Δευτέρα 14 Ιουλίου 2014

ΤΟ ΧΘΟΝΙΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΣΤΗΝ ΘΡΑΚΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Τὸ σπήλαιο,  εἶναι χθόνιο σύμβολο στὴ θρακικὴ θρησκεία
Οἱ λαξευτοὶ τάφοι τῆς Θράκης, ποὺ θυμίζουν καὶ συμβολίζουν σπήλαια, οἱ κόγχες στὰ βράχια τῶν βουνῶν καὶ οἱ μεγαλιθικοὶ τάφοι (Dolmens), εἶναι μνημεῖα ποὺ ἐκφράζουν τὴν πίστη τῶν Θρακῶν στὴν ἀθανασία τῆς ψυχῆς καὶ δηλώνουν συγχρόνως τὸν οὐράνιο – ἡλιακὸ καὶ χθόνιο χαρακτῆρα τῆς θρησκείας τους, ὅπως κορυφώνεται στὴ διδασκαλία καὶ στὰ μυστήρια τοῦ ὀρφισμοῦ.

     Στὴ μυθολογία ἀπεικονίζονται ἀληθινὰ συμβάντα αὐτῆς τῆς μεταβατικῆς περιόδου, ποὺ πιθανότατα συμπίπτει μὲ τὸ τέλος τῆς ὕστερης ἐποχῆς τοῦ Χαλκοῦ καὶ τὴν ἀρχὴ τῆς πρώιμης ἐποχῆς τοῦ Σιδήρου.

     Οἱ Ὀδρύσες ἀναφέρονται γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ τὸν Ἡρόδοτο(*), σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖο κατοικοῦσαν στὴ νοτιοανατολικὴ Θράκη, περίπου στὸ τρίγωνο ποὺ σχηματιζόταν ἀπὸ τοὺς ποταμοὺς Τούντζα, Ἄρδα καὶ Ἔβρο, κοντὰ στὴν Ἀδριανούπολη. Πρόκειται χωρὶς ἀμφιβολία γιὰ τὴν καρδιὰ τοῦ μεγαλιθικοῦ πολιτισμοῦ, μαρτυρίες τοῦ ὁποίου ἀποτελοῦν τὰ Dolmens καὶ οἱ λαξευμένοι τάφοι στοὺς βράχους τῶν βουνῶν τῆς σημερινῆς Στράντζια τῆς ὀροσειρᾶς Ροδόπης.

     Ἡ ἐξάπλωση τοῦ ὀνόματος τῶν Ὀδρυσῶν σὲ ὅλο καὶ περισσότερες περιοχὲς τῆς Θράκης ἦταν ἀποτέλεσμα ἐπιβολῆς τῆς ἡγεμονικῆς πολιτικῆς τους στὴν περιοχὴ ποὺ βρισκόταν κάτω ἀπὸ τὸν στρατιωτικό τους ἔλεγχο. Θραύσματα κεραμικῆς ποὺ βρέθηκαν στὸ ἐσωτερικὸ καὶ στὴν κοντινὴ περιοχὴ μεγαλιθικῶν μνημείων – Dolmens, τάφων λαξευμένων στὸ βράχο ἢ κογχῶν, δίνουν μία χρονολόγηση μεταξὺ τοῦ 11ου καὶ τοῦ 6ου αἰ. π.Χ. Μερικοὶ τάφοι ἦταν λαξευμένοι στὰ βραχώδη πόδια τῆς Ροδόπης σὲ ἀρκετὰ μεγάλο ὕψος, προσανατολισμένοι στὴν Ἀνατολή, ἐκτεθειμένοι στὶς εὐεργετικὲς ἀκτίνες τοῦ ἡλίου ὅλη τὴν ἡμέρα.

     Τὰ ἐπτακόσια περίπου Dolmens τῆς ἀρχαίας Θράκης (σημερινὴ βουλγαρία) καὶ μερικὲς κοιλότητες ἢ δωμάτια λαξευμένα στοὺς βράχους τῆς Ροδόπης ἀποτελοῦσαν τὴν τελευταία κατοικία τῶν βασιλιάδων ἢ ἀρχηγῶν καὶ συμβόλιζαν τὴν ἔνωση τῶν δύο λατρειῶν, τῆς ἡλιακῆς καὶ τῆς χθόνιας, καὶ ἦταν παράλληλα κέντρα τελετουργικῶν προσφορῶν καὶ λατρείας.
---------------------
(*) [4.92.1] «Δαρεῖος δὲ ἐνθεῦτεν ὁρμηθεὶς ἀπίκετο ἐπ᾽ἄλλον ποταμὸν τῷ οὔνομα Ἀρτησκός ἐστι, ὃς διὰ Ὀδρυσέων ῥέει»

Δηλαδὴ: [4.92.1] «Κι ὁ Δαρεῖος ξεκινῶντας ἀπὸ ‘κεῖ ἔφτασε σ᾽ἄλλον ποταμό, ποὺ ὀνομάζεται Ἀρτησκὸς καὶ διασχίζει μὲ τὸ ρέμα του τὴ χώρα τῶν Ὀδρυσῶν».

Τι κάνει το φαγητό τόσο απολαυστικό;

Οι επιστήμονες μας βοηθούν να μάθουμε πώς ενισχύεται η απόλαυση του φαγητού μας, αναλύοντας πώς ακριβώς βιώνουμε κάθε μπουκιά από το πιάτο, την αισθητική παρουσία του και τα αρώματά του.
 
Δε χωρά αμφιβολία ότι η ανάλυση της πολυαισθητηριακής αλληλεπίδρασης που πυροδοτούν το φαγητό και το ποτό, έχει αποφέρει πληθώρα γαστρονομικών ερευνών. Δε χρειάζεστε τεχνάσματα για να θαυμάσετε την περίτεχνη αλληλουχία ερεθισμάτων που δημιουργεί μια σοκολάτα, από τον τρόπο που σπάει στη συσκευασία μέχρι τη στιγμή που αρχίζει να λιώνει στο στόμα. Αυτό παρουσιάζει σε σχετικό δημοσίευμά της η αγγλική Guardian.

Η πρώτη εντύπωση
Είναι αλήθεια ότι θα δοκιμάσουμε μόνο τα τρόφιμα και τα ποτά που τηρούν αυστηρά τις προδιαγραφές της αισθητικής μας. Όταν πρόκειται για κρασί, το στοιχείο της όρασης είναι πολύ σημαντικό. Δίνει ενδείξεις για την ηλικία του, ενώ αν είναι θολό, μπορεί να σημαίνει ότι δεν είναι καλό. Υπάρχει πάντως κάτι βαθύτερο από αυτό, αφού τα μάτια μεταφέρουν μεγαλύτερο βάρος στον εγκέφαλο απ’ ό,τι η αίσθηση της γεύσης, γι αυτό συχνά δοκιμάζουμε ό,τι βλέπουμε και όχι ό,τι γευόμαστε.
Η οσμή είναι άλλο ένα καλό στοιχείο για το αν κάτι θα είναι νόστιμο, αλλά όχι πάντα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μυρίζουμε το φαγητό και το ποτό δύο φορές, στο δρόμο προς τη μύτη και στο δρόμο μακριά από αυτή.
Με το κρασί, στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο στρώματα γεύσης κατά την όσφρηση. Τα πρώτα αρώματα που χτυπούν είναι αυτά όπως η μπανάνα και η καραμέλα από τα πιο ασταθή στοιχεία που έχουν προκύψει κατά τη ζύμωση. Στη συνέχεια, αφού το ποτήρι αναδεύεται, μια δεύτερη σειρά αρωμάτων απελευθερώνεται. Τότε παίρνετε το άρωμα φρούτων όπως το βατόμουρο, το αχλάδι και το πεπόνι.
Είναι εύκολο να συγχέουμε τις δύο ξεχωριστές οντότητες της γεύσης και της όσφρησης, με τη δεύτερη να έχει μεγάλη επιρροή για το τι γεύση θα έχει κάτι όταν φτάσει στο στόμα σας.
Γεύση
Όταν η τροφή εισέρχεται στο στόμα, η όσφρηση και η υφή ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν τη μοναδική εμπειρία της γεύσης. Ο παλιός χάρτης της γλώσσας, ο οποίος έχει γλυκό στην άκρη, ξινό κατά μήκος των πλευρών και πικρό στο πίσω μέρος, έχει απερίφραστα καταργηθεί. Η σημερινή συναίνεση είναι ότι υπάρχουν υποδοχές στο στόμα για όλες τις βασικές γεύσεις και απλά υπάρχουν υψηλότερες συγκεντρώσεις αυτών των τεσσάρων γεύσεων σε αυτές τις συγκεκριμένες περιοχές.
Μέχρι στιγμής η επιστήμη δεν έχει βρει αποδείξεις για κάποιο σημείο της γλώσσας που κυριαρχεί το ουμάμι, δηλαδή η πέμπτη γεύση.
Ο τρόπος που μας χτυπάει το αλκοόλ και η εκρηκτική αίσθηση της μουστάρδας δεν είναι γεύσεις ή μυρωδιές, αλλά ερεθίσματα. Το τρίδυμο νεύρο είναι το κύριο νεύρο του προσώπου και λειτουργεί στη μύτη, το σαγόνι και τα μάτια. Όταν οι νευρικές απολήξεις στη μύτη ενεργοποιηθούν, θα νιώσετε ένα κάψιμο και τα μάτια σας θα δακρύσουν. Το τσίλι από την άλλη πλευρά, ενεργοποιεί τους υποδοχείς του πόνου στο στόμα, μια εντελώς διαφορετική αίσθηση.
Ανάλυση υφής
Η υφή είναι συνήθως, η πιο απλή συνιστώσα στην εμπειρία της απόλαυσης. Τα κρεμώδη, λιπαρά, κοκκώδη ή τραγανά τρόφιμα είναι προφανή, αλλά ο ρόλος τους στην αντίληψη της γεύσης όχι και τόσο. Η κρεμώδης υφή για παράδειγμα, τείνει να βιώνεται ως γλυκιά, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ζάχαρη. Και παραδόξως, η οσμή μπορεί να επηρεάσει το πόσο κρεμώδες πιστεύουμε ότι είναι ένα τρόφιμο. Αυτό συμβαίνει γιατί το τμήμα του εγκεφάλου που ασχολείται με το άρωμα, ο οσφρητικός φλοιός, συνδέεται με το σωματοαισθητικό φλοιό για την αφή και αυτό ενισχύει τη δραστηριότητα σε αυτές τις περιοχές.
Ο ήχος
Το 2008 ο καθηγητής της Οξφόρδης Charles Spence κέρδισε το Νόμπελ αποδεικνύοντας τη σημασία του θορύβου κατά την κατανάλωση τραγανών σνακ. Η έρευνα έδειξε ότι οι άνθρωποι νομίζουν ότι τα πατατάκια έχουν μπαγιάτικη γεύση όταν είναι λιγότερο τραγανά, παρόλο που η γεύση και η μυρωδιά παραμένουν φυσιολογικές. Μετά έβαλε ακουστικά στους συμμετέχοντες, ενισχύοντας τους ήχους του τραγανίσματός τους. Όσο πιο δυνατό το τραγάνισμα, τόσο πιο φρέσκα χαρακτήρισαν τα πατατάκια. Αυτός είναι και ο λόγος που κάνουν τις σακούλες με τα πατατάκια τόσο θορυβώδεις, ώστε το μυαλό να σκεφτεί ότι είναι φρέσκα…
Η επίγευση
Τεχνικά μιλώντας, η επίγευση είναι στην πραγματικότητα μια επι-όσφρηση. Όταν καταπίνετε, τα αρώματα πάλλονται από τον οισοφάγο μέχρι τη μύτη, αλλά ο εγκέφαλος παρερμηνεύει αυτό σαν να ερχόταν από το στόμα, γιατί όλες οι αμέσως προηγούμενες διεγέρσεις βρίσκονταν στο στόμα. Η εμπειρία της γεύσης είναι συνήθως πιο έντονη κατά την κατάποση, για αυτό και τα κρασιά με μακριά επίγευση συνήθως επιβραβεύονται.

Ο άνθρωπος γίνεται άνθρωπος μόνο όταν είναι συνάνθρωπος

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες, ενώ οι επαφές είναι εύκολες. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, γεννιέται η έννοια του συνανθρώπου. Ο άνθρωπος γίνεται άνθρωπος μόνο όταν είναι συνάνθρωπος. Γιατί αλλιώς μόνος του δεν μπορεί να ξεκολλήσει και να πάει πιο πέρα. Άρα έχει φτάσει στο όριό του.

Με τον συνάνθρωπο, ο άνθρωπος δεν είναι πια ο ένας, οι άνθρωποι δεν είναι πια οι εμείς. Άρα ξαφνικά γίνονται οι άλλοι και οι άλλοι άλλοι. Τεράστιο θέμα. Τεράστιο θέμα να μην λες από την αρχή ότι είμαι «εγώ». Αυτοί που είναι συνάνθρωποι καταλαβαίνουν πολύ γρήγορα ότι είμαι ο άλλος. Και για τον άλλον, είμαι ο άλλος άλλος.

Το αρχικό σύστημα αναφοράς στο εγωιστικό είναι: είμαι εγώ και οι άλλοι. Έχει ενδιαφέρον γιατί είναι εγώ, μοναδικό και οι άλλοι πληθυντικό. Πολύ συχνά όταν έχουμε ανθρώπους που είναι σε μια παρέα στην πραγματικότητα αναζητούν την αναπαραγωγή του εγώ τους.

Γι’ αυτό πολύ συχνά οι άνθρωποι που είναι σε μια παρέα μοιάζουν. Άρα η άλλη έννοια έχει σχέση με την έννοια της ομάδας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, μπορείτε να φανταστείτε ας πούμε την παρέα από έντεκα τερματοφύλακες, αλλά έντεκα τερματοφύλακες δεν είναι μια ομάδα.

Θα πείτε, γιατί δεν είναι μια ομάδα, αφού είναι έντεκα. Γιατί όταν θα μπουν στο γήπεδο ένας θα είναι τερματοφύλακας. Δεν μπορεί να είναι ούτε καν δύο. Άρα φανταστείτε έντεκα. Σημαίνει πρακτικά ότι σε μια ομάδα δεν αναζητούμε το ίδιο, αλλά αναζητούμε τον άλλον.

Σε αυτήν τη διαδικασία καταλαβαίνουμε ότι μερικά πράγματα δεν μπορούμε να τα κάνουμε χωρίς τον άλλον, γιατί ο άλλος ξέρει να τα κάνει, ενώ εμείς μόνοι μας δεν μπορούμε. Αυτό είναι μια αποδοχή που φαίνεται αρχικά ότι είναι μια αποδοχή ανικανότητας. Ξέρετε ποια είναι η πιο μεγάλη ανικανότητα; Είναι να θεωρείς τον εαυτό σου ικανό για τα πάντα.

Μια ικανότητα είναι να ξέρεις μέχρι που φτάνουν οι ικανότητές σου και αυτό ονομάζεται στρατηγική. Γιατί σκέφτεσαι από πριν αυτό που είσαι. Και έτσι μπορείς να προβλέψεις αν θα ανταπεξέλθεις ή όχι. Αυτή η ικανότητα όταν γίνεται πιο φιλοσοφική μετατρέπεται σε κενότητα.

Η ιδέα είναι ότι όταν νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα, συνήθως είσαι κενός, ενώ όταν ξέρεις ότι δεν μπορείς να κάνεις τα πάντα, ανήκεις στην κενότητα και ποντάρεις στους άλλους ότι μαζί θα κάνουμε κάτι.

Να γιατί κανείς δεν πρέπει να κλαίει μόνος του

Μια βόλτα στη θάλασσα ήταν αρκετή. Μακριά απ’ όλους κι απ’ όλα. Είχα την ανάγκη να μείνω μόνος με τις τόσες άτακτες σκέψεις μου. Να πετάξω ότι ασήμαντο και να κρατήσω ότι σημαντικό. Ο παφλασμός των κυμάτων άδειαζε το κεφάλι μου. Παντού σιωπή. Μόνο αυτή ακουγότανε.
Η ζωή κάποιες φορές ξεπερνάει τη φαντασία. Και συνεχώς δοκιμάζουμε τα όρια μας. Ίσως τελικά αυτό και να έχει αξία. Για κάποιους ανθρώπους θυσιάζεις τα πάντα και αυτοί με τόση ευκολία σε θυσιάζουν για το τίποτα. Αυτές είναι οι συνέπειες άλλωστε του δεδομένου. Ας μην κρυβόμαστε, ότι ανήκει στον κόσμο της καθημερινότητας μας θεωρείται και δεδομένο.
Η έλλειψη διάκρισης βοηθάει στο να μαζεύουμε ότι τοξικό υπάρχει, που αυτή τη στιγμή μπορεί να μην το βλέπουμε, μα θα το δούμε σύντομα (ανθρώπους, εμπειρίες) και να βάζουμε στην άκρη ή να παραπετάμε ανθρώπους που αποδείχτηκαν και είναι για μας πολύτιμοι. Μερικές φορές το προλαβαίνουμε μα άλλες πάλι είναι αργά ξυπνάς αντί για διαμάντια βρίσκεις τις πέτρες που άθελα ή θελημένα μάζεψες.

Τα λάθη είναι αυτά που αποδεικνύουν την ανθρώπινη πλευρά μας. Οι άνθρωποι που αγαπάμε αλλά μας πλήγωσαν δε σημαίνει ότι έγιναν άλλοι απλά ίσως να έκαναν μία κακή επιλογή. Η συγχώρεση γεννάει συγχώρεση, όπως «η θετικότητα γεννάει θετικότητα. Γι’ αυτό είναι θαυμάσιο να απλώνεις το χέρι σου, γιατί, όταν απλώνεις το χέρι σου και δείχνεις την αγάπη σου, παίρνεις ένα θετικό
αντικαθρέφτισμα του εαυτού σου. Είναι ο μοναδικός τρόπος που μπορείς να δεις τον εαυτό σου και να αναπτυχτείς. Όταν γινόμαστε δυο και μετά τρεις και τέσσερις καταλαβαίνεις πόσοι πολλοί γινόμαστε . Όταν σε βάλω μέσα στη ζωή μου, έχω τέσσερα χέρια αντί για δύο. Δύο κεφάλια. Τέσσερα πόδια. Δύο δυνατότητες χαράς. Και δύο πιθανότητες δακρύων βέβαια, αλλά θα είμαι κοντά σου όταν θα κλαις κι εσύ θα είσαι κοντά μου όταν θα κλαίω, γιατί κανείς δεν πρέπει να κλαίει μόνος του.» γι’ αυτό και εγώ αυτή τη στιγμή «κλαίω μπροστά στον καθρέφτη μου, γιατί είναι ο μοναδικός που όταν κλαίω δε χαίρεται.»

H αποκάλυψη...

Κάθε σώμα, κάθε αντικείμενο, κάθε γεγονός, οτιδήποτε πάνω στον πλανήτη, για να μπορέσει να σχετιστεί και να αλληλεπιδράσει με κάποιο άλλο σώμα η αντικείμενο στο φυσικό κόσμο , ή για να μπορεί να είναι ορατό ή αντιληπτό από τα αισθητήρια όργανα από κάποιο οργανισμό θα πρέπει να έχει μια εσωτερική δομή που του δίνει την δυνατότητα να υπάρχει.

Διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρχει στο φυσικό κόσμο.

Η εσωτερική δομή [οι εσωτερικοί κόσμοι] είναι που δίνουν την δυνατότητα της εκδήλωσης και της έκφρασης [υλοποίησης] σε όλα τα αντικείμενα και οργανισμούς που υπάρχουν στη φύση .
Έτσι λειτουργεί η ακτίνα της δημιουργίας …

Ο άνθρωπος μπορεί να αντιληφτεί και να επεξεργαστεί μόνο αυτό που αντιλαμβάνεται με τις φυσικές του αισθήσεις, και καταλαβαίνει σύμφωνα με το επίπεδο αντίληψης που έχει την κάθε στιγμή , και τίποτε περισσότερο.

<<Η σκέψη μπορεί να αντιληφτεί μόνον την δική της προβολή ,και η αναγνώριση αυτής της προβολής …είναι το σύνορο της ……>> Krisnamurti

Κατά συνέπεια οι εσωτερικοί κόσμοι και οι διαστάσεις , είναι αντιληπτές και απτές από εμάς μονάχα στο επίπεδο που εμείς μπορούμε να αντιληφτούμε, ανάλογα την συνειδησιακή μας κατάσταση, και όχι την λογική μας κατάσταση, ή την διανοητική μας ικανοτητα ή πληροφόρηση .

 Οι φυσικές μας αισθήσεις έχουν σαν αποστολή να αντιλαμβάνονται τον φυσικό κόσμο και την τρίτη διάσταση και μόνο, και αυτό κάνουν.!

Είναι παράλογο και άτοπο ενώ είμαστε βουτηγμένοι στον υλισμό, στο καθημερινό δράμα, να ελπίζουμε μόνο σε υλικές απολαβές για την ευτυχία μας, ή να στηριζόμαστε σε άλλους είτε υλικά είτε ψυχολογικά , και να έχουμε ποτέ την δυνατότητα συνειδητής αντίληψης άλλων διαστάσεων .

Μονάχα σαν βοήθεια μπορεί να προσφερθεί μια τέτοια εμπειρία από το ίδιο το <<είναι >> μας, με σκοπό, μήπως και επανεκτιμήσουμε τις πεποιθήσεις μας και προκαλέσουμε έτσι μια εσωτερική αλλαγή στον εαυτό μας.

Αυτοί που δηλώνουν ότι οι διαστάσεις μπορούν να είναι αντιληπτές και ότι αυτό μπορεί να συμβεί από μόνο του χωρίς την συνειδησιακή συμμετοχή και προσπάθεια του ενδιαφερομένου, μάλλον είναι υπερβολικά αισιόδοξοι και απλά παραποιούν την αλήθεια .

Η φύση δεν έχει άγχος, κάνει την κίνηση της, και δεν την ενδιαφέρει για το αν θα ξυπνήσει ο άνθρωπος για να γίνει συνειδητός .

Αλλά ούτε και το πνεύμα επεμβαίνει για την ξαφνική αφύπνιση ενός ανθρώπου χωρίς να προϋπάρχει η βούληση του, και η κατανόηση από τον ίδιο .

Αν συνέβαινε και ξαφνικά και απότομα ξυπνούσαμε συνειδησιακά χωρίς να προϋπάρχει η ανάλογη κατανόηση μέσα από την βιωμένη εμπειρία στην φυσική διάσταση , τότε μπορεί και να τρελαινόμασταν διότι απλά δεν θα άντεχε το μυαλό μας και η λογική μας την ενέργεια της συνείδησης …

 Ενώ γύρω μας φαίνονται τα πολιτικά, κοινωνικά, θρησκευτικά, οικονομικά , συστήματα να καταρρέουν, κάποιοι μπορεί να αισθανόμαστε κάποια θετική αλλαγή στην ενέργεια μας που πραγματικά είναι γεγονός ότι συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό, κάποιοι είναι σίγουροι ότι τα πράγματα θα αλλάξουν τελικά προς το καλύτερο , άλλοι αισθανόμαστε επίσης μια έντονη όρεξη και τάση για αυτοβελτίωση και αλλαγή..

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν ευκαιρίες...

ή αλλιώς δίνετε η δυνατότητα σε όλους για ψυχολογική ανάπτυξη, ή αν θέλετε είναι πιο κοντά σε εμάς το πνευματικό μας στοιχείο, όλο το σύμπαν συμμετέχει σε αυτό, ακόμη και οι φυσικές συνθήκες αλλάζουν και τροποποιούνται ανάλογα ώστε να εξυπηρετήσουν ως προς αυτό.

Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι εντελώς ξαφνικά κατέχουμε την δυνατότητα , ότι ξυπνήσαμε, ή ότι θα βρεθούμε κάποια στιγμή σε μια άλλη διάσταση ή σε ένα καλύτερο κόσμο.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι τα πράγματα τώρα γίνονται πιο εύκολα για αυτούς που πραγματικά ενδιαφέρονται και είναι πρακτικοί , και υπάρχουν και ανάλογες ευκαιρίες μέσα από τις καθημερινές μας εμπειρίες .

Oμως υπάρχουν πάντα δυνάμεις που θέλουν να μπερδεύουν και να σταματούν την πνευματική εξέλιξη , ενώ συγχρόνως μιλούν για την... κοινωνική και πνευματική εξέλιξη.
Οι δυνάμεις αυτές, προτιμούν το παιχνίδι να γίνετε στο δικό τους χωράφι , στο επίπεδο που κινούνται και καταλαβαίνουν, δηλαδή μέσα μόνο από την σχετική και υποκειμενική λογική , που δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο σε μια προσωρινή γοητεία , έτσι προκαλούν μια σχετική σύγχυση , και εμείς μέσα στην άγνοια μας το στηρίζουμε.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητος ένας δάσκαλος ,
νομιζω οτι απλά αποφεύγουν την πρακτική εφαρμογή, και θέλουν ένα σοφό συνεχώς να τους χαϊδεύει τα αυτιά .

Υπάρχουν εκατοντάδες βιβλία δασκάλων από τα οποία ο καθένας μπορεί να πάρει το διανοητικό σώμα μιας διδασκαλίας,

 Όπως του Κρισναμούρτη ,του Οσο , του Ουσπενσκι, εμπνευσμένων συγγραφέων οπως του Στεφανο Ε.Ανα , έλληνες και ξένους φιλοσόφους και μυστικιστες οπως του Λαο τσε , μέχρι και η μελέτη της κβαντικής φυσικής. …και να ξεκινήσει να εφαρμόζει στη ζωή του αυτά που κατάλαβε , ότι κατάλαβε, ακόμα και αν το κατάλαβε λάθος .

Η δράση πάντα μας οδηγεί σε αποτελέσματα, και δεν υπάρχει καλύτερος δάσκαλος από τον ίδιο μας τον εαυτό,

Και αυτό το έχουν πει όλοι οι αληθινοί δάσκαλοι.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ, ότι χρειάζεται συνειδητή δράση και συμετοχη από μέρους μας , και δεν ολοκληρώνετε καμία διαδικασία επειδή απλά είμαστε <<καλά παιδιά>> , ή επειδή έχουμε μια σχετική εσωτερική αλλά διανοητική πληροφόρηση, ή επειδή τυχαίνει να βρισκόμαστε σε μια ομάδα που ασχολείται με τον εσωτερισμό.

Παρατηρήστε ότι όλες οι σχολές , οι οργανώσεις , οι ομάδες, άλλες περισσότερο άλλες λιγότερο έχουν την αίσθηση ότι κατέχουν την <<αληθινή γνώση>>, ότι αυτοί είναι ποιο επίλεκτοι , και επειδή είναι αυτό που είναι, όλοι τους τελικά έχουν την πεποίθηση ότι οδεύουν κιόλας ακάθεκτοι προς την ευημερία και την ολοκλήρωση …

Το να αναζητάμε την γνώση την ευτυχία την ολοκλήρωση είναι το πιο κατάλληλο, Το οτιδήποτε μέσα στο σύμπαν από το απείρως μικρό έως το πιο μεγάλο αυτό αναζητά .

Από τα άτομα και τα ηλεκτρόνια μέχρι την ανθρώπινη ύπαρξη , τους πλανήτες και τους γαλαξίες όλα βρίσκονται σε μια συνεχή αιώνια κίνηση ώστε να βρουν την θέσηστην οποία πραγματικά ανήκουν, ή ……να συνειδητοποιήσουν την θέση που είναι !!!.
Οι γεωλογικές μεταβολές , οι μεγάλες αναταραχές , οι πόλεμοι και οι επαναστάσεις σε όλο το κόσμο , οι διαιρέσεις μεταξύ των ανθρώπων , η κρίση , όλα αυτά προκαλούνται από τα μέρη του συνόλου που προσπαθούν να παραμείνουν αμετακίνητα σε μια θέσηπου όμως δεν τους ανήκει δεν είναι πραγματικά δική τους .

Ο μόνος τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί να βρει την δική του θέση είναι να συντονιστεί με τον ίδιο του τον εαυτό μέσα από την επίγνωση διότι μόνο έτσι μπορεί να μετακινηθεί ψυχολογικά σε ένα ανώτερο επίπεδο ύπαρξης .

   Γνώση είναι να γνωρίζουμε την αλήθεια μας , και κατανόηση είναι να την κάνουμε πράξη και να την εκφράζουμε .

Για να ξυπνήσει η συνείδηση χρειάζεται συνειδητή προσπάθεια , Στο βαθμό που έχουμε επίγνωση κατά την διάρκεια της ημέρας , ανάλογη είναι και η συνειδητότητά μας κατά την διάρκεια της ημέρας ..

Η πέμπτη διάσταση όπως και όλες οι διαστάσεις δεν βρίσκονται κάπου αλλού για να φτάσουμε κάποια στιγμή , δεν βρίσκονται κάπου στο μέλλον δεν ανήκουν στο χρόνο .
Οι άνθρωποι …….Είμαστε όλες αυτές οι διαστάσεις μαζί …εδώ και τώρα ,
Το γεγονός είναι ότι δεν το γνωρίζουμε ….Και αυτό συμβαίνει διότι δεν έχουμε επίγνωση του εαυτού μας ….δεν κατέχουμε ακόμα την δική μας θέση .
Αυτό λοιπόν που χρειάζεται είναι να ξυπνήσουμε συνείδηση εδώ και τώρα , στη τρίτη
διάσταση …!!!!

Η διάσταση αποκαλύπτετε….. όταν εμείς είμαστε έτυμοι ψυχολογικά.

Το τρισδιάστατο σώμα μας είναι φορέας συνειδητότητας , έχει την εσωτερική δομή όλου του σύμπαντος .
Να έχουμε επίγνωση του εαυτού μας … στο δρόμο, στο γραφείο ,στο σπίτι, όσο μπορούμε να κάνουμε πράξη και γεγονός στη ζωή μας. …την επίγνωση .

Αν κάποιος ψάχνει για κάποιον <<εσωτερικό δρόμο >>…δεν υπάρχει άλλος εκτός από αυτόν .

Η επίγνωση είναι ο αυθεντικός διαλογισμός, ο εσωτερικός δρόμος, είναι η θεραπεία, η προσευχή, είναι επιστήμη , η αρμονία , είναι ελευθερία .
Ότι και αν κάνουμε, αν δεν έχουμε σαν βάση και αρχή την επίγνωση δεν κατανοούμε ποτέ αυτό που κάνουμε…..


Μπορούμε να κάνουμε γιόγκα , ασκήσεις χαλάρωσης , τάι -τσι , ασκήσεις συγκέντρωσης ,ή
ασκήσεις για την αφύπνιση των τσάκρας κλπ, μπορεί μέσα από αυτά να έχουμε καλά και ευεργετικά αποτελέσματα για την υγεία μας και την διάθεση μας.

Όμως αν δεν εξασκούμε την επίγνωση, δεν θα ξυπνάμε συνείδηση, δεν θα έχουμε κατανόηση , έτσι πιθανόν να είμαστε σχετικά υγιείς και ίσως με σχετικά καλή διάθεση….. αλλά θα είμαστε και καλά κοιμισμένοι.

Περπατάμε στην τρίτη διάσταση όλη μέρα με την συνείδηση σε ύπνο, μιλάμε , τρώμε , δουλεύουμε, μιλαμε για τον εσωτερισμό και κανουμε διαλέξεις, και ενώ συνειδησιακά κοιμόμαστε έχουμε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε και ξύπνιοι .
Δυστυχώς συγχέουμε την κατάσταση της εγρήγορσης που είναι όταν το φυσικό σώμα δεν κοιμάται, με την ξύπνια συνείδηση που είναι η εσωτερική επίγνωση του εαυτού μας….. αυτά όμως είναι τελείως διαφορετικά πράγματα.

Πως είναι δυνατόν λοιπόν να ξυπνήσουμε σε μια άλλη διάσταση …ενώ στη βάση μας ….που είναι η τρίτη διάσταση είμαστε κοιμισμένοι ? …
Αυτό είναι ΦΥΣΙΚΑ αδύνατον ….
επίγνωση

Στη προσπάθεια να έχουμε επίγνωση αρχικά υπάρχει μεγάλη εναλλαγή μεταξύ της συνειδητότητας και της ασυνειδησίας , με την πλάστιγγα φυσικά να γέρνει προς την πλευρά της ασυνειδησίας.
Όταν ο Ουσπένσκι δοκίμασε για πρώτη φορά να εξασκήσει την επίγνωση δήλωσε ότι ξεχάστηκε στα πρώτα 3 ή 5 λεπτά και ξαναθυμήθηκε αυτό που ξεκίνησε να κάνει μετά από… ώρες.
Αυτό συμβαίνει σε όλους !
Όμως καθώς το εφαρμόζουμε σιγά – σιγά η δράση αυτή περνά στο ένστικτο κέντρο και το κέντρο αυτό την εγκαθιδρύει σαν βασική λειτουργία με αποτέλεσμα να το θυμόμαστε όλο και συχνότερα .

Έτσι αυτό το κέντρο γίνετε ο πρώτος σύμμαχος της συνείδησης μας και μαζί με το πάθος μας για αλλαγή που βρίσκετε στο συγκινησιακό κέντρο, έλκουν και την διανόηση .
Με αποτέλεσμα τελικά και τα τρία βασικά κέντρα κέντρα να λειτουργούν αρμονικά και με κοινό τόπο.

Η επίγνωση είναι να μάθουμε να συγκεντρώνουμε όλα τα μέρη της προσοχής μας πίσω από τις αισθήσεις μας , πιο απλά <<μέσα >> στο σώμα μας .
Να αισθανόμαστε δηλαδή το φυσικό μας σώμα σαν ένα όχημα το οποίο μας μεταφέρει , και δια μέσω αυτού βλέπουμε, ακούμε, μιλάμε , γευόμαστε , μυρίζουμε, αισθανόμαστε , συναναστρεφόμαστε, επικοινωνούμε, δημιουργούμε.

Το να βιώσουμε ότι το φυσικό σώμα μας είναι ένα όχημα που χρησιμοποιούμε για την εμπειρία μας στην τρίτη διάσταση , είναι η πρώτη κατανόηση, και αυτό είναι αληθινή γνώση.

Με τον χρόνο θα αντιληφτούμε και θα έχουμε επίγνωση , ότι εκτός από όλα τα παραπάνω μέσα στο φυσικό μας σώμα υπάρχουν και κάποια ψυχολογικά κέντρα από τα οποία επίσης αναβλύζουν σκέψεις , εικόνες , και συναισθήματα, και με έκπληξη θα αντιληφτούμε ότι αυτά τα κέντρα τις περισσότερες φορές, ενεργούν με ένα μηχανικό τρόπο χωρίς την δική μας συμμετοχή.

Έτσι συνειδητοποιούμε ότι μέσα στο σώμα μας βρίσκετε ένας κόσμος που πριν γνωρίζαμε μόνο μέσα από βιβλία, διαλέξεις, φαντασιώσεις , και συζητήσεις .

Αυτό θα είναι ένα δυνατό σοκ για την συνείδηση μας , η μεγάλη έκπληξη, όλη η θεωρεία, οι φαντασίες, και τα όμορφα λόγια καταρρέουν μπροστά στο μεγαλείο της βιωμένης εμπειρίας .

 Η συνείδηση ξεκινά τον δρόμο της αφύπνισης , από εκεί και μετά η συνείδηση ξέρει τι πρέπει να κάνει και πως ….
Αρκεί να την εμπιστευτούμε και να αφεθούμε σε αυτήν ….δίνοντας ΠΑΝΤΑ την προσοχή μας σε αυτήν….. εξασκώντας την επίγνωση …και τίποτε άλλο …
τα άλλα όλα έρχονται και εμφανίζονται μόνα τους σαν συμπλήρωμα σαν μια αποκάλυψη που ήταν όμως πάντα εκεί.
Και δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για το τι θα συναντήσουμε μπροστά μας…
Ποτέ δεν συναντάμε κάτι που δεν το έχουμε μέσα μας .

Έχουμε διαμορφώσει μια αντίληψη για τις άλλες διαστάσεις με βάση την λογική, νοητικούς συνειρμούς , φυσικές εικόνες και γοητευτικούς συνδυασμούς και δεν είναι κακό αυτό αφού δεν έχουμε άλλο τρόπο στη διάσταση που βρισκόμαστε να επικοινωνήσουμε και να μεταφέρουμε την πληροφορία.
Μόνο οι καλλιτέχνες και οι αληθινοί μυστικιστές μπόρεσαν μέσα από την έμπνευση και την φαντασία ,να μεταφέρουν μια πιο αντικειμενική και υπερβατική
αίσθηση , κρυμμένη όμως μέσα στην εικόνα, ή στην λέξη , ή στον ήχο του άχρονου και υπερβατικού, και αντιληπτή μόνο σε αυτούς που έχουν μια εσωτερική κατάσταση προετοιμασμένη για να δεχτεί τέτοια μηνύματα, και να τα αξιοποιήσει.

Μπορούμε να πούμε ότι στο βαθμό που έχουμε αντίληψη και επίγνωση της εσωτερικής μας δομής ..αντίστοιχος και ανάλογος είναι και ο βαθμός αντίληψης και κατανόησης ενός προσώπου , ή ενός αντικειμένου , ή γεγονότος με το οποίο σχετιζόμαστε .

Κατά το ίδιο τρόπο συμβαίνει και με τις διαστάσεις .

Όταν ο άνθρωπος ξυπνά πέφτει το πέπλο που του στερούσε την δυνατότητα να δει… και εκεί υπάρχει αποκάλυψη .

 Αντιλαμβάνεται ότι ο ίδιος είναι οι διαστάσεις που ψάχνει , και ότι όλα βρίσκονται και περνούν από μέσα του.
Όλος ο κόσμος είναι η αντανάκλαση του εαυτού του …..
Αν αλλάξει μέσα του ..θα αλλάξει και η εικόνα του κόσμου.

Και ενώ δια μέσω των αισθήσεων του θα αντιλαμβάνεται τον φυσικό κόσμο στον οποίο κινείται και ζει με ένα φυσικό όχημα , με την συνείδηση του θα βιώνει το πολυδιαστασιακό εαυτό του στον οποίο σταδιακά και ανάλογα με το επίπεδο αντίληψης θα αποκαλύπτονται οι διαστάσεις και τα υποτιθέμενα μυστικά της ζωής

Η επίγνωση είναι η βάση για αυτή την εργασία …μόνο αν μάθουμε να την εξασκούμε, μόνο αν μάθουμε να είμαστε εδώ και τώρα στη θέση μας , έλκουμε αυτή την πολυδιαστασιακή αντίληψη και η αποκάλυψη του <<κόσμου>> μας είναι γεγονός .

Αξίζω...! Γιατί;

Τα πάντα γύρω μας έχουν μια αξία. Η εκδρομή μας στη θάλασσα, η εργατοώρα, ο καφές, εμείς. Εύκολα αποδίδουμε μια αξία στα υλικά αγαθα: την αγοραστική τους δύναμη. Σε εμάς, όμως, τί αξία αποδίδουμε και γιατί; Μήπως, μας αντιμετωπίζουμε ως προϊόν προς πώληση;

Γιατί αξίζω; Ας βουτήξουμε μέσα στην ίδια τη λέξη, καθώς ο αρχαίος κυνικός φιλόσοφος Αντισθένης μας έχει συμβουλέψει πως “αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις”. Το ρήμα “αξίζω” προέρχεται από το μέλλοντα χρόνο του ρήματος “άγω”, που σημαίνει οδηγώ. Δηλαδή, σύμφωνα με την ετυμολογία, αξίζω γιατί θα οδηγήσω. Σε ελεύθερη μετάφραση:

Από τη φύση μου αξίζω γιατί μπορώ να εξελίξω ένα μέρος του πολιτισμού,
να άγω το δικό μου κομμάτι από την εξέλιξη της ανθρωπότητας.
Στην ουσία, λοιπόν, όλοι οι άνθρωποι αξίζουν από τη φύση τους. Η συμβολή όλων είναι σημαντική για να αλλάξει αυτός ο κόσμος. Τα εμπόδια είναι αρκετά, με πρώτο και κύριο τον εγωισμό και τη λαθεμένη αντίληψη της έννοιας “αξία”.

Φανταστείτε μια κοινωνία ανθρώπων που αντιλαμβάνονται τη σημαντικότητα των υπολοίπων γύρω τους. Που καταλαβαίνουν ότι δε χρειάζεται να παραγκωνίσουν ή να φανούν καλύτεροι, αφού έτσι κι αλλιώς είναι αδύνατον να μειώσουν την αξία των διπλανών τους. Ό,τι φανταζόμαστε δεν είναι μακριά, αρκεί να μη το φοβόμαστε!

Η αξία μας και πώς θα την ανακαλύψουμε είναι προσωπική υπόθεση. Είναι ένας δρόμος που αξίζει να μπει ο καθένας μας, καθώς θα διαπιστώσουμε το μεγαλείο της ύπαρξής μας. Και όχι μόνο! Όπως είπε ο Αριστοτέλης, η ψυχή του ανθρώπου είναι διφυής. Η μισή σαν όλο τον κόσμο και η άλλη μισή όλος ο κόσμος.

Επομένως, ανακαλύπτοντας την αξία μας,
θ’ ανακαλύψουμε και την αληθινή αξία του κόσμου όλου.

Τελέσιλλα: Η ασθενική ποιήτρια του Άργους που έγινε στρατηγός και νίκησε τις ορδές των Σπαρτιατών


Η Τελέσιλλα γεννήθηκε στο Άργος το 520-515 π.Χ. και καταγόταν από επιφανή οικογένεια, αλλά ήταν λεπτοκαμωμένη και φιλάσθενη.

Με την ποίηση ασχολήθηκε ύστερα από υπόδειξη του μαντείου των Δελφών («τας Μούσας θεραπεύειν»), όταν θέλησε να το συμβουλευτεί για την υγεία της. Στη συνέχεια αφοσιώθηκε με πάθος στην ποίηση και με το ποιητικό της ταλέντο κατόρθωσε και νόημα να δώσει στη ζωή της και να αναδειχθεί σε πνευματική προσωπικότητα.
Αντίσταση κατά των Σπαρτιατών
Εντούτοις, η Αργεία ποιήτρια έμεινε περισσότερο γνωστή από την ηρωική άμυνα που αντέταξε κατά του Σπαρτιάτη Κλεομένη το 494 π.Χ. Μετά την καταστροφή που υπέστη ο στρατός των Αργείων στο ιερό άλσος της Σηπείας μεταξύ Ναυπλίου και Τίρυνθας, όπου ο Κλεομένης με δόλο και ύστερα με εμπρησμό προκάλεσε το θάνατο 8.000 Αργείων μαχητών, την άμυνα της πόλης οργάνωσε η κοντόσωμη και μαχητική Τελέσιλλα. Όπλισε γυναίκες, γέρους και παιδιά με όπλα και κάθε λογής αντικείμενα και τους παρέταξε στις επάλξεις.
Στην κρίσιμη στιγμή για την πατρίδα της, η ποιήτρια Τελέσιλλα δημηγόρησε με θερμά λόγια πατριωτισμού στις γυναίκες της πόλης, καλώντας αυτές να πολεμήσουν και να θυσιαστούν για την ελευθερία των παιδιών τους και της πόλης τους. Ο λόγος της είχε θαυμαστό αποτέλεσμα. Όλες οι γυναίκες της πόλης φόρεσαν πανοπλίες και έζωσαν τα τείχη της πόλης σαν στεφάνι, έτοιμες να την υπερασπιστούν έναντι των οπλιτών του Κλεομένη.

Ο Παυσανίας αναφέρει πως ο Κλεομένης αντικρίζοντας τις γυναίκες του Άργους, θεώρησε (ορθά) πως η εύκολη νίκη που θα ερχόταν δεν θα πρόσθετε δάφνες δόξας αλλά θα ατίμαζε τα Σπαρτιατικά όπλα. Ο Κλεομένης ρώτησε τους άντρες του, και αυτοί του απάντησαν ότι προτιμάνε να πέσουν από το βουνό παρά να επιτεθούν σε γυναίκες και παιδιά.
Έτσι αποφάσισε διακριτική πολιορκία χωρίς μάχες μέχρι να παραδοθούν από την πείνα. Αλλά μετά από τρεις μέρες άλλαξε άποψη γιατί οι δωρική ηθική δεν επέτρεπε να αφήσει παιδιά να πεθάνουν.

Έτσι πήρε την ευθύνη και διάταξε υποχώρηση στην Σπάρτη, όπου παρουσιάστηκε μπροστά στους Έφορους και δήλωσε ντροπιασμένος αλλά υπάκουος στον νόμο γιατί δε πολέμησε γυναικόπαιδα και ζήτησε να τον σκοτώσουν γιατί επίσης παραβίασε τον νόμο της Σπάρτης και δείλιασε μπροστά στον εχθρό.
Τώρα το δίλλημα ήταν στους Εφόρους. Αποφάσισαν ότι ο Κλεομένης δεν θα αναλάβει άλλη εκστρατεία μέχρι νεωτέρας ενώ και οι άντρες του θα δουλεύουν στα χωράφια γιατί είχαν επίορκο αρχηγό. Από βασιλιά κ στρατιώτη αι δεν μπορούσαν να τον καθαιρέσουν γιατί το απαγόρευε ο νόμος. Για δύο χρόνια δεν του ανατέθηκε άλλη εκστρατεία αλλά μόνο όταν θεώρησαν ότι είχε ντροπιαστεί αρκετά και επειδή ήταν ο καλύτερος στρατηγός της Σπάρτης επανήλθε αυτός και οι άντρες του ενεργά στο στράτευμα. Πάντα όμως θα ήταν δακτυλοδεικτούμενοι λόγω δειλίας. Αυτά είναι τα απίστευτα του Σπαρτιατικού Κώδικα!
Ο Πλούταρχος από την άλλη υποστηρίζει ότι έγινε κανονικά μάχη, όπου οι Σπαρτιάτες ηττήθηκαν και υποχώρησαν, κάτι που είναι εντελώς απίθανο.Όπως και να έχει η Τελέσιλλα και οι γυναίκες του Άργους έσωσαν την πόλη τους από σίγουρη καταστροφή επιδεικνύοντας
θάρρος και ευψυχία σε μια εποχή που η θέση της γυναίκας ήταν υποτιμημένη και πάντως εντελώς ασύμβατη με τον πόλεμο.
Εις ανάμνησιν της θαυμαστής σωτηρίας της πόλης τους, οι Αργίτες καθιέρωσαν τη γιορτή των “Υβριστικών”. Στην γιορτή αυτή, οι γυναίκες του Άργους ντύνονταν με ανδρικά χιτώνια και χλαμύδες, ενώ οι άνδρες με γυναικεία πέπλα και ενδύματα.
Οι Αργείτισσες τότε, λόγω της λειψανδρίας, πoλιτoγράφησαν περιοίκους και τους παντρεύτηκαν· αλλά με νόμο καθιέρωσαν να βάζουν προσθετά γένια, όταν πλάγιαζαν μαζί τους, για να τους θυμίζουν την ταπεινή τους καταγωγή.
Οι Αργείοι σε ένδειξη ευγνωμοσύνης ανήγειραν προς τιμή της Τελέσιλλας μεγάλη στήλη στην οποία παριστάνονταν αυτή όρθια έχοντας στα πόδια της βιβλία και κρατώντας στα χέρια κράνος που παρατηρούσε έτοιμη να το φορέσει στο κεφάλι της.

Η στήλη αυτή ήταν τοποθετημένη πάνω από το θέατρο του Άργους και μπροστά από το ιερό άγαλμα της θεάς Αφροδίτης. Η στήλη αυτή σώζονταν μέχρι το 170 μ.Χ. που την είδε ο Παυσανίας.
Ο Παυσανίας αναφέρει ( ΙΙ, 20, 8 ) ότι στο ιερό της Αφροδίτης, νότια του θεάτρου, είχε δει στήλη με ανάγλυφη παράσταση της Τελέσιλλας, η οποία ετοιμαζόταν να φορέσει το κράνος της, ενώ στα πόδια της ήταν σκορπισμένα τα βιβλία της. Για την Τελέσιλλα έχουν γράψει πολλοί αρχαίοι συγγραφείς μέχρι και τον 2ο μ.Χ. αιώνα και στη συνέχεια έχουν δημοσιευτεί αρκετές μελέτες. Οι πληροφορίες από τις αρχαίες πηγές είναι ίδιες και μόνο στις λεπτομέρειες διαφέρουν.
Εντύπωση μας προξενεί το γεγονός ότι ο Ηρόδοτος, ο οποίος είναι σχεδόν σύγχρονος των γεγονότων και αναφέρεται διεξοδικά στην επίθεση του Κλεομένη και στον αποδεκατισμό των Αργείων (VI 76-85) δεν τη μνημονεύει καν. Το ίδιο κι ο μεταγενέστερος Αριστοτέλης, ο οποίος αναφέρεται στην πολιτογράφηση των περιοίκων στα «πολιτικά» του (1303 α, β). Η «ποιητική» του Αριστοτέλη δυστυχώς δε μας παρέχει καμία πληροφορία, γιατί ο πρώτος τόμος, που σώθηκε, αναφέρεται μόνο στο έπος και στην τραγωδία. Άλλοι συγγραφείς, αλλά πολύ μεταγενέστεροι, όπως ο Παυσανίας, ο Πλούταρχος, ο Πολύαινος, της πλέκουν το εγκώμιο, τονίζοντας την ηρωική της αντίσταση κατά των Σπαρτιατών.
Επισημαίνουμε, όμως, ότι ο Κλεομένης τότε δεν είχε πρόθεση να καταλάβει το Άργος, αλλά μόνο να το εξασθενήσει και να το ταπεινώσει, ώστε να μην αποτελεί πια υπολογίσιμη δύναμη στην Πελοπόννησο, πράγμα που είχε επιτύχει ήδη με την εξόντωση του ανδρικού πληθυσμού.Δεν μπόρεσε τότε να προβλέψει ότι το Άργος σύντομα θα παρουσίαζε και πάλι μεγάλη ακμή και ότι η Σπάρτη θα είχε τα ίδια και χειρότερα προβλήματα.
Εξάλλου, ο Κλεομένης ήθελε ν’ αποφύγει τυχόν απώλειες από τον αμυνόμενο άμαχο πληθυσμό, που ήταν αποφασισμένος, ιδιαίτερα λόγω της λειψανδρίας που αντιμετώπιζε ανέκαθεν η πατρίδα του, και θεώρησε φρόνιμο να μην επιτεθεί στην πόλη. Η Τελέσιλλα πάντως έγινε θρύλος και μυθοποιήθηκε στη συνείδηση του Αργειακού λαού.
Το μοναδικό ποίημα της Τελέσιλλας που σώθηκε ολόκληρο και μάλιστα όχι σε πάπυρο, αλλά ως επιγραφή χαραγμένη σε λίθο του 3ου ή 4ου μ.Χ. αιώνος, που βρέθηκε στο ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο, είναι ένας ύμνος στη «μητέρα των θεών», που αξίζει να τον παραθέσουμε, όπως μας παραδόθηκε στο αρχαίο κείμενο, και σε μετάφραση:
  • [Ματρί Θεών]                                        [Στη Μητέρα των Θεών]
  • Ω Μνημόσυνας κόραι                                   Κόρες της Μνημοσύνης
  • Δευρ’ έλθετε απ’ ωρανώ                               ελάτε εδώ απ’ τον ουρανό
  • και μοι συναείσατε                                   και τραγουδήστε μαζί μου
  • ταν ματέρα των θεών,                                 τη μητέρα των θεών,
  • ως ήλε πλανωμένα                                     που ήρθα, αφού περιπλανήθηκα
  • κατ’ ώρεα και νάπας                                  στα όρη και στις πηγές
  • σύρουσα αβρόταν κόμαν,                               με ανεμοπαρμένα τα μαλλιά
  • κατωρημένα φρένας.                                   ξετρελαμένη στα βουνά.
  • Ο Ζεύς δ’ εσιδών άναξ                                Και ο βασιλιάς ο Δίας σαν είδε
  • ταν Ματέρα των θεών,                                 τη μητέρα των θεών
  • κεραυνόν έβαλλε και                                  έριξε κεραυνό και
  • τα τύμπαν’ ελάμβανε,                                 πήρε τα τύμπανα,
  • πέτρας διέρρησε και                                  έσπασε τα βράχια
  • τα τύμπαν’ ελάμβανε                                  και πήρε τα τύμπανα.
  • Μάτηρ, άπιθ’ εις θεούς,                              -Μητέρα, φύγε στους θεούς
  • και μη κατ’ όρη πλανώ,                               και μη γυρνάς στα όρη,
  • μη σε χαροποί λέον-                                  γιατί τ’ άγρια λιοντάρια
  • τες ή πολιοί λύκοι                                   και οι γκρίζοι οι λύκοι
  • [έδωσι πλανωμέναν.]                                  [θα σε φάνε κυνηγημένη.]
  • και ουκ άπειμι εις θεούς,                            -Δε θα φύγω στους θεούς
  • αν μη τα μέρη λάβω,                                   αν δεν πάρω μερίδια,
  • το μεν ήμισυ ουρανώ,                                 το μισό απ’ τον ουρανό,
  • το δε ήμισυ Γαίας,                                    τ’ άλλο μισό απ’ τη γη
  • πόντω το τρίτον μέρος˙                                το τρίτο μέρος απ’ τη θάλασσα,
  • χούτως απελεύσομαι,                                   κι έτσι θ’ αποχωρήσω.
  • χαιρ’ ω μεγάλα άνα                                    -Χαίρε, μεγάλη βασίλισσα,
  • σα Μάτερ Ολύμπω.                                      Μητέρα του Ολύμπου.

Δείτε την εκτόξευση του πρώτου ελληνικού δορυφόρου

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε η εκτόξευση του Λ-sat, του πρώτου δορυφόρου που κατασκευάστηκε από έλληνες επιστήμονες.    
Η εκτόξευση έλαβε χώρα στις 19:52 ώρα Ελλάδος από τις εγκαταστάσεις της NASA στη Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών. Ήταν αρχικά προγραμματισμένη για τα μεσάνυχτα (ώρα Ελλάδας) της Παρασκευής, όμως αναβλήθηκε λόγω κακοκαιρίας.
Ο ελληνικός μίνι-δορυφόρος, βάρους περίπου 2 κιλών, «πετάει» με τον πύραυλο Antares της NASA, ο οποίος «κουβαλάει» το σκάφος Cygnus, που μεταφέρει επιστημονικό και υποστηρικτικό υλικό 1.657 τόνων στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS).
Το σκάφος Cygnus αναμένεται να φθάσει στον Σταθμό στις 16 Ιουλίου.
Οι αστροναύτες του Σταθμού θα θέσουν τον δορυφόρο σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Χάρη στον Λ-sat θα γίνονται πειράματα του υλικού γραφένιου, και το πώς επιδρά με την ακτινοβολία.
Επίσης, με τη βοήθεια του δορυφόρου θα γίνεται παρακολούθηση και ελληνικών εμπορικών πλοίων, για προστασία απέναντι σε επιθέσεις πειρατών.

Η ηχητική "ψευδαίσθηση"

Ο τρόπος που λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι αξιοθαύμαστος.

Ομάδα επιστημόνων από το Ινστιτούτο Franklin στην Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ δημιούργησε ένα μοναδικό ηχητικό πείραμα, για να δείξει τον τρόπο που ο εγκέφαλός μας χρησιμοποιεί παλαιότερες πληροφορίες για να επεξεργαστεί και να εξηγήσει νέες εμπειρίες.

Το συγκεκριμένο ηχητικό δείγμα παρουσιάστηκε προ μερικών εβδομάδων στην σύνοδο/έκθεση "Your Brain".
Θα ακούσετε την μαγνητοφώνηση της παρουσίασης που έγινε κατά τη διάρκεια αυτής της έκθεσης. Η παρουσιάστρια λέει στο κοινό να ακούσει ένα ηχητικό απόσπασμα. Ο ήχος είναι περίεργος και σίγουρα σε πρώτη ακρόαση κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι λέει, αν προφέρονται λέξεις ή/και τι σημαίνουν.
Αυτό ακριβώς άλλωστε απαντούν και οι παρευρισκόμενοι. Στη συνέχεια η παρουσιάστρια βάζει να ακουστεί ένα άλλο ηχητικό απόσπασμα. Αυτήν τη φορά ακούγεται με καθαρή αγγλική προφορά μια γυναικεία φωνή να προφέρει μια πρόταση. Είναι η ίδια πρόταση που ακουγόταν και στην προηγούμενη μαγνητοφώνηση, αλλά τώρα βέβαια όλοι την καταλαβαίνουν, αφού δεν έχει καμία παραμόρφωση στον ήχο.
Αμέσως μετά η παρουσιάστρια ξαναβάζει την πρώτη μαγνητοφώνηση, εκείνη που αρχικά κανείς δεν κατάλαβε περί τίνος επρόκειτο. Αυτήν τη φορά, όμως τα πράγματα είναι αλλιώς: επειδή ο εγκέφαλός μας κατέγραψε μια πληροφορία (την καθαρή προφορά της πρότασης) την χρησιμοποιεί αυτόματα για να "αποκωδικοποιήσει" τον... ακαταλαβίστικο ήχο.
Και το πετυχαίνει! Πλέον το αρχικό ηχητικό είναι πιο ξεκάθαρο και οι περισσότεροι μπορούν αν καταλάβουν τι λέει.
Πατήστε "Play" και δοκιμάστε και εσείς!

Του καρφώθηκε το αλυσοπρίονο στο λαιμό!

Ένα απίστευτο ατύχημα που είχε ευτυχή κατάληξη για τον 21χρονο ξυλοκόπο

Η λάμα ενός αλυσοπρίονου καρφώθηκε στο λαιμό ενός εργάτη - ένας τραυματισμός, τον οποίο το μόνο που δεν μπορείς να τον χαρακτηρίσεις είναι «συνηθισμένο». Ευτυχώς για έναν άντρα από το Πίστμπουργκ δεν αποδείχθηκε και μοιραίος, καθώς οι χειρουργοί ενός νοσοκομείου κατόρθωσαν να τον σώσουν.

Ο 21χρονος James Valentine εργαζόταν ως ξυλοκόπος, όταν συνέβη το ατύχημα: Η λάμα από το αλυσοπρίονο που κρατούσε και δούλευε του καρφώθηκε κυριολεκτικά στο λαιμό.
Οι γιατροί που τον περιποιήθηκαν δεν είχαν συναντήσει ποτέ κάτι τέτοιο. Δέκα λεπτά αφότου ειδοποιήθηκαν παρέλαβαν τον ασθενή. Ευτυχώς είδαν ότι δεν έχει χτυπηθεί η καρωτίδα του αλλά ούτε και ο οισοφάγος, καθώς ο Valentine ήταν ικανός ακόμα και να μιλήσει με το πριόνι στο λαιμό!
Πολύ σημαντικό για την ευτυχή κατάληξη του περιστατικού ήταν και ότι ο ασθενής δεν πανικοβλήθηκε, καθώς θα μπορούσε να προσπαθήσει να τραβήξει τη λάμα μόνος του και να αιμορραγήσει ανεξέλεγκτα ή να πάθει ασφυξία.
Αφού η ομάδα χειρουργών του νοσοκομείου όπου μεταφέρθηκε τον νάρκωσε κατόρθωσε να αφαιρέσει το αλυσοπρίονο, χωρίς να προκληθεί περαιτέρω βλάβη στον ασθενή. Την επόμενη ημέρα, ο Valentine ξεκίνησε φυσιοθεραπείες και λίγες μέρες μετά βγήκε από το νοσοκομείο «σαν καινούριος»!

Κυριακή 13 Ιουλίου 2014

Ρισκάρισε… Αξίζει!

Θα σου δώσω τη διαβεβαίωση αυτή: όταν θα πλησιάζει το τέλος, στο λυκόφως της ζωής σου, αυτό που περισσότερο θα μετανιώνεις δεν θα είναι τα ρίσκα που πήρες. Αντίθετα, αυτό που θα κατακλύσει την καρδιά σου με τη μεγαλύτερη πικρία και θλίψη θα είναι τα ρίσκα που δεν πήρες. Όλες εκείνες οι ευκαιρίες που δεν άρπαξες και οι φόβοι που δεν αντιμετώπισες. Θυμήσου ότι στην αντικρινή όχθη του φόβου βρίσκεται η ελευθερία. Και μείνε εστιασμένος στην ακόλουθη διαχρονική και δοκιμασμένη αρχή: «Η ζωή δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα παιχνίδι στοιχημάτων – όσο περισσότερα είναι τα ρίσκα που θα πάρεις τόσο περισσότερες θα είναι και οι ανταμοιβές». Ή τα λόγια του Σοφοκλή: «Με τους λιγόψυχους δεν είναι οι θεοί».

Για να ζήσεις μια όσο το δυνατόν πληρέστερη ζωή, άρχισε να παίρνεις περισσότερα ρίσκα καινά κάνεις όλα εκείνα που φοβάσαι να κάνεις. Μάθε να αποφεύγεις το «βόλεμα». Μη βαδίζεις στο μονοπάτι το πιο περπατημένο. Σίγουρα είναι πολύ πιο πιθανό να πληγώσεις τα πόδια σου όταν περπατάς στον λιγότερο ταξιδεμένο δρόμο, αλλά αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να φτάσεις κάπου. Όπως μου έλεγε πάντα η σοφή μητέρα μου: «Δεν μπορείς να φτάσεις στο τρίτο σκαλοπάτι, αν δεν τολμήσεις να ξεκολλήσεις το πόδι σου από το δεύτερο». Και όπως είχε παρατηρήσει ο Αντρέ Ζιντ: «Δεν μπορείς να ανακαλύψεις καινούριες στεριές, αν δεν αποδεχτείς ότι νια πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα δεν θα βλέπεις την ακτή».

Το αληθινό μυστικό για μια ουσιαστική ζωή είναι να πάψεις να περνάς τις μέρες σου αναζητώντας την ασφάλεια και να αρχίσεις να επενδύεις το χρόνο σου στην αναζήτηση ευκαιριών. Σίγουρα θα γνωρίσεις κι εσύ αποτυχίες, αν αρχίσεις να ζεις πιο συνειδητά και παθιασμένα. Αλλά η αποτυχία είναι το μέσο που σε μαθαίνει πώς να νικάς. Ή όπως μου είπε κάποτε ο πατέρας μου: « Ρόμπιν, είναι επικίνδυνο να ίσο ρ ροπείς πάνω σε ένα κλαδί. Αλλά εκεί βρίσκονται όλοι οι καρποί».

Όπως είχα γράψει σε κάποιο προηγούμενο άρθο, η ζωή είναι ζήτημα επιλογών. Οι άνθρωποι που έχουν κατακτήσει την εσωτερική πληρότητα κι έχουν εκπληρώσει τους στόχους τους, απλώς κάνουν σοφότερες επιλογές από τους άλλους. Μπορείς να επιλέξεις να περάσεις τις υπόλοιπες μέρες σου καθισμένος απόλυτα ασφαλής στην όχθη της ζωής ή μπορείς να πάρεις κάποια ρίσκα, να καταδυθείς σε βαθιά νερά και να ανακαλύψεις τα μαργαριτάρια που περιμένουν στο βυθό τους αληθινά τολμηρούς. Για να εμπνέομαι και να θυμάμαι ότι πρέπει να υπερβαίνω διαρκώς τα προσωπικά μου όρια, τοιχοκόλλησα στο γραφείο μου, εκεί όπου γράφω, τα ακόλουθα λόγια του Θίοντορ Ρούζβελτ:

«Αυτός που έχει μεγαλύτερη αξία δεν είναι ο επικριτής, ούτε ο άνθρωπος που επισημαίνει πώς σκόνταψε εκείνος που προχωρά με σθένος ή πώς θα μπορούσε να έχει ενεργήσει καλύτερα αυτός που αληθινά ενεργεί. Η δόξα ανήκει στον άνθρωπο που είναι πραγματικά στο στίβο, σε αυτόν που το πρόσωπο του είναι σκαμμένο από τον ιδρώτα και τη σκόνη και το αίμα, που μάχεται γενναία, που κάνει λάθη και γνωρίζει τη ματαίωση ξανά και ξανά, αλλά και που γνωρίζει τους μεγάλους ενθουσιασμούς, τη βαθιά αφοσίωση, και αναλώνει τον εαυτό του σε έναν άξιο σκοπό· σε αυτόν που γνωρίζει στο τέλος το θρίαμβο των μεγάλων κατορθωμάτων και που, ακόμη κι αν αποτύχει, τουλάχιστον αποτυγχάνει έχοντας τολμήσει, έτσι ώστε ποτέ η θέση του δεν θα είναι δίπλα σε εκείνες τις ψυχρές και άτολμες ψυχές που δεν γνωρίζουν ούτε τη νίκη ούτε την ήττα».

Γιατί τα Δέντρα είναι Ιερά;

Ο συμβολισμός του Ιερού Δέντρου είναι εικόνα του κόσμου μας. Οι ρίζες του είναι βυθισμένες στον χθόνιο κόσμο όπου χάνονται μέσα στην άβυσσο του παρελθόντος και της μνήμης.

Ο κορμός του ορθώνεται στο μεσοδιάστημα του παρόντος, ενώ οι φυλλωσιές του υψώνονται στο βάθος του έναστρου στερεώματος με τους καρπούς να σηματοδοτούν την υπόσχεση μιας καινούργιας αρχής.

Στις εσωτερικές παραδόσεις, ο άνθρωπος είναι μικρογραφία του Ιερού Δέντρου, με τα πόδια του να αντιστοιχούν στις ρίζες και το υπόλοιπο σώμα στον κορμό, τα κλαδιά, τα φύλλα και τους καρπούς.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει ένα δέντρο ιερό; Η ίδια του η μορφολογία που το ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα του είδους του ή μπορεί η σύνδεση του με κάποιο μύθο, μια ιστορία δηλαδή που διηγούμαστε, όχι ως ανάμνηση ενός περασμένου γεγονότος αλλά ως κατάλυση του παρόντος χρόνου και τόπου που αποφέρει την άμεση αναφορά σε μια υπεριστορική πραγματικότητα που νοηματοδοτεί τις εμπειριών των ανθρώπων.

Αν λοιπόν το δέντρο έχει συσχετιστεί τόσο συχνά στην παράδοση με το ιερό, είναι γιατί εκφράζει αισθητά το περιεχόμενο των μύθων που φέρνουν το επίγειο κόσμο σε επαφή με το άρρητο, το αιώνιο, εκείνο το μεγάλο Άλλο.

Το Ιερό Δέντρο είναι γεφύρι και πυλώνας επομένως, αυτό που ενώνει τις αντικριστές πλευρές όπως και αυτό που τις κρατά σ’ απόσταση. Γι’ αυτό τον λόγο το κόψιμο ενός δέντρου θεωρούνταν από πάντα πράξη επίφοβη αν όχι ανίερη – διότι η υλοτομία αποκόπτει τους δεσμούς ανάμεσα στους κόσμους, τον λεπτοφυή του ουρανού με το χωμάτινο είδωλο του.

Μαζί όμως, ανακόπτει και την ελπίδα της επιστροφής, διότι αν είναι στην φύση του ανθρώπου το αίσθημα της ετερότητας, τότε στην ωρίμανση του σπόρου και την υπερπήδηση των εμποδίων κατά την πορεία ανάπτυξης του, διαβάζει το άτομο την δική του έμφυτη ροπή για ανέλιξη και μέθεξη με το αδιαφοροποίητο.

Στην εικόνα του σπόρου ενός δέντρου ο άνθρωπος μπορεί και αναγνωρίζει την δική του εσωτερική σπίθα για την εκδήλωση και πραγμάτωση του αληθινού του Εαυτού. Και αυτή είναι ίσως η πιο βαθιά αλήθεια που διηγούνται οι μύθοι της ανθρωπότητας, όπως και η πραγματική αιτία που κάνει τα δέντρα ιερά.

Ηράκλειτος: Ο Πόλεμος και η Αρμονία των Αντιθέτων

Τραγικός στοχαστής εμφανίζεται κατ’ εξοχήν ο Ηράκλειτος στη θεωρία του για τον πόλεμο και τη σύγκρουση, που αποτελεί µια από τις σημαντικότερες θεματικές του κοσμολογικού οράματός του.

Κατά τον Ηράκλει­το:

Η φύση αγαπά τις αντιθέσεις και ξέρει να χειρίζεται τη σύνθεσή τους για να παράγει την αρμονία.

Αυτή όμως, η κερδισμένη µ’ αντίτιμο τη σύγκρουση, ενότητα διατηρείται ως ένταση μεταξύ αντίρροπων στοιχείων, που τείνουν συνεχώς να αποχωρισθούν το ένα από το άλλο ή να αλληλοκαταστραφούν.

Σ’ ένα σύγγραμμα, που στο παρελθόν είχε αποδοθεί εσφαλμένα στον Αριστοτέλη, το Περί κόσμου, βρίσκουμε το ακόλουθο, ηρακλείτειας, αναμφίβολα έμπνευσης χωρίο, που κλείνει άλλωστε µε πα­ράθεση του Εφέσιου:

Αγαπάει και η φύση τα αντίθετα, και µ’ αυτά, όχι µε τα όμοια, δη­μιουργεί τη συμφωνία∙ έτσι γίνεται και ενώνει, λόγου χάρη, το αρσε­νικό µε το θηλυκό, όχι όμως και το κάθε ον µε το όμοιό του, και πραγ­ματώνει την πρώτη ομόνοια µε την ένωση των αντιθέτων κι όχι των ομοίων.

Φαίνεται πως και η τέχνη κάνει το ίδιο, µε το να μιμείται τη φύση.

Η ζωγραφική, αναμειγνύοντας τα άσπρα και τα µαύρα χρώ­ματα, τα κίτρινα και τα κόκκινα, πετυχαίνει να συμφωνούν οι εικό­νες µε το μοντέλο. Η μουσική, συνδυάζοντας τους ψηλούς ήχους µε τους χαμηλούς, τους μείζονες και τους ελάσσονες, µε διαφορετικές φωνές, δημιουργεί µια μοναδική αρμονία.

Η γραμματική µε τη μείξη των φωνηέντων και των συμφώνων χτίζει όλη της την τέχνη.

Αυτό υποστήριξε και ο Ηράκλειτος, ο επονομαζόμενος Σκοτεινός:

“Oι συνδέσεις γίνονται από όλα κι από τα όχι όλα, ομόνοια-διχό­νοια, συμφωνία-ασυμφωνία: απ’ όλα γεννιέται το Ένα και από το Ένα όλα” (απ. 10).

Έτσι “τα αντίθετα ταιριάζουν, απ’ τις διαφορές γεννιέται η ωραία αρμονία. Τα πάντα γίνονται µε την πάλη” (απ. 8).

Θα πρέπει λοιπόν να διακηρύξουμε μαζί του πως «ο πόλεμος είναι ο πα­τέρας όλων» (απ. 53): ο πόλεμος είναι συμπαντικός, η ίδια η δικαιοσύνη, στο μέτρο που τείνει να εναρμονίζει τα αντίθετα δεν είναι παρά πάλη.

Τα πάντα γεννώνται μέσα από τη σύγκρουση και την αναγκαιότητα (απ. 80).

Αυτή η πάλη των αντιθέτων, κατά βάθος, δεν είναι άλλο από αυτή την ίδια την τραγωδία, που αντιπαραθέτει το Ένα στην πολλαπλότητα και τα πολ­λά στο Ένα.

Πράγματι, εφόσον τα πάντα γεννώνται από το ‘Ένα και το Ένα από τα πάντα, κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης είναι, λοιπόν, που η πολλαπλότητα ξεπηδά από το Ένα, που την γεννά και το οποίο αυτή αποχωρίζεται∙ κι είναι, ακριβώς, μέσα από µια άλλη σύγκρουση που η πολλαπλότητα τείνει να αρνηθεί τον εαυτό της και να ανακαλύψει και πάλι το αντίθετό της που, παρ’ ότι γεννημένη μέσα του, κάποτε εγκατέλειψε.

Συνεπώς «ο δρόμος που ανεβαίνει κι αυτός που κατεβαίνει είναι ένας και αυτός» (απ. 60). Η Ταυτότητα διατρέχει τη Διαφορά και η Διαφορά εγ­καθίσταται στην ίδια την καρδιά της Ταυτότητας.

Εξού και η ιδέα πως και «μέσα µας είναι το ίδιο: ζωντανό και νεκρό, ξύπνιο και κοιμισμένο, νέο και γηραιό∙ γιατί αυτά, όταν μεταβάλλονται, γίνονται εκείνα εκεί κι εκείνα, όταν µε τη σειρά τους μεταβάλλονται, γίνονται αυτά» (απ. 88).

Η ενότητα άρα συγκροτείται από αντίρροπες τάσεις και ο βρυχηθμός των αντιθέτων στοιχειώνει την καρδιά της αρμονίας:

«Δεν καταλαβαί­νουν πως αυτό που αντιτίθεται στον εαυτό του βρίσκεται ταυτόχρονα σε αρμονία µε τον εαυτό του, ακριβώς όπως οι αντίθετες εντάσεις του τόξου και της λύρας» (απ. 51).

Η ηρακλείτεια φιλοσοφία του Λόγου, τραγική ήδη στην ουσία της, προεκτείνεται, κατ’ αυτόν τον τρόπο, σε µια φιλοσο­φία του σπαραγμού που, αν επιμένει στη λανθάνουσα αρμονία και την ει­ρήνη του βάθους, υπογραμμίζει ωστόσο έντονα τις χίλιες και µια όψεις του πολέμου, που τα αντίθετα, πράγματα ή όντα, διεξάγουν στην επιφάνεια.

Συμβουλές για εκείνους, που έχουν χάσει τα πάντα

Χθες συνάντησα μια εξαϋλωμένη μορφή, δεητική, σαν αυτές που βρίσκεις σε τοιχογραφίες ερειπωμένων εκκλησιών κι αναρωτιέσαι αν απεικονίζουν ανθρώπους ή πνεύματα ή δαίμονες με αγγελικό περίγραμμα: Έναν γνωστό μου επαγγελματία, που έχασε τη δουλειά του, χωρίς ένσημα και συνδικαλιστική αρωγή ή επιδόματα, με έγκυο γυναίκα και καταρρακωμένη αξιοπρέπεια. Τα δάχτυλά του κιτρινισμένα από τη νικοτίνη, πρόλαβε να μου πει την απελπισία του, πριν μου ζητήσει δύο ευρώ. Τού έδωσα κι ήξερα πως τον καταδίκασα σε επαιτεία αδιέξοδη και τον κατέταξα ως ποσοστό σε στατιστικές ανάλγητες: Επόμενη στάση το αλκοόλ, ενδεχομένως τα ναρκωτικά, η περιθωριοποίηση, οι απόπειρες αυτοκτονίας. Όλα είναι τόσο ερμηνεύσιμα, όταν έχουν μια προβλέψιμη πορεία, όταν αφορούν τους άλλους κι όταν τα διδάσκεις σε φοιτητές. Τι γίνεται όμως, εάν χάσεις τα πάντα, σε ένα κράτος, που η Πρόνοια είναι ανέκδοτο

Η δυστυχία των ανθρώπων δεν μπαίνει σε νόρμες. Ο καθένας τη βιώνει με το δικό του τρόπο και η αντίδρασή στην έλευσή της μοναδική και καθοριστική. Κι αν στην ευτυχία το εγώ αυξάνει την αυτοεκτίμηση, διεκδικεί τα εύσημα και φλερτάρει με την έπαρση, στην κακοδαιμονία και τη συμφορά αποδιοργανώνεται και αποδομεί την ιστορικότητά του. Η ξαφνική πτώχευση διακόπτει τη συνέχεια του εαυτού, στρεβλώνει τη θέση στο χώρο, το χρόνο, την ιεραρχία, και εμπαίζει τις σταθερές και τις αξίες της ζωής.

Κάποιοι προκρίνουν την αυτοκτονία. Και παρά τη συχνότητά της καμιά ψυχολογική διαδικασία δεν μπορεί να την προβλέψει. Γιατί σε πολλούς περνά ως ιδέα, αρκετοί τη διατυμπανίζουν ως έκκληση για βοήθεια, άλλοι την αναφέρουν για εντυπωσιασμό.

Αλλά είναι εκείνη η μία ελάχιστη στιγμή, που το μυαλό θα κατακλυστεί από εικόνες, από δίψα για εκδίκηση, από αγάπη και αυτό-λύπηση, από μνήμες παλαιών καλών εποχών, ενοχές, πικρία, απελπισία, ντροπή και οδύνη, που θα υπνωτίσει τα ένστικτα και θα άρει τους δισταγμούς. Το τέλος τότε μοιάζει με λύτρωση και το αμετάκλητο σωτηρία.

Η ίδια η φύση και η κοινωνία ευνοούν την επιβίωση των δυνατότερων. Και όσοι δεν μπορούν να συνεχίσουν, ακόμα και υπό το κράτος της απώλειας ή του τραύματος, είναι θεμιτό να φεύγουν ως φυσική επιλογή. Η αγέλη με τον τρόπο αυτό θα ισχυροποιηθεί. Η ατομική ύπαρξη ποτέ δεν είχε τόση σημασία όσο η ομάδα.

Οι λατρεία της δύναμης και η διαιώνιση της πυγμής ίσως έχουν νόημα στο ζωικό βασίλειο και σε πολιτισμούς βαρβαρικούς. Όμως είμαστε άνθρωποι και η αδιαφορία μας απέναντι σε αυτούς, που λυγίζουν, πλήττει το πιο θεμελιώδες αγαθό: Την αγάπη, που προσδιορίζει την ανθρωπιά. Γιατί, όσοι έχετε επιβιώσει αρκετά, θα γνωρίζετε ότι η αγάπη είναι η αρετή, από την οποία εκπορεύονται όλες οι υπόλοιπες αξίες και η έλλειψή της μετατρέπει το χρυσό της ψυχής σε σκουριά.

Όταν λοιπόν χάσετε τα πάντα, σε μια στιγμή ή από κακό υπολογισμό ή από σκευωρία της τύχης:

Ετοιμαστείτε να δείτε τους φίλους σας να εξαφανίζονται σταδιακά, παρά την αρχική τους στήριξη. Όσοι στις μεγάλες στιγμές επαινούσαν και θαύμαζαν, σε κριτές και κατηγόρους γρήγορα θα μετατραπούν. Την εμπιστοσύνη τους πως καταχραστήκατε θα ουρλιάξουν και τις δύσκολες εποχές ή την οικογένεια και τα παιδιά τους θα επικαλεστούν. Αυτοί, που θα παραμείνουν ως το τέλος, θα πυροδοτήσουν τις απαρχές της νέας σας ζωής. Και αυτή είναι η πεμπτουσία της ανάνηψης. Απαλλαγείτε άμεσα από τα μιάσματα, όπως το νέο δάσος από τους καμένους κορμούς, και ενταχθείτε σε νέες συλλογικότητες, μιλήστε με καινούρια πρόσωπα, ασχοληθείτε με φορείς και οργανώσεις, που πριν υποτιμούσατε ή αγνοούσατε την ύπαρξή τους, θρησκευτικές, περιβαλλοντικές, πολιτιστικές. Οι πολίτες, που τις απαρτίζουν έχουν μεγαλύτερη ελαστικότητα και ευελιξία.

Κρατήστε την οικογένειά σας ιερή, γιατί εκείνης η συνοχή διακυβεύεται. Ο σύντροφος μπορεί να εξαντληθεί, να δειλιάσει, τα παιδιά να γίνουν αγχόνεςμε τις διαρκείς ανάγκες τους, οι γονείς να έχουν γεράσει. Όμως πάση θυσία αποφύγετε τους καυγάδες και μετρήστε τα λόγια σας, πριν τους πληγώσουν. Διαχειριστείτε τις ενοχές, γιατί κάθε ριπή εναντίον τους και κάθε μομφή είναι δηλητήριο, που παραλύει τα αντανακλαστικά. Και η εσωτερική διάβρωση έχει τη μεγαλύτερη τοξικότητα. Η φτώχεια δρα ως καταλύτης στο διαζύγιο, αλλά, αν συμβεί, ποτέ μην θυσιάσετε την αξιοπρέπειά σας. Αυτή είναι και η άριστη κληρονομιά προς τα τέκνα σας και το φυλαχτό για το νέο εαυτό.

Ήδη θα μάθατε να ξεχωρίζετε τους κόλακες, τώρα είναι καιρός να κλείσετε τα αυτιά σας σε ανυπόστατες υποσχέσεις. Πολλοί το ονομάζουν και σύνδρομο του ριμπάουντ και αποτελεί τη μεγαλύτερη παγίδα, επειδή το παιχνίδι έχει προχωρήσει χωρίς τη συμμετοχή σας. Αν χάσετε τα πάντα, δεν πρόκειται με εύκολο τρόπο να διεκδικήσετε πίσω τη ζωή σας, όπως ακριβώς ήταν, πόσο μάλλον να σκοράρετε άμεσα. Είναι καλύτερο να σχεδιάσετε μια μη μεταχειρισμένη ζωή. Να θυμάστε, λοιπόν, ποιος υπήρξατε και τι είχατε καταφέρει, αλλά μη μεμψιμοιρείτε. Τα ταξίδια στο χρόνο, μια στο ένδοξο παρελθόν και μια στο τρομακτικό μέλλον, αναζωπυρώνουν την ήττα. Δεν υπάρχουν θριαμβευτικές επιστροφές, παρά μικρά, αβέβαια βήματα του ασθενούς μετά την εγχείρηση.
Που όμως τις πληγές επουλώνουν.

Θα καταλάβατε τώρα πια, πως ποτέ δεν ήσαστε τα υλικά αγαθά, που μέχρι πρότινος κατείχατε. Σταθερές και αδιαμφισβήτητες παραμένουν μόνο οι αξίες, τις οποίες κανείς δεν μπορεί να αλλοιώσει και καμιά δυσκολία να βγάλει σε πλειστηριασμό. Μα ξαφνικά αλλάζουν και οι ανάγκες. Αλήθεια, με πόσα λιγότερα θα μπορούσατε να είχατε πορευθεί, κερδίζοντας χρόνο για τους αγαπημένους. Κι ετούτο εδώ το δίλημμα τώρα θα σας καταστείλει: Αν χάσετε την προσωπική σας ταυτότητα, θα γίνετε μια ακόμη στατιστική. Αλκοόλ, ναρκωτικά, συμμορίες αποτυχημένων, ορδές παρανόμων, πορνεία, τζόγος, ακραία κόμματα, μπορούν να σας φανούν σα φως στο έρεβος της απελπισίας, αλλά σύντομα θα σας ξεβράσουν σαν περιττώματα από την κοινωνία.

Μην ενδιαφέρεστε για τη γνώμη των άλλων. Έτσι κι αλλιώς, στους χαλεπούς καιρούς δραπετεύουν. Μιλήστε παντού για την κατάσταση, στην οποία έχετε περιέλθει και αναζητήστε εργασία από όλους. Δεν είναι εύκολες οι θύρες, όταν η χρεία τες κουρταλεί.. αλλά για δείτε. Ενώ εσείς εκλιπαρείτε για εργασία, από εκείνες που η προσφορά εργατικού δυναμικού είναι αμείλικτη, λίγο πιο πάνω ψάχνουν για ανθρώπους να μαζέψουν τις ελιές, σε κάποια τουριστική περιοχή αναζητούν προσωπικό. Το διαδίκτυο έχει γεμίσει από αγγελίες ανθρώπων που μαγειρεύουν για άλλους ή προσφέρουν ανταλλακτική εργασία. Αν χάσετε τα πάντα και η πιο μικρή απασχόληση γίνεται ευκαιρία για ένα ξεκίνημα, επειδή ακριβώς διαφυλάττει την ακεραιότητα και τον αυτοσεβασμό.

Φροντίστε την εμφάνισή σας, ώστε να μην προσομοιάζει ανθρώπου, που έχει ενδώσει

Σταματήστε τις παράλογες αρνητικές σκέψεις, που αιχμαλωτίζουν το μέλλον στη μιζέρια του παρόντος και στην καθήλωση του παρελθόντος. Μιλήστε με ανθρώπους, που τα έχουν καταφέρει κι όχι με τους πληβείους, που αποδίδουν τις ευθύνες στους άλλους και έχουν μεθύσει για εκδίκηση και αυτοτιμωρία. Στις μικρές καταστροφές πρέπει να βρεις το στοιχείο του αναστρέψιμου, που εγγενώς φέρουν. Αλλιώς γίνονται μεγάλες.

Πίκρα και νοσταλγία στις όχθες του ρήγματος

Θέλω να φύγω από αυτή τη μαύρη τρύπα… Εννοούσε την Ελλάδα. Εξήγησε: όχι τη γλώσσα, τον πολιτισμό, το περιβάλλον· δεν θέλω να έχω σχέση με το ελληνικό κράτος, προτιμώ να γίνει μια πολιτεία της Ευρώπης, της Γερμανίας, οτιδήποτε, αρκεί να μην κυβερνούν την Ελλάδα Ελληνες.

Μορφωμένος άνθρωπος, έχει καλή δουλειά και εισόδημα. Εχει ένα σκεπτικό, αλλά η κατάληξή του είναι σκοτεινή, μηδενιστική, σαν να ακούς λόγια ενός μακροχρόνιου άνεργου, ενός απελπισμένου νεοπληβείου. Και καλά, να κατανοήσουμε τη μαυρίλα του χτυπημένου απ’ την κρίση, αλλά δυσκολευόμαστε να συμμεριστούμε τον μηδενισμό του σωσμένου. Σε πρώτη ανάγνωση.

Σε δεύτερη ανάγνωση, διακρίνουμε ότι ακόμη και οι σωσμένοι, οι διασωθέντες της κρίσης, έχουν χάσει κι αυτοί την πίστη τους, το φρόνημα, την αίσθηση ότι μπορούν να σχεδιάσουν το μέλλον. Αυτή η απώλεια τούς οδηγεί σε καθολική απόρριψη του υπάρχοντος κοινωνικού και κρατικού σχηματισμού, εφόσον σε αυτόν εντοπίζουν την αιτία της δυσφορίας τους, την πηγή του φόβου.

Ας μη σπεύσουμε να πούμε ότι ο άνθρωπός μας κάνει αναγωγές και απλουστεύσεις. Δεν είναι αυτό το θέμα. Το θέμα είναι ότι σε κάθε πεδίο, κάθε χαραμάδα της κοινωνίας απλώνεται γενικευμένη δυσφορία, πικρή απόρριψη, απόσυρση, απόσυρση όχι μόνο από το ερειπωμένο κοινό παρόν, αλλά και από την διεκδίκηση του μέλλοντος. Παρατηρείται μια αναδίπλωση στον ατομικό πυρήνα, μια επιχείρηση ατομικής διάσωσης γεμάτη πίκρα: Θα στείλω τα παιδιά μου έξω. Με μνησικακία για την Ελλάδα που τον πρόδωσε, για το ανίκανο, διεφθαρμένο κράτος, για την πατρίδα που διέψευσε τις προσδοκίες του. Τόση πίκρα, τόση ματαίωση, που οδηγεί στον σολιψισμό: ο άνθρωπός μας απορρίπτει την υλική πραγματικότητα, την υπάρχουσα Ελλάδα, και κρατάει μόνο τον εαυτό του και τις ιδεατές αναπαραστάσεις του της Ελλάδας, τη γλώσσα, τον πολιτισμό, την ποίηση.

Ας μη σπεύσουμε να εξετάσουμε πώς ο άνθρωπός μας εξαιρεί τον ευατό του από όλη την προτέρα και την υπάρχουσα Ελλάδα. Εδώ, μάς ενδιαφέρει η παρούσα αντίδρασή του: αυτή η συμπαγής πικρία που εκτοξεύει, η καθολική απόρριψη του ένυλου, η απόδραση στην απολύτως υποκειμενική συνείδηση, και η λυσσώδης διάσωση του εγώ. Είναι ένας ορισμένος τύπος αντίδρασης των ανθρώπων της Μεγάλης Υφεσης, πολύ συγκεκριμένος, εκφραζόμενος υπό διάφορες εντάσεις και μορφές.

Μια άλλη αντίδραση είναι η νοσταλγία. Σε πρόσφατες συζητήσεις, διαπίστωσα ότι οι οποιεσδήποτε αναφορές στο καλοκαίρι, στον υπαίθριο βίο, στη θάλασσα, στην επαφή με τη φύση, στο έθος του μεσογειακού θέρους, στις οικείες εκδηλώσεις ψυχαγωγίας, προξενούν κύματα νοσταλγίας, ως εάν το καρπούζι με φέτα να ανήκει οριστικά στο προ κρίσης παρελθόν, στον απολεσθέντα παράδεισο.

Κι εδώ προσοχή: να ξεχωρίσουμε τη στερεοτυπική νοσταλγία του «παλιά όλα ήταν καλύτερα», από τη νοσταλγία του έμφοβου, του ραγισμένου ανθρώπου της Μεγάλης Υφεσης, ο οποίος νιώθει τη ζωή του να χωρίζεται στα δύο, στο πριν και το μετά. Η νοσταλγία του μεσήλικα για τα αγλαϊσμένα χρόνια της εφηβείας και της νιότης είναι θεμιτή και ευεξήγητη, απολύτως αναμενόμενη. Είναι διαφορετικό όμως τούτο το άλγος του αποχαιρετισμού: ο άνθρωπος της κρίσης αισθάνεται ότι στερείται ακόμη και τη δυνατότητα να επαναλάβει τις τελετές του πρότερου βίου. Πρόκειται, ούτως ειπείν, για το άλγος του μέλλοντος, ο χρόνος που έρχεται σκοτεινός τού γεννάει υπαρξιακή αγωνία, angst.

Σε μια τέτοια συζήτηση περί μεσογειακού καλοκαιριού, ελάχιστοι πια το σκέφτονται αφαιρετικά με βάση τις εμπειρίες τους ή με τους αισθητικούς-υπαρξιακούς όρους του Ελύτη, του Λακαριέρ ή ακόμη και με τον θείο Ιούλιο του Καβάφη. Δεν εμβολιάζουν το παρόν καλοκαίρι με αυτό το βλέμμα, με αυτή τη διάθεση. Οι περισσότεροι το εκλαμβάνουν αυτόχρημα σαν παλιό, λήξαν, χαμένο. Και συνεκδοχικά στομώνουν οι αισθήσεις. Στομώνει η δυνατότητα να συνεχιστεί η ζωή υπεράνω του ρήγματος· μπαίνει κι εδώ ο χωρισμός σε πριν και μετά, την κρίση. Οπως το διατύπωσε προσφυώς μια συνομιλήτρια: Μετά το μπάνιο στη θάλασσα, καθίσαμε όλοι μαζί να φάμε όπως παλιά, όπως πάντα· αλλά ξέραμε όλοι ότι δεν ήταν ίδιο· μας πήρανε το καλοκαίρι.

Μα ποιος μπορεί να σου πάρει το καλοκαίρι, το τρέμισμα της κάψας, το τρέμολο του τζίτζικα, του τριζονιού, τη δίψα του; Το καλοκαίρι σου το παίρνει η ενδοβολή της κρίσης, η αυτοδηλητηρίαση, η απόσυρση από τη μάχη και τη δόξα της ζωής.

Ας κρατήσουμε το τραγούδι μας για να βρούμε το δρόμο της ζωής μας

Υπάρχει μια φυλή στην Αφρική, όπου η ημερομηνία γέννησης ενός παιδιού δεν υπολογίζεται από τη στιγμή που γεννήθηκε, ούτε από τη στιγμή της σύλληψης, αλλά από την ημέρα που το παιδί υπήρξε ως σκέψη στο μυαλό της μητέρας του. Και όταν μια γυναίκα αποφασίζει ότι θα έχει ένα παιδί, πάει και κάθεται κάτω από ένα δέντρο μόνη και ακούει όσο μπορεί να ακούσει το τραγούδι του παιδιού που θέλει να έρθει. Και αφού έχει ακούσει το τραγούδι, πάει πίσω στον άνθρωπο που θα είναι ο πατέρας του παιδιού, και το διδάσκει σ’ αυτόν. Και στη συνέχεια, όταν κάνουν έρωτα για να συλλάβουν σωματικά το παιδί, τραγουδούν το τραγούδι του παιδιού, ως ένα τρόπο για να το καλέσουν.



Στη συνέχεια, όταν η μητέρα είναι έγκυος, διδάσκει το τραγούδι του παιδιού στις μαίες και τις ηλικιωμένες γυναίκες του χωριού, έτσι ώστε όταν το παιδί γεννιέται, να τραγουδήσουν το τραγούδι του για να το υποδεχθούνε. Και καθώς το παιδί μεγαλώνει, οι άλλοι κάτοικοι του χωριού διδάσκονται το τραγούδι του. Εάν το παιδί πέσει και χτυπήσει ή όταν πονάει το γόνατο του, κάποιος αρχίζει να του τραγουδά το τραγούδι του. Ή όταν το παιδί κάνει κάτι θαυμάσιο, ή περνά μέσα από τις τελετές της εφηβείας και της ενηλικίωσης, οι κάτοικοι του χωριού τραγουδούν το τραγούδι του για να το τιμήσουν.

Στην αφρικανική φυλή υπάρχει μία άλλη περίσταση κατά την οποία οι κάτοικοι τραγουδούν για το παιδί Σε οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής του, κάποιος που διαπράττει ένα έγκλημα ή μια παρεκκλίνουσα κοινωνική πράξη καλείται στο κέντρο του χωριού και οι άνθρωποι στην κοινότητα σχηματίζουν ένα κύκλο γύρω του. Στη συνέχεια, τραγουδούν το τραγούδι του ενόχου.

Η φυλή αναγνωρίζει ότι η διόρθωση της αντικοινωνικής συμπεριφοράς δεν είναι η τιμωρία. Είναι η αγάπη και η ανάμνηση της ταυτότητας. Όταν έχω αναγνωρίσει το δικό μου τραγούδι, δεν έχω καμία επιθυμία ή την ανάγκη να κάνω κάτι που θα βλάψει τον άλλο.

Και το τραγούδι είναι ο τρόπος μέσα από τη ζωή τους. Στο γάμο, τα τραγούδια των νεόνυμφων τραγουδιούνται, μαζί. Και τέλος, όταν αυτό το παιδί είναι ξαπλωμένο στο κρεβάτι, έτοιμο να πεθάνει, όλοι οι κάτοικοι γνωρίζουν το τραγούδι του, και του το τραγουδούν – για τελευταία φορά.

Μπορεί να μην έχουμε μεγαλώσει σε μια αφρικανική φυλή που τραγουδάει το τραγούδι μας σε κρίσιμες μεταβάσεις της ζωής μας, αλλά η ζωή πάντα μας υπενθυμίζει πότε είμαστε σε αρμονία με τον εαυτό μας και πότε όχι. Όταν αισθανόμαστε καλά, αυτό που κάνουμε ταιριάζει με το τραγούδι μας ενώ όταν αισθανόμαστε άσχημα, δεν συμβαίνει αυτό. Στο τέλος, θα αναγνωρίσουμε όλοι μας το τραγούδι μας και θα το τραγουδούμε καλά. Μπορεί να αισθανθούμε λίγο αμήχανα αυτή τη στιγμή, αλλά έτσι έχουν όλα όσα έχουν να κάνουν με σπουδαίους τραγουδιστές.

Ας κρατήσουμε το τραγούδι μας και θα βρούμε το δρόμο μας για το σπίτι.

Θέλεις να πετύχεις στη δουλειά; Κάν΄το όπως οι... ψυχοπαθείς!

Το να είναι κάποιος ψυχοπαθής, ίσως έχει και τη θετική του πλευρά...
Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγουν στο βιβλίο «The Good Psycopath's Guide to Success», ο καθηγητής Ψυχολογίας στην Οξφόρδη Kevin Dutton και ο συγγραφέας Andy McNab, που υποστηρίζουν ότι η ψυχοπάθεια μπορεί να οδηγήσει στην επαγγελματική επιτυχία και καταξίωση.
Σύμφωνα με την έρευνά τους, οι ψυχοπαθείς τείνουν να χρησιμοποιούν τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης πάθησης, προκειμένου να γίνουν καλύτεροι σε ό,τι κάνουν.
«Ήθελα να καταρρίψω τον μύθο ότι όλοι οι ψυχοπαθείς είναι κακοί», επισημαίνει ο Dutton.
Στο βιβλίο τους, οι δύο μελετητές δίνουν, μάλιστα, παραδείγματα καταστάσεων στις οποίες τα χαρακτηριστικά των ψυχοπαθών θα ήταν άκρως αποτελεσματικά και χρήσιμα σε κάθε άνθρωπο, εφόσον αξιοποιούνται ισορροπημένα στον εργασιακό χώρο:

Συγκέντρωση
Σε περιβάλλοντα υψηλής πίεσης, οι ψυχοπαθείς έχουν την ικανότητα να εστιάζουν σε αυτό που θέλουν να κάνουν, αποκλείοντας την ενσυναίσθηση από την σκέψη τους.
«Αν ήμουν όμηρος, θα ήθελα να υπάρχει ένας ψυχοπαθής πίσω από την πόρτα, ο οποίος θα αναλάβει να με σώσει», αναφέρει ο McNab.

Έλλειψη φόβου
Οι ψυχοπαθείς τολμούν περισσότερο, γιατί δεν νιώθουν φόβο. Αν διστάζετε να ζητήσετε αύξηση από το αφεντικό σας ή να πάρετε μια σημαντική απόφαση στα επαγγελματικά σας, εσείς θα χάσετε!

Αυτοπεποίθηση
Όταν ισχύει σε υπερβολικό βαθμό, μπορεί να είναι και κακό. Ωστόσο, το να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου και να μην φοβάσαι να ξεχωρίσεις, είναι πλεονέκτημα στο χώρο εργασίας.

Αφήστε τα παιδιά να λερωθούν - Απολύμανση με μέτρο


 Όλοι οι γονείς γίνονται υστερικοί όταν έχουν να κάνουν με… βρωμιά! Όταν βλέπουν το παιδί να κυλιέται στα χώματα και στις λάσπες τρέχουν να το καθαρίσουν και να το νουθετήσουν προκειμένου να μην το επαναλάβει.

Children should be allowed to play in the dirt

The Dirton your child's development
Ωστόσο, τα νέα δεδομένα δείχνουν πως ίσως τελικά η βρωμιά να μην κάνει και τόσο κακό!

Είναι απαραίτητο οι γονείς να μην μεγαλώνουν τα παιδιά μέσα σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, στο οποίο δεν υπάρχει καμία επαφή με μικρόβια. Αντιθέτως, συνιστά ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό τα παιδιά, από μικρή ηλικία, να έρχονται σε επαφή και με “βρωμιές” (π.χ. χώματα και λάσπες), αρκεί σε αυτές να μην υπάρχουν περιττώματα ζώων ή αιχμηρά αντικείμενα. Υπάρχουν τέσσερις σημαντικοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να είναι και καλό ένα παιδί να έρχεται κάποιες στιγμές σε επαφή με βρωμιά:

Η βρωμιά “κάνει καλό” στον οργανισμό
Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί τα παιδιά βάζουν συνέχεια βρώμικα πράγματα στο στόμα τους; Σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times είναι πολύ πιθανό να κρύβεται ένας αναπτυξιακός λόγος πίσω από αυτή την συμπεριφορά. Πολλοί ερευνητές έχουν καταλήξει ότι τα εκατομμύρια βακτηρίων και ιών που μπαίνουν κάθε λεπτό στο σώμα μας είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη ενός καλού και γερού ανοσοποιητικού συστήματος. Η βρωμιά, όπως λέει η κ. Παπαδάκη, βοηθά στο να αναπτυχθεί καλύτερα το ανοσοποιητικό σύστημα και να προσαρμοστεί στις καθημερινές συνθήκες. Κοινώς, η υπερβολική καθαριότητα δεν αφήνει το σώμα να αναπτύξει μηχανισμούς αυτοάμυνας!

Η βρωμιά “κάνει καλό” στον εγκέφαλο
Μια έρευνα του 2010 που πραγματοποιήθηκε σε Κολλέγιο της Νέας Υόρκης ανακάλυψε ότι το βακτήριο “mycobacterium vaccae” μπορεί να επιταχύνει τις διαδικασίες εκμάθησης καθώς και να ανεβάσει την διάθεση, διεγείροντας τα επίπεδα σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Οι ερευνητές φαίνεται πως πειραματίστηκαν με ποντίκια, ενώ προσπάθησαν να δουν κατά πόσο το συγκεκριμένο βακτήριο μπορεί να αντιμετωπίσει και την κατάθλιψη στους ανθρώπους. Επιπλέον, το περιοδικό Discovery έχει δημοσιεύσει άρθρο στο οποίο υποστηρίζει ότι η βρωμιά είναι το νέο “prozac”, εννοώντας ότι το συγκεκριμένο βακτήριο μπορεί να ανεβάσει την διάθεση όπως θα έκανε και ένα ψυχοφάρμακο.

Η βρωμιά μπορεί να “κάνει καλό” και στο δέρμα
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο (2009) διαπίστωσαν πως η υπερβολική καθαριότητα βλάπτει την ικανότητα αυτοΐασης του δέρματος, μιας και τα φυσιολογικά βακτήρια που ζουν στο δέρμα πυροδοτούν μια διαδικασία, η οποία προστατεύει το δέρμα από τη φλεγμονή του τραύματος.

Μελετώντας ποντίκια και ανθρώπινα κύτταρα, οι ειδικοί εντόπισαν ένα κοινό γένος βακτηρίων, τον σταφυλόκοκκο, ο οποίος μπλοκάρει ένα σημαντικό βήμα στην αλληλουχία των γεγονότων που οδηγούν στη φλεγμονή. Πιο συγκεκριμένα, παράγει ένα μόριο, το λιποτειχοϊκό οξύ (LΤΑ), το οποίο επενεργεί στα κερατινοκύτταρα, τα βασικά είδη κυττάρων που βρίσκονται στην εξωτερική στιβάδα του δέρματος, διατηρώντας τα υπό έλεγχο και αποτρέποντάς τα από το να πυροδοτήσουν κάποια επιθετική φλεγμονική αντίδραση. Συμπέρασμα; Τα μικρόβια μπορούν να προστατέψουν από δερματικές φλεγμονές.

Η βρωμιά μπορεί να αντιμετωπίσει άσθμα και αλλεργίες
Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ δημοσίευσαν έρευνα στην οποία αποκαλύπτουν τις ευεργετικές ιδιότητες της βρωμιάς. Μια ακόμη έρευνα που δημοσιεύτηκε μόλις πριν λίγες ημέρες στο περιοδικό Science Daily προτρέπει, επίσης, τους γονείς να εκθέτουν τα παιδιά τους από μικρή ηλικία στην βρωμιά προκειμένου να μην υπάρξουν μεγάλα ποσοστά αλλεργιών και άσθματος. Η συγκεκριμένη έρευνα, μάλιστα, αναφέρει πως είναι ακόμα καλύτερο αν τα παιδιά εκτεθούν σε μικρόβια πριν τον έναν χρόνο ζωής τους!

Τα νέα ευρήματα ενισχύουν τη θεωρία για την σύγχρονη εμμονή που υπάρχει με την καθαριότητα και την υγιεινή, η οποία έχει οδηγήσει σε μία έκρηξη αλλεργιών, άσθματος και άλλων προβλημάτων υγείας.Οι επιστήμονες πλέον πιστεύουν ότι η σύγχρονη κοινωνία με τη μανία που έχει για την υγιεινή και την εύκολη πρόσβαση σε αντιβιοτικά, κάνει τα παιδιά υπερευαίσθητα και ευάλωτα σε αβλαβή αλλεργιογόνα. Η κ. Παπαδάκη συμφωνεί πως η βρωμιά βοηθά στο να μην αναπτυχθούν δερματικές και τροφικές αλλεργίες στο παιδί.

Απολύμανση με μέτρο
-Να χρησιμοποιείτε με μέτρο το αντιβακτηριδιακό σαπούνι και αντίστοιχα καθαριστικά μέσα στο σπίτι. Η υπερβολή στην χρήση αντιβακτηριακών σαπουνιών και διαφόρων άλλων καθαριστικών, είναι πολύ πιθανό να σκοτώσει βέβαια τα μικρόβια, αλλά και να αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού.
-Να χρησιμοποιείτε τα αντιβιοτικά με προσοχή, ώστε να μπορεί το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού να μάθει να καταπολεμά μόνο του τις ασθένειες και τις ιώσεις.-Ακόμα και στην καθαριότητα πάνω απ’όλα απαραίτητη είναι η ισορροπία. Αφήστε το παιδί να παίξει λίγο πιο ελεύθερα στο χώμα ή στην παραλία, φροντίζοντας βέβαια πάντα για τους βασικούς κανόνες υγιεινής!

Δείγματα βιβλικής «θεοπνευστίας» - «Ιερές» αντιφάσεις και ασυναρτησίες

Εδώ προσφέρομε στους αναγνώστες ένα μικρό και πρόχειρο δείγμα βιβλι­κής αν­τιφά­σεως και ασυναρ­τησίας. Υπολογίζω ότι ένα καλό ολοκλη­ρω­μέ­νο δείγμα πρέπει να ισούται με εκατό φο­ρές αυτό εδώ. Υπάρχουν τέτοιοι κατά­λογοι σχεδόν πλήρεις στην δι­ε­θνή βιβλιογραφία Αν τα βάλομε όλα μαζί, έχο­με τουλάχιστον επτά χιλιάδες (7.000) προβλήματα που ανα­κύπτουν από το ιε­ρό αυτό βιβλίο. Αν και τα θέ­ματα που εκτίθενται εδώ ευρίσκονται όλα εντός της Βίβλου, ζητώ συγγνώμη για τυ­χόν λανθασμένους αρι­θ­μούς στις αναφορές. Έπειτα, από έκδοση σε έκδοση υπάρχει μια διαφορά συν ή πλην ένα ή δύο στην αρί­θμη­ση των στίχων και των Ψαλ­μών. Οπό­τε ελέγξετε τις εκδόσεις του «αγίου» αυτού βιβλίου στις οποίες αναφέρεστε. Επί πλέ­ον, κά­θε έκδοση πε­ρι­έχει πολλές συγκρίσεις και αντι­πα­ραθέσεις στίχων στα περιθώ­ρια κλπ. Έτσι αν βρείτε όλες τις ανα­φορές και τις συγκρίσεις των, θα φτι­άξετε μια ατέρμονα αλυσίδα αντιφάσεων και ασυ­ναρτησίας. Καλό κουρά­γιο! Αξίζει όμως η προ­σπάθεια για να αποδείξετε έτσι την «θε­ο­π­νευστία», την «ακρίβεια» και το «άρι­σ­το» ύφος αυτού του αχρήστου βιβλίου!

Ποιους να σκοτώνεις
--Το άτακτο και ανυπάκουο παιδί. Δευτερονόμιον 21: 20-21.
--Αυτούς που καταρρώνται ή χτυπούν τους γονείς των. Λευιτικόν 20: 9, Έξοδος 21: 15.
--Τους λάτρεις άλλων θεών. Δευτερονόμιον 13: 6-11.
--Τους πνευματιστές και τις μάγισσες. Λευιτικόν 20: 27, Δευτερονόμιον 13: 6-11, Έξοδος 22: 18.
--Αυτούς που δεν πιστεύουν στον Χριστό (παραβολή). Λουκάς 19: 27.
--Αυτούς που εργάζονται τα Σάββατα. Έξοδος 35: 2 (ο Μωυσής σκοτώνει κά­ποιον γι’ αυτόν τον λόγο), Αριθμοί 15: 32-36.
--Αυτούς που κατηγορούνται από δύο μάρτυρες για κακοήθεια. Δευτερονόμιον 17: 6.
--Τα παιδιά και τα μωρά των εχθρών. Αριθμοί 31: 17, Δευτερονόμιον 20: 13, Ψαλμοί 136 (ή 137): 9, Λευιτικόν 26: 29.
--Τους Μοιχούς. Λευιτικόν 20: 10.
--Τους ομοφυλοφίλους. Λευιτικόν 20: 13.
--Τη γυναίκα που δεν είναι παρθένος όταν παντρεύεται. Δευτερονόμιον 22: 13-21.
--Αυτούς που έχουν φονικά ζώα. Έξοδος 21: 29.
--Τους κτηνοβάτες. Έξοδος 22: 19, Λευιτικόν 18: 23, 20: 15-16.

Ποιους να μισείς
--Αυτούς που τρώνε καβούρια και γαρίδες. Λευιτικόν 11: 10.
--Αυτούς που θυσιάζουν στο Θεό ελαττωματικά ζώα. Δευτερονόμιον 17: 1.
--Αυτούς που ξαναπαντρεύονται το ίδιο άτομο μετά από διαζύγιο. Δευτερονό­μι­ον 24: 4.
--Τους ομοφυλοφίλους. Λευιτικόν 18: 22.
--Τους υπερηφάνους. Παροιμίαι 16: 5.
--Τις γυναίκες που φοράνε παντελόνια. Δευτερονόμιον 22: 5.
--Τον άνδρα με μακριά μαλλιά (τον Ιησού άραγε;) Α΄ Πρός Κορινθίους 11: 14, αντί­φαση με: Αριθμοί 6: 5, Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών), 1: 11, Κριταί 13: 5.
--Αυτούς που αποκαλούν άλλους βλάκες. Ματθαίος 5: 22.

Οφείλομε να πράττομε αυτά;
--Ολόκληρος ο Νόμος της Παλαιάς Διαθήκης εφαρμόζεται και στην Καινή. Ματθαίος 5: 17-19, εν μέρει αντιφάσκον με: Ματθαίος 5: 38-39. Τί λέτε λοι­πόν, να πράττομε αυτά που διατάζουν οι νόμοι της Παλαιάς Διαθήκης;;;...

Εσχατολογική λατρεία και εμμονή
--Ο Ιησούς και η Βίβλος διατείνονται ότι το τέλος του κόσμου είναι προ των θυρών, ακό­μα και στο παρελθόν. Μάρκος 9: 1, Ματθαίος 16: 27-28, Λουκάς 9: 26-27, Λου­κάς 21: 32, Ματθαίος, 24: 34 Ιωάννης, 5: 25-29, Ιακώβου 5: 8, Α΄ Ιωάννου 2: 18, Α΄ Πέτρου 4: 7, Μαλαχίας 4.

Οικογενειακές και πολιτικές αξίες
-- Ο Ιησούς λέγει να μισείς και να εγκαταλείπεις την οικογένεια σου. Λουκάς 14: 26, Ματθαίος 10: 35-36, Ματθαίος 19: 29.
--Μη καλείς κανέναν επί της γης πατέρα σου. Ματθαίος 23: 9
--Ο Ιησούς λέγει να τιμάς τους γονείς σου. Ματθαίος 19: 19.
--Δεν υπάρχουν οικογένειες στον Ουρανό. Μάρκος 12: 25.
--Να μην παντρεύεστε. Α΄ Πρός Κορινθίους 7: 1, 8, 27. Να μην ξαναπαν­τρεύ­εστε. Ματθαίος 5: 32, Μάρκος 10: 11-12.
--Ο Ιησούς και η Καινή Διαθήκη λέγει να πληρώνετε φόρους στην κυβέρ­νη­ση και να την υπακούετε. Πρός Ρωμαίους 13: 1-7, Β΄ Πέτρου 2: 10, Ματθαίος 22: 17-21, Μάρκος 12: 17, Λουκάς 20: 25.
--Ο Ιησούς είναι εναντίον της δημοσίας Προσευχής. Ματθαίος 6: 5-6.
--Οι πλούσιοι δεν μπορούν να είναι Χριστιανοί. Ματθαίος 19: 24.
--Δίνετε τα πάντα στους φτωχούς. Λουκάς 18: 22.
--Ο Λωτ καθιστά εγκύους τις κόρες του μετά τον θάνατο της γυναίκας του από τον Θεό και μετέπειτα τιμάται και θεωρείται δίκαιος. Γένεσις 19, Β΄ Πέτρου 2: 7.
--Τίποτα δεν είναι ζωντανό μέχρι να αναπνεύσει. Γένεσις 2: 7.
--Η τιμωρία για θανάτωση κυήματος είναι μόνο αποζημίωση. ΄Εξοδος 21: 22-25.
--Οι γυναίκες αξίζουν λιγότερο και οφείλουν να υποτάσσονται. Πρός Εφεσίους 5: 22-24, Πρός Κολασσαείς 3: 18, Α΄ Πρός Κορινθίους 11: 5-10, 14: 34-35.
--Να ευνουχίζεστε διά την βασιλείαν των ουρανών. Ματθαίος 19: 12.
--Τα Σόδομα δεν καταστράφηκαν λόγω ομοφυλοφιλίας. Ιεζεκιήλ 16: 49-5 (αν­τίφαση με την Γένεσιν). Το να μην ακούς τον Ιησού είναι μεγαλύτερη αμαρ­τία και από τις αμαρτίες των Σοδόμων. Λουκάς 10: 10-12.
--Ήταν ο Δαυίδ ομοφυλόφιλος;;; Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 18: 1-4, 20: 3-4, 7, 41, Β΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 1: 25-26.
--Ο Θεός φτιάχνει τους ανθρώπους ομοφυλοφίλους. Πρός Ρωμαίους 1: 26-28.

Μυθικά Τέρατα
--Γίγαντες. Γένεσις 6: 4, Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 17: 4.
--Πνεύματα. Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 28: 8: 20.
--Δαίμονες. Λουκάς 11: 14, 24-26.
--Λεβιάθας. Ησαΐας 27: 1, Ιώβ 41: 1.
--Δράκοντες. (Η Αποκάλυψις είναι γεμάτη!).
--Άγγελοι. Ματθαίος 28: 2, Γένεσις 19.
--Μονόκεροι. Ησαΐας 34: 7.
--Μάγισσες και Πνευματικά Διάμεσα (Medi-um -a). Έξοδος 22: 18, Μιχαίας 5: 12, Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 28: 8-20.
--Μάγοι. Έξοδος 7: 22, Έξοδος 8: 7, Έξοδος 8: 18.
--Ομιλούντες όνοι. Αριθμοί 23: 23-30.
--UFO’s. Γένεσις 6: 4, (Β΄) ή Δ΄ Βασιλειών 2: 11, Ιεζεκιήλ 10.

Υπερφυσικές Δυνάμεις και Μαγεία
--Ένας πραγματικός Χριστιανός πρέπει να έχει βαπτιστεί, να έχει πίστη, να απoδιώ­κει δαιμόνια, να ομιλεί γλωσσολαλιές, να πιάνει φίδια, να μπορεί να θε­ραπεύει τους ασθε­νείς, να έχει ανοσία σε όλα τα δηλητήρια. Μάρκος 16: 16-18.
--Ένας πραγματικός Χριστιανός πρέπει να μπορεί να κάνει θαύματα μεγαλύ­τε­ρα από τον Ιησού. Ιωάννης 14: 12.
--Οι πραγματικοί Χριστιανοί πρέπει να μπορούν να μετακινούν όρη και δέν­δρα κα­τά διαταγήν των. Ματθαίος 17: 20, 21: 21, Μάρκος 11: 23, Λουκάς 17: 6.
--Οτιδήποτε κάποιος ζητήσει θα του δοθεί. Ματθαίος 7: 7.
--Όλα τα πράγμα είναι δυνατά για τον Θεό. Ματθαίος 19: 26.
--Ο Θεός όμως δεν μπορεί να νικήσει τα πολεμικά άρματα. Κριταί 1: 19.
--Ο Ιησούς χρησιμοποιεί μαγικές φράσεις. Μάρκος 6: 4-5, 7: 33-35, Μάρκος 8: 23-25.
--Ο Ιησούς έχει περιορισμένες δυνάμεις. Μάρκος 6: 5.
--Οι μάγοι μπορούν να κάνουν τα ίδια πράγματα που κάνει και ο Θεός. Έξοδος 7: 22, Έξοδος 8: 7.
(Ο Απολλώνιος Τυανεύς είναι σαν ένας Ιησούς.).

Επιστήμες
--7 ημέρες, στερέωμα, φυτά (πριν τον ήλιο), θαλάσσια ζώα, πτηνά, ζώα της ξη­ράς, άν­δρας και γυναίκα όλα μαζί. Γένεσις 1.
--1η ημέρα, άνδρας, φυτά, όλα τα άλλα δημιουργήματα, γυναίκα, γνώση του καλού και του κακού εδόθη μόνο σε ένα δένδρο στην αρχή, πύρινες ρομ­φαί­ες. Γένεσις 2.
--Η ηλικία της Γης είναι 7000 έτη. (Έπεται από τα «άγια» μαθηματικά της Βί­βλου!).
--Η Γη είναι επίπεδη. Ματθαίος 4: 5-8, Λουκάς 4: 5, Ησαΐας 11: 12, Δανιήλ 4: 10-11, Αποκάλυψις 7: 1.
--Ο ήλιος κινείται γύρω από μια σταθερή Γη και το Φεγγάρι έχει δικό του φως. Όπως ισχυρίζονται οι Χριστιανοί έπονται από: Ιησούς του Ναυή 10: 12-14, Ησαΐας 13: 10, Α΄ ΣαμουήλΒασιλειών) 2: 8, Α΄ Παραλειπομένων 16: 30, Ψαλμοί 95 (ή 96): 10, Ψαλμοί 103 (ή 104): 5.
--Ο αριθμός του Αρχιμήδους π = 3.141592.... ισούται με 3 ακριβώς. (Αυτά εί­ναι μα­θη­μα­τικά για αγίους!). Β΄ Παραλειπομένων 4: 2, (Α΄) Γ΄ Βασιλειών 7: 23.
--Κατακλυσμός και Ουράνιο Τόξο. Γένεσις 9: 13, 7 (Γένεσις 7: 2) ή (Γένεσις 6: 19, 7: 8, 9, 15). Κάθε ζώο επέζησε 40 ημέρες (Γένεσις 7: 17) ή 150 ημέ­ρες (7: 24, 8: 3). Τα θα­λάσ­σια ψά­ρια, τα ζώα της Αυστραλίας, τα θανατηφό­ρα παρά­σι­τα, οι δεινόσαυροι, κλπ. δημιουρ­γούν πρόβλημα μεγέθους, χρό­νου, τροφών, κλπ.
--Η Γλωσσολογία του Πύργου της Βαβέλ. Γένεσις 11.

Η Γέννηση του Ιησού
--Ο Ιησούς συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα και ήταν προϊόν παρθενογέννησης. Ματ­θαί­ος 1: 18-21.
--Ο Ιησούς συνελήφθη από το σπέρμα του Δαυίδ κατά σάρκα. Πρός Ρωμαίους 1: 3.
--Ο Ηλί ήταν ο εκ πατρός παππούς του Ιησού. Λουκάς 3: 23.
--Ο Ιακώβ ήταν ο εκ πατρός παππούς του Ιησού. Ματθαίος 1: 16, Ιωάννης 4: 5.
-- Ο Ιησούς γεννήθηκε το 6-4 π. Χ. κατά τον Ματθαίο.
-- Ο Ιησούς γεννήθηκε το 6 μ. Χ. κατά τον Λουκά.

Ο Ιησούς όταν είχε καλή μέρα
--Αγάπα τους εχθρούς σου. Ματθαίος 5: 43-44.
--Ο Χρυσούς Κανών. Ματθαίος 7: 12, Λουκάς 6: 31.
--Μην κρίνετε. Ματθαίος 7: 1.
--Να σέβεστε τα κρίνα. Λουκάς 12: 27, Ματθαίος 6: 28.
--Να είστε σαν παιδιά. Ματθαίος 18: 3.
--Δίνετε ό,τι οιοσδήποτε κάποιος σας ζητήσει. Λουκάς 6: 30.
--Γυρνάτε και την άλλη πλευρά. Λουκάς 6: 29.
--Όποιος δεν είναι εναντίον μου είναι μαζί μου. Μάρκος 9: 40, Λουκάς 9: 50.

Ο Ιησούς όταν είχε κακή μέρα
--Όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου. Ματθαίος 12: 30, Λουκάς 11: 23.
--Περιθάλπετε τους κακούς και μην αντιστέκεστε στο κακό. Ματθαίος 5: 39-45.
--Κατασφάξετε τους απίστους (παραβολή). Λουκάς 19: 27.
--Οι φαύλοι θα βασανίζονται στην Κόλαση αιωνίως. Μάρκος 9: 43-48.
--Μίσος και οργή κατά καρποφόρου δένδρου. Μάρκος 11: 13-14, 20, Ματθαίος 21: 19-20. (Υπάρχει και η καταπληκτική αντίφαση «του επομένου πρωινού» στον Μάρ­κο με το «παραχρήμα» του Ματθαίου.).
--Ο Ιησούς ήλθε για να φέρει διαμάχες. Λουκάς 12: 51-53, Ματθαίος 10: 34.
--Ο Ιησούς λέγει να μισείς και να εγκαταλείπεις την οικογένειά σου. Λουκάς 14: 26, Ματθαίος 10: 35-36, Ματθαίος 19: 29.
--Ο Ιησούς απειλεί να φονεύει παιδιά. Αποκάλυψις 2: 23.

Ποιος είδε τον Θεό (και τον Ιησού)
--Κανείς δεν είδε τον Θεό. Ιωάννης 1: 18.
--Ο Ιακώβ είδε το πρόσωπο του Θεού. Γένεσις 32: 30.
--Ο Μωυσής είδε τα πισινά του Θεού. Έξοδος 33: 23.
--Ο Θεός είχε δείπνο με τον Αβραάμ. Γένεσις 18.
--Ο Παύλος δεν συνάντησε ποτέ τον Ιησού αλλά είδε τον Θεό; Β΄ Πρός Κοριν­θίους 12, Πρός Γαλάτας 1: 11-12.
--Ο Μωυσής μαζί με πολλούς άλλους είχε δείπνο με τον Θεό. Έξοδος 2: 9-18.
--Ο Μωυσής, Ααρών και Μιργιάμ σαν στήλη νεφέλης. Αριθμοί 12: 5-12.

Πιθανές υποκλοπές
--Ο Ιησούς και ο Ηλίας κάνουν το ίδιο πράγμα με τα ίδια λόγια. Λουκάς 7, (Α΄) Γ΄ Βασιλειών 17.
--Ο Λουκάς και ο Ηλίας κάνουν το ίδιο πράγμα με τα ίδια λόγια. Ιεζεκιήλ 1: 1, 4: 9, 4: 14, Πράξεις 10: 11-14.

Διάφορες αντιφάσεις
--Ο Θεός θα τιμωρεί τα τέκνα για τις αμαρτίες των γονέων. Έξοδος 20: 5.
--Ο Θεός δεν θα τιμωρεί τα τέκνα για τις αμαρτίες των γονέων. Ιεζεκιήλ 18: 20.
--Τα τελευταία λόγια του Ιησού είναι διαφορετικά: Ματθαίος 27: 46, Λουκάς 23: 46, Ιωάννης 19: 30.
--Η Μαρία Μαγδαληνή και η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου πάνε στον τάφο, βρίσ­κουν τους φύλακες και τον λίθον που είχε μετακινηθεί μετά από σει­σμό. Ένας άγγε­λος επί του λίθου αναγγέλλει τι συνέβη. Ματθαίος 28.
--Η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου, και η Σαλώμη πά­νε στον τά­φο, δεν βρίσκουν φύλακες ή λίθον και ένας νέος μέσα στον τάφο τους λέγει τι συν­έβη. Οι γυναίκες δεν είπαν τίποτα σε κανένα. Μάρκος 16.
--Η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου, και η Ιωάννα και άλ­λες γυ­ναί­κες πάνε στον τάφο, και δύο άνδρες μέσα στον τάφο λένε τι συν­έβη. Λουκάς 24.
--Η Μαρία πηγαίνει στον τάφο και δεν βρίσκει τίποτα, λέγει στους μαθητές ότι κά­ποιος έκλεψε το σώμα και έτσι όλοι πάνε πίσω και πάλι δεν βρίσκουν τί­πο­τα. Οι μα­θητές τότε φεύγουν και ο Ιησούς εμφανίζεται και λέγει στην Μαρία τι συνέβη. Ιωάννης 20.
--Παλαιές εκδόσεις του Μάρκου τελειώνουν στον στίχο Μάρκος 16: 8 χωρίς κανένας να βλέπει τον αναστάντα Χριστό.
--Η Γη θα υπάρχει πάντοτε. Εκκλησιαστής 1: 4.
--Η Γη θα τελειώσει με τον Αρμαγεδώνα. Β΄ Πέτρου 3: 10.
--Ο Ιούδας έπεσε, έσπασε και άνοιξε. Πράξεις 1: 18-19.
--Ο Ιούδας αυτοκρεμάστηκε. Ματθαίος 27-3: 10.
--Ο Ιησούς μεταφέρει τον σταυρό του. Ιωάννης 19: 17.
--Ο Σίμων ο Κυρηναίος μεταφέρει τον Σταυρό του Ιησού. Μάρκος 15: 21-22.
--Η Σοφία είναι καλή. Παροιμίαι 3: 13, 4: 7.
--Η Σοφία είναι κακή. Α΄ Πρός Κορινθίους 1: 19, Εκκλησιαστής 1: 18.
--Ο Θεός έχει υιόν μονογενή. Α΄ Ιωάννου 4: 9.
--Ο Θεός έχει πολλούς υιούς. Γένεσις 6: 2, 4, Ιώβ 1: 6, 2: 1.
--Κανείς γραφεύς δεν ήταν στη δίκη του Ιησού. Μάρκος 14: 50. Οι ευαγ­γε­λικές αφη­γή­σεις κατασκευάστηκαν κατά τρόπους που αυτοί τις γράψανε νό­μισαν ότι ταίριαζαν στην Παλαιά Διαθήκη, σαν δήθεν προφητείες.
--Ο Ιησούς σταυρώθηκε στις 9: 00 π. μ. (3η ώρα κατά τους Ρωμαίους) της ημέ­ρας του Πάσχα που ήταν ημέρα Παρασκευή. Μάρκος 15: 1, 25, 14: 1, κλπ.
--Ο Ιησούς σταυρώθηκε ημέρα Παρασ­κευή αλλά μετά το μεσημέρι (6η ώρα κατά τους Ρω­μαίους) και αυτή η Παρασκευή ήταν παραμονή του Πάσχα που έπεφτε Σάβ­βατο. Ιωάννης 19: 14, κλπ.
--Ενώ έχομε την παρθενογέννηση του Θεού Ιησού χρειαζόμαστε και το βάπτισμά του!
--Ενώ ο Ιησούς ήταν Θεός, συνεχώς προσευχόταν και παρακαλούσε τον Θεό!

Ο Θεός και το Κακό
--Ο Θεός παραδέχεται ότι Αυτός έφτιαξε το κακό. Ησαΐας 45: 7, Αμώς 3: 6.
--Ο Θεός στέλλει τον Σατανά να καταστρέψει τη ζωή του Ιώβ. Ιώβ 2: 1-7.
--Ο Θεός σκληρύνει την καρδίαν του Φαραώ. Έξοδος 9: 12, 10: 1, 20, 27, 11: 10, 14: 8.
--Ο Θεός διατάζει και υποστηρίζει τη δουλεία. Λευιτικόν 25: 44-46, Έξοδος 21: 2-8, Πρός Εφεσίους 6: 5, Πρός Κολασσαείς 3: 22.
--Εναντίον των γυναικών. Α΄ Πρός Κορινθίους 14: 34, Α΄ Πρός Τιμόθεον 2: 9-14, Γένεσις 5: 16.
--Οι κανόνες περί βιασμού: Δευτερονόμιον 22: 23-29: Μέσα σε πόλη ο άν­δ­ρας και η γυ­ναίκα θα θανατωθούν, αλλά στην ύπαιθρο μόνο ο άνδρας θα θανατωθεί. Εάν η γυ­ναίκα δεν είναι παντρεμένη τότε ο άνδρας θα πληρώσει 50 σεκέλς και θα την παντ­ρευτεί
--ΑντιΕβραϊσμός. Α΄ Πρός Θεσσαλονικείς 2: 14, 15, Πρός Τίτον 1: 10.
--Ο Θεός δεν ευνοεί ούτε το καλό ούτε το κακό. Ματθαίος 5: 45.
--Ο Θεός δημιούργησε μερικούς ανθρώπους προορισμένους να πάνε στην κό­λαση. Πρός Ρωμαίους 8: 29-30, Ιούδα 1: 4, Ματθαίος 7: 13-14.
--Ο Θεός παραδέχεται ότι απατά. (Α΄) Γ΄ Βασιλειών 22: 23, Ησαΐας 6: 10.
--Ο Ιησούς παραδέχεται ότι απατά (λόγος των παραβολών). Β΄ Πρός Θεσ­σα­λο­νικείς 2: 11-12, Μάρκος 4: 10-12, Ματθαίος 13: 10-11.
--Ο Θεός αποστέλλει αρκούδες να κατασπαράξουν παιδιά. (Β΄) Δ΄ Βασιλειών 2: 24.
--Ο Θεός διατάζει τον φόνο βρεφών. Αριθμοί 31: 17, Δευτερονόμιον 20: 13, Ψαλμοί 136 (ή 137): 9, Λευιτικόν 26: 29, Αριθμοί 31: 17.
--Ο Ιησούς απειλεί να φονεύσει τα παιδιά για τις αμαρτίες των μανάδων των. Αποκά­λυψις 2: 23.
--Ο Θεός και ο Ιησούς μισούν. Πρός Ρωμαίους 9: 13, Αποκάλυψις 2: 6, Ψαλμοί 5: 5.
--Μα μην συναναστρέφεστε με ανθρώπους που έχουν διαφορετική γνώμη. Β΄ Ιωάν­νου 1: 10-11, Β΄ Πρός Κορινθίους 6: 14-17.
--Ο αιμομίκτης Λωτ είναι δίκαιος. Β΄ Πέτρου 2: 7.
(Δωροδοκίες και φοβέρες – Παράδεισος και Κόλαση, κλπ., βρίθουν μέσα στην Ιερά Βίβλο.)

ΟΛΙΓΕΣ ΕΚ ΤΟΥ ΠΡΟΧΕΙΡΟΥ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
1) Γιατί ο θεός φέρεται σαν ποταπός δηλητηριαστής δίνοντας κρέας για να χο­λε­ριάσουν πεινασμένοι άνθρωποι; «Και έσται υμίν, εις χολέραν» Ο΄ Αριθμοί 11.20.
2) Γιατί ένας φαλακρός ημιάγριος (ο προφήτης Ελισαίος) καταριέται στο όνο­μα του Κυρίου σαράντα δυο παιδάκια και τα έφαγαν αρκούδες; Μασ. Β΄ ή Δ΄ Βασιλ. Β΄ 23, 24 !
3) Γιατί στην Βίβλο διαβάζομε το απίστευτα βαρβαρικό: «ο δίκαιος θέλει ευ­φ­ρανθεί όταν ιδεί την εκδίκηση, και τους πόδας αυτού (Ο΄ τας χείρας αυτού) θέλει νί­ψει εν τω αίματι του ασεβούς (Ο΄ αμαρτωλού)» Μασ. Ψαλμοί 58.10 (ή ΝΗ΄10) Ο΄ Ψαλμοί 57.11.
4) Γιατί με τις ευλογίες του Γιαχβέχ: «δέκα χιλιάδας ζωντανούς αιχ­μαλώ­τους οι Ιουδαίοι τους κατεκρήμνιζον από του άκρου του κρημνού, ώστε πάντες διερ­ρά­γη­σαν»! Β΄ Χρονικών (Παραλειπομένων) 25.12.
5) Τί σημαίνουν οι πορνογραφικές περιγραφές με μόρια και εκσπερ­μα­τώσεις γαϊδά­ρων στην Βίβλο; (Βλέπε περί Οολά και Οολιβά), Ιεζεκιήλ 23.1-34. Ο προφήτης δεν βρήκε καλλίτερο τρόπο να εκφραστεί;
6) Γιατί ο Μωυσής σκότωσε ανθρώπους και ζώα στην Αίγυπτο, κάτι που εξί­σου καλά θα μπορούσε να κάνει και ένας οργανωμένος δηλητη­ριαστής; Για­τί δεν έρι­ξε μια κατάλληλη έκσταση στον ίδιο τον Φαραώ για να του αλλάξει απλά γνώμη; Γιατί επιτέ­λους δεν σκό­τωσε αυτόν και την οικογένεια του που είχαν την άμεση ευ­θύνη για τη σκλαβιά των Ιου­δαίων, αλλά σκότωσε απλούς αθώους Αιγυπτίους που ήταν αμέτοχοι στις κρατικές απο­φάσεις; Μήπως επει­δή ο φόνος ανύποπτων Αιγυπτί­ων ήταν ευκολό­τε­ρος από την πρό­σ­βαση στο βασιλικό τραπέζι του Φαραώ;
7) Γιατί ο Μωυσής φεύγοντας από τη Αίγυπτο με τον λαό του, πη­γαί­νει προς την θάλασσα του κόλπου Σουέζ και περιμένει εκεί τον Φαραώ; Για­τί σκί­ζει αυτή τη θάλασσα για να περάσει απέναντι, αφού δίπλα ακριβώς υπήρχαν χιλιόμετρα ολόκλη­ρα από περάσ­ματα και τίποτε δεν τον εμπόδιζε να συνεχίσει ανενόχλητος την φυγή του προς το Σινά;

ΑΠΑΥΓΑΣΜΑ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (= ΔΕΣΠΟΤΗ, ΑΦΕΝΤΙΚΟΥ) ΥΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ...
«AΛΛA TOYΣ EXΘPOYΣ MOY EKEINOYΣ ΠOY ΔEN ΘEΛHΣAN NA BAΣIΛEYΣΩ ΠANΩ TOYΣ ΦEPTE TOYΣ EΔΩ KAI KATAΣΦAΞTE TOYΣ MΠPOΣTA MOY» (ΛOYKAΣ IΘ' 27)
«ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΤΕ ΜΗΝ ΠΟΛΥΛΟΓΕΙΤΕ ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ (=ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ). ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΙΣΑΚΟΥΣΘΟΥΝ. ΜΗΝ ΜΟΙΑΣΕΤΕ, ΛΟΙΠΟΝ, Σ' ΑΥΤΟΥΣ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΣΤ' 7)
«ΜΗΝ ΝΟΙΑΣΤΕΙΤΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΠΙΟΥΜΕ 'H ΜΕ ΤΙ ΘΑ ΝΤΥΘΟΥΜΕ. ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ (=ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ)» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΣΤ' 31-32)
«ΣΕ ΟΔΟ ΕΘΝΩΝ (=ΕΛΛΗΝΩΝ) ΜΗΝ ΔΙΑΒΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΛΗ ΣΑΜΑΡΕΙΤΩΝ ΜΗΝ ΕΙΣΕΛΘΕΤΕ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι' 5)
«ΚΑΙ ΕΑΝ Η ΟΙΚΙΑ (ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΟΔΕΧΘΕΙ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ) ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΑ, ΝΑ ΕΛΘΕΙ Η ΕΙΡΗΝΗ Σ? ΑΥΤΗΝ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΞΙΑ, Η ΕΙΡΗΝΗ ΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ ΣΕ ΕΣΑΣ (!!!)» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι' 13)
«ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΔΕΧΘΕΙ ΕΣΑΣ (ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ) ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΘΩΣ ΘΑ ΕΞΕΡΧΕΣΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΤΙΝΑΞΤΕ ΤΗΝ ΣΚΟΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΑΣ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι' 44)
«ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΑΡΝΗΘΕΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΘΑ ΤΟΝ ΑΡΝΗΘΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΟΥ (ΜΠΑΜΠΑΚΑ - ΓΙΑΧΒΕΧ) ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι' 33)
«ΜΗ ΝΟΜΙΣΕΤΕ ΟΤΙ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΓΗ (ΑΝΤΕ ΡΕ!!!). ΔΕΝ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΕΙΡΗΝΗ ΑΛΛΑ ΜΑΧΑΙΡΑ. ΗΛΘΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ (Ο ΙΗΣΟΥΣ ΘΕΩΡΕΙ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ!!!!!) ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ (!!!) ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΥΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ ΤΗΣ (!!!). ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΙΚΙΑΚΟΙ ΤΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΣ. ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι' 34-37)
«ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΤΕΡΑ (ΜΠΑΜΠΑ - ΓΙΑΧΒΕΧ) ΚΥΡΙΕ (ΝΤΑΒΑΤΖΗ) ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΑΠΕΚΡΥΨΕΣ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΟΥΣ (!!!) ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΕΚΑΛΥΨΕΣ ΣΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ.» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΑ' 25)
«ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΒ' 30)
«ΘΑ ΕΛΘΟΥΝ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΟΥΝ ΣΤΟ ΚΑΖΑΝΙ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ. ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΞΙΜΟ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΓ' 49-50)
«ΕΑΝ ΑΜΑΡΤΗΣΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΗΣ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΕΝΑΝ ΤΡΙΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΩΣ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ. ΕΑΝ ΠΑΡΑΚΟΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΑΥΤΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΕΑΝ ΠΑΡΑΚΟΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΧΕ ΤΟΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ (=ΕΛΛΗΝΕΣ) ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΕΛΩΝΕΣ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΗ' 15-17)
«ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΙΔΕ (=Ο ΙΗΣΟΥΣ) ΜΙΑ ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΣΥΚΙΑ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ, ΒΑΔΙΖΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗΝ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΒΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΚΟ ΠΑΝΩ ΤΗΣ. ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΔΕ ΒΡΗΚΕ ΤΙΠΟΤΕ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΦΥΛΛΑ. ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΙΡΟΣ ΣΥΚΩΝ (ΗΤΑΝ ΑΠΡΙΛΗΣ - ΜΑΗΣ ΕΝΩ ΤΑ ΣΥΚΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ!!!!). ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΠΕ... ΝΑ ΜΗΝ ΦΑΕΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΡΠΟ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ (!!!!!!!!!!).... ΚΑΙ Η ΣΥΚΙΑ ΞΗΡΑΘΗΚΕ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ (!!!!).» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΑ' 19) + (ΜΑΡΚΟΣ ΙΑ' 13-14)
«ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΕ ΓΙA ΑΥΤΟΝ (=ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ) ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΚΟΡΗ ΕΙΧΕ ΑΚΑΘΑΡΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΗΛΘΕ ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ. Η ΔΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΡΟ-ΦΟΙΝΙΚΗΣ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΕ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΗΣ. ΤΟΤΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΗΣ ΑΠΗΝΤΗΣΕ... ΑΣΕ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΧΟΡΤΑΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (=ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ). ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΑΞΕΙ ΣΤΑ ΣΚΥΛΑΚΙΑ (=ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ)!!!!!!!» (ΜΑΡΚΟΣ Ζ' 26-27) + (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΕ' 22-26)
«...ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, ΣΤΟ ΠΥΡ ΤΟ ΑΣΒΕΣΤΟ ΟΠΟΥ ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ ΔΕΝ ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΡΩΝΕ (=ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ) ΚΑΙ ΟΠΟΥ Η ΦΩΤΙΑ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ» (ΜΑΡΚΟΣ Θ' 43-44)
«ΦΩΤΙΑ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΣΤΗΝ ΓΗ, ΚΑΙ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΩ ΑΝ ΗΔΗ ΑΝΑΨΕ (!!!). ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΡΗΝΗ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΣΤΗ ΓΗ; ΟΧΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΑΛΛΑ ΔΙΧΟΝΟΙΑ» (ΛΟΥΚΑΣ ΙΒ' 49)
«ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΞΙΜΟ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ, ΟΤΑΝ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ (!!!) ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΣΑΑΚ (!!!) ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒ (!!!) ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ (ΕΒΡΑΙΟΥΣ) ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΜΑΣΤΡΟΠΩΝ;;;), ΕΣΑΣ ΔΕ ΠΕΤΑΓΜΕΝΟΥΣ ΕΞΩ» (ΛΟΥΚΑΣ ΙΓ' 28)
«ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΜΕΝΑ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΣΗ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ (!!!) ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ (!!!) ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ (!!!) ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ (!!!) ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥ (!!!) ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ ΤΟΥ (!!!), ΑΚΟΜΑ ΔΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΨΥΧΗ (!!!) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΤΗΣ ΜΟΥ.(!!!) (ΠΡΟΣΚΛΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΣ ΔΗΛΑ ΔΗ)» (ΛΟΥΚΑΣ ΙΔ' 26)
«ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΟΝ ΥΙΟ (ΔΗΛΑ ΔΗ Σ' ΕΜΕΝΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ) ΕΧΕΙ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. ΟΠΟΙΟΣ ΟΜΩΣ ΑΠΕΙΘΕΙ ΣΤΟΝ ΥΙΟ (Σ' ΕΜΕΝΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ ΠΑΛΙ) ΔΕ ΘΑ ΔΗ ΖΩΗ ΑΛΛΑ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΝΕΙ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΠΑΝΩ ΤΟΥ» (ΙΩΑΝΝΗΣ Γ' 36)
«ΕΑΝ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΨΕΤΕ ΟΤΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΣΑΣ» (ΙΩΑΝΝΗΣ Η' 24)
«ΙΔΟΥ (ΕΓΩ Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ, Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ) ΘΑ ΤΗΝ ΠΕΤΑΞΩ (ΤΗΝ ΙΕΖΑΒΕΛ, ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΥΑΤΕΙΡΩΝ) ΑΥΤΗΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ (!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!) ΜΕ ΘΑΝΑΤΙΚΟ. (ΜΠΡΑΒΟ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ ΠΟΛΥ ΑΝΤΡΙΚΕΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ!!!)» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ Β' 22-23)
«ΙΔΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ (Ο ΚΑΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ) ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΔΗ ΚΑΘΕ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΛΟΓΧΙΣΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΣΦΑΓΟΥΝ (!!!) ΑΠ' ΑΥΤΟΝ ΟΛΕΣ ΟΙ (ΛΕΥΚΕΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΕΣ) ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ Α' 7)
«ΚΑΙ ΕΙΔΑ, ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΤΟ ΑΡΝΙ (ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΓΑΘΟ ΑΡΝΑΚΙ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ) ΣΤΕΚΟΜΕΝΟ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΣΙΩΝ (!!!), ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ 144.000 ΕΒΡΑΙΟΙ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ (ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ (ΜΠΑΜΠΑ - ΓΙΑΧΒΕΧ) ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΤΟΥΣ» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΔ' 1)
«ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ (=Ο ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ ΛΕΥΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ) ΘΑ ΠΙΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΡΑΣΜΕΝΟ ΑΚΡΑΤΟ ΟΙΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ - ΓΙΑΧΒΕΧ) ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΘΑ ΒΑΣΑΝΙΣΘΕΙ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΙΟ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ (;;;) ΑΓΓΕΛΩΝ ΚΑΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΝΙΟΥ. (Ο ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ ΔΗΛΑ ΔΗ ΘΑ ΚΑΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝH ΤΟΥΣ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ(!!!))» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΔ' 9)
«ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ (ΤΟΥ ΕΒΡΑΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ, ΥΙΟΥ-ΓΙΑΧΒΕΧ) ΞΕΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΚΟΦΤΕΡΗ, ΔΙΚΟΠΟΣ ΜΑΧΑΙΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΑ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΑ ΕΘΝΗ (ΛΕΥΚΗΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΗΣ ΦΥΛΗΣ). ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ (Ο ΕΒΡΑΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ) ΘΑ ΠΟΙΜΑΝΕΙ ΑΥΤΟΥΣ (ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΛΕΥΚΗΣ ΚΑΙ ΜΕΛΑΝΟΣ ΦΥΛΗΣ) ΜΕ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΡΑΒΔΟ. ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΑΤΑ ΤΗΝ ΛΗΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΞΕΠΕΤΑΓΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΤΟΥ ΚΙΝΕΖΟΥ ΜΠΑΜΠΑΚΑ - ΓΙΑΧΒΕΧ) ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΘ' 15)
ΠΕΡΙΤΤΟ ΠΛΕΟΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΧΙΛΙΟΞΕΦΤΙΣΜΕΝΗ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΠΙΛΑ «ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ» ΚΑΙ «ΑΓΑΠΑΤΕ ΑΛΛΗΛΟΥΣ» ΔΕΝ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΦΥΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΝ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΡΙΖΟΤΑΝ ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ (YAHWEH YOSHOUAH = Ο ΓΙΑΧΒΕΧ ΣΩΖΕΙ ...ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΣΩΖΕΙ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟΝ ...ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ).

ΟΙ ΔΕ ΕΛΛΗΝΕΣ (;;;) ΠΙΣΤΟΙ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΝ.......ΧΑΙΡΕΣΤΕ!