ΕΣ ΠΑΓΑΝ - ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ ΕΛΛΗΝΕΣ!
Στης αρχαίας φωτιάς την τέφρα κάτι φαίνεται,
είν' του Προμηθέα η φλόγα που ανασταίνεται.
Στου Ολύμπου τις κοιλάδες στήσανε χορό οι Μαινάδες.
Ες Παγάν, Ες Παγάν, γλυκό κρασί με κέρναγαν.
Ες Παγάν, Ες Παγάν, γλυκό κρασί με κέρναγαν.
Στης αρχαίας πηγής το ρέμα κάτι κύλησε,
της παλιάς πληγής είναι αίμα που ξεχείλισε και μου μίλησε.
Για τη μάνα μου την Πύρρα κι απ' αυτήν ορμήνεια πήρα.
Να αναστηλώσω τους ναούς, να φέρω πίσω τους Θεούς!
Να αναστηλώσω τους ναούς, να φέρω πίσω τους Θεούς!
Στης αρχαίας ψυχής τη ρότα τάχτηκα κι εγώ,
μέσα απ' τη σκουριά να βγάλω μάρμαρο λευκό χρυσοστόλιστο.
Κι απ' την ιερή την κίστη την αρχαία μου την πίστη.
Ες Παγάν, Ες Παγάν, Έσσεται Ήμαρ φώναζαν!
Ες Παγάν, Ες Παγάν, Έσσεται Ήμαρ φώναζαν!
Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται!
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου