Κανείς δεν πιστεύει ότι είναι δίκαιο να τιμωρούνται τα παιδιά για ό,τι έκαναν οι γονείς τους, ότι οι γονείς θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να σκοτώσουν τα παιδιά τους για τον Θεό ή ότι τα παιδιά θα πρέπει να εκτελούνται επειδή δεν υπακούν στους γονείς τους, για να αναφέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα. Και όμως αυτά θεωρούνται ηθικές επιταγές στη Βίβλο. Στον Ερεβοκτόνο, επισημαίνω τα εδάφια που μας κάνουν όλους να ανατριχιάζουμε σήμερα και μας κάνουν όλους χαρούμενους που δεν παίρνουμε πραγματικά την ηθική και την αίσθηση της δικαιοσύνης μας από τη Βίβλο.
Ο Δαβίδ λέει σε έναν από τους «νεαρούς» του να σκοτώσει τον Αμαληκίτη αγγελιοφόρο που ισχυρίστηκε ότι σκότωσε με έλεος τον Σαούλ κατόπιν αιτήματος του ίδιου του Σαούλ. 1:15
Ο Μιχάλ αγοράστηκε από τον Δαβίδ με 200 ακροποσθίες Φιλισταίων (1 Σαμ 18:25-27), τότε της «δόθηκε» στον Φατιήλ (1 Σαμ 25:44), και στη συνέχεια «πήρε πίσω» ο Δαβίδ. Ο καημένος ο Φατιήλ πρέπει να την αγαπούσε πολύ αφού «πήγαινε πίσω της κλαίγοντας». 3:15-16
Όταν ο Ιωάβ (ο αρχηγός του Δαβίδ) σκοτώνει τον Αβενήρ (χτυπώντας τον κάτω από το πέμπτο πλευρό φυσικά), ο Δαβίδ λέει ότι και η βασιλεία του δεν είναι υπεύθυνες. Το φταίξιμο, λέει, βαρύνει τον Ιωάβ. Έτσι ο Δαβίδ καταριέται τον Ιωάβ, την οικογένειά του και τους απόγονοι για πάντα. Ας μαστίζονται όλοι από αφροδίσια νοσήματα και λέπρα, ας πεθάνουν από την πείνα, ας αυτοκτονήσουν ή ας στηριχτείτε σε πεντάγραμμα. (Η Αναθεωρημένη Στερεότυπη Μετάφραση μεταφράζει το «στηρίζεται σε ένα ραβδί» ως «κρατά ένα αδράχτι», προφανώς που σημαίνει θηλυπρεπής -- οι πραγματικοί άντρες δεν γνέθουν ούτε υφαίνουν.) 3:27-29
Μερικοί από τους άντρες του Δαβίδ σκοτώνουν το γιο του Σαούλ (χτυπώντας τον κάτω από το πέμπτο πλευρό, φυσικά) και φέρνουν το κεφάλι του Ο Ντέιβιντ, νομίζοντας ότι θα είναι ευχαριστημένος. Αλλά δεν ήταν. Ο Δαβίδ σκοτώνει τους δολοφόνους, τους κόβουν τα χέρια και τα πόδια, και τα σώματά τους κρεμάστηκαν (για διακόσμηση;) πάνω από την πισίνα στη Χεβρώνα. 4:6-7
Όποιος σκοτώσει κουτσούς και τυφλούς θα είναι «αρχηγός και αρχηγός» του Δαβίδ. 5:8
«Ο Δαβίδ... μεγάλωσε, και ο Κύριος ο Θεός των δυνάμεων ήταν μαζί του». 5:10
Ο Δαβίδ ρωτά τον Θεό αν πρέπει να σκοτώσει μερικούς ακόμη Φιλισταίους. Ο Θεός λέει ναι, και θα βοηθήσει. Έτσι ο Ντέιβιντ και Ο Θεός «πάταξε ξανά τους Φιλισταίους». 5:19
«Ο Δαβίδ τους πάταξε εκεί, και είπε: Ο Κύριος ξέσπασε πάνω στους εχθρούς μου μπροστά μου».
Ο Θεός βοηθά τον Δαβίδ να σφάξει τους εχθρούς του. 5:20«Όταν ακούς τον ήχο που πηγαίνει στις κορυφές των μουριών... τότε ο Κύριος θα βγει μπροστά σου, για να πατάξει το στρατόπεδο των Φιλισταίων». 5:24
«Και ο Δαβίδ έκανε έτσι, όπως τον πρόσταξε ο Κύριος. και πάταξε τους Φιλισταίους». 5:25
Ο Ουζά προσπαθεί να εμποδίσει την κιβωτό να πέσει από το κάρο και ο Θεός τον σκοτώνει γι' αυτό. Υποθέτω ότι ήταν ο τρόπος του Θεού να πει Ευχαριστώ. 6:6-7
Ο βασιλιάς Δαβίδ χορεύει σχεδόν γυμνός μπροστά στον Θεό και σε όλους. Όταν η Michal τον επικρίνει επειδή εκτέθηκε, ο Θεός την τιμωρεί με Δεν είχε «κανένα παιδί μέχρι την ημέρα του θανάτου της». Αν και το 21:8 λέει ότι είχε πέντε γιους (οι οποίοι θυσιάστηκαν στον Θεό μέσω του Δαβίδ για να σταματήσει ο Θεός να πεθάνει τους ανθρώπους από την πείνα). 6:14-23
«Ήμουν μαζί σου όπου κι αν πήγαινες, και εξολόθρευσα όλους τους εχθρούς σου από τα μάτια σου».
Ο Θεός ήταν μαζί με τον Δαβίδ όπου κι αν πήγαινε και σκότωσε όλους τους εχθρούς του για αυτόν. 7:9Ο Δαβίδ σκοτώνει τα δύο τρίτα των Μωαβιτών και κάνει τους υπόλοιπους σκλάβους. Σακατεύει επίσης τα αιχμάλωτα άλογα. 8:2-4
«Ο Δαβίδ θανάτωσε από τους Σύριους δύο και είκοσι χιλιάδες άνδρες... και ο Κύριος διαφύλαξε τον Δαβίδ Ό,τι κι αν πήγε». 8:5-6, 14
«Ο Δαβίδ του έδωσε ένα όνομα όταν επέστρεψε από το χτύπημα των Συρίων στο η κοιλάδα του αλατιού, που ήταν δεκαοκτώ χιλιάδες άνδρες... Και ο Κύριος διαφύλαξε τον Δαβίδ όπου κι αν πήγαινε». 8:13-14
Ο Δαβίδ λέει στον Ιωάβ (τον αρχηγό του) να στείλει τον σύζυγο της Βηθσαβεέ (τον Ουρία) στην «πρώτη γραμμή της πιο καυτής μάχης ... για να χτυπηθεί και να πεθάνει». Με αυτόν τον τρόπο, ο Δαβίδ αποκτά άλλη σύζυγο. 11:15, 11:17-27
Ο Θεός είναι θυμωμένος με τον Δαβίδ που σκότωσε τον Ουρία. Ως τιμωρία, θα βάλει τις γυναίκες του Δαβίδ να βιαστούν από τον γείτονα ενώ όλοι οι άλλοι παρακολουθούν. Αποδεικνύεται ότι ο «πλησίον» που στέλνει ο Θεός για να κάνει το δικό του βρώμικη δουλειά είναι ο ίδιος ο γιος του Δαβίδ, ο Αβεσσαλώμ (16:22). 12:11-12
Για να τιμωρήσει τον Δαβίδ που σκότωσε τον Ουρία, ο Θεός σκοτώνει το αγοράκι της Βηθσαβεέ. 12:14-18
Αφού πέθανε το μωρό, ο Δαβίδ πλύθηκε, ντύθηκε, έφαγε ένα ωραίο γεύμα και λάτρεψε τον Θεό που σκότωσε τον γιο του. 12:20-21
«Αυτός... Τα έβαλα κάτω από πριόνια, και κάτω από σιδερένιες σβάρνες, και κάτω από σιδερένια τσεκούρια, και τα έβαλα να περάσουν μέσα από τον πλινθόκμινο».
Ο Δαβίδ βασάνισε ή υποδούλωσε (ανάλογα με τη μετάφραση) όλους τους κατοίκους πολλών πόλεων. 12:31«Όταν ο βασιλιάς Δαβίδ άκουσε όλα αυτά, θύμωσε πολύ».
Η Νέα Αναθεωρημένη Στερεότυπη Μετάφραση (The New Revised Standard Version) προσθέτει, «αλλά δεν θα τιμωρούσε τον γιο του Αμνών, επειδή τον αγαπούσε, γιατί ήταν πρωτότοκός του».
Ο Δαβίδ αγαπούσε τον Αμμών «επειδή ήταν ο πρωτότοκός του» (οι καλοί γονείς αγαπούν τους πρωτότοκους γιους τους περισσότερο από τα άλλα παιδιά τους). Όπως υποδηλώνει η Διαθήκη του Τούβλου, πιθανότατα είπε κάτι σαν, «Λοιπόν, υποθέτω ότι τα πρωτότοκα δικαιούνται έναν δωρεάν αιμομικτικό βιασμό». 13:21«Και ο βασιλιάς άφησε δέκα γυναίκες, που ήταν παλλακίδες, για να φυλάνε το σπίτι».
Ο Δαβίδ έφυγε από την Ιερουσαλήμ επειδή φοβόταν ότι ο γιος του ο Αβεσσαλώμ επρόκειτο να τον σκοτώσει. Αλλά άφησε το δικό του παλλακίδες να τα βγάλουν πέρα μόνες τους. 15:16«Διότι ο Κύριος είχε ορίσει να νικήσει την καλή βουλή του Αχιτόφελ, με σκοπό να φέρει ο Κύριος το κακό στον Αβεσσαλώμ».
Ο Θεός έκανε τον Αβεσσαλώμ να απορρίψει τη συμβουλή του Αχιτόφελ ώστε να μπορέσει να "φέρει το κακό στον Αβεσσαλώμ". 17:14«Όταν ο Αχιτόφελ είδε ότι η συμβουλή του δεν τηρήθηκε, σέλωσε το δικό του γαϊδούρι, και σηκώθηκε, και τον πήγε στο σπίτι του, στην πόλη του, και νοικοκυριό σε τάξη και κρεμάστηκε». 17:23
«Τότε είπε ο Ahimaaz... Ας τρέξω τώρα, και ας μεταφέρω στον βασιλιά την είδηση, ότι ο Κύριος τον εκδικήθηκε από τους εχθρούς του». (Βλέπε 2 Σαμουήλ 17:14) 18:19
Να τιμωρήσει τις δέκα παλλακίδες του για βιάστηκε από τον γιο του, τον Αβεσσαλώμ (Βλ. 16:21-22), Ο Ντέιβιντ αρνείται να κάνει ξανά σεξ μαζί τους και τους αναγκάζει να το κάνουν «Κρατήστε το σπίτι» για το υπόλοιπο της ζωής τους. 20:3
«Τότε φώναξε μια σοφή γυναίκα έξω από την πόλη... Ιδού, το κεφάλι του θα ριχτεί σε σένα πάνω από τον τοίχο ... Και έκοψαν το κεφάλι του Σεβά... και ρίξε το στον Ιωάβ». 20:16-22
Μια πείνα στέλνεται στο βασίλειο του Δαβίδ για τρία χρόνια. Όταν ο Δαβίδ ρωτά τον Θεό γιατί, ο Θεός απαντά: «Είναι για τον Σαούλ, και τον αιματοβαμμένο οίκο του, επειδή θανάτωσε τους Γαβαωνίτες. «Έτσι ο Θεός έστειλε λιμό για να τιμωρήσει ένα βασίλειο για κάτι που Ένας πρώην βασιλιάς είχε κάνει. 21:1
Για να εξευμενίσει τον Θεό και να τερματίσει την πείνα που προκάλεσε ο προκάτοχός του (Σαούλ), ο Δαβίδ συμφωνεί να αποκτήσει δύο από τους γιους του Σαούλ και πέντε των εγγονών του που σκοτώθηκαν και κρεμάστηκαν «στον Κύριο». 21:6-9
«Τους κρέμασαν στο βουνό μπροστά στον Κύριο». 21:9
«Μάζεψαν τα οστά αυτών που κρεμάστηκαν... Και μετά από αυτό ο Θεός παρακαλέστηκε για τη γη».
Ο Θεός σταμάτησε την πείνα αφού οι δύο γιοι και οι πέντε εγγονοί του Σαούλ σκοτώθηκαν και του έκλεισαν το τηλέφωνο. Κεφ. 21:13-14«Φύλαξα τις οδούς τού Κυρίου, και δεν έφυγα με πονηρία από τον Θεό μου».
Ο Ντέιβιντ είναι ένας από τους πιο απεχθείς χαρακτήρες σε όλη τη μυθοπλασία, ωστόσο εδώ καυχιέται για το πόσο τέλειος είναι. (Και ο Θεός συμφωνεί μαζί του!) 22:22-24«Διδάσκει τα χέρια μου στον πόλεμο».
Θα μπορούσε επίσης να μάθει από έναν ειδικό. 22:35«Καταδίωξα τους εχθρούς μου και τους εξολόθρευσα. και δεν ξαναγύρισα μέχρι να τα καταναλώσω. Και τα έχω καταναλώσει, και τους τραυμάτισε, ώστε δεν μπόρεσαν να σηκωθούν· μάλιστα, έπεσαν κάτω από τα πόδια μου». Π.Χ. 22:38-39
«Και μου έδωσες τον τράχηλο των εχθρών μου, για να εξολοθρεύσω αυτούς που με μισούν». 22:41
«Κοίταξαν, αλλά δεν υπήρχε κανείς να σώσει. στον Κύριο, αλλά δεν τους απάντησε». 22:42
«Τους χτύπησα τόσο μικρούς όσο το χώμα της γης, τους χτύπησα σαν το βούρκο του δρόμου». 22:43
«Ο Θεός είναι αυτός που με εκδικείται, και αυτός που κατεβάζει τον λαό κάτω από μένα. και όστις με εκβάλλει εκ των εχθρών μου· Και εσύ με ύψωσες ψηλά πάνω από εκείνους που ξεσηκώθηκαν εναντίον μου». 22:48-49
«Και ο Κύριος έκανε μια μεγάλη νίκη εκείνη την ημέρα. και ο λαός επέστρεψε πίσω του μόνο για να τον χαλάσει». 23:10-12
Ο Δαβίδ διψούσε, γι' αυτό ζήτησε από κάποιον να του φέρει λίγο νερό από το πηγάδι της Βηθλεέμ, που ελεγχόταν από τους Φιλισταίους. Τρεις από τους άνδρες του έσπασαν τις εχθρικές γραμμές, πήραν το νερό από το πηγάδι και το έφερε πίσω στον Δαβίδ. Αλλά αρνήθηκε να το πιει και το έριξε στο έδαφος. 23:15-17
Ο Θεός βάζει σε πειρασμό τον Δαβίδ να κάνει απογραφή, αν και το εδάφιο 1 Χρονικών 21:1 λέει ότι ο Σατανάς έβαλε σε πειρασμό τον Δαβίδ, και το εδάφιο Ιακώβου 1:13 λέει ότι Ο Θεός δεν βάζει ποτέ σε πειρασμό κανέναν. Γιατί ο Θεός ή ο Σατανάς έβαλαν σε πειρασμό τον Δαβίδ να κάνει την απογραφή; Και τι στο καλό συμβαίνει με μια απογραφή ούτως ή άλλως; 24:1
Ο Θεός προσφέρει στον Δαβίδ μια επιλογή τιμωριών για τη διεξαγωγή της απογραφής: 1) επτά χρόνια πείνας (το εδάφιο 1 Χρ 21:12 λέει τρία χρόνια), 2) τρεις μήνες φυγής από τους εχθρούς, ή 3) τρεις μέρες λοιμού. Ο Δαβίδ δεν μπορεί να αποφασίσει, οπότε ο Θεός επιλέγει γι' αυτόν και στέλνει έναν λοιμό, σκοτώνοντας 70.000 άνδρες (και πιθανώς περίπου 200.000 γυναίκες και παιδιά). 24:13
Ακόμη και ο Δαβίδ μπορεί να δει την αδικία της τιμωρίας του Θεού (σκοτώνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους επειδή ο Δαβίδ έκανε απογραφή). Παρακαλεί τον Θεό λέγοντας: «Αμάρτησα... Αλλά αυτά τα πρόβατα, τι έκαναν;» 24:17 (600)
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου