ΑΦΟΒΟΝ Ο ΘΕΟΣ

Στο θέμα της επανελλήνισης ακολουθώ έναν δρόμο διαφορετικό, έναν δρόμο δύσκολο, έναν δρόμο αναγκαστικής σύγκρουσης. Συγκρούομαι με πιστούς θρησκειών. Όχι μόνο με χριστιανούς, αλλά και παραπλανημένους αρχαιολάτρες. Με τους χριστιανούς με χωρίζει άβυσσος, είμαστε από αντίθετους κόσμους. Μιλώ για την πλάνη και την απάτη τους. Μιλώ για τα εγκλήματά τους. Από τους χριστιανούς ξέρω τι να περιμένω. Τους γνωρίζω πολύ καλά.

Πρόβλημα μεγάλο υπάρχει ωστόσο όπως προείπα και με εκείνους που επιφανειακά συμφωνούμε αλλά ουσιαστικά διαφωνούμε και έτσι βρισκόμαστε σε αντιπαλότητα αντί να ενωθούμε για την υλοποίηση της επανελλήνισης που ο καθένας την εννοεί διαφορετικά. Αναφέρομαι σε αυτά τα άτομα ως αρχαιόπληκτους με τους οποίους μας χωρίζει επίσης η άβυσσος του ορθολογισμού γιατί εννοούν την επανελλήνιση ως εφικτή αποκλειστικά με την επιστροφή στην αρχαία θρησκεία. Αυτούς τους θεωρώ προβληματικούς, επικίνδυνους. Πολλοί εξ αυτών είναι τυχοδιώκτες και απατεώνες, άλλοι ανόητοι, άλλοι αφελείς και απληροφόρητοι. Θέλουν να αναβιώσουν κάτι που είναι παρωχημένο και εκτός πραγματικότητας. Και δεν έχει σημασία αν θέλουν να επαναφέρουν την αρχαία θρησκεία σωστά ή λάθος. Είτε με πιστή προσήλωση στα γνωστά στοιχεία που επιβίωσαν είτε με καινοτομίες και ουσιαστικά μια νέα θρησκεία βασισμένη σε στοιχεία της αρχαίας.

 
Αυτό είναι απαράδεκτο όσο απαράδεκτη είναι και η διατήρηση της χριστιανικής πλάνης. Οι θεοί σήμερα μπορεί να γίνουν δεκτοί μόνο ως σύμβολα του πολιτισμού μας και όχι ως μορφές λατρείας.

Ο κόσμος των Ελλήνων φιλοσόφων είναι απρόσωπος. Στη φυσιοκρατική ερμηνεία τους δεν υπάρχει θέση για τους θεούς των ποιητών και της παραδοσιακής λατρείας. Οι ανθρωπόμορφοι θεοί δεν απορρίπτονται ευθέως, γίνονται όμως πλέον περιττοί, αφού δεν τους αναγνωρίζεται καμία δικαιοδοσία στη φυσική πραγματικότητα. Παρ᾽ όλα αυτά δεν διστάζουν να αποκαλέσουν το πρωταρχικό τους υλικό «θείο», όχι για να του προσδώσουν κάποιες υπερφυσικές ικανότητες, αλλά για να τονίσουν την τελειότητα και την κυριαρχία του. Αν υπάρχει λοιπόν κάτι το θεϊκό στον κόσμο, αυτό δεν βρίσκεται έξω από τη φύση, αλλά είναι εγκόσμιο, είναι στοιχείο της ίδιας της φυσικής νομοτέλειας.

 Αυτό δεν μπορώ να το δεχτώ στην σύγχρονη εποχή. Δεν θα υπήρχε μεγαλύτερο βήμα προς την λάθος κατεύθυνση από αυτό. Και δεν δέχομαι την άποψη ότι ο χριστιανισμός μπορεί να πολεμηθεί μόνο με μια «ελληνική» θρησκεία. Δεν προσπαθούμε να αποδομήσουμε μια ύπνωση για να την αντικαταστήσουμε με μια άλλη επειδή θα την θεωρήσουμε «αρχαιοελληνική»! Είναι άλλο να σέβεσαι και να τιμάς τους προγόνους και την αρχαία παράδοση, και άλλο να θέλεις να γυρίσεις 2500 χρόνια πίσω ή περισσότερο. Μπορώ να δεχτώ κάποιες γιορτές ως πολιτιστικά δρώμενα, όχι όμως ως θρησκευτική πρακτική.

 
Αν βγαίνω και λέω ότι ο θεός των χριστιανιστών και των ισλαμιστών είναι ψεύτικος αλλά οι δικοί μας είναι «αληθινοί» τότε αυτοαναιρούμαι, ακυρώνω τον εαυτό μου και την αξιοπιστία μου, και θα πρέπει τότε ό,τι έχω πει μέχρι σήμερα κατά της χριστιανικής θολούρας να το πετάξω στα σκουπίδια. Επαναλαμβάνω συνεχώς ότι κανένας θεός δεν ασχολείται με τους ανθρώπους. Αυτή είναι μια βασική θέση της διαχρονικής Επικούρειας φιλοσοφίας, μιας φιλοσοφίας που εκφράζει με τον πιο καθαρό τρόπο την προοδευτική ελληνική σκέψη.

 
Δεν με ενδιαφέρει ο τρόπος που ερμηνεύουν τους θεούς ως αληθινούς οι αρχαιόπληκτοι. Αυτοί είναι απλά άτομα που έμαθαν να ζουν με την θρησκεία και χρειάζονται κάποιον θεό ή θεούς στην ζωή τους. Θέλουν να τους θεωρούν τόσο αληθινούς ώστε να λένε ότι τους αισθάνονται δίπλα τους. Θέλουν να θεωρούν εντελώς αυθαίρετα και πεπλανημένα ότι χάρη σε αυτούς θα έχουν ακόμη και επόμενη ζωή μετά τον θάνατο. Αντικαθιστούν το χριστιανικό παραμύθι με ένα άλλο ως επί το πλείστον μόνον κατά το δοκούν αρχαιοελληνικό. Εγώ όμως τυγχάνει να γνωρίζω πολύ καλά την αρχαία θρησκεία ώστε να δεχτώ οποιαδήποτε διαστρέβλωση. Και όσοι προσπαθούν να είναι ακριβείς στην αρχαία θρησκεία διαπράττουν επίσης το ατόπημα να ζητούν μια πλήρη οπισθοδρόμηση.

 
Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς δεισιδαιμονίες; Γιατί πρέπει να έχουμε θεούς που να τους φοβόμαστε; Γιατί στην κάθε θρησκεία ο κάθε θεός δεν "βοηθά" απλώς, αλλά κυρίως φοβίζει. Θεός για τους θρησκομανείς σημαίνει πάνω από όλα έλεγχο της "μάζας" δια της εκμετάλλευσης του ανθρώπινου φόβου. Ειδικά ο καθημερινός άνθρωπος που μαθαίνει να ζει έτσι γίνεται μοιρολάτρης και άβουλος. Μα εμείς λέμε ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε κανέναν θεό (ΑΦΟΒΟΝ Ο ΘΕΟΣ), γιατί κανένας θεός δεν ασχολείται με εμάς. Τους ανθρώπους που πιστεύουν σε δεισιδαιμονίες, εκείνους πρέπει να φοβόμαστε και να τους βοηθούμε να καταλάβουν αλλιώς να τους αποδυναμώνουμε. Εγώ θέλω να τελειώνουμε με την δεισιδαιμονία και να αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας για να πάμε προς τα εμπρός και όχι προς τα πίσω.

Δεν επιτρέπεται να μετατρέψουμε την αγάπη για την αρχαιότητα σε έναν γραφικό αγώνα επαναφοράς μιας εκδοχής της, και μάλιστα όπως την φαντασιώνεται ο κάθε ονειροπαρμένος. Μόνο από την κλασική αρχαιότητα μας χωρίζουν 2500 έτη. Δεν είναι δυνατό να εφαρμόσουμε κατά γράμμα αυτά που ίσχυαν τότε ή παλαιότερα. Ας λάβουμε υπόψη ότι οι Έλληνες επεδίωκαν την πρόοδο και την εξέλιξη όχι την αντίστροφη πορεία. Όποιος έχει μια τέτοια νοοτροπία τότε πραγματικά βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε στραμμένο το βλέμμα στο μέλλον. Το παρελθόν αποτελεί σημείο αναφοράς και καθορίζει την ταυτότητά μας, αλλά ο σκοπός είναι η δημιουργία ενός νέου ελληνικού πολιτισμού με σύγχρονο πρόσημο και όχι απαρχαιωμένο.

 
Από την αρχαιότητα διδασκόμαστε, την θαυμάζουμε για όλα τα επιτεύγματά της, αλλά αν την εξιδανικεύουμε με έναν άκρατο συναισθηματισμό και με αντιεπιστημονική προσέγγιση ώστε να διατηρήσουμε αυτούσια τα στοιχεία μιας άλλης εποχής τότε γινόμαστε γραφικοί και αναξιόπιστοι. Για να φέρω ένα παράδειγμα: αν ζητάμε μια αυτούσια επιστροφή στο παρελθόν και μάλιστα με όρους θρησκευτικούς, τότε είναι ως αν ο Περικλής και οι τότε σύγχρονοί του αντί για πρόοδο να είχαν επιδιώξει μια επιστροφή στα μυκηναϊκά χρόνια ή πιο πίσω! Και απορώ ειλικρινά πώς κάποιοι είναι τόσο ανώριμοι ώστε να κατανοήσουν κάτι τόσο απλό. Αυτό δείχνει ότι δεν σκέφτονται με αντικειμενικότητα ή ότι δεν σκέφτονται καθόλου ή μάλλον ότι σκέφτονται ανάποδα όπως δυστυχώς έμαθαν από τον μακραίωνο χριστιανικό βιασμό του μυαλού και του πνεύματός τους.

 
Ας λένε λοιπόν οι αρχαιομανείς ό,τι θέλουν. Ας με βρίζουν και αυτοί όπως με βρίζουν οι χριστιανομανείς. Εγώ πρέπει να είμαι σταθερός και συνεπής. Διαφορετικά παύω να είμαι αξιόπιστος.