Δευτέρα 11 Αυγούστου 2014

Οι ορμόνες της έλξης

Οι φερομόνες είναι αόρατες χημικές ουσίες που συγκεντρώνονται στον ιδρώτα, εντοπίζονται στο δέρμα και επηρεάζουν την ερωτική μας επικοινωνία και συμπεριφορά.

feromonesΤο γονιμοποιημένο ωάριο, το πρώτο κύτταρο κάθε έμβιου όντος, περιέχει τις ταινίες του DNA. Τα γονίδια αποτελούν αυτοτελείς μονάδες κληρονομικής πληροφορίας συγκροτούμενα από DNA. Ένα μόριο DNA οικοδομείται από δύο αλυσίδες νουκλεοτιδίων που τυλίγονται η μία γύρω από την άλλη μοιάζοντας με ελικοειδή σκάλα. Αυτές οι διατάξεις νουκλεοτιδίων, αζωτούχων βάσεων και ζαχάρων ταξιδεύουν εκατομμύρια χρόνια στον χωροχρόνο.

Σε μια μαγική στιγμή για τον καθένα μας, σταθμεύουν. Τα πλάγια της σκάλας σπάζουν. Οι δύο κλώνοι ξετυλίγονται και αναδιατάσσονται αντικριστά με αστρονομική ακρίβεια στις τέσσερις διαστάσεις του χωροχρόνου. Τα ελεύθερα πλέον νουκλεοτίδια επιλέγουν παρτενέρ από τις ελεύθερες και ανάλογα τοποθετημένες βάσεις των αλυσίδων του άλλου γονέα. Εκαστο νουκλεοτίδιο παρουσιάζεται στην προκαθορισμένη θέση του κατά μήκος κάθε αλυσίδας με στρατιωτική πειθαρχία, ετοιμότητα μάχης και χρόνου στο ραντεβού του.

Το ζευγάρωμα βάσεων και νουκλεοτιδίων των γονέων επιτελείται βάσει ειδικών κανόνων βιο-σύνδεσης. Η διενέργεια αυτή καταλήγει στη δημιουργία δύο πανομοιότυπων μορίων DNA από το αρχικό μείγμα των δύο γονέων. Αυτήν την πολυπλοκότητα επέλεξε η φύση για τη μεταβίβαση κληρονομικών εντολών. Στον άνθρωπο, τα γονίδια είναι περίπου 30.000. Τα ζευγάρια βάσεων DNA υπολογίζονται σε τρία δισεκατομμύρια. Συλλειτουργούντα άπαντα, γεννούν την προσωπικότητά μας.
Το 2003 έφερε την αποκωδικοποίηση του ανθρώπινου DNA. Μάθαμε το αλφαβητάρι της ζωής. Διαβάζουμε τα γονίδια σαν πρωτόγονα ιερογλυφικά. Απαιτούνται άλλα 2.000 χρόνια για να αποκαλυφθεί το παρελθόν και να προδικαστεί το μέλλον, εκφράζοντας τις εφήμερες χαρές και λύπες της οδύσσειας του ανθρώπου, ενώ η «κιβωτός της ζωής» θα εξακολουθεί να ταξιδεύει στον χωροχρόνο.

Η μάνα φύση μεριμνά για όλα. Αξιοπρόσεκτος είναι και ο τρόπος που στρατολογεί τους γονιδιακούς σκυταλοδρόμους, καθιστώντας το αγώνισμα γοητευτικό, αν και υποχρεωτικό λόγω ορμονοεξαρτήσεων. Τα θηλαστικά, μετά την αποδοχή της αντιπαροχής ολίγων δεκαετιών δωρεάν παραμονής στον πλανήτη, υποχρεούνται σε τεκνογονία. Η διαιώνιση του είδους είναι ο μοναδικός άξονας γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η ζωή. Η εθελούσια ή μη αποστασία από την εντολή επισύρει μύρια ψυχικά συμπλέγματα, σηματοδοτώντας τη σπουδαιότητα της λειτουργίας.
Αν και οι μέθοδοι και οι τεχνικές ζευγαρώματος όλων των τάξεων των ζώων είναι απελπιστικά πανομοιότυπες. Ενα είδος μύγας του Αμαζονίου (empid fly), για να επιτύχει συνεύρεση με το θηλυκό, υποχρεούται να της προσφέρει γεύμα από σκουλήκια τυλιγμένο σε κουκούλι. Το θηλυκό, δηλαδή, υπολογίζει τη χρονομίσθωση, διακόπτοντας τη συνεργασία αν η μερίδα είναι μικρή. Οι ηδονές γεύσης και έρωτα είναι πανίσχυρες και ανταλλάξιμες.

Επικαθήμενες οι οσμές στις απολήξεις του οσφρητικού νεύρου κατά τα πλέον ευαίσθητα χρόνια του εγκεφάλου, εγγράφουν ταυτόχρονα πληροφορίες οσμής και συναισθήματος στον ιππόκαμπο, τον «πύργο ελέγχου» των συναισθημάτων. Οι οσμές βρίσκονται πολύ κοντά στα ένστικτα. Ολα τα ζώα αναγγέλλουν την παρουσία τους καθώς και το αναπαραγωγικό τους status με οσμές. Ο Αδάμ και η Εύα της Γης είναι εύοσμοι. Οι οσμές που αναδίδει το σώμα τους και διασκορπίζονται στο περιβάλλον, επιτελώντας τον προαιώνιο προορισμό τους, λέγονται φερομόνες.
Η φύση έκανε πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια αναβάθμιση της κεντρικής μονάδας αξιολόγησης πληροφοριών με αναδόμηση των μετωπιαίων λοβών του εγκεφάλου –αναθεωρώντας ταυτόχρονα και τη βαθμολόγηση των μηνυμάτων. Τα οπτικά ανήλθαν στην πρώτη βαθμίδα• ιδιαίτερα μετά την εκτεταμένη αποτρίχωση του γυναικείου σώματος. Η απώλεια των σμηγματογόνων αδένων απέβη μοιραία, καθώς κάθε ρίζα τρίχας φιλοξενεί στη βάση της έναν σμηγματογόνο αδένα. Εκτοτε, το γυναικείο αισθητικό ιδεώδες της εποχής προσφέρεται με τη λεζάντα της έντονης σεξουαλικότητας, αν και περισσότερο άτριχο και ολιγότερο μυροβόλο.
Ένας λογικός ενήλικας δεν γίνεται να θέλει να αφοσιωθεί σε κάποιον μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα, παρά μόνον όταν το αντικείμενο της φροντίδας του έχει ήδη εγγραφεί στο «υποσυνείδητο άπειρό» του.

H αίσθηση της οικονομίας στη φύση είναι εκπληκτική. Οι φερομόνες της Μαμάς δεν διέγειραν μόνον πρώτες τον Μπαμπά. Οι ίδιες βοήθησαν και τον ανθρωπάκο της πρώτης-δεύτερης ημέρας να προσανατολιστεί στη θηλή. Οι 10-15 σμηγματογόνοι αδένες γύρω από τη θηλή του μαστού, που συστρατεύονται στη μάχη επιβίωσης του μικρού μεγεθυνόμενοι, εκπέμπουν σήματα ιχνηλάτησης. Προσέξτε το κεφαλάκι του ανθρώπου των 48 ωρών. Δεν πελαγοδρομεί προς την κοιλιά. Αγωνίζεται να αγκιστρωθεί στην προεξοχή. Αν δεν τα καταφέρει, δεν αλλάζει ρότα. Αντεπιτίθεται. Με κλειστά μάτια, «βλέπει». Ο εγκέφαλος μυρίζει. Οι ίδιες οσμές που απωθούν τον Μπαμπά εκείνη την εποχή, γαληνεύουν τον μικρό πληροφορώντας τον ότι η αγκαλιά όπου φωλιάζει είναι της Μαμάς. Το μήνυμα: Ο Μπαμπάς εντέλλεται να μην απασχολεί τη Μαμά. Η φωλιά προστατεύεται.

Ιατρικά, είναι γνωστό ότι νεογέννητα που θηλάζουν εύκολα απολαμβάνουν το άρωμα της «τραπεζαρίας» τους. Αλλοι επιμένουν ότι ο κεραυνοβόλος έρωτας αποκτά λογική εξήγηση με τις φερομόνες. Ένας λογικός ενήλικας δεν είναι δυνατόν να θέλει να αφοσιωθεί σε κάποιον άλλο μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα. Εκτός αν εκείνος ή εκείνη έχει τρόπο εγγραφής στο συνειδητό χάος και το «υποσυνείδητο άπειρο» του εγκεφάλου θύματος. Αν φοβάστε αυτό το ενδεχόμενο, υπάρχει «τεστ συμβατότητας».

Κλέψτε κάποιο χρησιμοποιημένο εσώρουχο του πολυαγαπημένου σας. Βάλτε το κάτω από το μαξιλάρι σας. Επιστημονικά, η οσμή του εσωρούχου προέρχεται από εκκρίσεις και πεπτωκότα κύτταρα. Το αμυντικό σας σύστημα υποχρεούται να τα αξιολογήσει κατατάσσοντάς τα σε φιλικά ή εχθρικά. Το ίδιο θα συμβεί και με τις οσμές που θα κινητοποιήσουν ανάλογους ψυχικούς μηχανισμούς. Το τελικό συναίσθημα πρέπει να ληφθεί υπόψη σοβαρά. Η ψυχή διατάσσει. Ο εγκέφαλος υπηρετεί.

Ο καπιταλισμός άργησε να ανακαλύψει τη χρηματιστηριακή δύναμη των αντρικών αρωμάτων. Πρόσφατα, αυτά έγιναν πολύ προσοδοφόρος εμπορικός κλάδος. Εκτός από το «Ανθος λεμονιάς», πριν από 50 χρόνια ήταν άγνωστα. Σήμερα, η σειρά των πριν/μετά το ξύρισμα αλοιφών και οσμών δεν έχει τέλος. Τα ιερατεία της Ρώμης ομογενοποιούσαν τα «οφέλη» του γαϊδουρόγαλου και του δηλητηρίου της έχιδνας προς παρασκευή ανδροπρεπών οσμών. Τα ρωμαϊκά λουτρά και τα μουσουλμανικά χαμάμ ήταν τα spa του παρελθόντος χωροχρόνου. Οταν έκλεισαν, οι κυρίες της Αυλής άρχισαν να λούζονται με αρώματα. Τότε, το άρωμα απέκτησε και κοινωνικοοικονομικό status. Το γαλλικό γούστο και η ιταλική φινέτσα αναβάθμισαν την οσμή της βουκολικής βαρβατίλας σε εκείνη της τεστοστερόνης.

Oι σταυροφορίες μετέφεραν ύλες και τεχνογνωσία στην Ευρώπη. Στα τέλη του 18ου αιώνα, μόνον οι Βενετοί γαντοποιοί είχαν το νόμιμο δικαίωμα να είναι αρωματοποιοί. Εκείνοι πρώτοι σκέφτηκαν να μεταδώσουν το ερωτικό μήνυμα των οσμών με τη χειραψία: Οι φερομόνες στην υπηρεσία του μάρκετινγκ. Τότε, οι γυναίκες φορούσαν μονίμως γάντια στις δεξιώσεις της Αυλής. Το σώμα, πλην προσώπου και στήθους, ήταν καλυμμένο.

Η πολλαπλή χειραψία μπορούσε να μεταφέρει το άρωμα-κάλεσμα της κυρίας στην κρεβατοκάμαρα του νέου. Εμποτισμένα δερμάτινα γάντια και μαντιλάκια που διέλαθαν της προσοχής και έπεφταν στον χώρο αναλάμβαναν υπηρεσία ως ερωτικοί αγγελιαφόροι. Ο μίτος που εγκλωβίζει τον Θησέα στο βάθος του λαβύρινθου της ψυχής της Αριάδνης έχει όνομα και οσμή: Φερομόνες.

Είναι η ηλιθιότητα ηλίθιε

“…Το βαρύ φορτίο των συμφορών και των αθλιοτήτων που πρέπει να υποφέρουν τα ανθρώπινα όντα, είτε σαν άτομα, είτε σαν μέλη μιας οργανωμένης κοινωνίας, είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα του εντελώς απίθανου – και θα τολμούσα να πω βλακώδους – τρόπου με τον οποίο οργανώθηκε η ζωή από τις απαρχές της.” CIPOLLA CARLO

Η Βλακεία Είναι η πιο επικίνδυνη δύναμη του κόσμου. Δεν μπορούμε να την εξαλείψουμε, αλλά μπορούμε να την αναγνωρίσουμε. Αν και, κάποιες φορές, μας βοηθά να προοδεύσουμε. Η βαθύτερη αιτία της βλακείας, είναι η δυσανεξία της απέναντι στο δικό της Απύθμενο Εσωτερικό Κενό… Ο Βλάξ αυτό το εσωτερικό του Κενό, το υποψιάζεται, κι αν είναι λίγο καλλιεργημένος Βλάξ το γνωρίζει καλά, αλλά καθώς αδυνατεί, φοβάται, δειλιάζει, να το παραδεχτεί, το Απωθεί. Το παραγεμίζει είτε σωματικά -λαιμαργία- είτε στρεφόμενος προς τον εξωτερικό κόσμο με Κακία.
Είναι γνωστόν πως το ον που έχει ως υπέρτατον σκοπό ζωής τα κατώτερα ενεργειακά κέντρα, τροφή-σεξ είναι εκτός από ΟΠ, Νεκρός και Βλάξ. όσο πιο Βλάξ είναι τόσο πιο πολύ θέλει να πείσει τον εαυτό του κατ’ αρχάς, πως είναι σωστός αλλά και Μοναδικός ο σκοπός του. Αυτή την γελοιότητα την αποκαλεί Μοναδική Αλήθεια και προσπαθεί με νύχια και με δόντια να την επιβάλει στους υπόλοιπους.

Προσπαθώντας να Επιβάλλει τη σαθρή –το γνωρίζει πως είναι σαθρή και αυτό τον κάνει Βλάκα- εξουσία του ελπίζει να ξεχάσει την εσωτερική του κενότητα ..αλλά εκείνη επιστρέφει τα βραδιά καθώς ετοιμάζεται να κοιμηθεί ..η τα πρωινά λίγα δευτερόλεπτα πριν ανοίξει τα ματιά του. Φαύλος κύκλος.

Ποιες δραστηριότητες επιλέγει συνήθως ο Βλάκας; Επειδή είναι φοβισμένος, δειλός, ανασφαλής, επιλεγεί δραστηριότητες που του δίνουν μια Ψευδαίσθηση παντοδυναμίας. Καθώς είναι περιορισμένος στην Βλακεία του διαθέτει και ορισμένα πλεονεκτήματα. Οργανωτικότητα, επιμονή και υπομονή. Τα καταφέρνει συνήθως να οικειοποιείται δουλειές άλλων. Εξάλλου διαθέτει και ένα σπάνιο χάρισμα. Δεν έχει καθόλου την αίσθηση της Ευγνωμοσύνης … της αναγνώρισης, της διαφοροποίησης. Για τον βλάκα όλα = όλα ίδια. Το άλογο στο λιβάδι, η βρύση που τρέχει, ο πολιτικός που ψήφισε και η φορολογική του δήλωση είναι όλα ίδια και στρέφονται αποκλειστικά εναντίον του.

Επίσης ποτέ μα ΠΟΤΕ, δεν πιστεύει πως είναι ο ίδιος βλάξ. Οι άλλοι είναι πάντα. Έτσι γίνεται αδίσταχτα θρασύς, θανάσιμα επικίνδυνος, ανυπέρβλητα αλαζονικός ..και πείθει. Γιατί πάντα υπάρχουν αρκετοί βλάκες για να σχηματίσουν μια πλειοψηφία. Αυτό είναι το μυστικό όπλο του βλάκα. Γι αυτό ακριβώς πρέπει να εξολοθρεύουμε τη βλακεία, γιατί κάνει βλάκες αυτούς που τη συναντούν.
Καθώς επίσης είναι και βλάκας δεν μπορεί να διανοηθεί ότι κάνει κάτι το κακό, καρπούμενος τον πνευματικό ή μη μόχθο, άλλων. Αυτό αποτελεί το ΜΥΣΤΙΚΟΥ ΌΠΛΟ ΤΟΥ ΒΛΑΚΑ.

Ποια Ύπαρξη ενοχλεί περισσότερο τον Βλάκα; Η αλογόμυγα … Γιατί τον βάζει σε υποψίες αυτογνωσίας. –λέει επιτυχημένα ο κ. Κόυνερ
-Ναι κύριε Κόυνερ ..Αλλά γιατί από την άλλη η αλογόμυγα πάει και κολάει στα μούτρα του Βλάκα;
- Διότι δεν μπορεί να ανεχτεί την Βλακεία … Αυτή είναι η μοίρα της Αλογόμυγας .
Και γιατί ο Βλάκας παρόλο που είναι πιο δυνατός δεν εξοντώνει την Αλογόμυγα;
Γιατί είναι Βλάκας και Υπερβολικός. Προσπαθεί να την εξοντώσει με Κανονιές .. Μόνο ένας βλάκας θα προσπαθούσε να εξοντώσει μια Αλογόμυγα με κανόνι…- Και ποια θα ήταν η λύση;
Η λύση θα ήταν να έπαυε να είναι Βλάκας. Αλλά καθώς αυτό είναι αδύνατον δυστυχώς δεν υπάρχει λύση: Ούτε για τον Βλάκα αλλά και ούτε για την Αλογόμυγα …
Και δεν είναι Τραγικό για τον Βλάκα να πρέπει να υποφέρει διαρκώς την ενοχλητική του Αλογόμυγα;
-Ε όχι και τόσο. TI να πούνε και όσοι θα πρέπει να υποφέρουνε τον ΒΛΑΚΑ;
Πως είναι δυνατόν ο Βλάξ να μην έχει ΚΑΘΟΛΟΥ την αίσθηση του χιούμορ;
- Στην ουσία η έκλειψη Χιούμορ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟΝ ΒΛΑΚΑ. Διότι , αν είχε στοιχειώδη αίσθηση του Χιούμορ Δεν θα έπαιρνε και τον εαυτό του τόσο σοβαρά, οπότε θα έπαυε νάνε και Βλάκας .

-Και ποια είναι τα πιο σημαντικά Χαρακτηριστικά της Βλακείας; Πρώτα απ όλα ο Βλάξ δεν έχει καμιά ικανότητα μεταφορικής σκέψης. Ο βλάξ τα παίρνει όλα Κ Υ Ρ Ι Ο Λ Ε Κ Τ Ι Κ Α… Έτσι αδυνατεί να καταλάβει ποτέ ο συνομιλητής του μεταφέρει μια άποψη άλλων από την άποψη του ιδίου του συνομιλητή του. Δεν μπορεί να αντιληφθεί την εντός εισαγωγικών φράση …Παράδειγμα: Λέει η Βίβλος: ”Ο Άφρων είπε: Δεν υπάρχει Θεός ”-και λέει ο Άφρων (δηλαδή ο Βλάξ): “Είδατε; Το λέει και η Βίβλος. Δεν υπάρχει θεός”. Ο κ. Κόυνερ και ο Βλάκας
Άλλο ένα χαρακτηριστικό που περιγράφει τον βλάκα είναι … “Ο ήλιος βγαίνει όταν λαλεί ο κόκορας.” …άρα, λέει ο βλάξ “ο κόκορας βγάζει τον ήλιο…!”. Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα για να αντιληφθείς πως μπροστά σου έχεις έναν βλάκα εν πλήρη δράση, όταν προσπαθεί με σθένος, επιμονή και εμπάθεια να σου πλασάρει τις εμφυτεύσεις του σαν την μοναδική αλήθεια πού μόνο αυτός κατέχει. Αν σκαλίσεις επιφανειακά τις θεωρήσεις του, ο Γούγλης είναι χρήσιμος σε αυτό, θα βρεις πολύ εύκολα συνήθως, από που τις έχει αντιγράψει και σου τις πουλάει σαν δικές του.
Σηκώνει πολλούς τίτλους το άρθρο, αλλά η ηλιθιότητα των ανθρώπων δεν έχει όρια ούτε τέλος. Αν και κυκλοφορεί καιρό το πιο κάτω είναι κλασσικό και έτσι είναι πάντα επίκαιρο. Ας δουμε λοιπον με παράδειγμα πως καθρεφτίζεται η ηλιθιότητα των ανθρώπων, στα μάτια 2 αγελάδων.

Ανθρώπινη ηλιθιότητα:
Σοσιαλισμός: Εχεις δυο αγελάδες και δίνεις τη μια στον γείτονα σου.
Κομμουνισμός: Εχεις δυο αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δυο και σου δίνει λίγο γάλα.
Φασισμός: Εχεις δυο αγελάδες, η κυβέρνηση τις παίρνει και τις δυο και σου πουλά λίγο γάλα.
Ναζισμός: Εχεις δυο αγελάδες, η κυβέρνηση τις παίρνει και σε σκοτώνει κιόλας!
Γραφειοκρατία: Εχεις δυο αγελάδες, η κυβέρνηση παίρνει και τις δυο, σκοτώνει την μια, αρμέγει την άλλη και στο τέλος πετάει το γάλα!
Παραδοσιακός καπιταλισμός: Εχεις δυο αγελάδες, πουλάς την μια, αγοράζεις ένα ταύρο, πολλαπλασιάζεις το κοπάδι και η οικονομία αναπτύσσεται ομαλά. Στη συνέχεις πουλάς όλο το κοπάδι, γίνεσαι εισοδηματίας και ζεις καλύτερα.
Αμερικάνικη οικονομία: Εχεις δυο αγελάδες, πουλάς τη μια και αναγκάζεις την άλλη να παράγει το γάλα που αντιστοιχεί σε τέσσερεις αγελάδες. Αργότερα προσλαμβάνεις έναν εμπειρογνώμονα για να αναλύσει τους λόγους για τους οποίους έπεσε νεκρή η αγελάδα!!
Γαλλική οικονομία: Εχεις δυο αγελάδες και απεργείς επειδή θέλεις και τρίτη.
Γιαπωνέζικη οικονομία: Έχεις δυο αγελάδες και τις ανασχεδιάζεις έτσι ώστε να έχουν το 1/10 του μεγέθους τους και να παράγουν 20 φορές περισσότερο γάλα. Μετά σχεδιάζεις ένα έξυπνο καρτούν, το ονομάζεις COWKEMON και το πουλάς σε όλο τον κόσμο.
Γερμανική οικονομία: Εχεις δυο αγελάδες και τις ανασχεδιάζεις έτσι ώστε να ζουν 100 χρόνια, να τρώνε μια φορά το μήνα και να αυτοαρμέγονται!
Ιταλική οικονομία: Έχεις δυο αγελάδες αλλά δεν ξέρεις που είναι, έτσι κάνεις διάλλειμα για φαγητό.
Ρώσικη οικονομία: Έχεις δυο αγελάδες, τις μετράς και μαθαίνεις ότι στην πραγματικότητα έχεις πέντε! Τις ξαναμετράς και διαπιστώνεις ότι έχεις 42! Την τρίτη φορά διαπιστώνεις ότι έχεις ξανά δυο. Μετά σταματάς να μετράς και ανοίγεις ακόμη ένα μπουκάλι βότκα!
Κινέζικη οικονομία: Εχεις δυο αγελάδες, 300 ανθρώπους να τις αρμέγουν, ισχυρίζεσαι ότι εξασφαλίζεις πλήρη απασχόληση και υψηλή παραγωγικότητα και συλλαμβάνεις τον δημοσιογράφο που ανακοινώνει τους παραπάνω αριθμούς!
Ελληνική οικονομία: Έχεις δυο αγελάδες, τις πουλάς όσο-όσο, με τα λίγα χρήματα που σου δίνουν δίνεις προκαταβολή για να πάρεις αυτοκίνητο, το οποίο αποπληρώνεις σε 7.083 δόσεις!
Βρετανική οικονομία: Έχεις δυο αγελάδες και οι δυο είναι τρελές!

ΕΠΕΙΓΟΝΝα σωθούμε άμεσα από τους βλάκες … !
Να τους χαρίσουμε τον κόσμο τους, είναι δικαιωματικά δικός τους !
Να κάνουμε ότι είναι απαραίτητο για να φύγουμε από τον κόσμο των ηλιθίων. Άμεσα !

Το ζελέ φρούτων δεν γίνεται με φρούτα

zele_garni (3)Αυτό γράφτηκε για κάποια γνωστή αλυσίδα κατασκευής ζελέ φρούτων στην Αμερική, τα ίδια ισχύουν και στα δικά μας. Δεν εχω δει ποτε τι λεει πανω στο κουτι με το ζελέ, αλλά εγώ δεν το δίνω στα παιδιά μου, ούτε υπάρχει στο τραπέζι μου. Σκεψου αυτό το πράγμα το δίνουν στα νοσοκομεία! Νεκρή τροφή! Διαβασε και θα καταλάβεις.

Το γνωστό ζελέ φρούτων δεν γίνεται με φρούτα γιατί αυτά περιέχουν ένζυμα που καταστρέφουν τη ζελατίνη. Ίσως πολλοί από εσάς θα εκπλαγείτε αν επιχειρούσατε να φτιάξετε ζελέ με φρέσκο ή κατεψυγμένο ανανά ή οποιοδήποτε άλλο φρούτο. Και αυτό γιατί θα διαπιστώνατε ότι το ζελέ αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να πήξει. Μόνο ο ανανάς σε κονσέρβα-κομπόστα ή κάθε άλλο φρούτο που έχει υποστεί ανάλογη επεξεργασία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί γιατί όλα τα φρέσκα φρούτα εμποδίζουν την ζελατίνη να πήξει.

zele_garni (1)Αυτό συμβαίνει γιατί όλα τα φρέσκα φρούτα περιέχουν ένζυμα, γνωστά σαν πρωτεάσες που σημαίνει ότι διασπούν τις πρωτεΐνες. Η ζελατίνη που χρησιμοποιείται στη σκόνη για το ζελέ κατεξοχή εμπεριέχει ζωϊκή πρωτεΐνη κολλαγόνου, που είναι το πιο σηματικό στοιχείο στο συνδετικό ιστό. Όταν το κολλαγόνο στην ζελατίνη θερμαίνεται και ανακατεύεται με νερό δημιουργεί το ζελέ.

Οι πρωτεάσες, όπως αυτές που υπάρχουν στον ανανά, ωστόσο, διαλύουν το κολλαγόνο και έτσι κάνουν αδύνατη την πήξη σε μορφή ζελέ. Για αυτό το λόγο και ο ανανάς χρησιμοποιείται πολλές φορές στη μαγειρική για να μαλακώσει το κρέας: οι πρωτεάσες που έχει διαλύουν μερικώς τις πρωτεΐνες του κρέατος κάνοντας αυτό πιο μαλακό.

Φυσικά, τα ένζυμα σε κάθε κονσέρβα-κομπόστα φρούτου, όπως του ανανά, έχουν καταστραφεί λόγω θερμότητας.

zele_garni (2)Είναι μία «νεκρή» τροφή, όπως και όλες οι παστεριωμένες τροφές (και σε αυτές συμπεριλαμβάνονται και όλες οι κονσερβοποιημένες τροφές).

Το γεγονός ότι τα ένζυμα των φρούτων καταστρέφονται μπορεί να είναι βολικό για να φτιάξει κανείς ζελέ, αλλά έχει μεγάλο κόστος για την υγεία του σώματός του.

Για να παραμείνεις υγιής φρόντισε να καταναλώνεις ζωντανές τροφές σε επαρκείς ποσότητες.

ΝΑΙ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΖΕΛΕ που τόσο αθώο φροντίζουν να το παρουσιάζουν οι … ΠΟΙΟΙ ΑΡΑΓΕ;

Η αυγή της φιλοσοφίας

Στην αρχαιότητα οι Έλληνες Φιλόσοφοι, αποφάσισαν να κατανοήσουν το κοσμικό θαύμα, με την νόηση. Από αυτούς θεωρούμε ότι για πρώτη φορά στην Ιστορία πρόβαλε η απαίτηση να εξηγήσει ο άνθρωπος τον κόσμο και να συσχετίσει τη ζωή του με το λογικό.

Στον θριαμβευτικό δρόμο που ακολούθησε η φιλοσοφία των Ελλήνων φιλοσόφων, πέρασε πολλούς σταθμούς, διήλθε από πολλές φάσεις και για περισσότερο από μία χιλιετία αυτός ο θαυμάσιος άνθρωπος, αντλώντας από την πλούσια φύση του, παρουσίασε πλήθος συστημάτων, επιτευγμάτων και λύσεων σε πλείστα όσα ζητήματα και προβλήματα αντίστοιχα.

Οι αρχαίοι Έλληνες Φιλόσοφοι, έφεραν την χαραυγή στην φιλοσοφία, που σήμερα γνωρίζουμε, διότι παρόλο που και άλλοι λαοί είχαν ωφέλιμες γνώσεις – αντιλήψεις, αυτές παρέμειναν διάσπαρτες και προσκολλημένες στην τέχνη που εξυπηρετούσε τις ανάγκες της καθημερινής ζωής. Οι έμποροι ήξεραν να λογαριάζουν και οι χτίστες και οι ξυλουργοί να χαράζουν τετράγωνα και κύκλους.

Όμως δεν κατάφεραν να «διαχωρίσουν» τους αριθμούς – σχήματα από τα αντικείμενα και να τα μελετήσουν ξεχωριστά. Η κοσμοθεωρία τους δούλευε μέσα από την φαντασία και τον πόθο παραμένοντας ως το τέλος μυθική – θρησκευτική και μέσα από την ποίησή τους φανταστική και συμβολική.

Στην Ελλάδα πρώτη φορά γνωρίζουμε ό,τι «ξαστέρωσε» ο νους κάποιων ανθρώπων, των φιλοσόφων. Περί τον 6ο ή 7ο π.κ.ε. αιώνα στις πόλεις της Ιωνίας, με την πλούσια και τολμηρή αστική τάξη, κάποιοι άνθρωποι απεγκλωβίζονται από τις μυθικές κοσμοθεωρίες και αναζητούν για πρώτη φορά να εξηγήσουν τα φαινόμενα λογικά και βάσει των φυσικών αιτίων.

Θέλει ο Ελληνας Φιλόσοφος να εξηγήσει το “είναι” και το “γίγνεσθαι”. Να βρει μια “αρχή” την πρώτη ουσία, που με την αλλαγή της έκανε να γεννηθούν όσα βλέπουμε στον κόσμιο.

Την αρχή έκαναν οι Ιωνικές πόλεις της Μ. Ασίας, αρχής γενομένης από τη Μίλητο, τη μητρόπολη με τις πολυάριθμες αποικίες και με την πλατιά επικοινωνία στην οποία έζησαν οι πρώτοι φιλόσοφοι, ο Θαλής, ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης και ακολουθεί η Έφεσος με τον Ηράκλειτο και πολλές άλλες. Φυσικά υπήρχαν και φιλόσοφοι πριν από τον Θαλή, αλλά εμείς σήμερα δεν τους γνωρίζουμε, εδώ δεν γνωρίζουμε τον Ηράκλειτο καλά – καλά.

Γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο των ελληνικών αποικιών, στις Θρακικές πόλεις, στα Άβδηρα με τον Πρωταγόρα και τον Δημόκριτο και στην Μεγάλη Ελλάδα με πολλές φιλοσοφικές Σχολές (Πυθαγόρειοι, Ελεάτες, Εμπεδοκλής).

Μέσα στη ζύμωση αυτή, στην Ιωνία γεννιέται η έννοια και η λέξη φιλοσοφία για να φανερώσει την ορμή του Ίωνα ανθρώπου να ψάξει για να μάθει, να υψωθεί ως προσωπικότητα και να  συμπλεύσει με την φύση. Στον Όμηρο και στον Ησίοδο βρίσκουμε τον σοφό και την σοφία, στοιχεία που καθορίζουν την ικανότητα στο επάγγελμα. Ο καλός τεχνίτης και ο ικανός ναυτικός είναι σοφοί. Το ίδιο και αυτός που καταλαβαίνει τους νόμους και ξέρει να κυβερνά, δηλαδή ο σοφός και σοφιστής (οι επτά σοφοί).

Την λέξη φιλοσοφία την συναντούμε πρώτη φορά σε απόσπασμα του Ηράκλειτου. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι πρέπει να γνωρίζουν πολλά οι φιλόσοφοι / “χρή γάρ εύ μάλα πολλών ίστορας φιλόσοφους άνδρας είναι”.

Στον Ηρόδοτο και στο Θουκυδίδη σημαίνει την αγάπη για σοφία που χαρακτηρίζει τον Έλληνα, με συμπληρωματική έννοια να ζητάει κανείς την γνώση για την γνώση χωρίς κάποια πρακτική ωφέλεια.

Στον Ηρόδοτο ο Κροίσος λέει στον Σόλωνα “ως φιλοσοφέων γήν πολλήν θεωρίης είνεκεν επελήλυθας”: Ξένε, άκουσα πως από αγάπη για την επιστήμη (φιλοσοφέων) έκανες πολλά ταξίδια για να παρατηρήσεις και να μελετήσεις (θεωρίης είνεκεν). Έτσι ορίζεται και η πρώτη γενική έννοια της φιλοσοφίας – θεωρία, θεωρητική ανάγκη. Σε τεχνικό όρο για μια ορισμένη πνευματική ασχολία υψώθηκε αργότερα στη σωκρατική σχολή.

Η καινούργια αντίληψη του κόσμου και της ζωής, η αμυθολόγητη κοσμοερμηνεία, γεννήθηκε από τις νέες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες. Οι Ίωνες φιλόσοφοι από την κοινωνική τους θέση είναι δημοκρατικοί και νοιώθουν ως αποστολή τους να καταρρίψουν τις καταχνιές των μύθων και προσπαθούν να εξηγήσουν το κοσμικό πρόβλημα, να βρουν την αρχή και την ουσία του κόσμου με την λογική και μέσα από την νατουραλιστική αντίληψη τους να φωτίσουν το λαό και να τον κάνουν να πάρει ο ίδιος στα χέρια την τύχη του.

Είναι κοινωνικοί παράγοντες που πήραν μέρος στην πολιτική ζωή του καιρού τους και το έργο τους το νιώθουν σαν λειτούργημα για την πολιτεία. Ο αρχαίος Έλληνας αγαπούσε τη ζωή, ζούσε στην φύση και διαμέσου της ανάδειξης του δήμου και της αισιόδοξης αντίληψης, στρέφεται προς στα εγκόσμια αγαθά όπως η ευδαιμονία που βρίσκεται στη γαλήνη και την ευχάριστη διάθεση, την “ευθυμία”.

Χαρακτηριστικά όπως η ουσιαστική δημοκρατία, ο ορθολογισμός και η αγάπη για την ουσιώδη επίγεια ζωή αποτελούν βασικά στοιχεία του γνήσιου ελληνικού πνεύματος που ανέδειξε τη φιλοσοφία, καθώς και αρετές όπως η ανδρεία, η γενναιότητα, η αυτοθυσία, η ευθυκρισία, η τόλμη, η δημιουργία και υπεράνω όλων η ΣΟΦΙΑ.
Η φιλοσοφία μας υπενθυμίζει ότι μπορούμε να οδηγηθούμε, μέσω της σκέψης, στην βαθύτερη κατανόηση των σημερινών προβλημάτων μας. Αλλά το 95% των ανθρώπων προτιμούν να πεθάνουν παρά να σκεφτούν, το 3% των ανθρώπων σκέφτεται λανθασμένα και μόνο το 2% των ανθρώπων σκέφτεται σωστά. Γι αυτό η φιλοσοφική σκέψη που είναι από την φύση της αφηρημένη κι αμφίσημη είναι μόνο για τους ανθρώπους που σκέφτονται σωστά, όχι για όλους. Πράγματι αυτό το 2% των ανθρώπων παράγει απίστευτα αποτελέσματα στην ζωή του, απλώς και μόνο ακολουθώντας φιλοσοφικές αρχές και σκεπτόμενο σωστά.
Η επιστήμη της φιλοσοφίας δίνει ξεκάθαρες λύσεις και παρέχει κατευθύνσεις για να τις αναζητήσουμε, με την διεύρυνση της πραγματικότητας και αντίληψης του σύγχρονου κόσμου, μέσα από την παρατήρηση και την δίακριση.

Έτσι μπορούμε να αντιπαραταχθούμε στην ισοπεδωτική παγκοσμιοποίηση, αναδεικνύοντας το πρόσωπο ως άτομο και παράλληλα ως μονάδα του συνόλου, βασική αρχή της αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας.

Εάν οι Έλληνες δεν είχαν προσβληθεί από τη χριστιανική νόσο

Αν ανατρέξουμε στην αρχαία Ελλάδα, βλέπουμε ότι Ο Θαλής το 500 π.κ.ε. είχε ανακαλύψει τον στατικό ηλεκτρισμό. Ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος το 400 π.κ.ε διατυπώνουν την ατομική θεωρία, που είναι η πρώτη σοβαρή προσπάθεια υλιστικής εξήγησης του κόσμου, χωρίς παρέμβαση καμμιάς υπερφυσικής δύναμης.

Ο Αρίσταρχος το 300 π.κ.ε. διατύπωνε πρώτος την ηλιοκεντρική θεωρία, ο Ερατοσθένης το 250 π.κ.ε. αποδεικνύει την σφαιρικότητα της Γης και υπολογίζει τη περίμετρο της, με αρκετή ακρίβεια, σε 252.000 στάδια. 700 δε πλέον χρόνια αργότερα, αλλά ακόμη και σήμερα, η Εκκλησία μάς λέει ότι η Γη επιπλέει των υδάτων, όπως σαφώς ψέλνεται την Μεγάλη Πέμπτη «ο εν ύδασι την γην κρεμάσας». Χαίρε σκότος …

Ο Πυθαγόρας έβαζε τις βάσεις των Μαθηματικών, ο Ευκλείδης της Γεωμετρίας, ο Αρχιμήδης με ένα πλήθος μηχανικών επινοήσεων και ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς κατασκεύασε την πρώτη ατμομηχανή (ατμοστρόβιλος), το 150 π.κ.ε. Μια κατασκευή όπου είχαν εφαρμοσθεί δύο τρομερές εφευρέσεις. Η δύναμη του ατμού, που ακόμη και σήμερα κινεί πλοία και ατμοηλεκτρικά εργοστάσια, και η δύναμη των αερίων, που σήμερα είναι η τελευταία λέξη για την κίνηση των πυραύλων, των αεροπλάνων, και των διαστημοπλοίων.

Ο Ιπποκράτης, το 400 πκ.ε. αποφαίνεται αυτό που η σύγχρονη Ιατρική έχει αποδείξει, ότι ο δαιμονισμός είναι ασθένεια και συγκεκριμένα πάθηση του εγκεφάλου, ενώ ο Χριστός (καίτοι γιος Θεού, όπως έλεγε), δεν το γνώριζε, και διέταζε τα δαιμόνια να εξέλθουν από τους ασθενείς … που δεν ήταν ασθενείς, αλλά κατά πάσα πιθανότητα ήταν αβανταδόροι, μέλη της 70μελούς ομάδας που προηγείτο του Χριστού (όρα «Κατά Λουκάν», κεφ. Ι΄ παρ. 1).

Ο πολύπλοκος μηχανισμός των Αντικυθήρων που ανασύρθηκε από τη θάλασσα τον περασμένο αιώνα, κατασκευασμένος το 150-100 π.κ.ε. πιθανόν από τον μαθηματικό, αστρονόμο, και γεωγράφο Ίππαρχο τον Ρόδιο, ή από μαθητή του Αρχιμήδη, αποτελεί το πρώιμο στάδιο των σύγχρονων ηλεκτρονικών υπολογιστών και μαρτυρεί το υψηλό επίπεδο επιστημονικής γνώσης και τεχνολογίας των αρχαίων Ελλήνων.

Μια γνώση που δεν θα αργούσε να δώσει τους καρπούς της που δεν ήταν άλλοι από την βιομηχανική και τεχνολογική επανάσταση, προσφέροντας τα πολύτιμα αγαθά της στην ανθρωπότητα. Δυστυχώς όμως για την ανθρωπότητα, η επανάσταση που βήμα-βήμα ετοιμάζονταν να πραγματοποιήσουν οι Έλληνες, δεν πραγματοποιήθηκε, διότι με την υποταγή τους στους Ρωμαίους, αλλά κυρίως στον Χριστιανισμό, εκατοντάδες χιλιάδες θανατώθηκαν, μαζί και οι σοφοί τους, και όσοι διέφυγαν τον θάνατο, ετέθησαν υπό διωγμό.

Οι επιστημονικές και τεχνολογικές τους γνώσεις οδηγήθηκαν σε διαπόμπευση, κατασυκοφάντηση, και τελικώς στον ενταφιασμό τους, από τους (άγιους) «πατέρες» της Εκκλησίας, για πάνω από 15 αιώνες, με τα γνωστά «πίστευε και μη ερεύνα» και «απαρνήσου τα υλικά αγαθά και σώσε την ψυχή σου».

Για 1000 και πλέον χρόνια βυζαντινοχριστιανικής κυριαρχίας στον ελλαδικό χώρο, εκεί που κατά τους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους, ένα πλήθος φιλοσόφων, φυσικών, αστρονόμων υπηρετούσαν τη γνώση και την ελεύθερη σκέψη, δεν κατέστη δυνατόν να αναδειχθεί ένας σημαντικός φιλόσοφος, ένας φυσικός. Ο μόνος σημαντικός φιλόσοφος Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων πήρε αποστάσεις από τον Χριστιανισμό.

Ο Πλάτωνας διατύπωσε τις φιλοσοφικές του θέσεις περί το 350 π.κ.ε. και το 1450 μ.κ.ε. ιδρύεται στην Ιταλία πανεπιστημιακή έδρα πλατωνικών σπουδών. Ο Πλάτωνας καλείται από το μακρινό παρελθόν, να ανάψει το σβησμένο φως της ελεύθερης σκέψης και γίνεται ταυτόχρονα ο στυλοβάτης της Αναγέννησης. Οι υγιώς σκεπτόμενοι άνθρωποι εξανίστανται, πως μετά από 1800 χρόνια ζητάνε τα φώτα του σοφού μας προγόνου.

Δεν μπορούν να πιστέψουν ότι στα τόσα χρόνια που πέρασαν δεν παράχθηκε καμιά φιλοσοφική σκέψη παρά μόνο «Κύριε ελέησον».

Είναι τόσος ο ξεπεσμός των Ελλήνων, που στον ιερό χώρο της Ελληνικής Φιλοσοφικής σκέψης, τους ανώτερου στοχασμού και της Φιλοσοφικής Επιστήμης, επέτρεψαν να φτιαχτεί εβραϊκός ναός !!!! όπως φαίνεται στην φωτογραφία.

Η ανθρωπότητα αντί να εξελιχθεί πατώντας πάνω στα χνάρια των μεγάλων Ελλήνων Φιλοσόφων, αυτή ΑΝΤΙ-εξελίχθηκε, έρποντας πάνω στα χνάρια του Εβραϊκού Χριστού.

Κρίμα γι’ αυτήν και τα παιδιά της.

Ποιος πολιτισμός είναι ανώτερος;

Ο κρινόμενος δεν μπορεί να είναι και κριτής. Αλλά ούτε έχει και νόημα. Αν ο άνθρωπος αποφασίσει να εισβάλει σε μία περιοχή μελισσών θα το κάνει γιατί είναι δυνατότερος, χωρίς να προσπαθεί να βρει “ηθική” κάλυψη για τις πράξεις του. Κι αν οι άγριες μέλισσες θελήσουν να σου επιτεθούν δεν θα προηγηθεί, φαντάζομαι, διαβούλευση στην κυψέλη.

——————
5η Δημοτικού. Μας ρωτάει ο δάσκαλος: «γιατί ο άνθρωπος είναι το ανώτερο ον στον πλανήτη;» Για να το… δυσκολέψει προσθέτει: «Γιατί να μην είναι οι μέλισσες ανώτερες; Δεν φτιάχνουν το σπίτι τους, δεν έχουν μια οργανωμένη κοινωνία, δεν αποταμιεύουν τροφή;» Και συνέχισε χωρίς να περιμένει απάντηση (όπως το συνήθιζε): «Η διαφορά, παιδιά μου, είναι ότι οι μέλισσες όπως έφτιαχναν τις κυψέλες τους πριν χιλιάδες χρόνια έτσι τις φτιάχνουν και τώρα. Δεν έχουν προοδεύσει. Ενώ ο άνθρωπος εξελίσσεται συνεχώς στην επιστήμη, στην τεχνολογία, στις ιδέες».

Τη θυμάμαι σαν τώρα αυτή τη σκηνή. Ήμουν σε δίλημμα: να τολμήσω να σηκώσω χέρι ή να μην σηκώσω; Δεν ήταν για πολλές αντιρρήσεις η “έδρα” τότε κι ο συγκεκριμένος είχε ένα στυλ εκατό καρδιναλίων. Τελικά δεν άντεξα, το σήκωσα, το έχω παιδιόθεν αυτό το “κουσούρι»:
- Νομίζω, κύριε, ότι δεν μπορούμε να απαντήσουμε σ’ αυτό το ερώτημα.
- Γιατί παιδί μου;
- Γιατί είμαστε άνθρωποι, το ένα από τα δύο είδη που συγκρίνονται. Θα έπρεπε να ρωτήσουμε και τις μέλισσες για τα δικά τους κριτήρια. Μπορεί η δική μας πρόοδος να είναι επειδή είμαστε πίσω και οι μέλισσες να έχουν φτάσει στον “στόχο” τους και να μην έχουν ανάγκη να εξελιχθούν άλλο. Έτσι κι αλλιώς και ο άνθρωπος και οι μέλισσες είναι προϊόντα εξέλιξης. Το ίδιο ισχύει για κάθε σύγκριση ανθρώπου και κάποιου άλλο είδους. Ποιος ορίζει τα κριτήρια;

Πέρασαν 40 χρόνια από τότε. Όμως εξακολουθώ να έχω την ίδια ακριβώς άποψη. Ο κρινόμενος δεν μπορεί να είναι και κριτής. Αλλά ούτε έχει και νόημα. Αν ο άνθρωπος αποφασίσει να εισβάλει σε μία περιοχή μελισσών θα το κάνει γιατί είναι δυνατότερος, χωρίς να προσπαθεί να βρει “ηθική” κάλυψη για τις πράξεις του. Κι αν οι άγριες μέλισσες θελήσουν να σου επιτεθούν δεν θα προηγηθεί, φαντάζομαι, διαβούλευση στην κυψέλη.

Στην περίπτωση σύγκρισης μεταξύ των ανθρώπινων πολιτισμών ισχύει ακριβώς το ίδιο. Ποιος θα ορίσει τα κριτήρια; Αν το κριτήριο π.χ. είναι η ευτυχία που αισθάνονται τα μέλη μιας κοινωνίας από την ζωή τους ή ο βαθμός κινδύνου που αντιπροσωπεύει κάθε πολιτισμός για την επιβίωση του πλανήτη, οι αγχωμένοι, υπερκαταναλωτικοί γιάπηδες του Μανχάταν βρίσκονται πολλά σκαλιά κάτω από μια απομονωμένη φυλή τροφοσυλλεκτών και κυνηγών στη Νέα Γουινέα.

Κι επειδή αυτό το άρθρο έχει ως στόχο να συμβάλει σε ένα διάλογο που πυροδοτήθηκε από μία προηγούμενη τοποθέτησή μου, αξιολογώ, από την ανάποδη, μία ακραία περίπτωση ασύμβατης με τον πολιτισμό μας συμπεριφοράς: την κλειτοριδεκτομή. Κάποιο λόγο είχε που υιοθετήθηκε και επιβλήθηκε, εδώ και αιώνες, στις συγκεκριμένες κοινωνίες. Για κάποιες φυλές με προσδόκιμο ζωής τα 40 έτη και με παιδική θνησιμότητα, ακόμα και σήμερα, που φτάνει στο 20%, ο μοναδικός τρόπος διαιώνισης του είδους είναι η συνεχής τεκνοποίηση.

Η καταστολή επομένως της γυναικείας σεξουαλικότητας (και με την θέσπιση της ποινής του θανάτου για τη μοιχεία) είναι ένας μηχανισμός που εξασφαλίζει σταθερή και αποδοτική «παραγωγική μονάδα». Η πολυγαμία είναι επίσης ένας τρόπος δημιουργίας ισχυρών πολυμελών οικονομικών μονάδων και αδιάλειπτης παραγωγής/ανατροφής απογόνων δεδομένου μάλιστα ότι σ’ αυτές τις χώρες ο βαθμός μητρικής θνησιμότητας είναι επίσης μεγάλος (πάνω από 1000 θάνατοι μητέρων ανά 100.000 γεννήσεις).

Αν λοιπόν κρίνεις την κλειτοριδεκτομή με κριτήριο την επιβίωση της φυλής, θα την βρεις πολύ πιο αποτελεσματική από την απελευθερωμένη σεξουαλικά Ευρωπαία που κάνει ένα παιδί, κι αυτό μετά τα 40! Αν το ίδιο συνέβαινε στην Ευρώπη, δεν θα είχαμε υπογεννητικότητα! Ναι, αλλά δεν θα είχαμε τον πολιτισμό που έχουμε. Κι επειδή μάς αρέσει ο πολιτισμός μας έχουμε κάθε δικαίωμα να τον προστατεύσουμε.

Οι ψευδοφιλοσοφικές συζητήσεις περί ανωτερότητας και κατωτερότητας των πολιτισμών, με το φάντασμα της απολυτοκρατίας να παραμονεύει, είναι όχι μόνο άχρηστες αλλά και ύποπτες: μυρίζεσαι την προσπάθεια της μιας πλευράς να επικαλεσθεί ηθικά ερείσματα για τις επιλογές της και αναρωτιέσαι «πού το πάει». Η πεποίθηση ότι ένας πολιτισμός είναι ανώτερος από έναν άλλον είναι πολύ εύκολο να οδηγήσει σε ολοκαυτώματα.

Όμως, αυτό δεν καθιστά τους πολιτισμούς ίδιους. Είναι διαφορετικοί. Και κάποιοι είναι, σε μεγάλο βαθμό, ασύμβατοι. Όποιος δεν το βλέπει, εθελοτυφλεί. Κρίσιμος παράγοντας στη δυνατότητα ώσμωσης δύο πολιτισμών είναι ο “συντελεστής εξελιξιμότητας” του καθενός, ο οποίος είναι ευθέως ανάλογος του πλήθους των στοιχείων που διαμορφώνουν την κουλτούρα του. Στο Ισλάμ η θρησκεία παίζει κυριαρχικό ρόλο. Κάποιες φορές στην ιστορία του, πήγε να ξεφύγει από την επιτήρησή της. Αλλά δεν κράτησε για πολύ.

Οι μουλάδες αντεπιτέθηκαν και αλυσόδεσαν την επιστήμη, τις τέχνες, τα γράμματα, παράγοντες, που σε άλλους πολιτισμούς συμμετέχουν πολύ πιο δραστικά στη διαμόρφωσή τους. Στο Ισλάμ όλα είναι από τη θρησκεία και για τη θρησκεία. Εδώ και αιώνες, στο σουνιτικό τουλάχιστον Ισλάμ τίποτε δεν κινείται. Αν δεν είχαν την τύχη να κάθονται πάνω στον μαύρο χρυσό θα ήταν οι πιο υπανάπτυκτες χώρες του κόσμου.

Γίνονται ζυμώσεις στο Ισλάμ; Φυσικά. Αλλά δεν έχω καμία υποχρέωση και καμία διάθεση να συμμετάσχω! Αν το φανατικό Ισλάμ χρειαστεί 2-3 αιώνες για να περάσει στην Αναγέννησή του, αποκεφαλίζοντας εν τω μεταξύ μερικά εκατομμύρια αντιπάλους, δεν μου ακούγεται και πολύ ευχάριστο. Αισθάνομαι τυχερός που δεν έζησα στις εποχές του χριστιανοφασισμού. Δεν θέλω να ζήσω τον ισλαμοφασισμό, είναι παράλογο; Να δώσει χίλιες φορές η Δύση άσυλο και κάθε είδους βοήθεια σε όσους “κοσμικούς” Μουσουλμάνους θέλουν να ξεκολλήσουν το Ισλάμ από τον μεσαίωνά του.

Αλλά τους φανατικούς που προσπαθούν να επιβάλουν τη σαρία στην Ευρώπη τι τους καμαρώνει; Γιατί να δεχθούν πίσω τα Ευρωπαϊκά κράτη τους χιλιάδες μουσουλμάνους Ευρωπαίους πολίτες που πήγαν εθελοντές για σεμινάρια κτηνωδίας στη Συρία και ανεβάζουν φωτογραφίες στο FB κρατώντας τα κομμένα κεφάλια των αντιπάλων; Την χρειαζόμαστε αυτή την τεχνογνωσία στην Ευρώπη; Θα έπρεπε ήδη να έχουν κηρυχθεί εγκληματίες πολέμου και να έχει εκδοθεί διεθνές ένταλμα σύλληψης.

Τον δρόμο τον δείχνει η φιλελεύθερη Αυστραλία στην οποία κυβέρνηση και αντιπολίτευση μεθοδεύουν αλλαγή της νομοθεσίας για να απαγορεύσουν την είσοδο στη χώρα στους 200 περίπου Αυστραλούς πολίτες Αραβικής καταγωγής, που πολεμούν στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας και κατά πάσα πιθανότητα συμμετείχαν στην ανάπτυξη ισλαμοφασιστικών δικτύων στην Αυστραλία πριν τον πόλεμο.

Δεν έχει καμία σημασία το ποσοστό των φανατικών που έχουν παρεισφρήσει στην Ευρώπη. Και μικρό να είναι (που δεν είναι), δουλεύει όπως το τοξικό δηλητήριο. Σκεφθείτε μόνο την πιθανότητα ένας παρανοϊκός μουλάς να τους καλέσει να εξαπολύσουν πόλεμο “στην καρδιά του Σατανά” και να αρχίσουν να σκάνε οι βόμβες στα μετρό και στις πλατείες των Ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Σκεφθείτε οι επιθέσεις αυτοκτονίας που διαβάζουμε (ως μονόστηλα) στο Πακιστάν, τη Νιγηρία, την Υεμένη, το Αφγανιστάν… να αρχίσουν να συμβαίνουν στο Μοναστηράκι, στο Σύνταγμα, στην πλατεία Αριστοτέλους. Η ζωή μας θα έχει αλλάξει ανεπιστρεπτί.

Δεν έχουμε μόνο δικαίωμα, έχουμε υποχρέωση να προφυλάξουμε τη Δημοκρατία που με τόσες θυσίες μάς παρέδωσαν οι πρόγονοί μας. Έχουμε υποχρέωση να την παραδώσουμε στα παιδιά μας καλύτερη, αντιπροσωπευτικότερη, αποτελεσματικότερη. Γι’ αυτό, σ’ αυτή τη Δημοκρατία έχουν θέση ΜΟΝΟ όσοι σέβονται τις αρχές της. Όσοι δεν τις σέβονται ΦΕΥΓΟΥΝ. Δεν είναι ρατσισμός, δεν είναι προκατάληψη. Είναι θεμελιώδης κανόνας δικαίου. Είναι στοιχειώδης μηχανισμός αυτοπροστασίας.

Θεωρώ λοιπόν ότι η Ευρώπη συνολικά, και φυσικά η Ελλάδα, θα πρέπει να υιοθετήσει τις εξής αρχές:

1. Η εφαρμογή της σαρίας, είτε νομότυπα (όπως γίνεται σήμερα στη Θράκη) είτε παράνομα αλλά με την ανοχή των αρχών (όπως γίνεται στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε.) θα πρέπει να απαγορευθεί εδώ και τώρα. Και μόνο που το συζητάμε είναι απίστευτο! Δεχόμαστε, στο όνομα δήθεν της διαφορετικότητας, τη λειτουργία παράλληλων νομικών συστημάτων; Είμαστε με τα καλά μας; Και γιατί αυτό να ισχύει μόνο για μουσουλμάνους και όχι για οποιονδήποτε ο οποίος εκπροσωπεί ένα οποιοδήποτε θρήσκευμα; Παρόμοια προβλήματα υπήρξαν με φανατικούς και Χριστιανικών δογμάτων. Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά προτιμούν να αφήσουν το παιδί τους να πεθάνει παρά να του κάνουν μετάγγγιση αίματος. Θα τους το επιτρέψουμε; Η νομοθεσία αποφάνθηκε: ο γιατρός θα κάνει το καθήκον του αγνοώντας την παράνοια του φανατικού. Για τους μουσουλμάνους θα ισχύσει άλλο δίκαιο;

2. Η εκπαίδευση θα είναι κοσμική και μόνο. Να το ξαναπώ: κοσμική και μόνο! Θρησκευτικά σχολεία θα μπορούν να λειτουργούν μόνον εκτός εκπαιδευτικού συστήματος και μόνον για παιδιά ηλικίας 14 ετών και άνω, με διδακτέα ύλη που θα εγκρίνεται από το Υπουργείο Παιδείας, ώστε να μην καλλιεργεί τη μισαλλοδοξία. Οι μαντράσες, τα ισλαμικά θρησκευτικά σχολεία πρέπει να σφραγιστούν άπαξ δια παντός σ’ ολόκληρη την Ευρώπη. Στη Βρετανία, σε πάνω από 2000 μαντράσες, 200.000 παιδιά μεταναστών, από 4 ετών, διδάσκονται το Κοράνι κάθε απόγευμα.

Πολλές δημοσιεύσεις και κρυφά τραβηγμένα βίντεο (http://www.dailymail.co.uk/news/article-1356361/Shame-Britains-Muslim-schools-Secret-filming-shows-pupils-beaten.html#_blank) αναφέρονται στη σωματική βία που είναι μέρος της ισλαμικής εκπαίδευσης. Οι δάσκαλοι εξαναγκάζουν τα παιδιά να μάθουν το Κοράνι απ’ έξω επαναλαμβάνοντας κάθε στίχο επί χρόνια και απειλώντας τα να μην τολμήσουν να αμφισβητήσουν καμία από τις αρχές του. Τα χτυπούν όποτε προφέρουν λάθος μια λέξη ή ξεχνάνε ένα στίχο. Τη βία που υφίστανται τα παιδιά ως θύματα την αναπαράγουν ως ενήλικοι θύτες. Δεκάδες χιλιάδες μαντράσες σε όλον τον κόσμο γίνονται εκκολαπτήρια τρομοκρατών του «ιερού πολέμου».

3. Για την κλειτοριδεκτομή υιοθετείται άμεσα η τυχαία δειγματοληπτική εξέταση σε κορίτσια μεταναστών από χώρες στις οποίες εφαρμόζεται το βάρβαρο έθιμο. Αν βγει θετική, πατέρας, μητέρα και αυτός/ή που διενήργησε τον ακρωτηριασμό απελαύνονται χωρίς δικαίωμα εισόδου ξανά σε χώρες της Ε.Ε., ενώ το μωρό δίνεται για υιοθεσία. Και μόνο από τον φόβο της εξέτασης και της απέλασης, πολλά ξυράφια θα “στομώσουν”. Κάθε νέος μετανάστης ενημερώνεται για αυτή την διάταξη μόλις πατήσει το πόδι του σε κέντρο προσφύγων.

4. Απαγορεύεται η είσοδος και φυσικά η κυκλοφορία στην Ευρώπη σε άτομα που φορούν νικάμπ ή μπούργκα. Αν θες να ζεις σε μια ελεύθερη χώρα θα δείχνεις το πρόσωπό σου, όπως δείχνουμε κι εμείς το δικό μας. Πρόσφατα (1/7), το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απέρριψε την προσφυγή μιας μουσουλμάνας Γαλλίδας η οποία στράφηκε κατά της γαλλικής νομοθεσίας, διεκδικώντας το δικαίωμα να φοράει μπούρκα. Λίγες ημέρες πριν, το γαλλικό Ακυρωτικό Δικαστήριο επικύρωσε την απόλυση μιας υπαλλήλου που φορούσε νικάμπ σε βρεφονηπιακό σταθμό.

Πέρυσι ένα ζευγάρι μουσουλμάνων έκαναν επεισόδια σε προάστιο του Παρισού, όταν ο άνδρας αρνήθηκε την εξακρίβωση των στοιχείων της γυναίκας του που φορούσε νικάμπ. Και οι δύο καταδικάστηκαν για αντίσταση κατά της αρχής σε φυλάκιση τριών μηνών ο άντρας και ενός μήνα η γυναίκα και σε πρόστιμο 150 ευρώ. Όμως γιατί εξακολουθούν να παραμένουν στη Γαλλία; Δεν θα έπρεπε αμέσως μετά την αποφυλάκιση να απελαθούν; Αν κάποιες βιώνουν σε όλη τους τη ζωή το σύνδρομο της Στοκχόλμης και καμαρώνουν για τον υποβιβασμό τους σε αντικείμενο, να πάνε να αναθρέψουν τη νέα γενιά μαχητών του Ισλάμ στη Νιγηρία, όχι στα Παρίσια. Ούτε στα Πατήσια.

Η νομοθεσία δεν είναι θέσφατο. Είναι εργαλείο. Ένα από τα προβλήματα του νομικού μας συστήματος (όχι μόνον της Ελλάδας) είναι ότι επικεντρώθηκε στην καταστολή και στην τιμωρία αγνοώντας σχεδόν εντελώς την πρόληψη. Θέλοντας να ξορκίσει μνήμες απολυταρχικών καθεστώτων αρνείται να αποδεχθεί μηχανισμούς προφύλαξης. Υποκριτικά ισχυρίζεται πως όλα βαίνουν καλώς κι όταν αποδειχθεί ότι δεν βαίνουν, μοιράζει ευθύνες και ποινές. Μέγα λάθος. Μπορεί τα προληπτικά μέτρα να εγείρουν πολλά θέματα ατομικών ελευθεριών, αλλά, ναι, αυτό είναι το πρόβλημα της εποχής μας και πρέπει να το λύσουμε: πώς θα δημιουργήσεις νομοθετικό πλαίσιο πρόληψης χωρίς να απαρνηθείς τις αρχές σου.

Όλα γίνονται, αν θες να τα κάνεις. Όμως, κάποιοι δεν θέλουν. Είναι τυχαίο ότι οι μεγαλύτερες αντιδράσεις στον εξορθολογισμό της μεταναστευτικής πολιτικής προέρχονται από συγκεκριμένα νομικά κυκλώματα εκμετάλλευσης των μεταναστών που έχουν ως βιτρίνα οργανώσεις – σφραγίδες για την υπεράσπιση δήθεν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Κι επειδή δεν μπορούν να πουν ανοιχτά: εμείς αντιδρούμε γιατί κονομάμε, μαύρα, αρκετά δις ευρώ τον χρόνο (1,2 δις υπολογίζεται, ο ετήσιος τζίρος της παράνομης μετανάστευσης μόνο στην Ελλάδα!), πληρώνουν κάτι παρακμιακές κρατικοδίαιτες αριστεράντζες να τσιρίζουν κάθε φορά που κάποιος φωτίζει το πρόβλημα. “Είμαστε μια ανεκτική κοινωνία”, λένε.

Είμαστε ανεκτικοί, διότι η συντριπτική πλειονότητα των μελών των Δυτικών κοινωνιών, μέχρι σήμερα, ασπάζονται την ανεκτικότητα ως αρχή τους. Δεν μας είχαν προκύψει φασίστες εισαγωγής σε υπολογίσιμο αριθμό. Τους ενδογενείς φασίστες, όμως, τους κυνηγάμε εδώ και χρόνια. Ο ναζισμός είναι εκτός νόμου σε πολλά κράτη της Ε.Ε. ακριβώς λόγω της ολοκληρωτικής ιδεολογίας του. Το φανατικό Ισλάμ είναι καλύτερο;

Πάρτε το απόφαση. Στους μη ανεκτικούς, θα γίνουμε μη ανεκτικοί. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Μηχανικές μέλισσες θα γονιμοποιούν φυτά

Ρομποτικές μέλισσες, οι οποίες θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη γονιμοποίηση φυτών, τη διεξαγωγή επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης, την εξερεύνηση επικίνδυνων περιβαλλόντων, μετεωρολογικές παρατηρήσεις κ.α. αναπτύσσουν ερευνητές του Harvard University.

Βασική έμπνευση πίσω από το πρόγραμμα των «RoboBees», είναι η βιολογία και η συμπεριφορά των μελισσών. Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του προγράμματος, στόχος είναι η εμπνευσμένη από τη Φύση έρευνα να οδηγήσει σε καλύτερη κατανόηση σχετικά με τη μίμηση της συλλογικής συμπεριφοράς και «νοημοσύνης» μιας αποικίας μελισσών, καθώς και η ανάπτυξη νέων πρωτοποριακών μεθόδων για τον σχεδιασμό και τη δημιουργία ενός ηλεκτρονικού υποκατάστατου νευρικού συστήματος ικανού να αντιληφθεί και να προσαρμοστεί στα δεδομένα μεταβαλλόμενων περιβαλλόντων, εξελίσσοντας παράλληλα το αντικείμενο της κατασκευής μικροσκοπικών μηχανικών ιπτάμενων συσκευών.

Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της Washington Post, ρομποτικές μέλισσες τέτοιου είδους θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμες για την αντιμετώπιση του σημαντικού προβλήματος της μείωσης του πληθυσμού των μελισσών (Colony Collapse Disorder). Των ερευνητών ηγείται ο Ρόμπερτ Γουντ, και μόλις αποδειχθεί ότι οι RoboBees είναι σε θέση να ελιχθούν εν πτήσει και να μεταφέρουν τα φορτία γύρης τους σε μεγάλες αποστάσεις, ενδεχομένως να είναι δυνατή η αντικατάσταση μιας αποικίας μελισσών με ένα σμήνος ρομποτικών υποκατάστατων.

Η ανάπτυξη των RoboBees έχει να κάνει με μια σειρά τεχνολογικών καινοτομιών, που προέρχονται από πολλούς τομείς έρευνας: «έξυπνοι» αισθητήρες απαιτούνται για τον εντοπισμό των ανθών, αναλαμβάνοντας τους ρόλους που έχουν σε ένα έντομο οι κεραίες και τα μάτια. Επίσης, απαιτούνται συσκευές ασύρματης επικοινωνίας και μικροσκοπικές φορητές πηγές ενέργειας, καθώς και προηγμένες τεχνικές για να είναι δυνατή η σταθεροποίησή τους εν πτήσει.

Οι ερευνητές του Χάρβαρντ συνεργάζονται με το Τμήμα Βιολογίας του Northeastern University και την Centeye, μια εταιρεία μικροηλεκτρονικών στην Ουάσιγκτον, η οποία θα συνεισφέρει με τεχνογνωσία. Η χρηματοδότηση προέρχεται από το National Science Foundation, στο πλαίσιο του προγράμματος Expeditions in Computing.

Ο φάρος της Άνδρου και άλλοι δώδεκα εντυπωσιακοί φάροι που αντέχουν στα ισχυρά κύματα και τους ανέμους


Ο φάρος είναι ένα σχεδόν παγκόσμιο σύμβολο της ασφάλειας και της καθοδήγησης που για χρόνια βοηθούσε τους ναυτικούς να βρουν το δρόμο για το σπίτι τους.
Παρά το γεγονός ότι σταδιακά η νέες τεχνολογίες τους «εκτοπίζουν», εξακολουθούν σε πείσμα των καιρών να αποτελούν επικά μνημεία στην ανθρώπινη επινοητικότητα και τη δική τους αντοχή.

Από την Άνδρο, το κατεξοχήν νησί των ναυτικών, μέχρι την Γαλλία, τις ΗΠΑ αλλά και την παγωμένη Ισλανδία, εντυπωσιακοί φάροι αντέχουν στα ισχυρά κύματα και τους ανέμους και αντέχουν σαν σύμβολα ασφάλειας και σταθερότητας.
Γουάιτφορντ – Βρετανία
Βρέστη – Γαλλία
Μίσιγκαν – ΗΠΑ

 Πόρτο – Πορτογαλία
Καλιφόρνια – ΗΠΑ
Αστούριας – Ισπανία
Άνδρος – Ελλάδα
Ο φάρος Τουρλίτης της Άνδρου Ο φάρος Τουρλίτης κατασκευάστηκε το 1887 και είναι ο μοναδικός φάρος χτισμένος πάνω σε βράχο μέσα στη θάλασσα. Το ύψος του κυλινδρικού του πύργου είναι 7 μέτρα και το εστιακό του ύψος είναι 36 μέτρα. Βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το ενετικό κάστρο στην πρωτεύουσα της Άνδρου στη Χώρα. Ο φάρος λειτούργησε για πρώτη φορά την 1η Ιανουαρίου του 1897 και ήταν καταδιοπτρικός Ε' τάξεως με φωτοβολία 11 ναυτικά μίλια. Είναι πύργος στρογγυλός και έχει ύψος 5 μέτρα. Βρίσκεται επάνω στον ομώνυμο βράχο αριστερά των εισερχομένων στο λιμάνι της Άνδρου. Το 1943 καταστράφηκε από τους Γερμανούς και το 1950, στα πλαίσια ανασυγκρότησης του φαρικού δικτύου, λειτούργησε ως αυτόματος ασετιλίνης, αλλά σε σιδηρόπλεκτο οβελό επάνω στα ερείπια του παλαιού. Το 1994, με δωρεά της οικογένειας Γουλανδρή, ο πύργος ανακατασκευάστηκε στην αρχική του μορφή και από τότε λειτουργεί και πάλι ως αυτόματος ασετιλίνης.
Σαν Εστεμπάν ντε Πράβια – Ισπανία
Φάστνετ Ροκ – Ιρλανδία
Καντάμρπια – Ισπανία
Ανατολικό Σάσεξ – Βρετανία
Νήσος Μούρο – Ισπανία
Ισλανδία

Κυριακή 10 Αυγούστου 2014

Πανσέληνος...Απόψε... ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ!

Φωτογραφία του χρήστη Mary Iosifidou.Η πανσέληνος, όπως παρατηρείται από τη Γη.
Πανσέληνος ονομάζεται η σεληνιακή φάση κατά την οποία ο δορυφόρος της Γης η Σελήνη φαίνεται «πασιφαής», δηλαδή όλο το ημισφαίριό της, το στραμμένο προς τη Γη φαίνεται ως ένας πλήρης φωτεινός κυκλικός δίσκος. Στη φάση της Πανσελήνου η Σελήνη διέρχεται κατά το μεσονύκτιο από τον μεσημβρινό του τόπου που παρατηρείται, δηλαδή 12 ώρες ακριβώς μετά τη διάβαση του Ήλιου από τον ίδιο μεσημβρινό. Συνεπως την ώρα που ανατέλλει η Πανσέληνος δύει ο Ήλιος. Αυτό αποδεικνύει πως η Σελήνη στη φάση αυτή βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά της Γης από ό,τι ο Ήλιος, και όταν τα τρία αυτά σώματα βρίσκονται πάνω στην ίδια ευθεία γραμμή, ή μάλλον όσο πλησιέστερα στη γραμμή αυτή είναι δυνατό. Στην αστρονομική «γλώσσα» λέμε ότι ο Ήλιος και η Σελήνη βρίσκονται σε συζυγία και πιο συγκεκριμένα σε αντίθεση. Σε αυτή τη χρονική στιγμή, όπως φαίνεται από τους παρατηρητές πάνω στη Γη, το ημισφαίριο του φεγγαριού που βλέπει τη Γη φωτίζεται πλήρως από τον Ήλιο και εμφανίζεται στρογγυλό. Κατά τη φάση της πανσελήνου, η αόρατη πλευρά της Σελήνης, που δεν είναι ποτέ ορατή από τη Γη, είναι τελείως σκοτεινή (έχει νύχτα). Η πανσέληνος αποκαλείται στην κοινή γλώσσα ή στη λογοτεχνία και ολόγιομο φεγγάρι.

Φωτογραφία του χρήστη Mary Iosifidou.Επειδή ένας συνοδικός μήνας διαρκεί περίπου 29,53 γήινες ημέρες, η πανσέληνος «πέφτει» είτε τη 14η είτε τη 15η μέρα του σεληνιακού μήνα σε εκείνα τα ημερολόγια που αρχίζουν τον καινούργιο μήνα με τη φάση της Νέας Σελήνης.
Η βίαιη και οξεία διαταραχή της ανθρώπινης συμπεριφοράς (περιπτώσεις σχιζοφρένειας) φαίνεται να εμφανίζει έξαρση κατά τη διάρκεια της πανσελήνου, χωρίς να τεκμηριώνεται αιτιώδης σχέση στα δύο φαινόμενα.
Η πανσέληνος συνδέεται παραδοσιακά στη λαϊκή αντίληψη με την αϋπνία, τις επιληπτικές κρίσεις (από όπου και η συνώνυμη λέξη «σεληνιασμός» για την ασθένεια επιληψία) και διάφορα μαγικά «φαινόμενα» όπως η λυκανθρωπία. Ωστόσο, οι ψυχολόγοι δεν έχουν βρει πειστικές ενδείξεις ότι η πανσέληνος έχει επιδράσεις πάνω στην ανθρώπινη συμπεριφορά.

Φωτογραφία του χρήστη Mary Iosifidou.Οι σχετικές στατιστικές μελέτες δεν συμφωνούν μεταξύ τους, καθώς άλλες δείχνουν θετική και άλλες αρνητική συσχέτιση.
Πολλοί νεοπαγανιστές πραγματοποιούν ένα μηνιαίο τελετουργικό, το Esbat, σε κάθε πανσέληνο, ενώ οπαδοί παραδοσιακών κινέζικων θρησκευτικών δοξασιών ετοιμάζουν τις προσφορές τους προς τους προγόνους τους και θεότητες σε κάθε πανσέληνο και νέα σελήνη.

Μαρία Ιωσηφίδου

 

Το σπασμένο πιάτο...


Πέτα ένα πιάτο στο πάτωμα και σπάστο!

- ΟΚ το έκανα…

Έσπασε;

- Ναι, έσπασε ...

Τώρα ζήτα συγνώμη...

- Συγνώμη!


«Ξανά έγινε» το πιάτο ολόκληρο όπως πρίν;

- Όχι ...!!

Κατάλαβες τώρα ;...

Αποβάλετε από τη ζωή σας όσους τη δηλητηριάζουν

Η ποιότητα της ζωής εξαρτάται από το είδος των σχέσεων που καλλιεργούμε ή αλλιώς από τις δυναμικές των κοινωνικών μας δικτύων.

Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση ατόμων με τεράστια αυτογνωσία, οι ετεροκαθορισμοί επηρεάζουν ακόμα και τον τρόπο, που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό. Ο τακτικός απολογισμός των καταστάσεων, που μας καθηλώνουν και η αποτίμηση των προσώπων, που επιβραδύνουν την ψυχολογική, πνευματική και κοινωνική ανάπτυξη είναι επιτακτικός.

Τα πρόσωπα αυτά, που κρυφά ή φανερά, αλλά σίγουρα λανθασμένα, μοιάζουν με αναγκαία κακά, δημιουργούν μια αρνητική κουλτούρα, ένα νοσηρό κλίμα, στο οποίο εγκλωβίζουν. Παραδόξως, παίρνουν και τη μορφή εκείνου, που θα μας βγάλει από την δεινή θέση, για την οποία εκείνα εν πολλοίς ευθύνονται.

Ομοιάζουν με τους τωρινούς σωτήρες πολιτικούς, που θα μας απαλλάξουν από την κρίση, που οι ίδιοι επεδίωξαν. Όμως είναι πολύ πιο επικίνδυνα, επειδή εκμεταλλεύονται τους φόβους, τις ενοχές, την αγάπη, την ανάγκη, το καθήκον και την φιλοτιμία. Αλλά κυρίως, επειδή είναι προσφιλή, και η αγωνία της μοναξιάς ή της περιθωριοποίησης ζοφερή. Θα τα αναγνωρίσετε εύκολα, επειδή αντιστέκονται σε κάθε εγχείρημα για αλλαγή. Κι αυτό γιατί η μεταβολή της ψυχολογικής σας ισορροπίας και η έκθεση σε νέα ερεθίσματα και πρόσωπα μπορεί να τα αποκαθηλώσει από το βάθρο, στο οποίο εσείς οι ίδιοι τα ενθρονίσατε.

Θα φανερωθούν εύκολα, επειδή καμιά φορά σας σπρώχνουν άκριτα προς την αλλαγή, χωρίς να σας προειδοποιούν για τις συνέπειες, με μόνο στόχο να επιστρέψετε ηττημένοι πίσω. Θα τα διακρίνετε, καθώς δημιουργούν και παίζουν με τις ανασφάλειες, καθώς αντιλαμβάνονται εύκολα την εξαρτητική σχέση και λόγο στο λόγο φροντίζουν να τη συντηρούν και να την επιτείνουν.

Τρέφονται με την υποσυνείδητη πεποίθηση κάθε ανθρώπου πως ο ίδιος αποτελεί το κέντρο του σύμπαντος (όπως και η Γη για τους αρχαίους) και πως όλα περιστρέφονται γύρω από το υπερτροφικό ή αδύναμο εγώ, που ζητά επιβεβαίωση και ανατροφοδότηση.

Εξαφανίστε από τη ζωή σας τους μίζερους χαρακτήρες, εκείνους που δεν μπορούν να ευχαριστηθούν τη στιγμή, αντλούν ηδονή όμως με το να καθιστούν εσάς συνεργούς στην κακοδαιμονία και τη γκρίνια. Αποδέκτες καθώς καθίστασθε των αρνητικών συναισθημάτων, σταδιακά, είτε ενστερνίζεστε τη φιλοσοφία τους είτε είστε έτοιμοι να εκραγείτε, συνήθως σε αθώα θύματα. Μην τους απαντάτε, μην δικαιολογείστε, μην συνδιαλέγεστε. Δεν το επιθυμούν και δεν πρόκειται να αλλάξουν.

Εξορίστε όσους υποτιμούν την αξία σας, υποδαυλίζουν την αμφιβολία, μαραίνουν την αυτοεκτίμηση. Αλλά πρώτα φροντίστε να αποκτήσετε μια δόση υπερηφάνειας, που θα σας κάνει να πιστέψετε πως σε εσωτερικές αρετές κρύβεται ο θησαυρός κάθε ανθρώπου.

Ρίξτε στην πυρά εκείνους που παίρνουν τη ζωή, τους τύπους, τις διαδικασίες, τις συμβάσεις υπερβολικά σοβαρά. Τα χρόνια που απομένουν είναι τόσο πολύτιμα, που η κατασπατάλησή τους σε ανθρώπινες ματαιοδοξίες, κοινωνικά θέσφατα και υποκριτικά μετερίζια είναι ανούσια.

Απομονώστε τους κόλακες, αυτούς που σας επαινούν σε κάθε περίσταση, ετούτους που στους ανώτερους φέρονται δουλικά και σε όσους εκλαμβάνουν ως κατώτερους, δυναστικά. Σας σπρώχνουν σε περιπέτειες, για να σας δουν να καταστρέφεστε, σας παρουσιάζουν τις μισές αλήθειες και αλλοιωμένα τα δεδομένα.

Αντιληφθείτε τους ανέντιμους, που θα σας υποσκάψουν και θα σας τη φέρουν πισώπλατα. Αν στο περιβάλλον σας υπάρχουν παρόμοιοι, θα ενεδρεύουν σε κάθε σας προσπάθεια και θα καιροφυλαχτούν σε κάθε σας λάθος. Μην συσχετίζεσθε μαζί τους κι αν δεν είναι αυτό εφικτό, αποκαλύψτε τους πρώτοι.

Γίνετε ξένοι προς άτομα δίχως χιούμορ, αποξενωθείτε από εκείνους που δεν μπορούν να αυτοσαρκαστούν, από τους υπερευαίσθητους και ευερέθιστους. Το μόνο που επιδιώκουν είναι να σας αναγκάζουν διαρκώς να απολογείστε.

Αποφύγετε τους λογάδες, τους φλύαρους, την κομπορρημοσύνη και τον πομφολυγισμό. Οι περιττές λέξεις, ο πλεονασμός και οι τάχα ρηξικέλευθες αποφάνσεις απλά καλύπτουν την αδυναμία τους να διατυπώσουν οτιδήποτε ουσιώδες.

Πατάξτε τους προφήτες, τους μάντεις που ελλοχεύουν όχι προς χάριν της πρόληψης, αλλά για να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις, ώστε τα γεγονότα και οι πράξεις να έχουν την έκβαση, που θέλουν.

Να είστε επιφυλακτικοί όταν συναναστρέφεστε με άτομα, που δεν έχουν κανένα σχέδιο, στόχο ή προοπτική. Όσους αρμενίζουν χωρίς πυξίδες και στρατηγική και αλλάζουν κάθε τόσο τις πορείες τους, ανάλογα με τον άνεμο και τις συνθήκες.

Επιστέγασμα των θεωριών είναι οι πράξεις. Μην διακυβεύετε την ενέργειά σας με όσους χρησιμοποιούν τις θεωρίες, τα συνθήματα, τις κραυγές, για να αποκτήσουν προσωπική ταυτότητα. Ακόμα και η αγάπη μετριέται με το πλήθος των θυσιών, που είναι έτοιμος να κάνει κάποιος για σας. Τα υπόλοιπα είναι συμβιβασμός.

Συνεπακολούθως, αποστομώστε τους δήθεν, τους επιφανειακούς, εκείνους που χρησιμοποιούν την κουλτούρα, την αναζήτηση, την κοινωνική ευαισθησία, για να εντυπωσιάζουν και να γίνονται αποδεκτοί.

Η ηθική έχει ένα αξιοπρόσεκτο χαρακτηριστικό: Αν την αγνοήσεις στο ελάχιστο, είσαι έτοιμος και για τα σημαντικά να την αποκηρύξεις. Εναντιωθείτε στους ασυνεπείς, στα πρόσωπα που είναι διατεθειμένα να παραβούν, να σκευωρήσουν, να δράσουν παράτυπα. Συμπαρασύρουν με τα στιγμιαία οφέλη, που αποκομίζουν.

Ο έρωτας δωρήθηκε στους ανθρώπους για να δίνει χαρά. Αν ο σύντροφος συνέχεια σας ταλαιπωρεί με αμφιθυμίες, οπισθοχωρήσεις, βολέματα, υπεκφυγές, απιστίες, τότε δεν είναι για σας. Στα ερωτικά μην επαναπαυθείτε με τίποτα λιγότερο από όσο αξίζετε.

Μην απαιτείτε την ευτυχία, αν πρώτα δεν έχετε προπαρασκευασθεί να την χαρίσετε σε άλλους. Αντισταθείτε στους επηρμένους, που ζητούν, χωρίς να έχουν αποδείξει ότι μπορούν να ανταποδώσουν.

Αναγνωρίστε τα παράσιτα, τους ξενιστές, αυτούς που, ενώ φαντάζουν εξαρτημένοι από σας, στην πραγματικότητα απομυζούν τις δυνάμεις σας, αποστραγγίζουν τη δύναμή σας, δοκιμάζουν τα όρια και τις αντοχές σας. Μπορεί αρχικά να κολακευθείτε από την ψευδεπίγραφη σχέση υποτακτικής συνδιαλλαγής, αλλά όταν θα έχετε εξαντληθεί, αυτοί θα συνεχίσουν ακάθεκτοι, για να συναντήσουν το επόμενο ανυποψίαστο θύμα.

Μην δίνετε σημασία σε κουτσομπόληδες, επειδή οι αναλύσεις τους περί συμπεριφορών και κινήτρων είναι κατάπτυστες και γιατί το αντίτιμο της στρεβλής πληροφορίας είναι ο καταποντισμός σας στους άλλους από τα αμετροεπή στόματά τους.

Ανεκδοτάκια... Με διακοπές της κρίσης

Επιτέλους! Φέτος θα πάω διακοπές 9 με 15.
Ξέρετε κανένα καλό μέρος για αυτές τις έξι ώρες;
------

Επίσης, βρήκα φοβερή ταξιδιωτική προσφορά...
Βερμούδες με 10 ευρώ... !
------

Κι εκεί που έπινα χαλαρά τον καφέ μου στην παραλία,...
βλέπω Γερμανούς τουρίστες και τρελάθηκα ...
Καλά, αυτοί δεν πρέπει να δουλεύουν για να μας δανείζουν;
--------

- Αφεντικό, πότε θα πάρουμε άδεια;;;
- Αχαχαχαχαχαχαχα, καλό!!! Το άλλο με το πότε θα πληρωθείτε το ξέρεις;
---------

-Εισιτήριο έχετε;
-Υγεία να έχουμε κι όλα τ’άλλα έρχονται κύριε ελεγκτά μου.
--------

- Αφεντικό..φέτος θα πάρουμε άδεια;;
- Βλέπεις εκείνα τα κουτιά;
- Ναι..
- Ε..άδεια είναι..πάρτα όλα!!
-------

Σε περίπτερο σε νησί. Πάω στον περιπτερά 2 μπουκαλάκια νερό.
- Τwo euros.
- Τι δύο ευρώ ρε;
-Α, Έλληνας είσαι; Ένα.
------------

- Σιγά μην γίνουμε σαν τους Γερμανούς που αγοράζουν μια φέτα καρπούζι..
- Καλησπέρα πόσο να βάλω;
- 5€ αμόλυβδη αδερφέ..
------------

Σαγιονάρες οκ
Μαγιό οκ
Γυαλιά οκ
Αντιλιακό οκ
Φουσκωτό στρώμα οκ
Πετσέτες οκ
Ρακέτες οκ
Ψάθα οκ εντάξει, χώρεσαν όλα στο πατάρι!
------------

- Καλημέρα ... Να κάνω μια ερώτηση ;
- Φυσικά κύριε μου ...
- Το μαγιό στην βιτρίνα που είναι 330€ , είναι μαζί με τα αεροπορικά και την διαμονή ;
--------

- Ρε φίλε, τι ωραίο μαύρισμα είναι αυτό;  Τι βάζεις ;
- Δέκα στρέμματα ντομάτες ...

Kαι ο παράδεισος μπορεί να περιμένει...όσο ο άνθρωπος μισεί τον Εαυτό του..

Πραγματικά είναι πολύπλοκη η Ζωή μας και φαίνεται τόσο βίαια και άθλια, που πολλές φορές αναρωτιόμαστε "γιατί να είναι έτσι?"
Παρ' όλα αυτά συνεχίζουμε την ίδια βιαιότητα, είτε να την συνηθίζουμε και να την ανεχόμαστε, είτε να την ανακαλύπτουμε στους άλλους και να τους απεχθανόμαστε, είτε να μένουμε παθητικά αδιάφοροι, περιμένοντας με χαιρεκακία να τιμωρηθούν, ενίοτε μπορεί να τους τιμωρούμε και εμείς οι ίδιοι...Ο θεός τιμωρός για τον καθένα ανατέλλει με διαφορετικό τρόπο...Άβυσσος γαρ το συναισθηματικό πεδίο του ανθρώπου...
Ο χριστιανισμός ανακάλυψε το φάρμακο της παραμονής μας στην ασυνειδησία, με τις ευλογίες του θεού...Έβγαλε τον δαίμονα έξω από τον συναισθηματικό κόσμο των ανθρώπων και έτσι τους έδωσε κίνητρο να παραμένουν ασυνείδητοι, πολεμώντας κάθε τι στον Φυσικό Κόσμο που τους τον θυμίζει, παραμένοντας σε ένα καλό, που κανέναν μέχρι τώρα δεν βοήθησε να γίνει Άνθρωπος...ούτε καν καλύτερος άνθρωπος (από ποιόν άραγε?)

Ο κόσμος μας γέμισε με συμπονετικές πράξεις, που όμως χάνονται μέσα στην βιαιότητα και αυτό, αντί να γίνει η δική μας ανακάλυψη, αντί να γίνει η δική μας απάντηση στο "γιατί", παρέμεινε κατάσταση του δαίμονα (που στην ευχή είναι και εγώ ποτέ μου δεν είδα κανέναν?) που παραπλανά και συσκοτίζει τον κόσμο μας...
Νομίζω ότι τώρα, περισσότερο από ποτέ, τούτος ο δαίμονας έχει φορτωθεί πολλά λάθη, πολλές παραπλανήσεις, πολλούς πολέμους...
Εξωγήινος, μεταφυσικός, κολασμένος και κακός όσο δεν πάει άλλο...
Μια συνήθεια είναι να μένεις στο παρελθόν και να λυπάσαι για τα λάθη σου...
Να μένεις πάνω στο πηγάδι του και να πολεμάς γι' αυτό που βρίσκεται εκεί μέσα...
Στην ουσία πολεμάς ένα φάντασμα και εν τω μεταξύ η Ζωή περνάει και εσύ νομίζεις ότι αυτό που βιώνεις είναι ζωή...

Τι "μάθημα" να πάρει κανείς από ένα πηγάδι?
Το μόνο που σε μαθαίνει είναι τον μηδενισμό της εξέλιξής σου, γιατί όλη σου η εμπειρία χτίζεται εκεί γύρω από το πηγάδι...
Παίρνω το νερό, χύνω το νερό, παίρνω το νερό, χύνω το νερό, παίρνω το νερό, χύνω το νερό, παίρνω το νερό, χύνω το νερό...
γεμίζω-αδειάζω, γεμίζω-αδειάζω, γεμίζω-αδειάζω, γεμίζω-αδειάζω, γεμίζω-αδειάζω
μια συνεχιζόμενη μηχανιστική κίνηση, μέχρι να σπάσει η στάμνα και να λυτρωθείς, από αυτό που νόμιζες ότι ζεις...
στο τέλος βαριέσαι και την στάμνα, αλλά νομίζεις ότι δεν έχεις άλλον τρόπο να ξεδιψάσεις...
Είναι η πιο όμορφη εμπειρία η διαδρομή από το Δύο στο Ένα, γιατί σε βάζει στην διαδικασία να θυμηθείς τους θησαυρούς της διαδρομής που έκανες από ΄το Ένα, στο Δύο...Και το να μην νιώσεις την παραμικρή θλίψη γι' αυτήν την διαδρομή, είναι η Σοφία και η Αγάπη μεμιάς εκφρασμένες...

Μπορείς να δεις την Ζωή με όποιο τρόπο θέλεις...
Να ζεις σαν σταγόνα στον ωκεανό
Να αγωνίζεσαι να γίνεις ωκεανός
Να λυπάσαι που είσαι σταγόνα
Να θαυμάζεις τον ωκεανό και να νιώθεις ασήμαντη σταγόνα
Μπορείς ακόμα να νομίζεις ότι είσαι ωκεανός και να περιφρονείς την σταγόνα
όλα είναι διαδρομές, μέχρι να ανακαλύψεις ότι είτε εκδηλώνεσαι σαν σταγόνα, είτε σαν ωκεανός, είναι Ένα πράγμα...
Και μια σιγανή φωνή μέσα μας λέει...
Όμως κουνήσου από το πηγάδι...Όποιο τρόπο και να διαλέξεις η κατεύθυνση είναι το Ένα...Και μια κατεύθυνση έχει κίνηση...
Δεν είναι μεταφυσικός ο δαίμονας...Είναι παραμύθι που μας πούλησαν για να σφαζόμαστε μεταξύ μας με τις ευλογίες του θεού...
Ειρήνη και άνθρωπος, δεν θα ανταμώσουν ποτέ σε τούτο το πεδίο του Φυσικού Κόσμου, αν το παραχωρούμε στην ασυνειδησία μας...
Εκεί είναι ο δαίμονας του καθενός...είτε καλός άνθρωπος είναι, είτε κακός, είτε καλύτερος, είτε χειρότερος...
και ο παράδεισος μπορεί να περιμένει...όσο ο άνθρωπος μισεί τον Εαυτό του..με "καλοσύνη" βεβαίως βεβαίως

Της αχαριστίας έπεται η αναισχυντία


  ΞΕΝΟΦΩΝ
“Της αχαριστίας έπεται η αναισχυντία”
Επακόλουθο της αχαριστίας είναι η αναισχυντία - δηλαδή η ξετσιπωσιά, η έλλειψη εντροπής

Ευγνωμοσύνη και αχαριστία

Ευγνωμοσύνη είναι μια λέξη θεϊκή, γι αυτό και η α-χαριστία φέρνει την Νέμεσις.

Δεν είναι τυχαίο που ο αχάριστος είναι εκείνος που λαμβάνει συντομότερα και εντονότερα την μήνιν των Θεών και της Θεϊκής ενέργειας.

Η Θεϊκή Ενέργεια εκτός από την επιβράβευση του Καλού, τυχαίνει να είναι και τιμωρός.

Το ίδιο συμβαίνει και για εκείνον που άγεται και φέρεται από την έπαρση και την αμετροέπεια.

Οι σύγχρονοι δρομολογητές των αλλαγών πάνω στον πλανήτη μας είναι αυτοί που δεν ξεχνούν γρήγορα, θυσιάζουν την προσωπική τους ευκολία στο όνομα της προσφοράς και δεν ξεχνούν να μνημονεύουν εκείνους που τους στήριξαν, τους αγκάλιασαν και μοιράστηκαν μαζί τους την ενέργεια τους για να τους δουν να ανεβαίνουν από το πηγάδι του νοητικού σκότους στο φως.

Γιατί η αληθινή επανάσταση, νοητική-πνευματική,είναι να γνωρίζει κάποιος τις θεϊκές του ικανότητες , τις κρυμμένες μέσα του ικανότητες-δεξιότητες, και να μαθαίνει να χειραγωγεί τα πάθη, και τον ακράδαντο εγωισμό , που κατατρώει τα πάντα.

Έτσι γίνεται εκείνος ο οδηγός και ο ελεγκτής της Συμπαντικής Ενέργειας, και μόνος του οδηγεί το δικό του άρμα στο μονοπάτι που έχει επιλέξει, αντί να σέρνεται στα άρματα όλων των άλλων με προκαθορισμένο τέλος.

Ο νοών νοείτω

 

Ο άνθρωπος θα γεννηθεί όταν θα καταλάβει ότι δεν είναι μόνο το «εγώ», είναι και «ο άλλος»

Όλα ξεκινάνε με το άτομο. Το άτομο είναι αυτό που μιλάει πολύ. Ας το ονομάσουμε η γλωσσοκοπάνα της ψυχής. Η ψυχή έχει να πει τρία πράγματα, αλλά δεν τολμάει να τα πει έτσι, λέει τόσα πολλά που στο τέλος λες μα τι μου είπε. Άρα το άτομο είναι αυτό που δίνει τόση μεγάλη σημασία στο «εγώ» του, που όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από τα προβλήματά του. Μετά έχει νόημα ο άνθρωπος.

Αρχικά είναι το «εγώ» και μετά λέμε «εμείς». Στην πραγματικότητα το «εμείς», είναι ο πληθυντικός του «εγώ». Άρα είναι ο «εγώ», «εγώ», «εγώ» και το λέμε «εμείς». Ο άνθρωπος θα γεννηθεί όταν θα καταλάβει ότι δεν είναι μόνο το «εγώ», είναι και «ο άλλος».

Άρα σε αυτήν τη διαδικασία, ο άνθρωπος καταλαβαίνει ότι είναι άνθρωπος, επειδή υπάρχει συνάνθρωπος. Τώρα κοιτάξτε πώς μπλέκονται τα πράγματα. Όταν ο άνθρωπος καταλαβαίνει ότι έχει σημασία ο άλλος, μετά αναρωτιέται πώς τον βλέπει ο άλλος και μετά καταλαβαίνει ότι ο άλλος τον βλέπει ότι είναι ο άλλος άλλος.

Άρα από το «εγώ», «εμείς», περνάμε στους «άλλους» και μετά καταλαβαίνουμε ότι είμαστε οι «άλλοι άλλοι». Μετά όμως το αληθινό ερώτημα είναι το εξής: «Εγώ» ή «οι άλλοι»; Θα πείτε πώς αλλάζει αυτό.

Το πράγμα είναι πολύ απλό, είναι ότι αν το «εγώ» καταλάβει ότι το πιο σημαντικό είναι οι «άλλοι», τότε είναι συνάνθρωπος.

Τώρα για να καταλάβετε λίγο πιο εύκολα, αν δεν είναι τόσο γνωστό σε σας, γιατί είναι πιο σημαντικοί «οι άλλοι» από το «εγώ»;

 Ο λόγος είναι πολύ απλός, σκεφτείτε το σε επίπεδο Ανθρωπότητας.

Άμα εξαφανιστεί το «εγώ», η Ανθρωπότητα θα ζει. Αν εξαφανιστούν «οι άλλοι», η Ανθρωπότητα θα πεθάνει.

Ο άνθρωπος ως αυτοεξελισσόμενος οργανισμός

Αν ο άνθρωπος είναι ένα ιδιαίτερο πείραμα πάνω στη Γη, σε αντιδιαστολή με τα ζώα που δεν μπορούν να έχουν ατομική εξέλιξη, τι στ’ αλήθεια σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ο άνθρωπος μπορεί να αναπτυχθεί εσωτερικά, μόνο αν αρχίσει να καταλαβαίνει την ανάγκη αυτού του πράγματος και αναζητήσει το νόημα μέσα του. Μόνο μέσω της εσωτερικής ελευθερίας, που είναι η κατανόησή του, ένας άνθρωπος μπορεί να εξελιχθεί. Κανένας εξωτερικός καταναγκασμός δεν μπορεί να το προκαλέσει αυτό. Όταν δούμε ότι είμαστε λάθος και συνειδητοποιήσουμε πως είμαστε και πως συμπεριφερόμαστε, τότε από αυτή τη βάση μπορεί να γίνει δυνατή η αυτοεξέλιξη. Αρχίζουμε να αλλάζουμε, όταν αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε τον εαυτό μας και να βλέπουμε την ανάγκη για κάτι τέτοιο.

Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να αλλάξει μέσα από την κατανόησή του. Αυτή είναι η μόνη έννοια υπο την οποία είναι ελεύθερος και αυτή την ελευθερία κανείς δεν μπορεί να του την πάρει. Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει τη ζωή ή τους άλλους ανθρώπους. Μπορεί όμως ο καθένας να αλλάξει τον εαυτό του. Αυτό το σύστημα ξεκινάει με τον άνθρωπο, με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, με σένα, και ο σκοπός σου είναι να αλλάξεις εσύ τον εαυτό σου.

Ούτε οι κανόνες, ούτε τα τελετουργικά, ούτε οι τελετές, ακόμη και αν ο στόχος τους είναι η εξέλιξη του ανθρώπου, δεν μπορούν να τον αλλάξουν αν ο ίδιος δεν αρχίσει να καταλαβαίνει. Η Εργασία επομένως ξεκινάει με τη διδασκαλία ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να διεισδύσουμε στον εαυτό μας και να ξεκινήσουμε να τον βλέπουμε. Οι προσευχές, τα προσκυνήματα κτλ είναι άχρηστα, διότι γίνονται εξωτερικά. Μόνο μέσα από τη γνώση και την εργασία στο είναι μας μπορεί να γεννηθεί μια νέα κατανόηση.

Η επόμενη ιδέα είναι ότι ο άνθρωπος βρίσκεται σε άσχημη θέση πάνω στη Γη. Η Γη είναι ένα μικρό σημείο στο ηλιακό μας σύστημα, το ηλιακό μας σύστημα είναι ένα μικρό σημείο στο γαλαξία μας και ο γαλαξίας μας είναι ένας ανάμεσα σε πολλούς. Ο άνθρωπος είναι σε άσχημη θέση, κάτω από πολλούς νόμους, οι οποίοι δεν συνεισφέρουν απαραίτητα στην ευημερία του. Από την άποψη της κοσμολογίας, ο άνθρωπος είναι μια κουκίδα στο σύμπαν, ένα νέο πείραμα, το οποίο ίσως κάποια στιγμή εξαφανιστεί για να δώσει τη θέση του σε ένα άλλο πείραμα. Ο άνθρωπος αποκτά κάποια σπουδαιότητα από κοσμικής πλευράς, μόνο όταν συνειδητοποιήσει το ρόλο του και τη μοίρα του και αρχίσει να ζει πιο συνειδητά.

Αν ο άνθρωπος ήταν μόνο μια μηχανή, δεν θα υπέφερε από τις εσωτερικές του οδυνηρές αμφιβολίες και αβεβαιότητες, απλά γιατί δεν θα ήταν τίποτε άλλο παρά μια μηχανή: ο καθένας όμως γνωρίζει έστω και με ένα θολό τρόπο ότι δεν είναι έτσι – και ότι οφείλει να είναι διαφορετικός.

Η Τρίτη ιδέα σχετικά με τον άνθρωπο είναι ότι όσο παραμένει σε ύπνο και είναι μηχανικός χρησιμοποιείται.

Αν ο άνθρωπος ήταν ανίκανος να κάνει κάτι για τον εαυτό του, η θέση του θα ήταν οικτρή, χωρίς ελπίδα – θα υπόκειτο σε όλα όσα συμβαίνουν ολόγυρά του, πλημμύρες, ασθένειες, πόλεμοι κτλ. Αυτό θα ήταν μόνο η ζωή του. Για τον άνθρωπο όμως που προσπαθεί να αυτοεξελιχθεί το νόημα δε βρίσκεται στη συνηθισμένη ζωή. Ωστόσο, η ζωή μας χρησιμοποιεί λόγω της θέσης μας σε αυτόν τον πλανήτη.

Ακόμη και αν οι εξωτερικές καταστάσεις αλλάξουν, εμείς θα εξακολουθούμε να παραμένουμε κάτω από τους ίδιους νόμους οι οποίοι χρησιμοποιούν τον άνθρωπο. Όσο το είναι παραμένει το ίδιο, τόσο η ανθρωπότητα θα προσελκύει το ίδιο είδος ζωής, αναπόφευκτα.

Το μόνο σημείο εκκίνησης για μια ουσιαστική αλλαγή βρίσκεται μέσα μας – στο πνεύμα μας.

Σύμφωνα με την άποψη αυτού του συστήματος, όλη η ανθρωπότητα κοιμάται.Είμαστε σε ύπνο, και σε αυτή την κατάσταση η ανθρωπότητα δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Στις μέρες μας, η ανθρωπότητα χρησιμοποιείται όλο και πιο πολύ από κοσμικές δυνάμεις έξω από αυτήν, διότι έχει απορρίψει τη δύναμη να ξυπνήσει.

Το σύστημα αυτό στρέφεται γύρω από τον κεντρικό άξονα ότι ο άνθρωπος είναι ένας αυτοεξελισσόμενος οργανισμός, ικανός για εξέλιξη μέσα από την κατανόησή του και την αλλαγή του επιπέδου του είναι του – μέσω της οποίας μπορεί να έρθει κάτω από νέες επιδράσεις και να δεχθεί βοήθεια.

Στις δυο πρώτες καταστάσεις συνείδησης είμαστε μηχανικοί και δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Μόνο στο τρίτο επίπεδο συνείδησης ή αλλιώς Ενθύμησης του εαυτού, μπορεί ο άνθρωπος να αλλάξει την κατάστασή του πάνω στη Γη.

Τα δέντρα και τα πρόβατα

egoΤα πρόβατα περπατάνε με το κεφάλι κάτω ψάχνοντας συνέχεια για τροφή. Σπάνια σηκώνουν το κεφάλι. Τα δέντρα ενώνουν τη γη με τον ουρανό, στέλνοντας τις ρίζες τους βαθιά μέσα στο χώμα και τα φύλλα τους ψηλά προς τα πάνω.
Τα πρόβατα ακολουθούν τυφλά το κοπάδι για να μη μείνουν μόνα. Το ακολουθούν οπουδήποτε, δεν έχουν καμιά ανεξαρτησία.
Τα δέντρα στέκονται ίσια και ανεξάρτητα δεν χρειάζονται τίποτε αλλά έχουν πολλά να δώσουν.
Τα πρόβατα κάνουν πολύ θόρυβο με τα κουδούνια τους και τα βελάσματα τους.
Τα δέντρα στέκουν σιωπηλά και μόνο στον άνεμο ψιθυρίζουν. Αυτή η σιωπή φέρνει ηρεμία σε όσους βρίσκονται γύρω τους.
Τα πρόβατα εξαρτώνται από εκείνον που τα εκμεταλλεύεται και που τελικά θα τα σκοτώσει.
Τα δέντρα δεν ακολουθούν κανέναν. Προσφέρουν συνέχεια σ αυτούς που ζητούν καταφύγιο η τροφή.
Τα δέντρα δίνουν χωρίς να ζητούν ανταλλάγματα, δίνουν χωρίς εγωισμό και χωρίς να νοιάζονται τι θα κάνουν οι άλλοι με αυτά που τους προσφέρουν.
Τα δέντρα μεγαλώνουν πάντα προς τα πάνω ψάχνοντας πάντα να βρουν ήλιο και φως. Ποτέ δεν αναζητούν το σκοτάδι. Χρησιμοποιούν με αγάπη κάθε ενέργεια για να φέρουν περισσότερο φως στην ύπαρξη τους.
Τα δέντρα είναι μεγάλα και σοφά, έχουν δει εκατοντάδες χρόνια πολιτισμού να περνούν από τα μάτια τους κι όμως δεν υπερηφανεύονται γι αυτό ούτε έχουν την αξίωση να τα ακούν οι άλλοι. Αφήνουν τη σοφία τους να εκφράζεται μέσα από την ηρεμία που ακτινοβολούν.

Σάββατο 9 Αυγούστου 2014

Φ.Νιτσε: Μαθήματα για την Παιδεία

nietzsche-Κύριοι, Όσοι  από εσάς με ακούτε μόλις αυτή τη στιγμή για πρώτη φορά- και δεν έτυχε ίσως στο μεταξύ να πάρει το αυτί σας πάρα πολλά για την προηγούμενη διάλεξή μου πριν από τρεις βδομάδες- πρέπει να έχετε την καλοσύνη να μεταφερθείτε χωρίς  άλλη προετοιμασία στο κλίμα μιας σοβαρής συζήτησης που είχα αρχίσει να τη διηγούμαι την τελευταία φορά και που σήμερα θα σας θυμίσω τα τελευταία σημεία της
 
Ο συνοδός του φιλοσόφου  είχε μόλις εξηγήσει με ειλικρίνεια κι εμπιστοσύνη στον σπουδαίο δάσκαλό του γιατί αναγκάστηκε, βαρύθυμα, να αφήσει τη θέση του στην εκπαίδευση. Κι έλεγε ακόμη ότι περνούσε τώρα τον καιρό του απαρηγόρητος σε μια μοναξιά που την είχε διαλέξει μόνος του και ότι αυτή η απόφασή του κάθε άλλο παρά σε οίηση οφειλόταν.
 
«Έχω ακούσει», έλεγε ο έντιμος μαθητής , «πάρα πολλά από σας, δάσκαλέ μου, έχω μείνει πολύ καιρό κοντά σας, ώστε δεν μπορώ να έχω πια εμπιστοσύνη στην παιδεία και στην εκπαίδευσή μας, έτσι όπως είναι τώρα.  Βλέπω ολοκάθαρα τα τεράστια λάθη και τις αδυναμίες που εσείς συνηθίζατε να τα δείχνετε με το δάχτυλο.
 
Άλλα αισθάνομαι ότι δεν έχω μέσα μου αρκετή δύναμη να παλέψω γενναία και να συντρίψω τους προμαχώνες αυτής της δήθεν παιδείας. Μια αποθάρρυνση ολοκληρωτική με κυρίεψε: η καταφυγή στην μοναξιά δεν ήταν αλαζονεία, δεν ήταν έπαρση». Κι ύστερα για να δικαιολογήσει τη στάση του, σκιαγράφησε με τέτοιον τρόπο το γενικό γνώρισμα αυτής της εκπαίδευσης αυτής της εκπαίδευσης, ώστε ο φιλόσοφος άρχισε να του μιλάει με συγκινημένη φωνή  και να τον καθησυχάζει κάπως έτσι» Ησύχασε, φτωχέ μου φίλε», του είπε, « σε καταλαβαίνω τώρα καλύτερα, δεν έπρεπε να σου μιλήσω τόσο σκληρά. Έχεις σε όλα δίκιο, εκτός από την αποθάρρυνση. Θα σου πω αμέσως κάτι που θα σε παρηγορήσει. Μη φανταστείς ότι αυτή η ψεύτικη παιδεία, που τόσο σε βαραίνει, θα εξακολουθήσει να υπάρχει για πολύ ακόμα.

Δεν θέλω να σου κρατήσω κρυφό τι πιστεύω πια γι’ αυτήν: Ο καιρός της έχει περάσει, οι μέρες  της είναι πια μετρημένες. Ο πρώτος που θα τολμήσει να φανεί απόλυτα έντιμος στον χώρο αυτό θα «ακούσει» τον απόηχο της τιμιότητάς του να αντηχεί μέσα σε θαρραλέες ψυχές. Γιατί ουσιαστικά οι πιο ευγενικά προικισμένοι και οι πιο ευαίσθητοι έχουν κάνει μια σιωπηροί συμφωνία: Ο καθένας τους ξέρει τι υπέφερε εξαιτίας των συνθηκών που επικρατούν  στα σχολεία, ο καθένας τους θα ήθελε να λυτρωθούν οι επόμενες γενιές από αυτό το βάρος, έστω κι αν χρειαζόταν να θυσιαστεί ο ίδιος.
Αιτία όμως που αυτή η απόλυτη εντιμότητα δεν εκδηλώνεται πουθενά, είναι η πνευματική φτώχεια της παιδαγωγικής σκέψης της εποχής μας. Λείπουν ακριβώς τα ταλέντα με τη γνήσια ευρηματικότητα, λείπουν οι αληθινά πρακτικοί άνθρωποι, οι άνθρωποι με τις ωραίες νέες ιδέες που ξέρουν ότι η σωστή μεγαλοφυία και η σωστή πράξη πρέπει κατ ανάγκη να συναντηθούν στο ίδιο άτομο, ενώ σήμερα λείπει από τους νηφάλιους ανθρώπους της πράξης η έμπνευση- και γι’ αυτό δεν υπάρχει σωστή πράξη.
 
Αρκεί να κοιτάξει κανείς τα παιδαγωγικά βιβλία του καιρού μας. Θα διαπιστώσει πως ο μόνος που δεν θα πάθει ζημιά από τη μελέτη τους είναι εκείνος που δεν αισθάνεται φρίκη για την έσχατη πνευματική γύμνια και τις αδέξιες επαναλήψεις των ίδιων πραγμάτων. Κατ ανάγκη λοιπόν αφετηρία της φιλοσοφίας μας δεν είναι πια ο θαυμασμός αλλά η φρίκη. Όποιος δεν μπορεί να την αισθάνεται παρακαλείται να μην απλώνει τα χέρια του στην εκπαίδευση.
 
Φυσικά ως τώρα το αντίθετο ήταν ο κανόνας. Όσοι αισθάνονταν φρίκη, όπως εσύ φτωχέ μου φίλε, έσπευδαν να φύγουν, ενώ εκείνοι οι νηφάλιοι κι απτόητοι άπλωναν τα αδέξια χέρια τους φαρδιά πλατιά στην πιο λεπτή τεχνική που μπορεί να υπάρξει: στην τεχνική της παιδείας. Αυτό όμως δεν μπορεί να εξακολουθήσει για πολύ καιρό ακόμα. Αρκεί να φανεί έστω μια φορά ο έντιμος άνθρωπος με τις καλές και νέες ιδέες, ο οποιος προκειμένου να τις πραγματοποιήσει, θα τολμήσει να διακόψει κάθε σχέση  με την παρούσα κατάσταση. Αρκεί μόνο μια φορά να δείξει ο έντιμος άνθρωπος με το παράδειγμά του τι δεν μπορούν να κάνουν τα δραστήρια αδέξια χέρια.Τότε τουλάχιστον θα έχει πια κανείς τη δυνατότητα να διακρίνει τα πράγματα, να αισθάνεται τη διαφορά και να κάνει σκέψεις για τα αίτια αυτής της αντίθεσης, ενώ τώρα τόσοι και τόσοι πιστεύουν εντελώς καλόπιστα ότι τα αδέξια χέρια ανήκουν στο παιδαγωγικό έργο».