Η πραγματικότητα δεν είναι αληθινή

Γνωρίζουμε από την αρχαιότητα ότι η πραγματικότητα που βιώνουμε δεν είναι, και δεν μπορεί να είναι η απόλυτη αλήθεια

 

 «… Όλα είναι σύμβαση ….στην πραγματικότητα τα άτομα και το κενό …κομμένοι από την δυνατότητα να γνωρίσουμε την πραγματικότητα… γνωρίζουμε αυτό που επηρεάζει το σώμα μέσω των αισθήσεων»

 

Δημόκριτος

Όταν το Ελληνικό Πνεύμα γίνεται θεοκρατία

Όταν το Ελληνικό Πνεύμα γίνεται θεοκρατία και η Ελλάδα… Κόμμα!.. 

Α. Δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα οργανωμένη και ιεραρχημένη κάτω από οιοδήποτε ιερατείο θρησκεία. (Ιεραρχία, προκαθήμενος, επαγγελματικός κλήρος, «ιερό βιβλίο», σωματειακή μορφή και «διοίκηση» θρησκείας κ.λ.π. εισέβαλαν στην Ελλάδα από την Ασία και λειτουργούν εδώ και 2.000 χρόνια ως ξένα σώματα.)
 

Β. Δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα κόμμα η άλλης μορφής διασπαστική πολιτική ομάδα η οργάνωση. Το «κόμμα» εισήχθη στην Ελλάδα μετά το 1821, ελήφθη ως «ιμιτασιόν» από τον Παρλαμενταρισμό της Ευρώπης και είναι ως ξένο σώμα προς την ελληνική αντίληψη περί πολιτικής, η οποία έβλεπε την ανθρώπινη ομάδα ως σύνολο –«πόλιν», Εκκλησία του Δήμου, ήταν δηλαδή λειτουργία πολιτική, κατά την οποία αποφάσιζαν οι ίδιοι οι πολίτες ως άτομα και όχι αντιπροσωπευτικό σύστημα, όπως είναι ο κομματισμός του Κοινοβουλευτισμού, με εκπροσώπους-βουλευτές των οποίων οι ψηφοφόροι α) δεν αποφασίζουν οι ίδιοι και β) είναι οπαδοί και όχι πολίτες– και ποτέ δεν είδε την πολιτεία-κράτος ως κατακερματισμένη – κομμα-τιασμένη ενότητα.

 

Γ. Το μαζικό κίνημα (θρησκευτικό, ιδεολογικό, πολιτικό) αποτελεί φαινόμενο παντελώς άγνωστο στην Ελληνική Ιστορία. Όλα τα μαζικά κινήματα, που έχουν εμφανισθεί διεθνώς –και εισήχθησαν και στην Ελλάδα– είναι προϊόντα αποκλειστικά της Εβραϊκής Σκέψης: Χριστιανισμός, Μωαμεθανισμός, Μαρξισμός, Αστισμός-Σοσιαλισμός των νεωτέρων ευρωπαϊκών επαναστάσεων.

 

Δ. Η Ελλάδα ήταν πάντοτε και είναι σήμερα διαχρονική και διαπλανητική μόνον ως τρόπος σκέψεως, που διαμόρφωσαν αποκλειστικά προσωπικότητες-ατομικότητες, που ανήκαν μόνο στους χώρους της Σκέψης-Φιλοσοφίας, της Τέχνης, του Πολιτισμού και της Επιστήμης και ποτέ στους χώρους των ομαδικών η οργανωμένων δραστηριοτήτων. Το άτομο ήταν ανύπαρκτο στις αυτοκρατορίες της Ασίας, όπου κυριαρχούσε το δίδυμο τύραννος-μάζα.

 

Ε. Η παγκόσμια κυριαρχία της πολιτισμικής Ελλάδος επιβλήθηκε και ισχύει σήμερα, χωρίς ποτέ να την υποστηρίξει η έστω να την υποβοηθήση οιαδήποτε οργανωμένη δύναμη (η κίνημα ιδεολογικό-θρησκευτικό-πολιτικό), που να δημιουργήθηκε και να έθεσε ως στόχο και αγωνιστική της επιδίωξη την εξάπλωση του Ελληνικού Πολιτισμού.

 

Ο Ελληνικός Πολιτισμός (Επιστήμη – Φιλοσοφία – Γλώσσα – Δημοκρατία – Θέατρο – Αθλητισμός κ.λ.π., κ.λ.π.) είναι σήμερα μια πανίσχυρη παγκόσμια πραγματικότητα μόνο και μόνο χάρη στην ανάγκη του Ανθρώπου οιασδήποτε θρησκείας, εθνικότητας, φυλής κ.λ.π. να υιοθετήσει εκούσια, ώστε έτσι να ευεργετηθεί, τον Ελληνικό Τρόπο Σκέψης και το παράγωγό του, τον Ελληνικό Πολιτισμό.

 

ς. Πρόσωπα (κυρίως επιστήμονες, στοχαστές, καλλιτέχνες) και κράτη-κυβερνήσεις εισήγαγαν εκουσίως στις χώρες τους την Ελληνικότητα. Ουδέποτε η Ελληνικότητα έγινε δεκτή ύστερα από δραστηριότητες και αγώνες ομάδων, οργανώσεων, επαναστάσεων, κομμάτων ή ιδεολογημάτων, τα οποία, οσάκις υπήρξαν, οδηγούσαν πάντοτε στο αντίθετο αποτέλεσμα, δηλ. την κάθειρξη της Ελληνικής Ελευθερίας και την φίμωση της Ελληνικής Αλήθειας.

 

Επομένως η πρόσφατη εμφάνιση ελληνωνύμων θρησκευτικών οργανώσεων και ελληνεπιγράφων πολιτικών κομμάτων αποτελεί φαινόμενο εντελώς ξένο προς το Ελληνικό Πνεύμα, που δεν υπήρξε ποτέ θεοκρατικό, και προς την ίδια την Ελλάδα, που δεν υπήρξε ποτέ κόμμα ή κυβέρνηση «αντιπροσώπων» στη θέση των πολιτών.

 

Αποτελεί φαινόμενο-καρμπόν των ομοίων προς αυτό φαινομένων εξουσιασμού, ανελληνικότητας, θεοκρατίας και μαζισμού, τα οποία επικάθηνται ως πνευματική και πολιτική ταφόπλακα πάνω σε μια Ελλάδα πολιτισμικής αφασίας, πάνω σε μία Ελλάδα πολιτικού θανάτου· μια νεκρή Ελλάδα, που μόνο μια μακρά περίοδος διαφωτισμού ίσως μπορέσει να την νεκραναστήσει.

 

Με την έννοια αυτή το φαινόμενο αυτό δεν είναι κάν πολιτικό – δεν υπηρετεί την Πολιτεία. Την Ελληνική Πολιτεία (όχι το ισχύον κοινοβουλευτικό καθεστώς) θα υπηρετούσε και πολιτικά και πνευματικά σήμερα αυτό που η Ιστορία διδάσκει: ότι οι 2-3 κοσμοϊστορικοί σταθμοί, που αποτέλεσαν τα μόνα αληθινά άλματα της Ανθρωπότητας από τη μοίρα του κτήνους προς τα σκαλοπάτια της προόδου, υπήρξαν όλοι ανεξαιρέτως καρπός μιας προηγηθείσας διαφωτιστικής φάσης, πάντοτε μακροχρόνιας.

 

Και ακριβώς η μορφή πολιτικού αγώνα και δράσης που ονομάζεται διαφωτισμός είναι η μόνη πολιτική, που μπορεί να λειτουργήσει δημιουργικά και να φέρει πολιτικά αποτελέσματα κάτω από τις συνθήκες Κοινοβουλευτικής και Θεοκρατικής Δικτατορίας, που ισχύουν στη σημερινή Ελλάδα. 

 

Τα ιδεολογήματα, τα θρησκεύματα, οι πολιτικές οργανώσεις μακροπρόθεσμα αποτέλεσαν και ήδη αποτελούν την πραγματική συμφορά, την αληθινή τροχοπέδη και την βαριά κατάρα της Ελληνικής (και παγκόσμιας) Ιστορίας.

Εχεις Θετική Πρόθεση όταν...

Η πρόθεση είναι μεγάλο κλειδί στην επιτυχία και στη ζωή συνολικά. Ποια είναι η πρόθεση σας πίσω από αυτά που κάνετε; Η θετική πρόθεση ξεπερνάει το στενό Εγώ, περιέχει στοργή και ενσυναίσθηση για το όλον, αφθονία, αυθεντικότητα, αποδοχή του τώρα, αίσθηση ικανοποίησης, ευγνωμοσύνης και εμπιστοσύνης.

 

Όταν κυριαρχεί η θετική πρόθεση αυτά που κάνουμε δεν έχουν κρυμμένο δόλο ή δόλιες σκέψεις. Προωθούμε τότε αυτά που θέλουμε αλλά με γαλήνη, χωρίς ανησυχία, χωρίς ανταγωνισμό, χωρίς φόβο για την πιθανότητα αποτυχίας (αν έρθει η αποτυχία δεν χάθηκε ο κόσμος, το ξανακάνω).

Αυτά ισχύουν ακόμη και αν αυτό που κάνουμε είναι πολύ απλό πχ να λέμε μια καλή κουβέντα, τι κρύβεται από πίσω;  ή όταν πληρώνουμε έναν λογαριασμό ! Τα ίδια ισχύουν όταν οδηγούμε το αυτοκίνητο ή όταν πίνουμε τον πρωινό καφέ μας. Μολύνουμε το μυαλό μας με έγνοιες για το τι θα κάνουμε μετά ή απολαμβάνουμε αυτό που συμβαίνει ΤΩΡΑ;

 

Μπορούμε να εργαζόμαστε και να είμαστε ευτυχείς που έχουμε απασχόληση κι επιθυμούμε να περάσουμε δημιουργικά βάζοντας τον καλύτερο εαυτό μας ή να σερνόμαστε πίσω από ανούσιες ενέργειες, χωρίς καμία ικανοποίηση με δυσφορία που είμαστε εκεί και όχι κάπου αλλού.

 

Αν ο φόβος και η ανησυχία γίνουν κυρίαρχα πάνω μας, αυτό έχει επιπτώσεις στο τρόπο που κάνουμε ότι κάνουμε και επηρεάζει και το αποτέλεσμα. Δεν χρειάζονται εμμονές γι’ αυτό που θέλουμε ή για τον τρόπο που το προσεγγίζουμε.

 

Χρειάζεται να απαλλαγούμε από την αγωνία της επιτυχίας, από την επιτακτική ανάγκη να γίνει αυτό που θέλουμε όπως το θέλουμε την ώρα που το θέλουμε και θα διαπιστώσουμε πόσο πιο απαλά κυλάνε τα γεγονότα και πόσο πιο απλά γίνονται όλα αυτά που θέλουμε. Άλλωστε Πρόθεση είναι η Θέληση.

 

Ας αρχίσουμε λοιπόν να δίνουμε περισσότερη προσοχή στο γιατί θέλουμε αυτά που θέλουμε, στο γιατί κάνουμε αυτά που κάνουμε, ώστε να κατανοήσουμε τις προθέσεις μας, ττην Θέληση μας πίσω απ τις πράξεις μας και να παρέμβουμε ανάλογα. 

Αν θέλεις να πάς μπροστά.

Αν θέλεις να πάς μπροστά,

καλύτερα άφησε τους άλλους να σε περάσουν για ανόητο ή ηλίθιο.

Να μην παριστάνεις πως ξέρεις πολλά.

Ακόμη κι αν σου αναγνωρίζουν πως έχεις κάποια αξία,

εσύ να μην τους πολυπιστεύεις.

Να έχεις υπόψιν σου ότι είναι δεν είναι εύκολο

να διατηρείς ελεύθερη κρίση,

σύμφωνα με τις επιταγές της φύσης αφ'ενός,

κι αφετέρου να παρακολουθείς όσα γίνονται γύρω σου,

γιατί αν φροντίζεις για το ένα,

θα παραμελείς οπωσδήποτε το άλλο.

 

Επίκτητος.

Άγγιγμα, αρχέγονος και θεμελιώδης τύπος επικοινωνίας.

Μήπως έχετε μεγαλώσει σε μια οικογένεια, όπου το "αγγίζειν" ήταν απαγορευμένο; ...και μήπως αυτήν την συνήθεια συνεχίζετε να την εφαρμόζετε μέχρι σήμερα; Γνωρίζετε πως αποτελεί δίψα και ανάγκη επικοινωνίας της ψυχής η αναζήτηση για άγγιγμα. Μάλλον γι αυτό είναι κάτι ἁπαγορευμένο από όλα τα κοινωνικοθρησκευτικά δόγματα.   

Γνωρίζετε το δικό σας "ταμπού" σε σχέση με την συνήθεια αυτή; Ολοκληρώνετε την επιθυμία των γύρω σας και ιδιαίτερα των πιο κοντινών σας ανθρώπων για άγγιγμα; Επιθυμείτε να γνωρίσετε πώς αυτή η αρχέγονη επαφή-επικοινωνία μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή σας ζωή;

Το άγγιγμα αποτελεί ίσως τον πιο αρχέγονο και θεμελιώδη τύπο επικοινωνίας. Αυτό επιτυγχάνεται με διάφορους τρόπους, κατεξοχήν μέσω του δέρματος, του μεγαλύτερου οργάνου του σώματος. Αυτό το ανθρώπινο όργανο, τόσο σημαντικό, δυστυχώς, μέχρι πρότινος είχε "κακομεταχειρισθεί" από την ιατρική, την ψυχολογία και την θρησκεία!

Ένας άνθρωπος από την γέννηση του έως και την πρακτική της εφηβείας, ενηλικίωσης και μακρού γήρατος, ανεξάρτητα από φυλετικές, πολιτισμικές και κοινωνικοοικονομικές διαφορές ή ομοιότητες, επηρεάζει και επιδρά ο ίδιος στους γύρω του, με τις "επαφές" που δημιουργεί, καλλιεργεί ή καταστρατηγεί.

Το άγγιγμα εξομαλύνει και ίσως αρκετές φορές οξύνει σχεδόν κάθε παράμετρο της ζωής του ανθρώπου: σχέση γονέων, παιδιών, ζευγαριών, σχέση φιλίας επιπολάζει και επιταχύνει την θεραπευτική διαδικασία και προετοιμάζει την καρδιά για βαθύτερη, εντιμότερη και πιο αφοσιωμένη αγάπη.

Η κοινωνία "στερείται" σήμερα από κατανόηση, ειλικρίνεια, τρυφερότητα, καλοσύνη, αγάπη. Δεν είναι τυχαίο που αντικοινωνικοί και ψυχωτικοί άνθρωποι δεν θέλουν να τους αγγίζετε και αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έχουν ταυτόχρονα και πρόβλημα επικοινωνίας.

Αγκαλιάστε όποιον αγαπάτε, ΤΩΡΑ, γιατί ο μόνος χρόνος που έχετε είναι αυτή ακριβώς η στιγμή, μην την σπαταλάτε σε ανοσιότητες, Αγκαλιάστε, αγγίξτε ... είναι η καλύτερη μέθοδος χαλάρωσης και ευδαιμονίας.

Λίγη βρωμιά δεν βλάπτει

Τα παιδιά σήμερα, είναι πιο επιρρεπή σε ασθένειες και αλλεργίες, λόγω της «εμμονής» μας με την καθαριότητα και την αποφυγή μικροβίων. Αυτή η θεωρία είναι γνωστή ως  «υπόθεση υγιεινής».  Η θεωρία προτείνει ότι  το περιβάλλον ενός παιδιού μπορεί να είναι αρκετά καθαρό  για να χτίσει επαρκώς  το ανοσοποιητικό  του σύστημα. Το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού πρέπει να εκτίθεται σε μια σειρά από «απειλές» καθώς ωριμάζει, έτσι ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί επαρκώς στα διάφορα μικρόβια.

 

Εάν το ανοσοποιητικό σύστημα δεν έχει απαντήσει σε προκλήσεις από νωρίς , το παιδί μπορεί να αναπτύξει μια σειρά από ασθένειες  του ανοσοποιητικό όπως το άσθμα και οι αλλεργίες.

Μήπως φταίει ο «καθαρός» τρόπος ζωής μας;  Διατηρώντας το χώρο μας καθαρό ,βοηθάμε στην πρόληψη της εξάπλωσης των μικροβίων. Φαίνεται όμως ότι τα υπερ-καθαρά σπίτια μας δεν είναι και  τόσο ωφέλημα  για τα παιδιά μας. Σύμφωνα με τον Marc McMorris από το Πανεπιστήμιο του Michigan Συστήματος Υγείας, όσο πιο καθαρό τρόπο ζωής  έχουμε τόσο πιο εξασθενημένο είναι το ανοσοποιητικό σύστημά μας.

Οι οργανισμοί μας δεν χρειάζονται πλέον να καταπολεμήσουν τόσα μικρόβια, όσα έκαναν στο παρελθόν. Έτσι το ανοσοποιητικό σύστημα έχει στραφεί από την καταπολέμηση των λοιμώξεων  στην ανάπτυξη αλλεργικών τάσεων.

 

Με τις προόδους που έχουν γίνει στους εμβολιασμούς, το ανοσοποιητικό μας σύστημα  έχει πλέον καθήκον να καταπολεμά θανατηφόρες ασθένειες όπως την  πολιομυελίτιδα. Επιπλέον πολλά αντιβιοτικά είναι διαθέσιμα όταν πρόκειται να καταπολεμήσουν κάποια λοίμωξη.

 

Μέσα στο σπίτι τα  αεροστεγή παράθυρα αποτρέπουν  πολλούς αλλεργιογόνους μικροοργανισμούς εσωτερικού χώρου.

 

Ενδιαφέρον  προκαλεί το γεγονός ότι η  αύξηση των αλλεργιών θα μπορούσε να αποδοθεί στις σημερινές οικογένειες που αποτελούνται από λίγα μέλη . Στο παρελθόν, όταν ήταν μεγαλύτερες οι  οικογένειες, τα παιδιά είχαν εκτεθεί σε περισσότερα  μικρόβια και  ιούς. Τώρα, όμως, τα παιδιά έχουν μικρότερη έκθεση σε λοιμώξεις.

 

Λίγη  βρωμιά δεν βλάπτει! Οι συμβουλές από τους εμπειρογνώμονες ταυτίζονται όσον αφορά την διατήρηση της καλής υγείας των παιδιών μας.  Ο Mc Morris συμβουλεύει να αφήνουμε τα παιδιά  να παίζουν στο χώμα και να έρθουν σε επαφή με τα μικρόβια.

Φυσικά, τα σπίτια μας θα πρέπει να εξακολουθούμε να τα καθαρίζουμε τακτικά για την πρόληψη της ανάπτυξης μούχλας και άλλα αλλεργιογόνα. Όμως, η υιοθέτηση πιο χαλαρών κανόνων μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά μας σε καθημερινή βάση.

Μια βόλτα στην βροχή και τσαλαβούτημα στις λάσπες είναι το καλύτερχο παιχνίδι για τα παιδιά και το δυνατότερο αγχολυτικό για τα "μεγάλα παιδια" το προτείνω ανεπυφύλακτα.

Η ψυχολογία των χρωμάτων στο σχεδιασμό των λογότυπων

Κατά το σχεδιασμό ενός λογότυπου για την επιχείρησή μας, είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ερμηνεύουν τα χρώματα.

 

Και εδώ πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας την ερώτηση: «Tι είδους συναισθήματα θέλω να μεταφέρω με το λογότυπό μου;»

 

Μια εταιρεία σχεδιασμού λογοτύπου (δείτε την εικόνα στο τέλος του κειμένου), μας δείχνει ξεκάθαρα τι συναισθήματα επικαλούνται ορισμένα χρώματα, χρησιμοποιώντας τα λογότυπα από τα κορυφαία εμπορικά σήματα.

 

Οι ψυχολόγοι έχουν μελετήσει και έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πώς οι άνθρωποι επηρεάζονται από τα χρώματα. Ακόμα βρήκαν και μια συσχέτιση μεταξύ των χρωμάτων και των συναισθηματικών αντιδράσεων. Αυτό σημαίνει ότι η επιλογή του σωστού χρώματος είναι ζωτικής σημασίας για το εμπορικό μας σήμα.

Για παράδειγμα, τα εστιατόρια όπως τα McDonalds, Pizza Hut, KFC, Wendy και Popeyes χρησιμοποιούν το κόκκινο στα λογότυπά τους για να τονώσουν το αίσθημα της πείνας. Μαύρο, λευκό, ασημί και χρυσό χρησιμοποιούνται συχνά στα λογότυπα από τις μάρκες πολυτελείας όπως Chanel, Prada, Michael Kors για να ενισχύσουν το αίσθημα της κομψότητας.

 

Όταν πρόκειται για το σχεδιασμό λογότυπου της επιχείρησή μας, ας αφήσουμε τη χρωματική παλέτα να γίνει οδηγός μας.

 

Ποια τέσσερα συναισθήματα δεν θέλετε να μεταφέρετε όταν κάποιος σκέφτεται το εμπορικό σας σήμα ή όταν βλέπει το λογότυπό σας;

Δεν φταις που δεν ξυπνάς

Κοιμόμαστε νωρίς και ξυπνάμε νωρίς; Ή πέφτουμε για ύπνο πολύ μετά τα μεσάνυχτα και ξυπνάμε μεσημέρι; Νευρογενετιστές εκτιμούν ότι το προσωπικό ρολόι του καθενός εξαρτάται από τα γονίδια του. Δηλαδή πως δεν ισχύει ένα ωράριο ύπνου για όλους, ούτε είναι θέμα επιλογής το αν κοιμόμαστε με τα νυχτοποπούλια ή με τις κότες - άρα δεν έχουμε και καμία ευθύνη αν αργούμε να ξυπνήσουμε το πρωί.

Ο Dr Louis Ptacek από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια μιλά για «χρονότυπο του κάθε ατόμου», δηλαδή για το ποια ώρα της ημέρας λειτουργούμε καλύτερα. «Οι γονείς μας είναι αυτοί που μας λένε πότε πηγαίνουμε για ύπνο, σύμφωνα με τα γονίδια που μας έχουν κληροδοτήσει» αναφέρει ο Dr Ptacek στο BBC.

Το εσωτερικό, κιρκαδικό ρολόι που έχει ο καθένας μας και ρυθμίζεται από το φως, δεν «τρέχει» για όλους με τον ίδιο προγραμματισμό. Γι αυτό υπάρχουν και νυχτοπούλια και κορυδαλλοί.

Στην έρευνά του ο Dr Ptacek συνεργάστηκε και με οικογένειες που είχαν διαταραχές ύπνου. Εντόπισε λοιπόν ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, το οποίο οδηγούσε στην παραγωγή μιας πρωτεΐνης που ρυθμίζει τον κύκλο του ύπνου. Κατέληξε λοιπόν στο συμπέρασμα, ότι διάφορες μεταλλάξεις αυτού του γονιδίου οδηγούν τελικά στη διαμόρφωση του εσωτερικού ρολογιού το καθενός από εμάς -και διόλου δεν φταίμε αν δεν μπορούμε να ξυπνήσουμε το πρωί, με τίποτα.

Παραβολή των ταλάντων. Μια καραμπινάτη χριστιανική απάτη

Η παραβολή αναφέρεται στην αξιοποίηση των ταλάντων που έδωσε κάποιος άρχοντας σε τρεις δούλους του, για όσο καιρό θα έλειπε από τον οίκο του. Κι όταν επέστρεψε παρατήρησε τον καθένα σύμφωνα με το πώς αυτοί διαχειρίστηκαν τα τάλαντα που τους είχε δώσει. Ποιος δηλαδή τα αυγάτισε και κατά πόσο (στην συνέχεια μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την παραβολή).

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Ενώ η παραβολή, στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο αρχίζει από το 19, 11 και τελειώνει στο 19, 27, σε κάθε κήρυγμα, σε κάθε χριστιανική ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, σε κάθε σχολικό εγχειρίδιο… την τελειώνουν άπαντες στον στοίχο 19, 26!

Παραλείπουν όλοι δηλαδή τον τελευταίο στοίχο, τον 27, το επιμύθιο, δηλαδή το ρεζουμέ της παραβολής! Γιατί αυτό; Διότι ο στοίχος αυτός τινάζει ολόκληρο το χριστιανικό οικοδόμημα στον αέρα. Το περίφημο: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν…».

ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΣΤΟΝ ΣΤΟΙΧΟ ΑΥΤΟΝ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ

κατά Λουκάν (19.27): «πλήν τους εχθρούς μου εκείνους τους μη θελήσαντές με βασιλεύσαι επ’ αυτούς, αγάγετε ώδε και κατασφάξατε αυτούς έμπροσθέν μου».

Δηλαδή όποιος δεν υποταχθεί σε μένα να τον φέρεται μπροστά μου και να τον κατασφάξετε!!!

Μάλιστα, αυτό λέει και στα ίσια.

Κι επειδή όλοι οι χριστιανοί επιμένουν ότι το χωρίο είναι παραβολικό, θα τους αφήσουμε κατά μέρος για να μάθουμε τι ακριβώς είναι από τον μέγιστο των θεολόγων και αγίων:
Η βρωμερή λοιπόν ψυχή του Χρυσόστομου, φοβούμενη μήπως κάποιος χριστιανός εκλάβει την ιστορία αυτή σαν παραβολική, προβαίνει στην εξής διευκρίνηση:

«Λόγος κατά Ιουδαίων» τόμος 34 σελ. 107 «… πράγμα που έπαθαν και οι Ιουδαίοι, οι οποίοι, αφού κατέστησαν τους εαυτούς τους άχρηστους για εργασία έγιναν κατάλληλοι για σφαγή» (οι Ιουδαίοι ουδέποτε δέχτηκαν τον Χριστό ως Μεσσία). Και συνεχίζει ο άγιος «Γι’ αυτό και ο Χριστός έλεγε: τους εχθρούς μου που δεν θέλησαν να βασιλεύσω σ’ αυτούς οδηγήστε τους εδώ και κατασφάξετέ τους».

Τώρα θα μυρίσουμε, από το χρυσό του στόμα, τη μεγαλύτερη βρωμιά και δυσωδία που έχει ξεστομίσει ποτέ άνθρωπος σ’ αυτή τη γη: το ανθρώπινο αυτό κτήνος, δεν έχει σταματημό στον κατήφορο της απανθρωπιά του.

Συνεχίζει λοιπόν ως εξής: «Κι αν ακόμη φονεύσει κάποιος κατά το θέλημα του θεού, ο φόνος αυτός είναι από κάθε φιλανθρωπία καλύτερος, ενώ αν κάποιος από λύπη δείξη ευσπλαχνία και φιλανθρωπία, παρά το θέλημα του θεού, θα μπορούσε η φειδώ αυτή να αποβή πιο μιαρή από οποιοδήποτε φόνο»!!!

Ασφαλώς πρόκειται για την ιδρυτική διακήρυξη της γενοκτονίας. Για έναν ορισμό της από θετική αλλά και από αρνητική θέση. Όταν ο ταύρος πιάνεται για τα καλά κι από τα δύο κέρατα. Αρκεί ο άγιος να δηλώσει ότι η δολοφονία των ανθρώπων, τους οποίους αυτός μισεί, είναι θέλημα του θεού του. Πράγματι ο κακούργος αυτός Χρυσόστομος χρηματοδότησε ορδές χριστιανών για να δολοφονήσουν Έλληνες και να καταστρέψουν ιερά, ναούς και δημόσια κτίρια του Ελληνισμού.

Η θεωρία όμως θέλει και το παράδειγμά της: «Λόγος κατά Ιουδαίων Δ΄» σελ. 199, «Ο Φινεές λοιπόν, που διέπραξε σε μια στιγμή δύο φόνους, φονεύοντας έναν άνδρα και μια γυναίκα, τιμήθηκε με το αξίωμα της ιεροσύνης, ενώ αυτός όχι μόνον δεν μόλυνε με το αίμα τα χέρια του αλλά καθαρώτερα τα έκαμε». Αυτός είναι ο πατέρας και θεωρητικός των Ιεροεξεταστών του μεσαίωνα. Δεν μπορεί να υπάρξει καμμιά αμφιβολία.

ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ:

Ο ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ

Ιωάννης (15: 6): «Ἐὰν μή τις μένῃἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι, καὶ καίεται».Ιησούς. («Εάν κάποιος δεν μείνει ενωμένος μαζί μου, πετιέται έξω σαν το ξεραμένο κλήμα και αυτά τα μαζεύουν και τα βάζουν στη φωτιά και καίγονται»).

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ:

«εν πυρί φλογός, διδόντος εκδίκησιν τοις µη ειδόσι Θεόν και τοις µη υπακούουσι τω ευαγγελίω του Κυρίου ηµών Ιησού Χριστού, οίτινες δίκην τίσουσιν όλεθρον αιώνιον από προσώπου του Κυρίου και από της δόξης της ισχύος αυτού,»

«Θα φανερωθή δε με φλόγα πυρός και θα αποδώση την δικαίαν τιμωρίαν εις εκείνους, που δεν θέλουν να γνωρίζουν τον Θεόν και να υπακούουν στο Ευαγγέλιον του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». (Απόστολος Παύλος, Προς Θεσσαλονικείς 1: 8-9)

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ

Λουκ. 19,11        Ἀκουόντων δὲ αὐτῶν ταῦτα προσθεὶς εἶπε παραβολήν, διὰ τὸ ἐγγὺς αὐτὸν εἶναι Ἱερουσαλὴμ καὶ δοκεῖν αὐτοὺς ὅτι παραχρῆμα μέλλει ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀναφαίνεσθαι·

Λουκ. 19,11               Ενώ δε εκείνοι ήκουαν αυτά τα λόγια, τους είπε μίαν παραβολήν· και τούτο επειδή ενόμιζαν ότι τώρα που πλησιάζει ο διδάσκαλος εις την Ιερουσαλήμ, θα φανερωθή με όλην της την δόξαν η βασιλεία του Θεού.

Λουκ. 19,12        εἶπεν οὖν· ἄνθρωπός τις εὐγενὴς ἐπορεύθη εἰς χώραν μακρὰν λαβεῖν ἑαυτῷ βασιλείαν καὶ ὑποστρέψαι.

Λουκ. 19,12               Είπε λοιπόν· “ένας άνθρωπος ευγενούς καταγωγής, επήγεν εις μακρυνήν χώραν, δια να πάρη βασιλείαν και κατόπιν να επιστρέψη.

Λουκ. 19,13        καλέσας δὲ δέκα δούλους ἑαυτοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς δέκα μνᾶς καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· πραγματεύσασθε ἐν ᾧ ἔρχομαι.

Λουκ. 19,13               Αφού δε εκάλεσε δέκα δούλους του, τους έδωσε δέκα μνας, μίαν στον καθένα, δηλαδή εκατό περίπου δραχμάς της εποχής εκείνης, και τους είπε· Εμπορευθήτε με τα χρήματα αυτά, έως ότου έλθω, οπότε και θα μου δώσετε λογαριασμόν.

Λουκ. 19,14        οἱ δὲ πολῖται αὐτοῦ ἐμίσουν αὐτόν, καὶ ἀπέστειλαν πρεσβείαν ὀπίσω αὐτοῦ λέγοντες· οὐ θέλομεν τοῦτον βασιλεῦσαι ἐφ᾿ ἡμᾶς.

Λουκ. 19,14               Οι συμπολίται του όμως τον εμισούσαν και αμέσως μόλις αυτός ανεχώρησε, έστειλαν μίαν επιτρπήν και έλεγαν· Δεν θέλομεν να γίνη αυτός βασιλεύς μας.

Λουκ. 19,15        καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐπανελθεῖν αὐτὸν λαβόντα τὴν βασιλείαν, καὶ εἶπε φωνηθῆναι αὐτῷ τοὺς δούλους τούτους οἷς ἔδωκε τὸ ἀργύριον, ἵνα ἐπιγνῷ τίς τί διεπραγματεύσατο.

Λουκ. 19,15               Και όταν αυτός επέστρεψε, αφού πλέον είχε λάβει την βασιλείαν, είπε να φωνάξουν τους δούλους του, στους οποίους είχε δώσει τα χρήματα δια να μάθη τι ο καθένας των εμπορεύθηκε και τι εκέρδησε.

Λουκ. 19,16        παρεγένετο δὲ ὁ πρῶτος λέγων· κύριε, ἡ μνᾶ σου προσειργάσατο δέκα μνᾶς.

Λουκ. 19,16               Ηρθε ο πρώτος και είπε· Κυριε, η μνα σου εκέρδησε δέκα άλλας μνας.

Λουκ. 19,17        καὶ εἶπεν αὐτῷ· εὖ, ἀγαθὲ δοῦλε! ὅτι ἐν ἐλαχίστῳ πιστὸς ἐγένου, ἴσθι ἐξουσίαν ἔχων ἐπάνω δέκα πόλεων.

Λουκ. 19,17               Και είπεν εις αυτόν ο Κυριος· Εύγε καλέ και πιστέ δούλε. Επειδή δε εδείχθης εις τα ολίγα, που σου έδωσα, αξιόπιστος, σου δίνω τώρα εξουσίαν επάνω εις δέκα πόλεις.

Λουκ. 19,18        καὶ ἦλθεν ὁ δεύτερος λέγων· κύριε, ἡ μνᾶ σου ἐποίησε πέντε μνᾶς.

Λουκ. 19,18               Και ήλθεν ο δεύτερος λέγων· Κυριε, η μνα σου έφερε ως κέρδος άλλας πέντε μνας.

Λουκ. 19,19        εἶπε δὲ καὶ τούτῳ· καὶ σὺ γίνου ἐπάνω πέντε πόλεων.

Λουκ. 19,19               Είπε και στον πιστόν αυτόν δούλον ο κύριος· και συ γίνε διοικητής επάνω εις πέντε πόλεις.

Λουκ. 19,20        καὶ ἕτερος ἦλθε λέγων· κύριε, ἰδοὺ ἡ μνᾶ σου, ἣν εἶχον ἀποκειμένην ἐν σουδαρίῳ.

Λουκ. 19,20              Και άλλος δούλος ήλθε λέγων· Κύριε, ιδού η μνα, που μου έδωσες, την οποίαν είχα φυλαγμένην και ασφαλισμένην εις ένα μανδήλι.

Λουκ. 19,21        ἐφοβούμην γάρ σε, ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρὸς εἶ· αἴρεις ὃ οὐκ ἔθηκας, καὶ θερίζεις ὃ οὐκ ἔσπειρας, καὶ συνάγεις ὅθεν οὐ διεσκόρπισας.

Λουκ. 19,21               Την εφύλαττα δια να σου την επιστρέψω ασφαλώς, επειδή σε εφοβούμην, διότι είσαι άνθρωπος σκληρός και απαιτητικός. Παίρνεις ως ιδικόν σου, εκείνο που δεν έδωσες και θερίζεις χωράφι που δεν έσπειρες, και μαζεύεις εις αλώνι, στο οποίον δεν εσκόρπισες και δεν ελύχνισες.

Λουκ. 19,22        λέγει αὐτῷ· ἐκ τοῦ στόματός σου κρινῶ σε, πονηρὲ δοῦλε. ᾔδεις ὅτι ἄνθρωπος αὐστηρός εἰμι ἐγώ, αἴρων ὃ οὐκ ἔθηκα, καὶ θερίζων ὃ οὐκ ἔσπειρα, καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισα·

Λουκ. 19,22              Είπε δε προς αυτόν ο κύριος· Από τα λόγια σου θα σε κρίνω, πονηρέ δούλε. Εγνώριζες ότι εγώ είμαι άνθρωπος αυστηρός, που παίρνω ο,τι δεν έβαλα, και θερίζω εκεί που δεν έσπειρα και μαζεύω εκεί που δεν ελίχνισα.

Λουκ. 19,23        καὶ διατί οὐκ ἔδωκας τὸ ἀργύριόν μου ἐπὶ τὴν τράπεζαν, καὶ ἐγὼ ἐλθὼν σὺν τόκῳ ἂν ἔπραξα αὐτό;

Λουκ. 19,23              Τοτε, διατί δεν έδωσες το χρήμα μου εις την τράπεζαν, ώστε όταν εγώ θα ηρχόμην, να το εισέπραττα μαζή με τον τόκον;

Λουκ. 19,24        καὶ τοῖς παρεστῶσιν εἶπεν. ἄρατε ἀπ᾿ αὐτοῦ τὴν μνᾶν καὶ δότε τῷ τὰς δέκα μνᾶς ἔχοντι.

Λουκ. 19,24              Και εις εκείνους, που εστέκοντο εκεί κοντά είπε· Πάρτε από αυτόν την μναν και δώστε την εις εκείνον που έχει τας δέκα μνας.

Λουκ. 19,25        καὶ εἶπον αὐτῷ· κύριε, ἔχει δέκα μνᾶς.

Λουκ. 19,25              Και εκείνοι του είπαν· Κυριε έχει δέκα μνας.

Λουκ. 19,26        λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι παντὶ τῷ ἔχοντι δοθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος καὶ ὃ ἔχει ἀρθήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ.

Λουκ. 19,26              Καμετε όπως σας είπα. Διότι σας λέγω τούτο· εις εκείνον που έχει τα χαρίσματα και τα καλλιεργεί και τα χρησιμοποιεί όπως πρέπει, θα δοθή ακόμη περισσότερον. Από εκείνον όμως που δεν έχει ούτε ελάχιστον καλόν έργον να παρουσιάση, θα του αφαιρεθή και το μικρόν χάρισμα, που έχει.

Λουκ. 19,27        πλὴν τοὺς ἐχθρούς μου ἐκείνους, τοὺς μὴ θελήσαντάς με βασιλεῦσαι ἐπ᾿ αὐτούς, ἀγάγετε ὧδε καὶ κατασφάξατε αὐτοὺς ἔμπροσθέν μου.

Λουκ. 19,27              Οσον δε δια τους εχθρούς μου εκείνους που δεν με ήθελαν βασιλέα των, φέρετέ τους εδώ και κατασφάξατέ τους εμπρός μου”.

Μερικές συμβουλές για να μυρίζεις πάντα ωραία

Είναι ωραίο η παρουσία μας να συνοδεύεται από μια ευχάριστη και φρέσκια μυρωδιά.

Εκτός από το άρωμα που βάζουμε στο δέρμα μας, υπάρχουν αρκετοί άλλοι τρόπο για να μυρίζουμε...πάντα ωραία, σε κάθε ώρα της ημέρας, όπου και αν βρισκόμαστε.
Ακολουθήστε μερικές συμβουλές που θα φτιάξουν όχι μόνο τη δική σας διάθεση αλλά και των γύρω σας.

1. Η κολόνια: αφού την εφαρμόσετε στο δέρμα, μην την τρίψετε. Ψεκάστε στους καρπούς, στον πίσω μέρος του λαιμού ή αν είναι βαριά, ψεκάστε στον αέρα και περάστε από μέσα. Αν τρίψετε την κολόνια, το μόνο που θα πετύχετε είναι να χαθούν οι πιο λεπτές νότες αρώματος και έτσι δε θα μυρίζει όπως νομίζετε.
2. Τα μαλλιά: είναι ένα σημείο που όχι μόνο απορροφά εξωτερικές μυρωδιές όπως το τσιγάρο αλλά και εκκρίνει μυρωδιά. Συνεπώς, πρέπει πρώτα από όλα να φροντίζετε για την καθαριότητά τους. Επίσης αν δεν θέλετε να φορέσετε κάποιο άρωμα στο δέρμα σας, μπορείτε να πάρετε ειδικά αρώματα για τα μαλλιά τα οποία θα αφήσουν μια ευχάριστη μυρωδιά στο πέρασμά σας.
3. Pillow spray: είναι ευχάριστο καθώς πέφτουμε για ύπνο να έχουμε μια χαλαρωτική μυρωδιά. Προμηθευτείτε ειδικά spray για το μαξιλάρι όπως αυτά που περιέχουν λεβάντα, τα οποία θα σας ηρεμήσουν αλλά και θα διατηρήσουν την αίσθηση φρεσκάδας ακόμα και όταν ξυπνήσετε.
4. Τα ρούχα: πολλές φορές τα ρούχα εγκλωβίζουν μυρωδιές από το περιβάλλον με αποτέλεσμα να μη μυρίζουν ευχάριστα. Πρέπει πάντα να αερίζετε τα ρούχα που έχετε φορέσει και δε θα πλύνετε μετά από κάθε χρήση καθώς και να εξοπλίσετε τη ντουλάπα σας με ειδικά αρωματικά φακελάκια ώστε να μυρίζουν πάντα φρεσκοπλυμένα. Και φυσικά να μην ανακατεύετε τα καθαρά με τα φορεμένα.
5. Ψεκάστε το σώμα: τα σημεία που είναι πιο ζεστά στο σώμα μας βοηθούν τα αρώματα να διαχέονται καλύτερα στο χώρο. Έτσι, αν θέλετε να έχετε μια ελαφριά μυρωδιά ψεκάστε πίσω από τα γόνατα, στο εσωτερικό των μοιρών και στην κοιλιά.
6. Ο συνδυασμός: αν θέλετε το άρωμα σας να κρατήσει όλη μέρα, το μυστικό δεν είναι μια δυνατή κολόνια αλλά το αντίστοιχο body lotion του αρώματος σας. Εφαρμόστε πρώτα την κρέμα σε όλο το σώμα και μετά το άρωμα σε συγκεκριμένα σημεία.

ΕΦΤΙΑΞΑΝ τεχνητό αίμα από βλαστοκύτταρα

Βρετανοί επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν τεχνητό αίμα από βλαστοκύτταρα, μία ιατρική ανακάλυψη που αναμένεται να σώσει εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές δίνοντας άμεσα λύση ...στο πρόβλημα της επάρκειας αίματος.

Οι πρώτες δοκιμές σε ανθρώπους θα γίνουν σε δύο χρόνια, και, αν τα αποτελέσματα των δοκιμών στεφθούν από επιτυχία, τότε οι πρώτες μεταγγίσεις με τεχνητό αίμα από βλαστοκύτταρα θα ξεκινήσουν το 2035.
Το 2016, η μετάγγιση θα γίνει σε τρεις πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία που προς το παρόν έχουν προσφερθεί να συμμετάσχουν στη δοκιμή και σε περίπτωση που όλα πάνε καλά θα ανοίξει, σύμφωνα με τους ειδικούς, ο δρόμος για τη μαζική παραγωγή τεχνητού αίματος. Όπως υποστηρίζει o επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, Μαρκ Τέρνερ, η ανακάλυψη αυτή θα σημάνει και τον απεγκλωβισμό των συστημάτων υγείας από την αιμοδοσία τουλάχιστον μέσα στα επόμενα 20 χρόνια.
«Η επιτυχία των ερευνητών είναι σημαντικότατη» και, όπως υπογράμμισε στα βρετανικά μέσα ο Μαρκ Τέρνερ: «Καταφέραμε να κατασκευάσουμε ερυθρά αιμοσφαίρια τα οποία είναι κατάλληλα για μετάγγιση στον ανθρώπινο οργανισμό για πρώτη φορά. Πριν δεν υπήρχε κάτι τέτοιο».

Ο καθηγητής και διευθυντής της Εθνικής Υπηρεσίας Μετάγγισης Αίματος της Σκοτίας, Μαρκ Τέρνερ, με την ομάδα του εδώ και μερικά χρόνια χρησιμοποιούν ενήλικα κύτταρα δέρματος ή ερυθρά αιμοσφαίρια τα οποία αναπρογραμματίζουν, για να επιστρέψουν σε κατάσταση βλαστικών κυττάρων. Στη συνέχεια, τα καλλιεργούν στο εργαστήριο σε συνθήκες παρόμοιες με αυτές του ανθρώπινου σώματος.
Για τους επιστήμονες, πιθανόν η μετάγγιση αυτών των κυττάρων να είναι περισσότερο αποτελεσματική από τη μετάγγιση αίματος από δότη, δεδομένου του γεγονότος ότι τα κύτταρα αυτά είναι όλα καινούρια εν αντιθέσει με τα κύτταρα του αίματος του δότη, τα οποία εκ των πραγμάτων έχουν διαφορετικό χρόνο ζωής μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει ότι οι μεταγγίσεις αίματος σε ασθενείς που κάνουν συχνά μεταγγίσεις θα αραιώσουν.

Μου δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…!!!

Μια πλούσια οικογένεια ζει - όπως είναι φυσικό με όλες τις ανέσεις, απολαμβάνοντας καθημερινά ό,τι επιθυμεί, μόνο που όλα τα μέλη της δείχνουν να μην εκτιμούν τον πλούτο τους.

Το αντίθετο, μάλιστα! Είναι τις περισσότερες φορές αχάριστοι, δύσκολα ικανοποιούνται και πάντα ονειρεύονται κάτι παραπάνω από αυτό που έχουν.
Ο πατέρας, απογοητευμένος από την αχαριστία, αποφασίζει να ξεκινήσει τη διδαχή από το γιο του και να του δείξει στην πράξη τι σημαίνει πραγματική φτώχεια.
Έτσι επιλέγει μια φτωχή οικογένεια που ζει σε ένα ορεινό χωριό και τον παίρνει μαζί του να περάσουν λίγες μέρες μέσα στην απόλυτη φτώχεια… Όμως τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως ακριβώς θα ήθελε!
Το αποτέλεσμα εκπλήσσει όχι μόνο τον ίδιο αλλά και όλους εμάς… Πέρασαν τρεις μέρες και δύο νύχτες στο χωριό. Στο δρόμο της επιστροφής ο πατέρας γεμάτος αγωνία ρώτησε το γιο του: «Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;» «Ωραία», απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.
«Και τι έμαθες;», συνέχισε με επιμονή ο πατέρας. Ο γιος απάντησε:
- Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις…
- Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί έχουν ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές…
- Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι…
- Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα…
- Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας, ενώ αυτοί σπέρνουν και θερίζουν γι’ αυτό…
- Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη «συμφωνία» από πουλιά, βατράχια και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται πού και πού από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι…
- Εμείς μαγειρεύουμε στην ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ψήνουν στα ξύλα και ό,τι τρώνε έχει θεσπέσια γεύση…
- Εμείς για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις πόρτες ορθάνοιχτες, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους…
- Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση… Αυτοί, αντίθετα, «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης, την οικογένειά τους… Ο πατέρας, έμεινε έκπληκτος από τις απαντήσεις του γιου του… Και ο γιος ολόκληρωσε με τη φράση: «Σ’ ευχαριστώ, μπαμπά, που μου δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…»!!!

Τι συνέβη στον πρώτο Ευρωπαίο καπνιστή;

Μπορεί τώρα στην Ελλάδα σχεδόν να αδυνατούμε να φανταστούμε Έλληνα χωρίς τσιγάρο στο χέρι, αλλά δεν ήταν πάντα τα πράγματα τόσο απλά για τους καπνιστές.

Ο Rodrigo de Jerez, ένας ναύτης από το πλήρωμα του Χριστόφορου Κολόμβου ήταν ο πρώτος που είδε ιθαγενείς να καπνίζουν και ένα μήνα μετά με την επιστροφή στην πατρίδα του υιοθέτησε τη συνήθεια αυτή.
Η ισπανική Ιερά Εξέταση όμως θεώρησε ότι μόνο ο διάβολος μπορεί να ξεφυσά καπνούς και φυλάκισε το Jerez για 7 χρόνια.
Να σημειώσουμε ότι μέχρι να βγει από τη φυλακή το κάπνισμα είχε διαδοθεί παντού

Αρχιμήδης: Η αρχαία Ελληνική ρηματική φράση «εύρηκα - εύρηκα»

Ο μαθηματικός, φιλόσοφος, φυσικός και μηχανικός Αρχιμήδης ήταν ένα από τα μεγαλοφυή πνεύματα που γνώρισε στην πορεία της η ανθρωπότητα. Σίγουρο θεωρείται ότι ο Αρχιμήδης γεννήθηκε στις Συρακούσες περί το 285 π.Χ. και πιθανόν είχε πατέρα τον αστρονόμο Φειδία.

Έκανε τα πρώτα βήματα για το μαθηματικό υπολογισμό επιφανειών με ακανόνιστο περίγραμμα και συμμετρικών εκ περιστροφής σωμάτων, μέθοδος που εξελίχθηκε, τεκμηριώθηκε και ονομάστηκε στη σύγχρονη εποχή Ολοκληρωτικός Λογισμός, υπολόγισε μία προσεγγιστική τιμή για τον άρρητο αριθμό π, διατύπωσε το νόμο της Μηχανικής για τους μοχλούς και, αντιλαμβανόμενος τις απεριόριστες προεκτάσεις του, γενίκευσε την εφαρμογή λέγοντας «Δος μοι πα στω και ταν γαν κινάσω» (δώσε μου σημείο να στηριχθώ και θα κινήσω τη Γη). Διατύπωσε επίσης την ομώνυμη αρχή για την άνωση του νερού, κατασκεύασε διάφορες μηχανές, ένα τύπο πολύσπαστου, τον κοχλία, μία αντλητική μηχανή με την «αρχιμήδειον έλικα» κ.ά.
Η αρχαία Ελληνική ρηματική φράση «εύρηκα - εύρηκα» (αρχαία: εὕρηκα) είναι η πασίγνωστη ιστορική αναφώνηση του Αρχιμήδη (287 π.Χ.-212 π.Χ.) που λέγεται ότι όταν ανακάλυψε την γνωστή Αρχή περί της άνωσης τόσο πολύ είχε ενθουσιασθεί που εξήλθε στο δρόμο γυμνός και τρέχοντας επαναλάμβανε συνεχώς αυτή τη φράση.
Η ιστορία του γεγονότος αυτού έχει ως εξής:

Μία μέρα, ο βασιλιάς Ιέρων Α' των Συρακουσών παρήγγειλε στο μεγαλύτερο καλλιτέχνη της πόλης να του φτιάξει μία κορώνα από καθαρό χρυσάφι. Όταν ο βασιλιάς πήρε την κορώνα, άρχισαν να διαδίδονται φήμες πως ο καλλιτέχνης τον είχε κοροϊδέψει, παίρνοντας ένα μέρος από το χρυσάφι και αντικαθιστώντας το με άλλο μέταλλο.
Ωστόσο, η τελειωμένη κορώνα είχε το ίδιο βάρος με το χρυσάφι του βασιλιά. Ο βασιλιάς κάλεσε τότε τον Αρχιμήδη να εξετάσει το ζήτημα. Στα πειράματά του, ο Αρχιμήδης βρήκε το νόμο του ειδικού βάρους. Ανακάλυψε πως όταν ένα στερεό σώμα μπει μέσα σε υγρό χάνει τόσο βάρος όσο είναι το βάρος του όγκου του νερού που εκτοπίζει.
Ο Αρχιμήδης επινόησε το σύστημα να παίρνει το ειδικό βάρος των στερεών σωμάτων. Ζύγιζε πρώτα το στερεό στον αέρα και έπειτα το ζύγιζε μέσα στο νερό. Και αφού το στερεό ζύγιζε λιγότερο μέσα στο νερό, αφαιρούσε το βάρος που είχε μέσα στο νερό από το βάρος που είχε στον αέρα.
Τέλος, διαιρούσε το βάρος του στερεού σώματος στον αέρα με την απώλεια βάρους που είχε το σώμα μέσα στο νερό. Έμαθε έτσι, πως ένας δοσμένος όγκος από χρυσάφι ζυγίζει 19,3 φορές τον ίσο όγκο νερού.
Όμως, καθώς δεν μπόρεσε να προχωρήσει περισσότερο στο πρόβλημα της βασιλικής κορώνας, ο Αρχιμήδης σηκώθηκε να πάει στα λουτρά για να ξεκουραστεί. Εκεί βρήκε τη λύση. Μέσα στον ενθουσιασμό του βγήκε από το λουτρό γυμνός στο δρόμο φωνάζοντας: "Εύρηκα! Εύρηκα!".
Ο Αρχιμήδης γύρισε στο σπίτι του, ζύγισε την κορώνα στον αέρα και ύστερα τη ζύγισε μέσα στο νερό. Με τη μέθοδο αυτή βρήκε το ειδικό βάρος της κορώνας. Το ειδικό βάρος της δεν ήτανε 19,3. Δεν μπορούσε, λοιπόν, η κορώνα να είναι από καθαρό χρυσάφι. Ο Αρχιμήδης απέδειξε πως ο καλλιτέχνης ήταν απατεώνας.

Σ' αυτό το ιστορικό περιστατικό αποδίδεται σήμερα όλη η ουσία της Ανακριτικής. Και μάλιστα θεωρείται η πρώτη αναμφισβήτητα προσπάθεια που έγινε για τον σκοπό της αποκάλυψης εγκλήματος με προσφυγή σε επιστημονικές γνώσεις και εν προκειμένω του Αρχιμήδη, που ενήργησε ως πραγματογνώμων.

Αρχύτας: Ο αρχαίος Έλληνας μαθηματικός που κατασκευάσε το πρώτο ρομπότ στην ιστορία της ανθρωπότητας

Αρχύτας ο Ταραντίνος
Άγνωστος για τους περισσότερους ανθρώπους, αφού δεν υπάρχει γι αυτόν αναφορά ούτε στα σχολικά μας βιβλία, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μυαλά που ανέδειξε ποτέ η Ελλάδα στην ιστορία της.

Αναφερόμενος ως ο τελευταίος των Πυθαγορείων, γεννήθηκε στον Τάραντα το 428 πΧ, ενώ πέθανε σε τραγικό ναυάγιο στην Αδριατική θάλασσα, το 366 πΧ.
Στις μέρες μας όλοι καταλαβαίνουμε τι πάει να πει η λέξη «ρομπότ» και έχουμε μια εικόνα για το πώς μπορεί να μοιάζει και τι μπορεί να κάνει, είτε επηρεαζόμενοι από τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας, είτε μαθαίνονται νέα που σχετίζονται με τις τεχνολογικές εξελίξεις.
Τι είναι τα ρομπότ
Ένα ρομπότ είναι μια μηχανική συσκευή η οποία μπορεί να υποκαθιστά τον άνθρωπο σε διάφορες εργασίες. Μπορεί να δράσει κάτω από τον απευθείας έλεγχο ενός ανθρώπου ή αυτόνομα κάτω από τον έλεγχο ενός προγραμματισμένου υπολογιστή.
Τα ρομπότ μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε να κάνουν εργασίες οι οποίες, είτε είναι δύσκολες ή επικίνδυνες, για να γίνουν απευθείας από έναν άνθρωπο. Σε άλλες περιπτώσεις, χρησιμοποιούνται για να εκτελέσουν εργασίες ταχύτερα ή φθηνότερα απ' ότι ο άνθρωπος. Έτσι, μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην αυτόματη παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων κάποιου προϊόντος και με χαμηλότερο κόστος.
Η λέξη ρομπότ προέρχεται από το σλαβικό robota που σημαίνει εργασία. Καθιερώθηκε ως όρος με την σημερινή του έννοια το 1920 από τον τσέχο θεατρικό συγγραφέα Karel Čapek στο έργο του «R.U.R.» (Rossum's Universal Robots), όπου σατιρίζει την εξάρτηση της κοινωνίας από τους μηχανικούς εργάτες (ρομπότ) της τεχνολογικής εξέλιξης και οι οποίοι τελικά εξοντώνουν τους δημιουργούς τους, αναφέρει η Wikipedia.
Πότε όμως δημιουργήθηκε το πρώτο ρομπότ;
Το πρώτο γνωστό ρομπότ στην ιστορία της ανθρωπότητας κατασκευάστηκε περίπου στο 400-350 π.Χ. από τον αρχαίο έλληνα μαθηματικό Αρχύτα και ήταν ένα ατμοκίνητο περιστέρι.

Ο Αρχύτας είναι γνωστός ως ο «πατέρας της μηχανολογίας».
Κατασκεύασε το πουλί-ρομπότ από ξύλο και χρησιμοποίησε ατμό για να τροφοδοτήσει τις κινήσεις του. Κατάφερε να το κάνει να πετάξει για περίπου 200 μέτρα, προτού ξεμείνει από ατμό.
Δεν ήταν μόνο το πρώτο γνωστό ρομπότ, αλλά και μία από τις πρώτες καταγεγραμμένες φορές στην ιστορία, που ένας επιστήμονας μελετούσε τον τρόπο με τον οποίο πετούν τα πουλιά.
Ο Αρχύτας ήταν διάσημος φιλόσοφος, μαθηματικός, αστρονόμος, διοικητής, πολιτικός και στρατηγός.
Ανάμεσα στα πολλά επιτεύγματά του περιλαμβάνονται τα εξής: ήταν ο πρώτος που εφάρμοσε μαθηματικές αρχές στη μηχανική (αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως μηχανολογία).
Επίσης, εξελέγη επί επτά συνεχόμενα χρόνια Στρατηγός, παρότι ο νόμος απαγόρευε σε όλους να πάρουν τη θέση αυτή για δεύτερη φορά. Όμως, καθώς δεν είχε χάσει ποτέ του καμία μάχη, οι συμπολίτες του αποφάσισαν να συνεχίσουν να το εκλέγουν ως κυβερνήτη της πόλης-κράτους τους, γράφει ο Daven Hiskey στο Today I Found Out.
Οι μαθηματικές εργασίες του επηρεάστηκαν βαθιά από τον Πλάτωνα και τον Ευκλείδη, μεταξύ άλλων.
Ο ίδιος έλυσε το πρόβλημα του «διπλασιασμού του κύβου», που είχε προτείνει ο Ιπποκράτης της Χίου, γνωστό και ως Δήλιο πρόβλημα που είναι ένα από τα τρία άλυτα γεωμετρικά προβλήματα με κανόνα και διαβήτη.
Ακόμη, έκανε μεγάλες προόδους στη θεωρία της μουσικής, χρησιμοποιώντας μαθηματικά για να καθορίσει διαστήματα τόνων στην εναρμονική κλίμακα εκτός από τα ήδη γνωστά στη χρωματική και διατονική. Και εκτός από αυτό έδειξε ότι ο τόνος ενός έγχορδου μουσικού οργάνου σχετίζεται με το δονούμενο αέρα.
Η μοίρα όμως δεν επεφύλασσε καλό τέλος για το μεγάλο διανοητή της Ελληνικής αρχαιότητας.
Ο Αρχύτας πέθανε από πνιγμό σε ένα ναυάγιο, ενώ η σορός του ξεβράστηκε σε μια ακτή.

Στο Παλαίκαστρο Σητείας βρέθηκε ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής

Τον πρώτο αναλογικό υπολογιστή στην ιστορία της ανθρωπότητας είχαν ανακαλύψει οι Μινωίτες, όπως υποστηρίζει ο... κρητικός ερευνητής αιγαιακών γραφών, Μηνάς Τσικριτσής.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, το μινωικό αντικείμενο, που είχε βρεθεί το 1898 στο Παλαίκαστρο Σητείας, προηγήθηκε του «Μηχανισμού των Αντικυθήρων» κατά 1.400 χρόνια και είναι ο πρώτος αναλογικός υπολογιστής στην Ιστορία και μάλιστα φορητός.
«Αναζητώντας μινωικά ευρήματα με αστρονομικές απεικονίσεις στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου, εντοπίσαμε μια λίθινη μήτρα από την περιοχή του Παλαίκαστρου Σητείας. Στην μήτρα αυτή είχαν αναφερθεί ο Στέφανος Ξανθουδίδης και ο Άρθουρ Έβανς, διατυπώνοντας ότι τα ανάγλυφα σύμβολα που εμφανίζονται στην επιφάνεια της μήτρας συσχετίζονται με τον Ήλιο και τη Σελήνη», τονίζει ο κ. Τσικριτσής.
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο κρητικός ερευνητής αφού πρώτα αναλύθηκε η ανάγλυφη απεικόνιση του ακτινωτού δίσκου στο δεξιό μέρος της μήτρας αυτής, στη συνέχεια τεκμηριώθηκε η χρήση αυτού, ως μήτρα για την κατασκευή ενός μηχανισμού, που χρησίμευε ως αναλογικός υπολογιστής προσδιορισμού εκλείψεων. Ταυτόχρονα εξετάσθηκαν οι χρήσεις του μηχανισμού ως ηλιακό ρολόι και ως όργανο υπολογισμού γεωγραφικού πλάτους.
«Η κατασκευή αυτή έχει τη δυνατότητα να προσδιορίσει την ώρα και το γεωγραφικό πλάτος ενός τόπου αν χρησιμοποιήσουμε τα τρία εργαλεία, δύο βελόνες κι έναν διαβήτη, που υπάρχουν στην μήτρα πάνω από το δίσκο», τονίζει ο κ. Τσικριτσής και εξηγεί:

«Ο ακτινωτός δίσκος έχει στην περιφέρεια 25 τριγωνικά σχήματα αν τα αριθμήσουμε ανά μισή ώρα και τοποθετήσουμε μία βελόνα κάθετα στο κεντρικό βαθούλωμα και προσανατολίσουμε τον κεντρικό σταυρό σε βορρά - νότο, τότε η σκιά της βελόνας δείχνει το σημείο του ακτινωτού δίσκου που αντιστοιχεί στην ώρα της παρατήρησης. Φαίνεται λοιπόν ότι ο μηχανισμός αυτός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ημερήσιο ηλιακό ρολόι χειρός (12,5ωρών). Από αυτή τη χρήση προκύπτει ότι η ώρα αντιστοιχεί σε περίπου 58 λεπτά, πολύ κοντά στην ώρα που χρησιμοποιείται σήμερα. Θεωρώντας ότι ένας τριγωνικός δείκτης (ακτινωτό τμήμα) αντιστοιχεί σε περίπου μισή ώρα, οι πέντε κουκίδες που υπάρχουν πάνω σε κάθε τριγωνικό δείκτη χωρίζουν αυτόν σε 5 μικρότερες μονάδες χρόνου, διάρκειας περίπου 6 σημερινών λεπτών».

Εξηγώντας ο κ. Τσικριτσής τη χρήση του μηχανισμού για τον υπολογισμό του γεωγραφικού πλάτους, τονίζει ότι «αν ο χρήστης του δίσκου χρησιμοποιούσε ως όργανα, μία βελόνα και μία λαβίδα, που υπάρχουν στο αποτύπωμα του πλακιδίου και σημείωνε ανά δύο εβδομάδες την άκρη της σκιάς όταν μεσουρανεί ο Ήλιος, τότε θα μπορούσε με την γωνία «ω» να καταγράφει το γεωγραφικό πλάτος του τόπου που βρίσκεται.
Έτσι σε μελλοντική απομάκρυνση του από τον τόπο του στο βορρά, βρίσκοντας τη γωνία απόκλισης τού τόπου του θα μπορούσε, παρατηρώντας τη σκιά της βελόνας, την αντίστοιχη εβδομάδα, να προσδιορίσει πόσο βόρεια κατευθύνθηκε, ώστε να μπορεί να επιστρέψει».
«Γράφοντας το βιβλίο μου για την «Αστρονομία του Κρητομυκηναϊκού Πολιτισμού», έφτασα και στο συγκεκριμένο εύρημα. Πρόκειται γι’ έναν μικρό, φορητό, αναλογικό υπολογιστή που προσδιορίζει όλες τις εκλείψεις και κάνει την ίδια δουλειά με τον “Μηχανισμό των Αντικυθήρων”, τον οποίο μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε τον αρχαιότερο μηχανικό υπολογιστή», δηλώνει και προσθέτει:
«Επιπλέον, όμως, τα αντίγραφα αυτού του δίσκου έχουν τη δυνατότητα να δουλέψουν ως ηλιακά ρολόγια, αν τοποθετηθεί μία βελόνα κάθετα στο κέντρο και προσανατολιστεί ο κεντρικός σταυρός σε βορά-νότο. Παράλληλα μπορούσαν να προσδιορίζουν το γεωγραφικό πλάτος. Είναι ένα όργανο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στη ναυσιπλοΐα αλλά και στην Αστρονομία».
Λειτουργία μέχρι σήμερα
«Συνδυάζοντας τις γνώσεις μου για τον Μινωικό Πολιτισμό και την Αστρονομία κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η λειτουργία του μηχανισμού αυτού αφορούσε τη μέτρηση του χρόνου και την πρόβλεψη σεληνιακών και ηλιακών εκλείψεων», μας ανέφερε. Η εντυπωσιακή αποκάλυψη του κ. Τσικριτσή λειτουργεί μέχρι και σήμερα καθώς, όπως αναφέρει, «διαπιστώνω με το αντίγραφο που κατασκεύασα ότι ο υπολογιστής αυτός είναι σε θέση να προβλέπει τις εκλείψεις. Το επιβεβαίωσα ξεκινώντας από την ολική σεληνιακή έκλειψη στις 21 Δεκεμβρίου 2010 και έφθασα να προβλέπω όλες τις εκλείψεις μέχρι το 2018 χρησιμοποιώντας τον δίσκο αυτόν».
Ο ακτινωτός δίσκος του 15ου αιώνα π.Χ. χωρίζεται σε δύο ημικύκλια, που το καθένα έχει 29 και 30 χαράξεις. Αυτά τα ημικύκλια αναπαριστούν δύο σεληνιακούς μήνες 29,5 ημερών, που αρχίζουν και τελειώνουν με πανσέληνο.
Αν, κάθε μέρα, μετακινείται δεξιόστροφα μία βελόνα στον εσωτερικό κύκλο (της Σελήνης) και κάθε δύο μήνες μετακινείται μία άλλη βελόνα με τον ίδιο τρόπο στην περιφέρεια με τα ακτινωτά τριγωνικά δόντια που έχουν 112 τρύπες, τότε καταγράφεται η πορεία της Σελήνης ως προς τη θέση των δεσμών.
Η πορεία του Ήλιου καταγράφεται στον κύκλο της περιφέρειας του Δίσκου με κίνηση αντίθετη από την κίνηση της Σελήνης, ώστε κάθε περίπου 6 μέρες να κινείται μία θέση.
Αν συνέπιπτε ο Ήλιος να είναι κοντά σ’ ένα δεσμό και η Σελήνη σε πανσέληνο ή νέα Σελήνη τότε έχουμε έκλειψη. «Οι Μινωίτες γνώριζαν για το φυσικό φαινόμενο που ονομάζεται “Σάρος”», αναφέρει ο κ. Τσικριτσής και εξηγεί πως «πρόκειται για το γεγονός ότι οι εκλείψεις επαναλαμβάνονται με την ίδια σειρά κάθε 18,5 σεληνιακά χρόνια».
Ο κ. Τσικριτσής, σημειώνει ακόμη ότι «πάνω στη μήτρα που βρέθηκε υπήρχαν δύο βελόνες και μία λαβίδα. Ένας διαβήτης, δηλαδή. Οπότε μ’ αυτά τα εργαλεία το δουλεύεις άνετα. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε ένα μικρό «portable» χρησιμοποιώντας τους όρους της σύγχρονης τεχνολογίας. Το σημαντικό είναι ότι αυτό το εύρημα αλλάζει την ιστορία της Τεχνολογίας, καθώς είναι μια εφεύρεση προγενέστερη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων».
Χαρακτηριστικό είναι, ότι με βάση την έρευνα του κρητικού ερευνητή γίνεται συσχετισμός του ευρήματος της Σητείας με το φημισμένο Στόουνχεντζ της Βρετανίας. «Ουσιαστικά το Στόουνχεντζ αποτελεί μια αποτύπωση σε μεγάλη κλίμακα του υπολογιστή αυτού ή κάποιου άλλου αντίστοιχου», τονίζει.
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ, αν τοποθετηθεί το αποτύπωμα του μηχανισμού του Παλαικάστρου πάνω σ’ ένα σκίτσο του Στόουνχετζ, έτσι ώστε η ευθεία συμμετρίας που στοχεύει στο θερινό ηλιοστάσιο στο Στόουνχετζ να ταυτιστεί με την εσωτερική γραμμή της διπλής σειράς του σταυρού στο δίσκο του Παλαικάστου και να φέρουμε και μία κάθετη γραμμή στον άξονα, τότε παρατηρείται ότι:

α) οι δύο δίσκοι με τους κάθετους άξονες χωρίζονται σε 4 τεταρτημόρια που καθένα έχει τους ίδιους αριθμούς χαράξεων(14 &15 άνω, 16 &14 κάτω) δίσκος Παλαικάστρου, και στο Στόουνχετζ οι κύκλοι Ζ΄ και Υ΄ με τις 29 και 30 οπές ταυτίζονται ομοιόμορφα.
β) γενικότερα το πλήθος των χαράξεων29 και 30 στον εσωτερικό κύκλο του Παλαικάστρου σχετίζονται με το πλήθος των οπών των δύο κύκλων Ζ΄ (29) και Υ΄ (30). Το πλήθος αυτών των οπών η χαράξεων αντιστοιχούν σε σεληνιακό μήνα 29,5 ημερών. Επιπρόσθετα μπορεί το πλήθος των 59 χαράξεων του Παλαικάστρου να ταυτιστεί και με τον κύκλο από 59 μικρότερες γαλαζόπετρες που ονομάζεται (Κύκλος από Γαλαζόπετρες) γύρω από τα 5 τρίλιθα του Στόουνχετζ.
γ) O εξωτερικός τελικός κύκλος που περιβάλει όλο το Στόουνχετζ, με τις 57 οπές με όνομα κύκλος Όμπρι (Aubrey Holes). Μπορεί να ταυτιστεί με τον εξωτερικό κύκλο του δίσκου του Παλαικάστρου που έχει και αυτός 58 οπές.
δ) Μέσα από τα τρίλιθα στο Στόουνχετζ υπάρχουν 19 πέτρες σε σχήμα πέταλου με όνομα (Πέταλο από Γαλαζόπετρες), το ίδιο πλήθος υπάρχει και στο δίσκο του Παλαικάστρου με μορφή μικρών οπών σε δύο περιοχές του εσωτερικού σταυρού.

«Τελικά με βάση τα περιγραφόμενα διαφαίνεται ότι ο Μινωικός Πολιτισμός θα πρέπει να είχε σχέση και επαφή με τους υπερβορείους, όπως αναφέρει και ο Διώδορος ο Σικελιώτης», επισημαίνει ο κ. Τσικριτσής και προσθέτει ότι «αυτά που έχουμε βρει είναι ελάχιστα και προσωρινά αρχεία των Μινωιτών. Αποδεικνύεται ότι είχαν πλούσια γνώση σε τομείς, όπως η Αστρονομία και τα Μαθηματικά. Ήταν ένας Πολιτισμός πολύ προχωρημένος που είχε φτάσει σε διάφορα μέρη του τότε κόσμου».

Οι θρυλικοί ήρωες της Βοιωτίας Αμφίονας και Ζήθος

Ο Αμφίονας και ο Ζήθος γεννήθηκαν μέσα σε μια σπηλιά, κοντά στις Ελευθερές,στα όρια της Αττικής με τη Βοιωτία.Η Αντιόπη η μητέρα τους καταδιωκόταν από τον πατέρα της, τον Νυκτέα, επειδή είχε μείνει έγκυος από τον Δία.Η Αντιόπη ηταν ξακουστή για την ομορφιά της και οταν βλέποντάς την ο Δίας, έμεινε έκθαμβος και θέλησε να την κατακτήσει μεταμορφωμενος σε σάτυρο.Την είχε συλλάβει ο θείος της ο Λύκος μετά από όρκο που είχε δώσει στον πατέρα της πριν τον θάνατο του τελευταίου, και την πήγαινε στη Θήβα. Στον δρόμο την έπιασαν οι πόνοι του τοκετού και οι συνοδοί της αναγκάσθηκαν να την αφήσουν να γεννήσει στη σπηλιά τους δίδυμους Αμφίονα και Ζήθο.Ο Λύκος εγκατέλειψε μόνα τα νεογέννητα σε φαράγγι του Κιθαιρώνα και έφυγε με τη μητέρα τους στη Θήβα.

Τα τέκνα ανατράφηκαν από κάποιο βοσκό και μεγάλωσαν χωρίς να μάθουν τις συνθήκες υπό τις οποίες γεννήθηκαν.Τα δυο αδέλφια καθώς μεγάλωναν στην ηρεμία της υπαίθριας ζωής, διαμόρφωσαν δυο εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες, παρουσιάζοντας διαφορετικές κλίσεις και ταλέντα. Ο Ζήθος ήταν δυνατός και σκληρός, ο τύπος του πρακτικού ανθρώπου. Επιδόθηκε στα όπλα, στο κυνήγι, στην ποιμενική και την καλλιέργεια της γης. Ο Αμφίονας ήταν τρυφερός κι ευαίσθητος, ο τύπος του θεωρητικού ανθρώπου. Του άρεσε να καταπιάνεται με τη μουσική, αγαπούσε το τραγούδι ενώ στα χέρια του η λύρα έκανε τους ανθρώπους να φτάνουν σε έκσταση και τα ζώα να ημερεύουν. Ο Ζήθος έγινε ο γενναίος πολεμιστής κι ο ατρόμητος κυνηγός, που κανένας δεν του παράβγαινε στη δύναμη και στην επιδεξιότητα των όπλων και της σαΐτας το σημάδι, που δεν αγαπούσε παρά μονάχα της μάχης τον αχό και το σπαρτάρημα των θυραμάτων. Ο Αμφίονας ήταν ο αγαπημένος λυράρης του Απόλλωνα και οι μαγικές νότες της χρυσόχορδης λύρας, που του χάρισε ο αργυροδοξαράτος θεός κατάφερναν να σαλεύουν ακόμα και τα δέντρα και τα βράχια. Η αντίθεση αυτή του χαρακτήρα τους, κατέστησε τα δύο αδέλφια στα μάτια του κόσμου, ώστε να γίνουν οι εκπρόσωποι της μουσικής αρμονίας, αλλά και των χειρονακτικών τεχνών, του φιλοσοφικού στοχασμού, αλλά και της πρακτικής ζωής.Τα δυό παλληκάρια ζούσαν στο σπίτι του βοσκού δίχως να ξέρουν τους γονείς τους.
Κάποτε η Αντιόπη κατάφερε να δραπετεύσει και να τα βρει, αλλά εκείνα δεν την αναγνώρισαν ως μητέρα τους και την κράτησαν μάλιστα αιχμάλωτη.Μόνο με τη βοήθεια του Δία μπόρεσαν να την αναγνωρίσουν, οπότε μετά τιμώρησαν σκληρά τους διώκτες της, τον Λύκο και τη σύζυγό του Δίρκη, και εγκαταστάθηκαν με τη μητέρα τους στη Θήβα, όπου έγιναν θρυλικοί ήρωες της Βοιωτίας. Σε αυτούς αποδίδει ο μύθος την ανέγερση των πρώτων τειχών της «επτάπυλης» Θήβας: Ο Ζήθος βοήθησε να ανεγερθούν τα τείχη των Θηβών: Με τη μεγάλη του δύναμη μετέφερε στους ώμους του βράχους από τα γειτονικά βουνά, οι οποίοι, με τις θείες μελωδίες της λύρας του αδελφού του Αμφίονα, ανέβαιναν μόνοι τους και οικοδομούσαν τα τείχη. Ο Αμφίονας είχε μάθει αριστοτεχνικά να παίζει την επτάχορδη λύρα από τον θεό Ερμή (Απολλόδ. Γ 5, 5. Ορατίου Ωδή ΙΙΙ, 11, 1. Παυσ. Θ 17, 7. Ευσταθ. λ 263).

Οι δίδυμοι ήρωες ζούσαν ευτυχισμένοι στη Θήβα μέχρι που η σύζυγος του Αμφίονα, η Νιόβη, καυχήθηκε ότι είναι πολύ πιο ευτυχισμένη και εύτεκνη από τη Λητώ. Τότε τα παιδιά της Λητώς, οι θεοί Απόλλων και Άρτεμις, σκότωσαν τα παιδιά της Νιόβης και ο Αμφίονας αυτοκτόνησε.
Ο Παυσανίας (Θ 17, 4) μας παραδίδει ότι οι Θηβαίοι φρουρούσαν προσεκτικά τον τάφο του Αμφίονα γιατί, σύμφωνα με κάποιο χρησμό, αν οι κάτοικοι της γειτονικής πόλης Τιθορέας έπαιρναν ποτέ χώμα από τον τάφο και το μετέφεραν στον τάφο της Αντιόπης στην Τιθορέα, η περιοχή τους θα γινόταν εύφορη και η περιοχή γύρω από τη Θήβα άγονη.

Αναφέρεται ότι ο Ζήθος έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ένας από τους αρχηγούς των Βοιωτών.
 Η ιστορία των αδελφών Αμφίονα και Ζήθου, κυκλοφορούσε κατά την αρχαιότητα σε πολλές παραλλαγές, Αυτό προκύπτει από τις πληροφορίες που δίνουν οι αρχαίες πηγές. Οι διαφορετικές εκδοχές βασικά αναφέρονται στον τρόπο με τον οποίο έφυγε η Αντιόπη από τη Θήβα.

Ο Ευριπίδης έκανε μια σύνθεση αυτών των παραδόσεων, κι από την ποικιλία των μύθων έγραψε την τραγωδία “Αντιόπη”. Η επιλογή και η σύνθεσή του επεκράτησε σαν ένας πλέον ενιαίος μύθος. Έχουν διασωθεί κάποια αποσπάσματα, από τα οποία φαίνεται πως βασική υπόθεση του έργου ήταν η σύγκρουση δύο ανθρώπινων τύπων, του θεωρητικού Αμφίονα και του πρακτικού Ζήθου. Έχουμε την αντιπαράθεση δύο πλευρών της ζωής, που εκφράζεται μέσα από τον χαρακτήρα και τις πράξεις δυο ανθρώπινων τύπων, που είναι δίδυμοι, που έχουν κυηθεί στην ίδια κοιλιά. Αυτή η αντίθεση, που προκύπτει από την φύση, οδηγεί στην εξέλιξη, παράγει έργο, δίνει ώθηση για κινητικότητα και υπερνίκηση της αδράνειας.

Την ίδια αντίθεση συναντούμε και σε άλλες περιπτώσεις της μυθολογίας μας, όπως στην περίπτωση του Κάστορα και του Πολυδεύκη, του γήινου και του ουράνιου, του θνητού και του αθάνατου. Η Μυρώ από το Βυζάντιο, ποιήτρια επών και ελεγείων, λέει πως ο Αμφίων πρώτος ίδρυσε βωμό για τον Ερμή και σ’ αντάλλαγμα πήρε απ’ αυτόν τη λύρα. Λένε πως ο Αμφίων τιμωρείται στον Άδη, γιατί κι αυτός είχε μεμφθεί τη Λητώ και τα παιδιά της. Το επικό ποίημα “Μινυάς” κάνει λόγο για την τιμωρία του Αμφίονα, αναφερόμενο από κοινού στον Αμφίονα και στο Θράκα Θάμυρι. Όταν η οικογένεια του Αμφίονα ξεκληρίστηκε από επιδημική αρρώστια και όταν το γιο του Ζήθου τον σκότωσε από κάποιο λάθος η μητέρα του και ο ίδιος ο Ζήθος πέθανε από λύπη, οι Θηβαίοι επανέφεραν το Λάιο και τον έκαναν βασιλιά». Σε κατάλογο μουσικών, που βρέθηκε στη Σικυώνα, ο Αμφίονας βρισκόταν στην κορυφή, ενώ η παράδοση αναφέρει πως ανάμεσα στους μουσικούς, όπως οι Ορφέας, Θάμυρις, Λίνος, Αρίων, ο μουσικός της Θήβας θεωρούνταν ο αρχαιότερος.Το ορμητήριο των δύο αδελφών, όταν εξεστράτευσαν κατά της Θήβας, ήταν η Εύτρησις, κοντά στα Λέυκτρα, στα νοτιοδυτικά της Θήβας. Οι δυο γιοι της Αντιόπης είχαν πριν οχυρώσει την Εύτρηση, όλως αργότερα θα οχυρώσουν και τη Θήβα. 

Ο τύμβος των Αμφίονα και Ζήθου ανακαλύφθηκε και ανασκάφτηκε κατά τα έτη 1971-73 από τον αρχαιολόγο Θεόδωρο Σπυρόπουλο, στον λόφο που βρίσκεται πίσω από το σημερινό Αρχαιολογικό Μουσείο, προς το βόρειο τμήμα της πόλης. ( Θ.Σπυρόπουλος, “ Αμφείον : Έρευνα και Μελέτη του Μνημείου του Αμφείου Θηβών ”, 1981 ). Τo πιο σημαντικό στον τύμβο του Αμφείου έγκειται στο γεγονός πως είναι το μοναδικό κτίσμα στην Ελλάδα με σχήμα κλιμακωτής πυραμίδας, ανάλογο με αυτήν του Ζοζέρ στην Αίγυπτο, που αποτελεί το αριστούργημα του Ιμχοτέμπ.Το μνημείο αυτό ανάγεται στην προμυκηναϊκή- πρωτοελλαδική περίοδο, ενώ ο κιβωτιόσχημος τάφος στην κορυφή του λόφου ανάγεται στην Μεσοελλαδική εποχή. Δηλαδή το Αμφείο είναι ένα πανάρχαιο μνημείο, σύγχρονο των Αιγυπτιακών βαθμιδωτών πυραμίδων της 5ης και 6ης Δυναστείας ( 2500-2000 π.χ.).

Όπως αναφέρει ο ίδιος ο αρχαιολόγος, που ανέσκαψε τον λόφο, στο περιοδικό “ Τρίτο Μάτι ”, για την τοποθεσία και την ονοματοθεσία του λόφου υπήρχαν βάσιμες και ασφαλείς καταγραφές της αρχαίας παράδοσης. Οι τραγικοί μας ποιητές του 5ου και 4ου π.χ. αιώνα, που η θεματογραφία των δραματικών τους έργων υπήρξε ο “ Θηβαικός Κύκλος ”, όπως ήταν αναγκαίο τοπογράφησαν τις θέσεις των φυσικών και μνημειακών αναφορών τους, στα πλαίσια των οποίων εξελίχθηκε η δράση των ηρώων των τραγωδιών τους. Ο Αισχύλος, όπως προκύπτει από την τραγωδία “ Επτά επί Θήβας ”, κάνει μια λαμπρή αναφορά αλλά και περιγραφή για τα φυσικά ορόσημα της Θηβαϊκής ακρόπολης, της περίφημης Καδμείας, επίσης περιγράφει και τις πύλες του τείχους. Όλοι οι μελετητές της Θηβαϊκής μνημειακής τοπογραφίας, όπως ο Fabricius, o Willamowitz και ιδιαίτερα ο Αντ. Κεραμόπουλος, συμφωνούν στην τοπογραφική θέση του Αμφείου, δηλαδή πως είναι ο λόφος που βρίσκεται βόρεια της Καδμείας. Απ’ αυτήν τον χωρίζει ένας αυχένας, που ήταν βαθύτερος αρχικά, όμως ρηχότερος σήμερα λόγω προσχώσεων. Ο Αισχύλος ( “ Επτά επί Θήβας”, 526 ) γράφει:

« Τον δε πέμπτον αυ, λέγω

πέμπταισι προσταχθέντα βορραίαις πύλας

τύμβον κατ’ αυτόν διογενούς Αμφίονος ».

Είναι προφανές πως “ αι Βορραιαί Πύλαι ”, που αναφέρει ο Αισχύλος, μόνο στο βόρειο άκρο της ωοειδούς Καδμείας μπορούν να τοποθετηθούν, η οποία μάλιστα σ’ αυτό το άκρο στενεύει. Απέναντι απ’ αυτές τις πύλες υπάρχει μόνον ο λόφος και ο τύμβος των Διογενών αδελφών, που φέρει το όνομα “ Αμφείον ”. Γύρω απ’ αυτό το λόφο απλώνεται η εύφορη Θηβαϊκή πεδιάδα, το αρχαίο “Αόνιον Πεδίον ”. O Αισχύλος επίσης αναφέρει το ταφικό μνημείο ως μετέωρο, δηλαδή σαν υψηλό ορόσημο. Στην τραγωδία “ Ικέτιδες ”, 662, γράφει :

« Αρμάτων δ’ οχήματα ( ορώ )

ένερθε σεμνών μνημάτων Αμφίονος ».

Ο Ευριπίδης ιστορεί πως ο Παρθενοπαίος για να παρατάξει τον στρατό του προ των πυλών της Καδμείας, αυτών που λέγονται “ Βορραίες ” ή “ Ωγύγιες Πύλες ”, παρέκαμψε τον λόφο με το μνήμα του Ζήθου ( Ευριπίδου, “ Φοίνισσαι, 145 ) : « αμφί μνήμα Ζήθου περά ». Σχετική είναι και η αναφορά του Παυσανία : « Ζήθω δε και Αμφίονι εν κοινώ Γης χώμα έστιν ου μέγα ». Έτσι ο περιηγητής του 2ου μ.Χ. αιώνα αναπαράγει την παράδοση που θέλει τους Θηβαίους Διόσκουρους να έχουν ταφεί στο ίδιο μνήμα, αλλά περιγράφει και τον τύμβο, που επισκέφθηκε.

Τον κοινό τάφο αποκάλυψε ο Θ. Σπυρόπουλος κατά την περίοδο 1970-1973, οπότε η μυθολογική παράδοση ενός σεπτού και σημαντικού μνημείου του προϊστορικού πολιτισμού της πατρίδας μας, αποδείχτηκε πέρα για πέρα ακριβής. Ο τύμβος, που κάλυπτε τον κοινό τάφο, αποδείχτηκε πως δεν ήταν απλά χώμα. Ήταν μια κατασκευή σε σχήμα κόλουρου κώνου, φτιαγμένη με πλίνθους, όπου στο βόρειο τμήμα της είχε γίνει ο κιβωτιόσχημος τάφος των δυο ηρώων. Ανακαλύφτηκε μια μνημειώδης ταφική εγκατάσταση με πελώρια καλυπτήρια πλάκα και διπλή πόρτα στη βόρεια πλευρά της.Ο τάφος δεν ήταν ανέπαφος, αλλά συλημένος. Σ’ αυτόν βρέθηκαν διασκορπισμένα σκελετικά λείψανα και τρία χρυσά κοσμήματα κρινοπαπύρων ύψους 33mm ( χιλιοστών ), με διπλή αντιθετική σπείρα στη βάση των ανθήρων και στέλεχος που κατέληγε σε θηλιά ανάρτησης. Σίγουρα θα υπήρχαν περισσότερα τμήματα από ένα ή δύο περιδέραια, τα οποία αναδείκνυαν το βασιλικό και ιερατικό αξίωμα των Διοσκούρων. Τα χρυσά κοσμήματα, από τα ωραιότερα του Ελληνικού χώρου, και τα άλλα ευρήματα του τάφου ( σκύφος, σαλτσιέρα ) χρονολογούν την κατασκευή του τάφου και του τύμβου, που τον καλύπτει, κατά τους πρωτοελλαδικούς ΙΙ χρόνους, δηλαδή κατά την περίοδο 2700-2400 π.χ.

Οι κλιτύες του λόφου του Αμφείου έχουν διαμορφωθεί τεχνητά σε επάλληλα κωνικά άνδηρα, ώστε το όλο μνημείο να αποκτήσει κλιμακωτή μορφή πυραμίδας με τέσσερις βαθμίδες, με στόχο να είναι ορατό από μακριά ( τηλεφανές ). Ο λόφος, λοιπόν, είχε λαξευτεί ώστε να πάρει το τρίβαθμο σχήμα, στην κορυφή του οποίου χτίστηκε ο τύμβος με τον κοινό τάφο του Αμφίονα και του Ζήθου. 

Ζήθος ονομάζεται ο μεγαλύτερος κρατήρας πάνω στον δορυφόρο Θήβη του πλανήτη Δία.