![](https://charsmit.files.wordpress.com/2017/06/b5948aaf53ec8ea83dbc0482890d12fd.jpg)
Δεν είμαι πολύ συντονισμένος με τη λέξη “αλήθεια”. Φαίνεται υπερβολικά λογική, υπερβολικά εγκεφαλική.
Η αγάπη σε κάνει μία ενότητα- όχι ένωση, να θυμάσαι, αλλά ενότητα- επειδή στην ένωση, εκείνοι που ενώνονται, παραμένουν χώρια. Στην ενότητα διαλύονται, γίνονται ένα, λιώνουν ο ένας μέσα στον άλλον. Όταν η αγάπη σού έχει δώσει ενότητα, αυτή είναι η στιγμή που ονομάζω στιγμή αλήθειας. Η αγάπη σού δίνει ενότητα μέσα στον βαθύτερο πυρήνα σου. Δεν είσαι πια σώμα, δεν είσαι πια νους, δεν είσαι πια ψυχή. Είσαι απλώς ένα- ανώνυμος, ακαθόριστος, αταξινόμητος. Δεν είσαι πια καθορισμένος, δεν είσαι προσδιορισμένος. Ένα μυστήριο, μια χαρά, μια έκπληξη, μια αγαλλίαση, ένα μεγάλο γλέντι…
Ύστερα σκέφτηκα να σας δώσω κάτι όμορφο αυτή τη μέρα. Και θυμήθηκα το Τραγούδι του Διαλογισμού, του Χακούιν. Είναι ένα πολύ μικρό τραγούδι, όμως είναι ένα σπουδαίο δώρο.
Ο Χακούιν είναι ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους του Ζεν. Το τραγούδι του περιέχει τα πάντα- ένα μικρό τραγούδι μερικών στίχων. Είναι σαν σπόρος- πολύ μικρό, αν όμως του επιτρέψεις να περάσει μέσα από την καρδιά σου, μπορεί να γίνει ένα πολύ μεγάλο δέντρο.
Χωρίς να γνωρίζουν πως βρίσκεται κοντά,
το ψάχνουν μακριά.
Τι κρίμα!
Είναι σαν εκείνον που βρίσκεται μέσα στο νερό
και κραυγάζει για τη δίψα του.
Είναι σαν το παιδί από πλούσιο σπίτι,
που έχει χάσει το δρόμο του ανάμεσα στους φτωχούς.
Κι έχει ξεχάσει πως είναι πλούσιο. Μπορεί να έχει γίνει ζητιάνος.
Είσαι πλούσιος, απέραντα πλούσιος. Όλοι σας είσαστε αυτοκράτορες, όλοι σας είσαστε θεοί και θεές- απλώς αναγνώρισέ το. Μην προσκολλάσαι υπερβολικά στη ζητιανιά. Η επιθυμία δημιουργεί το ζητιάνο. Ακόμα κι ένας άνθρωπος σαν τον Αλέξανδρο είναι ζητιάνος, επειδή η επιθυμία βρίσκεται εκεί. Δες τους πλουσιότερους ανθρώπους αυτής της γης και θα δεις σκέτους ζητιάνους και τίποτε άλλο. Και μερικές φορές συμβαίνει να συναντάς ένα ζητιάνο και βλέπεις έναν αυτοκράτορα να κάθεται κάτω από ένα δέντρο- χωρίς να έχει τίποτα, χωρίς να κατέχει τίποτα.
Αποκτάς τον εαυτό σου, έχεις αποκτήσει τα πάντα. Είσαι κύριος του εαυτού σου κι έχει γίνει κύριος των πάντων. Αποκτώντας πράγματα, θα παραμείνεις ζητιάνος. Οι άνθρωποι αλλάζουν συνεχώς, αλλά δεν μεταμορφώνονται. Αποκτάς ένα πράγμα, ύστερα αρχίζεις να επιθυμείς ένα άλλο πράγμα, το αποκτάς, ύστερα ένα τρίτο.
Η αιτία της περιστροφής μας μέσα στους έξι κόσμους είναι ότι βρισκόμαστε πάνω στα σκοτεινά μονοπάτια της άγνοιας.
Το ένα σκοτεινό μονοπάτι διαδέχεται το άλλο.
Πότε θα ξεφύγουμε από τον κύκλο της ζωής και του θανάτου;
Τι είναι τα σκοτεινά μονοπάτια της άγνοιας; Το να κοιτάζεις προς τα έξω. Όσο πιο μακριά κοιτάζεις, τόσο περισσότερο είναι το σκοτάδι, επειδή το σκοτάδι βρίσκεται μέσα σου. Όσο πιο κοντά κοιτάζεις, τόσο περισσότερο είναι το φως. Γι’ αυτό ονομάζουμε ένα βούδα “φωτισμένο”. Έχει έρθει να γνωρίσει και τα φεγγάρια θα εξαντληθούν και τα αστέρια θα εξαντληθούν, όμως το φως που καίει μέσα σου ως συνειδητότητα είναι ανεξάντλητο, είναι αιώνιο.
Οι βούδες σού δίνουν συνεχώς οτιδήποτε έχουν πετύχει, συνεχώς μοιράζονται- για την ίδια την ομορφιά του μοιράσματος. Γι’ αυτό ο Χακούιν έχει τραγουδήσει αυτό το τραγούδι. Γι’ αυτό βρίσκομαι εδώ και μοιράζομαι το είναι μου μαζί σας, τη χαρά μου, το γλέντι μου. Είναι κάτι που πρέπει να μοιραστεί για να κρατηθεί ζωντανό. Όσο περισσότερο το δίνεις, τόσο περισσότερο το έχεις.
Ποτέ να μην είσαι τσιγκούνης με την αγάπη σου και με την κατανόησή σου. Μοιράσου τα και θα έχεις ολοένα και περισσότερα. Μην τα συσσωρεύεις, αλλιώς θα τα χάσεις. Μια μέρα θα βρεις πως έχουν εξαφανιστεί κι ότι το μόνο που έχει απομείνει, είναι μια δυσωδία. Αντί για άρωμα, θα υπάρχει δυσωδία. Μοιράσου την αγάπη σου με τους πάντες και με τον καθένα. Μη βάζεις όρους στην αγάπη σου. Και ο καλύτερος τρόπος να μοιραστείς, είναι να μοιραστείς την κατανόησή σου.
Ο Χακούιν αυτό κάνει σε αυτό το τραγούδι. Μοιράζεται τη βουδική του φύση. Αυτό που έχει γνωρίσει, το τραγουδάει, το εγκωμιάζει, το αποσαφηνίζει στους ανθρώπους που δεν το έχουν πετύχει ακόμα, αλλά μπορούν να το πετύχουν. Μπορεί κάποιος να ακούσει το τραγούδι, να γοητευτεί απ’ αυτό, να διαπεράσει την ίδια του την καρδιά. Είναι ένας βρυχηθμός λιονταριού. Κάποιος μπορεί να βγει από τον ύπνο του, να ξυπνήσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου