Πρώτα δηλαδή επινοεί ένα αφήγημα και μετά «διορθώνει» την πραγματικότητα σύμφωνα με το αφήγημα αυτό.
Αυτή η αντίληψη κρατά δέσμια και αγκιστρωμένη την εν λόγω θρησκεία κάπου γύρω στον θεοκρατικό μεσαίωνα, καθώς το παραγόμενο πολιτισμικό προϊόν του μονοθεϊσμού είναι σκοταδισμός, εθελοδουλία και ανορθολογικότητα.
Αυτή η θρησκεία δεν παράγει ορθολογισμό, όπως τεκμαίρεται από την ιστορία της, τον χρησιμοποιεί από την έναρξη της νεωτερικότητας, κυρίως ως δάνειο από τον κόσμο των Ελλήνων για την εργαλειακή εξυπηρέτηση των συμφερόντων της.
Με μια τέτοιου είδους θεώρηση δεν αργεί η στιγμή που βρίσκεται αντιμέτωπη με την πραγματικότητα και κατά συνέπεια με τις κοσμο/θεολογικές της αντιφάσεις.
Γιατί μπορεί η ορθοδοξία να ορίζει κυριολεκτικά την «θεία» κοινωνία σαν «αίμα και σώμα χριστού» και αντιβιοτικό συνάμα, όμως η αντικειμενική πραγματικότητα του κορονοϊού το «βλέπει» σαν το άριστο υπόστρωμα πολλαπλασιασμού του ιικού φορτίου.
Η κρύφια και ανομολόγητη ονείρωξη της ελλαδικής ορθοδοξίας για τον καθορισμό της κοινωνίας συμπυκνώνεται στο δίλημμα: «ορθοδοξία ή θάνατος», επειδή όμως η «πλάση» δεν ακολουθεί κανένα θεϊκό σχέδιο πορείας προς τη δευτέρα παρουσία (πώς αλλιώς άλλωστε θα μπορούσε να εξηγηθεί λογικά η ύπαρξη αλεξικέραυνων στους εκκλησιαστικούς τρούλους), αλλά κινείται εσωτερικώς σε τυχαία κατεύθυνση, τα έφερε έτσι η Μοίρα που η μεσαιωνική αντίληψη περί ορθόδοξης μεταλαβιάς ήρθε αντιμέτωπη με τα αντιβιογράμματα της ιατρικής.
Η επίσημη ορθοδοξία αρνήθηκε πεισματικά να απαγκιστρωθεί από την παραληρηματική δήθεν θεολογία που παράγει και παρέμεινε να υπερασπίζεται το δόγμα της για τη μικροβιοκτόνο μεταλαβιά έως του σημείου που κατέστησε εαυτό στους επίσημους κρατικούς διασπορείς του ιού!
Αυτή η αγκύλωση στη δεισιδαιμονία και η ψυχωσική εμμονή στο παράλογο, μετέτρεψε τη διάζευξη του διλήμματος: «ορθοδοξία ή θάνατος» στην ισοδυναμία της σχέσης: «ορθοδοξία=θάνατος».
Αν μη τι άλλο είναι μια ειλικρινής κατάληξη της πραγματικής φύσης που διαπερνά τον ορθόδοξο χριστιανισμό.
Αν δεν προέκυπτε ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία οι ακραίες εμμονές των ρασοφόρων να γλείφουν από το πάτωμα χυμένο κρασί θα προκαλούσαν ευθυμία και γέλωτα, τουλάχιστον στους μη εισέτι προσκυνημένους και τους ορθολογιστές.
Η πραγματικότητα ωστόσο υπήρξε πολύ πιο αμείλικτη, σε σημείο να αποτελέσουν εν δυνάμει οι εκκλησίες, τις κρατικές εστίες μολύσματος και διασποράς του κορονοϊού.
Πολύ πέραν του πνευματικού εκείνου μολύσματος που γενιτσαροποιεί σε ρωμιούς τους εν Ελλάδι κατοίκους.
Χρειάστηκαν οι παρεμβάσεις του αρχιπαπά της πτωχευμένης και άκρως διεφθαρμένης αρχιεπισκοπής της Αμερικής, χρειάστηκαν μια πατρική νουθεσία από τον εξ Αμερικής ελεγχόμενο οικουμενικό, ώστε να τολμήσει ο πρωθυπουργός να ψελλίσει τα αυτονόητα!
Ότι το μόλυσμα μεταδίδεται από την ορθόδοξη μεταλαβιά!
Πάλι καλά!
Θα μπορούσε να μας παραπέμψει στην ανακοίνωση της «ιεράς» συνόδου όπου ούτε λίγο ούτε πολύ προετοίμαζε τους θιασώτες της μόνης αλήθειας να ετοιμάσουν βαλίτσες για τον παράδεισο της αιώνιας ζωής.
Τελικά, η ορθόδοξη μάστιγα του δημόσιου ταμείου, μπροστά στον κίνδυνο μαζικής εξόντωσης των υπέργηρων υποστηρικτών της, εποίησε την ανάγκη σε λόγο θεού, επιστρατεύτηκαν και τα απαραίτητα χωρία από το μαγικό βιβλίο της μόνης αλήθειας και σιώπησε ασμένως μπροστά στην αδυσώπητη αλήθεια ενός ταπεινού αντιβιογράμματος!
Αυτό ωστόσο, που έστω και σιωπηλά παραδέχθηκε είναι ότι το σώμα και το αίμα του χριστού μπορεί να είναι φορέας του πιο επικίνδυνου μικροβίου.
Του μικροβίου της δεισιδαιμονίας, της αμάθειας και του ακαταλόγιστου!
Όσον αφορά το κράτος, αυτή η ελληνόφωνη καρικατούρα που παριστάνει ότι τάχα είναι οργανωμένη σε κρατική δομή, από ιδρύσεώς του υπήρξε υπόδουλο στην μεταφυσική καπηλεία της ελληνικής ταυτότητας που του επέβαλλε η ανθελληνική ορθοδοξία.
Παραμένει μέχρι και σήμερα αιχμάλωτο στην εθελοδουλία προς τους αδίστακτους θεοκράτες, σε σημείο που θα προτιμήσει να αυτοδιαλυθεί παρά να χάσουν τα προνόμια τους να γενισταροποιούν τους Έλληνες στην κακοδοξία της δήθεν θρησκείας τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου