Σάββατο 15 Μαρτίου 2014
Χαιρετισμοί της Παναγίας Παμμήτορος Γαίας
«εν γαρ τη αναστάσει ούτε γαμούσιν ούτε εκγαμίζονται» (Ματθαίος ΚΒ΄ 30)
Άνοιξη. Η Παμμήτωρ Γαία καλεί τα ζωντανά της να γαμούν και να εκγαμίζονται.
Καλεί προς τούτο τα άνθη κι όλα τα ζώα της. Και τον άνθρωπο. Αυτό το ζώον (και πολύ μεγάλο ζώον). Γαμέω-γαμώ, έρχομαι εις γάμου κοινωνία, σε συνουσία, για την συνέχιση της ζωής. Γα είναι η Γη.
Μπορεί το χριστιανικό χτικιό να προσπάθησε να βρωμίσει την ζωή με την κακία των ανώμαλων Πατέρων της οι οποίοι την απεχθάνονταν. Οι ανόητοι όμως και κακούργοι δεν μπόρεσαν να νικήσουν τον Διόνυσο. Τον αθάνατο αυτόν θεό του γαμείν τε και γαμείσθαι. Τον Θεό των αιδοίων και της συνουσίας τους.
Τα λουλούδια όμως θα ανθίζουν κάθε άνοιξη.
Σ’ όλους τους κακούργους αυτούς, που υπόσχονταν και υπόσχονται ακόμη την παρθενία, η Παμμήτωρ Γαία επέβαλε αυστηρό επιτίμιο. Την βάσανο της μαλακίας και της αρσενοκοιτίας.
Ο υβριστής απέναντί της θεός τους τόλμησε να την προσβάλει με ότι πιο χυδαίο ειπώθηκε ποτέ απέναντι στο πάνσεπτο πρόσωπό της:
«Δεν είναι σε όλοι σε θέσιν να δεχθούν τον λόγον αυτόν, αλλ΄ εκείνοι εις τους οποίους έχει δοθεί. Διότι υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι από την κοιλιά της μητέρας τους εγεννήθηκαν έτσι. Και υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι έγιναν ευνούχοι από τους ανθρώπους, και υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι μόνοι τους έγιναν ευνούχοι δια την βασιλεία των ουρανών. Όποιος μπορεί να το δεχθή ας το δεχθή». Κατά Ματθαίον 19. 11-12. Ο Θεός της θρησκείας του ευνουχισμού!!!
Καταλάβετε τώρα για ποιόν λόγο καθ’ όλη την διάρκεια της άνοιξης οι ανώμαλοι Πατέρες της χριστιανικής Εκκλησίας φρόντισαν να μας μαζεύουν οι τσοπαναραίοι της κάθε Παρασκευή στα μαντριά των ναών της. Επειδή όποιος ερωτεύεται δεν μπαίνει σε μαντρί. Επειδή όποιος τρέχει εκεί που τον καλεί η φύση κόβει το σκοινί όσο χοντρό κι αν είναι.Ομηρικός ύμνος στην Γαία
Γαίαν παμμήτειραν αείσομαι ηϋθέμεθλον
πρεσβίστην, ή φέρβει επί χθονί πάνθ” οπόσ” εστίν:
ημέν όσα χθόνα δίαν επέρχεται ηδ” όσα πόντον
ηδ” όσα πωτώνται, τάδε φέρβεται εκ σέθεν όλβου.
εκ σέο δ” εύπαιδές τε καί εύκαρποι τελέθουσι
πότνια, σεύ δ” έχεται δούναι βίον ηδ” αφελέσθαι
θνητοίς ανθρώποισιν: ο δ” όλβιος όν κε σύ θυμώ
πρόφρων τιμήσης: τώ τ” άφθονα πάντα πάρεστι.
βρίθει μέν σφιν άρουρα φερέσβιος, ηδέ κατ” αγρούς
κτήνεσιν ευθηνεί, οίκος δ” εμπίπλαται εσθλών:
αυτοί δ” ευνομίησι πόλιν κάτα καλλιγύναικα
κοιρανέουσ’, όλβος δέ πολύς καί πλούτος οπηδεί:
παίδες δ” ευφροσύνη νεοθηλέϊ κυδιόωσι,
παρθενικαί τε χοροίς φερεσανθέσιν εύφρονι θυμώ
παίζουσαι σκαίρουσι κατ” άνθεα μαλθακά ποίης,
ούς κε σύ τιμήσης σεμνή θεά άφθονε δαίμον.
Την παμμητέρα Γαία τη στεριοθέμελη θα τραγουδήσω
την πιο γηραιά, που όλα όσα υπάρχουνε στη γη τα τρέφει
όσα διαβαίνουνε στη θεία στεριά κι όσα στον πόντο
κι όσα πετούνε τρέφονται από τον δικό σου πλούτο.
Και γίνονται από σένα οι καλότεκνοι και οι καρποφόροι
ω σεβαστή, και από σένα εξαρτιέται να δοθεί ή αφαιρεθεί ο βίος
στους θνητούς. κι ευτυχής εκείνος, συ που ολόψυχα
πρόθυμα θα τιμήσεις. σ’ αυτόν θα ‘ναι άφθονα τα πάντα.
Η γης του τότε βρίθει ζωηφόρα, στ’ αγροκτήματά του
σε ζώα προκόβει κι αγαθά γεμίζει ο οίκος.
την πολιτεία με τις καλές γυναίκες εύνομα οι θνητοί
την κυβερνούν, κι όλβος τους συνοδεύει πάμπολυς και πλούτος.
και τα παιδιά τους με τη νιόβλαστη ευφροσύνη τους καυχιούνται,
και οι παρθένες σ’ ανθοστόλιστους χορούς με διάθεση χαρούμενη
πηδάνε καθώς παίζουνε στ’ άνθη τα τρυφερά της χλόης,
αυτούς θα τους τιμήσεις συ θεά σεμνή, ω αφθόνητη θεότητα…
Αποδίδουμε εις απάντηση της ύβρεως των Πατέρων της χριστιανοσύνης τα ανάλογα αντίδοτα, από τα θεραπευτικά βότανα της διονυσιακής αγωγής, δίκην χαιρετισμών στον αθάνατο θεράποντά της Παμμήτορος Γαίας Θεό Διόνυσο, προς μαρασμό της ανώμαλης χριστιανικής απόπειρας κατά του αειθαλούς κάλους της (Διαβάστε στο τέλος χαιρετισμούς από απόκρυφα χριστιανικά ευαγγέλια γυναικείων μοναστηριών):
Α΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΧΑΙΡΕ ΚΩΝΣΤΑΝΤΗ, ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΨΩΛΗ ΜΕΓΑΛΗ
Β΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΧΑΙΡΕ ΜΝΙ
Γ΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΧΑΙΡΕ μουνί στην κερασιά και πούτσε απο κάτω
Δ΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΧΑΙΡΕ μουνί που παινεύτηκες σ’ ανατολή και δύση.
Ε΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΧΑΙΡΕΤΕ 40 Μ’νια που κυκλώσατε τον πούτσο για να τον φάτε
ΣΤ΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΧΑΙΡΕ Γιάνναρε με την γαμιστερή διαθήκη σου
Ζ΄ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΧΑΙΡΕ ΜΟΥΝΙ ΠΟΥ ΣΕ ΛΕΝΕ ΓΙΩΤΑ
Χαιρετισμοί από απόκρυφα χριστιανικά Ευαγγέλια
Συμβουλές μιας Ηγουμένης
-Τι έχεις πάθει κόρη μου κι είσαι έτσι αλαφιασμένη;
-Έχω φαγούρα στο μουνί Αγία Ηγουμένη
Σύρε μπροστά στην είσοδο εκεί στην Άγια Βρύση
και τρίψε το με Αγιασμό. Θα σε ανακουφίσει
Πήγα μπροστά στην είσοδο, πήγα στην Άγια Βρύση
μα δεν ανακουφίστηκα, χρειάζομαι γαμήσι
Τι λόγια λες αμαρτωλή; Σώπα και μας ακούνε
κι εμάς μας λείπει η ψωλή αλλά δε βλασφημούμε…
Και τι να κάνω η χριστιανή που είμαι καυλωμένη;
Εσείς δεν έχετε ορμές Αγία Ηγουμένη;
Λες να μην έχω κόρη μου; Τι λες; Να ‘χω αγιάσει;
Καμιά αδερφή μες στη μονή δεν έχει τέτοια κράση…
Και τότε; Πως τη βγάζετε; Ποιο είναι το μυστικό σας;
Πείτε μου και δε θα το πω. Δίνω όρκο στο Θεό σας
Κοίτα να δεις κοπέλα μου. Είσαι μικρή, δεν ξέρεις
μα αν συνεχίσεις όπως πας, για πάντα θα υποφέρεις.
Τόσο καιρό που φύλαγες την τρύπα σου για προίκα
σου γίναν τα μουνόχειλα σα ξεραμένα σύκα
Πρέπει λοιπόν σιγά σιγά τον πόνο να απαλύνεις
Γι αυτό σου λέω με Αγιασμό την τρύπα σου να πλύνεις.
Την πίσω τρύπα ή την μπροστά; Ποιο δάχτυλο να βάλω;
Πες μου πως γίνεται σωστά. Αχ! Δεν αντέχω άλλο.
Άκουσε κόρη μου καλά. Δώσε την προσοχή σου.
Ποτέ δεν πρέπει μόνη σου να πλένεις το μουνί σου.
Τράβα λοιπόν στην είσοδο, εκεί στην Άγια Βρύση
Κι εγώ θα στείλω άμεσα κάποιον να σε φροντίσει
Ποιος θα ναι; Πως θα λέγεται; Και ποια η καταγωγή του;
Θα ‘χει λεφτά; Θα ‘χει όνομα; Αξίες στη ζωή του;
Κόρη μην είσαι αφελής. Αφού κι εσύ το ξέρεις
πως όταν φτάνει η στιγμή της καύλας κι υποφέρεις
Δεν έχουν νόημα τα λεφτά ούτε η ανατροφή του
μα να έχει μήκος αρκετό και πάχος το καυλί του
Να στέκεται αγέρωχο, περήφανο γενναίο
κι όσο κι αν το ταλαιπωρείς να παραμένει ακμαίο
Τράβα λοιπόν και μη ρωτάς. Στη Βρύση που σου είπα
Και συμβουλή. Πρώτη φορά, ποτέ την πίσω τρύπα.
Συμβουλές μιας Ηγουμένης μέρος β’-Έχω φαγούρα στο μουνί Αγία Ηγουμένη
Σύρε μπροστά στην είσοδο εκεί στην Άγια Βρύση
και τρίψε το με Αγιασμό. Θα σε ανακουφίσει
Πήγα μπροστά στην είσοδο, πήγα στην Άγια Βρύση
μα δεν ανακουφίστηκα, χρειάζομαι γαμήσι
Τι λόγια λες αμαρτωλή; Σώπα και μας ακούνε
κι εμάς μας λείπει η ψωλή αλλά δε βλασφημούμε…
Και τι να κάνω η χριστιανή που είμαι καυλωμένη;
Εσείς δεν έχετε ορμές Αγία Ηγουμένη;
Λες να μην έχω κόρη μου; Τι λες; Να ‘χω αγιάσει;
Καμιά αδερφή μες στη μονή δεν έχει τέτοια κράση…
Και τότε; Πως τη βγάζετε; Ποιο είναι το μυστικό σας;
Πείτε μου και δε θα το πω. Δίνω όρκο στο Θεό σας
Κοίτα να δεις κοπέλα μου. Είσαι μικρή, δεν ξέρεις
μα αν συνεχίσεις όπως πας, για πάντα θα υποφέρεις.
Τόσο καιρό που φύλαγες την τρύπα σου για προίκα
σου γίναν τα μουνόχειλα σα ξεραμένα σύκα
Πρέπει λοιπόν σιγά σιγά τον πόνο να απαλύνεις
Γι αυτό σου λέω με Αγιασμό την τρύπα σου να πλύνεις.
Την πίσω τρύπα ή την μπροστά; Ποιο δάχτυλο να βάλω;
Πες μου πως γίνεται σωστά. Αχ! Δεν αντέχω άλλο.
Άκουσε κόρη μου καλά. Δώσε την προσοχή σου.
Ποτέ δεν πρέπει μόνη σου να πλένεις το μουνί σου.
Τράβα λοιπόν στην είσοδο, εκεί στην Άγια Βρύση
Κι εγώ θα στείλω άμεσα κάποιον να σε φροντίσει
Ποιος θα ναι; Πως θα λέγεται; Και ποια η καταγωγή του;
Θα ‘χει λεφτά; Θα ‘χει όνομα; Αξίες στη ζωή του;
Κόρη μην είσαι αφελής. Αφού κι εσύ το ξέρεις
πως όταν φτάνει η στιγμή της καύλας κι υποφέρεις
Δεν έχουν νόημα τα λεφτά ούτε η ανατροφή του
μα να έχει μήκος αρκετό και πάχος το καυλί του
Να στέκεται αγέρωχο, περήφανο γενναίο
κι όσο κι αν το ταλαιπωρείς να παραμένει ακμαίο
Τράβα λοιπόν και μη ρωτάς. Στη Βρύση που σου είπα
Και συμβουλή. Πρώτη φορά, ποτέ την πίσω τρύπα.
Μετά τα λόγια τα σοφά που είπε η Ηγουμένη
η κόρη έφυγε τρέχοντας κι απ τη χαρά χεσμένη
πήγε αμέσως μόνη της και στήθηκε στη βρύση
προσμένοντας καρτερικά κάποιον να τη φροντίσει
Ήταν ντυμένη ελαφρά κιλότα δε φορούσε
γιατί η κάψα στο μουνί την (ε)ταλαιπωρούσε
πέφτει στα δυο τα γόνατα τάχα πως προσευχόταν
και μέσα της τον ψωλαρά περίμενε κι ευχόταν
να ναι μαζί της τρυφερός μα κι άγριος όταν πρέπει
και να ναι η πούτσα του ορθή σαν την Αγία Σκέπη
να φέρεται με σεβασμό να ξέρει να προσφέρει
αυτό που δεν κατάφερνε μονάχη με το χέρι…
Κι εκεί, σκυφτή στα τέσσερα βλέπει ένα καβαλάρη
που είχε ωραία κορμοστασιά, τεράστιο παπάρι
και βγάζει ένα αναστεναγμό που πλάνταξε η φύση
Να τονε το λεβέντη μου! Αυτός θα με γαμήσει!!
Σηκώνει το κεφάλι της και του γελάει με τρόπο
κλείνει το μάτι πονηρά του κάνει λίγο τόπο
να έρθει από τα δεξιά τη φόρα του να πάρει
και να μπορέσει εύκολα την τρύπα να κεντράρει
Κι ο καβαλάρης βλέποντας τον κώλο τον παρθένο
έτσι άσπρο και λαχταριστό έτσι καλοστημένο
αρπάζει το παπάρι του φωνάζει Εν Τούτω Νίκα
και της το βάζει άγαρμπα από την πίσω τρύπα
Τι ήταν να το κάνει αυτό; Την ξάφνιασε την Κόρη
της γύρισαν τα μάτια της. Βροντάστραψαν τα όρη
Έβγαλε δυνατή κραυγή της κόπηκε η ανάσα
της λύγισαν τα γόνατα της έφυγαν τα ράσα
Όμως μετά το ξάφνιασμα, μετά την πρώτη αντάρα
μετά το σοκ που ένιωσε της κόρης η κωλάρα
ο πόνος -τι παράξενο!- άρχισε να ‘χει γλύκα
πολύ το φχαριστιότανε αυτό το Εν Τούτω Νίκα
Τι κι αν λιγάκι πιο νωρίς την είχαν ορμηνέψει
διείσδυση στον κώλο της να μην την επιτρέψει;
Τι κι αν η κάψα στο μουνί ήταν το πρόβλημά της;
Τι κι αν την ξάφνιασε άγαρμπα ο ωραίος αναβάτης;
Αυτή το φχαριστιότανε. Θα το ‘κανε και πάλι
θα το ‘κανε και με ψωλή ακόμα πιο μεγάλη
Άσ’ την να λέει την άσχετη την Άγια Ηγουμένη
διπλά σε φτιάχνει το καυλί που από πίσω μπαίνει…
η κόρη έφυγε τρέχοντας κι απ τη χαρά χεσμένη
πήγε αμέσως μόνη της και στήθηκε στη βρύση
προσμένοντας καρτερικά κάποιον να τη φροντίσει
Ήταν ντυμένη ελαφρά κιλότα δε φορούσε
γιατί η κάψα στο μουνί την (ε)ταλαιπωρούσε
πέφτει στα δυο τα γόνατα τάχα πως προσευχόταν
και μέσα της τον ψωλαρά περίμενε κι ευχόταν
να ναι μαζί της τρυφερός μα κι άγριος όταν πρέπει
και να ναι η πούτσα του ορθή σαν την Αγία Σκέπη
να φέρεται με σεβασμό να ξέρει να προσφέρει
αυτό που δεν κατάφερνε μονάχη με το χέρι…
Κι εκεί, σκυφτή στα τέσσερα βλέπει ένα καβαλάρη
που είχε ωραία κορμοστασιά, τεράστιο παπάρι
και βγάζει ένα αναστεναγμό που πλάνταξε η φύση
Να τονε το λεβέντη μου! Αυτός θα με γαμήσει!!
Σηκώνει το κεφάλι της και του γελάει με τρόπο
κλείνει το μάτι πονηρά του κάνει λίγο τόπο
να έρθει από τα δεξιά τη φόρα του να πάρει
και να μπορέσει εύκολα την τρύπα να κεντράρει
Κι ο καβαλάρης βλέποντας τον κώλο τον παρθένο
έτσι άσπρο και λαχταριστό έτσι καλοστημένο
αρπάζει το παπάρι του φωνάζει Εν Τούτω Νίκα
και της το βάζει άγαρμπα από την πίσω τρύπα
Τι ήταν να το κάνει αυτό; Την ξάφνιασε την Κόρη
της γύρισαν τα μάτια της. Βροντάστραψαν τα όρη
Έβγαλε δυνατή κραυγή της κόπηκε η ανάσα
της λύγισαν τα γόνατα της έφυγαν τα ράσα
Όμως μετά το ξάφνιασμα, μετά την πρώτη αντάρα
μετά το σοκ που ένιωσε της κόρης η κωλάρα
ο πόνος -τι παράξενο!- άρχισε να ‘χει γλύκα
πολύ το φχαριστιότανε αυτό το Εν Τούτω Νίκα
Τι κι αν λιγάκι πιο νωρίς την είχαν ορμηνέψει
διείσδυση στον κώλο της να μην την επιτρέψει;
Τι κι αν η κάψα στο μουνί ήταν το πρόβλημά της;
Τι κι αν την ξάφνιασε άγαρμπα ο ωραίος αναβάτης;
Αυτή το φχαριστιότανε. Θα το ‘κανε και πάλι
θα το ‘κανε και με ψωλή ακόμα πιο μεγάλη
Άσ’ την να λέει την άσχετη την Άγια Ηγουμένη
διπλά σε φτιάχνει το καυλί που από πίσω μπαίνει…
Συμβουλές μιας Ηγουμένης Τέλος Τριλογίας
Μου κάναν Οθωμανικό Αγία Ηγουμένη
-Σου άρεσε;
-Μου άρεσε
-Θα ξαναπάς;
-Δεν ξέρω. Καλό το πισωκολλητό μα τώρα υποφέρω…
-Δώσε καιρό στον κώλο σου να ηρεμήσει λίγο
-Πόσο καιρό; Πονάω πολύ τα πόδια σαν ανοίγω
Σε δύο μέρες αρχικά θα πάψεις να υποφέρεις
έπειτα θέλει άλλες εφτά μέχρι να συνεφέρεις
ό,τι σου λέω οι σοφοί πατέρες μας το βρήκαν
του κώλου τα εννιάμερα πως λες εσύ να βγήκαν;
******************************
Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014
Ο Άγγελος, η Ζωή και η Νεράιδα που ήρθε η ώρα να ζήσει...
Μια φορά και έναν καιρό μια μικρή Νεράιδα αποφάσισε να αλλάξει την οπτική της για τον κόσμο. Ο σκοπός της ζωής της ήταν πια να ανακαλύψει τι σημαίνει πραγματικά να ζεις.
Ξεκίνησε λοιπόν ένα ταξίδι μακρινό και πολλά υποσχόμενο, προχωρώντας σε δρόμους επικίνδυνους. Μα δεν την ένοιαζε, ήταν αποφασισμένη να τα καταφέρει. Πέρασε από βουνά και μίλησε με δέντρα, σταμάτησε σε πεδιάδες και συνομίλησε με ρυάκια, λουλούδια, μέλισσες, διέσχισε θάλασσες και ρώτησε τα ψάρια, όμως κανείς δεν της έδινε μια απάντηση που να την κάλυπτε.
Στα αλήθεια, δεν ξέρω αν ήταν το θέμα ότι οι απαντήσεις δεν την κάλυπταν ή ότι απογοητευόταν σιγά – σιγά γιατί δεν έβρισκε αυτό που ζητούσε. Όπως και να έχει, κάθε φορά που έσκυβε το κεφάλι σε μια απάντηση, έλεγε ξανά μέσα της την ερώτηση, σήκωνε το κεφάλι και προχώραγε, γιατί δεν θα την σταμάταγε τίποτα από το να μάθει στα αλήθεια τι σημαίνει να ζεις.
Η Νεράιδα, με τον καιρό μεγάλωνε. Άλλαζε εξωτερικά και εσωτερικά, μα πάντα ένα πράγμα ήταν ίδιο. Η ανάγκη της να μάθει το νόημα της ζωής. Το θέμα είναι ότι αυτό το ταξίδι το έκανε μόνη της. Ήθελε αυτή την μάχη να την δώσει και να την κερδίσει μόνη. Κι όσο να ‘ναι υπήρξαν στιγμές που ήθελε κάποιος να καταλάβει αυτό που ένιωθε και να σταθεί δίπλα της σε αυτό το δρόμο που διάλεξε να πάρει. Πόσες φορές όμως αποκτάς εύκολα αυτό που θες; Συγκεντρώθηκε λοιπόν στον σκοπό της.
Μια μέρα ο Φύλακας Άγγελος της που την κοιτούσε όλη την ώρα από εκεί ψηλά και παρατηρούσε κάθε της κίνηση, άκουσε πόσο θλιμμένα τραγουδούσε και κατέβηκε στην Γη, δεν άντεξε άλλο να την παρακολουθεί μη κάνοντας τίποτα.
«Γεια σου, γιατί τραγουδάς τόσο θλιμμένα μικρή Νεράιδα;» την ρώτησε. Εκείνη δεν αποκρίθηκε, κοίταξε τον άγγελο με ένα βλέμμα που ουσιαστικά του έλεγε: «Δεν θα καταλάβεις φύγε».
Ο Άγγελος έκατσε δίπλα της για πολύ ώρα χωρίς να της μιλά. Κοίταζαν και οι δυο μπροστά, τον ορίζοντα που ανοίγονταν μπροστά τους. Η Νεράιδα αναρωτιόταν αν εκεί, τόσο μακριά μπορεί επιτέλους να βρει αυτό που ζητάει και ο Άγγελος προσπαθούσε να σκεφτεί τι να της πει. « Ξέρεις…» της είπε ο Άγγελος με στόμφο, «η σιωπή ενθαρρύνει τις σκέψεις όμως δεν δίνει λύσεις». Αυτό ήταν, η Νεράιδα δεν είχε διάθεση να μιλήσει σε κάποιον που δεν ήξερε, οπότε σηκώθηκε και άρχισε να περπατά.
«Περίεργο, μια Νεράιδα να περπατά και να μην πετά. Το επόμενο βήμα ποιο θα είναι ένα φίδι να περπατά και να μην σέρνεται ;» είπε ο Άγγελος πολύ ειρωνικά. «Άτοπο το επιχείρημα σου» αποκρίθηκε εκείνη, «εκτός από φτερά έχω και πόδια. Αυτό που δεν έχω είναι διάθεση να μιλήσω μαζί σου. Πρέπει να συνεχίσω το ταξίδι μου. Καλή σου τύχη.»
Ο Άγγελος την ακολούθησε, ήταν αποφασισμένος να μην την αφήσει μόνη. Σε κάθε στάση της μιλούσε και προσπαθούσε να την κάνει να καταλάβει. Εκείνη όμως ήταν πολύ πληγωμένη για να δεχτεί πράγματα που δεν μπορούσε να κατανοήσει. Ήθελε ξεκάθαρες καταστάσεις πλέον και ήταν προετοιμασμένη να μην συμβιβαστεί όποιο κόστος και αν είχε αυτή της η απόφαση.
Αποφάσισε πως ήθελε να συνεχίσει μόνη το ταξίδι της, δεν είχε ανάγκη της υποδείξεις κανενός, ήθελε να ανακαλύψει η ίδια τα μυστικά της ύπαρξης της. Έτσι έδιωξε τον άγγελο λέγοντας του:
«θέλω να φύγεις, θα συνεχίσω μόνη μου. Εμένα μου αρέσει η μοναξιά, είναι για δυνατούς. Και είναι όμορφη γι αυτούς που την αντέχουν», και συνέχισε να περπατά σε αυτούς τους δρόμους που την τρόμαζαν, μα έπρεπε να ακολουθήσει για να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα της.
Έτσι και έγινε, ο Άγγελος ανέβηκε ξανά στον παράδεισο του φοβούμενος για το τι θα γίνει η μικρή Νεράιδα. Όμως δεν είχε άλλη επιλογή. Αποφάσισε αυτή και για τους δύο.
Ένα βράδυ εκείνη κοίταζε το Φεγγάρι και του ζητούσε με παράπονο να της πει τι είναι στα αλήθεια η ζωή. Γιατί δεν άντεχε άλλο να βαδίζει στο σκοτάδι αναζητώντας κάτι που δεν ήξερε πως μοιάζει. “Κουράστηκα” του φώναζε δυνατά και δεν άντεχε αλήθεια, δεν άντεχε άλλο. Κοίταζε τα φτερά της, που δεν ήταν πλέον όμορφα και χρωματιστά. Ήταν ξεφτισμένα και τρύπια και δεν άντεχε να τα βλέπει έτσι. Της θύμιζαν τα όνειρα της. Της θύμιζαν πολλά που ήθελε να ξεχάσει.
Βασικά δεν άντεχε άλλο να υπάρχει μόνη της σε έναν κόσμο που δεν ήξερε κανείς τι σημαίνει ζωή. Ήθελε να φωνάξει να τους πει: « Ε, εσύ ξέρεις τι σημαίνει ζωή; Κι αν όχι γιατί δεν ρώτησες ποτέ να μάθεις;». Δεν καταλάβαινε , όσο κι αν προσπαθούσε δεν καταλάβαινε τι είχαν οι άλλοι που τους αρκούσε. Έτσι λοιπόν θυμήθηκε πως είχε έναν φίλο εκεί ψηλά και έτσι δεν ήταν πλέον υποχρεωμένη να ανεχτεί αυτήν την άγνοια του κόσμου. Έκοψε τα φτερά της και έπεσε για ύπνο…
Όταν άνοιξε τα μάτια της ξανά, ήταν σε ένα κρεβάτι. Σηκώθηκε και κοίταξε από το παράθυρο για να καταλάβει που βρίσκεται. Όλα ήταν όμορφα και γαλήνια, ακόμα και το πιο ωραίο δάσος που είχε δει δεν συγκρίνονταν με αυτή την ομορφιά. Σε μια γωνιά ο Φύλακας Άγγελος της την κοίταζε και προσπαθούσε να καταλάβει τα συναισθήματα του. Ένιωθε ανακούφιση που πλέον εκείνη δεν θα υπέφερε ή ένιωθε απογοήτευση που δεν κατάφερε να την βοηθήσει; Τελικά της έκανε απλά μια ερώτηση.
«Νόμιζα πως σου αρέσει η μοναξιά σου, τι κάνεις εδώ;». «Σου είπα πως η μοναξιά είναι για τους δυνατούς, για εκείνους που μπορούν να την αντέξουν. Δεν άντεξα άλλο», είπε η Νεράιδα και έσκυψε το κεφάλι νιώθοντας ντροπή.
«Τώρα θα είσαι καλά» της είπε ο Άγγελος και τα λόγια του την γέμισαν με ηρεμία, ένιωσε την παρηγοριά που δεν ζήτησε όμως είχε τόσο ανάγκη. «Ξέρεις είναι ειρωνικό» του είπε εκείνη με το βλέμμα κολλημένο συνέχεια έξω από το παράθυρο και έχοντας ένα μειδίαμα στα χείλη. «Είναι ειρωνικό που ενώ έμαθα τι είναι ο θάνατος ποτέ δεν κατάλαβα ουσιαστικά τι είναι η ζωή. Κατάλαβα μόνο πως το να υπάρχεις δεν είναι αρκετό». «Κι αν είχες μια δεύτερη ευκαιρία» της είπε ο Άγγελος, «τότε τι θα έκανες; Θα αγαπούσες την ζωή;».
« Θα αγαπούσα την ανάγκη μου για ζωή» είπε η Νεράιδα χαμογελώντας. Το επόμενο πρωί η μέρα είχε ξημερώσει με έναν υπέροχο λαμπερό ήλιο να φωτίζει τα πάντα. Σαν να φώναζε η ζωή «ξυπνήστε, μοιράζονται ευκαιρίες».
Η Νεράιδα ξύπνησε και καμάρωσε τα υπέροχα, λαμπερά, πολύχρωμα φτερά της. Ήταν έκπληκτη μα δεν κάθισε να σκεφτεί τι συνέβη. Όλα ήταν ένα κακό όνειρο σκέφτηκε. Χαμογέλασε. Στηρίχθηκε στα χέρια της και σηκώθηκε. Ξεκίνησε να προχωρά, ήρθε η ώρα να ζήσει…
Τι συμβαίνει στο σώμα μας όταν μεγαλώνουμε;
Τα χρόνια περνούν και οι αλλαγές δεν είναι μόνο εμφανισιακές αλλά και οργανικές για κάθε άνθρωπο. Δείτε, τι αλλάζει στον οργανισμό μας με την πάροδο του χρόνου και πώς μπορούμε να καθυστερήσουμε τον χρόνο...
Τα χρόνια περνάνε και δυστυχώς –ή ευτυχώς- κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να το αλλάξει αυτό, ούτε και για να αποτρέψει τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα μας καθώς μεγαλώνουμε.Αυτό που μπορούμε όμως να κάνουμε είναι να γνωρίζουμε τις αλλαγές που επιφέρει ο χρόνος στη λειτουργία του οργανισμού και στο σώμα μας, καθώς αυτή η γνώση θα μας κάνει να αντιληφθούμε καλύτερα τις συνέπειες αυτών και τα προληπτικά μέτρα που μπορούμε να πάρουμε. Το ότι θα γεράσουμε είναι το μόνο σίγουρο. Στο χέρι μας όμως είναι να γεράσουμε όσο το δυνατό αργότερα...
Τι συμβαίνει στο καρδιαγγειακό σύστημα:
Όσο περνάνε τα χρόνια, ο μυς της καρδιάς γίνεται λιγότερο αποδοτικός, αναγκαζόμενος να λειτουργεί πιο σκληρά ώστε να τροφοδοτήσει με την ίδια ποσότητα αίματος όλο το σώμα. Επιπλέον, τα αιμοφόρα αγγεία χάνουν μέρος της ελαστικότητάς τους, ενώ το εσωτερικό των αρτηριών έχει αρχίσει να σκληραίνει εξαιτίας των αποθεμάτων λίπους που εγκαθίστανται κατά τόπους. Αυτές οι συνθήκες δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τη λειτουργία της καρδιάς, οδηγώντας έτσι σε φαινόμενα υψηλής πίεσης και λοιπών προβλημάτων.
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Κάντε τη γυμναστική βασικό κομμάτι της καθημερινότητάς σας, επιλέξτε υγιεινές διατροφικές συνήθειες που θα περιλαμβάνουν πολλά φρούτα, λαχανικά και προϊόντα ολικής άλεσης και κόψτε –επιτέλους- το κάπνισμα.
Τι συμβαίνει στα κόκκαλα, τις αρθρώσεις και τους μύες:
Τα κόκκαλα, όσο μεγαλώνουμε, έχουν την τάση να συρρικνώνονται και να χάνουν σε πυκνότητα. Αυτό τα κάνει πιο επιρρεπή σε τραύματα, ενώ οδηγεί και σε συρρίκνωση του ύψους του ατόμου. Αντίστοιχα, οι μύες χάνουν σε δύναμη και ελαστικότητα, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολία στη διατήρηση της ισορροπίας και του συντονισμού.
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Εμπλουτίστε τη διατροφή σας με ασβέστιο και βιταμίνη D και ενισχύστε τα οστά σας με ασκήσεις ενδυνάμωσης τουλάχιστον δυο φορές την εβδομάδα. Η ενδυνάμωση των οστών μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης οστεοπόρωσης και οι γεροί μύες προστατεύουν τις αρθρώσεις από τραυματισμούς.
Τι συμβαίνει στο πεπτικό σας σύστημα:
Τα περιστατικά δυσκοιλιότητας πληθαίνουν όσο μεγαλώνουμε, καθώς η χαμηλή λήψη φυτικών ινών, υγρών και η έλλειψη άσκησης δυσχεραίνουν τη λειτουργία του εντέρου. Επιπλέον, όρισμένες ασθένειες όπως είναι ο διαβήτης και το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης δυσκοιλιότητας.
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Για να γλιτώσετε τον οργανισμό σας από ένα δυσλειτουργικό πεπτικό σύστημα, πίνετε πολλά υγρά και τρώτε πολλά φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Η καθημερινή άσκηση θα βοηθήσει επίσης, ενώ αν λαμβάνετε φάρμακα, στων οποίων τις παρενέργειες περιλαμβάνεται η δυσκοιλιότητα, ρωτήστε το γιατρό σας για εναλλακτικές λύσεις.
Τι συμβαίνει στο ουροποιητικό σας σύστημα:
Είναι σύνηθες φαινόμενο στις μεγαλύτερες ηλικίες το φαινόμενο της ακράτειας των ούρων. Προβλήματα υγείας, όπως είναι η παχυσαρκία, η συχνή δυσκοιλιότητα, αλλα και καταστάσεις, όπως είναι η εμμηνόπαυση και προβλήματα στον προστάτη, οδηγούν σε προβλήματα ακράτειας.
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Αυτό που εσείς μπορείτε να κάνετε για να βοηθήσετε τον εαυτό σας είναι να ουρείτε συχνότερα, αν είστε υπέρβαρος να χάσετε βάρος και αν καπνίζετε να το περιορίσετε και στην καλύτερη να το κόψετε τελείως. Ασκήσεις πυελικού εδάφους, μπορούν επίσης να έχουν αποτελέσματα στο πρόβλημα.
Τι συμβαίνει στη μνήμη σας:
Η μνήμη εξασθενεί με τα χρόνια καθώς τα εγκεφαλικά κύτταρα ελαττώνονται, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεστε να μάθετε καινούρια πράγματα και να ξεχνάτε ευκολότερα πράγματα που ήδη γνωρίζετε.
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Για να διατηρήσετε ενεργή τη μνήμη σας και τις διανοητικές σας λειτουργίες, η καθημερινή γυμναστική και η καλή διατροφή θα σας βοηθήσει και σε αυτόν τον τομέα, ενώ πνευματικές και διανοητικές ασκήσεις όπως είναι τα σταυρόλεξα θα κρατήσουν σε επαγρύπνηση τον εγκέφαλό σας.
Τι συμβαίνει στα μάτια και τα αυτιά σας:
Όσο μεγαλώνετε τα μάτια παράγουν λιγότερα δάκρυα, ο αμφιβληστροειδής αδυνατίζει, η όραση γίνεται εν τέλει πιο θολή και δυσκολεύεστε να εστιάσετε σε κοντινά αντικείμενα και να συνηθίσετε απότομες αλλαγές στον φωτισμό. Το ίδιο χειροτερεύει και η ακοή με τα χρόνια, καθώς δυσκολεύεστε να πιάσετε υψηλές συχνότητες και να παρακολουθήσετε μια κουβέντα σε μια πολύβουη αίθουσα.
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Ελέγχετε τακτικά με εξετάσεις την όραση και την ακοή σας και ακολουθείτε πάντα τις οδηγίες του γιατρού για γυαλιά οράσεως και ακουστικά βαρυκοΐας. Για να αποτρέψετε τα χειρότερα αποτελέσματα φοράτε πάντα γυαλιά ηλίου και ωτοασπίδες, όταν βρίσκεστε κοντά σε πηγές θορύβου.
Τι συμβαίνει στα δόντια σας:
Το στόμα σας αρχίζει να στεγνώνει και να παρατηρείτε υποχώρηση των ούλων, ενώ η μειωμένη παραγωγή σάλιου δυσχεραίνει την απομάκρυνση των βακτηρίων του στόματος, καταλήγοντας έτσι σε μεγαλύτερη ευαισθησία των δοντιών και των ούλων απέναντι στις μολύνσεις. Τα δόντια ακόμα χάνουν τη λάμψη και τη δύναμή τους με τα χρόνια, κάνοντας ευκολότερο το ενδεχόμενο να ραγίσουν ή να σπάσουν.
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Βουρτσίζετε τα δόντια σας δυο φορές τη μέρα, χρησιμοποιείτε τακτικά οδοντικό νήμα και μην παραλείπετε τις επισκέψεις σας στον οδοντίατρο.
Τι συμβαίνει στο δέρμα σας:
Και το δέρμα αδυνατίζει όσο περνάνε τα χρόνια, γίνεται λιγότερο ελαστικό και περισσότερο ευαίσθητο, ενώ πολλοί αποκτούν μώλωπες ευκολότερα. Η μειωμένη παραγωγή φυσικών ελαίων κάνει το δέρμα να δείχνει πιο ξηρό και με ρυτίδες, ενώ κηλίδες εμφανίζονται στην επιδερμίδα των μεγαλύτερων ηλικιών.
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Κάνετε μπάνιο σε ζεστό (όχι καυτό) νερό και χρησιμοποιείτε ήπιο σαπούνι και ενυδατική κρέμα. Χρησιμοποιείτε πάντα αντηλιακή κρέμα και ρούχα που παρέχουν προστασία στο δέρμα και κόψτε (και σε αυτή την περίπτωση) το κάπνισμα καθώς βλάπτει σημαντικά και την υγεία του δέρματος.
Τι συμβαίνει στο βάρος σας:
Όσο μεγαλώνουμε γίνεται όλο και πιο δύσκολο να χάσουμε βάρος. Μειώνεται η μυική μάζα, το οποίο οδηγεί σε αύξηση της μάζας του λίπους, το οποίο μεταφράζεται σε μειωμένη καύση θερμίδων (αφού αυτό γίνεται κατά βάση από τη μυική μάζα).
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Μην σταματήσετε να γυμνάζεστε και αν δεν το κάνετε ήδη ξεκινήστε, ώστε να ενισχύσετε οι ίδιοι, όσο μπορείτε, τη διατήρηση της μυικής μάζας. Ακόμα τρώτε υγιεινά και μειώστε τις μερίδες σας, αφού το πιθανότερο είναι να μη χρειάζεται να τρώτε το ίδιο όσο συνηθίζατε.
Τι συμβαίνει στη σεξουαλικότητά σας:
Οι σεξουαλικές ανάγκες και αντοχές αλλάζουν, όσο μεγαλώνουμε, ενώ οι ασθένειες και τα φάρμακα επηρρεάζουν τη σεξουαλική διάθεση του ατόμου. Τέλος, φαινόμενα κολπικής ξηρότητας και στυτικής δυσλειτουργίας, δυσκολεύουν την ομαλή ερωτική ζωή.
Τι μπορείτε εσείς να κάνετε:
Μοιραστείτε τις έννοιες και τις ανησυχίες σας με τον σύντροφό σας και μην ντρέπεστε για όσα συμβαίνουν στο σώμα σας. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας και προσπαθήστε να είστε ειλικρινείς μαζί του για να μπορέσει και εκείνος να σας βοηθήσει αποτελεσματικά.
Μποροῦμε νά χρησιμοποιήσουμε σωστά τό μυαλό μας;
Ὅλοι μας ἔχουμε γεννηθεὶ μὲ ἕνα θαυμάσιο δῶρο, ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς βοηθήσει νὰ πετύχουμε ὁ,τιδήποτε θελήσουμε.Αὐτὸ εἶναι τὸ μυαλὸ μας.
Οἱ περισσότεροι ξέρουν πολὺ λίγα πράγματα γιὰ τὸ πῶς λειτουργεῖ.
Ὅταν ἤρθαμε σὲ αὐτὴν τὴν ζωὴ κανεὶς δὲν μᾶς ἔδωσε ὁδηγίες χρήσεως γιὰ τὸ πῶς λειτουργεῖ αὐτὸ τὸ θαυμάσιο ἐργαλεῖο, ἀντίθετα μὲ ἔναν ὑπολογιστή ποὺ παίρνουμε μαζί μας ὁδηγίες για τὴν λειτουργία του.
Κάποιοι τὸ χρησιμοποιοῦν μὲ τρόπο καταστροφικὸ καὶ κάποιοι ἄλλοι γιὰ νὰ πετύχουν αὐτά ποὺ ἐπιθυμοῦν κάνοντας τὸ ἔναν δυνατὸ σύμμαχο.
Αὐτὸ ποὺ κανεὶς δὲν μᾶς ἔμαθε εἶναι ὅτι οἱ σκέψεις ποὺ κάνουμε ἔχουν μιὰ τεράστια δύναμη καὶ ἕλκουν αὐτὸ ποὺ σκεφτόμαστε ἐπίμονα.
Ἂν ἑστιαζόμαστε σὲ ἀρνητικὰ πράγματα ἤ σὲ πράγματα ποὺ δὲν θέλουμε νὰ συμβοῦν, αὐτὰ συσσωρεύονται στὴν ζωή μας.
Ἕτσι βάζουμε τὸ μυαλὸ να λειτουργεῖ ἐναντίον μας.
Ἕνας ἁπλὸς τρόπος γιὰ νὰ κάνουμε τὸ νοῦ μας σύμμαχό μας εἶναι νὰ ξεκινήσουμε νὰ σκεφτόμαστε καὶ νὰ μιλᾶμε θετικά, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅτι δὲν θὰ ἔχουμε ἐπίγνωση τῆς πραγματικότητας.
Εἶναι καλὸ νὰ βλέπουμε τὴν πραγματικότητα καὶ νὰ ἐργαζόμαστε ἐπάνω στὴν καλλίτερη ἐκδοχή της. Ἔτσι αὐτὸ τὸ θαυμαστὸ δῶρο θὰ δουλέψει γιὰ τὸ καλό μας.
Ἂν ἐπιθυμεῖς νὰ ἀλλάξεις τὴν ζωή σου τὸ πιὸ σημαντικὸ ποὺ ἔχεις νὰ κάνεις εἶναι νὰ ἀλλάξεις τὶς σκέψεις σου.
Γιατὶ οἱ σκέψεις δημιουργοῦν πράγματα καὶ ὀτιδήποτε ἔχει δημιουργηθεῖ μέχρι τώρα γεννήθηκε προηγουμένως στὸ μυαλὸ κάποιου πρὶν γίνει ὑλικὴ πραγματικότητα.
Αὐτὸ ἰσχύει γιὰ ὅλα. Γιὰ τὶς σχέσεις μας, τὴν ὑγεία μας, τὸ πῶς ζοῦμε τὴν κάθε ἡμέρα τῆς ζωῆς μας. Σήμερα ξεκίνησες τὴν ἡμέρα σου κάνοντας δεκάδες ἐπιλογὲς ἀπὸ τὸ τὶ θὰ φορέσεις, ποὺ θὰ πᾶς σὲ ποιὸν θὰ χαμογελάσεις καὶ πολλὲς ἄλλες. Διάλεξε σήμερα τὶ θὰ σκεφτεῖς γιατὶ οἱ σημερινές σου σκέψεις θὰ κτίσουν τὴν μελλοντική σου ζωὴ καὶ θὰ πᾶς τόσο ψηλὰ ὄσο κι αὐτές…
Θέμις: Η Πανδερκής προστάτιδα θεά του Δικαίου
Η Θέμις ανήκει στους Τιτάνες, τους πρώτους θεούς της ελληνικής μυθολογίας, που ήταν τέκνα του πρώτου θεϊκού ζεύγους της Γαίας και του Ουρανού
Ο ποιητής Πίνδαρος τη θεωρεί πρώτη γυναίκα του Δία και ο Ησίοδος, δεύτερη μετά τη Μήτιδα,με την οποία ο πατέρας των Θεών διατήρησε σχέσεις σεβασμού και εμπιστοσύνης.
Ήταν η πρώτη κάτοχος του Μαντείου των Δελφών, το οποίο και έπειτα χάρισε στην αδελφή της Φοίβη, γιαγιά του Απόλλωνα. Όταν όμως γεννήθηκε ο Απόλλωνας επέδειξε προς αυτόν ιδιαίτερη αγάπη και στοργή και σύμφωνα με τη μυθολογία αυτή πρώτη του πρόσφερε τροφή, θεωρούμενη έτσι και τροφός του Απόλλωνα παραδίδοντάς του αργότερα το εν λόγω Μαντείο...
Ήταν εκπρόσωπος της θείας δικαιοσύνης σε κάθε ανθρώπινη περίσταση και κυρίως σε ότι σχετιζόταν με τους νόμους της φιλοξενίας. Άλλη ιδιότητα της Θέμιδας, που την κληρονόμησε από τη μητέρα της τη Γη, ήταν και η προφητική της ικανότητα. Είχε διαδεχθεί τη μητέρα της στομαντείο των Δελφών.
Ήταν η σοφή και ειλικρινής υπεύθυνη θεά για την τήρηση των δικαιωμάτων στις ανθρώπινες σχέσεις. Σε συμβολικό επίπεδο αντιπροσωπεύει τον νόμο και την ηθική τάξη, το θείο δίκαιο. Ο ζυγός στο αριστερό της χέρι αντιπροσώπευε την Δικαιοσύνη και η αλυσίδα και το ξίφοςσυμβόλιζαν την αυστηρή εφαρμογής αυτής.
Το όνομα Θέμις προέρχεται από το ρήμα τίθημι που σημαίνει θέτω, τοποθετώ, φέρω τι εις τίνα θέσιν, και συνεπώς εμπεριέχει αρχικά την έννοια του τεθειμένου και κατ' επέκταση του δικαίου και της ηθικής τάξης ως κάτι που έχει τεθεί θεϊκά.
Κατά τον Όμηρο εκτελεί καθήκοντα κήρυκα του Δία και των θεών, αργότερα όμως τη θεωρούσαν προστάτρια της νομιμότητας και θεά της δικαιοσύνης.
Στο όνομα του Δία συγκαλούσε το συμβούλιο των θεών και ότι επόπτευε την τάξη κατά τις τελετές των συμποσίων τους.
Ήταν η τελετάρχης του Ολύμπου. Εκτελούσε τις αποφάσεις του Δία. Καθόταν κοντά του και συνομιλούσε μαζί του. Επίσης είναι αυτή που κάθε φορά εξαγγέλλει τις αποφάσεις του Δία εξ ου και αποκαλούνταν "Διός θέμιστες" όπως έτσι λέγονταν οι νόμοι και οι αποφάσεις που δημιουργούσαν οι άνθρωποι κατ΄ εικόνα της δικαιοσύνης του Ολύμπου.
Ήταν προστάτρια όλων των δικαιωμάτων των ανθρώπων. Ρύθμιζε τη δικαιοσύνη μεταξύ των ανθρώπων. Μπορεί να παρομοιαστεί με τελετάρχη στις γιορτές και τα συμπόσια τουΟλύμπου και ως θεότητα, που επιβάλλει την τάξη στο βουνό των Θεών.
Η Θέμις στη μυθολογία είναι εκείνη που θεσμοθετεί. Είναι η θεά που προστατεύει κάθε θεσμό και ιδιαίτερα της φιλοξενίας και της δικαιοσύνης. Η δικαιοσύνη των ανθρώπων έχει ουράνια προέλευση και συνδέεται με την παγκόσμια τάξη, της οποίας ανώτατος ρυθμιστής είναι ο Δίας, που βοηθείται στο έργο του από αυτήν.
Με αυτές τις αντιλήψεις ο Ησίοδος έπλασε στη Θεογονία του την Θέμιδα, ως σύζυγο του Δία, αφού η ιδέα της τάξης είναι συνυπάρχουσα ιδιότητα του υπέρτατου θεού. Έτσι παρουσιάζεται η Θέμις προστάτιδα του δικαίου και της φιλοξενίας και τιμωρός κάθε παράβασης επ΄ αυτών, ιδιαίτερα κατά του Πάριδος που καταπάτησε τις αρχές, με τον Τρωικό Πόλεμο που συναποφάσισε με τον Δία.
Ο γάμος του μαζί της σηματοδότησε, μετά την κατάποση της πρώτης του συζύγου Μήτιδος, τησταθεροποίηση της βασιλείας ως του ισχυρότερου από όλους τους θεούς αλλά και ως εγγυητή σταθερών κανόνων που ίσχυαν τόσο για τους θεούς, όσο και για τους θνητούς. Το δίκαιο που αντιπροσωπεύει είναι ιερό και ισχύει και για τους θεούς και είναι ανώτερο ακόμη και από τη βούλησή τους. Ως θεά είχε τρισυπόστατη εκπροσώπηση ως θεά φυσικής τάξης, θεά της ηθικής τάξης και προφήτις θεά, ιδιότητα που την κληρονόμησε από την μητέρα της Γαία.
Έτσι σύμφωνα με τα παραπάνω, θυγατέρες της Θέμιδος και του Διός εκπροσωπούν τη φυσική τάξη, φέρονταν οι Ώρες, οι οποίες ανάλαβαν να κανονίσουν όσα πρέπει να γίνονται στη φύση στις διάφορες εποχές του χρόνου ( η ακριβής εναλλαγή των εποχών) .
Οι Ώρες επίσης εκπροσωπούν την ηθική τάξη αφού η Ευνομία, η Δίκη, και η Ειρήνη, που αποτελούν τα υπέρτατα αγαθά μιας κοινωνίας,
Άλλες θυγατέρες της Θέμιδος και του Διός είναι οι οι Μοίρες, (η Κλωθώ, η Λάχεση και η Άτροπος,) που προσωποποιούσαν το πεπρωμένο κάθε ανθρώπου, και στις οποίες ο πατέρας τους Δίας τις είχε αναθέσει να διανέμουν στους ανθρώπους τα αγαθά.
Επίσης η παρθένα Αστραία, προσωποποίηση της δικαιοσύνης. Η Δίκη (Αστραία) ήταν η μόνη που είχε το θρόνο της δίπλα στον πατέρα της, Δία, όταν εκείνος δίκαζε. Και τέλος ως εκπροσωπούσες την προφητεία φέρονταν οι Νύμφες.
Η Θέμις προσαγορεύονταν άλλοτε "Ιχναία θεά", δηλαδή θεά που αναζητεί ίχνη αδικοπραξιών, καθώς και "Πανδερκής θεά", εκ του γεγονότος ότι τίποτε δεν της διέφευγε. (πάν + δέρκομαι) -> αυτός που παρατηρεί τα πάντα, δηλαδή αυτός που έχει πανεποπτεία.)
Επί του τελευταίου κάποιοι μυθογράφοι θεώρησαν την Θέμιδα κόρη του Ήλιου υπό το φως του οποίου ουδέν αποκρύπτεται. Μάλιστα λεγόταν ότι η Θέμις έβλεπε τα πάντα πριν ακόμα τα δουν οι άνθρωποι.
Επ΄ αυτού ο Αισχύλος αναγνωρίζει την Θέμιδα μητέρα του προορατικού Προμηθέα.
Ιερά της Θέμιδος υπήρχαν στη Θεσσαλία, Αττική, Βοιωτία και Ολυμπία.Η λατρεία της είχε διαδοθεί σ' όλη την Ελλάδα. Στο εθνικό μουσείο στην Αθήνα σώζεται ωραιότατο άγαλμά της που κατασκευάστηκε τον 3ο π.χ. αι. από το Χαιρεστράτη.
Οι Ευρωπαίοι «ξεθώριασαν» με το χρόνο!
Νίκολα Τέσλα: Δυνατότητες εγκεφάλου
Νίκολα Τέσλα (1856-1943)
Επιστήμονας, εφευρέτης, ανθρωπιστής, εκκεντρικός, φιλόσοφος, οραματιστής…
Μια αινιγματική και παρεξηγημένη μορφή, που παραμένει ο μύθος και το αρχέτυπο όλων των επιστημόνων του 20ου αιώνα.
Ο Νίκολα Τέσλα δεν ήταν μόνον ένας από τους σημαντικότερους επιστήμονες και εφευρέτες της εποχής του με πάνω από 700 κατοχυρωμένες εφευρέσεις.
Ήταν στη κυριολεξία ο «Προμηθέας» του ηλεκτρισμού και ο άνθρωπος που «ανακάλυψε» το σύγχρονο κόσμο. Ήταν ένας πρωτοπόρος, που με την ευαισθησία ενός ποιητή ξεκλείδωσε τα μυστικά της Φύσης και τα χάρισε στην ανθρωπότητα. Ένας ονειροπόλος που τόλμησε με τη σκέψη του ν’ αγγίξει τα άστρα.
Ο Νίκολα Τέσλα πίστευε πως στο σύμπαν υπάρχει όλο το πεδίο γνώσης.
Εκεί, κατάφερνε να έχει πρόσβαση όποτε το επιθυμούσε, μέσω του ανθρώπινου εγκεφάλου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)