Όσους έγραψα στα… παλιά μου παπούτσια, χάρη σας έκανα για όσο ασχολήθηκα. Σε όσους έδωσα δεύτερη ευκαιρία και τη σπαταλήσατε, τελειώσατε. Όσοι με εκμεταλλευτήκατε, το πληρώσατε. Όσοι με θεωρήσατε σιγουράκι, κούνια που σας κούναγε. Όσοι με υποτιμήσατε, την πατήσατε.
Όσοι με αγαπήσατε, σας αγαπώ πολλαπλάσια. Όσοι μου απλώσατε το χέρι, θα έχετε δίπλα σας για πάντα τον πιο πιστό σας φίλο. Όσοι με εμπιστευτήκατε, τα αυτιά μου θα είναι πάντα ανοιχτά, το στόμα μου κλειστό και η καρδιά μου ζεστή για εσάς. Όσοι με στηρίξατε, θα γίνω συνεργός στο συμφέρον σας.
Δεν θα απολογηθώ αν δεν μπορείτε να εξηγήσετε τον τρόπο που ζω. Είναι επιλογή μου και αποτέλεσμα των δικών μου εμπειριών. Δεν κρίνω τις ικανότητες, αλλά ούτε τις ανικανότητές σας. Όσα καθίκια σκέφτονται να με πλησιάσουν, σας προειδοποιώ να μείνετε σε απόσταση ασφαλείας.
Κάθε χρόνος που περνάει από μέσα μου, με αλλάζει. Με κάνει καλύτερο με τους καλούς και χειρότερο με τους κακούς. Δεν με γελάς εύκολα πια. Αισθάνομαι το συναίσθημά σου, όχι γιατί είμαι έξυπνος, αλλά γιατί έχω εμπιστευτεί τα λάθος άτομα και το έχω πληρώσει. Κανένας οίκτος στις κακές σας προθέσεις. Ό,τι δώσετε θα πάρετε. Δικαιοσύνη λέγεται.
Λίγους και καλούς θέλω δίπλα μου. Να αγαπώ λίγους πολύ, όχι πολλούς ανώφελα. Νέε χρόνε είμαι έτοιμος για ό,τι μου φέρεις. Είμαι έτοιμος να με διδάξεις ακόμα περισσότερο. Κάνε με σοφότερο, μάθε με.
Παρελθόν μου, σ’ αγαπώ γι’ αυτό που είμαι. Μέλλον μου, σε περιμένω με αγάπη. Παρόν μου, σ’ αγαπώ. Γιατί αυτός που δεν έχει να φοβάται και δεν χρειάζεται να περιμένει τίποτα τελικά, είναι αυτός που μπορεί να αγαπάει αληθινά.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου