ΤΟ 1821, ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΝ ΤΟΝ... ΔΙΑ

ΤΟ 1821, ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΝ ΤΟΝ... ΔΙΑ
Δες το ντοκουμέντο:

Δεν είναι θεωρία.
Δεν είναι θρύλος.
Δεν είναι «εναλλακτική ιστορία».
Είναι καταγεγραμμένο!!!

Στις αρχές του 19ου αιώνα, λίγο πριν ο κόσμος αλλάξει για πάντα,
εκδίδονται μικρές έντυπες συλλογές σε Βιέννη, Βενετία, Σμύρνη.
Μία από αυτές: «Συλλογή Εθνικών Ασμάτων»

Σώζονται μέχρι σήμερα ψηφιοποιημένες και προσβάσιμες στην Anemi Digital Library στο Πανεπιστήμιο Κρήτης
Και εκεί υπάρχει κάτι που δεν περιμένεις.

Ένα άσμα με τίτλο:

«Άσμα παρακλητικόν εις τον Θεόν τον Δία
υπέρ της των Ελλήνων ανεξαρτησίας»

Stop εδώ!

Διάβασέ το ξανά.
Αυτό το άσμα:

Είναι γραμμένο σε αρχαΐζουσα ελληνική.
Επικαλείται τον Δία ως «πατέρα και βασιλέα».
Και ζητά να επιτεθεί στους εχθρούς των Ελλήνων.

Αλλά αυτό δεν είναι το σοκ.

Το σοκ είναι αυτό:

Είναι γραμμένο με βυζαντινή μουσική παρασημαντική!
Δηλαδή, η ίδια μουσική γλώσσα που ψάλλει εκκλησιαστικούς ύμνους...
χρησιμοποιείται για να ψαλθεί επίκληση στον Δία!

-Τυχαίο;

Ποτέ δεν ήταν τυχαίο.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη αλήθεια που κανείς δεν μας δίδαξε στο σχολείο:
Η σύνδεση με την αρχαιότητα δεν έσβησε ποτέ.
Δεν την έσβησε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Δεν την έσβησε η Οθωμανική κατοχή.
Δεν την έσβησε η Εκκλησία.
Έμεινε ζωντανή μέσα στη μουσική.
Μέσα στη γλώσσα.
Μέσα στη μνήμη ενός λαού που δεν ξέχασε ποτέ, ακόμα κι όταν νόμιζε ότι ξέχασε...

Τι σημαίνει στην ουσία αυτό;

Αυτοί οι άνθρωποι λίγο πριν το 1821 δεν διάλεξαν.
Δεν είπαν «ή η Εκκλησία ή η αρχαιότητα».
Δεν είπαν «ή ο Ιησούς ή ο Δίας».
Έκαναν κάτι πολύ πιο βαθύ και πολύ πιο συγκλονιστικό:
Πήραν τη μουσική γλώσσα της Εκκλησίας...
και την έντυσαν με αρχαία Ελληνική ψυχή.
Ο Δίας ψάλθηκε με βυζαντινές νότες.
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!

Γιατί αυτό δεν είναι απλώς ιστορικό στοιχείο.
Είναι απόδειξη ότι η Ελληνική ψυχή δεν έσπασε ποτέ στα δύο.
Τα κράτησε και τα δύο μέσα της.
Σιωπηλά. Επίμονα. Αναλλοίωτα.
Ίσως τελικά η μεγαλύτερη Επανάσταση του 1821
δεν έγινε μόνο στα πεδία των μαχών.
Έγινε και τη στιγμή που κάποιος κάθισε και έγραψε μια επίκληση στον Δία
με βυζαντινές νότες.
Τη στιγμή που η αρχαία Ελληνική μνήμη αρνήθηκε και πάλι να πεθάνει.
Και ένας λαός που συνδεεται συνειδητα και παλι με τις ριζες του...
παίρνει δύναμη και οξυγόνο ελευθερίας!
Μοιράσου το γιατί αυτή η ιστορία αφορά κάθε Έλληνα που ψάχνει τις ρίζες του.