Μας λένε ότι έχουμε επιλογές, ότι είμαστε ελεύθεροι να αποφασίσουμε για τη ζωή μας.
Κι ύστερα, μπαμ.
Κάνε λάθος επιλογή και σε περιμένει αιώνια τιμωρία.
Ελεύθερη βούληση με ημερομηνία λήξης και πρόστιμο για πάντα.
Μάλλον έτσι ορίζει ο Θεός την έννοια του “ελεύθερου ανθρώπου”.
Και τώρα σκέψου τα κλασικά παραδείγματα. Σόδομα και Γόμορρα.
Ολόκληρες πόλεις καίγονται επειδή κάποιοι ήταν “αμαρτωλοί”.
Ελεύθερη βούληση ή μαζική τιμωρία;
Περισσότερο μοιάζει με έναν Θεό που παίζει παιχνίδια με τις ζωές των ανθρώπων.
Δεν θυμάμαι να ρώτησε κανέναν πριν στείλει φωτιά από τον ουρανό.
Και μετά μας λέει “έχεις ελεύθερη βούληση”.
Ύστερα έχουμε τον κατακλυσμό του Νώε.
Μια οικογένεια σώζεται, όλοι οι υπόλοιποι πνίγονται.
Ζώα, παιδιά, ηλικιωμένοι, αθώοι ή όχι, όλοι μαζί κάτω από το νερό.
Ελεύθερη βούληση ή τζόγος με ζωές;
Και μετά σου λένε ότι ο Θεός είναι δίκαιος.
Ναι, δίκαιος, όπως λέμε “αθώος ο ηφαιστειακός κρατήρας όταν καταστρέφει χωριά”.
Κι αν τώρα σου πω ότι όλα αυτά είναι το ίδιο που μας λένε για τον παράδεισο και την κόλαση;
Κάνε ακριβώς αυτό που θέλω ή θα σε τιμωρήσω για πάντα.
Αν δεν ακολουθήσεις, αιώνια φωτιά.
Κι όμως, η ίδια θρησκεία λέει ότι έχουμε “ελεύθερη βούληση”.
Σαν να σου δίνουν ένα παιχνίδι, αλλά οι κανόνες αλλάζουν ανά πάσα στιγμή και αν χάσεις, πας φυλακή για πάντα.
Η αλήθεια είναι ότι αυτά τα κείμενα μοιάζουν περισσότερο με μαύρο χιούμορ παρά με ηθικό οδηγό.
Ελεύθερη βούληση, ηθική, δικαιοσύνη… όλα γίνονται αστεία όταν τα βάλεις δίπλα σε Σόδομα, Γόμορρα και κατακλυσμό.
Κι αν ο Θεός είχε χιούμορ, μάλλον θα γελούσε μαζί μας, κοιτώντας τις παραλογικές ιστορίες και τις αιώνιες απειλές.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου