Θανάσιμο αμάρτημα η μνημόνευση των αιρετικών (δηλ. ετεροδόξων) έστω και νεκρών, κατά την άποψη των Αγίων πατέρων και θεολόγων «ορθοδόξων χριστιανών».
Για φανταστείτε όμως τον υπό των Ρωμιών ύμνου προς τον Σουλτάνο!
Σε πολλά έντυπα μουσικά βιβλία του 19ου αιώνα βρίσκουμε ύμνους και πολυχρονισμούς στο Σουλτάνο (βλ. και Ωδή Σουλτανική), στον αρχηγό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Είναι ένα θέμα, η μνημόνευση αλλοθρήσκου (!), που ακόμα δε νομίζω ότι το έχουμε προσεγγίσει, από ιστορικής έστω πλευράς. Από θεολογικής, ας μη το συζητήσουμε… Επίκληση στον Θεό για να διαφυλάττει τον αλλόθρησκο Μονάρχη! Από την δήθεν καταπιεσμένη ορθόδοξη εκκλησία;
Η Ωδή στον Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ Χαν, είναι καταγεγραμμένη στο μουσικό βιβλίο του Κοσμά Μαδυτινού Μητροπολίτου Πελαγωνίας «Ποιμενικός Αυλός» (1897).
Υπάρχει ανάλογο και στο έντυπο “αναστασιματάριο” του Νικόλαου, Πρωτοψαλτου Σμύρνης, καταγράφεται δε στον πίνακα περιεχομένων: “άσμα εις την ενθρονισιν του σουλτάνου”
Α ρε Κολοκοτρώνη με την περίφημη φράση σου, “άλλη μια κουβέντα πες παπά και θα βγάλω την σπάθα και θα σου πάρω το κεφαλή”
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου