Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2014

Οι περιπλανήσεις της ψυχής-πεταλούδας προς την Αθανασία

Οι περιπλανήσεις της ψυχής-πεταλούδας προς την Αθανασία
Στην αρχαία Ελλάδα οι πεταλούδες ονομάζονταν «ψυχές», καθώς πιστευόταν ότι είναι οι ψυχές των νεκρών. Οι Έλληνες απεικόνιζαν την Ψυχή των νεκρών σαν μικρά φτερωτά όντα, ως πτηνά, νυκτερίδες, χρυσαλλίδες, τα οποία καλούνται και "ψυχές" ζωγράφιζαν την Ψυχή στα αγγεία τους σαν φτερωτό Ον, κόρη ή παιδί, που έβγαινε από το στόμα των πεθαμένων, συμβολίζοντας την ζωή που φεύγει με την τελευταία πνοή....

Αυτή, είναι η ψυχή που ελευθερώνεται με την τελευταία πνοή θανάτου της ύλης.
Έτσι αρχικά η ψυχή συνδεόταν με την Πνοή το ζωτικό άνεμο, το πνεύμα. Ύστερα ταυτίστηκε με την πεταλούδα ως σύμβολο, δηλ. ένα σκουλήκι (το γήινο υλικό σώμα) που έχει φτερά πετάει, έχει μικρή διάρκεια ζωής είναι ασταθές και δεν παίρνει ύψος.
Αυτός είναι ο ψυχισμός μας, αντίθετα με τον Αετό, σύμβολο των θείων Πνευματικών δυνάμεων.
Άλλωστε, η αρχαία ελληνική ονομασία της πεταλούδας είναι «ψυχή».
Στην ελληνική γραμματεία η λέξη «ψυχή» πρωτοαπαντάται στον Όμηρο. Η λέξη ‘ψυχή’ προέρχεται από το ρήμα ‘ψύχω’, δηλαδή ‘αναπνέω’. Επομένως, ‘ψυχή’ σημαίνει ‘πνοή’, και συνεπώς ‘ζωή’, αφού δεν μπορεί να υπάρξει ζωή χωρίς πνοή.
Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν την πεταλούδα «σκώληκα ή καμπή», ενώ τη χρυσαλλίδα, το επόμενο δηλαδή στάδιο στάδιο μεταμόρφωσης από την κάμπια, «νεκύδαλλο», που σημαίνει «περίβλημα νεκρού»μέσα από το οποίο βγαίνει η πεταλούδα/ψυχή.
Σύμφωνα πάλι με την ελληνική θρησκεία, ο Ύπνος και ο Θάνατος είναι αδέλφια ότι τα όνειρα έρχονται στον ύπνο με μια πεταλούδα.
Επομένως, δεν είναι παράδοξο που οι αρχαίοι Έλληνες ισχυρίζονταν ότι όταν κοιμόμαστε είναι σα να είμαστε χρυσαλλίδες –φαινομενικά νεκροί, αλλά η πεταλούδα/ψυχή μας είναι ελεύθερη καιενεργητικότατη κατά την διάρκεια του ύπνου μας.

Στην ελληνική μυθολογία η Ψυχή, μια θνητή, απελευθερώθηκε από το θάνατο από τον Δία και ημυθολογική εικονοπλασία την αναπαριστά πολλές φορές με φτερά πεταλούδας.
Απελευθερωμένο από τον θάνατο το σώμα της Ψυχής θα μπορούσε να πετάξει ελεύθερα στα ύψη, αναχωρώντας από τα δεσμά της χρυσαλλίδα της.
Είναι ο μύθος του Έρωτα και της Ψυχής, η οποία απεικονίζονταν με φτερά πεταλούδας, μιας και η πεταλούδα συμβολίζει την ψυχή.
Με την ομορφιά της η Ψυχή ξύπνησε τη ζηλοτυπία της Αφροδίτης, γιατί τον ίδιο τον Έρωτα σαγήνεψε. ΟΖέφυρος την μετέφερε σε μια ανθισμένη κοιλάδα, για να ζήσει σε ανάκτορο ονειρικό. Κάθε νύχτα συναντούσε εκεί έναν εραστή, που υποτίθεται ότι δεν έπρεπε να δει. Με τις κακόβουλες συμβουλές των αδελφών της ξύπνησε η περιέργειά της και προσπάθησε μ’ ένα λυχνάρι να δει ποιος μοιραζόταν το κρεβάτι της. Μια σταγόνα λάδι έπεσε πάνω στον θεό που πέταξε αμέσως μακριά.
Έτσι άρχισε η φοβερή θλίψη, από την οποία θα μπορούσε να ξεφύγει η Ψυχή μόνο με την βοήθεια του θεού Έρωτα.
Στο μύθο η Ψυχή συνδέεται με την πεταλούδα και ο μύθος ερμηνεύεται βάσει αυτής της διπλής ιδιότητας.
Είναι η ιστορία της ψυχής που αγγίζεται από τη θεία αγάπη, αλλά εξαιτίας των λαθών της πρέπει να υποβληθεί σε ορισμένες δοκιμασίες πριν επιτύχει την μακαριότητα της αθανασίας.
Η νυχτοπεταλούδα που προσελκύεται από τη φλόγα, σαν την ψυχή που προσελκύεται από τις θεϊκές αλήθειες, καίει τα φτερά της.
Στην αρχαία Ελλάδα, η πεταλούδα σχετίζονταν με τον Θεό Ερμή ως Ψυχοπομπό.


Ο Τρίπτυχος -Τρισμέγιστος- Θεός Ερμής εμφανίζεται με τρεις ιδιότητες/επίπεδα, που μπορούν να σχετιστούν με τα τρία στάδια της ύπαρξης της πεταλούδας:
α) Είναι ο Προστάτης των εμπόρων, των ταξιδευτών και των κλεφτών. Αυτή είναι η πλέον υλιστική και ‘ρηχή’ πτυχή του Ερμή.
Ομοίως, το πρώτο στάδιο της πεταλούδας είναι η αχόρταγη κάμπια, που το μόνο που κάνει είναι να τρώει διαρκώς.
β) Είναι ο Αγγελιοφόρος των Θεών. Αυτή είναι η ανώτερη πτυχή του Ερμή.
Στην πραγματικότητα σ’αυτό του το επίπεδο δεν κάνει τίποτε άλλο πέραν του να μεταφέρει μηνύματα από τους Θεούς στους ανθρώπους και από τους ανθρώπους στους Θεούς.
Σ’αυτό του το επίπεδο δεν μπορεί να σχετιστεί απόλυτα ούτε με τα επίγεια θέματα ούτε με τα ουράνια. Είναι μονάχα ο μεσάζοντας.
Ομοίως, το δεύτερο στάδιο της πεταλούδας είναι η χρυσαλλίδα, η οποία δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να… περιμένει. Κλεισμένη στο κουκούλι της, επεξεργάζεται τα όσα αφομοίωσε ως κάμπια και αναμένει την μεταμόρφωσή της σε πεταλούδα.
γ) Είναι ο Ψυχοπομπός και για τους Μυστικιστές ο Δάσκαλος.
Αυτό είναι το ανώτατο επίπεδο του Ερμή. Είναι ο οδηγός των ψυχών και δάσκαλος όσων επιθυμούν να μάθουν τα μυστικά των Θεών και του σύμπαντος.
Με τον Ερμή στο πλευρό του, ο άνθρωπος μπορεί να μεταμορφωθεί από αδαής μαθητευόμενος σεσοφός μύστης.
Ομοίως, στο τελευταίο στάδιό της, η χρυσαλλίδα σπάει το κουκούλι της και εμφανίζεται ως πανέμορφηπεταλούδα.
Η μεταμόρφωσή της, από ασήμαντη κάμπια σε ύπαρξη ομορφιάς κι ελευθερίας, ολοκληρώθηκε.
Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να τοποθετούσαν χρυσαφιές πεταλούδες στους τάφους, συμβολίζοντας τονΕρμή ως Ψυχοπομπό, που θα οδηγήσει την ψυχή του νεκρού στην άλλη ζωή.
Από την Μινωική Κρήτη σε σφραγιδόλιθο βλέπουμε αυτήν την πεταλούδα, με απλωμένα φτερά, που έχουν σχήμα ματιού και συμπληρώνονται κάτω από τρεις ομόρροπες καμπύλες γραμμές. Το σώμα είναι ατρακτόσχημο, με λεία επιφάνεια.
Επίσης έχουν βρεθεί πεταλούδες σε σφραγίδες στα Γουρνιά, στην Κνωσό, στην Αγ. Τριάδα, στο Ρούτσιτης Πύλου.
Ο Evans τονίζει την συμβολική σημασία της παράστασης της πεταλούδας, όπως και της χρυσαλλίδας, για την Αθανασία της Ψυχής.
Πιστεύει ακόμη ότι οι σφραγίδες με πεταλούδες κατέχουν μαγική δύναμη, για την προφύλαξη από τα πνεύματα.
Πολλοί άνθρωποι εμπνέονται τόσο από την ιδέα της μεταμόρφωσης, ώστε θεωρούν πως οι πεταλούδες δε θα μπορούσαν ποτέ να έχουν εξελιχθεί κατά τη διάρκεια των εκατομμυρίων ετών εξέλιξης χωρίς τη θεϊκή παρέμβαση.
Είτε όμως είναι έργο θεϊκής παρέμβασης ή απλά μια διαδικασία της φύσης, εκείνο που πυροδοτεί την ανθρώπινη φαντασία είναι ή ίδια η έννοια της μεταμορφωτικής διαδικασίας και της ελευθερίας που συνεπάγεται η δυνατότητα της πτήσης.
Φαίνεται να αγνοεί το ανθρώπινο πλάσμα πως προέρχεται από το ίδιο κουκούλι της σκοτεινής μήτραςκαι πως υφίσταται την ίδια μετουσιωτική διαδικασία, ή απλά αναγνωρίζει ενδόμυχα κάποια συγγένεια σε τούτη τη διαδικασία; Ο κύκλος μεταμόρφωσης της πεταλούδας συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα εν είδει μαγείας.
Η ανθρώπινη αλλαγή ακολουθεί τους δικούς της χρονικούς περιορισμούς και περνά συνήθως απαρατήρητη.
Είναι όμως η ίδια μεταμόρφωση και ακολουθεί τους ίδιους αμετάβλητους εξελικτικούς νόμους, έως ότου φθάσει στη δική της πτήση.
«Το γνωρίζεις ότι είναι η πεταλούδα που μας φέρνει τα όνειρά μας, που μας φέρνει τα νέα όταν κοιμόμαστε» - Μαυροπόδαρος Ινδιάνος
«Ήμουν πριν άνθρωπος που ονειρεύτηκε ότι ήταν πεταλούδα ή μήπως είμαι τώρα πεταλούδα που ονειρεύεται ότι είναι άνθρωπος;» - Τσουάνγκ Τζου

Γίνε ο Εαυτός σου!

Έτσι λοιπόν ο πιο δύσκολος αγώνας που θα χρειαστεί να παλέψεις, είναι ο αγώνας για να γίνεις ο εαυτός σου...

Θα τον συνεχίσεις αυτό τον αγώνα σ' όλη σου τη ζωή μέσα σ' ένα κόσμο, όπου οι άλλοι αισθάνονται πιο άνετα, αν είσαι όπως σε θέλουν αυτοί... 

Αν όμως παραιτηθείς από τον εαυτό σου, δε θα σου μείνει τίποτε...

Μην το στερηθείς...

Μη στερηθείς τον εαυτό σου...

Βρες τον, συνάντησέ τον...

Χαιρέτησέ τον και πες του: «Γεια σου...!

Πού κρυβόσουν όλα αυτά τα χρόνια;

Τώρα που βρεθήκαμε, θα συνεχίσουμε μαζί»...

Τότε θα δεις ότι ο εαυτός σου δεν έχει τέλος...

Το δυναμικό σου είναι απεριόριστο...

Κανείς δεν μπόρεσε να βρει ποια είναι τα όρια του ανθρώπινου δυναμικού...

Θα μάθεις ν' αγγίζεις, όπως δεν έχεις αγγίξει ποτέ...

Να κοιτάζεις, όπως δεν κοίταξες ποτέ...

Να ακούς, όπως δεν άκουσες ποτέ...

Να νιώθεις, όπως δεν ένιωσες ποτέ!

Να «είσαι» ο εαυτός σου, όπως δεν ήσουν ποτέ...

Ζητώ συγνώμη...

Ζητώ συγνώμη από το παρελθόν που δεν το έσφιξα δυνατά στην αγκαλιά μου.

Ζητώ συγνώμη από το μέλλον, που δεν το θαυμάζω όπως θα έπρεπε και γιατί επίσης δεν το λαμβάνω καν υπόψη μου.

Ζω το εδώ & τώρα, & "τρέφομαι" από την στιγμή, από την στιγμή αναπνέω, γιατί δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο που να με ζεσταίνει όπως το παρόν.


Ζητώ συγνώμη και σε σένα που με κοιτάς & δεν με αναγνωρίζεις σαν αδελφό σου, αλλά εγώ είμαι ο γιος του χρόνου & του σύμπαντος.

Είμαι ο γιος της γης & του ανέμου.

Στον κόσμο αυτό υπάρχει πάντα ένα άτομο που περιμένει ένα άλλο...

Στον κόσμο αυτό 

υπάρχει πάντα ένα άτομο

που περιμένει ένα άλλο...

είτε στη μέση μιας ερήμου…

είτε στη μέση μιας μεγάλης
πόλης...

Κι όταν οι δύο αυτοί άνθρωποι διασταυρώνονται
και οι ματιές σμίγουν....

το παρελθόν και το μέλλον χάνουν τη σημασία τους...

 & το μόνο πράγμα που υπάρχει είναι εκείνη η στιγμή μαζί με την απίστευτη βεβαιότητα ότι τα πάντα
κάτω από τον ήλιο είναι γραμμένα από το ίδιο Χέρι….

το Χέρι που αφυπνίζει την Αγάπη...

Paulo Coelho

Σας Ευχαριστώ!


Ευχαριστώ όλους εκείνους που γελούν με τα όνειρά μου... εμπνέουν τη φαντασία μου.

Ευχαριστώ όλους όσους με γεμίζουν ψέματα... μου δίνουν τη δύναμη της αλήθειας.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που δεν έχουν πιστέψει σε μένα... μου έμαθαν πως μετακινούνται τα βουνά.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με πολεμούν... προκαλούν το θάρρος μου.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που ήθελαν να μου επιβάλουν περιορισμούς... μου δίδαξαν την αξία της ελευθερίας.

Ευχαριστώ όλους όσους μου έχουν προκαλέσει σύγχυση... έχει γίνει σαφής η θέση μου.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν εγκαταλείψει... μου έδωσαν χώρο για να δημιουργήσω.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν προδώσει, όσους καταχράστηκαν τα αισθήματα μου... μου επέτρεψαν να είμαι προσεκτικός.

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με έχουν βλάψει... με έμαθαν να αναπτύσσομαι μέσα από τον πόνο.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που διαταράσσουν την ηρεμία μου δημιουργώντας μου προβλήματα... μου έδωσαν δύναμη να τα αντιμετωπίζω.

Ευχαριστώ όλους εκείνους που με έριξαν στο έδαφος... μου έδωσαν την ευκαιρία και τη δύναμη να μάθω να σηκώνομαι.

 Ευχαριστώ όλους εκείνους που έχουν κερδίσει εις βάρος μου... μου έδειξαν ότι όλοι είναι σε θέση να χάσουν.

Το πιο σημαντικό... θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους με αγαπούν όπως κι εγώ.

Σας ευχαριστώ!

Paulo Coelho

ΦΑΝΤΑΣΙΑ

kagaya_fadasia
Η ζωή του ανθρώπου είναι μια ισόβια αψιμαχία με το θάνατο –μήπως θα μπορούσε να ‘τανε κι αλλιώς; Μας σπρώχνει πεισματικά προς το αναπότρεπτο μέλλον μας όμως εμείς την αντιλαμβανόμαστε ως αυταπάτη που προσπαθεί να μας επιβληθεί. Αν θέλουμε να αποφύγουμε το κοφτερό και βαθύ ανασκάλεμα της ψυχής μας, που συνήθως μας εκμηδενίζει, τότε η ΦΑΝΤΑΣΙΑ είναι το τέλειο καταφύγιο (εκτός αν μας επιβάλει μια καταστροφική απεικόνιση του εαυτού μας). Μέσα σε δευτερόλεπτα μας ανεβάζει στα ουράνια και μας καταποντίζει στα τάρταρα. Ανοίγει τους ορίζοντές μας και μας καλεί να ξεπεράσουμε όρια και απαράδεκτες σταθερές. Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ μας εγκλωβίζει και μας απελευθερώνει ταυτόχρονα. Μας βοηθά να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας και να συνδεθούμε με το Σύμπαν και με την άυλη φύση της πραγματικότητας. Ας σεβαστούμε λοιπόν τη δύναμή της κι ας αφήσουμε τους παρακάτω σοφούς συνανθρώπους μας να την υμνήσουν …  Γιώργος Στάμκος
«Ο κόσμος της πραγματικότητας έχει τα όριά του. Ο κόσμος της φαντασίας είναι απέραντος». Ζαν Ζακ Ρουσώ
«Η Φαντασία δεν γεννά παραφροσύνη. Αυτό που γεννά την παραφροσύνη είναι η λογική!» Τεντ Κατζίνσκι
«Η φαντασία είναι μια πόρτα προς το όνειρο. Όταν είσαι παιδί είναι μονίμως ανοικτή. Όσο μεγαλώνεις ανοίγει ολοένα και λιγότερο». Στίβεν Πολιακόφ
«Η φαντασία κυβερνά τον κόσμο». Ναπολέων Βοναπάρτης
«Αν έχεις κτίσει κάστρα στον αέρα, δεν είναι απαραίτητο να πάει χαμένη η δουλειά σου. Εκεί πρέπει να βρίσκονται. Τώρα, κτίσε από κάτω τους και τα θεμέλια». Henry D. Thoreau
«Μόνο στη φαντασία του ανθρώπου βρίσκει κάθε αλήθεια μια αποτελεσματική και αδιαμφισβήτητη υπόσταση. Η φαντασία και όχι η επινόηση είναι η υπέρτατη κυρίαρχος της τέχνης, όπως και της ζωής». Τζόζεφ Κονραντ
«Η φαντασία μας συχνά μας πηγαίνει σε κόσμους που ποτέ δεν υπήρξαν και ποτέ δεν θα υπάρξουν. Χωρίς αυτήν όμως δεν θα πηγαίναμε πουθενά». Carl Sagan
«Η φαντασία δόθηκε στον άνθρωπο ως αντιστάθμισμα για ό,τι δεν είναι, ένα αστείο που τον καθησυχάζει για το τι είναι». Φράνσις Μπέικον
«Αν μπορείτε να το φανταστείτε, τότε είναι φανταστικό. Αν είναι φανταστικό, τότε μπορεί να πραγματοποιηθεί». Bruce DePalma.
«Τίποτε δεν είναι τόσο θαυμαστό για να είναι αληθινό». Μάικλ Φάραντεϊ
«Ότι μπορείς να φανταστείς είναι πραγματικό». Πάμπλο Πικάσο
«Το αληθινό δείγμα διάνοιας δεν είναι η γνώση αλλά η φαντασία».  Μπέικον Φράνσις
«Αν νομίζετε πως αυτό το Σύμπαν είναι το χειρότερο, που να δείτε και κάποια άλλα…» Φίλιπ Κ. Ντικ
«Η ζωή είναι πιο παράξενη από τη Φαντασία». Λόρδος Μπάιρον
«Ζήσε μέσα από τη φαντασία σου, όχι μέσα από την ιστορία σου». Stephen Covey
«Το παιδί που μεγαλώνει, όταν σταματάει το παιχνίδι, δεν εγκαταλείπει τίποτε άλλο παρά τα πραγματικά αντικείμενα. Αντί να παίζει, τώρα φαντασιώνεται. Κτίζει κάστρα στον αέρα και δημιουργεί αυτά που ονομάζονται ονειροπολήσεις» Σίγκμουντ Φρόιντ
«Τη στιγμή που κάποιος δημιουργεί μια θεωρία, η φαντασία του βλέπει στο κάθε τι μόνο τα χαρακτηριστικά που επιβεβαιώνουν τη θεωρία του». Τόμας Τζέφερσον
«Να μη ξεχνάμε! Όσο πιο ψηλά πετάμε, τόσο πιο μικροί φαντάζουμε σ’ εκείνους που δεν μπορούν να πετάξουν». Φρειδερίκος Νίτσε
«Ονειροπόλος είναι αυτός που βρίσκει το δρόμο του μόνο στο φεγγαρόφωτο. Η τιμωρία του είναι ότι βλέπει την αυγή πριν απ’ τους υπόλοιπους ανθρώπους». Όσκαρ Γουάϊλντ
«Η φαντασία μιμείται. Το κριτικό πνεύμα είναι που δημιουργεί». Όσκαρ Γουάϊλντ
«Η εξυπνάδα είναι η σύζυγος, η φαντασία είναι η ερωμένη, η μνήμη είναι η υπηρέτρια». Βίκτωρ Ουγκώ
«Η φαντασία είναι ένας κόσμος από μόνη της. Μια διαφορετική χώρα. Ένα ξεχωριστό έθνος. Και είναι πραγματικά υπέροχος μέρος». Τζορτζ Σήτον
«Ένα όνειρο που το ονειρεύεσαι μόνος σου παραμένει ένα όνειρο. Ένα όνειρο που το μοιράζεσαι με άλλους γίνεται πραγματικότητα». Τζον Λένον
«Τίποτε δεν συμβαίνει αν πρώτα δεν είναι όνειρο». Καρλ Σάντμπεργκ
«Πιστεύω στα πάντα μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο. Έτσι, πιστεύω στα ξωτικά, στους μύθους, στους δράκους. Υπάρχουν, έστω κι αν είναι μόνο μέσα στο μυαλό σου. Ποιος είπε ότι τα όνειρα και οι εφιάλτες είναι λιγότερο πραγματικά απ’ το εδώ και τώρα;» Τζον Λένον
«Ναι, το φανταστικό είναι η τέχνη της Απόδρασης κι αυτό ακριβώς είναι το μεγαλείο της». Τζων Ρ.Ρ. Τόλκιν
«Η αλήθεια είναι πάντα παράξενη, πιο παράξενη από τη φαντασία». Λόρδος Βύρωνας
«Οι μύθοι είναι δημόσια όνειρα, τα όνειρα είναι ιδιωτικοί μύθοι». Τζόζεφ Κάμπελ
«Ο άνθρωπος που δεν έχει φαντασία δεν έχει φτερά». Μοχάμετ Άλι
«Όταν η φαντασία εγκαταλείπεται από τη λογική, οδηγεί σε απίθανα τερατουργήματα. Όταν συνενώνεται με τη λογική, είναι η μητέρα των τεχνών και η πηγή των θαυμάτων τους». Φρανσίσκο Γκόγια
«Οι φαντασιώσεις είναι τα πρωτογενή περιεχόμενα των ψυχικών ασυνείδητων διεργασιών». Σούζαν Άιζακ

Κρήτη: Σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα στη Ζώμινθο

Μετά από πεντέμιση εβδομάδες ανασκαφής στη Ζώμινθο το ήδη μεγάλο κτήριο της Ζωμίνθου στα 1187μ. ύψος επεκτάθηκε με την αποκάλυψη νέων χώρων.

Στις νέες ανασκαφές που έγιναν υπό την διεύθυνση της Έφης Σαπουνά Σακελλαράκη, η οποία συνεχίζει το έργο του συζύγου της Γιάννη Σακελλαράκη με πλήθος νέων αρχαιολόγων, τεχνιτών, αρχιτεκτόνων και επιστημόνων άλλων ειδικοτήτων αποκαλύφθηκαν έξι θύρες στον κεντρικό διάδρομο μήκους 25 μ..
Οι θύρες οδηγούν προς τα ανατολικά και δυτικά διαμερίσματα τα οποία είναι προς το παρόν εκατό στο ισόγειο και τον πρώτο όροφο ενώ παράλληλα άλλοι διάδρομοι δημιουργούν μια λαβυρινθώδη εντύπωση.
Κάτω από τους τοίχους του νέου ανακτόρου αποκαλύφθηκαν αίθουσες με ισχυρές βάσεις κιόνων του τέλους των παλαιών ανακτόρων ενώ μια άλλη υπόστυλη αίθουσα αποκαλύφθηκε σε χώρο στο νότιο τμήμα του κτηρίου.
Σημειώνεται ότι σε 2 από τις 6 βάσεις κιόνων που αποκαλύφθηκαν διατηρήθηκε το κατώτερο τμήμα του ξύλινου κίονα. Πολλά είναι επίσης τα κλιμακοστάσια που βρέθηκαν στις φετινές ανασκαφές συμπληρώνοντας αυτά που είχαν βρεθεί στις ανασκαφές του 1990 από τον Γιάννη Σακελλαράκη.
Έξω και βόρεια από το κεραμικό εργαστήριο αποκαλύφθηκε κεραμικός κλίβανος που τμήμα είχε επίσης αποκαλυφθεί στις ανασκαφές του 1990.
Σε χώρο βόρεια του φωταγωγού αποκαλύφθηκε αγωγός ύδρευσης με πλακοειδείς λίθους ο οποίος συνεχίζεται και στον διάδρομο δυτικά των εργαστηρίων.