Κανείς δεν πιστεύει ότι είναι δίκαιο να τιμωρούνται τα παιδιά για ό,τι έκαναν οι γονείς τους, ότι οι γονείς θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν τα παιδιά τους για τον Θεό ή ότι τα παιδιά θα πρέπει να εκτελούνται επειδή δεν υπακούν στους γονείς τους, για να αναφέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα. Και όμως αυτά θεωρούνται ηθικές επιταγές στη Βίβλο. Στον Ερεβοκτόνο, επισημαίνω τα εδάφια που μας κάνουν όλους να ανατριχιάζουμε σήμερα και μας κάνουν όλους χαρούμενους που δεν παίρνουμε πραγματικά την ηθική και την αίσθηση της δικαιοσύνης μας από τη Βίβλο.
Σκοτώστε όποιον ξένο πλησιάσει στη σκηνή του μαρτυρίου. 1:51
Δύο από τους γιους του Ααρών θανατώνονται από τον Θεό επειδή «πρόσφεραν ξένη φωτιά ενώπιον του Κυρίου». 3:4
Όλοι οι πρωτότοκοι άνθρωποι και τα κτήνη ανήκουν στον Θεό, αφού ο Θεός σκότωσε όλα τα πρωτότοκα της Αιγύπτου. 3:13
Ο Θεός δείχνει τη φιλοξενία του με τη νουθεσία: «Ο ξένος που πλησιάζει θα θανατωθεί». 1:51, 3:10, 3:38
Μην αγγίζετε και μην «μπαίνετε μέσα για να δείτε πότε καλύπτονται τα άγια πράγματα». Ο Θεός σκοτώνει ανθρώπους που αγγίζουν ή κοιτάζουν σε καλυμμένα ιερά πράγματα. 4:15, 20
Ο Θεός λέει στον λαό να εκδιώξει από το στρατόπεδο «κάθε λεπρό, κάθε που έχει πρόβλημα και όποιον μολύνεται από τους νεκρούς». Έτσι, με τις οδηγίες του Θεού, οι άρρωστοι εγκαταλείπονται και αφήνονται να υποφέρουν και να πεθαίνουν μόνοι. 5:1-4
Ο νόμος της ζήλιας. Αν ένας άντρας υποψιάζεται ότι η γυναίκα του είναι άπιστη, το αναφέρει στον ιερέα. Ο ιερέας τότε την κάνει να πιει λίγο «πικρό νερό». Αν είναι ένοχη, το νερό κάνει τους μηρούς της να σαπίζουν και την κοιλιά της να πρήζεται. Αν είναι αθώος, δεν βλάπτει Η γυναίκα είναι ελεύθερη και θα «συλλάβει σπόρο». Σε κάθε περίπτωση, «ο άντρας θα είναι αθώος από την ανομία, και αυτή η γυναίκα θα βάσταξε την ανομία της». 5:11-31
«Και το πνεύμα της ζήλιας ήρθε επάνω του... και θα μολυνθεί· ή αν το πνεύμα της ζήλιας έρθει επάνω του... και δεν μολύνεται».
Εαν ο ανηρ ζηλοτυπη, η γυνη αυτου θελει υποταχθη εις τον νομον της ζηλοτυπιας, ειτε ητο «μεμιασμενη» ειτε μη. 5:14«Τότε ο άνδρας θα φέρει τη γυναίκα του στον ιερέα... Και ο ιερέας θα... Βάλε την ενώπιον του Κυρίου... και ο ιερέας θα έχει στο χέρι του το πικρό νερό που προκαλεί την κατάρα». 5:15-17
«Και ο ιερέας... Πες στη γυναίκα: Αν κανένας άντρας δεν έχει κοιμηθεί μαζί σου... Ελευθερώσου από αυτό το πικρό νερό που προκαλεί την κατάρα». 5:19
«Τότε ο ιερέας θα χρεώσει τη γυναίκα με όρκο κατάρας, και ο ιερέας θα πει προς την γυναικα, Ο Κυριος θελει σε καμει καταραν και ορκον μεταξυ του λαου σου, όταν ο Κύριος σαπίσει τον μηρό σου και πρηστεί η κοιλιά σου». 5:20-21
«Αλλά αν... Κάποιος άντρας έχει κοιμηθεί μαζί σου δίπλα στον άντρα σου... Ο Κύριος να σε κάνει κατάρα και όρκο ανάμεσα στον λαό σου, όταν ο Κύριος σαπίσει τον μηρό σου και πρηστεί η κοιλιά σου». 5:22
«Και θα κάνει τη γυναίκα να πιει το πικρό νερό που προκαλεί την κατάρα». 5:24
«Και όταν την έκανε να πιει νερό... αν μολυνθεί... το νερό που προκαλεί την κατάρα θα... πικραίνεται, και η κοιλιά της θα φουσκώσει, και ο μηρός της θα σαπίσει: και η γυναίκα θα είναι κατάρα ανάμεσα στον λαό της». 5:27
«Και αν η γυναίκα δεν μολυνθεί, αλλά να είναι καθαρή. τότε θα είναι ελεύθερη και θα συλλάβει σπέρμα». 5:28
«Τότε ο άντρας θα είναι αθώος από την ανομία, και αυτή η γυναίκα θα βαστάξει την ανομία της». 5:31
Οι Ισραηλίτες είναι ο ευνοούμενος λαός του Θεού και οι Λευίτες είναι οι ευνοούμενοι του μεταξύ των Ισραηλιτών. 8:15-16
Όλοι οι πρωτότοκοι Ισραηλίτες, «από άνθρωπος και κτήνος», ανήκουν στον Θεό. Τα πήρε την ημέρα που σκότωσε κάθε πρωτότοκο Αιγύπτιο παιδί και ζώο. 8:17
Αν δεν τηρήσετε το Πάσχα, θα «αποκοπείτε» από τον λαό σας. 9:13
Οι άνθρωποι αρχίζουν να γκρινιάζουν που δεν έχουν κρέας. Οπότε ο Θεός λέει ότι θα το κάνει Δώστε τους κρέας, εντάξει. Θα τους δώσει «κρέας να φάνε», όχι μόνο για λίγες μέρες, αλλά «για ένα ολόκληρο μήνα, μέχρι να βγει από τα ρουθούνια [τους] και να είναι βδελυκτικό για [αυτούς]». Μπλιαχ. 11:4, 19-20
»Και ενώ το κρέας [των ορτυκιών] ήταν ακόμα ανάμεσα στα δόντια τους, πριν μασηθεί, άναψε η οργή του Κυρίου εναντίον του λαού, και ο Κύριος πάταξε τον λαό με μια πολύ μεγάλη πληγή. «Η Βίβλος δεν είναι πολύ σαφής για το τι κάνουν αυτοί οι φτωχοί Οι άνθρωποι το έκαναν για να αναστατώσουν τον Θεό τόσο πολύ. Το μόνο που λέει είναι ότι είχαν «ποθήσει». 11:33
Η Μαριάμ και ο Ααρών (αδελφός και αδελφή του Μωυσή) επικρίνουν τον Μωυσή επειδή παντρεύτηκε μια Αιθίοπα και έτσι έσπασε ο νόμος του Θεού. Αλλά ο Θεός ξεκαθαρίζει ότι οι κανόνες του δεν ισχύει για τους ευνοούμενους του, και χτυπά τη Μίριαμ με λέπρα. Παρατηρήστε ότι Μόνο η Μίριαμ τιμωρείται, αν και τόσο αυτή όσο και ο Άαρον παραπονέθηκαν. Β 12:1, 9-10
Περισσότερες πληγές και λοιμοί σταλμένοι από τον Θεό. Ο Θεός επαναλαμβάνει μια από τις αγαπημένες του υποσχέσεις: «Τα πτώματά σας θα πέφτουν σε αυτή την έρημο». 14:12, 29, 32-37
Ο Θεός τιμωρεί τα παιδιά για τις αποτυχίες των προ-προπάππων τους. 14:18
Έτσι ο Μωυσής έπεισε τον Θεό να μην σκοτώσει τους πάντες. Απλώς θα φροντίσει να μην επιβιώσει κανείς άνω των 20 ετών από το ταξίδι στο Ισραήλ. «Τα πτώματά τους θα πέσουν στην έρημο». 14:20-35
Ο Θεός σκότωσε τους δέκα κατασκόπους που έδωσαν μια αποθαρρυντική αναφορά για μια πληγή. 14:36-37
Για να τιμωρήσει περαιτέρω τους Ισραηλίτες για γκρίνια και συνωμοσία εναντίον του Μωυσή, ο Θεός θα στείλει τους Αμελικίτες και Χαναναίοι για να τους πατάξουν. 14:43-45
«Αν κάποια ψυχή αμαρτήσει από άγνοια...» Αλλά πώς μπορεί κάποιος να αμαρτήσει από άγνοια; Δεν χρειάζεται να ξέρεις ότι ένα Η πράξη είναι λάθος για να είναι αμαρτωλή; Λοιπόν, αν τύχει να αμαρτήσεις από άγνοια, μπορείς να συγχωρεθείς από τον Θεό αν σκοτώσεις μερικά ζώα. 15:27-30
Οι Ισραηλίτες βρίσκουν έναν άντρα να μαζεύει ξύλα το Σάββατο. Ο Θεός τους διατάζει να τον σκοτώσουν ρίχνοντας τον κουνάει. 15:32-36
Ο Κορέ, ο Δαθάν και ο Αβιρών, οι πρώτοι μάρτυρες της ελεύθερης σκέψης/δημοκρατίας, αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τυφλά τον Μωυσή, λέγοντας ότι ο καθένας είναι άγιος και πρέπει να είναι ελεύθερος να σκέφτεται για τον εαυτό του. Ο Θεός σκότωσε αυτούς και τους οικογένειες που τόλμησαν να αμφισβητήσουν τον Μωυσή. 16:1-35
Αποχωριστείτε από αυτή τη συναγωγή, για να τους εξουθενώσω σε μια στιγμή».
Ο Θεός προειδοποιεί όλους να φύγουν. Θα σκοτώσει μερικούς ακόμη ανθρώπους. 16:20-21«Έτσι θα γνωρίσετε ότι ο Κύριος με απέστειλε... αν ο Κύριος κάνει... η γη άνοιξε το στόμα της, και κατάπιε τους, με όλα που τους ανήκουν, και κατεβαίνουν γρήγορα στον λάκκο...»
Ο Μωυσής λέει στον λαό ότι αν ανοίξει η γη και καταπιεί τους επαναστάτες και τις οικογένειές τους, τότε θα ξέρετε ότι ο Θεός είναι με το μέρος του. 16:28-30«Η γη άνοιξε το στόμα της, και τους κατάπιε, και τα σπίτια τους, και όλους τους ανθρώπους που ανήκαν Κορέ ... Αυτοί... κατέβηκαν ζωντανοί στον λάκκο, και η γη έκλεισε πάνω τους». 16:31-33
«Και βγήκε φωτιά από τον Κύριο, και κατέφαγε τους διακόσιους πενήντα άνδρες που πρόσφερε θυμίαμα». 16:35
Αφού έκαψε τα 250 παιδιά που πρόσφεραν θυμίαμα, ο Θεός λέει στον Μωυσή να κρατήσει τα θυμιατά τους (επειδή είναι άγια) για να το θυμίζουν σε όλους να μην προσφέρει θυμίαμα χωρίς άδεια. 16:36-40
Αφού ο Θεός σκότωσε τον Κορέ, την οικογένειά του και 250 αθώους παρευρισκόμενους, οι άνθρωποι παραπονέθηκαν λέγοντας: «Σκοτώσατε τον λαέ του Κυρίου». Έτσι ο Θεός, που δεν βλέπει με καλό μάτι την κριτική, στέλνει μια πληγή στους ανθρώπους. Και «αυτοί που πέθαναν στο πανώλη ήταν 14.700». 16:41-50
«Σηκωθείτε από αυτή τη σύναξη, για να τους καταβροχθίσω σαν σε μια στιγμή».
Ο Θεός απειλεί (ξανά) να σκοτώσει τους πάντες (εκτός από τους ιδιαίτερους φίλους του, τον Μωυσή και τον Ααρών). 16:44-45«Διότι εξήλθεν οργή από του Κυρίου· η πανούκλα έχει αρχίσει... αυτοί που πέθαναν στην πληγή ήταν δεκατέσσερις χιλιάδες και επτακόσιοι». 16:46-49
Ο Θεός απειλεί να σκοτώσει αυτούς που γογγύζουν. Στο οποίο οι άνθρωποι απαντούν: «Ιδού, πεθαίνουμε, χανόμαστε, όλοι χανόμαστε... Θα καταναλωθούμε με το θάνατο;» 17:12-13
«Δεν θα πλησιάσουν τα σκεύη του αγιαστηρίου και του θυσιαστηρίου, ώστε ούτε αυτοί ούτε εσείς να πεθάνετε».
Μείνετε μακριά από ιερά πράγματα και μέρη -- όπως εκκλησίες. Ο Θεός μπορεί να χρειαστεί να σε σκοτώσει αν πλησιάσεις πολύ. 18:3Ο Θεός μάς δείχνει πώς να κάνουμε νέους φίλους λέγοντας: «Ο ξένος που πλησιάζει θα θανατωθεί». 18:7
Ο Θεός περιγράφει για άλλη μια φορά τη διαδικασία για τελετουργικές θυσίες ζώων. Οι τελετουργίες αυτές πρέπει να είναι εξαιρετικά σημαντικές για την Ο Θεός, αφού κάνει την εκτέλεσή τους «νομοθέτημα» και «διαθήκη» για πάντα. Γιατί, λοιπόν, οι πιστοί της Αγίας Γραφής δεν τα εκτελούν αυτά θυσίες πια; Δεν συνειδητοποιούν πώς ο Θεός πρέπει να χάσει τη «γλυκιά μυρωδιά» της καμένης σάρκας; Δεν πιστεύουν στον Θεό όταν λέει «για πάντα»; 18:17-19
«Ούτε οι γιοι Ισραήλ πρέπει στο εξής να πλησιάζουν στη σκηνή του μαρτυρίου, για να μην βαστάξουν αμαρτία και πεθάνουν». 18:22
«Και δεν θα μολύνετε τα άγια των γιων Ισραήλ, για να μην πεθάνετε». 18:32
«Αυτή είναι η διάταξη του νόμου που πρόσταξε ο Κύριος».
Αυτές οι παράλογες τελετουργίες, οι σκληρές θυσίες και οι άδικες τιμωρίες είναι ζωτικής σημασίας σημαντικό για τον Θεό. Πρέπει να είναι «αιώνιος νόμος» για όλους στη γη. 19:1-22Ο Μωυσής τιμωρείται επειδή χτύπησε τον βράχο με το ραβδί του (όπως έκανε πριν στην Έξοδο 17:6) για να πάρει νερό, αντί να μιλάει απλώς στον βράχο (όπως Ο Θεός του ζήτησε να κάνει αυτή τη φορά). Για να μπερδέψει το μαγικό κόλπο, ο Μωυσής δεν θα φτάσει ποτέ στο γη της επαγγελίας. 20:8-12
«Και ο Κύριος άκουσε τη φωνή του Ισραήλ, και παρέδωσε τους Χαναναίους. και τους κατέστρεψαν ολοσχερώς και τις πόλεις τους». Αυτό το εδάφιο δείχνει τη δύναμη της προσευχής: Αν ρωτήσεις τον Θεό, θα καταστρέψει ολόκληρες πόλεις για σένα. 21:3
Ο Θεός στέλνει «πύρινα φίδια» για να δαγκώσουν τον εκλεκτό λαό του, και πολλοί από αυτούς πεθαίνουν. 21:6
Ο Θεός παραδίδει τους Αμορραίους στα χέρια του Μωυσή. (Είσαι στα χέρια του Θεού με τον Μωυσή.) Έτσι ο Μωυσής κάνει το συνηθισμένο πράγμα, σκοτώνοντας τους πάντες «μέχρι να μην μείνει κανένας ζωντανός». Π.Χ. 21:34-35
Ο Θεός λέει στον Βαλαάμ, «Αν έρθουν άνθρωποι να σε καλέσουν, σήκω και πήγαινε μαζί τους». Οι άνθρωποι έρχονται, και ο Βαλαάμ πηγαίνει μαζί τους, όπως ακριβώς είχε διατάξει ο Θεός. «Και ο θυμός του Θεού άναψε επειδή πήγε» -- αλλά απλώς ακολουθούσε τις οδηγίες του Θεού! 22:20-22
Αφού ο λαός "πορνεύει με τις κόρες του Μωάβ", ο Μωυσής τις σκοτώνει όλες. Τότε ο Θεός λέει στον Μωυσή κρεμάστε τα πτώματά τους μπροστά του. Ο Θεός λέει ότι αυτό θα τον ικανοποιήσει. 25:1-5
Όταν ένας από τους Ισραηλίτες φέρνει στο σπίτι μια ξένη γυναίκα, «ο Φινεές (ο εγγονός του Ααρών) τους βλέπει και ρίχνει ένα δόρυ «μέσα από τον άνδρα... και η γυναίκα μέσα από την κοιλιά της». Αυτή η πράξη ευαρεστεί τον Θεό τόσο πολύ ώστε «η πληγή σταμάτησε από τους γιους Ισραήλ». Αλλά όχι πριν 24.000 είχαν πεθάνει. 25:6-9
Για το ανασκολοπισμό του διαφυλετικού ζευγαριού, ο Θεός ανταμείβει τον Φινεές και τους γιους του με το αιώνιο ιεροσύνη. 25:10-13
Ο Θεός λέει στον Μωυσή πώς να φροντίζει τους πλησίον του λέγοντας: «Εξοργίστε τους Μαδιανίτες και χτυπήστε τους». 25:16-17
Το έδαφος καταπίνει τον Κορέ και τους συντρόφους του και μια φωτιά κατακαίει 250 άνδρες. 26:10
«Και ο Ναδάβ και ο Αβιούδ πέθαναν όταν πρόσφεραν ξένη φωτιά μπροστά στον Κύριο». Όταν πηγαίνετε για κάμπινγκ, αποφύγετε να κάνετε ασυνήθιστες πυρκαγιές. 26:61
Ο Θεός λέει στον Μωυσή να ανέβει στο όρος Αβαρίμ, όπου θα δει τη γη της επαγγελίας. Αφού το δει, ο Μωυσής θα πεθάνει -- αφού χτύπησε τον βράχο για να βγάλει νερό από αυτόν (αντί να του μιλήσει απλώς). βλ. Αριθμοί 20:6-12 27:12-14
Υπό την κατεύθυνση του Θεού, ο στρατός του Μωυσή νικά τους Μαδιανίτες. Σκοτώνουν όλα τα ενήλικα αρσενικά, αλλά παίρνουν τις γυναίκες και Παιδιά αιχμάλωτα. Όταν ο Μωυσής μαθαίνει ότι άφησαν μερικούς ζωντανούς, λέει θυμωμένος: «Έσωσες όλες τις γυναίκες ζωντανές; Σκότωσε παν αρσενικον μεταξυ των μικρων, και θανατωσον πασαν γυναικα ητις εγνωρισε ανδρα με το να κοιμηθη μετ' αυτου. Αλλά όλες οι γυναίκες, τα παιδιά, που δεν έχετε γνωρίσει άνθρωπο πλαγιάζοντας μαζί του, κρατήστε τη ζωή για τον εαυτό σας». Έτσι επέστρεψαν και έκαναν όπως ο Μωυσής (και πιθανώς ο Θεός) δίδαξε, σκοτώνοντας τους πάντες εκτός από τις παρθένες. Με αυτόν τον τρόπο απέκτησαν 32.000 παρθένες -- Ουάου! (Ακόμα και ο Θεός παίρνει μερικά από τα λάφυρα -- συμπεριλαμβανομένων των παρθένων.) 31:1-54
«Το θήραμα που πιάστηκε από άνθρωπο και από κτήνος» ήταν προσφέρεται ως «υψούμενη προσφορά του Κυρίου». 31:26-29
Ο Θεός σκότωσε όλα τα πρωτότοκα της Αιγύπτου. 33:4
Ο Θεός λέει στον Μωυσή να εξοντώσει τους κατοίκους της Χαναάν και να καταστρέψει όλα τα θρησκευτικά σύμβολα και τα υπάρχοντά τους. 33:50-52
Αλλά αν οι Ισραηλίτες δεν τους σκοτώσουν όλους, τότε ο Θεός θα τους κάνει να τρυπήσουν τα μάτια τους και αγκάθια στα πλευρά τους. Και θα κάνει στους Ισραηλίτες όπως σχεδίαζε να κάνει στους κατοίκους της Χαναάν. 33:55-56
Εάν ένα άτομο σκοτώσει κατά λάθος κάποιον, τότε θα πρέπει να πάει σε μια πόλη καταφυγίου. Αν μπορέσει να φτάσει στην πόλη του καταφυγίου πριν από το Ο «εκδικητής του αίματος» (ο πλησιέστερος συγγενής του θύματος) μπορεί να την πιάσει, τότε είναι ασφαλής, τουλάχιστον μέχρι να πεθάνει ο αρχιερέας (Δεν ξέρω τι σχέση έχει με αυτό). Αν όμως πιαστεί έξω από την πόλη του καταφυγίου, τότε ο εκδικητής του αίματος μπορεί να τη σκοτώσει. 35:11-12
«Ο εκδικητής του αίματος θα σκοτώσει τον φονιά· όταν τον συναντήσει, θα τον θανατώσει». Ο «εκδικητής του αίματος» (ο στενότερος συγγενής του θύματος) πρέπει να δολοφονήσει τον δολοφόνο μόλις τον δει. 35:19, 21
«Αλλά αν ο φονιάς έρθει οποιαδήποτε στιγμή έξω από τα σύνορα της πόλης του καταφυγίου του... και ο εκδικητής του αίματος σκοτώνει τον φονιά. Δεν θα είναι ένοχος αίματος. Επειδή έπρεπε να μείνει στην πόλη του καταφυγίου του μέχρι το θάνατο του αρχιερέα» Εάν ο τυχαίος δολοφόνος εγκαταλείψει την πόλη του καταφυγίου και πιαστεί από τον εκδικητή του αίματος, τότε ο εκδικητής μπορεί νόμιμα να σκοτώσει τον τυχαίο δολοφόνο. 35:26-28
«Όποιος σκοτώσει κάποιον, ο δολοφόνος θα θανατωθεί». 35:30
«Η γη δεν μπορεί να καθαριστεί από το αίμα που χύνεται σε αυτήν, αλλά από το αίμα εκείνου που την έχυσε». 35:33 (269)
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου