Δευτέρα 16 Μαρτίου 2015

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΓΟΙ;

Αντί να ανησυχείτε γιατί δεν είμαστε μάγοι (μια που μόνον εσείς μπορείτε να απαντήσετε σ' αυτό).

#1. Πείστε τους ανθρώπους ότι δεν είναι Μάγοι.

Αφού ο καθένας είναι μάγος, αν τους πείσετε ότι δεν είναι, τότε αυτό ακριβώς θα πάνε να γίνουν.

 Αντίδοτο: Θυμηθείτε την μεγαλοσύνη σας. Είστε ήδη, μάγος.

Αν σας πουν πως είστε μια συμπτωματική μετάλλαξη της ύλης και ότι έχετε την αίσθηση πως ο εαυτός σας είναι μια επιφαινόμενη ιδιότητα νεκρών σωματιδίων, πόσο μαγικός νιώθετε; Αν οι μαγικές σας στιγμές πασχίζουν να εξηγηθούν ως συμπτώσεις, που βρίσκεται η μαγεία στη ζωή σας; Εάν η άποψη σας για τον κόσμο είναι θάνατος, αρρώστια, πόλεμος και βάσανα (επίσης γνωστά και ως βραδινές ειδήσεις), και για τα οποία αισθάνεστε ανίκανος να κάνετε οτιδήποτε, πόσο μάγος είστε; Τι θα γινόταν αν σας έλεγαν πως είστε ένας απεχθής αμαρτωλός, αμαρτίας γέννημα και πανάθλιος στα μάτια του θεού;

Πριν από 40 χρόνια, μια ομάδα πρωτοπόρων στοχαστών, με επικεφαλής τον καθηγητή Ampraham Maslow του Πανεπιστημίου Ϊ Βrandeis, αντιλήφθηκαν ξαφνικά πως η ψυχολογία φαινόταν να ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με προβλήματα και αρρώστιες: νευρώσεις, ψυχώσεις, δυσλειτουργίες. Γιατί να μη μελετά και υγιείς ή ακόμη και εξαιρετικά υγιείς ανθρώπους; Γιατί να μην ερευνά ποιες είναι οι ανώτερες και ανώτατες δυνατότητες των ανθρώπων και να δημιουργεί τρόπους για να βοηθήσει τον καθέναν να αναπτύξει τις δυνάμεις του;

Ο μεγάλος Αμερικανός συγγραφέας Χένρυ Ντέιβιντ Θορώ είχε γράψει πριν από 100 χρόνια: "Οι ανθρώπινες ικανότητες δεν μετρήθηκαν ποτέ ούτε μπορούμε να κρίνουμε τι μπορεί να κάνει ο άνθρωπος με βάση κάποια προηγούμενα, διότι ελάχιστα προσπάθησε".

Οι εξάδελφοι Νόρμαν, συγγραφέας και συντάκτης του περιοδικού Saturday Review, εξέφρασαν την ίδια ιδέα: "Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένας καθρέφτης του απείρου. Δεν υπάρχουν όρια στην εμβέλεια, στους ορίζοντες ή στη δημιουργική του ανάπτυξη. Κανείς δεν γνωρίζει τι είδους αλματώδη επιτεύγματα μπορεί να γίνουν από το είδος μας μόλις αναπτυχθούν πλήρως οι δυνατότητες του νου". Αυτό ακριβώς έχουν ξεκινήσει για να ανακαλύψουν οι ψυχολόγοι Ανθρωπίνων Δυνατοτήτων [Ηuman Pontetial].

Ίσως , η μέγιστη κληρονομιά του Maslow και των συγχρόνων του ήταν ότι κατέστησαν κοινή γνώση το ότι όλοι μας διαθέτουμε τεράστιες λανθάνουσες δυνατότητες, ότι υπάρχουν δυνάμεις και ικανότητες μέσα σε όλους μας που δεν ήρθαν ποτέ στην επιφάνεια. Ακόμη!

#2. Διδάξτε τους την αίγλη του να γίνονται θύματα.

Μόλις δεχτούν οι Μάγοι να γίνουν θύματα, έχουν εγκαταλείψει την αξίωση να δημιουργούν πραγματικότητα. Για τα θύματα, η πραγματικότητα τους τυχαίνει: Είναι άδικο και ποτέ δεν φταίνε αυτά. Οπότε ποτέ δεν χρειάζεται να κοιτάξουν εκεί όπου θα αντικρίσουν τη δημιουργία τους.

Αντίδοτο: Αποδεχτείτε την ευθύνη για την ζωή σας.

Η αίγλη της θυματοποίησης δεν είναι μόνο μία. Ποτέ δεν τελείς "εν αδίκω", οπότε δεν χρειάζεται να νιώθεις ενοχή. Ο κόσμος σε λυπάται, σε προσέχει και σε βοηθάει. Το παιχνίδι το λένε φταίξιμο. Φταίνε οι γονείς, η κοινωνία, η δουλειά, οι σύντροφοι στη ζωή, η υγεία και... λόγια, λόγια, λόγια για τις περιστάσεις στη ζωή μας που δεν μας ευχαριστούν καθόλου. Αλλά αυτό το πλέγμα των δικαιολογιών διαλύεται αν αποδεχτούμε ότι η Συνείδηση Δημιουργεί Πραγματικότητα (ΣΔΠ). Αυτή είναι η πρακτικότερη πλευρά της ΣΔΠ. Σημαίνει πως εσύ δημιούργησες τη ζωή σου και τον κόσμο σου. Μπορείς να κλαις και να οδύρεσαι επειδή δεν φαίνεται να παίρνεις αυτό που θέλεις. Ζεις τη ζωή που επιλέγεις να ζήσεις, τη ζωή που πίστευες πως μπορούσες να ζήσεις.

Για να μάθετε πού πραγματικά βρίσκεται η συνείδησή σας, παρατηρήστε απλώς κάθε άτομο, κάθε τόπο και κάθε συμβάν στη ζωή σας.

#3. "Τορπιλίστε και ανατρέψτε τα συστήματα πεποίθησης’’
Η πίστη είναι η ατμομηχανή της δημιουργίας. Και μια ανωμαλία στην πίστη μιας μαγικής πράξης θα την εκτροχιάσει. Οι ‘’Αυθεντίες’’ είναι πολύ χρήσιμες σ’ αυτό το εγχείρημα.

Αντίδοτο: Μη χαρίζετε δύναμη στις αυθεντίες και εμπιστευθείτε την πείρα σας. Να θυμάστε ότι η πεποίθηση είναι η ατμομηχανή της δημιουργίας.

Περπάτησε ο Ιησούς στο νερό;
Περπατούν χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο πάνω σε αναμμένα κάρβουνα δίχως να καίγονται;
Ο σύζυγος της Βetsy , ο Gordie, επιδόθηκε τρεις φορές σε πυροβασία δίχως να νιώσει τίποτα. Έπειτα πήγε και ρώτησε τον καθηγητή του στη Φυσιολογία γι' αυτό.
Εκείνος του είπε ότι αυτό δεν συνέβη πραγματικά και ότι τα πυρακτωμένα κάρβουνα δεν ήταν πραγματικά καυτά. Επρόκειτο για το φαινόμενο "Leindenfrost’’. Στην τέταρτη πυροβασία του ο Gordie άρχισε να αναρωτιέται αν αυτά που είχε πει ο καθηγητής αλήθευαν και κατά πόσον ή όχι τα κάρβουνα έκαιγαν. Βγήκε από τα κάρβουνα με εγκαύματα τρίτου βαθμού.

Τι έκανε, λοιπόν; Πρώτα εφήρμοσε το αντίδοτο #2 - αντί να κατηγορήσει τον καθηγητή ή τον υπεύθυνο πυροβασίας, αντιλήφθηκε τον τρόπο με τον οποίον επηρέαζε ο ίδιος το αποτέλεσμα, και μετά εφήρμοσε το αντίδοτο #3. Δεν τσίμπησε το δόλωμα του φαινομένου του Leinderfrost, αλλά στηρίχθηκε στη δική του εμπειρία. Η πέμπτη πυροβασία έγινε δίχως κανένα απολύτως πρόβλημα.

Είναι περίπλοκο πράγμα αυτό το κομμάτι της πεποίθησης. Ποιος θέλει να είναι ένας τρελάρας που φαντάζεται τόσο εξωπραγματικές καταστάσεις, ώστε η αποκοπή από αυτές να τον αποτρελαίνει; Αλλά, από την άλλη, ποιος επιθυμεί να είναι τόσο περιορισμένος από τα συνήθη πρότυπα, από την τετριμμένη, καθημερινή πραγματικότητα η οποία δεν έχει κόκκο μαγείας πάνω της; Τρελή είναι και η ιδέα με το περπάτημα πάνω σε νερό. Αν δεν υπήρχε η περίφημη σκηνή της λίμνης στη Γαλιλαία, όλοι θα σας έλεγαν, δίχως ψήγμα αμφιβολίας, πως είναι αδύνατον, και εάν εσείς το θεωρείτε εφικτό, ε, τότε είστε για το φρενοκομείο! Είναι, λοιπόν, περίπλοκο πράγμα επειδή τα συστήματα πίστης μας δεν είναι, συνήθως, ολοκληρωμένα, καλομελετημένα, δεν αποτελούν συνεπή σύνολα. Με άλλα λόγια, μπορεί να υπάρξει μια στιγμή ιλαρότητας, κατά την οποία εσείς πιστεύετε ότι μπορείτε να πετάξετε, αλλά ακόμη είστε πεπεισμένοι πως ότι πάει επάνω πρέπει να πέσει και κάτω. Ο Μiceal Ledwith λέει:

Αν εγώ πιστεύω ότι μπορώ να περπατήσω πάνω στο νερό, και φωνάζω και ουρλιάζω στον εαυτό μου ότι θα περπατήσω στο νερό. συνήθως αυτό στο οποίο δίνω έμφαση είναι μια μασκαρεμένη εκδοχή της αμφιβολίας που έχω. οπότε αν πάτε με αυτήν τη διχασμένη εστίαση της σκέψης σας να περπατήσετε στο νερό, σίγουρα θα βυθιστείτε.

Αλλά αν το είχατε αποδεχτεί αυτό πλήρως και ολοκληρωτικά, τότε, μάλιστα, θα συνέβαινε, επειδή η πραγματικότητα προσαρμόζεται ακριβώς στην πρόθεση μας. Παρομοίως αν μπορείτε να εστιάσετε και να παραδεχτείτε πλήρως πως έχετε γιατρευτεί, θα συμβεί, αλλά αυτό που δεν παραδεχόμαστε πραγματικά είναι ο βαθμός αμφιβολίας που κρύβεται πίσω από αυτές τις διαβεβαιώσεις.

Αν ερευνήσετε εις βάθος, θα δείτε πως η αμφιβολία είναι πάντα το αποτέλεσμα ενός συστήματος πεποίθησης, το οποίο συγκρούεται με την πεποίθηση βάσει της οποίας ενεργείτε. Και μέχρι να εξαφανιστούν αυτές οι συγκρούσεις , το καταδιωκτικό σας σκάφος θα παραμένει στον βάλτο. Ο Ramhta λέει:

Πόσο πλατύ, πόσο βαθύ, πόσο ψηλό είναι το επίπεδο της αποδοχής σας; Γιατί αυτό είναι η πίστη, η πεποίθηση. Ποτέ. μα ποτέ. δεν θα μπορέσετε να εκδηλώσετε στη ζωή σας αυτό που δεν αποδέχεστε. Εκδηλώνετε μόνον ό,τι αποδέχεστε. Οπότε, ποιο το εύρος της αποδοχής σας; Είναι μεγαλύτερο από το εύρος της αμφιβολίας σας; Ποιοι οι περιορισμοί της αποδοχής σας; Γι αυτό είστε άρρωστοι; Γι αυτό γεράσατε; Αυτός είναι ο λόγος που δεν είστε ευτυχισμένοι, επειδή το επίπεδο της παραδοχής σας είναι δυστυχία; Αυτά είναι που διαθέτετε, να το ξέρετε. Δεν πρόκειται να αποκτήσετε τίποτε καλύτερο.

#4. Κάντε την νέα γνώση, τρομακτική και απρόσιτη.

Η νέα γνώση είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει τα παλιά συστήματα πίστεων και ανοίγει την πόρτα για όλο και καλύτερες πραγματικότητες.

Αντίδοτο: "Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν' ζητείτε και ευρήσετε' κρούετε, και ανοιγήσετε υμίν - Κατά Ματθαίο 7:8.

Όταν σκεφτόμαστε έναν μάγο, μας έρχονται στον νου οράματα από κάποιον στο αναγνωστήριο-εργαστήρι του με στοίβες βιβλία μέχρι το ταβάνι και επιστημονικά όργανα διασκορπισμένα παντού. Ο Δρ. Dispentza εξηγεί γιατί: "Πρέπει να διαθέτετε τη γνώση που σας επιτρέπει να ονειρεύεστε σημαντικότερα πράγματα. Πρέπει να έχετε την προθυμία και το πάθος να βγείτε έξω από τα όρια των ανέσεών σας και της ανάγκης σας γι' αυτές, να προσπαθήσετε να κάνετε κάτι που η ανθρωπότητα θα θεωρούσε παράλογο. Κι όμως, αν αυτό γίνει δίχως την απαραίτητη γνώση, θα είναι παραλογισμός. Αν γίνει με την κατάλληλη γνώση, θεωρείται ηρωισμός, θεωρείται οξύνοια. θεωρείται μεγαλοφυΐα".

Ο Αmit Goswami συμφωνεί: "Κάθε φορά που τα όριά μας επεκτείνονται, νιώθουμε ευτυχισμένοι. Όταν τα όριά μας στενεύουν, και ταυτιζόμαστε με ένα μικρό κουκούλι, γινόμαστε δυστυχείς. Οπότε, η λύση είναι να επεκτείνουμε τα όριά μας".

Τι άλλα κοινά έχουν οι μάγοι; Ραβδιά. Ο Γκάνταλφ και ο Γιόντα είχαν από ένα.

"Και παρήγγειλεν αυτοίς ίνα μηδέν αίρωσιν εις οδόν ει μη ράβδον μόνον, μη πήραν, μη άρτον, μη εις την ζώνην χαλκόν" - Κατά Μάρκον, 6:8.

Γιατί ραβδί; θεωρείτο το ραβδί της γνώσης. Στήριζε τον εργάτη της μαγείας και τον οδηγούσε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Διέθετε, επίσης, μεγάλη δύναμη. Γι αυτό και σε όλους τους αιώνες, αν ήθελες να μεταμορφώσεις αθάνατες υπάρξεις σε βατράχους, έκαιγες βιβλία. Σύμφωνα με τον John Hagelin:

Η γνώση είναι η μεγαλύτερη κινητήρια δύναμη. Αν οι άνθρωποι γνώριζαν απλώς ποιες είναι οι δυνατότητες της ζωής, ποιες ανώτερες καταστάσεις συνειδητότητας προσφέρουν πέρα από την αφύπνιση, το όνειρο και τον ύπνο στη ζωή, και πώς θα είναι ο κόσμος, όταν οι άνθρωποι ζουν σε ενότητα συνείδησης, θα αποκτούσαν σοβαρά κίνητρα. Η μόνη περίπτωση που εμείς οι άνθρωποι δεν έχουμε κίνητρα είναι όταν δεν επιζητούμε τη γνώση.

Τα ΜΜΕ σήμερα, τι είδους γνώση προσφέρουν στον κόσμο; Μόνο αυτή που χρειάζεται για να βγουν έξω και να αγοράσουν ένα χάμπουργκερ. Πραγματικά, δεν αρκεί. Δεν αρκεί να εμπνεύσει τους ανθρώπους ώστε να μάθουν τι είναι εφικτό στη ζωή.

#5. Κάντε τους μάγους φρικιαστικούς και την ιδιότητα του μάγου επικίνδυνη.

Τα πεφωτισμένα όντα ασκούν μαγνητισμό και επιζητούν να διαφωτίσουν τον καθένα. Αν τους εξουδετερώσετε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εξαλείφετε το πρόβλημα και αποκαρδιώνετε όσους θέλουν να ακολουθήσουν τα αχνάρια τους.

Αντίδοτο: Ανακαλύψτε εκείνους από τους οποίους μπορείτε να μάθετε την σύνεση και την μελέτη.

Η απόπειρα διαφώτισης του πλανήτη υπήρξε ένα επικίνδυνο επάγγελμα επί χιλιετίες. Όχι μόνο για πνευματικούς δασκάλους. Είχαν και οι επιστήμονες μια δύσκολη πορεία διαφώτισης. Αλλά τώρα που είναι δυσκολότερο να σκοτώσετε, έτσι απλά, τον ενοχλητικό δάσκαλο, τους έχουν κάνει να φαίνονται παράξενοι ή τρομακτικοί ή και ανατριχιαστικοί. Αν δεν λειτουργήσει αυτό, έρχεται η ρετσινιά "αρχηγός αίρεσης". Πληθώρα ανθρώπων υπάρχει εκεί έξω που μπορούν να σας διδάξουν, και ο μόνος τρόπος να το ανακαλύψετε είναι να το δείτε με τα μάτια σας. θυμηθείτε το αντίδοτο #3: Μην εμπιστεύεστε τις αυθεντίες’ εμπιστευθείτε τη δική σας εμπειρία.

Όσον αφορά την επικινδυνότητα υπάρχει, αλλά δεν είναι τόσο άσχημη όσο κάποτε. Άλλαξαν οι καιροί. Δυστυχώς, η μνήμη της συλλογικής συνείδησης παραμένει. Το μεγαλύτερο παράδειγμα δεν είναι οι χιλιάδες δάσκαλοι που εξολοθρεύτηκαν, αλλά οι κατ' εκτίμηση 50.000 -100.000 μάγοι και μάγισσες που φονεύτηκαν σε μια περίοδο 500 ετών. Είναι θλιβερό που όλα τα παραδείγματα μάγων είναι άνδρες, ειδικά όταν σύμφωνα με πολλούς δασκάλους, οι γυναίκες είναι από τη φύση τους πιο έμπειρες στην τέχνη. Σύμφωνα με τον δάσκαλο του Κάρλος Καστανέντα, τον Ινδιάνο μάγο (Βrujο) Δον Χουάν, όταν οι άνδρες μαθαίνουν μια νέα μαγική ιδέα, ιη σκέφτονται και τη συζητούν, ενώ οι γυναίκες τη θέτουν σε εφαρμογή.

#6. Κάντε τους να ψεύδονται.

Ένα ψέμα είναι μία αποσύνδεση από την πραγματικότητα. Προκαλεί διάσπαση στους ψεύτες, και έτσι τους κάνει να μοιάζουν με ένα σπίτι ρημαδιό. Κλονίζει, επίσης, την ακεραιότητα της πίστης τους καθιστώντας δι αυτού ασήμαντη οποιαδήποτε μαγεία. Και για τον λόγο αυτό κάνει το ψέμα αποδεκτό.

Αντίδοτο: Στο κατώφλι του ψέματος ρωτήστε τον εαυτό σας: ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί αν πω την αλήθεια και αξίζει να θυσιάσω γι' αυτό τη μαγική μου κληρονομιά;

Σήμερα φαίνεται ότι ψεύδονται όλοι. Τα αφεντικά ψεύδονται, οι δημοσιογράφοι ψεύδονται, οι πολιτικοί ψεύδονται, οι εραστές ψεύδονται, οι Θρησκευτικοί ηγέτες ψεύδονται. Και φαίνεται να είναι αποδεκτό μια που κανένας δεν κάνει φασαρία γι' αυτό. Αλλά οι πραγματικοί μάγοι ξέρουν τις συνέπειες. Ένας από τους όρκους του βουδιστή μοναχού είναι να μην ψεύδεται. Έχει λεχθεί ότι επειδή ο Ιησούς δεν είπε ποτέ ψέματα, και δεν θα το έκανε με τίποτα απολύτως, και όταν έλεγε κάτι —ακριβώς επειδή δεν ψευδόταν— το σύμπαν έπρεπε να συμμορφώνεται. Έτσι, όταν είπε "έγειρε, άρον τον κράββατόν σου και περιπάτει", αυτό ήταν νόμος του σύμπαντος. "Και ευθέως εγένετο υγιής ο άνθρωπος και ήρε τον κράββατον αυτού και περιεπάτει". Ο Δρ. Ledwith προσθέτει:

Αν δεν είχαμε χρόνο για ψέματα ή για εξαπάτηση στη ζωή μας, εάν διαθέταμε το απόλυτο άμεμπτο του πνευματικού δασκάλου, τότε θα πράτταμε αυτά τα (θαυμαστά) πράγματα αβίαστα. Αλλά. όπως ξέρετε.

Aυτό δεν κατακτάται με το να καθόμαστε να ακούμε υπέροχη μουσική και να καίμε λιβάνια και τα γνωστά. Αυτό επιτυγχάνεται με έναν πολύ πρακτικό τρόπο: αντιμετωπίζονται τα ψεύδη και τις στάσεις θυματοποίησης που μας κάνουν αυτό που είμαστε. Αν αυτά τα ξεριζώσουμε, τα θετικά πράγματα θα ακολουθήσουν αμέσως. Αν δεν τα ξεριζώσουμε ποτέ, τότε η επιστήμη και η θρησκεία μπορούν να ταυτίζονται επ' άπειρον, και δεν θα υπάρχει ούτε ίχνος διαφοράς.

#7. Και ποτέ μην κοιτάζετε ένδον.

Αν και τελευταίος, αυτός ο κανόνας αποτελεί το κύριο στήριγμα όλων των ανωτέρω. Αν οι άνθρωποι δεν κοιτούν ποτέ ένδον, δεν θα ανακαλύψουν ποτέ την αλήθεια για το τι και ποιοι είναι πραγματικά. Πείστε τους επομένως ότι η αληθινή ευτυχία είναι εκεί έξω.

Αντίδοτο: Μην ακούτε. – κοιτάξτε ένδον.

Ο καθημερινός βομβαρδισμός που υφιστάμεθα από διαφημιστές επιδιώκει να τονίσει την αντίληψη ότι η καταξίωση κερδίζεται από κάτι που υπάρχει στον εξωτερικό κόσμο. Αλλά το απλό γεγονός είναι ότι μόλις ξεμπερδέψετε με τα περισσότερα αμάξια, τα σπίτια, τα λεφτά και τη φήμη, θα έχετε μείνει εντελώς μόνοι.

Εντούτοις, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι διαφημιστές, οι ψεύτες και τα ΜΜΕ δεν είναι υπεύθυνοι για τη βατραχόμορφη κατάσταση του καθενός. Αυτό εξαρτάται από το ότι είσαι θύμα. Στο τέλος, είναι πάντα το άτομο που αποφασίζει σε τι θα δώσει προσοχή. Σε τι να εστιάσει. Τι να επιτρέψει. Αυτή είναι προσωπική μας επιλογή κάθε φορά. Το να κατηγορούμε κάτι έξω από εμάς σημαίνει μείωση του μέσα μας.

Κρατήστε την εικόνα στο μυαλό σας - ότι πηγαίνετε στη δουλειά, στο σχολείο, στο μπακάλικο με όλα αυτά μέσα σας. Όπου πηγαίνετε φέρετε το αιώνιο μέσα σας...

Αν αυτή δεν είναι η εικόνα ενός Μάγου, τότε δεν ξέρω ποια είναι.

Οι Άνθρωποι που μου αρέσουν

Αυτοί που είναι τσαλακωμένοι ή που δεν φοβούνται να τσαλακώσουν το είναι τους!

Οι άνθρωποι με σημάδια στο σώμα τους, με χαρακιές στη ψυχή τους.

Οι άνθρωποι που είναι πληγωμένοι, πονεμένοι, ραγισμένοι και απόκληροι απ? τη ζωή αλλά παρόλες τις δυσκολίες και τις πίκρες τους, δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια της επιβίωσης. Ψήνονται μαζί με τις ανάγκες τους και γίνονται πιο δυνατοί. Συνεχίζουν να ζουν έχοντας το κεφάλι ψηλά και δεν βάζουν τη ψυχή τους στα πόδια.

Οι άνθρωποι που δεν φοβούνται να λυγίσουν και να κλάψουν. Ξέρουν ότι πάλι θα βγουν κερδισμένοι απ? την πτώση και την εσωτερική ταπείνωση. Αυτοί που είναι μόνοι και μοναχικοί επειδή επέλεξαν τη μοναχικότητα τους ως την καλύτερη συντροφιά και μπορούν και μόνοι τους να είναι καλά.

Αυτοί που δεν φοβούνται ν? αφεθούν και να φανερώσουν τα συναισθήματα τους και να επικοινωνήσουν δυνατά τις σκέψεις τους. Αυτοί που αφήνονται να δεθούν με τον σύντροφο που έχουν δίπλα τους και δεν χτίζουν τείχη και δεν υψώνουν άμυνες.

Αυτοί που βλέπουν γέφυρες και όχι εμπόδια στις ανθρώπινες σχέσεις και θέλουν να εστιάζουν σ? αυτά που τους ενώνουν και όχι σ? αυτά που τους χωρίζουν με τους ανθρώπους. Αυτοί που αγκαλιάζουν τους φόβους και τις ανασφάλειες τους για να μπορέσουν έτσι να τις παλέψουν και να τις ξεπεράσουν.

Οι άνθρωποι που παραμένουν πιστοί στα πιστεύω τους και δεν κάνουν εκπτώσεις. Αυτοί που ρίχνουν λάδι στη φωτιά και ας καούν. Αυτοί που παίρνουν ρίσκα και δεν μένουν αδρανείς. Οι άνθρωποι που βγαίνουν δυνατά προς τα έξω, είναι στην πρώτη γραμμή και σπρώχνουν τα πράγματα μπροστά.

Αυτοί που δεν περιμένουν τις κατάλληλες συνθήκες για να ενεργήσουν, αλλά που δημιουργούν οι ίδιοι τις συνθήκες για να στρώσουν το έδαφος που θέλουν να πατήσουν και αναζητούν τις ευκαιρίες με πείσμα. Και αν δεν βρουν αυτές που τους ταιριάζουν, πάλι μόνοι τους θα τις δημιουργήσουν και θα βρουν τον τρόπο.

Αυτοί που είναι πολυμήχανοι και ευφάνταστοι και με την φαντασία τους σε πάνε παντού. Αυτοί που δεν πατούν στη γη, που χάνονται στα όνειρά τους και βλέπουν τον κόσμο από ψηλά. Αυτοί που πιστεύουν πως μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο.

Οι άνθρωποι που είναι επαναστάτες, καλλιτέχνες, αντιδραστικοί, ανυπάκουοι και αντισυμβατικοί. Αυτοί που δεν κουράζονται να ελπίζουν και επιμένουν και κάνουν ευχές.

“Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να αλλάξω το σύστημα, άρχισα να αγωνίζομαι να μην με αλλάξει αυτό. Αγωνίζομαι να μείνω άνθρωπος. Και αυτό είναι η κορυφαία πολιτική μάχη.
Να μπορείς να αποφύγεις τη βαρβαρότητα αυτής της εποχής. Να μπορείς να παραμείνεις Άνθρωπος με τρυφερότητα. Με το δικό σου βλέμμα”.

Τα βήματα για την ευτυχία είναι λίγα και απλά

1. Επιλέξτε στόχους. Η ευτυχία κρύβεται στις νέες προκλήσεις. Για να την αγγίξει κάποιος πρέπει να θέτει στόχους και να τους επιτυγχάνει.

2. Κοντινοί στόχοι. Τη μεγαλύτερη ικανοποίηση εισπράττει κάποιος από την επίτευξη πολύ συγκεκριμένων στόχων, όπως το "να πάρω 16 στα μαθηματικά" ή να "κάνω μια ώρα τζόγκινγκ τη μέρα".

3. Αφοσιωθείτε σε ό,τι κάνετε. "Ευτυχισμένους μας κάνει ό,τι μας οδηγεί σε επαφή με το βαθύτερο εαυτό μας".

4. Ικανοποιήστε τις επιθυμίες σας. Όσες περισσότερες επιθυμίες ικανοποιεί κάποιος, τόσο πιο ευτυχισμένος γίνεται.

5. Βιώστε θετικά συναισθήματα. Ένας άλλος δρόμος προς την ευτυχία είναι η ανάπτυξη των θετικών συναισθημάτων. Να ποια είναι τα θετικά συναισθήματα που πρέπει να καλλιεργήσετε:

• Χιούμορ

• Ευγνωμοσύνη

• Συγχώρεση

• Μην ανασκαλεύετε τα γεγονότα που δεν πήγαν καλά

• Ανοχή: Μην είστε απόλυτοι. Μη βλέπετε παντού άσπρο ή μαύρο, σωστό ή λάθος. Σας εμποδίζει να γεφυρώσετε τις διαφορές και αυξάνει τα δυσάρεστα συναισθήματα, όπως το άγχος και το θυμό

• Μακριά από τη ζήλια. Ένας άλλος λανθασμένος συλλογισμός είναι να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους

• Η δυστυχία δεν διαρκεί. Τα αρνητικά συναισθήματα θα διαρκέσουν λιγότερο απ? όσο φαντάζεστε.

• Μάθετε να είστε ευτυχισμένοι. Για να είστε ευτυχισμένοι πρέπει να παραδεχτείτε ότι πράγματι το θέλετε. Πρέπει να μάθετε να εκτιμάτε τα θετικά, χωρίς να τα θεωρείτε δεδομένα.

Αυτή είναι η ευτυχία, το γεγονός πως ζούμε. Ουσιαστικά και μόνο το γεγονός πως ζούμε θα έπρεπε να μας κάνει ευτυχισμένους. Είναι ένα προνόμιο που μας στηρίζει ακόμα κι όταν όλα φαίνονται πως έχουν χαθεί.

Γιατί είμαι ευτυχισμένος; Γιατί είμαι ζωντανός.
Εσείς δεν είστε ευτυχισμένοι; Φυσικά και είστε, αυτή είναι η ευτυχία, εδώ και τώρα. Χαρείτε την!".

Κανόνες καθημερινής ευτυχίας.

- Αποφασίστε ότι δεν θα θυμώνετε εύκολα

- Βάλτε χρώμα στη ζωή σας, τα χρώματα δίνουν χαρά

- Κάντε παρέα με θετικούς ανθρώπους

- Επιτρέψτε στον εαυτό σας να έχει περισσότερες θετικές στιγμές από αρνητικές

- Να επαινείτε τον εαυτό σας

- Να ξεκινάτε τη μέρα σας με χαρούμενες σκέψεις

- Συνηθίστε να είστε καλοδιάθετος

Άνθρωποι και τέρατα

Πού πάνε τα τέρατα όταν φεύγουν από τις ντουλάπες ή από κάτω από το κρεβάτι, από εκεί που μαθαίνουμε ότι κρύβονται όταν είμαστε παιδιά; Σιγά-σιγά μαθαίνουμε να μην τα φοβόμαστε, να είμαστε δυνατοί, να μη βάζουμε τα κλάματα κάθε φορά που σκεφτόμαστε ότι υπάρχουν, και από τότε δεν τα βλέπουμε ποτέ ξανά. Όμως δεν μπορεί να εξαφανίζονται. Κάπου θα συνεχίζουν να υπάρχουν, δεν μπορεί. Ή μήπως εξαφανίζονται όταν παύεις να τα σκέφτεσαι;

Εγώ νομίζω ότι απλά κρύβονται καλύτερα. Όπως στο κρυφτό κανένας δεν είναι αρκετά χαζός για να κρύβεται πάντα στο ίδιο σημείο, έτσι και τα τέρατα ξέρουν να προσαρμόζονται. Αν βρεις την κρυψώνα τους στην ντουλάπα, θα πάνε κάτω από το κρεβάτι. Αν τα βρεις κι εκεί, θα πάνε στην αποθήκη. Αν κι εκεί τα βρεις, θα πάνε στο πατάρι. Και αν συνεχίσεις να τα ψάχνεις, θα τα βρίσκεις πάντα.

Αλλά κάποια στιγμή σταματάμε να τα ψάχνουμε. Καταντάει βαρετό. Και ξαφνικά, μας βρίσκουν αυτά εκεί που δεν το περιμένουμε. Και κρύβονται σε εκείνο το σημείο που δεν μπορούμε να τα βρούμε. Μέσα μας.

Όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη, πόσοι από μας βλέπουμε τον πραγματικό μας εαυτό; Πόσοι από μας βλέπουν ότι είμαστε εν μέρει άνθρωποι και εν μέρει τέρατα;

Βλέπουμε ένα έγκλημα, και αμέσως ταυτιζόμαστε με το θύμα. Θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς, θα μπορούσαμε να είχαμε πέσει εμείς θύματα εκείνου του τέρατος, τι τρομερό. Κι αν στην πραγματικότητα είμαστε πιο κοντά στο τέρας; Κι αν υπό τις ίδιες συνθήκες θα γινόμασταν κι εμείς τέρατα; Κι αν ο πραγματικός μας εαυτός είναι τελικά πολύ διαφορετικός από αυτόν που νομίζουμε;

Και ξέρεις, υπάρχουν πολλά είδη τεράτων. Εμείς ξεχωρίζουμε τα πιο άγρια, τα πιο τρομακτικά, αυτά που παίρνουν το μαχαίρι και το καρφώνουν βαθιά στην καρδιά του άτυχου θύματος, και ούτε που βλέπουμε τα άλλα, τα λιγότερο άγρια τέρατα με τα κλειστά στόματα που παρακολουθούν με ανυπομονησία περιμένοντας να ξεψυχήσει το θύμα. Αυτά είναι περισσότερα. Και πιο επικίνδυνα.

Αν θέλεις να σκοτώσεις το τέρας μέσα σου, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να πάψεις να το τρέφεις. Με μίσος, με φόβο, με οργή. Χωρίς αυτά, το τέρας δεν μπορεί να ζήσει.

Όμως ξέρεις κάτι; Αναρωτιέμαι αν τελικά είναι προς το συμφέρον μας να σκοτώνουμε τα τέρατα. Όταν υπάρχουν εκεί έξω τόσα τέρατα, πώς μπορείς εσύ να επιβιώσεις χωρίς τα δικά σου; Ποιος θα σε προστατεύσει όταν τα άλλα τέρατα σου χυμήξουν για να σε κατασπαράξουν;

Μακάρι να είχα μία καλή απάντηση σε αυτό. Δυστυχώς, έχω μία όχι τόσο καλή: Καλύτερα να πεθάνουμε σαν άνθρωποι παρά να ζήσουμε σαν τέρατα.

Κέρδισε τον συνομιλητή σου! Τα 5 μυστικά του καλού ακροατή!

zinon
«Δύο ὦτα ἔχομεν, στόμα δὲ ἕν, ἵνα πλείονα μὲν ἀκούωμεν, ἥττονα δὲ λέγωμεν» δηλαδή «Έχουμε δυο αυτιά και ένα στόμα, για να ακούμε περισσότερα απ' όσα λέμε».
Ζήνων ο Κιτιεύς (334 π.Χ. - 262 π.Χ.) ιδρυτής του Στωικισμού

Στο τελευταίο του βιβλίο, «Η Μεγαλόπρεπη Ορχήστρα των Ζώων» ο συγγραφεύς, μουσικός, μελετητής και πρωτοπόρος της βιοακουστικής επιστήμης Δρ Μπέρνι Κράουζε συμπυκνώνει 45 χρόνια έρευνας στην «βιοφωνία», όπως ονόμασε ο ίδιος το σύνολο των φωνών των εμβίων όντων- πλήν του ανθρώπου-. Όπως εξηγεί, στην Φύση ο ήχος είναι ζωτικής σημασίας: κάθε πλάσμα εξαρτάται από την εκφορά της φωνής για να επικοινωνήσει τόσο με το είδος του, όσο και με άλλα είδη. Στις διακυμάνσεις της φωνής βασίζεται, ώστε να μπορέσει να παίξει, να καλέσει, να ζευγαρώσει, να κυνηγήσει την τροφή, να προειδοποιήσει, να εκφράσει πόνο, φόβο, απειλή, αγάπη, σπαραγμό.

Οι γίββωνες καλούν με ξεχωριστές νότες το θηλυκό, τα δελφίνια διαλέγουν ένα ήχο-όνομα, για να «συστηθούν», οι γρύλοι αναγγέλλουν την θερμοκρασία του περιβάλλοντος μέσα από την συχνότητα της κάθε στριγκλιάς, οι κάστορες θρηνούν το νεκρό ταίρι με ένα ιδιότυπο τρόπο, οι ανεμώνες της θάλασσας γρυλίζουν αν υπάρχει πρόβλημα τροφής και τα βατράχια τραγουδούν συγχρόνως, σαν τέλεια χορωδία, ώστε να μπερδεύουν τα γεράκια, που αναζητούν ξεμοναχιασμένα βατράχια για φαγητό!

Όμως για να πετύχουν τα ζώα τον σκοπό τους, η ομιλία δεν αρκεί. Το ζώο πρέπει και να ακούει, να ακούει πραγματικά, απομονώνοντας τον ήχο, που το ενδιαφέρει, μέσα από την βιοφωνία, αλλά και μέσα από τον άνεμο, το πάφλασμα, το θρόισμα, το κελάρυσμα.

Για να έχει μια σωστή προσωπική, κοινωνική και επαγγελματική ζωή, πρέπει και ο άνθρωπος να ξέρει να ακούει, χωρίς να παρασύρεται από την δίνη των ηχητικών ερεθισμάτων της σύγχρονης ζωής. Πρέπει να μάθει να εστιάζει την προσοχή του στα λόγια του συνομιλητή.

Τα 5 Μυστικά
Ο καλός ακροατής:
1. Προσέχει την γλώσσα του σώματος: γέρνει ελαφρά προς τον συνομιλητή του, κοιτώντας τον κατάματα, στο πρόσωπο του ζωγραφίζονται συναισθήματα, τα χέρια, οι ώμοι κινούνται και το κεφάλι νεύει.
Δεν χτίζει αόρατους τοίχους, βάζοντας τα χέρια στις τσέπες ή σταυρώνοντας τα επάνω στο στήθος, κουνώντας νευρικά τα πόδια, τραβώντας το κάθισμα προς τα πίσω.
2. Σέβεται τον συνομιλητή: και δεν γυρνά κάθε τόσο να δεί τι γίνεται γύρω, ποιος ήρθε, ποιος μίλησε. Ακόμη και όταν μιλά στο τηλέφωνο, θυμάται πως η πλήξη, η αδιαφορία, η ανυπομονησία διαγράφονται στην φωνή και γι αυτό στέκει μακρυά από τηλεόραση, υπολογιστή, περιοδικά, κατσαρόλα, κλάδεμα
3. Δεν διακόπτει: και ας έχει καταλάβει στην εντέλεια. Οι καλοί τρόποι χτίζουν δεσμούς και έτσι περιμένει πάντα μερικά δευτερόλεπτα, πριν να απαντήσει ή να αλλάξει θέμα.
4. Δείχνει ενδιαφέρον: κάνοντας σχετικές ερωτήσεις, ζητώντας διευκρινίσεις, κρατώντας την συζήτηση ζωηρή και μην ξεχνώντας ποτέ πως στην ζωή τα πάντα είναι διπλόδρομος, ό,τι δίνεις, παίρνεις.
5. Ακούει με όλη του την ψυχή: και προσπαθεί να κατανοήσει την οπτική γωνία του άλλου, έστω και αν δεν συμφωνεί με τις απόψεις του. Ακούει πραγματικά και δεν συλλογίζεται την ώρα εκείνη τι θα απαντήσει.

Ο καλός ακροατής χαίρεται τα μηνύματα, που φέρνει η φωνή του συνομιλητή. Γιατί όπως γράφει στο βιβλίο του ο Δρ, Κράουζε : «οι φωνές ηχούν σαν τραγούδια και είναι τόσο μελωδικές οι συγχορδίες αυτές, ώστε οι Αρχαίοι Ντειγιάκ (ιθαγενείς του Βόρνεο) πίστευαν πως ο ήλιος ανατέλλει μόνο και μόνο για να τους απαντήσει»!

Νέα στοιχεία για τη Σελήνη από το κινεζικό ρόβερ Yutu

Μια πιο περίπλοκη γεωλογική ιστορία της Σελήνης, από αυτήν που είχαν καταφέρει να ανακαλύψουν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, έφερε στο «φως» το κινεζικό ρομποτικό όχημα Yutu, το οποίο προσεδαφίστηκε στον δορυφόρο του πλανήτη μας στα τέλη του 2013. Παρόλο που το Yutu δεν διέσχισε περισσότερα από 114 μέτρα, πριν μια μηχανική βλάβη το θέσει εκτός λειτουργίας, κατάφερε να εντοπίσει ούτε λίγο ούτε πολύ εννιά διαφορετικά στρώματα πετρωμάτων στο σεληνιακό υπέδαφος.

Τα δεδομένα που συγκέντρωσε το σκάφος στον μικρό χρόνο «ζωής» του, και τα οποία έστειλε πίσω στη Γη, αναλύθηκαν από επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Όσλο, την Κινεζική Ακαδημία Επιστημών και το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας στο Μακάο. Οι επιστήμονες δημοσίευσαν τα συμπεράσματα από την επεξεργασία των στοιχείων στο περιοδικό Science πριν από δύο ημέρες, αναφέροντας στο άρθρο τους πως το ρομποτικό όχημα απέδειξε ότι οι γεωλογικές μεταβολές της Σελήνης κατά τη διάρκεια των τελευταίων 3 δισεκατομμυρίων ετών ήταν πολύ περισσότερες απ’ ό,τι θεωρούνταν έως σήμερα.

Μέρος της κινεζικής αποστολής Chang’e-3, το Yutu ήταν η πρώτη πετυχημένη απόπειρα προσεδάφισης στη Σελήνη μετά το 1976 και την αποστολή Luna 24 της Σοβιετικής Ένωσης. Η περιοχή που επιλέχθηκε να επισκεφθεί είναι ένας σχετικά νέος κρατήρας, με «ηλικία» 30-80 εκατομμυρίων ετών, στον οποίο υπάρχουν αρκετοί μικρότεροι κρατήρες. Το όχημα ήταν εξοπλισμένο με εξελιγμένα επιστημονικά όργανα για τις έρευνές του, από τα οποία ξεχώριζε το Lunar Penetrating Radar (LPR), ένα ραντάρ που του επέτρεπε να «σαρώσει» το σεληνιακό υπέδαφος σε βάθος έως 400 περίπου μέτρων.

Χάρις κυρίως στις μετρήσεις αυτού του ραντάρ, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι η Σελήνη είχε πιο έντονη ηφαιστειακή δραστηριότητα, αν και ανάμεσα στις διαδοχικές «πλημμύρες» από λάβα μεσολαβούσε αρκετό χρονικό διάστημα. Επίσης, το ανάγλυφο στη συγκεκριμένη περιοχή δεν αποτελείται μόνο από βασαλτικά πετρώματα, απομεινάρια της λάβας, αλλά και από πυροκλαστικά πετρώματα τα οποία σχηματίσθηκαν από τις ηφαιστειακές εκρήξεις.

Τα στοιχεία αυτά φανερώνουν επίσης πως η γεωλογική σύσταση της Σελήνης διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, αφού διαφέρουν από όσο έφεραν στο «φως» παλιότερες αμερικανικές και σοβιετικές αποστολές, που μελέτησαν άλλα σημεία στον δορυφόρο. Παράλληλα, δείχνουν πως η περιοχή προσεδάφισης του κινεζικού οχήματος έχει τόσο περίπλοκη γεωλογική ιστορία, που θα άξιζε να την «επισκεφθεί» στο μέλλον ένα ανάλογο ρομπότ.

Αν και η μηχανική βλάβη του Yutu είχε σαν αποτέλεσμα το όχημα να σταματήσει τις μετρήσεις του, είναι πιθανό η κινεζική αποστολή να μην έχει πει ακόμη την τελευταία «λέξη» της, όσον αφορά τις επιστημονικές ανακαλύψεις που θα εξασφαλίσει. Κι αυτό γιατί οι επιστήμονες έχουν στη διάθεσή τους αρκετά ακόμη δεδομένα για ανάλυση που έστειλε το σκάφος, τα οποία ίσως κρύβουν κι άλλες εκπλήξεις για τον φυσικό δορυφόρο του πλανήτη μας.

Επίσκοπος Γάζας, Πορφύριος - Ο «άγιος» καταστροφέας μνημείων

Ο γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, ποιμενάρχης της Γάζας, Πορφύριος (347–420), ζούσε για μια δεκαετία μια ζωή γεμάτη στερήσεις, πρώτα στη σκητική έρημο της Αιγύπτου, ύστερα στην Παλαιστίνη, έως ότου οι χριστιανοί της Γάζας παρακάλεσαν να τους δοθεί ένας ποιμένας «που να είναι ικανός να αντιμετωπίσει τους υπηρέτες των ειδώλων με έργα και με λόγια», όπως γράφει ο Μάρκος ο Διάκονος, ο βιογράφος του Πορφύριου. Έτσι, το 395 ο Πορφύριος έγινε επίσκοπος της Γάζας.

Η πόλη εξακολουθούσε να είναι εκείνη την εποχή -με την ανοχή του καθολικού αυτοκράτορα- ένα οχυρό της ειδωλολατρίας, διότι οι ειδωλολάτρες πολίτες της πλούσιας Γάζας πλήρωναν υψηλούς φόρους. Έτσι, ο Πορφύριος, αναλαμβάνοντας καθήκοντα, βρήκε εκεί οχτώ ναούς, ανάμεσά τους και το περίφημο Μαρνείο (ναός του Κρηταγενούς Διός), τον οποίο είχε ίσως ανεγείρει ο Αδριανός, με ένα πολυσύχναστο μαντείο.

Υπήρχαν συχνά συμπλοκές ανάμεσα σε ειδωλολάτρες και οπαδούς του επισκόπου -παρ' ότι όλοι κι όλοι οι χριστιανοί ήταν 80. Αλλά το έτος 395, ο ιεράρχης πρόλαβε ακριβώς προτού βρέξει, να παρακαλέσει τον Θεό για βροχή, και 78 άντρες, 35 γυναίκες, 9 αγοράκια και 5 κοριτσάκια προσηλυτίστηκαν. Αλλά, παρ' ότι στη διάρκεια του έτους προστέθηκαν και 35 αργοπορημένοι, η Γάζα δεν είχε και τώρα περισσότερους από πεντακόσιους χριστιανούς και έως το 398, καθώς φαίνεται, ούτε άλλον προσηλυτισμό, ούτε θαυματουργική βροχή ή κάτι παρόμοιο. Αλλά, εκείνη τη χρονιά ο Άγιος Πορφύριος κατάφερε μέσω του αυτοκράτορα Αρκάδιου να διατάξει κάποιον Ιλάριο, έναν υποβοηθό του μαγίστρου των οφικίων, να κλείσει επτά από τους οχτώ ειδωλολατρικούς ναούς, και πέρα από αυτό να σώσει μια διάσημη κυρία στο κρεβάτι της λεχώνας -η μητέρα μαζί με το βρέφος και άλλες 64 ψυχές προσηλυτίστηκαν στη μοναδική ψυχοσωτήρια θρησκεία. Αλλά κι αυτό δεν ήταν αρκετό, παρ' όλον τον κόπο. Και το κλείσιμο του Μαρνείου, του κύριου ιερού του Μάρνα («του Κυρίου μας»), το εμπόδισε ο χρηματισμός του Ιλάριου. Ακόμη κι όταν ο άγιος έκανε ενέργειες στην αυτοκρατορική αυλή υπέρ της βασιλείας του Θεού στη Γάζα, ακόμη κι όταν κατά την επιστροφή του έπεσε και διαλύθηκε ένα άγαλμα της Αφροδίτης και δέχτηκαν την ορθή πίστη άλλοι 32 άντρες και 7 γυναίκες (ωστόσο και οι πλούσιοι ειδωλολάτρες, προαισθανόμενοι κακά, άρχισαν να εγκαταλείπουν τη Γάζα), οι δείκτες προσηλυτισμού ήταν θλιβεροί.

Έτσι, ο Άγιος Πορφύριος ταξιδεύει την άνοιξη του 401 στην Κωνσταντινούπολη, συνοδευόμενος από τον μητροπολίτη του, τον αρχιεπίσκοπο της Καισάρειας. Εκεί, οι πνευματικοί κύριοι της Εκκλησίας απευθύνονται στον ίδιο τον Άγιο Χρυσόστομο και τον ενημερώνουν για την καταστροφή των «ειδωλολατρικών ναών» της Γάζας. Φυσικά αυτά τα ακούει ο πατριάρχης με «χαρά και εγκαρδιότητα». Στα κηρύγματά του δίδασκε μεν αγάπη και πραότητα: «Μπορείς να κάνεις θαύματα, μπορείς να ανασταίνεις νεκρούς, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις· ποτέ δεν θα σε θαυμάσουν οι ειδωλολάτρες περισσότερο, παρά μόνο όταν σε δουν να είσαι πράος και ευγενικός στις συναναστροφές σου... Διότι, τίποτα δεν κερδίζει τις καρδιές όσο η αγάπη». (Τους ίδιους τόνους γνωρίζουμε βέβαια μέχρι αηδίας από αμέτρητους άλλους άγιους ανθρώπους, π.χ. από τον Αυγουστίνο, ο οποίος ωστόσο διδάσκει και την εκδίκηση, τη δίωξη, τους βασανισμούς, ανάλογα με τις ανάγκες του). Στην πράξη όμως, ο Άγιος Χρυσόστομος μαζί με τον Άγιο Πορφύριο -μέσω του ευσεβούς αρχιθαλαμηπόλου Αμύντα- κερδίζει υπέρ του καταστροφικού έργου και την αυστηρά καθολική αυτοκράτειρα Ευδοξία, μια γυναίκα η οποία επηρεάζει την εσωτερική και θρησκευτική πολιτική, παίρνοντας και το χρυσάφι της. Αλλά, παρ' ότι το μοιράζουν επί τόπου στο παλάτι, ταμειακοί ενδοιασμοί, οι υψηλοί φόροι της Γάζας και οι συχνές δωρεές προς το δημόσιο ταμείο, κάνουν τον αυτοκράτορα να καθυστερεί την απόφασή του. Ύστερα όμως βάζουν τη γραπτή παράκληση για την καταστροφή των ναών στην αθώα ποδιά του νεογέννητου πρίγκιπα κατά τη βάπτισή του και τώρα ο Άγιος Πορφύριος κατάφερε να ισοπεδώσει οχτώ ολόκληρα χτίσματα ειδωλολατρικών θεών μέσα και έξω από τη πόλη.

Αυτό συνέβη με τη βοήθεια του στρατού και των ντόπιων χριστιανών. Σε δέκα ημέρες κατεδαφίστηκαν επτά ναοί, καταστράφηκαν είδωλα, οι θησαυροί των ναών κατασχέθηκαν. Μόνο το Μαρνείο πείσμωνε, προστατευόμενο ιδιαίτερα από τους ιερείς. Αλλά το νίκησαν με τη φωτιά και στη θέση του ανέγειραν μια εκκλησία, την Ευδοξιανή -κι αυτή με το χρυσάφι της αυτοκράτειρας, η οποία χάρισε και στον επίσκοπο της Καισάρειας χίλια χρυσά νομίσματα και άλλα δώρα, όπως επίσης έδωσε στο κάθε μέλος της επισκοπικής αποστολής εκατό χρυσά νομίσματα για τα ταξιδιωτικά έξοδά τους. Ο ευσεβής Πορφύριος, μετά την καταστροφή του Μαρνείου, έβαλε να πλακοστρώσουν τον χώρο μπροστά από τον ναό με τα μάρμαρα του αδύτου τα οποία θεωρούνταν ιερά, για να διαδηλώσει ιδιαίτερα τον θρίαμβο επί της ειδωλολατρίας, «ώστε εκείνα να μην ποδοπατιούνται μόνο από άνδρες, αλλά κι από γυναίκες, σκύλους, γουρούνια και άλλα ζώα», πράγμα που παρεμπιπτόντως μας υπενθυμίζει σε τι επίπεδο είχαν τοποθετήσει οι καθολικοί άγιοι τη γυναίκα, ανεξαιρέτως!

Αλλά, ο Άγιος Πορφύριος διέταξε να συντρίψουν και πολλά είδωλα σε σπίτια ιδιωτών και ταυτόχρονα να διοργανώσουν μια αστυνομική έφοδο για «βιβλία μαγείας» (φιλοσοφίας) τα οποία έριξαν στη φωτιά. Ο ευσεβής επίσκοπος δεν δίστασε μάλιστα να κανονίσει και τους ναούς στα περίχωρα, όπως εικάζεται, χωρίς καν αυτοκρατορικό πληρεξούσιο.

Το «Θεολογικό και Εκκλησιαστικό Λεξικό» εξυμνεί ακόμη και τον 20ό αιώνα το «φλογερό ζήλο» του Αγίου Πορφύριου για την «εξάπλωση του Χριστιανισμού... Εκφράζοντας παράπονα στην Κωνσταντινούπολη δύο φορές (το 401 μάλιστα ο ίδιος αυτοπροσώπως) πέτυχε την αποστολή αυτοκρατορικών στρατευμάτων στη Γάζα, τα οποία κατέστρεψαν εκεί όλους τους ναούς των ειδωλολατρών». Και τον αγώνα του Πορφύριου εναντίον των μανιχαϊστών χαρακτηρίζει το λεξικό «αποτελεσματικό». Και κάπου-κάπου ο ευσεβής επίσκοπος όλο έκανε και κανένα θαυματάκι, αλλιώς δεν θα ήταν άγιος, όπως σε εκείνη την οπαδό του Μανιχαϊσμού την οποία σκότωσε με το σημάδι του σταυρού...

Κάρλχαϊντς Ντέσνερ: «Η εγκληματική ιστορία του Χριστιανισμού», τόμος Δ'

Ιατρική βασισμένη στο χρήμα

Ζούμε στην εποχή της money-based medicine!

Έχει χαρακτηριστεί «αιρετικός», καθώς δεν διστάζει να εκφράζει απόψεις που αντιτίθενται στις ιατρικές οδηγίες και στα συμφέροντα της ιατρικής βιομηχανίας. Ο καρδιολόγος Χρήστος Ντέλλος, Διευθυντής του καρδιολογικού τμήματος του Τζάνειου νοσοκομείου Πειραιά θεωρεί πως κάθε γιατρός πρέπει να έχει ως προτεραιότητά το συμφέρον του ασθενούς, κάνει όμως τη θλιβερή διαπίστωση ότι σήμερα η ιατρική κοινότητα έχει πολύ στενούς δεσμούς με τη βιομηχανία, με αποτέλεσμα την υπερκατανάλωση φαρμάκων και υπηρεσιών υγείας.

Mέσα από την αρθρογραφία σας έχετε εκφράσει πολλές φορές αιρετικές απόψεις. Πώς είναι να πηγαίνει κανείς κόντρα στο ρεύμα;

Αυτό που θεωρήθηκε «ανορθόδοξο» είναι ότι υποστήριξα πως πολλές ιατρικές πράξεις δεν χρειάζονται ή δεν πρέπει να γίνονται αν δεν υπάρχουν οι ανάλογες ενδείξεις και αποδείξεις και επίσης ότι πρέπει πάντα να υπολογίζουμε το οικονομικό κόστος. Αυτό όμως δεν είναι ανορθόδοξο με βάση την Ιπποκράτειο Ιατρική, που ορίζει ότι πρέπει να βασίζεσαι σε στοιχεία και αποδείξεις πριν ξεκινήσεις μια θεραπεία, να κινείσαι με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς που έχεις απέναντί σου, να τηρείς την αρχή του να ωφελείς και να μη βλάπτεις. Αυτά είναι η κλασική ορθόδοξη Ιατρική.

Το να υπολογίζουμε τα οικονομικά της υγείας, δεν συνιστά ανορθόδοξη άποψη, αν σκεφθεί κανείς ότι οι οικονομικές δυνατότητες τόσο του κόσμου, όσο και του κράτους είναι πεπερασμένες.

Είναι όμως εύκολο να εκφράζει κάποιος αντίθετες απόψεις;

Είναι σαν να κολυμπά κανείς κόντρα στο ρεύμα, είναι δύσκολο, είναι κουραστικό, αλλά είναι συναρπαστικό. Ειδικά αν έχεις έναν στόχο, όταν το κάνεις, όχι απλώς για να κάνεις εντύπωση, αλλά γιατί αναζητάς την αλήθεια.

Η Ιατρική πού κάνει λάθος σήμερα;

Ενώ σήμερα διαθέτουμε δυνατότητες διαγνωστικές και θεραπευτικές που δεν διανοείτο κανείς πριν από 100 ή 50 χρόνια, υπάρχει υπερπροσφορά και κατάχρηση υπηρεσιών υγείας, χωρίς ενδείξεις χρησιμότητας και χωρίς να υπολογίζεται το κόστος, τόσο για τον ίδιο τον άρρωστο, όσο και για το σύστημα υγείας.

Γιατί πέφτουμε σε τέτοια λάθη;

Η Ιατρική έχει εμπορευματοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό. Έχουν χαθεί τα όρια των αρμοδιοτήτων και των ευθυνών, μεταξύ της ιατρικής κοινότητας και της βιομηχανίας της Ιατρικής (φάρμακα, μηχανήματα, υλικά επεμβάσεων). Δεν μπορεί η ιατρική κοινότητα να έχει τόσο στενούς δεσμούς με τη βιομηχανία. Αυτό το χάσιμο των ορίων δημιουργεί το πρόβλημα. Γίνεται δηλαδή μια υπερπροσφορά υπηρεσιών, η οποία βλάπτει τελικά την υγεία, αλλά και την οικονομία.

Έχει διαβρωθεί η ιατρική σκέψη σήμερα και αυτό οφείλεται στον τρόπο της εκπαίδευσης των γιατρών. Ο πιο βασικός τρόπος εκπαίδευσης των γιατρών είναι τα –απίστευτα πολλά- ιατρικά συνέδρια, όπου οι γιατροί δέχονται συνήθως παθητικά πληροφορίες, σαν ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Τα ιατρικά συνέδρια χρηματοδοτούνται και οργανώνονται από τις εταιρείες. Όλο αυτό οδηγεί σε υπερκατανάλωση φαρμάκων, υλικών ή επεμβάσεων και υπερβολική παροχή υπηρεσιών υγείας.

Αυτή η υπερβολική παροχή υπηρεσιών τελικά κάνει κακό στην υγεία αντί για καλό;

Ναι, η πρόληψη για παράδειγμα όπως την εννοούμε σήμερα, κάνει κακό. Πρόληψη δεν σημαίνει εξετάσεις, αλλά προληπτικά μέτρα- εκεί η χώρα μας υστερεί σε σημαντικό βαθμό. Προληπτικά μέτρα σημαίνει κατ’ αρχήν, διακοπή του καπνίσματος. Υστερούμε όμως σε αυτό σαν κοινωνία. Υστερούμε επίσης όσον αφορά στη σωματική άσκηση.

Δυστυχώς, δεν ασχολούμαστε όσο θα έπρεπε με τον ασθενή, ώστε να τον πείσουμε να κάνει σημαντικές αλλαγές στη ζωή του. Δεν έχει νόημα να δώσουμε στον ασθενή απλώς ένα φάρμακο, αν συνεχίσει να καπνίζει και να μην ασκείται ή αν δεν χάσει βάρος.

Βεβαίως και είναι πολύτιμες οι προληπτικές εξετάσεις, αλλά στοχευμένα. Το γενικό screening έχει αποδειχθεί από μεγάλες μελέτες ότι δεν έχει κανένα όφελος. Ακόμη και οι τράπεζες διαφημίζουν ως προσφορά το να κάνουν εξετάσεις σε όλον τον κόσμο δωρεάν. Κάνοντας όμως εξετάσεις χωρίς να στοχεύεις σε κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, θα έχεις πολλά ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Και θα χαρακτηρίσεις πολλούς ανθρώπους ως αρρώστους, χωρίς να είναι. Κάποιες αθώες παρεκκλίσεις από τις φυσιολογικές τιμές ενδέχεται να οδηγήσουν σε νέες εξετάσεις και οι νέες εξετάσεις να καταλήξουν ακόμη και σε επιβλαβείς προληπτικές θεραπείες ή επεμβάσεις!

Τα «φυσιολογικά όρια» για παράδειγμα της χοληστερίνης είναι αυθαίρετα πολύ χαμηλά, με αποτέλεσμα να ανησυχούν ή να παίρνουν φάρμακα πολλοί υγιείς που δεν τα χρειάζονται. Οι στατίνες έχει αποδειχθεί ότι ωφελούν τα άτομα που έχουν ενεργό στεφανιαία νόσο ή πολλούς παράγοντες κινδύνου. Το να δώσουμε σε όλο τον κόσμο στατίνες, ακόμη και στα παιδιά, είναι πολύ μεγάλο λάθος. Η «στατινοποίηση του πλανήτη» υποκινείται από μελέτες που χρηματοδοτούνται από φαρμακευτικές εταιρείες, κρύβοντας τις βλάβες και τις παρενέργειες των στατινών – ειδικά στις μεγάλες δόσεις.

Οι στατίνες μπορούν να προκαλέσουν μυϊκούς πόνους, αδυναμία και κόπωση και να χαθούν όλα τα οφέλη της άσκησης. Πρέπει λοιπόν να δίνονται με μέτρο και με προσοχή, μόνο σε εκείνους που πραγματικά τις χρειάζονται και στον βαθμό που τις ανέχονται.

Αυτό που λείπει σήμερα από την Ιατρική είναι η ορθολογική σκέψη. Αυτό που έχουν μάθει να κάνουν οι γιατροί είναι να παραγγέλνουν εξετάσεις και να γράφουν φάρμακα. Ειδικά αυτήν την περίοδο, ο γιατρός πρέπει να διαθέσει λίγο χρόνο να καταλάβει τον άρρωστο που έχει απέναντί του. Μια ασθενής μου είπε χαρακτηριστικά, «ξέρετε, γιατρέ, έναν ορθοπεδικό, που να μιλάει, να ακούει και να είναι και καλός γιατρός;».

Πρωτόκολλα και οδηγίες: Θεωρούνται σημαντικά για την αποφυγή περιττών διαδικασιών και την αποφυγή σπατάλης στο σύστημα- όμως έχετε διατυπώσει την άποψη ότι “προκαλούν” ιατρογενείς νόσους!

Προσωπικά δεν έχω τίποτα με τα πρωτόκολλα και τις οδηγίες, αρκεί να ακολουθούν την Ιατρική που βασίζεται σε αποδείξεις (evidence based medicine), όπως άλλωστε ισχυρίζονται. Οι κατευθυντήριες οδηγίες πρέπει να στηρίζονται σε μεγάλες εργασίες και να υπάρχει εμπειρία στις συγκεκριμένες θεραπείες που προτείνουν. Πώς μπορούν όμως να είναι αντικειμενικές αυτές οι οδηγίες, όταν τα περισσότερα μέλη των επιτροπών που τις συντάσσουν έχουν στενότατους οικονομικούς δεσμούς με τις εταιρείες;

Δυστυχώς, σήμερα βιώνουμε την «money based medicine», τουλάχιστον για ορισμένες από τις οδηγίες. Ενώ στο μεγαλύτερο μέρος τους μπορεί να είναι σωστές, όταν φτάνουν στο σημείο να προτείνουν φαρμακευτικές θεραπείες ή επεμβατικές πράξεις, υπάρχει έντονη μεροληψία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα φάρμακα ή οι θεραπείες στις οποίες δεν έχουμε προλάβει να έχουμε εμπειρία, στις οποίες ωστόσο δίνεται «ισχυρή ένδειξη χορήγησης». Κάθε γιατρός θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός και υποψιασμένος με αυτά που διαβάζει, να τα σκέφτεται και να αποφασίζει τι θα κάνει, να έχει δηλαδή άποψη.

Ακόμα όμως και αυτές οι οδηγίες παραβιάζονται, με συνέπεια ακόμα μεγαλύτερη σπατάλη. Δυστυχώς στην Ελλάδα, βλέπουμε πολύ ακριβές θεραπείες να δίνονται σε ασθενείς που δεν τις χρειάζονται, ακόμα και όταν οι οδηγίες δεν τις συστήνουν (off-label).

Σαφώς και υπάρχουν πολλοί γιατροί που δεν γράφουν πολλά φάρμακα, δεν κάνουν πολλές εξετάσεις και το πρώτο μέλημά τους είναι ο ασθενής. Όμως ο τρόπος εκπαίδευσης και ο τρόπος λειτουργίας σπρώχνει την πλειοψηφία προς την άλλη κατεύθυνση. Σήμερα, πρέπει συνεχώς να είσαι αντίθετος στο ρεύμα, για να ακολουθήσεις τη σωστή Ιατρική.

Οι Έλληνες γιατροί έχουν έλλειμμα παιδείας;

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι ένα σύστημα εξετάσεων. Ο Έλληνας γιατρός αλλά και κάθε επιστήμονας, συσσωρεύει πληροφορίες, τις οποίες δεν μπορεί εύκολα να αξιολογήσει και να χρησιμοποιήσει. Στη συνέχεια τις ξεχνάει, για να μπορέσει να συσσωρεύσει άλλες. Η πραγματική γνώση και εμπειρία δεν αξιολογείται. Αυτό δεν είναι σωστή εκπαίδευση – δημιουργεί μία τεράστια παραμόρφωση.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που οι σημερινοί γιατροί καταφεύγουν με ευκολία στη συνταγογράφηση φαρμάκων και στην παραπομπή σε εξετάσεις. Βλέπουμε σειρές εξετάσεων ακόμη και για ασήμαντα συμπτώματα, με τις συνέπειες που προαναφέραμε. Η αρτηριακή πίεση για παράδειγμα, είναι συνδεδεμένη άμεσα με τη σκέψη και με το συναίσθημα του ανθρώπου και κάνει αρκετά σκαμπανεβάσματα μέσα στο 24ωρο. Αν πετύχεις έναν άνθρωπο σε ένα σημείο που είναι ψηλά η πίεσή του, δεν θα πρέπει να τον βγάλεις αμέσως υπερτασικό, όπως γίνεται εύκολα σήμερα και να του δώσεις αγωγή.

Πρέπει να τον αφήσεις να ηρεμήσει, να του δώσεις την ευκαιρία να χάσει βάρος- πολλές φορές χάνοντας ο υποψήφιος υπερτασικός 5-10 κιλά, η πίεσή του εξαφανίζεται. Ασφαλώς, κάποιοι θα χρειαστούν φάρμακα, αλλά και εκεί απαιτείται προσοχή- η θεραπεία να μην προκαλεί υπόταση και να μην καταφεύγει κανείς χωρίς λόγο σε ακριβά φάρμακα. Πολύς κόσμος σήμερα κόβει τα φάρμακά του γιατί έχουν πολύ υψηλή συμμετοχή ή δεν έχει ασφάλεια. Το ακριβό φάρμακο δεν σημαίνει και καλό φάρμακο και το αντίθετο!

Ο ασθενής όμως δεν έχει άμυνες απέναντι σε αυτό που θα του συστήσει ο γιατρός του …

Ως προς τη συνταγογράφηση του γιατρού, ο ασθενής δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Θα πρέπει να είναι υποψιασμένος, να καταλαβαίνει ποιος γιατρός τον βλέπει σωστά, του δίνει προσοχή, προσπαθεί να επικοινωνήσει ψυχικά μαζί του, σκέφτεται την περίπτωσή του, δεν βιάζεται να του γράψει φάρμακα ή εξετάσεις και αυτόν τον γιατρό να προτιμά. Ο βιαστικός γιατρός, αυτός που γράφει πολλές εξετάσεις, που κρατάει μία περίεργη απόσταση από τον ασθενή, δεν είναι κατάλληλος, όσους τίτλους και να έχει. Η ψυχική επαφή με τον ασθενή άλλωστε, λειτουργεί και θεραπευτικά. Ο γιατρός, προσεγγίζοντας τον ασθενή, καταστέλλει το άγχος του και μπορεί να λειτουργήσει ως placebo.

Στον αντίποδα, υπάρχει ο γιατρός nocebo- στον οποίο πηγαίνεις με ένα πολύ απλό σύμπτωμα αλλά, διογκώνοντας λεπτομέρειες, σε τρομοκρατεί. Αυτό, βέβαια, δεν γίνεται από πρόθεση πάντα, αλλά και από κακή πληροφόρηση.

Επίσης, η πληροφόρηση που υπάρχει στο Ίντερνετ για τους ασθενείς και τους γιατρούς είναι συχνά κατευθυνόμενη.

Αυτή η χειραγώγηση των ασθενών και των γιατρών ίσως είναι και ο λόγος που δεν έχουμε μεγάλες ανακαλύψεις τα τελευταία χρόνια. Δεν βγαίνουν πια εντυπωσιακά καλύτερα φάρμακα, βγαίνουν φάρμακα με ελάχιστα ή καθόλου καλύτερα αποτελέσματα από τα παλιά, αλλά με πολλαπλάσια τιμή.

Πώς μπορούμε να διατηρήσουμε την υγεία της καρδιάς μας;

Μπορούμε να έχουμε γερή καρδιά, καλή υγεία και καλή διάθεση, ακόμα και όταν η κληρονομικότητα και τα γονίδιά μας δεν μας ευνοούν. Kάθε άνθρωπος θα πρέπει να έχει στον νου του ότι αυτά που μπορεί να κάνει μόνος του είναι πολύ πιο σημαντικά από εκείνα που μπορεί να κάνει για αυτόν η Ιατρική.

Η φυσική δραστηριότητα, η σωστή διατροφή και η διακοπή του καπνίσματος, αποτελούν το τρίπτυχο που μας προστατεύει από τις καρδιοπάθειες και όλα σχεδόν τα νοσήματα. Για μια υγιεινή διατροφή μάλιστα, δεν χρειάζεται να ξοδέψουμε πολλά. Μπορεί να είναι και οικονομική και εύγευστη και ωφέλιμη ταυτόχρονα. Με την ποικιλία μπορούμε να εξασφαλίσουμε υγεία, τα αυστηρά διαιτολόγια ή η εμμονή με τις υγιεινές τροφές είναι παθολογικές καταστάσεις.

Θα πρέπει να θυμόμαστε επίσης, ότι κάθε σωματική δραστηριότητα στην καθημερινή μας ζωή είναι άσκηση. Χορεύουμε συστηματικά ή με κάθε ευκαιρία. Ο χορός δυναμώνει το σώμα, την καρδιά και την ψυχή! Τέλος, πρέπει να αγαπάμε, να βοηθάμε, να συγχωρούμε, να γελάμε. Να αγωνιζόμαστε για το καλύτερο, αλλά να χαιρόμαστε για αυτά που έχουμε. Η απληστία βλάπτει σοβαρά την υγεία και τη δική μας και των άλλων.

Το στρες πώς επηρεάζει την υγεία μας;

Το στρες στον άνθρωπο είναι κινητήριος δύναμη. Η δημιουργική δράση και το δημιουργικό άγχος κάνουν καλό στην υγεία. Εκείνο το άγχος όμως που είναι περισσότερο φόβος παρά άγχος και είναι συνεχές και έντονο, βλάπτει, φθείρει και είναι παράγοντας καρδιοπάθειας. Στα εξωτερικά ιατρεία, βλέπουμε πολύ συχνά αναστατωμένους ανθρώπους που παραπονούνται για πόνους στο στήθος.

Συζητώντας μαζί τους, καταλαβαίνεις ότι το πρόβλημα τους είναι η οικονομική κατάσταση. Βέβαια, το στρες επηρεάζει όσους έχουν ήδη πρόβλημα –π.χ. ένα έντονο στρες χειροτερεύει μία καρδιοπάθεια. Ή το πολύ έντονο στρες, όπως π.χ. μία έκρηξη θυμού μπορεί να γίνει η αφορμή να εκδηλωθεί ένα έμφραγμα, ακόμη και με μικρή παθολογία.

Υπάρχει επομένως ο κίνδυνος η οικονομική κρίση να αυξήσει τις καρδιοπάθειες. Ωστόσο, έχουμε τη δυνατότητα, αλλάζοντας τον τρόπο ζωής μας και δίνοντας έμφαση σε αυτά που δεν είχαμε κάνει τα προηγούμενα χρόνια, να ισοφαρίσουμε αυτήν την αύξηση.

who is who

Η απόφασή του να γίνει γιατρός δεν ήταν τυχαία. Κάποια προβλήματα υγείας στα εφηβικά και νεανικά του χρόνια του έδωσαν το ερέθισμα να στραφεί στην Ιατρική. Το 1970 πέρασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου στη διάρκεια του 5ου έτους σπουδών του έλαβε υποτροφία για τις άριστες επιδόσεις του.

Ο καθηγητής Δημήτριος Αυγουστάκης τον βαθμολόγησε με άριστα (10) και του πρότεινε να ακολουθήσει πανεπιστημιακή καριέρα στην Καρδιολογία. Αυτό ήταν και το ερέθισμα για να στραφεί στην Καρδιολογία, αν και τελικά τον κέρδισε η ουσία της ιατρικής και της Καρδιολογίας και όχι η «καριέρα».

Έθεσε λοιπόν ως στόχο του ήταν να γίνει καλός γιατρός και ειδικότερα καλός καρδιολόγος. Το 1983 έλαβε τον τίτλο της ειδικότητας της Καρδιολογίας. Συνέχισε σαν επιμελητής στην Καρδιολογική Κλινική του Τζάνειου Νοσοκομείου Πειραιά.

Το 1992 μετεκπαιδεύθηκε στο Λονδίνο στην Παιδοκαρδιολογία και στις Συγγενείς Καρδιοπάθειες Ενηλίκων στα νοσοκομεία Hospital for Sick Children (Great Ormond Street) και St Bartholomew’s Hospital. Οι γνώσεις που απέκτησε στο Λονδίνο αλλά και η προσωπική του προσπάθεια στην Ελλάδα είχαν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία στο Τζάνειο του μοναδικού κέντρου παιδοκαρδιολογίας και συγγενών καρδιοπαθειών ενηλίκων του ΕΣΥ στη μείζονα περιφέρεια του Πειραιά.

Το 2009 έλαβε τον βαθμό του διευθυντή στο καρδιολογικό τμήμα του Τζάνειου νοσοκομείου.

Σε όλο αυτό το διάστημα, οι δεσμοί του με το Ιπποκράτειο και την Πανεπιστημιακή Κλινική, παραμένουν ζωντανοί. Ο καθηγητής Παύλος Τούτουζας τον καλούσε συχνά σαν ομιλητή στα μετεκπαιδευτικά μαθήματα και στα καρδιολογικά συνέδρια, ενώ του εμπιστεύθηκε τη συγγραφή ενός σημαντικού θέματος στη δίτομη έκδοση του βιβλίου καρδιολογίας της Πανεπιστημιακής Κλινικής. Αυτή η «υβριδική» σχέση του με το Πανεπιστήμιο συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο μέχρι και σήμερα, που καθηγητής είναι ο Χριστόδουλος Στεφανάδης.

Διαγράμματα που αποκαλύπτουν ένα σημαντικό μέρος του ανθρώπινου πολιτισμού

Τα διαγράμματα που άλλαξαν τον κόσμο
Ο άνθρωπος χρησιμοποίησε τις οπτικές απεικονίσεις προκειμένου να χαρτογραφήσει τη Γη, να ορίσει το χρόνο, να φτιάξει μια εικόνα της ανατομίας του ανθρώπινου σώματος, να κατηγοριοποιήσει το φυσικό περιβάλλον, να καταγράψει μουσική, μέχρι και να συγκεκριμενοποιήσει αφηρημένες έννοιες όπως η συνείδηση και η αγάπη, γράφει η Maria Popova στο brainpickings.org.

Ο δημοσιογράφος Scott Christianson μέσα από το βιβλίο του «100 διαγράμματα που άλλαξαν τον κόσμο» (100 Diagrams That Changed the World) αφηγείται την ιστορία της εξέλιξης της κατανόησης του κόσμου μέσα από τα πρωτοποριακά σκίτσα, ζωγραφιές και εικονογραφήσεις της ανθρωπότητας (από τις ζωγραφιές των σπηλαίων μέχρι το αρχικό σχέδιο του παγκόσμιου ιστού (WWW) του Tim Berners-Lee).
dia1
Rosetta Stone (190 π.Χ.) Ανακαλύφθηκε το 1799. Φέρει μια εγχάρακτη επιγραφή σε δύο γλώσσες (αιγυπτιακή και ελληνική) και τρία συστήματα γραφής (ιερογλυφικά, δημώδη αιγυπτιακή, ελληνική). Χάρη σε αυτή αποκρυπτογραφήθηκαν τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά.
Το πιο αξιοσημείωτο, συνεχίζει το δημοσίευμα, είναι ο τρόπος με τον οποίο αυτά τα διαγράμματα αποκαλύπτουν ένα σημαντικό μέρος του ανθρώπινου πολιτισμού: τη συνειδητοποίηση ότι όλα «χτίζονται» σε κάτι που προϋπήρχε, ότι η δημιουργικότητα είναι συνδυαστική και ότι οι πιο ριζοσπαστικές καινοτομίες «εκμεταλλεύονται» διασταυρούμενους κλάδους.
dia2
Το Πτολεμαϊκό Σύστημα. Εικονογραφημένη απεικόνιση του γεωκεντρικού συστήματος του Πτολεμαίου από τον πορτογάλο κοσμογράφο και χαρτογράφο Bartolomeu Velbo.
«Φαίνεται ότι κανένα από τα διαγράμματα δεν κατασκευάστηκε αποκλειστικά από το δημιουργό τους. Η πλειοψηφία όσων συμπεριλαμβάνονται εδώ ήταν το αποτέλεσμα και αποκορύφωμα συσσωρευμένης γνώσης αιώνων. Τα περισσότερα προέκυψαν από τη συνεργασία (ή τον ανταγωνισμό) με άλλα.
Κάθε ένα ήταν προϊόν και αντανάκλαση του μοναδικού, πολιτιστικού, ιστορικού και πολιτικού περιβάλλοντος της εποχής. Κάθε ένα αντιπροσώπευε συγκεκριμένες ανησυχίες και ενδιαφέροντα…» γράφει ο Christianson στην εισαγωγή του και συνεχίζει:
«Τα σπουδαία διαγράμματα που αναφέρονται στο βιβλίο αποτέλεσαν τη βάση πολλών πεδίων, από την τέχνη, την αστρονομία, τη χαρτογραφία, τη χημεία, τα μαθηματικά, τη μηχανική, την ιστορία, την επικοινωνία, τη φυσική κ.ά.».
dia3

Η λέξη «διάγραμμα» πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1619 και σημαίνει:
1. Ένα σχέδιο, σκίτσο, περίγραμμα, όχι απαραίτητα αντιπροσωπευτικό, που έχει σχεδιαστεί για να δείξει ή να εξηγήσει κάτι ή να αποσαφηνίστει τη σχέση μεταξύ τμημάτων του συνόλου.
2. Στα μαθηματικά, μια γραφική αναπαράσταση μιας αλγεβρικής ή γεωμετρικής σχέσης (διάγραμμα ή γραφική παράσταση).
3. Ένα σχέδιο ή μια ζωγραφιά που περιγράφει και εξηγεί τα μέρη, τη λειτουργία κ. ά. ενός πράγματος (π.χ. το διάγραμμα ενός κινητήρα).
dia4

Η έκλειψη της Σελήνης (Abu Rayhan al-Biruni, 1019).
dia5
Ο Άνθρωπος του Βιτρούβιου του Λεονάρντο ντα Βίντσι (1487). Σύμφωνα με τις σημειώσεις του ντα Βίντσι στο συνοδευτικό κείμενο, οι οποίες είναι γραμμένες με καθρεπτιζόμενη γραφή, το σχέδιο έγινε ως μελέτη των αναλογιών του (ανδρικού) ανθρώπινου σώματος όπως περιγράφεται σε μια πραγματεία του Ρωμαίου αρχιτέκτονα Βιτρούβιου.dia6
Το ανθρώπινο σώμα (Andreas Vesalius, 1543).
dia7
Ηλιοκεντρικό σύστημα (Νικόλαος Κοπέρνικος, 1543).
dia8
Τα τέσσερα βιβλία της Αρχιτεκτονικής (Andrea Palladio).
dia9
Τουαλέτα με καζανάκι (John Harington, 1596).
dia91
Απεικονίσεις της Σελήνης (Γαλιλαίος, 1610).
dia92
Intel 4004 CPU (Ted Hoff, Stanley Mazor, Masatoshi Shima, Federico Faggin, Philip Tai, και Wayne Pickette, 1971).

Η πορεία εξέλιξης των ημερολογίων από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι σήμερα

Σύστημα αρίθμησης και υπολογισμού του χρόνου, με βάση ορισμένα ουράνια φαινόμενα. Κάθε ημερολόγιο στηρίζεται στο σωστό συνδυασμό δύο φυσικών υποδιαιρέσεων του χρόνου, το έτος και την ημέρα.
Η εναλλαγή της ημέρας και της νύχτας ήταν η πρώτη φυσική υποδιαίρεση που ανακάλυψε ο άνθρωπος. Αργότερα, με την παρακολούθηση των σεληνιακών φάσεων, ανακάλυψε μία άλλη φυσική χρονική μονάδα, το μήνα.
Πέρα όμως απ” αυτές τις φυσικές χρονικές υποδιαιρέσεις, υπάρχουν και τεχνητές, όπως είναι η εβδομάδα, οι ώρες, τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα.
Η πολυπλοκότητα των ημερολογίων οφείλεται κυρίως στην ασυμμετρία των αστρονομικών περιόδων πάνω στις οποίες στηρίζονται.
Πράγματι, αν ο χρόνος είχε ακριβώς 365 1/4 ή 365 1/8 ημέρες, τότε θα μπορούσαν από τα τέταρτα και τα όγδοα να δημιουργηθούν ολόκληρες ημέρες. Ένας χρόνος όμως αποτελείται από 365 ημέρες, 5 ώρες, 48 λεπτά, 46 δευτερόλεπτα και μερικά δέκατα του δευτερολέπτου.
Είναι αδύνατο να δημιουργηθούν ένα ή περισσότερα ημερονύχτια με πολλαπλάσιο τις 5 ώρες, τα 48 λεπτά, τα 46 δευτερόλεπτα και τα δέκατα του δευτερολέπτου.
Γι” αυτόν το λόγο είναι αδύνατο να κατασκευαστεί ένα τελείως ακριβές. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να βελτιωθεί. Η εμφάνιση του ημερολογίου έγινε πριν από 6.000 χρόνια, ίσως και νωρίτερα.
Στη μακραίωνη αυτή περίοδο γνώρισε σημαντικές εξελίξεις, πάνω στις οποίες έβαλαν τη σφραγίδα τους οι διάφοροι πολιτισμοί που εμφανίστηκαν στη Γη. Θα εξετάσουμε παρακάτω την πορεία εξέλιξης τους από τα πανάρχαια χρόνια μέχρι σήμερα.

Egyptian_Calendar_AncientΑιγυπτιακό ημερολόγιο

Οι Αιγύπτιοι ήταν γεωργικός λαός και είχε μεγάλη σημασία γι” αυτούς να ξέρουν τις κατάλληλες χρονικές περιόδους για την καλλιέργεια, τη σπορά και τη συγκομιδή. Έτσι ασχολήθηκαν από πολύ νωρίς με την αστρονομία.
Ο Νείλος ήταν πηγή ζωής για την αρχαία Αίγυπτο και με τις πλημμύρες του ρύθμιζε την αιγυπτιακή ζωή. Η ανάγκη να υπολογίζονται οι περίοδοι των πλημμύρων δημιούργησε την αιγυπτιακή αστρονομία και μαζί μ” αυτήν την κυριαρχία της κάστας των ιερέων, ως καθοδηγητών της γεωργίας.

Σύμφωνα με το αιγυπτιακό ημερολόγιο, το έτος χωρίζεται σε 365 ημέρες, 12 μήνες από 30 ημέρες ο καθένας και στο τέλος πρόσθεταν 5 συμπληρωματικές ημέρες. Ο κάθε μήνας αποτελούνταν από τρία δεκαήμερα. Το ημερονύκτιο χωριζόταν σε 12 ώρες ημέρας και 12 νύχτας.
Οι ώρες δηλαδή ήταν άνισες και κυμαίνονταν ανάλογα με την εποχή του έτους. Οι εποχές ήταν τρεις: πλημμύρας, σποράς και θερισμού και καθεμία περιλάμβανε 4 μήνες. Οι 5 επιπρόσθετες ημέρες στο τέλος του έτους ήταν αφιερωμένες στις 5 μεγάλες θεότητες της Αιγύπτου: Όσιρη, ΄Ωρο, ΄Ισιδα, Σημ και Νέφθη.
Η συσχέτιση του ημερολογίου με τον πραγματικό χρόνο γινόταν με τις εμφανίσεις του Σείριου, που αντιστοιχούσαν σε χρονική περίοδο 365-2507 ημερών.
Το βασικό μειονέκτημα του αιγυπτιακού ημερολογίου βασιζόταν στο γεγονός ότι ο χρόνος έχει 365 1/4 ημέρες. Άρα μέσα σε 4 χρόνια από τα τέταρτα σχηματιζόταν μία ημέρα. Το γεγονός αυτό ήταν γνωστό στους ιερείς – αστρονόμους.
Παρ” όλα αυτά όμως δεν το διόρθωσαν, γιατί σύμφωνα με τη θεοκρατική αντίληψή τους έπρεπε να βασιλεύει στον ουρανό απόλυτη αρμονία. Τα χρόνια αριθμούνταν σύμφωνα με τις βασιλείες των φαραώ, πράγμα που διατηρήθηκε μέχρι την εποχή των Πτολεμαίων, οπότε και καθιερώθηκαν οι χρονολογικές εποχές.
Ο Πτολεμαίος ο Ευεργέτης το 238 π.Χ. επιχείρησε να καθιερώσει μία ημέρα ακόμα στη διάρκεια του χρόνου ανά τέσσερα χρόνια, πράγμα που απέτυχε.
Ο Αύγουστος το 26 – 23 π.Χ. κατόρθωσε να επιβάλει τη μεταρρύθμιση αυτή. Το αιγυπτιακό ημερολόγιο υιοθετήθηκε γύρω στο 500 π.Χ. από τους Πέρσες και επιζεί σε κάποια ελαφρά τροποποιημένη μορφή στο αρμενικό ημερολόγιο.

vavilonian_calendarΒαβυλωνιακό ημερολόγιο

Σύμφωνα μ” αυτό, κάθε χρόνος αποτελούνταν από 12 μήνες, που άρχιζαν με την πρώτη εμφάνιση του μηνίσκου της Σελήνης. Το βαβυλωνιακό ημερολόγιο ήταν σεληνιακό, σε αντίθεση με το αιγυπτιακό, που ήταν ηλιακό.
Προκειμένου να μένει σταθερός κάθε μήνας στην ορισμένη εποχή του χρόνου, έπρεπε ένας απ” αυτούς να επαναλαμβάνεται, όταν χρειαζόταν. Στη Βαβυλώνα ως τέτοιος μήνας λαμβανόταν ή ο πρώτος ή ο έκτος, αλλά η επανάληψη γινόταν σε ανώμαλα χρονικά διαστήματα, που κυμαίνονταν από 6 μήνες μέχρι 6 χρόνια.

Ο χωρισμός του ημερονυκτίου γινόταν από τους ιερείς – αστρονόμους σε 6 τετραωρίες δικές μας. Καθένα από τα 6 ίσα μέρη χωριζόταν σε 60 ίσα μέρη.
Αντίθετα από το ιερατείο, ο λαός είχε άλλες χρονικές μονάδες. Χώριζε το ημερονύχτιο σε 12 ίσα μέρη, καθένα από τα οποία είχε δύο ώρες σημερινές και τα ονόμαζε κασμπού.
Κάθε κασμπού χωριζόταν σε 30 ους. Συνολικά δηλαδή το ημερονύκτιο είχε 360 ους και κάθε ους αντιστοιχούσε με 4 σημερινά λεπτά.

Ελληνικά ημερολόγια

Στην αρχαία Ελλάδα, με το σύστημα της «πόλης κράτους» που επικρατούσε, κάθε κοινότητα είχε το δικό της ημερολόγιο. Όλα όμως τα ελληνικά ημερολόγια είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα: ήταν σεληνιακά.
Όλα επίσης χώριζαν το χρόνο σε 12 μήνες και για να κρατούνται σταθεροί κατέφευγαν στην ανάγκη να επαναλαμβάνουν ένα μήνα ή να έχουν και 13ο μήνα.
Το αθηναϊκό ημερολόγιο περιλάμβανε τους ακόλουθους μήνες (ο αριθμός μέσα στην παρένθεση δείχνει τις ημέρες που είχε ο μήνας): Εκατομβαιώνας (30), Μεταγειτνιώνας (29), Βοηδρομιώνας (30), Πυανεψιώνας (29), Μαιμακτηριώνας (29), Ποσειδεώνας Α΄ (29), Ποσειδεώνας Β΄ (30), Γαμηλιώνας (30), Ανθεστηριώνας (29), Ελαφηβολεώνας (30), Μουνυχιώνας (29), Θαργηλιώνας (30) και Σκιροφοριώνας (29). Ο Ποσειδεώνας Β΄ ήταν ο 13ος μήνας, που με την προσθήκη του διατηρούνταν οι μήνες σταθεροί σε ορισμένες εποχές. Κάθε μήνας χωριζόταν σε τρία δεκαήμερα, από τα οποία το τελευταίο μπορεί να είχε και 9 μόνο ημέρες.
Ο καθορισμός των ημερών γινόταν αριθμητικά. Για την πρώτη δεκάδα αριθμούσαν 1-10 «αρχομένου» του μήνα, για τη δεύτερη 1-10 «ισταμένου» του μήνα και για την τελευταία 1-10 «φθίνοντος» του μήνα. Κάθε πρώτη του μήνα ονομαζόταν νουμηνία.
Το μακεδονικό ημερολόγιο ήταν Ελληνικού τύπου. Τα ονόματα των μηνών στο μακεδονικό ημερολόγιο ήταν τα ακόλουθα: Δίος, Απελλαίος, Αυδυναίος, Περίτιος, Δίστρος, Ξανθικός, Αρτεμίσιος, Διαίσιος, Πάνεμος, Λώος, Γορπιαίος και Υπερβερεταίος.
Πτολεμαϊκό ημερολόγιο. Οι Πτολεμαίοι με την κατάκτηση της Αιγύπτου και την εγκατάστασή τους σ” αυτήν, έφεραν μαζί τους και το σεληνιακό μακεδονικό ημερολόγιο. Για να μην προσκρούσουν όμως στις συνήθειες των κατακτημένων Αιγυπτίων διατήρησαν και το αιγυπτιακό ημερολόγιο.

Roman-calendarΡωμαϊκό ημερολόγιο

Είναι το ημερολόγιο που χρησιμοποιείται σήμερα σ” όλο τον κόσμο. Το έτος του Ρωμύλου αποτελούνταν από 304 ημέρες, που τις χώριζαν σε 10 μήνες με πρώτο μήνα το Μάρτιο. Ο Νουμάς αργότερα πρόσθεσε δύο μήνες ακόμα, τον Ιανουάριο και το Φεβρουάριο, και καθιέρωσε το σεληνιακό ημερολόγιο.
Έτσι η διάρκεια του έτους έγινε 355 ημέρες. Οι μήνες Μάρτιος, Μάιος, Κουιντίλις (Ιούλιος) και Οκτώβριος είχαν 31 ημέρες ο καθένας, οι μήνες Απρίλιος, Ιούνιος Σεξτίλις ( Αύγουστος), Σεπτέμβριος, Νοέμβριος, Δεκέμβριος και Ιανουάριος είχαν από 29 ημέρες, ενώ ο Φεβρουάριος είχε 28 ημέρες.

Το ρωμαϊκό ημερολόγιο δέχτηκε δύο σοβαρές μεταρρυθμίσεις, την πρώτη από τον Ιούλιο Καίσαρα, που έδωσε και το όνομά του στο μήνα Κουιντίλις, και η άλλη από τον Αύγουστο, που το όνομά του πήρε ο μήνας Σεξτίλις.
Η πρώτη μεταρρύθμιση βασίστηκε στο εξής γεγονός: Η παρεμβολή του εμβόλιμου μήνα για τη σταθερότητα των μηνών σε ορισμένες περιόδους γινόταν αρχικά κάθε δύο χρόνια. Το δικαίωμα όμως παρεμβολής είχαν οι ιεράρχες. Έτσι πολύ συχνά εγκαταλείπονταν, με αποτέλεσμα να ξεφύγουν οι μήνες από την κανονική τους θέση στο φυσικό έτος.
Όταν έγινε μέγιστος ποντίφικας ο Ιούλιος Καίσαρας (63 π.Χ.), πρόσθεσε, εκτός από τον εμβόλιμο μήνα που αντιστοιχούσε, και άλλους δύο, έτσι ώστε το έτος απέκτησε 455 ημέρες και ονομάστηκε έτος σύγχυσης. Αυτό όμως είχε ως αποτέλεσμα να ξαναποκτήσουν οι μήνες την κανονική τους θέση. Πρόσθεσε επίσης 10 ημέρες, έτσι ώστε το έτος απέκτησε 365 ημέρες.
Κάθε μήνας είχε «εκ περιτροπής» 30 και 31 ημέρες, εκτός από το Φεβρουάριο που είχε 28. Με διάταγμα καθόρισε να προστίθεται κάθε 4 χρόνια η εμβόλιμη ημέρα και να λογαριάζεται ως 29η Φεβρουαρίου. Από παρανόηση της συγκλήτου, στα 4 χρόνια λογαριαζόταν και το πρώτο, με αποτέλεσμα η παρεμβολή να γίνεται κάθε 3 χρόνια. Έτσι το έτος 8 π.Χ. έφτασε να αρχίζει τρεις ημέρες αργότερα.
Ο Αύγουστος διόρθωσε το σφάλμα με το να μην προσθέτουν εμβόλιμη ημέρα για 12 χρόνια. Το ρωμαϊκό ημερολόγιο διαδόθηκε σ” όλο τον κόσμο με τις ρωμαϊκές κατακτήσεις. Αργότερα, συνυφασμένο με το χριστιανικό εορτολόγιο, επέκτεινε την κυριαρχία του έναντι άλλων ημερολογίων και ακόμα και σήμερα αποτελεί το ημερολόγιο ολόκληρου του κόσμου.
Εβραϊκό ημερολόγιο. Το παλιό εβραϊκό η. ήταν σεληνιακού τύπου με 12 μήνες. Παρεμβολή γινόταν με την επανάληψη του 12ου μήνα. Το έτος σύμφωνα με το παλιό ημερολόγιο περιλάμβανε 354 ημέρες.
Γύρω στον 4ο αι. μ.Χ. το παλιό ημερολόγιο αντικαταστάθηκε με νέο που βασιζόταν σ” ένα πολύπλοκο σύστημα κανόνων. Έτσι ένα κοινός χρόνος μπορούσε να έχει 353 ή 354 ή 355 ημέρες, ανάλογα αν ήταν ελλιπής, πλήρης ή άφθονος.
Οι Εβραίοι θεωρούν ως χρονολογική αρχή την εποχή της δημιουργίας του κόσμου, που την τοποθετούσαν στις 8 Οκτωβρίου του 3761 π.Χ.

PERSIAN_CALENDARΠερσικό ημερολόγιο

Οι Πέρσες είχαν το ακριβέστερο από τα τότε γνωστά ημερολόγια, πράγμα φυσικό, αφού σχετικά με τη θρησκεία τους ήταν ηλιολάτρες. Κάθε 4ο χρόνο το θεωρούσαν δίσεκτο με 366 ημέρες και το έπαιρναν συνέχεια 7 φορές. Την όγδοη φορά ως δίσεκτο λαμβανόταν το 5ο έτος και όχι το 4ο.

Έτσι τα 33 χρόνια (4 Χ 7 + 5 = 33) αριθμούσαν 12053 ημέρες, άρα η διάρκεια ενός χρόνου ήταν 365.242424… ημέρες, διαφορετική δηλαδή από την πραγματική διάρκεια ενός χρόνου κατά 0.00023.

Κινεζικό ημερολόγιο

Αποτελούνταν από 12 μήνες με 29 ή 30 ημέρες ο καθένας. Πέρα απ” αυτούς πρόσθεταν έναν εμβόλιμο μήνα κάθε 30 μήνες. Ως χρονική αφετηρία θεωρούσαν το 2697 π.Χ., οπότε, σύμφωνα με την παράδοση, άρχισε το σύστημα των 60χρονων κύκλων. Το 1912 με την εγκαθίδρυση της Κινεζικής Δημοκρατίας έγινε δεκτό το γρηγοριανό ημερολόγιο.

calendar-lgΕβραϊκό Ημερολόγιο

το εβραϊκό ημερολόγιο δέχεται ταυτόχρονα διατήρηση ευθυγράμμισης μεταξύ των μηνών και των εποχών και συχρονίζει τους μήνες με τη Σελήνη. Είναι ένα Ηλιοσεληνιακό ημερολόγιο.

Έχει κανονικά και εμβόλιμα έτη. Οι μέρες αποφάσισαν να αρχίζουν με την ανατολή του Ήλιου και το ημερολόγιο αποφάσισαν πως άρχισε τη δύση τη νύχτα πριν τη Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 3761 π.Χ στο Ιουλιανό ημερολόγιο ή την Ιουλιανή μέρα 347995,5.
Η εβδομάδα ξεκινά από το Σαββάτο. Ο μέσος όρος του χρονικού μήκους του μήνα είναι 29,530594 μέρες, όμοιο με το μέσο Συνοδικό Μήνα της Σελήνης (χρονικό διάστημα από τη Νέα Σελήνη στη Νέα Σελήνη, που είναι 29,530588 μέρες.)

Πως oι Γάλλοι «έδωσαν ζωή» στον αρχαίο Έλληνα θεό Aπόλλωνα

Το νέο project μιας γαλλικής εταιρείας ψηφιακής τέχνης με όνομα «Golem x Apollo» δίνει ζωή στον αρχαίο Έλληνα Θεό Απόλλωνα.
Οι νέες τεχνολογίες κάνουν τα εκθέματα και την τέχνη να ζωντανεύει στις μουσειακές εκθέσεις. Χωρίς υπερβολές, η εικονική πραγματικότητα σε εκθέματα και οι οθόνες αφής επιτρέπουν στους επισκέπτες να αλληλεπιδρούν με την τέχνη με πολλαπλούς τρόπους.
Οι Γάλλοι χρησιμοποίησαν αρχαία γλυπτά και βίντεο για τη δημιουργία πρωτόγνωρων συναισθημάτων. Η εταιρεία με τη χρήση τεχνολογίας χαρτογράφησης προσώπου, έδωσε ζωή στο γλυπτό του Απόλλωνα, ένα από τα πιο σημαντικά και πολύπλοκα γλυπτά των Ολύμπιων θεών στην Ελληνική Μυθολογία, δίνοντας στο γλυπτό συγκινητικό βλέμμα και αληθοφανείς εκφράσεις του προσώπου.
Ο Απόλλωνας στην αρχαία Ελληνική Μυθολογία είναι Θεός του Φωτός, του Ήλιου της Γνώσης, της Τέχνης, έτσι οι δημιουργοί πειραματίστηκαν με διαφορετικές προβολές φωτός, με τις σκιές και τις λάμψεις. Η εταιρεία BK I Digital Art είναι υπεύθυνη για το συγκεκριμένο έκθεμα.
Είναι η αρχή μιας νέας εποχής για τα εκθέματα μουσείων τέχνης στο εγγύς μέλλον.
Δείτε το εκπληκτικό βίντεο: