Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Έρωτας στο διαδίκτυο: Tι σημαίνoυν τα like που μου κάνει;

«Συνάντηση» στο inbox ή στο chat.. αν δεν βρεθούμε κάνε τουλάχιστον like να δω ότι ενδιαφέρθηκες.. Για ποιους λόγους εθιζόμαστε στις σχέσεις μέσω διαδικτύου, ποια άτομα επιλέγουν να δημιουργούν τέτοιες σχέσεις, tips ασφάλειας.
 
5 χρόνια πριν: οι περισσότεροι περιμένανε να βγούνε έξω με την παρέα, να διασκεδάσουν, να πούνε τα νέα τους, να δούνε κόσμο. Ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα φιλί από τους δικούς σου ανθρώπους και ξεχνούσες (ή τουλάχιστον προσπαθούσες) αυτό που σε ζόριζε. Το κινητό συνήθως ξεχασμένο στην τσάντα - εκτός αν ήσουν φρεσκοερωτευμένος - και η αιτία να φωνάξει η μαμά που κυριευόταν από έντονη ανησυχία για το που μπορεί να είσαι και να μην απαντάς. Το διαδίκτυο ήταν βοηθητικό κυρίως για τις εργασίες της σχολής. Οι γνωριμίες και τα ραντεβού μέσω διαδικτύου ήταν μια ακόμη πληροφορία στις τόσες που άκουγες καθημερινά χωρίς δίνεις περαιτέρω προσοχή.
 
Σήμερα: Μπορεί να έχει τύχει σε κάποιο άτομο στην παρέα ή σε εσάς τους ίδιους να αποφύγετε μια έξοδο ή να φύγετε από το μαγαζί που ήσασταν γιατί βαρεθήκατε ή νυστάξατε και να πάτε στο σπίτι για να μπείτε στο διαδίκτυο (ίσως και μέχρι τα ξημερώματα). Κάποια άτομα προτιμούν να μιλάνε με τις ώρες στο διαδίκτυο, να γνωρίζουν νέους ανθρώπους και να δημιουργούν ερωτικές σχέσεις. Ακόμη και έξω όταν βγαίνουν για καφέ κυκλοφορούν με laptop, netbook ψάχνοντας διακαώς (ασύρματη) σύνδεση στο διαδίκτυο για να ελέγξουν τα mail τους, τυχόν ειδοποίηση ή την κινητικότητα των φίλων τους (κυρίως στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης). Τσεκάρουν συνεχώς το κινητό τους (ακόμη και όταν δεν χτυπάει - θα το άκουγαν, το ξέρουν, αλλά ας ρίξουν μια ματιά μήπως κάτι έπαθε ο ήχος) ή ην ηλεκτρονική τους ατζέντα για να έχουν την αίσθηση του ελέγχου.Έχετε παρατηρήσει ένα τέτοιο άτομο ή τον εαυτό σας όταν επιδιώκει αλλά αδυνατεί να συνδεθεί στο διαδίκτυο πως αντιδρά;
 
Ανησυχία και άγχος όταν υπάρχει αδυναμία σύνδεσης στο διαδίκτυο
76% των Βρετανών παραδέχονται ότι δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς το διαδίκτυο (είναι εθισμένοι σε αυτό). Σύμφωνα με τους αναλυτές της βρετανικής εταιρείας The Future Laboratory που διεξήγαγαν τη μελέτη (2009), 2 στους 3 ανθρώπους βιώνουν εκνευρισμό και άγχος όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα επικοινωνίας είτε γιατί το κινητό τους δεν έχει σήμα είτε γιατί δεν είναι καλή ή έχει υποστεί βλάβη η σύνδεση του διαδικτύου. Όταν η επικοινωνία αποκαθίσταται νιώθουν πιο ήρεμοι. Ο όρος discomgooglation [από τις λέξεις «discombobulate» που σημαίνει 'προκαλώ σύγχυση/εκνευρισμό και «Google»] περιγράφει με τον καλύτερο τρόπο αυτό το αίσθημα υποδηλώνοντας ότι οι νέες επικοινωνιακές τεχνολογίες έχουν το στοιχείο του εθισμού καθώς τα άτομα βιώνουν ότι κάτι τους λείπει όταν δεν τις έχουν.
 
Σε τι εθιζόμαστε
Πιάνετε τον εαυτό σας να κάθετε περισσότερη ώρα από όσο σκόπευε αρχικά να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο; Τσεκάρετε αρκετές φορές τα mail σας πριν κάνετε οποιαδήποτε άλλη δουλειά; Επιδιώκετε να βρείτε έστω και λίγο χρόνο παραπάνω για να μιλήσετε στο chat; Αν απαντάτε θετικά διερευνήστε τι ρόλο παίζει το διαδίκτυο και οι διαδικτυακές σχέσεις που δημιουργείτε, στη ζωή σας.
Παράγοντες που κάνουν θελκτική την εκτεταμένη χρήση του διαδικτύου και τις διαδικτυακές σχέσεις
  • Ανωνυμία και απομάκρυνση από την πραγματική ζωή (ζούνε μια άλλη ζωή έτσι όπως τη φαντάζονται και τη θέλουν)
  • Άρση των αναστολών (εμπιστεύονται περισσότερο τον εαυτό τους χωρίς να σκέφτονται ενδεχόμενες αρνητικές επιπτώσεις - παραποιούν τα προσωπικά τους στοιχεία υιοθετώντας διαφορετικές ταυτότητες και αφήνουν τη φαντασία να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο)
  • Πρόσβαση (απλή και εύκολη, οποιαδήποτε στιγμή)
  • Δυνατότητα μεγαλύτερου ελέγχου (σε σύγκριση με τον περιορισμένο που έχουν στην πραγματική ζωή)
  • Αυξημένη οικειότητα (είναι αξιοσημείωτο ότι οι διαδικτυακές σχέσεις δημιουργούνται και εξελίσσονται ταχύτατα, σε αντίθεση με την πραγματική ζωή που θα χρειαζόταν πολύ περισσότερο χρόνο, καθώς τα άτομα δεν έχουν τη δυνατότητα να ελέγξουν αποδοκιμασία ή ψεύδη από το άλλο άτομο)
  • Ευκολία διαφυγής ('προσόν' για το χρήστη να αποφεύγει δυσάρεστα συναισθήματα ή καταστάσεις, μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά, να δημιουργήσει σχέση χωρίς καμία υποχρέωση και το ίδιο ξαφνικά να εξαφανιστεί [αλλάζοντας την ηλεκτρονική του διεύθυνση]
Ποιοι επιλέγουν τις διαδικτυακές σχέσεις
Άτομα
  • που μπορεί να έχουν απογοητευθεί από προηγούμενες διαπροσωπικές σχέσεις οπότε το διαδίκτυο λειτουργεί σαν προστατευτικό κάλυμμα
  • εσωστρεφή ή πολύ κλειστά που μπορούν εύκολα να προσεγγίσουν και να προσεγγιστούν από άλλα άτομα
  • μοναχικά ή με χαμηλή αυτοπεποίθηση
  • με αναπηρία
  • που προσβλήθηκαν από κάποια νόσο
  • με κάποια ψυχοπαθολογία (η οποία ενισχύεται ή επιδεινώνεται μέσω της εικονικής ζωής που επιλέγουν ως φαντασιωτική διέξοδο)
  • που περνούν κάποια συγκεκριμένη 'φάση' στην οποία προτιμούν την έμμεση παρά την πρόσωπο-με-πρόσωπο επικοινωνία
tips ασφάλειας
¬  διαφύλαξε την ανωνυμία σου (απέφυγε να δίνεις προσωπικά στοιχεία αν είσαι σε δικτυακούς τόπους αποκλειστικά για αναζήτηση συντρόφων [on line dating] - αν είσαι σε σελίδες τύπου facebook επέλεξε σε ποιες πληροφορίες θα έχουν πρόσβαση οι άλλοι και τι θέλεις να κοινοποιήσεις)
¬  ζήτησε φωτογραφία του ατόμου με το οποίο συνομιλείς - αν το αποφεύγει καλύτερα να σταματήσεις αυτή την επικοινωνία (στο facebook τσέκαρε τι φωτογραφίες ανεβάζει, αν αποφεύγει να έχει δικές του για άλλους λόγους πέρα από ηθικούς)
¬  δοκίμασε τηλεφωνική επικοινωνία για να ελέγξεις τις κοινωνικές του δεξιότητες [μπορείς να επιλέξεις να καλέσεις εσύ και ο αριθμός να είναι απόρρητος)
¬  αν αποφασίσεις να συναντηθείτε επέλεξε δημόσιο χώρο σε ώρα αιχμής (π.χ. εστιατόριο), δώσε σε ένα φίλο το όνομα και το τηλέφωνο του ατόμου που πρόκειται να συναντήσεις και πες του που πηγαίνεις και τι ώρα σκοπεύεις να επιστρέψεις. Απέφυγε να δεχτείς να έρθει να σε πάρει από το γραφείο ή το σπίτι και να σε επιστρέψει σε αυτό
¬  παρατήρησε ανησυχητικά σημάδια: εκφράζει συχνά θυμό, σε πιέζει, δίνει ανακριβείς πληροφορίες (ακόμη και για την ηλικία); σκέψου το ξανά για να το συνεχίσεις
¬  προστάτευσε τον εαυτό σου: νιώθεις ανασφάλεια με αυτό το άτομο; α)αν είσαι on line αποσυνδέσου ή κάνε φραγή (block) ή αναφορά (report) του ατόμου, β)αν είστε σε δημόσιο χώρο στείλε διακριτικά μήνυμα σε κάποιο φίλο ή τηλεφώνησέ του από κάποιο άλλο χώρο (π.χ. τουαλέτα) να έρθει να σε βρει - μπορείς να καλέσεις και την αστυνομία, μη ντραπείς

Θρασύβουλος: Ο Αθηναίος που κατέλυσε το καθεστώς των 30 Τυράννων

Μετά την ήττα της Αθήνας στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, ο Θρασύβουλος ηγήθηκε της δημοκρατικής αντίστασης ενάντια στη νέα ολιγαρχική κυβέρνηση, γνωστή ως οι Τριάκοντα Τύραννοι, την οποία οι νικητές του πολέμου, Σπαρτιάτες, είχαν επιβάλει στην Αθήνα.

Το 404 π.Χ., οδήγησε μια μικρή δύναμη εξόριστων, εισέβαλλε στην Αττική και, μετά από μερικές μάχες, νίκησε αρχικά τη σπαρτιατική φρουρά και κατόπιν τις ολιγαρχικές δυνάμεις.


Ο Θρασύβουλος και οι άνδρες του ήταν κατά πολύ λιγότεροι αριθμητικά (5 προς 1). Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι εξόριστοι έτρεψαν σε φυγή τους αντιπάλους τους, ενώ θανάτωσαν και τον Κριτία, άτυπο αλλά ουσιαστικό αρχηγό των Τριάκοντα.

Οι πλειοψηφία των σημαντικότερων αρχαίων ιστοριογράφων απέδωσαν στον Αλκιβιάδη τα εύσημα για τις μεγάλες νίκες του 411 π.Χ., αλλά ορισμένοι, όπως ο Κορνήλιος Νέπος, υπογράμμισαν το σημαντικό ρόλο που έπαιξε ο Θρασύβουλος.

Όπως αναφέρει ο Κορνήλιος Νέπος: Αυτή η ευγενική πράξη, τότε, ανήκει αποκλειστικά στο Θρασύβουλο.

Επειδή όταν οι Τριάκοντα Τύραννοι, τους οποίους διόρισαν οι Λακεδαιμόνιοι, καταπίεζαν την Αθήνα σε μια κατάσταση δουλείας, και που εν μέρει έδιωξαν από τη χώρα τους, και εν μέρει θανάτωσαν, μεγάλο αριθμό πολιτών των οποίων την τύχη είχαν λυπηθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου, και είχαν μοιραστεί μεταξύ τους την περιουσία τους που είχε κατασχεθεί, δεν ήταν απλά ο πρώτος, αλλά και ο μοναδικός άνδρας που από την αρχή τους κήρυξε τον πόλεμο.

Ο πατέρας του Θρασύβουλου ονομαζόταν Λύκος και καταγόταν από τον Δήμο Στειρίας (το σημερινό Πόρτο Ράφτη). Όταν το 411 π.X. το δημοκρατικό πολίτευμα της Αθήνας καταλύθηκε από την ολιγαρχία των Τετρακοσίων, ο Θρασύβουλος στάλθηκε στη Σάμο μαζί με ένα εκστρατευτικό σώμα με την αποστολή να πείσει τους συμμάχους των Αθηναίων Σαμίους να αποδεχθούν την πολιτειακή αλλαγή που είχε συντελεστεί στην Αθήνα.

Ο Θρασύβουλος όμως, μαζί με έναν άλλον άξιο στρατιωτικό και εξίσου δημοκράτη, τον Θράσυλλο, έπεισε τους άνδρες των πλοίων να στασιάσουν εναντίον του καθεστώτος των Τετρακοσίων, να ορκιστούν πίστη στα δημοκρατικά ιδεώδη και στη συνέχιση του πολέμου εναντίον των Σπαρτιατών, παρά τις αντιρρήσεις των προδοτών πολιτικών οι οποίοι διοικούσαν εκείνη την εποχή την Αθήνα ελέω Σπάρτης.

Μολονότι μεταξύ των πληρωμάτων υπήρχαν και άνδρες οι οποίοι δεν διαφωνούσαν με το ολιγαρχικό πολίτευμα που είχε καταλύσει τη δημοκρατία στην Αθήνα, ο Θρασύβουλος κατόρθωσε να τους συμφιλιώσει με τους δημοκρατικούς και όλοι μαζί οι στρατιώτες εξέλεξαν αυτόν και τον Θράσυλλο στρατηγούς τους.

Έτσι ο αθηναϊκός στόλος, με τη βοήθεια και των Σαμίων, οι οποίοι τάχθηκαν εναντίον του καθεστώτος των Τετρακοσίων, ετοιμάστηκε για να αντιμετωπίσει τον στόλο των Πελοποννησίων και να ξεπλύνει την ντροπή που είχε υποστεί η Αθήνα κατά τη Σικελική Εκστρατεία.

Επίσης ο Θρασύβουλος κάλεσε σε βοήθεια τον εξόριστο στην Αυλή του σατράπη Τισσαφέρνη Αλκιβιάδη, όχι μόνο επειδή τον εκτιμούσε για τις στρατηγικές του ικανότητες, αλλά και επειδή έλπιζε ότι με τη μεσολάβηση του Αλκιβιάδη θα είχαν και τη συνδρομή των Περσών.

Νίκη στο Κυνός Σήμα

Στο μεταξύ τα πλοία των Πελοποννησίων και των συμμάχων τους Συρακουσίων, με ναύαρχο τον Μίνδαρο, έπλεαν προς τον Ελλήσποντο. Τον Ιούλιο του 411 π.X. οι δύο αντίπαλοι στόλοι βρέθηκαν αντιμέτωποι στο Κυνός Σήμα, κοντά στην Άβυδο.

Οι Σπαρτιάτες και οι σύμμαχοί τους είχαν περίπου 90 πλοία και οι Αθηναίοι γύρω στα 70. Κατά τη ναυμαχία ο Θρασύβουλος είχε την αρχηγία της δεξιάς πτέρυγας του αθηναϊκού στόλου και ο Θράσυλλος της αριστερής.

Με συντονισμένους ελιγμούς οι δύο ναύαρχοι νίκησαν τους Σπαρτιάτες. Λίγο αργότερα έξω από την Άβυδο οι Αθηναίοι νίκησαν πάλι τους Σπαρτιάτες χάρη και στην έγκαιρη επέμβαση του Αλκιβιάδη, ο οποίος κατέφθασε με 18 ακόμη πλοία.

Τον επόμενο χρόνο ο Θρασύβουλος κατέλαβε εξαπίνης τον Μίνδαρο, ο οποίος πολιορκούσε την Κύζικο. Ο Μίνδαρος σκοτώθηκε και ο στρατός του διαλύθηκε. Οι Αθηναίοι κατέλαβαν γύρω στις 60 τριήρεις.

H διάλυση του πελοποννησιακού στόλου από τον Θρασύβουλο και τον Θράσυλλο έδωσε θάρρος στους δημοκρατικούς της Αθήνας, οι οποίοι ανέτρεψαν τους Τετρακοσίους.

Οι νίκες του Θρασύβουλου στα παράλια της Μικράς Ασίας και της Θράκης συνεχίστηκαν. Αλλά όταν το 406 π.X. ο Θρασύβουλος με το αξίωμα του τριηράρχου νίκησε τους Σπαρτιάτες στις Αργινούσες, του ανατέθηκε το καθήκον μαζί με τον Θηραμένη, πρώην μέλος της κυβέρνησης των Τετρακοσίων, να περισυλλέξουν τους ναυαγούς και τους νεκρούς της ναυμαχίας. H επιχείρηση όμως εμποδίστηκε από ξαφνική θύελλα.

H ανατροπή των Τριάκοντα

Το γεγονός ότι ούτε οι ναυαγοί διασώθηκαν ούτε οι νεκροί περισυνελέγησαν ξεσήκωσε άλλη θύελλα στην Αθήνα. Οι πραγματικοί υπαίτιοι όμως, ο Θρασύβουλος και ο Θηραμένης, έριξαν το λάθος στις πλάτες των άλλων οκτώ στρατηγών του αθηναϊκού στόλου με αποτέλεσμα έξι από τους οκτώ να καταδικαστούν σε θάνατο και να εκτελεστούν. Μεταξύ των εκτελεσθέντων ήταν και ο Θράσυλλος.

Μετά τη μεγάλη ήττα των Αθηναίων στους Αιγός Ποταμούς το 404 π.X. οι Σπαρτιάτες εγκατέστησαν νέα ολιγαρχία στην Αθήνα, τους Τριάκοντα Τυράννους, με αρχηγούς τον Θηραμένη και τον Κριτία.

Με τη νέα αυτή τυραννίδα εκατοντάδες Αθηναίοι υποχρεώθηκαν να πιουν κώνειο και χιλιάδες εξορίστηκαν. Μεταξύ των εξορισθέντων ήταν και ο Θρασύβουλος, ο οποίος κατέφυγε στη Θήβα.

Τον Δεκέμβριο όμως του ιδίου έτους ο Θρασύβουλος με άλλους εβδομήντα εξόριστους Αθηναίους δημοκράτες μπήκε κρυφά στην Αττική και κατέλαβε το φρούριο της Φυλής στην Πάρνηθα. Οι ολιγαρχικοί προσπάθησαν να ανακαταλάβουν το φρούριο, αλλά δεν το κατόρθωσαν.

Σύντομα το φρούριο της Φυλής έγινε τόπος συγκέντρωσης και πολλών άλλων δημοκρατικών. Ο στρατός του Θρασύβουλου μεγάλωσε και άρχισε τις επιθέσεις εναντίον των ολιγαρχικών.

Τον Σεπτέμβριο του 403 π.X., αφού κυρίευσε τον Πειραιά και κατατρόπωσε τους ολιγαρχικούς στη μάχη της Μουνιχίας (Φάληρο), όπου σκοτώθηκε και ο Κριτίας, ο Θρασύβουλος μπήκε θριαμβευτής στην Αθήνα και κατέλυσε το τυραννικό καθεστώς των Τριάκοντα.

Αντί όμως οι δημοκρατικοί να αρχίσουν τα αντίποινα, με την καθοδήγηση του Θρασύβουλου συμφιλιώθηκαν με τους ολιγαρχικούς. Έτσι εγκαταστάθηκε ένα είδος δημοκρατικού πολιτεύματος.

Ωστόσο ο Θρασύβουλος, θέλοντας να ανταμείψει τους απλούς ανθρώπους που τον είχαν βοηθήσει στην επαναφορά της δημοκρατίας, πρότεινε στον δήμο να δοθούν τα δικαιώματα του αθηναίου πολίτη στους μετοίκους και στους δούλους οι οποίοι είχαν πολεμήσει εναντίον της τυραννίδας.

Αλλά ενώ ο δήμος ψήφισε την πρόταση του Θρασύβουλου, ο νόμος τελικά ακυρώθηκε στο δικαστήριο της Ηλιαίας για τυπικούς λόγους.

Φορολογία και λεηλασίες

Το 395 π.X. νέος πόλεμος ξέσπασε με τους Σπαρτιάτες. Ο Θρασύβουλος έπεισε τους Αθηναίους να συμμαχήσουν με τους Βοιωτούς εναντίον των Σπαρτιατών, οι οποίοι προσπαθούσαν να ανακτήσουν τη χαμένη θαλασσοκρατορία τους.

Ο Θρασύβουλος στάλθηκε με σαράντα πλοία στη Ρόδο αφενός για να βοηθήσει το νησί να διατηρήσει την ανεξαρτησία του και αφετέρου για να εισπράξει τους φόρους και τους δασμούς από τους συμμάχους της Αθήνας.

Τα επόμενα χρόνια ο Θρασύβουλος με επιτυχημένες επιχειρήσεις στη Θάσο, στη Σαμοθράκη, στο Βυζάντιο και στη Χαλκηδόνα κατόρθωσε να αποκαταστήσει την αθηναϊκή κυριαρχία στο Βόρειο Αιγαίο και στην Προποντίδα, καθώς και να διώξει τους Σπαρτιάτες από τη Λέσβο.

Επιβάλλοντας φόρο 5% στις πόλεις των περιοχών όπου διεξήγε τις επιχειρήσεις του και δασμό 10% επί των εμπορευμάτων που μεταφέρονταν με πλοία από τον Εύξεινο Πόντο, ο Θρασύβουλος εξασφάλισε στην Αθήνα μόνιμα έσοδα.

Ωστόσο οι εχθροί του Θρασύβουλου τον κατηγόρησαν στον δήμο ότι τα χρήματα που εισέπραττε δεν τα απέδιδε εξ ολοκλήρου στην Αθήνα, αλλά κατακρατούσε μεγάλο μέρος των εισπράξεων.

Τότε ο δήμος ανακάλεσε τον Θρασύβουλο, αλλά αυτός δεν υπάκουσε και συνέχισε τις επιχειρήσεις του στο Αιγαίο και στα μικρασιατικά παράλια. Εξακολουθούσε να εισπράττει τους φόρους και τους δασμούς που είχε επιβάλει και να αποδίδει όλα τα χρήματα, όπως τουλάχιστον υποστήριζε ο ίδιος, στην Αθήνα.

Ο κάτοικοι αυτών των περιοχών εξαγριώθηκαν εναντίον του Θρασύβουλου όχι μόνο για τους φόρους που τους ανάγκαζε να πληρώνουν, αλλά και επειδή άφηνε τους άνδρες του να λεηλατούν τους αγρούς και τα χωριά από όπου περνούσαν.

Στην Άσπενδο οι κάτοικοι αντέδρασαν στις λεηλασίες των στρατιωτών του Θρασύβουλου και ένα βράδυ, καθώς αυτός κοιμόταν στη σκηνή του, επιτέθηκαν και τον σκότωσαν.

Ο Θρασύβουλος ήταν αναμφισβήτητα ικανός στρατηγός, με ιδιαίτερες επιτυχίες στο ναυτικό τομέα, και ικανός ομιλητής, αλλά συχνά επισκιαζόταν ή παραμεριζόταν από πιο χαρισματικούς ηγέτες ή από στρατιωτικούς που πέτυχαν θεαματικότερες νίκες.

Κατά τη διάρκεια των δύο δεκαετιών όπου πρωταγωνίστησε, είτε με είτε χωρίς εξουσία στα χέρια του, ο Θρασύβουλος παρέμεινε σταθερός υπερασπιστής της παραδοσιακής δημοκρατίας, και πέθανε αγωνιζόμενος για το ίδιο ιδεώδες το οποίο προάσπισε όταν εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή το 411.

Για τις πράξεις του, ο Θρασύβουλος στεφανώθηκε με ένα στεφάνι ελιάς από τους συμπατριώτες του.

Ποιές πράξεις είναι πράξεις αρετής

Ποιές πράξεις είναι πράξεις αρετήςΠράξεις αρετής, ελέχθει ότι, είναι εκείνες οι οποίες δεν απομακρύνουν τις ανθρώπινες ενέργειες του φυσικού και πνευματικού σκοπού των ανθρώπων αλλά αντίθετα συντρέχουν την εκπλήρωση αυτού. Εκπλήρωση του ανθρωπίνου σκοπού είναι η δυναμική ανέλιξη της ψυχής του ανθρώπου δια της οποίας συντελείται ο αποκαθαρμός της ανθρώπινης φύσεως, η διανοητική του ανάπτυξη και η ηθική του εμφάνιση, η οποία θα του επιτρέψει την ψυχική του μεταμόρφωση και δι αυτής το πνεύμα του θα ανέλθει σε πνευματικό κόσμο υπέρτερο του ανθρωπίνου.

Οι υπό των μυστών ασκούμενες ενέργειες, οι οποίες προσλαμβάνουν την έννοια της αρετής, πρέπει ομοίως να γίνονται με την βούλησή τους, ουδέποτε να έχουν ως αποτέλεσμα εκδηλώσεις αντίθετες εκείνων οι οποίες δεν θα εξυπηρετούν τον φυσικό και πνευματικό τους σκοπό.

Πράξεις των μυστών, οι οποίες θα έχουν ως αποτέλεσμα εκδηλώσεις αντίθετες εκείνων οι οποίες εξυπηρετούν τον φυσικό και πνευματικό σκοπό του μύστου, είναι πράξεις αρνητικές, αρνητικές δε πράξεις καμιά αξία δεν προσδίδουν στους μύστες, αλλά αντίθετα τους χαρακτηρίζουν ως ασυνείδητα βαδίζοντες προς εκπλήρωση των καθηκόντων τους και ως εκ τούτου αρνητικά ενεργούντες προς την διανοητική και ηθική τους πρόοδο.

Πράξεις αρετής είναι οι γινόμενες κατ' ελεύθερη βούληση, όταν δεν αντιτίθενται στην ελεύθερη βούληση των άλλων, όταν δεν παρεμποδίζουν την ελεύθερη διανόηση και αυτοδιάθεση των άλλων και δεν παραβιάζουν τους ηθικούς νόμους οι οποίοι διακανονίζουν τις κοινωνικές σχέσεις τών εν γένει υπερτέρων πνευματικών του ανθρώπου πνευματικών όντων, ακόμα δε και εκείνων των κοινωνικών ανθρωπίνων όντων.

Εάν οι ηθικοί νόμοι των ανθρωπίνων κοινωνιών δεν βασίζονται επί των προτύπων φυσικών νόμων, αλλά αντίθετα έχουν θεσπισθεί, οι μύστες είναι υποχρεωμένοι να μη δέχονται κατά συνείδηση αυτούς. Εν τούτοις πρέπει να τους σέβονται, για να μη διασπώνται οι σχέσεις τους προς τα άλλα κοινωνικά άτομα. Η ευθύνη για την θέσπιση των νόμων αυτών βαρύνει την κοινωνική βούληση των ανθρώπων. Εάν δεν επιδοκιμάζουν οι μύστες κατά συνείδηση την θέσπιση των νόμων αυτών, απεκδύονται κάθε ευθύνης.

Το γεγονός αυτής της κατά συνείδηση αποδοκιμασίας τους υποχρεώνει να διδάσκουν και διαφωτίζουν τους ομοίους τους και καταδεικνύουν την σφαλερή κοινωνική βούληση, προς βελτίωση αυτής και εκδήλωση ικανής πραγματικής γνώσης, η οποία θα συντελέσει στην θέσπιση πραγματικών ηθικών νόμων οι οποίοι θα διακανονίζουν τις σχέσεις των κοινωνικών ατόμων προς αρμονική συλλειτουργία τους και δι' αυτής προς εκπλήρωση του κοινωνικού τους σκοπού.

Πρέπει κατά συνείδηση να διδάσκουν την έννοια της αρμονικής τους σχέσεως γιατί δι' αυτής μόνον ανελίσσονται οι ψυχικές τους δυνάμεις και φθάνουν στον σχηματισμό της αληθούς γνώσης και δι' αυτής στις ψυχικές τους μεταμορφώσεις.

Οι μύστες πρέπει να διδάσκουν τους ομοίους τους την αξία την οποία έχει η οργανική τους φύση, γιατί δι' αυτής μόνον οι ψυχές προάγονται και ότι οι οργανικές τους φύσεις δεν πρέπει να αποστερούνται κανενός μέσου ικανού να δημιουργήσει πρόοδο προς αυτές, διότι το αντίθετο θα τους εκτοπίζει της πραγματικής φυσιολογικής ενέργειας σε βαθμό ώστε να αδρανούν οι ψυχικές τους δυνάμεις και ως εκ τούτου να μην επιτελείται πραγματική σ' αυτές πρόοδος.

Το έργο των μυστών όταν κατά συνείδηση τελείται, όχι μόνον προσδίδει διανοητική σ' αυτούς ικανότητα, αλλά και ηθική έξαρση η οποία αναβιβάζει τις σκέψεις τους στις πραγματικές αλήθειες της πνευματικής φύσεως, οι οποίες αποκαλύπτουν τα μέσα της πνευματικής τους ανόδου στις πνευματικές τάξεις οι οποίες δημιουργούν την πνευματική ευτυχία και την ήρεμη ζωή, ακόμα δε και την αυτοκυριαρχία επί των αιθέριων κόσμων, δια της οποίας δεσπόζουν επί πάντων των άλλων κατωτέρας εξελικτικής καταστάσεως κόσμων.

Το πνεύμα είναι προορισμένο εκ της θείας δημιουργίας, όταν φθάσει στην πραγματική αυτού δυναμική κατάσταση όχι μόνον να συνεχίσει το έργο της δημιουργίας στις υπέρτερες του ανθρώπου πνευματικές φύσεις, αλλά και να γίνεται ο ρυθμιστής των σχέσεων των κατωτέρων  αυτού φύσεων στις σχέσεις τους για να εξελίσσονται ακωλύτως οι ψυχές οι οποίες με το να ενεργούν στις φύσεις αυτές εξελίσσονται κατά θετική αναγωγή των δυνάμεών τους.

Και ήδη κατά τρόπο κατανοητό προς κάθε ανθρώπινη διάνοια θα καθορίσουμε τις πράξεις αρετής ώστε με βάση αυτόν (τον καθορισμό) να γνωρίζουν οι άνθρωποι ποίες πράξεις τους είναι πράγματι πράξεις αρετής.

Πράξεις αρετής είναι εκείνες που φέρουν χαρακτήρα φυσικό. Κάθε πράξη υπαγορευόμενη από τις λειτουργίες της φύσεως των όντων και από τις λειτουργίες της φύσεως του περιβάλλοντός τους και τελούμενες υπό του ανθρώπου είναι πράξεις αρετής.

Το να αγαπά ο άνθρωπος τους ομοίους του και να ενδιαφέρεται υπέρ της προόδου αυτών, το να αναγνωρίζει τα φυσικά δικαιώματα της ζωής των και της διανοητικής και ηθικής τους προόδου είναι αυτό εκπλήρωση του καθήκοντός του, η δε εκπλήρωση του καθήκοντός του είναι πράξη αρετής.

Εξέθεσα δι'  αδρών γραμμών όχι μόνον τον σκοπό αλλά και τα στοιχεία τα οποία απαιτούνται όπως οι μυούμενοι στις Αλήθειες της Φύσεως οικοδομήσουν τις ηθικές αρχές εκείνες oι οποίες θα τους επιτρέψουν την διανοητική τους ανύψωση και τη διάπλαση του ηθικού χαρακτήρος των κατά σύστημα ικανό να εγγυηθεί την ψυχική τους μεταμόρφωση. Το ανθρώπινο πνεύμα, όπως ελέχθη, είναι προορισμένο εκ της Θείας Δημιουργίας να ανέλθει σε υψηλότερες του ανθρωπίνου κόσμου πνευματικές κοινωνίες. Διά να ανέλθει όμως σε αυτές, πρέπει πρώτον να προσανατολισθεί προς τους ηθικούς νόμους τους.

Περί Ηθικών Νόμων

Περί Ηθικών ΝόμωνΟι ηθικοί όμως νόμοι αυτών διαφέρουν εκείνων των ανθρωπίνων κοινωνιών και δι' αυτό επιβάλλεται σε όσους έχουν μυηθεί να τους γνωρίσουν και να καταδικάσουν στην συνείδησή τους των ανθρωπίνων κοινωνιών ως μη απορρέοντες από τις πραγματικές Αλήθειες της Φύσεως και μη επιβοηθούντες την εξέλιξη των ανθρωπίνων ψυχών και την διανοητική και ηθική τους πρόοδο. Η άρνησή τους να αποδεχθούν και ασκήσουν τους ηθικούς νόμους των ανθρωπίνων κοινωνιών, τους δίδει την πνευματική δύναμη να διεισδύουν διά των ακτίνων της σκέψεώς τους στις ανώτερες του ανθρώπου πνευματικές κοινωνίες και να αντιλαμβάνονται τις συνθέσεις και λειτουργίες τους, όπως και τις αρμονικές σχέσεις των αποτελούντων αυτές πνευμάτων, οι οποίες καθολικώς εξυπηρετούν την πρόοδό τους, χωρίς στις ενέργειές τους να τίθενται φραγμοί περιορίζοντες την δράση τους προς αύξηση της δυναμικής τους καταστάσεως και ευεργετική επίδραση επί των κατωτέρων αυτών ψυχών, όπως και αυτές χωρούν απροσκόπτως προς πλήρωση της ανελικτικής τους προόδου.

Εάν δεν εκδηλώσουν οι μεμυημένοι διά της ενεργείας της ψυχής τους ηθικούς νόμους περί των οποίων ομιλήσαμε, θα είναι αδύνατον να χωρίσουν προς το έργον τους, να ανυψώσουν το ηθικό τους και να προαγάγουν την διανόησή τους, ούτε θα κατορθώσουν να δεσπόσουν επί των ανθρωπίνων παθών διά να προσεγγίσουν την πνευματική κατάσταση των ανωτέρων πνευματικών κοινωνιών και να αρυσθούν από εκεί την Θεία Γνώση διά της οποίας θα μεταμορφωθεί το ψυχικό τους ΕΙΝΑΙ.

Άνευ της εκδηλώσεως υπό των ψυχών των μεμυημένων στις Αλήθειες της Φύσεως του νόμου της Ελευθερίας, δεν είναι δυνατόν σε αυτούς να αυτοκυριαρχούν, άνευ δε της αυτοκυριαρχίας δεν είναι δυνατόν οι ψυχές τους να καθίστανται υπέρτερες των ενεργειών του κόσμου του ανθρωπίνου περιβάλλοντος. Μη όμως καθιστάμενες υπέρτερες είναι υποχρεωμένες να είναι υποταγμένες στις επιδράσεις του περιβάλλοντος αυτές κόσμου.

Ανευ της εκδηλώσεως υπ' αυτών του νόμου της Αγάπης, άνευ της υπ' αυτών ασκήσεως του νόμου αυτού στις καθόλου σχέσεις τους προς πάσες τις άλλες ανθρώπινες ψυχές και της επεκτάσεως της ενεργείας του νόμου αυτού προς τις  υπέρτερες του ανθρώπου πνευματικές υπάρξεις διά της συνάψεως σχέσεων διά των οποίων θα υποστούν τις πνευματικές τους επιδράσεις, δεν θα κατορθώσουν να καταστούν δυναμικώς υπέρτερες των φυσικών νόμων της ανθρωπίνης τους φύσεως και στην περίπτωση αυτή θα μένουν δουλωμένες στο περιβάλλον του φυσικού κόσμου των ανθρώπων.

Οταν ο νόμος της Αγάπης εκδηλωθεί και λειτουργήσει στις ψυχές τους, δεν θα εξαγνίσει μόνον τις ανθρώπινές τους φύσεις, για να γίνουν αυτές δεκτικές πνευματικών δυνάμεων προς πλήρη μεταμόρφωσή τους, αλλά θα επιτρέψει ο νόμος αυτός την εκδήλωση σε αυτές της γνώσεως εκείνης, δια της οποίας θα δύνανται να εκτιμούν την αξίαν των μεταμορφωτικών νόμων και τα προς χρησιμοποίηση μέσα της ανόδου των ψυχών σε υπέρτερο κόσμο. Η μη εκδήλωση του νόμου της αγάπης από τις ψυχές των μυστών καθιστά αδύνατη την άνοδό τους σε πνευματικά πεδία υπερτέρων της φύσεως του ανθρώπου πνευματικών κόσμων

Επίσης άνευ της εκδηλώσεως στις ψυχές τους του νόμου της Δικαιοσύνης η διανόησίς τους δεν δύναται να εκτιμά την αξία των φυσικών δικαιωμάτων των πάσης εξελικτικής καταστάσεως νοητικών όντων, αυτό δέ δεν θα τους επιτρέπει την πλήρωση του σκοπού των και την άνοδό τους.

Ο νόμος της Δικαιοσύνης εκδηλούμενος και ενεργών στις ψυχές των μεμυημένων στις Αλήθειες της Φύσεως, τις προάγει κατά την διανόηση σε βαθμόν ώστε να εκτιμούν και σέβονται το έργον της Θείας Δημιουργίας και να το συντρέχουν στην ακώλυτη λειτουργία των ανθρωπίνων φύσεων διά των οποίων oι ψυχές τους δύνανται να προάγονται στην Θείαν εκείνη Γνώση, η οποία εξασφαλίζει την άνοδό τους στις πραγματικές ευτυχίες και ευδαιμονίες τους στις οποίες είναι προορισμένες από τη θεία δημιουργία. Ο νόμος της Δικαιοσύνης ασκούμενος υπό των μυημένων στις Αλήθειες της Φύσεως τους δίδει τον ιδιάζοντα χαρακτηρισμό των συνειδητών στις ενέργειές τους νοητικών και ηθικών όντων. Είναι επίσης γνώρισμα της αξίας των νοητικών και ηθικών όντων και το γνώρισμα αυτό προκαλεί την εμπιστοσύνη στα ανώτερης πνευματικής φύσεως νοητικά και ηθικά όντα να αναθέτουν στα ασκούντα τον νόμον αυτόν την επίβλεψη προς διανοητική και ηθική προαγωγή των αμέσως κατωτέρων αυτών άλλων νοητικών όντων.

Ο νόμος αυτός ασκούμενος υπό των μυημένων στις Αλήθειες της Φύσεως τους προάγει στην τάξη των Ιεροφαντών της Μυστηριακής Γνώσεως δια της οποίας oι ανθρώπινες ψυχές απελευθερούνται των πάσης φύσεως παθών της ανθρωπίνης φύσεως και προσαρμόζονται προς τις λειτουργίες των υπερτέρων του ανθρώπου πνευματικών φύσεων.

Oι νόμοι της Ελευθερίας, της Αγάπης και της Δικαιοσύνης, όταν ασκούνται υπό αυτών γίνονται τα θεμέλια της ηθικής τους καταστάσεως και επ' αυτών οικοδομούνται οι ηθικές αρχές των αρετών, περί των οποίων ομιλήσαμε. Οταν οι αρετές αυτές ασκούνται υπό των μυστών, όχι μόνον εναρμονίζουν τις λειτουργίες της φύσεώς τους προς τους νόμους της Φύσεως, όχι μόνο εξασφαλίζουν τις διανοητικές λειτουργίες τους κατά τρόπον ώστε σε αυτές vα μη εισχωρούν πεπλανημένες αντιλήψεις και σχηματίζονται δι' αυτών μη φυσικές ιδέες, αλλά προκαλούν και την ομαλή εξωτερίκευση των ψυχικών τους δυνάμεων διά των οποίων συντελείται η διανοητική και ηθική πρόοδός τους. Οταν ασκούνται αυτές οι αρετές, εξαγνίζουν και τους οργανισμούς τους και τις ψυχικές τους εκδηλώσεις οπότε καταπολεμάται πάσα εκδήλωση ανθρωπίνων παθών. Τα πάθη εκδηλούμενα υπό των ανθρώπων δεν τους παρεμποδίζουν μόνον στον σχηματισμό ορθών σκέψεων με συνέπεια την παρεμπόδιση της ψυχικής τους προόδου, αλλά προκαλούν και μέγιστες ανωμαλίες στις μεταξύ τους σχέσεις και γίνονται οι φορείς της κακοδαιμονίας των υπονομεύοντας την διανοητική τους ανέλιξη και τον σχηματισμό των συναισθημάτων εκείνων διά των οποίων εξωτερικεύονται σε λειτουργίαν οι ψυχικοί νόμοι της Ελευθερίας, της Αγάπης και της Δικαιοσύνης. Υπονομεύουν επίσης την λειτουργία της βουλήσεως, καθιστούν ανίσχυρη την θέληση και εκτρέπουν την ανθρώπινη φύση από τους όρους της Φυσικής ζωής. Τα πάθη είναι οι αρνητικές ενέργειες του ανθρώπου και δι' αυτό όπου εκδηλούνται αυτά, εκεί δεν υπάρχει καν η έννοια, η συνειδητή έννοια, των ηθικών νόμων της αρετής. Οι μυηθέντες στις Αλήθειες της Φύσεως, δεν πρέπει να εκδηλούν πάθη, διότι το έργον αυτών δεν δύναται να πληρούται και η ψυχή τους δεν δύναται να εξαγνίζεται ώστε να γίνεται δέκτης εμπνεύσεων ανωτέρων πνευματικών όντων. Το σπουδαιότερο όμως είναι ότι, ψυχές φέρουσαι πάθη καθιστούν αδύνατο την οργανική τους μεταμόρφωση, ώστε πάσα αποκάλυψη των Θείων Αληθειών της Πνευματικής Φύσεως να μη γίνεται δεκτική από την διανόησή τους. Ψυχές μυημένων φέρουσες πάθη στην διανοητική τους ενέργεια δημιουργούν μέλλον από προοδευτικής απόψεως όχι μόνο αμφίβολο αλλά και άκρως δοκιμαστικό επί της μελλούσης ανθρωπίνης ζωής τους και ουδέποτε oι ψυχές τους είναι δυνατόν να προχωρούν προς πνευματικούς κόσμους υπέρτερους του αvθρωπίνου, διότι δεν εκπληρούν τον σκοπό τής μυήσεώς τους, ο οποίος είναι η πλήρης πνευματική τους μεταμόρφωση και η αποκατάστασή τους στις χώρες στις οποίες το Φως κυριαρχεί ως η ιθύνουσα πάντα τα εκεί όvτα πνευματική Αρχή.

Ποια είναι τα πιο επικίνδυνα ζώα για τον άνθρωπο

Αν νομίζετε ότι τα ζώα με μεγάλα δόντια και κακή φήμη είναι οι μεγαλύτεροι δολοφόνοι του ανθρώπου, πρέπει να αναθεωρήσετε.

Ποια είναι τα πιο επικίνδυνα ζώα για τον άνθρωποΝέα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι πολλαπλάσιοι είναι οι νεκροί κάθε χρόνο από ζωύφια που δεν τα πιάνει το μάτι μας, παρά από καρχαρίες, κροκόδειλους και λύκους.

Σε ένα infographic που ανήρτησε στο προσωπικό του blog gatesnotes ο Μπιλ Γκέιτς, πρόεδρος της Microsoft και ένας από μεγαλύτερους φιλανθρώπους παγκοσμίως, παραθέτει τα 15 πιο θανατηφόρα ζώα, με βάσει τις στατιστικές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και άλλων διεθνών υγειονομικών φορέων.

Ο μεγαλύτερος εχθρός μας, λοιπόν, είναι το κουνούπι, που κοστίζει ετησίως τη ζωή σε 725.000 ανθρώπους, καθώς μεταδίδει επικίνδυνα νοσήματα όπως η ελονοσία και η λοίμωξη από ιό του δυτικού Νείλου.

Η ελονοσία σκοτώνει ετησίως περισσότερους από 600.000 ανθρώπους, ενώ ο μισός πληθυσμός του πλανήτη απειλείται καθημερινά από αυτήν.

Όπως γράφει ο Μπιλ Γκέιτς, υπάρχουν περισσότερα από 2.500 είδη κουνουπιών που ενδημούν σε όλες τις περιοχές του πλανήτη, με εξαίρεση την Ανταρκτική.

Στη διάρκεια της κορύφωσης της εποχής αναπαραγωγής τους, «ο αριθμός τους υπερβαίνει αυτόν οποιουδήποτε άλλου ζώου στη γη, με εξαίρεση τους τερμίτες και τα μυρμήγκια», τονίζει.

Δεύτερο πιο θανατηφόρο ζώο είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, που σκοτώνει ετησίως 475.000 συνανθρώπους του (ο αριθμός συμπεριλαμβάνει τα θύματα των πολέμων).

Ακολουθούν τα φίδια με 50.000 θύματα κάθε χρόνο, οι σκύλοι με 25.000 νεκρούς το χρόνο εξαιτίας της λύσσας, και τα έντομα (μύγα τσε τσε, κοριοί, σαλιγκάρια του γλυκού νερού) που μεταδίδουν νοσήματα όπως η τρυπανοσωμίαση, η νόσος Chagas και η σχιστοσωμίαση αντιστοίχως.

Οι καρχαρίες σκοτώνουν μόλις 10 ανθρώπους κάθε χρόνο (όσους και οι λύκοι), τα λιοντάρια 100, οι κροκόδειλοι 1.000, ενώ οι καθ’ όλα συμπαθείς ελέφαντες 100 και οι ιπποπόταμοι 500!

Ο Μπιλ Γκέιτς ασχολήθηκε με το όλο θέμα για να αυξήσει την ενημέρωση για τους κινδύνους από τα κουνούπια, καθώς το ίδρυμα που έχει ιδρύσει με τη σύζυγό του Μελίντα (Bill and Melinda Gates Foundation) έχει θέσει ως στόχο την εκρίζωση της ελονοσίας από τον κόσμο.

Τι είναι η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση;

"Η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση είναι μια σχετικά άγνωστη αλλά πολύ συνηθισμένη μορφή κακοποίησης. Δεν περιλαμβάνει ασέλγεια ούτε σωματική βία. Σπάνια αναγνωρίζεται από τους δράστες, από τα θύματα ή από τον περίγυρο ως κακοποίηση. Απεναντίας, ο κόσμος συνηθίζει να τη βλέπει ως «υπερβολική αγάπη» ή ότι «του έχει μεγάλη αδυναμία».
Τι είναι η συναισθηματική σεξουαλική κακοποίηση;Οι συνέπειές της όμως είναι πολλές φορές εξίσου σοβαρές με αυτές της ασέλγειας, ενώ η βαθιά άρνηση που την περιβάλλει προκαλεί μεγάλη σύγχυση στο παιδί: το κάνει να μην εμπιστεύεται την ίδια του την πραγματικότητα.

Συναισθηματική (ή «κεκαλυμμένη») σεξουαλική κακοποίηση έχουμε όταν ο γονιός χρησιμοποιεί το παιδί ως συναισθηματικό σύντροφο. Ο γονιός δεν είναι εκεί για να καλύψει τις ανάγκες του παιδιού, αλλά το αντίστροφο.
Ο γονιός δεν καλύπτεται συναισθηματικά από τη σχέση του με τον σύντροφό του (είτε γιατί αυτός δεν υπάρχει είτε γιατί είναι συναισθηματικά απών είτε λόγω άλλων προβλημάτων) και για να γεμίσει τη δική του μοναξιά δίνει στο παιδί (συνήθως του αντίθετου φύλου) τον ξεχωριστό ρόλο του έμπιστου συντρόφου.

Υποκατάστατο σχέσης

- Ετσι, για παράδειγμα: Η μοναχική μητέρα μιλά συνέχεια στον γιο της για τα δικά της προβλήματα, για τη μοναξιά της, ακόμη και για την έλλειψη ερωτικής ικανοποίησης στη ζωή της.

- Ο πατέρας κάνει την κόρη του «μικρή πριγκίπισσα» και εκείνη τον συνοδεύει παντού, σχεδόν ως παρτενέρ.

- Η μητέρα κοιμάται μαζί με τον γιο της (ακόμη και σε ηλικία 7, 9 ή 11 ετών) με τη δικαιολογία ότι το παιδί φοβάται να κοιμηθεί μόνο του (ενώ στην πραγματικότητα εκείνη χρειάζεται ένα ζεστό σώμα δίπλα της).

- Ο πατέρας γίνεται πολύ αυστηρός με τις εξόδους της έφηβης κόρης «για να την προστατέψει», ενώ στην πραγματικότητα ζηλεύει τα φλερτ της.

- Η συναισθηματικά αιμομικτική μητέρα υπονομεύει σε σημείο χωρισμού την ερωτική σχέση του γιου με μια γυναίκα με την οποία είναι πραγματικά ερωτευμένος, καθώς απειλούνται η κυριαρχία της και η ικανοποίηση των δικών της αναγκών.

- Οταν ο έφηβος ή νεαρός ενήλικας επιθυμεί να αποδεσμευτεί, να φύγει από το σπίτι, ο γονιός τού επιτίθεται ότι «είναι αχάριστος, εγωιστής» ή απλώς «ότι θα πάθει η καρδιά μου...».


Ολες οι παραπάνω συμπεριφορές είναι κακοποιητικές και τραυματίζουν το παιδί. Ισως φουσκώνει το «εγώ» του παιδιού καθώς ο γονέας έχει εξιδανικεύσει το παιδί, το έχει βάλει στο βάθρο του ήρωα, του «σωτήρα» του. Αυτή η ιδιαίτερη θέση πληρώνεται, όμως, πολύ ακριβά. Το παιδί φέρει ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη και μια ψευδή αίσθηση παντοδυναμίας («εγώ μπορώ να καταστρέψω τη μητέρα μου ή να την κάνω ευτυχισμένη»).
Γεμίζει ενοχές, ντροπή, οργή και λύπη γιατί του κλάπηκε η παιδική ηλικία του, η ηλικία της ξεγνοιασιάς, όπου δεν χρειάζεται να ανησυχεί εκείνο για τους γονείς του. Νιώθει την εγκατάλειψη από τον αιμομικτικό γονιό γιατί, στην πραγματικότητα, «η υπερβολική αδυναμία» δεν αφορά καθόλου τις ανάγκες του παιδιού. Νιώθει εγκατάλειψη και από τον άλλο γονιό, ο οποίος συνήθως βολεύεται και δεν χρειάζεται να ασχοληθεί με τον ανικανοποίητο σύντροφο.

Τα 11 βασικά πράγματα που μια κόρη χρειάζεται από τον πατέρα της

Ο συγγραφέας Wayne Parker στο βιβλίο του , μας δίνει τα 11 βασικά πράγματα που χρειάζεται μια κόρη από τον σημαντικότερο άντρα της ζωή της, τον πατέρα της.

1. Ευγένεια
Ο πιο όμορφος τρόπος για να δείξει ένας άντρας την δύναμη του είναι να φέρεται ευγενικά στην γυναίκα του και τα παιδιά του. Η κόρη έχει ανάγκη από τους καλούς τρόπους του πατέρα της, όχι επειδή είναι εύθραυστη (αν και πολλές φορές είναι), αλλά γιατί αυτός είναι ένας όμορφος τρόπος να της δείξει ότι ενδιαφέρεται για εκείνη.

2. Χιούμορ
Η ανατροφή των παιδιών έχει άπειρες ευχάριστες στιγμές. Η στιγμή όμως που ένα παιδί γελάει επειδή είναι χαρούμενο, είναι αληθινά ανεκτίμητη. Ένας μπαμπάς οφείλει να γελάει με την κόρη του, αλλά προσοχή, όχι με αυτά που ίσως κάνει η κόρη του. Τα κορίτσια είναι πολύ ευαίσθητα στην σκληρή κριτική, ειδικά όταν αυτή η κριτική αφορά την εικόνά τους. Γι’ αυτό, πείτε της αστεία, γελάστε παρέα αλλά μην αστειευτείτε ποτέ με τη θηλυκότητα της!

3. Ασφάλεια
Mια κόρη χρειάζεται να νιώθει πως ο μπαμπάς της είναι πάντα εκεί για εκείνη αλλά και ότι νοιάζεται για τα ενδιαφέροντά της. Επικοινωνήστε μαζί της με λόγια αλλά και με πράξεις. Πείτε της πως πάντα θα είστε δίπλα της για ότι χρειαστεί, αλλά συνοδεύστέ την και σε ένα πάρτι. Μέχρι την πόρτας βέβαια.

4. Ελευθερία
H κόρη σας χρειάζεται την ίδια ελευθερία για να ζήσει και μεγαλώσει όπως και ο γιος μας. Χρειάζεται την περιπέτεια, το τρέξιμο, τις αποδράσεις. Αλλά χρειάζεται και την ελευθερία να κάνει λάθη ή να κάνει το σωστό στις σωστές περιστάσεις.

4. Προσοχή
Kάθε κόρη θέλει την προσοχή του μπαμπά της, να νιώθει πως είναι το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή του. Γι’ αυτό ακούστε την προσεκτικά. Ακούστε όχι μόνον αυτά που σας λέει αλλά και πως νιώθει. Και ακούστε την χωρίς να την κρίνετε ή να την κριτικάρετε.

6. Στοργή
Κάθε κορίτσι θέλει να νιώθει αρεστό, και ο πρώτος άντρας που θέλει να νιώθει αρεστή είναι σαφώς ο μπαμπάς της. Γι’ αυτό κάθε μπαμπάς οφείλει να την κάνει να νιώθει πως είναι όμορφη, έξυπνη, αστεία και κυρίως μοναδική. Κι αυτό θα της μάθει να νιώσει έτσι και στην υπόλοιπη ζωή της.

7. Κατανόηση
Ίσως κάποιες φορές οι μπαμπάδες νιώθουν πως τα κορίτσια τους κάνουν, ή λένε πράγματα ακατανόητα. Δεν χρειάζεται πάντα να προσπαθείτε να κατανοήσετε τι εννοεί ή να αναλύετε γιατί κάνει κάτι. Απλώς χρειάζεται χρόνος για να καταλάβετε πως νιώθει. (Μήπως αυτό δε σας έχει συμβεί και με την σύντροφό σας;). Μάθετε τι την κάνει ευτυχισμένη, τι την θυμώνει, τι την αγχώνει ή την στενοχωρεί. Αυτά αρκούν.

8. Υποστήριξη
Κάθε παιδί είτε είναι αγόρι, είτε κορίτσι χρειάζεται την πατρική υποστήριξη. Η κόρη σας χρειάζεται να ξέρει ότι θα κάνετε τα πάντα για να την υποστηρίξετε. Έχει ανάγκη να ξέρει ότι πιστεύετε σ’ εκείνη. Σε αυτό που είναι τώρα και σε αυτό που θέλει να γίνει μελλοντικά

9. Συγχώρεση
Η κόρη σας είναι άνθρωπος. Και ως άνθρωπος θα κάνει λάθη, ίσως μάλιστα κάποια στιγμή να κάνει πράγματα που θα σας πληγώσουν, ακόμη κι αν ξέρετε πόσο βαθιάς σας αγαπάει. Γι’ αυτό, εξασκηθείτε από νωρίς στο να την συγχωρείτε. Μην της κρατάτε ποτέ κακία για τα λάθη του παρελθόντος και να είστε πάντα έτοιμος να την συγχωρήσετε για τα λάθη του μέλλοντος.

10. Παρουσία
Δεν είναι υποτιμητικό, ούτε παράξενο, ούτε εκκεντρικό για ένα πατέρα να κάνει παρέα με την κόρη του. Η παρουσία σας δίπλα της είναι ένας πολύ όμορφος τρόπος για να της δείξετε ότι νοιάζεστε γι’ αυτήν. Γι’ αυτό διαθέστε της όσο χρόνο νοιώθετε ότι χρειάζεται. Μην κάθεστε απλώς αμίλητοι στο ίδιο δωμάτιο. Μοιραστείτε μαζί της τα ενδιαφέροντα σας, διαβάστε της ένα παραμύθι, πηγαίνετε την για ψώνια.

11. Αγάπη
Η κόρη σας χρειάζεται να νιώσει την αγάπη σας. Να νιώσει πως θα την αγαπάτε πάντα και ανυστερόβουλα για ότι κι αν κάνει. Και κάποιες φορές δεν αρκεί να της το λέτε. Θα πρέπει να της δείχνετε την αγάπη σας.

Η τέχνη της ευτυχίας

Dancers Among Us (14)Υπάρχει τελικά αυτό που λέμε everlasting love και αν υπάρχει τελικά που βρίσκεται; Αλλά και αν την έχω βρει και δεν το αναγνωρίζω; Μήπως πρέπει να δω τη σχέση μου στα σημεία της και να νιώσω τον παλμό της; Ποια είναι τα σημεία αυτά που θα πρέπει να δώσω προσοχή, ώστε να μην αφήσω την ευκαιρία της αγάπης να προσπεράσει χωρίς να το έχω καταλάβει;
Συμβαίνει συχνά να βρισκόμαστε σε μία σχέση και ενώ δεν κατανοούμε απόλυτα τη σχέση που έχουμε, τα θετικά της σημεία, το ρόλο του άλλου, τα μηνύματα που λαμβάνουμε, επικεντρωνόμαστε στα αρνητικά της σημεία και σε όσα δε θέλουμε, ενώ θα έπρεπε να αναλογιστούμε πως η σχέση μας έχει τόσα, όσα θα έπρεπε να έχει για τη στιγμή που την επιλέξαμε… Πώς θα αναγνωρίσουμε λοιπόν την αγάπη στη σχέση, που αποτελεί βασικό κριτήριο και προϋπόθεση για τη συνέχεια;
Με κάνει να θέλω να εξελίσσομαι. Βρίσκομαι σε μία σχέση όπου το ενδιαφέρον του άλλου μου δίνει κίνητρο για ζωή, με κάνει να θέλω να μάθω πώς μπορώ να προσφέρω χωρίς ανταπόδοση, χωρίς όρους. Η μόνη επιτυχημένη εξέλιξη που μπορούμε να έχουμε στη ζωή είναι μόνο στην ευτυχία. Αν ο άνθρωπος καταφέρει να ευτυχήσει τότε όλα στέφονται με επιτυχία. Το νόημα της ζωής δε συνίσταται στο «να έχεις» αλλά στο «να προσφέρεις»
Με συνδέει με το οικείο περιβάλλον. Αυτό δε σημαίνει πως σχετίζομαι με την οικογένειά του μόνο, αλλά με απόλυτα προσωπικό του περιβάλλον. Με μυεί στον προσωπικό του χώρο (δράσεις, σκέψεις, συναισθήματα, χόμπυ, αντικείμενα) και γίνομαι μέρος της ζωής που δε φαίνεται από την πρώτη ματιά.
Μου προσφέρει ασφάλεια. Καθένας μας θέλει να αισθάνεται ασφαλής. Να νοιώθει κάποια σιγουριά δίπλα στο ταίρι του. Να νοιώθει πως γίνεται κατανοητός ως προς τις ανάγκες του, ακόμη κι αν αυτές δε μπορούν να ικανοποιηθούν. Όταν υπάρχει αγάπη στη σχέση μας, υπάρχει θέληση να βρεθούμε δίπλα στην ανάγκη του άλλου, να τρέξουμε αν χρειαστεί θέτοντας ως προτεραιότητα την παρουσία μας δίπλα του (Θα είναι ο πρώτος που θα τηλεφωνήσω για να έρθει τη στιγμή που βιώνω μία κρίση, πχ. τρακάρισμα;)
Θέλω να κάνουμε πράγματα μαζί. Είναι σημαντικό να σκέφτομαι κάθε φορά που προγραμματίζω κάτι αν μπορώ να συμπεριλάβω και το ταίρι μου. Αν σκέφτομαι πράγματα με κοινό ενδιαφέρον ή θέτω προτεραιότητα στις δικές μου ανάγκες.
Συζητώ. Σε μία σχέση που αγαπώ, συζητώ και επιχειρηματολογώ. Έχω υπομονή και διάθεση να επιμείνω ώστε να βρεθεί η πιο ικανοποιητική λύση και για τους δύο. Προσπαθώ να κατανοήσω πως ο σκοπός κάθε συζήτησης δεν είναι ο καυγάς, αλλά η επίλυση κάποιων θεμάτων και μένω σε αυτό κάθε φορά που συζητώ χωρίς προσπάθεια να μείνω, αλλά ως δεδομένο. Χωρίς να πρέπει να το προκαλέσω, αλλά απλά γιατί αγαπώ!
Βλέπω μέσα από τα μάτια του άλλου. Προσπαθώ κάθε φορά να προλάβω τις επιθυμίες του άλλου και να δω τη ζωή μέσα από τα μάτια του, περπατώντας το μονοπάτι της ζωής του φορώντας τα παπούτσια του, νοιώθοντας τις ανάγκες του, τα όνειρα και τις ανησυχίες του.
Υπάρχει θαυμασμός. Ένα από τα πιο σημαντικά κριτήρια στην αγάπη είναι ο θαυμασμός. Αν δε θαυμάζουμε κάτι δε μπορούμε να μείνουμε κοντά του. Σύντομα οι προσβολές, η μείωση της προσωπικότητάς του στα μάτια μας, οι καυγάδες και όλες οι αρνητικές επιπτώσεις που φέρει η έκπτωση του σεβασμού θα πάρουν τη θέση της οικειότητας, που νομίζαμε πως είναι αγάπη!

Πανέξυπνος ερωδιός ψαρεύει με… δόλωμα!

Ο ερωδιός που θα δείτε στη συνέχεια είναι ο καλύτερος ψαράς, και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία επ’ αυτού.

Ο λόγος; Το πουλί έχει βρει έναν πανούργο τρόπο για να πιάνει ψάρια από τη λίμνη, φροντίζοντας να εξασφαλίζει με σιγουριά το φαγητό του.
Τι κάνει;
Παίρνει ένα κομμάτι ψωμί στο ράμφος του και στη συνέχεια τοαφήνει σε συγκεκριμένο σημείο του νερού όπου ξέρει ότι έχει ψάρια. Περιμένει να τσιμπήσει το ψαράκι και επιτίθεται.
Βέβαια χρειάζεται υπομονή μέχρι να πιάσει μια καλή ψαριά, όμως κατά πως φαίνεται διαθέτει αρκετή.
Προσπαθεί και ξαναπροσπαθεί χωρίς να απογοητεύεται… Δείτε στο βίντεο την προσπάθεια του ερωδιού.



 

 

Ξεκουράστε τα μάτια σας με μία κίνηση

Πήγατε σε ένα πάρτι, ξενυχτήσατε και τα μάτια σας φαίνονται κουρασμένα; 
Ή απλώς φαίνονται κουρασμένα συνέχεια, ασχέτως από το πόσο κοιμάστε; Το παρακάτω τρικ μπορεί να σας φανεί χρήσιμο…

1. Βάλτε ένα μπουκάλι νερό στο ψυγείο.

2. Όταν κρυώσει, βάλτε το νερό σε ένα ποτήρι.

3. Πάρτε ένα κουταλάκι του γλυκού και βάλτε το στο νερό.

4. Βάλτε το κουτάλι πάνω στο μάτι σας και αφήστε το εκεί μέχρι να ζεσταθεί.

5. Βουτήξτε το κουτάλι ξανά στο νερό και επαναλάβετε στο άλλο μάτι.

6. Αν θέλετε, αντί να βάλετε το νερό στο ψυγείο, μπορείτε να βάλετε στο ποτήρι λίγο νερό και πάγο.

Αν είναι χειμώνας και κάνει κρύο, τότε μπορείτε απλώς να ακουμπήσετε το κουτάλι σε μια κρύα γυάλινη επιφάνεια και να κάνετε το ίδιο.
Τα αποτελέσματα θα σας ενθουσιάσουν

Επανακόλληση αυτιού με... βδέλλες

Η ασθενής ανάρρωσε πλήρως χάρη στα «αιμοβόρικα» σκουλήκια

Μια 19χρονη από τις ΗΠΑ, η οποία δέχτηκε επίθεση από ένα πιτ μπουλ τεριέ, υποβλήθηκε σε μια… ιδιαίτερη θεραπεία για να σωθεί το ακρωτηριασμένο αυτί της.
Η νεαρή γυναίκα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με κομμένο το αριστερό της αυτί, όταν της επιτέθηκε το σκυλί.
Οι χειρουργοί που την ανέλαβαν κατάφεραν να επανακολλήσουν το ακρωτηριασμένο μέλος, όμως έπρεπε να χρησιμοποιήσουν βδέλλες για να στραγγίζουν το αίμα από την πληγή καθώς ανάρρωνε η ασθενής.
Την επέμβαση έκανε ο Dr Stephen Sullivan από το νοσοκομείο Rhode Island, όπως αναφέρει το LiveScience.
Ο γιατρός κατάφερε να εντοπίσει μια μικρή αρτηρία, με την οποία μπορούσε να επανασυνδέσει το αυτί, προκειμένου να περνά σε αυτό οξυγονωμένο αίμα το οποίο θα το διατηρούσε «ζωντανό».
Όμως, ο Dr Sullivan δε μπορούσε να βρει μια φλέβα για να στραγγίζει το αποξυγονωμένο αίμα από το αυτί της ασθενούς του.
Έτσι, αποφάσισε να καταφύγει στις… βδέλλες.
Για περισσότερες από δύο εβδομάδες –όσο χρειάστηκε για να δημιουργηθούν οι νέες φλέβες- η ασθενής είχε στο αυτί της κολλημένες μερικές βδέλλες, οι οποίες ρουφούσαν το αποξυγονωμένο αίμα από αυτό.
Χάρη σε αυτή τη μέθοδο η νεαρή γυναίκα ανάρρωσε πλήρως και το μόνο που έμεινε για να της θυμίζει την περιπέτειά της ήταν μια μικρή ουλή, αναφέρει δημοσίευμα στο επιστημονικό περιοδικό New England Journal of Medicine.

Πυθαγόρας: Η μυστηριώδης προσωπικότητα η λατρεία προς τη θρησκεία και το πασίγνωστο θεώρημα

Τα μαθηματικά, όπως και η φιλοσοφία, είναι επιστήμες ικανές να αλλάξουν κάθε δεδομένο στη ζωή των ανθρώπων που ασχολούνται ενεργά μαζί τους.

Τόσο ο μυστηριώδης κόσμος των αριθμών όσο και το απέραντο σύμπαν των φιλοσοφικών ιδεών μπορούν να «εγκλωβίζουν» αυτούς που βουτάνε στα... βαθιά τους νερά.
Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα είναι αυτό του Πυθαγόρα, του ανθρώπου που συνδύασε αυτές τις δύο επιστήμες και άφησε πίσω του ένα μοναδικό έργο, αλλά και ένα μύθο γύρω από τη προσωπικότητα του.
Πριν ακόμα γίνει γνωστός για το ξεχωριστό μαθηματικό του ταλέντο, ο Πυθαγόρας είχε ήδη κάνει γνωστή τη παρουσία του στη μικρή τότε κοινωνία της Σάμου οπού γεννήθηκε.
Η ευφράδεια του λόγου του, η αμεσότητα με την οποία εξέφραζε κάθε καινοτόμα ιδέα του και η μεγάλη εξωστρέφεια του είχαν κερδίσει το σεβασμό των δασκάλων του αλλά και των μεγαλύτερων του. Αναγνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες του, ο Θαλής που είχε αναλάβει τη μαθηματική εκπαίδευση του Πυθαγόρα ασχολήθηκε σχεδόν αποκλειστικά με τον... καλύτερο μαθητή του.
Αφού του μετέφερε κάθε πτυχή της γνώσης του, ο Θαλής τον προέτρεψε να ταξιδέψει στην Αίγυπτο και να συμβουλευτεί συγκεκριμένους ιερείς, οι οποίοι θα τον έκαναν «θεϊκότερο και σοφότερο από όλους τους ανθρώπους».
Σε ηλικία δεκαοκτώ ετών και με το τυραννικό καθεστώς να περιορίζει τις πρωτοποριακές του ιδέες αλλά και τη διεύρυνση των γνώσεων του, ο Πυθαγόρας βρήκε την ευκαιρία να αρχίσει το ταξίδι του με προορισμό την Αίγυπτο.
Η... περιπέτεια που έζησε καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού του πέρα από τις γνώσεις, ενίσχυσε και την ήδη αξιόλογη προσωπικότητα του. Η καλή σχέση που διατηρούσε με τη θρησκεία μετατράπηκε σε λατρεία και από το ταλέντο του στα μαθηματικά απελευθερώθηκε μια τεράστια αγάπη προς την αστρονομία και τη γεωμετρία.
Οι Αιγύπτιοι ιερείς το πρώτο καιρό τον αντιμετώπισαν με δυσπιστία και τον ενέταξαν στον δικό τους τρόπο ζωής, θρησκείας και μάθησης που ήταν ομολογουμένως πολύ σκληρότερος από τα ελληνικά δεδομένα. Το πάθος του Πυθαγόρα για μάθηση όμως, σε συνδυασμό με την ευστροφία του, γρήγορα «έσβησαν» κάθε μικρή αμφιβολία .
Γυρνώντας στη Σάμο, ο γνωστός μαθηματικός ίδρυσε ένα διδασκαλείο και προσπάθησε να μεταδώσει τις γνώσεις του στους συμπατριώτες του. Μετά από λίγα χρόνια όμως, προφασιζόμενος την έλλειψη διάθεσης από τους συντοπίτες του, ταξίδεψε στη νότια Ιταλία για να βρει καινούργιους και περισσότερο συνεργάσιμους μαθητές.
Παράλληλα όμως, ίδρυσε και μια μυστικιστική θρησκευτική και πολιτική αδελφότητα για την οποία δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες, παρά μόνο ότι δημιούργησε πολλές αντιδράσεις.
Ακόμα και στις παραδόσεις του, ο Πυθαγόρας έκανε εμφανή την μυστήρια... ιδιοσυγκρασία του. Δεν άφηνε κανένα μαθητή να κρατά σημειώσεις, απαγόρευε στους περισσότερους να ρωτούν διευκρινήσεις και δεν άφησε κανένα κομμάτι από το μεγάλο του έργο να σωθεί γραπτό. Ούτε το πασίγνωστο Πυθαγόρειο Θεώρημα, για το οποίο δεν υπάρχουν συγκεκριμένες πληροφορίες.
Ακόμα δεν είναι γνωστό αν ο Πυθαγόρας ανακάλυψε μόνος ή με βοήθεια μαθητών το γνωστότερο θεώρημα του. Η απλή πρόταση που λέει πως «σε κάθε ορθογώνιο τρίγωνο το τετράγωνο της υποτείνουσας είναι ίσο με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων πλευρών» αποδείχτηκε με πλήρη ακρίβεια, λίγο καιρό πριν οι Βαβυλώνιοι προλάβουν να λύσουν πρώτοι το πρόβλημα.
Παρόλο όμως που η σχολή του ήταν από τις πιο γνωστές της εποχής, παρόλο που ο Πυθαγόρας είχε παγκόσμια φήμη και μεγάλο κοινό, η ιδιαίτερη προσωπικότητα του δημιούργησε αρκετούς εχθρούς. Σίγουρα σε αυτό συνέβαλε και η ενεργή πολιτική και θρησκευτική παρουσία του.
Αποτέλεσμα της αντιπάθειας που είχε δημιουργήσει, ήταν η καταστροφή της σχολής του από αντιπάλους του. Η προσπάθεια του να συνδέσει τους αριθμούς με κάθε τι άλλο πάνω στο πλανήτη αλλά και η μυστικοπάθεια οδήγησαν στην απομάκρυνση του από την Ιταλία.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Πυθαγόρας συνέχισε τη διδασκαλεία του κυρίως με περιηγήσεις. Η φήμη του ωστόσο σε αρκετές περιπτώσεις του δημιούργησε εκ νέου προβλήματα.
Όπως και να έχει όμως, όση αμφισβήτηση και να είχε δεχτεί, κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί την τεράστια συνεισφορά του στους τομείς των μαθηματικών και της φιλοσοφίας. Η ιδιαίτερη περίπτωση του, είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα που αποδεικνύει τις... «καταστροφικές» συνέπειες του μαθηματικού ταλέντου.