. Ο Θεός χτυπά τον λαό της Αζώτου με αιμορροΐδες «στα απόκρυφα μέρη τους». 5:6-12

9. Ο Θεός σκοτώνει 50.070 άνδρες επειδή κοίταξαν μέσα στην κιβωτό. «Και ο λαός θρήνησε, επειδή ο Κύριος είχε πατάξει πολλούς από ο λαός με μεγάλη σφαγή». 6:19

10. Ο Κύριος βρόντηξε με βροντή μεγάλη εκείνη την ημέρα επάνω στους Φιλισταίους, και τους συντρίψει· και χτυπήθηκαν μπροστά στον Ισραήλ». 7:10-11

11. «Και το πνεύμα του Θεού ήρθε επάνω στον Σαούλ... Και παίρνοντας ζυγό βοδιών, τα έκοψε σε κομμάτια, και τα έστειλε σε όλη την ακτή του Ισραήλ». Οι άνθρωποι κάνουν τα πιο ακατάπαυστα πράγματα όταν το πνεύμα του Θεού έρχεται πάνω τους! 11:6-7

12. «Ο Σαούλ... σκότωσε τους Αμμορραίους μέχρι τη ζέστη της ημέρας». Μετά έκανε ένα μικρό διάλειμμα. Εξάλλου, ο φόνος είναι σκληρή δουλειά. 11:11

13. Σήμερα ο Κύριος έκανε σωτηρία στον Ισραήλ».
    Ο Θεός έσωσε τους Ισραηλίτες σφαγιάζοντας τους Αμμωνίτες. 11:13

14. Ο Θεός παραδίδει τους Φιλισταίους στο χέρι του Ιωνάθαν. Και η «πρώτη του σφαγή... ήταν περίπου είκοσι άνδρες». Καθόλου άσχημα για μια πρώτη σφαγή. 14:12

15. Υπό την επιρροή του Θεού, οι Φιλισταίοι σκότωσαν ο ένας τον άλλον. 14:20

16. «Και ο Κύριος έσωσε τον Ισραήλ εκείνη την ημέρα».
    Ο Θεός έσωσε τον Ισραήλ αναγκάζοντας τους Φιλισταίους να σκοτωθούν μεταξύ τους. 14:23

17. Αλλά αργότερα, ο Σαούλ και ο στρατός του σκοτώνουν όλους εκείνους που δεν είχαν ήδη σκοτωθεί. 14:36

18. Ο Θεός διατάζει τον Σαούλ να σκοτώσει όλους τους Αμαληκίτες: άντρες, γυναίκες, βρέφη, θηλάζοντα, βόδια, πρόβατα, καμήλες και γαϊδούρια. Γιατί; Επειδή ο Θεός θυμάται τι έκανε ο Αμαλήκ πριν από εκατοντάδες χρόνια. 15:2-3

19. Ο Σαούλ σκότωσε τους πάντες εκτός από τον Αγάγ (τον βασιλιά) και το καλύτερο από τα ζώα. Αλλά και πάλι ο Θεός ήταν έξαλλος με τον Σαούλ γιατί Δεν σκότωσε τα πάντα όπως του είχαν πει να κάνει. Είπε: «Μεταμελήθηκα που έβαλα τον Σαούλ βασιλιά». 15:7-26

20. Ο Σαούλ επιπλήττεται από τον Σαμουήλ επειδή «έπραξε το κακό ενώπιον του Κυρίου» παραλείποντας να σκοτώσει όλους τους Αμαληκίτες. 15:18-19

21. Επειδή ο Σαούλ δεν σκότωσε τους πάντες όπως πρόσταξε ο Θεός, ο Θεός αλλάζει γνώμη γι' αυτόν Το να είσαι βασιλιάς. 15:23-26

22. Για να ευχαριστήσει τον Θεό, ο Σαμουήλ κόβει τον Αγάγ σε κομμάτια «ενώπιον του Κυρίου» [στοιχηματίζω ότι ο Θεός το απόλαυσε αυτό!] -- μετά τον Αγάγ τον παρακαλεί λέγοντας: «Σίγουρα η πίκρα του θανάτου έχει περάσει». 15:32-34

23. Αφού ο Θεός απορρίπτει τον Σαούλ επειδή αρνήθηκε να σκοτώσει αδιακρίτως, στέλνει τον Σαμουήλ να βρει άλλον βασιλιά. Ο Δαβίδ επιλέγεται και χρίστηκε από τον Σαμουήλ, και «το πνεύμα του Κυρίου ήρθε επάνω του από εκείνη την μέρα μπροστά». 16:13

24. «Αλλά το πνεύμα του Κυρίου από τον Σαούλ [επειδή δεν ήταν αρκετά φονικός για τον Θεό], και ένας κακός πνεύμα από τον Κύριο τον τάραξε». Αλλά αν ο Θεός είναι καλός, τότε πώς θα μπορούσε Έχει κακό πνεύμα; 16:14-16, 23

25. «Το πονηρό πνεύμα από τον Θεό ήρθε πάνω στον Σαούλ, και προφήτευσε». 18:10

26. Ο Δαβίδ σκοτώνει 200 Φιλισταίους και φέρνει τις ακροβυστίες τους στον Σαούλ για να αγοράσει την πρώτη του σύζυγο (την κόρη του Σαούλ, τη Μιχάλ). Ο Σαούλ είχε ζητήσει μόνο 100 ακροβυστίες, αλλά ο Δαβίδ ένιωθε γενναιόδωρος. 18:25-27

27. Και το πονηρό πνεύμα από τον Κύριο ήταν πάνω στον Σαούλ». Ο καημένος, απλά δεν μπορεί να κρατήσει μακριά από το καταραμένο κακό πνεύμα του Θεού. 19:9

28. Ο Θεός θα εξαλείψει όλους τους εχθρούς του Δαβίδ από προσώπου γης. 20:15-16

29. «Ο Δαβίδ είπε στον Αχιμέλεχ τον ιερέα: Ο βασιλιάς μου πρόσταξε μια δουλειά...»
    Ο Δαβίδ λέει ψέματα στον ιερέα, λέγοντας ότι ήταν στις δουλειές του βασιλιά (που, φυσικά, δεν ήταν), για να πάρει τρόφιμα και όπλα. Το ψέμα του του έδωσε λίγο άγιο ψωμί και το σπαθί του Γολιάθ. 21:2-8

30. «Ο Δαβίδ ρώτησε τον Κύριο, λέγοντας: Να πάω και να πατάξω αυτούς τους Φιλισταίους; Και είπεν ο Κύριος προς τον Δαβίδ, Ύπαγε, και Χτυπήστε τους Φιλισταίους». 23:2

31. «Τότε ο Δαβίδ ρώτησε τον Κύριο για άλλη μια φορά. Και ο Κύριος του απάντησε και είπε... Θα παραδώσω τους Φιλισταίους στο χέρι σου». 23:4

32. «Υπήρχε ένας άντρας στη Μαών, του οποίου τα υπάρχοντα ήταν στην Κάρμηλο. Και ο άνθρωπος ήταν πολύ μεγάλος. ... Το όνομα του ανθρώπου ήταν Νάβαλ· και το όνομα της γυναίκας του Αβιγαίας».
    Ο Δαβίδ και η ομάδα των παρανόμων του λένε στον Νάβαλ να δώσει στον Δαβίδ όλα όσα έχει. Εκείνος αρνείται, λέγοντας ότι δεν ξέρει καν ποιος είναι ο Ντέιβιντ. Ο Δαβίδ απαντά υποσχόμενος να σκοτώσει όλους στο σπίτι του Νάβαλ που κατουράνε στον τοίχο. Αλλά η Αβιγαία πήγε στον Δαβίδ και τον πλήρωσε, οπότε ο Δαβίδ αποφάσισε να μην σκοτώσει όλο τον Νάβαλ και όλους τους κατουρητές του τοίχου. 25:2-35

33. Δώσε, παρακαλώ, ό,τι έρχεται στο χέρι σου στους δούλους σου, και στον γιο σου Δαβίδ».
    Ο Δαβίδ στέλνει δέκα «νεαρούς» να πουν στον Νάβαλ να δώσει στον Δαβίδ ό,τι έχει. 25:8

34. «Αν φύγω... όποιον κατουρήσει στον τοίχο».
    Ο Δαβίδ ορκίζεται να σκοτώσει τον Νάβαλ και όλους τους άντρες του (ή όπως το έθεσε, «όποιον κατουρήσει στον τοίχο».) 25:22

35. «Αν δεν είχες σπεύσει και δεν είχες έρθει σε συνάντησή μου, σίγουρα δεν θα είχε μείνει στον Νάβαλ από το πρωινό φως κανένας που να κατουράει στον τοίχο».
    Αν η Αβιγαία δεν είχε έρθει και δεν τον είχε ξεπληρώσει, ο Δαβίδ θα είχε σκοτώσει τον Νάβαλ και οποιονδήποτε από τον λαό του «που κατουρήσει στον τοίχο». 25:34

36. «Και ύστερα από δέκα περίπου ημέρες, ο Κύριος πάταξε τον Νάβαλ, και πέθανε». Αυτό ήταν βολικό για Ο Ντέιβιντ που στη συνέχεια πήρε την περιουσία του και τη σύζυγό του, Αβιγαία. 25:38

37. «Όταν ο Δαβίδ άκουσε ότι ο Νάβαλ πέθανε, είπε: Ευλογημένος να είναι ο Κύριος... Και ο Δαβίδ έστειλε και μίλησε με την Αβιγαία, για να πάρει Εκείνη σε αυτόν για γυναίκα». 25:39

38. Ο Δαβίδ παίρνει τη δεύτερη γυναίκα του (Αβιγαία) αφού ο Θεός σκότωσε τον άντρα της (Νάβαλ). Επίσης, ταυτόχρονα, πήρε μια άλλη γυναίκα (#3), την Αβινάμ. Στο μεταξύ, ο Σαούλ έδωσε τη Μιχάλ (την κόρη του και την πρώτη σύζυγο του Δαβίδ) σε άλλον 25:41-44

39. «Και ο Δαβίδ πάταξε τη γη και δεν άφησε ούτε άντρα ούτε γυναίκα ζωντανό». (Δεν είναι περίεργο που ο Θεός συμπαθούσε τόσο πολύ τον Δαβίδ!) 27:8-11

40. Ο Σαούλ επισκέπτεται μια γυναίκα με «οικείο πνεύμα» και εκείνη επαναφέρει τον Σαμουήλ από τους νεκρούς. Σάμιουελ για άλλη μια φορά εξηγεί ότι ο Θεός είναι θυμωμένος με τον Σαούλ που δεν σκότωσε όλους τους Αμαληκίτες. Λέει ότι ο Θεός θα ελευθερώσει όλο το Ισραήλ στα χέρια των Φιλισταίων. (Εφόσον ο Σαούλ αρνήθηκε να σφάξει αθώους ανθρώπους, ο Θεός θα σφάξει τους Ισραηλίτες. Το δίκαιο είναι δίκαιο.) 28:8-19

41. «Επειδή δεν υπάκουσες στη φωνή τού Κυρίου, ούτε εκτέλεσες την οργή του φλογερού επάνω στον Αμαλήκ, Γι' αυτό, ο Κύριος έκανε αυτό το πράγμα σε σένα σήμερα». 28:18

42. «Και ο Κύριος θα παραδώσει τον Ισραήλ μαζί σου στο χέρι των Φιλισταίων· και αύριο εσύ και οι γιοι σου θα είσαι μαζί μου».
    Ο Θεός έστειλε ένα μήνυμα στον Σαούλ (μέσω ενός νεκρού που επανήλθε στη ζωή από μια μάγισσα) ήταν ότι αύριο ο Θεός θα φρόντιζε να Οι Φιλισταίοι σκοτώνουν αυτόν και τους γιους του (για να τιμωρήσουν τον Σαούλ που δεν σκότωσε όλους τους Αμαληκίτες όπως του είπε ο Θεός στο 15:3). 28:19

43. «Ο Δαβίδ τους χτύπησε από το λυκόφως μέχρι το βράδυ της επόμενης ημέρας· και δεν γλίτωσε ούτε ένας από αυτούς, εκτός από τετρακόσιους νέους».
    Ο Δαβίδ περνά τη μέρα σκοτώνοντας περισσότερους από αυτούς τους ενοχλητικούς Αμαληκίτες. Τους σκοτώνει όλους εκτός από 400 που διέφυγαν με καμήλες. (Βλέπε 15:7-8 και 27:8-9 για τις δύο τελευταίες φορές εξοντώθηκαν.) 30:17

44. «Τώρα οι Φιλισταίοι πολέμησαν εναντίον του Ισραήλ. και οι άνδρες του Ισραήλ έφυγαν από μπροστά στους Φιλισταίους, και έπεσε σκοτωμένος στο όρος Γελβουέ».
    Ο Θεός χρησιμοποίησε τους Φιλισταίους για να σκοτώσουν τους Ισραηλίτες στρατιώτες για να τιμωρήσει τον Σαούλ επειδή δεν σκότωσε όλους τους Αμαληκίτες. (Βλέπε 28:19) 31:1

45. «Οι Φιλισταίοι σκότωσαν τον Ιωνάθαν και τον Αβιναδαβ και τον Μελχισουέ, τους γιους του Σαούλ».
    Ο Θεός έβαλε τους Φιλισταίους να σκοτώσουν τους γιους του Σαούλ για να τον τιμωρήσουν επειδή δεν σκότωσε όλους τους Αμαληκίτες. Βλ. 28:19) 31:2

46. «Και πέθανε ο Σαούλ, και οι τρεις γιοι του, και ο οπλοφόρος του, και όλοι οι άνδρες του, εκείνη την ημέρα μαζί». 31:6 (539)