Τα συναισθήματα ως φίλοι

Η ικανότητα να έχουμε συναισθήματα είναι ένα δώρο κοινό σε όλους τους ανθρώπους. Συχνά, όμως, μπορεί να μη σας αρέσει αυτό που αισθάνεστε. Κάθε συναίσθημα έχει ένα στόχο και θα παραμείνει μαζί σας μέχρι ο σκοπός αυτός να επιτευχθεί και να γίνει κατανοητός. Τα συναισθήματα είναι σαν αγγελιοφόροι από το υποσυνείδητο προς το συνειδητό μέρος του Εγώ σας. Μέχρι να λάβετε το μήνυμα, ο αγγελιοφόρος θα στέκεται υπομονετικά έξω από την πόρτα σας.

Ποια είναι τα μηνύματα που φέρνουν τα συναισθήματά σας;

Θυμός: εμφανίζεται για να σας πει ότι αυτό το οποίο σας συμβαίνει είναι ανεπιθύμητο.

Πόνος ή θλίψη: εμφανίζονται για να σας πουν ότι έχετε χάσει ή ότι σας λείπει κάτι που θέλετε ή χρειάζεστε.

Φόβος: εμφανίζεται για να σας προειδοποιήσει ότι υπάρχει το ενδεχόμενο αποτυχίας, απώλειας ή πόνου.

Ενοχή: εμφανίζεται για να σας υπενθυμίσει ότι κατά κάποιο τρόπο εσείς είστε υπεύθυνοι για την πρόκληση ενός ανεπιθύμητου αποτελέσματος ή μιας κατάστασης.

Ο τρόπος για να κατανοήσετε τα συναισθήματά σας και αυτά που σας λένε για τη ζωή σας είναι να τα εκδηλώσετε και να μιλήσετε γι’ αυτά. Δεν μπορείτε να καταλάβετε ό,τι μένει κρυφό. Μιλώντας με απόλυτη ειλικρίνεια για τα συναισθήματά σας, με τον καιρό θα μπορέσετε να αντιληφθείτε την αγάπη που βρίσκεται κρυμμένη κάτω από όλα τα αρνητικά σας συναισθήματα.

Γιατρεύοντας Απωθημένα Συναισθήματα
Η ερωτική σχέση είναι το ιδανικό σκηνικό για την ίαση απωθημένων συναισθημάτων. Όταν βρίσκετε κάποιον που σας προσφέρει ασφάλεια και αγάπη, όλα τα απωθημένα σας συναισθήματα αρχίζουν να αναδύονται σε μια προσπάθεια να θεραπευτούν. Μέσα από ελικρινείς και τρυφερές προσωπικές σχέσεις, μπορείτε όχι μόνο να μάθετε να ελέγχετε τις καθημερινές εντάσεις που δημιουργούνται ανάμεσε σ’ εσάς και σε ένα άλλο άτομο, αλλά και να χρησιμοποιήσετε τη σχέση σαν μια ευκαιρία να επουλώσετε παλιές πληγές.

Η ίαση των συναισθημάτων είναι μια συνεχής διαδικασία. Όποτε φτάνετε σε ένα καινούργιο επίπεδο αγάπης και επικοινωνίας στην ερωτική σας σχέση, ένα νέο στάδιο βαθιά απωθημένων συναισθημάτων θα ανεβεί στην επιφάνεια για να γιατρευτεί. Ο βαθμός της οικειότητας με το άλλο άτομο προσδιορίζει την ένταση της απελευθέρωσης.

Όταν ζείτε μόνοι, είναι πολύ εύκολο να συνεχίσετα να απωθείτε τα συναισθήματα σας. Αυτός είναι ο λόγος που κάποιοι αποφεύγουν τις σχέσεις. Θα απαιτούνταν πάρα πολύ προσπάθεια και ενέργεια για να συνεχίσουν την απώθηση των συναισθημάτων τους με έναν άλλο άνθρωπο κοντά τους. Αυτός είναι ο λόγος που τόσο πολλοί άνθρωποι φωνάζουν ότι πνίγονται μέσα στις σχέσεις τους.

Κυκλοφορούν με όλα αυτά τα απωθημένα συναισθήματα, τα οποία καταφέρνουν να κρατούν υπό έλεγχο, μέχρι να γυρίσουν στο σπίτι τους στο τέλος της ημέρας και να συναντηθούν με το σύντροφό τους.

Μόλις αρχίσουν να ανοίγονται στο σύντροφό τους, όλα τα ανέκφραστα συναισθήματα της ημέρας αρχίζουν να αναδύονται. Αντί να τα αντιμετωπίσουν, προτιμούν την εύκολη οδό, που είναι να τα κρατήσουν σφραγισμένα.

Αυτό δεν σημαίνει υπονόμευση της ανάγκης σας να μένετε μόνοι μερικές φορές. Όλοι έχουμε ανάγκη να μένουμε κάποιες στιγμές μόνοι, μακριά από τους δικούς μας ανθρώπους, για να μη χάσουμε την επαφή με τον εσώτερο εαυτό μας. Η ανάγκη για αυτονομία είναι εξίσου σημαντική με την ανάγκη να μοιραζόμαστε, αλλά δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για την άρνηση των συναισθημάτων μας.

Είναι πολύ δύσκολο να απωθείς τα συναισθήματά σου όλη μέρα και κατόπιν να έρχεσαι στο σπίτι και να είσαι τρυφερός!

Γιατρεύοντας το Παρελθόν με Ψυχοθεραπεία
Πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να γιατρέψουν τα απωθημένα τους συναισθήματα με τη βοήθεια ψυχοθεραπευτή. Πολλές ψυχοθεραπείες ασχολούνται μόνο με τις απωθημένες τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος και δεν διδάσκουν τον τρόπο επίλυσης των συναισθηματικών προβλημάτων του παρόντος. Δεν μπορείτε να επουλώσετε τα τραύματα του παρελθόντος χωρίς να μάθετε να αντιμετωπίζετε τα συναισθήματα του παρόντος. Αν αποφασίσετε να δουλέψετε με κάποιον ψυχοθεραπευτή, βεβαιωθείτε ότι μπορεί να σας καθοδηγήσει μέσα από όλα τα συναισθηματικά επίπεδα ως την αγάπη.

Μπορείτε να Θεραπεύσετε τα Συναισθήματα σας
Νιώθοντας τα συναισθήματά σας στο ακέραιο και μιλώντας με πλήρη ειλικρίνεια γι’ αυτά, θα μπορέσετε να θεραπεύσετε τις άλυτες συναισθηματικές εντάσεις και θα είστε ελεύθεροι να αγαπήσετε πιο ολοκληρωτικά. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να “ξεφορτώσετε” όλη σας την αρνητικότητα στα αγαπημένα σας άτομα. ‘Οταν εγκαταλείπετε την προηγούμενη εσωστρέφεια σας και αρχίζετε να μοιράζεστε αδιακρίτως όλα σας τα συναισθήματα, υπάρχει κίνδυνος να καταστρέψετε τη σχέση σας και να δημιουργήσετε μια επιπλέον τραυματική εμπειρία που θα πρέπει να αντιμετωπίσετε.

Δεν Είναι Εύκολο να Μοιράζεσαι Συναισθήματα
Στην αρχή μπορεί να είναι δύσκολο να πει κανείς όλη την αλήθεια, ίσως και οδυνηρό. Μακροπρόθεσμα, όμως, αυτή είναι η μόνη σας ελπίδα. Η ομολογία όλης της αλήθειας σημαίνει παραδοχή της αμφιβολίας ενώ θα μπορούσατε να προσποιηθείτε βεβαιότητα, συζήτηση για τα συναισθήματα σας ενώ θα προτιμούσατε να κατσουφιάσετε, να ζητάτε αυτά που θέλετε ενώ θα προτιμούσατε να προσποιηθείτε πως όλα είναι μια χαρά. Το να λες την αλήθεια είναι μια τέχνη, η οποία αποκτάται έπειτα από πολλή εξάσκηση.

Ότι καλύτερο μπορούμε...

Χωρίς ''αν'', "μήπως" και ατέλειωτες αρνητικές σκέψεις φόβου και απελπισίας, σε όποια δύσκολη κατάσταση και αν βρίσκεται κάποιος, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι, να κάνει ότι καλύτερο μπορεί τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους άλλους… μπορεί να βγάλει τον άνθρωπο και από την πιο δύσκολη κατάσταση ακόμη, χωρίς φθορές στην υγεία και τη ζωή του.
Μικρή αλλά θαυματουργή συμβουλή!

Οι υποθέσεις ( αν και μήπως…) και οι αρνητικές σκέψεις φόβου
στις οποίες αυτές οδηγούν, διεγείρουν την αντίδραση του στρες στον εγκέφαλο, με όλες τις καταστροφικές επιπτώσεις στον οργανισμό που έχει αυτή, εάν διαρκέσει περισσότερο από τις αντοχές του. Συγχρόνως, τα αρνητικά συναισθήματα που αυτές προκαλούν, αποδιοργανώνουν το ενεργειακό πεδίο που δημιουργείται στο σώμα μας και εκπέμπεται από αυτό.

Αντίθετα κάνοντας κάποιος σε κάθε στιγμή, όσο δύσκολη και αν είναι αυτή, ότι καλύτερο μπορεί για τον εαυτό του και για τους άλλους, γεμίζει τη ψυχή του με θετικά συναισθήματα συμπόνιας, αγάπης και ελπίδας για κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Συναισθήματα που όχι μόνον σταματούν την αντίδραση του στρες αλλά και οδηγούν σε ομαλοποίηση όλων των ενεργειών του σώματος, πράγμα που οδηγεί σε καλύτερες καταστάσεις στη ζωή.

Γιατί είμαστε βιολογικοί δονητές (διαπασών)! Η επιστήμη το έχει πια παραδεχτεί. Εκπέμπουμε δονήσεις, ανάλογες με την ενεργειακή κατάσταση του οργανισμού μας και σαν διαπασών, (σύμφωνα με την φυσική), συντονιζόμαστε με τα άλλα διαπασών στη ζωή που εκπέμπουν τις ίδιες δονήσεις…

Με φόβους και ανησυχίες, οι δονήσεις μας δεν μπορούν να μας συντονίσουν με θετικές καταστάσεις που ονειρευόμαστε, δυστυχώς. Πρέπει να εκπέμπουμε εμείς παρόμοιες δονήσεις με τις καταστάσεις που ονειρευόμαστε, προκειμένου να συντονιστούμε μαζί τους.

Δεν αρκούν τα όνειρα δηλαδή και οι θετικές σκέψεις, εάν τα συναισθήματά μας παραμένουν αρνητικά. Αυτό είναι το κλειδί της επιτυχίας στη ζωή. Μόνη της η πολλή προσπάθεια δεν φτάνει.
Χρειάζεται το όνειρο, να το ζει κάποιος, σαν να είναι ήδη πραγματοποιημένο. Τότε μόνον βρίσκεται ενεργειακά στην ίδια δόνηση με εκείνο και μπορεί να το δει να υλοποιείται.

Αυτό είναι και το νόημα της πρότασης « η πίστη κινεί βουνά».

Ας κάνουμε λοιπόν όλοι μας, εκτός από όμορφα όνειρα, ότι καλύτερο μπορούμε, σε κάθε στιγμή της ζωής μας, τόσο για τον εαυτό μας όσο και για τους άλλους που υπάρχουν γύρω μας, χωρίς μίζερες σκέψεις, αρνητικά συναισθήματα και συνεχή κριτική.

Έτσι μπορεί να αλλάξει όχι μόνον η δική μας ζωή αλλά και όλων των υπολοίπων.

Αυτογνωσία τι πάει να πει;

Αυτογνωσία.

Πολλοί εσωτερικοί θάνατοι και πολλές νέες γεννήσεις
σε διάφορα επίπεδα βάθους
μέσα σου.

Τη χαρά της ανακάλυψης διαδέχεται η απάρνηση
κάθε βεβαιότητας.

Και στο τέλος γίνεσαι τόσο σοφός
ώστε πλέον να γνωρίζεις
ότι δεν ξέρεις τίποτα!

Η ευλογία είναι όπου είσαι εσύ

Κι αναρωτιέται κανείς, τι νόημα έχει ν’ ακούτε τον ομιλητή και να μη ζείτε αυτά που λέει; Αν ακούτε κάτι που είναι αλήθεια και δεν κάνετε τίποτα γι’ αυτό, χαραμίζετε τη ζωή σας. Και η ζωή είναι εξαιρετικά πολύτιμη, είναι το μόνο που έχουμε.

 Όταν κανείς το συνειδητοποιεί όλο αυτό – όχι λογικά ή λεκτικά – όταν κανείς το νοιώθει όλο αυτό, τότε είναι που ζει πραγματικά μια θρησκευόμενη ζωή, Όχι όταν φοράς κάποιο κουρέλι επάνω σου, τριγυρνάς στις εκκλησίες ή μπαίνεις σε μοναστήρι — αυτά δεν είναι θρησκευόμενη ζωή.

 Η θρησκευόμενη ζωή αρχίζει όταν δεν υπάρχει κανενός είδους σύγκρουση, όταν υπάρχει το αίσθημα της αγάπης, όταν μπορείς να αγαπάς τον άλλον, τη γυναίκα σου ή τον άντρα σου, αλλά αυτή την αγάπη να την μοιράζεται με όλα τα ανθρώπινα πλάσματα κι όχι να τη δίνεις σε ένα πρόσωπο κι έτσι να περιορίζεται.

Οπότε, όταν δίνεις έτσι όλη σου την καρδιά και τον νου, υπάρχει κάτι που είναι πέρα από κάθε χρόνο, είναι άχρονο· και σ’ αυτό είναι που υπάρχει ευλογία, όχι σε ναούς, όχι σε εκκλησίες, όχι σε τζαμιά.

Εκείνη η ευλογία τότε, είναι όπου είσαι εσύ.

Οι Αξίες της Νέας Πνευματικότητας

«Έχουν ΠΕΘΆΝΕΙ -ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΕΙ εκατομμύρια άνθρωποι, για την θρησκευτική πρόοδο της ανθρωπότητας, τόσοι που αναρωτιέμαι αν η ανθρωπότητα αποτελείται από ανθρώπους!»

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι τα περισσότερα ανθρώπινα ζώα θα ήθελαν, μέσα απ’ τα βάθη της καρδιάς τους, να σταματήσει ο οποιοσδήποτε θεός να ανακατεύεται στην καθημερινή τους ζωή και μαζί με αυτόν και οι εκπρόσωποι του. Γιατί αυτή η υπόθεση έχει απλωθεί τόσο πέρα και μακριά από την επίσημη ή ανεπίσημη θρησκεία; Γιατί ο Πρόεδρος των ΗΠΑ και άλλοι αναγεννημένοι και όψιμοι χριστιανοί αναφέρονται στο «χέρι του θεού» που τους βοηθάει να πολεμούν, να καταστρέφουν και να δολοφονούν στην Μέση Ανατολή και όπου στον πλανήτη τους κάνει κέφι!

Η Δυτική κοινωνία με όλες τις χριστιανικές θρησκευτικές αιρέσεις, δοξασίες και δόγματα, σίγουρα είναι πολύ διαφορετική από την παραδοσιακή μουσουλμανική ή ινδουιστική αλλά υπάρχει κάτι το κοινό, τα ανθρώπινα ζώα όλων των θρησκευτικών κοινωνιών, πιστεύουν (χωρίς να γνωρίζουν) ότι κάποιος καλοκάγαθος τυπάκος που αποκαλούν θεό (με εκατοντάδες – χιλιάδες ονόματα) είναι με το πλευρό τους σε κάθε νοσηρότητα που λαμβάνει μέρος! Αυτό σημαίνει ότι πιστεύουν πως ξέρουν τι σκέφτεται ή ποιος είναι ο θεός –αξιοσημείωτη αλαζονική εγωπάθεια– που σημαίνει επίσης ότι ο καλοκάγαθος τυπάκος, είναι απεριόριστα παρόν και απεριόριστα υπερβατικός, κοσμικός και προσωπικός ταυτόχρονα, αόρατος και αδύνατον να τοποθετηθεί στο χρόνο και χώρο. Ταυτόχρονα τα ανθρώπινα ζώα συνεχίζουν και γκρινιάζουν σχετικά με τα λεγόμενα αρχαία ιερά κείμενα, τα οποία αξιώνουν να μεταδώσουν τι είναι αυτό που ο θεός τους πραγματικά θέλει να κάνουν. Η πιθανότητα να χρησιμοποιήσουν την ταλαίπωρη Λογική του ΝΟΥ τους, είναι στην σφαίρα του λυκόφωτος άλλωστε η χρήση του Νου και του Λογικού δεν είναι ίδιον γνώρισμα του ζώου.

Ο μεγάλος Ινδός ποιητής Kabir έγραψε πως είχε διαβάσει όλα τα ιερά κείμενα, πλύθηκε σε όλες τις ιερές πισίνες και λίμνες, επισκέφτηκε όλους τους ιερούς τόπους και δεν βρήκε κανέναν θεό πουθενά. Οι περισσότεροι θρησκευόμενοι άνθρωποι θα θεωρούσαν το γεγονός αυτό απελπισία και οι πιο φανατικοί βλασφημία, ενώ ουσιαστικά εκεί βρίσκεται το κλειδί της Ανεξαρτησίας. Στη Vedanta, το πιο λογικό πνευματικό δόγμα του Ινδουισμού, ο θεός δεν θέλει τίποτα από τον άνθρωπο ζώο, πέρα από το να πάψει να είναι ζώο. Δεν θέλει να τον βρούνε, δεν έχει νόμους που το ζώο θα ‘πρεπε να εκτελεί υπάκουα, ποτέ δεν κρίνει, τιμωρεί ή έχει προσδοκίες.

Η αλήθεια είναι ότι όποιος θεός (είτε υπάρχει, είτε όχι) έχει αφήσει το ανθρώπινο ζώο μόνο του πριν από πολύ καιρό και αυτή δεν ήταν πράξη τιμωρίας ή εγκατάλειψης. Αυτή είναι μια ευκαιρία για το ζώο, να βρει την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ του και την Πνευματικότητα του και μέσα από αυτήν να ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ κάτι απλό, αλλά ακόμη βαθιά παγιωμένο και δυσκολονόητο, ο κάθε «θεός» είναι μέσα του είναι το ίδιο το ΠΝΕΥΜΑ καθεαυτό και γίνεται ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ στις σκέψεις που κατακλύζουν το μυαλό του, στις λέξεις που χρησιμοποιεί και στις πράξεις του.

Όμως το Πνεύμα δεν είναι ένα άδειο σκάφος, περιέχει κάθε δυαδικότητα, το καλό και το κακό, τη ζωή και το θάνατο, ελλιμενίζεται τον Εαυτό, τη μορφή της συνείδησης που μπορεί να αγκαλιάσει την ίδια την ύπαρξή του και να δημιουργήσει το δικό της όχημα που οδηγεί από την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ στην Ελευθερία.

Εάν βυθιστούμε αρκετά βαθιά στο Πνεύμα, (μακριά κι έξω από κάθε δόγμα θρησκευτικό, επίσημο ή ανεπίσημο) αφήνοντας στην άκρη όλα τα αντικείμενα και τις δοξασίες που μας περικυκλώνουν και αν βγάλουμε τη μάσκα του εαυτού (του εγώ) από τα μάτια μας, αν βάλουμε στο παρασκήνιο το εγώ μας και σταματήσουμε να κοιτάμε με το βλέμμα στην αγελάδας, τότε αρχίζουμε να Βλέπουμε ότι το Πνεύμα είναι αιώνιο και περιέχει το σπόρο του κάθε άλλου δημιουργημένου πράγματος.

Ο,τι υπάρχει και αποτελεί την αποκαλούμενη πραγματικότητα, είναι μόνο μια αντανάκλαση του Πνεύματος και του Πνευματικού Ανθρώπου σαν φορέα του, όλα τα σύμπαντα συμπεριλαμβάνοντας κι αυτό το πολύτιμο που επιβιώνουμε, πέφτουν στις τρεις κατηγορίες:
1. Συνείδηση που αντανακλάται στα υλικά αντικείμενα και γεγονότα.
2. Συνείδηση που αντανακλάται σε περισσότερο αφηρημένα αντικείμενα και γεγονότα.
3. Συνείδηση που αντανακλάται πάνω στο ΕΙΝΑΙ.

Τα δέντρα, βουνά, σύννεφα και ο άνθρωπος ζώο, στην σημερινή του κατάπτωση του ΕΓΩ, ανήκουν στην πρώτη κατηγορία. Το θαυμαστό, η φαντασία τα όνειρα, τα ιδανικά και οι φιλοδοξίες ανήκουν στη δεύτερη. Ο Εαυτός ( στην κατάσταση του ΕΙΝΑΙ) ανήκει στη τρίτη.

Η κάθε αιτία, το κάθε ιδανικό και πνευματικό κίνημα ή πνευματικές διδασκαλίες έχουν να κάνουν με το ερώτημα: Ποιος είμαι; Οι φονταμενταλιστές και οι θρησκείες όλων των ειδών θέλουν να δώσουν απάντηση σε αυτή την ερώτηση, μια για πάντα και η κάθε μια ξεχωριστά έχουν την δήθεν «μοναδική απάντηση» την «μοναδική αλήθεια» και τσακώνονται αναμεταξύ τους ποιανού η αλήθεια είναι η καλύτερη, η ωραιότερη, η πιο τσαχπίνα !!!! Η παράνοια του ανθρώπου ζώου σε όλο της το μεγαλείο!

Μπορεί να πετύχουν στο να δαμάσουν την αμφιβολία και την δειλία τους για λίγο, στην απίθανη περίπτωση που κάτσουν να σκεφτούν με το ΛΟΓΙΚΟ, ότι ο κάθε θεός δεν έχει να πει τίποτα. Πόσο σωστά είναι τα λόγια του Thomas Merton: «Η αναζήτηση του ιδανικού θεού είναι να φτάνεις σε ένα μέρος και να ανακαλύπτεις ότι αυτός, μόλις έχει φύγει από ‘κει».

Έτσι πρέπει να είναι. Η ουσία της Ανθρώπινης Πνευματικής φύσης είναι να φτάνει πέρα από ό,τι ήδη ξέρει για τον εαυτό της και η ουσία είναι μακριά από κάθε θεό και κοντά στην Πνευματικότητα.

Αυτή τη στιγμή είμαστε αντιμέτωποι με την αναβράζουσα και λανθάνουσα σύγχυση από τις απαρχαιωμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις και δοξασίες, που δίνουν αγώνα, για να αποδείξουν ότι δεν έχασαν την δύναμή τους στο ανθρώπινο ζωώδες κοπάδι που καθοδηγούν-ελέγχουν. Υπάρχει όμως ένας φυσικός νόμος που λέει ότι «η φύση δεν αποδέχεται το κενό» άρα αυτό σημαίνει, πολύ λογικά, ότι κανένας δεν μπορεί να απελευθερωθεί από οποιαδήποτε δοξασία αν δεν γεμίσει το κενό που θα άφηνε η δοξασία πίσω του.

Ο κάθε θεός μπορεί να εξελιχθεί, έτσι ελπίζει κανείς, σε κάτι διαφορετικό από την αυθεντική μορφή του με άσπρα γένια, μοχθηρία και τάση για εκδίκηση. Στις μετριοπαθείς αιρέσεις αυτός ο μετασχηματισμός έγινε πριν από παρά πολύ καιρό. Αλλά για κάποιο λόγο δεν μπορέσαμε να διαχειριστούμε έναν πιο ευγενικό, πιο λεπτεπίλεπτο και λογικό θεό. Τα εκατομμύρια ανθρώπινα ζώα αισθάνονται υπερβολικά άδεια και φοβισμένα, θυμωμένα και απειλούμενα, απομονωμένα και αποσυνδεμένα, για να ξαναπιστέψουν σε μια καλή και ευγενική θεϊκή παρουσία. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται αποξένωση.

Τη διάγνωση αυτή έκανε ο Γιούγκ αλλά και όλοι οι άξιοι λόγου φιλόσοφοι, που υποδείκνυαν ότι η ανθρώπινη ψυχή (human psyche) υποφέρει τρομακτικά όταν είναι αποτραβηγμένη απότομα από την επαφή με τη Φύση, όταν οι παραδόσεις σταματάνε να είναι μία φλογερή φωλιά, όταν η εξάρθρωση και ο φόβος γίνονται καθημερινότητα. Σύμφωνα με τα γκάλοπ η αιτία που το 97% των Αμερικάνων που ποτέ δεν είχαν αμφιβολία για την ύπαρξη του δικού τους θεού, ούτε η σιγουριά τους για την ύπαρξη του, δεν είναι η ακλόνητη πίστη τους. Είναι ο φόβος από το εναλλακτικό, ο φόβος από τον φόβο, από το άγνωστο, ο φόβος από έναν κόσμο με τον οποίον θα κυβερνούσε το άγνωστο που θα έμενε πίσω από την εξαφάνιση του θεού.

Δηλ. ο ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ είναι που κάνει τον κάθε θεό και τους επίσημους και μη αντιπρόσωπους του, να υπάρχουν, να διοικούν, να ελέγχουν και να καταδυναστεύουν το φοβισμένο, ανθρώπινο ζώο.

Ό,τι και να πιστεύουν, όλοι πρέπει να γεμίσουν αυτό το κενό και το γεμίζουν με ανοησίες του ίδιου επιπέδου με τον κάθε θεό.

Η Φύση δεν αποδέχεται το κενό και ή θα το γεμίσεις εσύ, ως Αιτία ή θα το γεμίσει κάποιος άλλος και θα σε κάνει Αποτέλεσμα του.

Η Νέα Ανθρώπινη Πνευματικότητα: Θα ήταν πράξη καλής θέλησης αν τα Θρησκευτικά Δικαιώματα μπορούσαν να αποδεχτούν ότι σε θέματα Πνευματικότητας είμαστε όλοι οι άνθρωποι το ίδιο. Θα ‘ταν μία ισότιμη πράξη καλοσύνης και θέλησης αν οι εχθροί των Θρησκευτικών Δικαιωμάτων έκαναν την ίδια παραχώρηση. Τότε η παρανοϊκά παράλογη θρησκευτικότητα θα υποχωρούσε και η θεϊκά ανώτερη Πνευματικότητα θα προχωρούσε μπροστά και σε οικουμενικό επίπεδο θα συνεχίζαμε την αναζήτηση του πώς να ενώσουμε κάθε πλάσμα ανθρώπινο με το Πνεύμα.

Είναι δυστυχώς αλήθεια ότι οι Ευαγγελιστές αυξάνονται, ακόμη και στα πιο παραδοσιακά και αγνά από την λαίλαπα της θρησκείας μέρη. Η Χώρα του Ισημερινού, που κάποτε ήταν φρούριο του ορθόδοξου καθολικισμού, υπολογίζεται ότι έχει πλέον πάνω από 25% Προτεστάντες, εξαιτίας των εισβολών και την χριστιανικής προπαγάνδας που έγιναν από τους προπαγανδιστές ιεραπόστολους των ΗΠΑ.

Όμως το μέλλον της Πνευματικότητας είναι στην Πνευματική Ανθρώπινη εξέλιξη και στην σύνδεση με το Πνεύμα που διαποτίζει και κυβερνά το Όλον. Το επόμενο βήμα εξέλιξης και ανάπτυξης είναι για τους πνευματικούς ανθρώπους που θα αρχίσουν να αφυπνίζονται, ο ένας μετά τον άλλον, αν και όταν τους το επιτρέψουν.

Οι παρακάτω τάσεις θ’ αρχίσουν να διαμορφώνουν την πνευματική ζωή των ανθρώπων, που θ’ αποκοπούν από την παγ(ι)ωμένη πρακτική των οργανωμένων και δογματικών εκκλησιών, αν αποφασίσουν επιτέλους να πάρουν το εαυτό τους από την κατάσταση του ανθρώπινου ζώου και να τοποθετήσουν τον εαυτό τους στην Πνευματική Ανθρώπινη κατάσταση:
* Θα εξαφανιστεί η πίστη που είναι συνώνυμο της άγνοιας και οι άνθρωποι θα αρχίσουν να γνωρίζουν.
* Η Διαλογιστική – Στοχασμός θα γίνει το κυρίαρχο ρεύμα πνευματικότητας με νέα ανώτερη ολιστική μορφή, έξω και μακριά από τις οργανωμένες θρησκείες.
*Τα στοιχεία του «θαυμαστού» και του «παραφυσικού» θα αναγνωρίζονται όλο και πιο εκτεταμένα.
*Οι εναλλακτικές θεραπείας, σωματικές και ψυχολογικές, θα γίνουν κάτι συνηθισμένο.
* Η προσευχή θα εξαφανιστεί θα θεωρηθεί μη πραγματική και αναποτελεσματική.
* Η υλοποίηση της επιθυμίας και της θέλησης θα αναγνωριστεί ως ένα αληθινό φαινόμενο.
* Οι Άνθρωποι θα ξαναποκτήσουν την επαφή με την ψυχή τους.
* Οι άνθρωποι θα βρουν τις απαντήσεις στα πιο βαθιά τους πνευματικά ερωτήματα, εσωτερικά. Θα ανακαλύψουν ΜΟΝΟΙ τους, στις προσωπικές τους απαντήσεις και θα ζήσουν ανάλογα.
* Θα αναπτυχθούν καινούργιες πνευματικές και ταυτόχρονα ενεργητικές κοινότητες.
* Οι γκουρού, οι ιερείς και άλλες «πνευματικές αυθεντίες» θα χάσουν την δύναμη και την επιρροή τους.
* Η Φιλοσοφία θ’ αγκαλιάσει την Πνευματικότητα, έξω από το νεκρό δόγμα κάθε οργανωμένης θρησκείας.
* Η πίστη πλέον θα θεωρείται ως μια παράλογη αναχώρηση από τη λογική, την γνώση, την πνευματικότητα.
* Οι πόλεμοι θα ελαττώνονται σε τοπικές διενέξεις, ενώ η ειρήνη θα γίνεται όλο και περισσότερο μια κοινωνική πραγματικότητα.
* Η Φύση θα ξανακερδίσει τις ιερές της αξίες.

Πολλοί άνθρωποι ήδη ενσωματώνουν αυτές τις τάσεις και ιδέες μέσα στις ζωές τους. Συμμορφώνονται και ζουν σύμφωνα με τις Ανθρώπινες Αξίες της Νέας Πνευματικότητας γιατί αντιλαμβάνονται ότι αυτή η Νέα Πνευματικότητα τους προσφέρει –ψήγματα ακόμη- ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ και Δύναμης. Τα γεγονότα μπορεί να κρύβουν την εκτεταμένη επανάσταση των Νέων Πνευματικών αξιών, αλλά τα εξωτερικά γεγονότα πάντα ήταν ο φτωχός οδηγός για το τι συμβαίνει στο επίπεδο της ανθρώπινης ψυχής και τις επιταγές του Πνεύματος.

«Δεν πιστεύω τίποτα. Δεν είναι δυνατον να δεχτώ ότι τα προιόντα του ΝΟΥ μπορούν να είναι αντικείμενα πίστης.»

Το να είσαι οπαδός κάποιου θεού ή άθεος είναι το ίδιο παράλογο

“Το να είσαι οπαδός κάποιου θεού ή άθεος για μένα είναι το ίδιο παράλογο. Αν ήξερες τι είναι Αλήθεια, τι είναι Θεός, δεν θα ήσουν ούτε θεϊστής ούτε άθεος, γιατί όταν υπάρχει αυτή η επίγνωση η πίστη είναι άχρηστη. Για να ανακαλύψεις, λοιπόν, τον Θεό ή την Αλήθεια, ο νους πρέπει να είναι ελεύθερος από όλα τα εμπόδια που βασίζονται στην αυτοπροστασία και στην ασφάλεια και έχουν δημιουργηθεί μέσα στους αιώνες.”

“Ακόμα και κάτω από κάθε πέτρα και πεσμένο φύλλο υπάρχει εκείνο που είναι αιώνιο, αλλά δεν ξέρουμε πώς να κοιτάζουμε γι’ αυτό.”

Μικροπράγματα που μπορείτε να κάνετε κάθε μέρα για να νιώσει το παιδί την αγάπη σας...

...Και να το βοηθήσετε να δημιουργήσει τις καλύτερες αναμνήσεις από την παιδική ηλικία του!

Κλείστε το κινητό σας
Όταν επιστρέφετε στο σπίτι ή όταν επιστρέφουν τα παιδιά από το σχολείο, τη στιγμή, γενικά, που μαζεύεται όλη η οικογένεια στο σπίτι, καθιερώστε τη συνήθεια να κλείνετε το κινητό σας και να τους προσφέρετε αμέριστη την προσοχή σας, έστω και μια μισή ή μία ώρα. Για τα παιδιά έχει μεγάλη σημασία να γνωρίζουν ότι σας απασχολούν αποκλειστικά, χωρίς την πιθανότητα να ακουστεί ο ήχος ενός εισερχόμενου μηνύματος ή μιας κλήσης, όσο σας μιλούν για το πώς πέρασαν την ημέρα τους. Σχετική έρευνα που έγινε από τη Σουηδική κυβέρνηση έδειξε ότι το Νο1 παράπονο των παιδιών από τους γονείς τους (σε ποσοστό 33%) είναι ότι εκείνοι ασχολούνται συνέχεια με το κινητό τους!

Κλείστε την τηλεόραση, το tablet και κάθε άλλο gadget την ώρα του φαγητού
Τα οικογενειακά γεύματα πρέπει να είναι χαλαρά και χαρούμενα και να σας δίνουν τη δυνατότητα να συζητήσετε μεταξύ σας και να απολαύσετε ο ένας τη συντροφιά του άλλου. Μάλιστα, όταν γίνεται αυτό τα οφέλη είναι πολλαπλά: τα παιδιά τείνουν να τρώνε πιο υγιεινά, συσφίγγουν τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τους γονείς τους και έχουν λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν στο μέλλον διατροφικές διαταραχές. Αυτό, όπως καταλαβαίνετε, δεν πρόκειται να συμβεί εάν οι μισοί βλέπουν κάτι στην τηλεόραση ή χαζεύουν σε οθόνες.

Απολαύστε την ώρα του ύπνου!
Τα παιδιά -ιδιαίτερα τα μικρά αλλά και τα μεγαλύτερα, ακόμα κι αν δεν σας το πουν ποτέ- λατρεύουν να νιώθουν την αγκαλιά των γονιών τους λίγο πριν τα πάρει ο ύπνος. Εκμεταλλευτείτε αυτή την ώρα για να διαβάσετε παραμύθια, να πείτε ιστορίες, να κάνετε αγκαλιές και να τα βοηθήσετε να πέσουν για ύπνο χαλαρωμένα και ευτυχισμένα. Η αίσθηση αυτή είναι πολύ καθησυχαστική για τα παιδιά και τονώνουν τη μεταξύ σας σχέση. Επιπλέον, έρευνες έχουν δείξει ότι βοηθάει την ανάπτυξη του εγκεφάλου τους!

Κάντε αγκαλιές και φιλιά
Αναρίθμητες έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά έχουν ανάγκη να νιώθουν συχνά την αγάπη των γονιών τους. Με αυτό τον τρόπο αναπτύσσουν υψηλή αυτοεκτίμηση. Δεν χρειάζεται να το «πλακώνετε» στα φιλιά -μια αγκαλιά ή ένα φιλί μερικές φορές την ημέρα όμως είναι απαραίτητα. Αργότερα, όταν μεγαλώνουν και αρχίσουν να αντιδρούν σε τέτοιου είδους τρυφερές εκδηλώσεις, μπορείτε να εκφράζεστε με λιγότερο διαχυτικούς τρόπους, όπως με ένα χτύπημα στην πλάτη ή μερικές κουβέντες που δείχνουν την υποστήριξή σας σε ό,τι κάνουν.

Περάστε χρόνο με κάθε παιδί ξεχωριστά
Κάθε τόσο, όταν υπάρχει η δυνατότητα, είναι πολύτιμο οι γονείς να περνούν λίγο χρόνο με κάθε ένα από τα παιδιά τους ξεχωριστά. Έτσι, το παιδί νιώθει ακόμα πιο «σπουδαίο», καθώς μονοπωλεί το ενδιαφέρον των γονιών του χωρίς να είναι παρόντα τα αδέρφια του. Ο χρόνος αυτός δεν χρειάζεται να είναι αφιερωμένος σε κάτι σημαντικό -μπορείτε απλώς να μαγειρέψετε μαζί, να κάνετε δουλειές του σπιτιού ή να παίξετε κάποιο παιχνίδι.

Κάντε το να πειθαρχεί με αγάπη και στοργή
Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη γονείς που πιστεύουν ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να κάνουν ένα παιδί να πειθαρχήσει είναι να του… ρίξουν μία στον ποπό. Έτσι, όμως, το μόνο που διδάσκουν στα παιδιά είναι ότι η βία είναι ένα αποτελεσματικό μέσο για να λύσουν μια διαφωνία. Οι πετυχημένοι γονείς δεν γυρίζουν το «διακόπτη» της αγάπης τους στο «on» μόνο όταν τα παιδιά φέρονται σωστά, αλλά κάνουν με αγάπη το οτιδήποτε τα αφορά.

Γράψτε τους αστεία και τρυφερά μηνυματάκια
Εάν φεύγετε από το σπίτι πριν ξυπνήσουν, αφήστε τους μια γλυκιά καλημέρα δίπλα στο μαξιλάρι. Σχεδιάστε μια αστεία φατσούλα στη σακούλα με το κολατσιό που παίρνουν στο σχολείο ή βάλτε ένα «ραβασάκι» στην τσάντα του. Μπορεί να είναι οτιδήποτε, ένα αστείο, ένας κοινός σας κώδικας, ένα ποιηματάκι… Μόλις το δει θα νιώσει ότι ακόμα κι αν δεν βρίσκεστε δίπλα του το σκέφτεστε!

Κοιτάξτε το στα μάτια
Η απρόσκοπτη επικοινωνία με τα παιδιά απαιτεί να τα κοιτάμε στα μάτια. Η οπτική επαφή είναι πολύ σημαντική -και σπάνια στην εποχή μας που όλοι είμαστε λίγο πολύ κολλημένοι σε κάποια συσκευή, όπως το smartphone ή ο υπολογιστής μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παρατάτε καθετί που κάνετε όταν το ζητήσει το παιδί σας. Είναι οκ να του ζητήσετε να περιμένει (άλλωστε, η υπομονή είναι μια σημαντική αξία που πρέπει να του διδάξετε). Όταν όμως έρθει η ώρα που του υποσχεθήκατε ότι θα το ακούσετε, τότε οφείλετε να του δώσετε όλη την προσοχή σας.

Χαμογελάστε συχνά
Κάθε φορά που χαμογελάτε καθώς βλέπετε το παιδί σας να μπαίνει στο δωμάτιο, του στέλνετε ένα άμεσο μήνυμα αγάπης και ζεστασιάς. Με αυτή την απλή πράξη το παιδί επιβεβαιώνεται, νιώθοντας ότι η παρουσία του είναι πολύτιμη και όχι ενοχλητική.

Ζητήστε τη γνώμη του
Από τις πολύ μικρές αποφάσεις, όπως τι να φορέσει στο σχολείο, μέχρι και κάποιες πιο σημαντικές, όπως πού θα πάτε για οικογενειακές διακοπές, δείξτε στο παιδί σας ότι η γνώμη του μετράει. Έτσι θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση και θα μάθει από μικρό να παίρνει αποφάσεις.

Βεβαιωθείτε ότι έχουν αρκετό χρόνο για να παίζουν
Σε έρευνες που έχουν γίνει με τη συμμετοχή παιδιών ακούγεται συχνά να λένε ότι το πρόγραμμά τους είναι υπερφορτωμένο και δεν έχουν ελεύθερο χρόνο για να κάνουν ό,τι θέλουν. Και τι θέλουν να κάνουν; Απλά να παίζουν, να γελάνε και να διασκεδάζουν. Αν πιστεύετε ότι και το δικό σας παιδί έχει πολύ πιεσμένο πρόγραμμα, ίσως θα πρέπει να σκεφτείτε να διακόψετε κάποια από τις δραστηριότητές του για να έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο.

Η Συνομωσία Των Μετρίων…

Οι Μέτριοι ελέγχουν πια τις επιλογές μας.

Εκείνοι είναι που καθορίζουν τι ακούμε, τι βλέπουμε, τι διαβάζουμε, μας υποδεικνύουν ακόμη πως και ποιον συναναστρεφόμαστε, τι τρώμε, πως αγαπάμε, πως κάνουμε έρωτα, που διασκεδάζουμε, πως διασκεδάζουμε, πως πρέπει να ζούμε ώστε να ακολουθούμε τα πρότυπα μιας εξελιγμένης κοινωνίας. Κατασκεύασαν μια ιδιαίτερα δυνατή μηχανή την οποία αποκαλούν «πλασάρισμα ευτυχίας», μια μηχανή που δουλεύει ασταμάτητα, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο.

Είναι εύκολο να καταλάβουμε την λειτουργία αυτής της μηχανής, αναλογιζόμενοι τα παραπάνω. Η πραγματικότητα της μετριότητας όμως, είναι μια ψευδαίσθηση και στηρίζεται σε ασταθή θεμέλια. Αυτό προσπάθησαν να μας πουν κι εκείνες οι μικρές ομάδες αντίστασης, γνωστοί και ως «ερασιτέχνες» ή «ρομαντικοί». Πως τα θεμέλια αυτής της ψευδαίσθησης δεν είναι καθόλου δύσκολο να γκρεμιστούν, χρειάζεται όμως πίστη, ενδιαφέρον, παιδεία, αφύπνιση. Όλες οι αυτοκρατορίες, κάποια στιγμή πέφτουν.

Για σκεφτείτε το λιγάκι: Νιώσαμε ποτέ την ανάγκη να διασκεδάσουμε, παρακολουθώντας την ζωή μερικών ατόμων, έγκλειστα σε ένα δωμάτιο γεμάτο με κάμερες; Είχαμε ποτέ την ανάγκη να διασκεδάσουμε, ακούγοντας τις πονεμένες ιστορίες κάποιων ανθρώπων που διψάνε για λίγα λεπτά δημοσιότητας; Είναι απαραίτητο να βλέπουμε τηλεοπτικά προγράμματα, που το μόνο ενδιαφέρον που μπορεί να παρουσιάζουν είναι οι συνταγές μαγειρικής;

Πόσες φορές ακόμη θα υποστούμε επαναλήψεις και αντιγραφές σεναρίων σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες, θα ανεχόμαστε ατάλαντους ηθοποιούς (ποιος άραγε απ΄ αυτούς «ποιεί ήθος»;), ενώ όλοι μας αυτό που κάνουμε τόσα χρόνια είναι να πλέκουμε το εγκώμιο του παλιού καλού κινηματογράφου;
Ποιος δηλαδή είπε πως ότι έγινε δεν μπορεί να γίνει ξανά; Υπήρξε ποτέ αναγκαίο να ακούμε διαρκώς τα ίδια τραγούδια σε κάθε ραδιοφωνικό σταθμό; Δεν υπάρχουν άλλα τραγούδια; Δεν υπάρχει άλλο είδος μουσικής; Είναι αναγκαία η αυξανόμενη απομάκρυνση ζεστών φωνών από τις μπάντες των fm; Γιατί ενώ υπάρχει ένας εξαιρετικά πλούσιος κατάλογος συγγραφέων και βιβλίων, να είμαστε αναγκασμένοι να διαβάζουμε τις ερωτικές επιθυμίες κάθε «κουλτουριάρη» που διαρκώς επαναλαμβάνεται και αντιγράφει;

Έχουμε ανάγκη να δούμε να ακούσουμε και να διαβάσουμε νέα ταλέντα, όταν καλά – καλά δεν χωνέψαμε τα προηγούμενα; Έχουμε ανάγκη την διαφθορά, το ψέμα, την διαπλοκή, τους νέους νομοθέτες, την εκμετάλλευση, την αποξένωση, τον ευτελή τρόπο αντιμετώπισης αληθινών προβλημάτων;

Ο κατάλογος των κατασκευασμένων αναγκών, είναι πολύ μεγάλος και πάει πολύ μακριά. Πιστεύω πως το πιάσατε το νόημα. Εγώ, συνομιλώντας με τους αντιστασιακούς, ακούγοντας με προσοχή τα επιχειρήματα τους, ανακάλυψα πως δεν έχω, δεν είχα και ούτε θα έχω ανάγκη τίποτε από τα παραπάνω. Η τηλεόραση απομάκρυνε τους ανθρώπους ενώ υπήρχε τρόπος να τους φέρει κοντά. Το ραδιόφωνο υπήρξε πηγή γνώσεων, διασκέδασης και συντροφικότητας, ενώ τώρα υπάρχει απλά για να εξυπηρετεί συμφέροντα και να εκμεταλλεύεται τον κόσμο προωθώντας οτιδήποτε μπορεί να προωθηθεί. Ρωτήστε να σας πουν και κάποιους (αν υπάρχει δυστυχώς κανένας πια) που περνούσε τις μοναχικές ώρες του χειμώνα ακούγοντας στο ραδιόφωνο, προσέξτε: θέατρο!

Επίσης, το βιβλίο υπήρξε ανέκαθεν ένας φίλος, ένα εκπληκτικό μέσο ανταλλαγής απόψεων και συλλογισμών, μια ανεξάντλητη ροή πληροφορίας και μόρφωσης και τώρα, κατέληξε να κρύβει πίσω από εντυπωσιακά εξώφυλλα το λερωμένο πια, πρόσωπο του. Οι συγγραφείς κάποτε ήθελαν να μιλήσουν μέσα από σελίδες και τώρα ελπίζουν η ιστορία τους να παιχτεί στον κινηματογράφο.
Όμως, η συνομωσία της αδελφότητας αποκαλύπτεται από μόνη της. Η χώρα που γέννησε τον πολιτισμό, που ανέδειξε την φιλοσοφία σε τρόπο ζωής, κουβαλά ακόμη βαθιά μέσα της λίγα γονίδια από εκείνους τους σπουδαίους ανθρώπους που δεν γνώρισαν ούτε τηλεόραση, ούτε ραδιόφωνο, ούτε κινηματογράφο, μα κατά παράξενο τρόπο, ήξεραν να διασκεδάσουν.

Καταλήγοντας, θα επιστήσω την προσοχή σου μονάχα σε αυτό: Είναι απαράδεχτο να είμαστε μέτριοι. Δεν είμαστε καλοί, δεν είμαστε ούτε κακοί, είμαστε Μέτριοι! Δεν υπάρχουμε, δεν συμμετέχουμε, δεν προσφέρουμε. Κι όμως, κανείς δεν θέλει να είναι μέτριος.

Ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε να ακολουθεί κανόνες μα για να τους δημιουργεί.Τοποθετώντας ψηλά τον πήχη των επιλογών μας, όσοι συμμετέχουν σε αυτές αναγκάζονται να τον υπερπηδήσουν. Όσο ο πήχης κατεβαίνει, κανείς δεν ενδιαφέρεται να προσπαθήσει, κανείς δεν πάει για ρεκόρ, ούτε οι τραγουδιστές, ούτε οι συνθέτες, ούτε οι ηθοποιοί, ούτε οι καναλάρχες, ούτε οι ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών.

Ας προτιμήσουμε ένα ήσυχο βράδυ κουβεντιάζοντας με τους φίλους μας, από το νέο σόου ανάδειξης ταλέντων. Ήρθε η ώρα να ανοίξουμε τα μάτια μας, να θέσουμε τους κανόνες που όσοι απευθύνονται σε εμάς, πρέπει να υπακούσουν. «Η αλήθεια βρίσκεται εκεί έξω»

«Τις προάλλες που βρεθήκαμε κάποιοι γνωστοί στο σπίτι ενός παλιόφιλου σοφού ποιητή, το μάτι μου έπεσε πάνω σ’ ένα βιβλίο που είχε τίτλο Η Συνομωσία Των Μετρίων, Το πήρα και το άνοιξα στην πρώτη του σελίδα διάβασα μερικές γραμμές κι αμέσως είδα, να με κοιτάζουν πονηρά και να μου κλείνουν μάτι αυτοί που χρόνια σέρνουν την ζωή μου κρεβάτι. Αυτοί που όταν πηγαίναμε ακόμη στο σχολείο αφήνανε για μένα το τελευταίο θρανίο, παλιοί αφισοκολλητές και χθεσινοί Ζαπάτα που τώρα είναι οπλισμένοι με κινητό και κάρτα»

Η μυστική Τέχνη της Διαπραγμάτευσης: Αφήστε το ‘εγώ’ σας εκτός

Νομίζετε ότι οι διαπραγματεύσεις είναι όλο μπλόφα και καυχήματα; Σκεφτείτε το ξανά. Σύμφωνα με την Rony Ross, ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο της Panorama Software, έναν πάροχο business intelligence software με 1.600 πελάτες σε 30 χώρες, το μυστικό στις επιτυχημένες διαπραγματεύσεις είναι να αφήνετε εκτός εξίσωσης το ‘εγώ’ σας.

Η Ross ανέπτυξε αυτή την διαπραγματευτική στρατηγική νωρίς στην καριέρα της. Με MBA και background στο πεδίο του computer science, ήταν από τις λίγες γυναίκες που εργάζονταν στο high-tech τομέα. “Ήταν πολύ ανταγωνιστικοί, κυρίως άντρες, νεαροί και εγωιστές”, οι άνθρωποι στο χώρο της, θυμάται. “Ως γυναίκα, αντιμετώπιζα ορισμένα μειονεκτήματα. Αν και ήμουν αρκετά φιλόδοξη όπως και οι υπόλοιποι, η υπερβολική φιλοδοξία ερμηνεύονταν ως επιθετικότητα”.

Η Ross ανέπτυξε ένα επιτυχημένο data-analysis software μέσα από την start-up επιχείρησή της Panorama, και το 1996, η Microsoft χτύπησε την πόρτα της. Μετά από παρουσίαση περίπου τριών ωρών του προϊόντος της, η ομάδα της Microsoft κάλεσε την Ross έξω, σε δείπνο και της πρόσφεραν να αγοράσουν την εταιρία της. “Η Panorama τότε είχε μόνο 20 εργαζόμενους και η Microsoft ήταν ήδη μια γιγαντιαία εταιρία” λέει η Ross. “Αυτήν ήταν μια πολύ προκλητική ευκαιρία για μένα να τσεκάρω την στρατηγική μου”.

Η διαπραγματευτική της προσέγγιση όχι μόνο πέτυχε, αλλά κατέληξε και σε μια συνεργασία που ήδη μετράει δεκαετίες με τον γίγαντα της πληροφορικής. Η Ross λέει ότι η τεχνική της εξυπηρετεί οποιαδήποτε διαπραγμάτευση – και εξηγεί πως δουλεύει.

Κρατήστε τη συζήτηση εστιασμένη στα Αποτελέσματα
“Πρέπει να είσαι πολύ άνετος με τον εαυτό σου και να διαπραγματεύεσαι κάτι χωρίς να βάζεις το ‘εγώ’, αλλά πραγματικά αυτό έχει δουλέψει υπέροχα για μένα” λέει η Ross. Προτείνει να διατηρείς την εστίαση στην διαπραγμάτευση, πάνω στα αποτελέσματα και σε ότι θα επιφέρει τη καλύτερη μακροπρόθεσμη συμφωνία και για τις δύο πλευρές. Με το να απομακρύνεις την έμφαση από τα πρόσωπα που εμπλέκονται και να την στρέφεις στα δεδομένα, η διαπραγμάτευση είναι λιγότερο πιθανό να καταστεί εχθρική. Παρόλο που είναι εύκολο να πάρεις τα πράματα προσωπικά— λαμβάνοντας υπόψη ότι οι περισσότερες επιχειρηματικές διαπραγματεύσεις εξαρτώνται από τον προσδιορισμό της αξίας σε εσάς προσωπικά ή στο προϊόν σας—είναι σημαντικό λοιπόν να μην συγχέετε τον εαυτό σας με το ζήτημα.

Να είστε Σοφός, όχι Έξυπνος
“Να δείχνετε πάντα σεβασμό και κατανόηση στην άλλη πλευρά” συμβουλεύει η Ross. Διαμορφώνοντας την διαπραγμάτευση γύρω από αμοιβαία συμφέροντα αντί μόνο στα δικά σας συμφέροντα, βοηθάει και τις δύο πλευρές να αισθανθούν καλά σε αυτή τη διαδικασία. Και αν δείχνετε σεβασμό, είναι πολύ πιθανό ότι και η άλλη πλευρά θα ανταποδώσει. Η Ross προτείνει ότι οι διαπραγματευτές πρέπει “να είναι σοφοί, όχι έξυπνοι”. Αντί να αναζητάτε βραχυπρόθεσμη ικανοποίηση που τρέφει το ‘εγώ’ σας, όπως το να τηρείτε μια στάση ισχύος ή να κάνετε ένα αστείο εις βάρος κάποιου άλλου, είναι καλύτερα να εστιάζετε στο τελικό αποτέλεσμα και μόνο σε αυτό.

Θέστε όλες τις Ανησυχίες σας στο τραπέζι
Με το να είναι η πλευρά με το μικρότερο μέγεθος, η Ross αισθάνθηκε να απειλείται από τη Microsoft. Ανησυχούσε ότι μπορεί να μην ακολουθήσει (η Microsoft) τη Συμφωνία τους και αντ’ αυτού, να άρχιζε να αναπτύσσει το δικό της προϊόν, που μετά από λίγο καιρό, θα την έθετε εκτός business. Αποφάσισε να το παραδεχτεί και να το αναφέρει. Εξέφρασε τους φόβους της και τους είπε ότι ανησυχεί και ότι δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει όσον αφορά την δεδομένη κατάσταση. Την επόμενη μέρα, η ομάδα της Microsoft επανήλθε, δείχνοντάς της ορισμένα στατιστικά. Από όλες τις συμφωνίες που εξέτασαν τον τελευταίο χρόνο, ολοκληρώθηκαν δύο. Επίσης της παρείχαν στοιχεία επικοινωνίας με άλλους που είχαν βρεθεί παλαιότερα στην ίδια θέση και συνήψαν συμφωνία με την Microsoft, έτσι ώστε εάν ήθελε η Ross, να τους ρωτούσε. Συνεπώς η Ross λέει ότι κάθε φορά, που έχω ένα ζήτημα, στρέφομαι προς αυτούς και τους λέω “Έχω ένα πρόβλημα. Βοηθήστε με να το λύσω”.

Αποφύγετε αναφορές “Εγώ”
“Έχω βρεθεί σε τόσες πολλές διαπραγματεύσεις με άντρες που ξεκινούν με ‘ΕΓΩ θέλω αυτό, και ΕΓΩ θέλω το άλλο’” λέει η Ross. “Εάν ωστόσο μιλάς πως ‘χρειαζόμαστε να φτάσουμε σε μια λύση’ είναι μια πολύ διαφορετική προσέγγιση. Δεν ικανοποιεί ίσως το ‘εγώ’ σας,αλλά φτάνει σε μια αρκετά καλύτερη συμφωνία”. Τελικά, η Ross γύρισε τη συμφωνία σε απόκτηση τεχνολογίας και διατήρησε εαυτόν στην επιχείρηση. Η Ross επίσης προώθησε μακροπρόθεσμα την ανάπτυξη και άλλων προϊόντων με την Microsoft, κάτι το οποίο δεν θα ήταν δυνατόν εάν είχε φύγει από το τραπέζι, εάν αισθάνονταν αγχωμένη, προσβεβλημένη κλπ.

Εμπλακείτε με την Γλώσσα του Σώματος
Με τα χρόνια, η Ross παρατήρησε ότι συχνά – πυκνά, άνθρωποι σε διαπραγματεύσεις γέρνουν προς τα πίσω καθώς κάθονται στις καρέκλες τους αντί να γέρνουν προς τα μπρος, κάτι που δημιουργεί μια φυσική απόσταση μεταξύ των συμμετεχόντων στην διαπραγμάτευση. Η Ross προσπαθεί να επικοινωνήσει πιο ανοικτά και να δείξει το ενδιαφέρον της, καθήμενη στην άκρη της καρέκλας της, τοποθετώντας τους αγκώνες της πάνω στο τραπέζι και κλείνοντας προς αυτόν που συζητάει.
Με αυτά που λέω, την προσοχή που δίνω με τα μάτια μου σε αυτόν που έχω απέναντί μου και την γλώσσα του σώματος, δείχνω την ενεργητική συμμετοχή μου, στην διεξαγόμενη συζήτηση, αναφέρει η Ross.

Τι σημαίνει ο αυτοτραυματισμός;

Τι συμβαίνει στη ζωή του θεραπευόμενου που τον ωθεί να καταφεύγει σε αυτή τη συμπεριφορά;

Θεωρώ τον αυτοτραυματισμό ένα από τα μυστήρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ο σκοπός του δεν είναι να προξενήσει μόνιμη βλάβη στο σώμα, ο αυτοτραυματισμός δεν ταυτίζεται με τον αυτό – ακρωτηριασμό. Όμως κάποιες φορές αφήνει ανεξίτηλα σημάδια.
Ακόμα και αν αυτό το φαινόμενο δεν είναι συχνό στη γειτονιά μας ή στην πόλη μας απασχολεί την πολιτεία της Μασσαχουσέτης στην Αμερική που συμπεριέλαβε σχετική ερώτηση σε ερωτηματολόγιο που στοχεύει στην παρακολούθηση επικίνδυνων για την υγείας συμπεριφορών των νέων. Η έρευνα εξετάζει συμπεριφορές όπως η κατάχρηση ουσιών, οι διατροφικές συνήθειες και η έκφραση της σεξουαλικότητας. Το 2007, το 17% των μαθητών Γυμνασίου που ερωτήθηκαν παραδέχτηκαν ότι έχουν αυτοτραυματιστεί. Αυτό το ποσοστό στη συγκεκριμένη πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής είναι υψηλότερο από τις μετρήσεις που έγιναν για τις αυτοκτονικές ιδέες και συμπεριφορές.

Μια νεαρή γυναίκα με την οποία συνομίλησα για το θέμα μου είπε πως ο αυτοτραυματισμός μπορεί να γίνει εξάρτηση, αν κάποιος τον θεωρήσει μέθοδο εκφόρτισης των συναισθημάτων του. Τα μέσα που χρησιμοποιεί κάποιος για να αυτοτραυματιστεί του φαίνονται περισσότερο αξιόπιστα ως προς το τι μπορούν να του προκαλέσουν από τη συμπεριφορά των ανθρώπων στους οποίους απευθύνει το θυμό ή τους φόβους του. Η αποτυχία των άλλων να ανταποκριθούν με τον τρόπο που χρειάζονται όσοι αυτοτραυματίζονται αφορά μεταξύ άλλων τους γονείς τους, τους δασκάλους τους και όσους εργάζονται στον τομέα της ψυχικής υγείας.

Μια νεαρή γυναίκα έκανε απόπειρα αυτοκτονίας μετά τη διαπίστωση των γονέων και των δασκάλων της ότι αυτοτραυματιζόταν. Η κοπέλα χρησιμοποιούσε τον αυτοτραυματισμό ως αμυντικό μηχανισμό και όταν αποκαλύφθηκε αυτή η συμπεριφορά και αναγκάστηκε να τη σταματήσει, έκανε απόπειρα αυτοκτονίας. Το γεγονός αποτελεί τροφή για σκέψη τουλάχιστον στο κατά πόσο η απότομη διακοπή του αυτοτραυματισμού μπορεί να συνεισέφερε στην απόπειρα να τερματίσει τη ζωή της.

Προκειμένου οι έφηβοι και οι νέοι άνθρωποι να διακόψουν συμπεριφορές αυτοτραυματισμού είναι σκόπιμο να αναπτύσσουν άλλες συνήθειες που μπορούν να έχουν τις ανακουφιστικές και καταπραϋντικές ιδιότητες που απολάμβαναν υιοθετώντας την επικίνδυνη συνήθεια του αυτοτραυματισμού. Οι απαγορεύσεις δεν ωφελούν. Αν κατασχεθούν τα αντικείμενα που χρησιμοποιούν οι νέοι για να αυτοτραυματιστούν για παράδειγμα όσο εκείνοι νοσηλεύονται, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να επιστρέψουν σε αυτή τη συμπεριφορά όταν πάρουν εξιτήριο. Το σημαντικότερο είναι να προτείνουμε κάποια εναλλακτική συμπεριφορά και πιο υγιείς αντιδράσεις στις δύσκολες περιστάσεις και στα ψυχοπιεστικά συναισθήματα.

Αυτό που θα πρέπει να απασχολεί κυρίως τους θεραπευτές δεν είναι τόσο αυτή καθεαυτή η συμπεριφορά, αλλά εκείνο που κρύβεται από πίσω – τι συμβαίνει στη ζωή του θεραπευόμενου που τον ωθεί να καταφεύγει σε αυτή τη συμπεριφορά; Ίσως επειδή αυτή η συμπεριφορά ταράζει τους ενήλικες, φαίνεται άλλωστε τόσο καταστροφική που γίνεται προτεραιότητα η διακοπή της εις βάρος των αιτιών που τη δημιούργησαν.

Ακούγοντας τις ιστορίες δυο νεαρών γυναικών που είχαν υιοθετήσει κατά τη διάρκεια της εφηβείας τους συμπεριφορές αυτοτραυματισμού διαπίστωσα πως η συμπεριφορά του σχολικού συμβούλου τους που τις άκουσε με προσοχή και ειλικρινές ενδιαφέρον, τις έκανε να αισθάνονται ασφαλείς και να αναζητήσουν βοήθεια ώστε να σταματήσουν την επιβλαβή συμπεριφορά.

Όταν οι έφηβοι ή οι νέοι άνθρωποι ρωτιούνται για την αυτοτραυματιστική συμπεριφορά τους απαντούν κατά καιρούς: «Κάθομαι στο σπίτι και κόβομαι. Όλοι οι άλλοι φίλοι μου βγαίνουν, μεθούν, κάνουν χρήση ναρκωτικών και οδηγούν. Ποια συμπεριφορά είναι πραγματικά επικίνδυνη;»  πραγματικά αναρωτιέμαι.

Οι αντιφάσεις της εξουσίας

Ο διάσημος δημοσιογράφος John Pilger συμμετείχε σε μια σειρά Ερωτήσεις/Απαντήσεις με τον Des Freedman (18 Νοεμβρίου 2014), μέλος του Media Reform Coalition (Συνασπισμός για τη Μεταρρύθμιση των Μέσων Ενημερώσεως, Μίντια), με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του νέου βιβλίου του Des Freedman
«The Contradictions of Media Power» [οι αντιφάσεις της εξουσίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης]
Τα καλύτερα αποσπάσματα από την παρέμβαση του John Pilger, δίνοντας μια επισκόπηση της εμπειρίας του και της κατανόησης του για την εξουσία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, έχουμε όλοι κάτι να μάθουμε.
Και ήταν πραγματικά λαμπρός.
Σήμερα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι, όπως τα είχε περιγράψει ο πατέρας της προπαγάνδας Edward Bernays, «μια αόρατη κυβέρνηση». Αποτελούν μέρος της κυβέρνησης. Υπερασπίζονται τα συμφέροντα της κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός είναι ένας επαγγελματίας υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσεις, και όχι από τους καλύτερους. Αυτός είναι, και τίποτα παραπάνω. Δεν πρέπει να τον λάβουμε σοβαρά υπόψη, είναι ο μοναδικός ρόλος του.

Η θέση αυτή του αποφέρει ορισμένες πτυχές της εξουσίας. Αλλά η πραγματική δύναμη βρίσκεται στην προπαγάνδα και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Σήμερα αυτό ισχύει σε ολόκληρο τον πλανήτη. Κατά τις προκαταρκτικές κινήσεις της εισβολής στο Ιράκ, η δημοσιογραφία έπαιξε κρίσιμο ρόλο για την υλοποίηση της εισβολής. Ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, οι οποίες -σύμφωνα με το σύνταγμα- έχουν τον πιο ελεύθερό τύπο στον κόσμο.

Όταν συζήτησα αυτά με ορισμένους διακεκριμένους συναδέλφους στις ΗΠΑ και εδώ, στον απόηχο της εισβολής, όλοι ήταν ομόφωνοι: αν οι ενδιαφερόμενοι δημοσιογράφοι, στην τηλεόραση και στις εφημερίδες (ειδικά στη τηλεόραση, λόγω της δύναμής της), είχαν αμφιβάλει τα ψέματα, αν τα είχαν αντιμετωπίσει, αν είχαν κάνει αυτά που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει ένας δημοσιογράφος, αν είχαν, όπως το λέει ο Dan Rather από το CBS , θέσει τις κριτικές ερωτήσεις, αντί να ενισχύσουν και να επαναλαμβάνουν τα ψέματα, αν είχαν κάνει τη δουλειά τους, όλοι πίστευαν ότι η εισβολή δεν θα είχε γίνει.
Το μεγάλο γεγονός είναι ότι τα λένε αυτά, εξέχοντα μέλη των μέσων μαζικής ενημέρωσης στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ότι δηλαδή αν οι δημοσιογράφοι είχαν κάνει τη δουλειά τους, η εισβολή δεν θα μπορούσε να λάβει χώρα, και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι θα ήταν σήμερα ζωντανοί.
Αυτή είναι η πραγματική εξουσία των μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Εργάζεστε σε ένα σύστημα που είναι από τη φύση του εχθρικό προς την αλήθεια.
Το λέω χωρίς ειρωνεία, το πιστεύω πραγματικά. Είναι εχθρικό προς την αλήθεια. Αρκεί να σημειωθεί η αντίδραση των μήντιων ενώπιον των ατόμων που σημάνουν συναγερμό, όπως είναι ο Edward Snowden, ο Julian Assange. Η πικρή αντίδραση εκείνων που ντροπιάζουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όλοι μαζί στην ίδια χορωδία.
Υπάρχει αυτό που ονομάζεται λογοκρισία δια παραλείψεως. Δεν μιλάτε για αυτά που επιλέξατε να αγνοήσετε, αλλά αυτά ξεχνιούνται. Αν πάτε πίσω στο 2008, οι ιστορίες σχετικά με το BBC News, στις εφημερίδες, οι τράπεζες ήταν ξαφνικά απατεώνες. Όταν η Northern Rock κατέρρευσε, οι τράπεζες ήταν απατεώνες, ήταν όλες εκτεθειμένες. Η Guardian ήταν γεμάτη με νεκροφόρα άρθρα σχετικά για το πώς οι τράπεζες ήταν σάπιες από μέσα. Ήταν η είδηση της ημέρας.
Μια επισκόπηση. Αυτή η ιστορία εξασθένησε μετά από τρεις μήνες και άλλαξε εντελώς, δεν ήταν πια οι τραπεζίτες, αλλά το αποτέλεσμα ενός εθνικού χρέους και μιας ελεγχόμενης αφήγησης που βρισκόταν εκεί και που ονομαζόταν λιτότητα και το χρέος έπρεπε να πληρωθεί. Γιατί; Γιατί έπρεπε;
Τους ανθρώπους που αναφέρετε (46% των ανθρώπων πιστεύουν ότι η λιτότητα είναι υπερβολική ή δεν είναι απαραίτητη), είναι η πλειοψηφία. Αν το καταφέρετε στις δημοσκοπήσεις, το 46% είναι μια πλειοψηφία. Αυτό αποδεικνύει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν καταλάβει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τους κατάλαβαν σε όρους πολέμου, οικονομίας, τρόπου ζωής.
Ως εκ τούτου, έχουμε συλλάβει την αλήθεια σχετικά με αυτή τη μαζική εγκληματικότητα, όλη αυτή η σάπια αρχιτεκτονική κατέρρευσε, τέλος πάντων, σχεδόν. Οι τράπεζες κρατικοποιήθηκαν άνευ όρων. Η συνειδητοποίηση του γιατί συνέβη, η οποία ήταν παρούσα για περίπου 6 μήνες, διαγράφηκε εντελώς με ένα πολύ αποτελεσματικό σύστημα προπαγάνδας. Δεν ήταν υπαιτιότητα των τραπεζών, αλλά «λάθος μας».
Θα έπρεπε να σταματήσουμε να χρησιμοποιήσουμε τον όρο mainstream (κύριο ρεύμα). Είναι μια λανθασμένη ορολογία. Ακόμη κοιτάζουμε μέσω αυτού του πρίσματος που ονομάζουμε mainstream. Δεν είναι καθόλου mainstream. Στη πραγματικότητα είναι ακραίο.
Υπάρχει τίποτα πιο ακραίο από μια πληθώρα θεσμικών οργάνων που εξαπλώνουν παράνομους και άπληστους πολέμους, ψέματα για τις οικονομικές πολιτικές;
Υπάρχει άραγε τίποτα πιο ακραίο από αυτό; Δεν υπάρχει κανένα mainstream εκεί μέσα. Το μεγαλύτερο ίδρυμα προπαγάνδας, στην Αγγλία, είναι το BBC. Και αυτό επειδή είναι το πιο γνωστό. Επωφελείται από τη μεγαλύτερη αξιοπιστία. Η φήμη του είναι παγκόσμια. Κατά κάποιο τρόπο μπορεί να το αξίζει. Αλλά στο τομέα των ειδήσεων και της επικαιρότητας, δεν υφίσταται καθόλου. Και πάλι, δεν πρόκειται για ειρωνεία.
Έτσι, αυτή η ιδέα που έχουμε επικεντρώσει σε δαίμονες, τη Murdoch, τη Daily Mail (αρκετά κακή) … κατά κάποιο τρόπο το Mail και το BBC αλληλοσυμπληρώνονται και ακολουθούνται, πρόκειται να κατανοήσουμε το φάσμα της προπαγάνδας και τον τρόπο που αυτό μας επηρεάζει.
Θα έπρεπε οι δημοσιογράφοι να αντιπροσωπεύουν το λαό;

Ναι, βέβαια, αλλά όπως το είπε η Martha Gelhorn: «Κάθε δημοσιογραφία πρέπει να ασκείται από τη βάση, όχι από την κορυφή». Γεγονός που σχεδόν ποτέ δεν συμβαίνει. Και όμως είναι κάτι που πρέπει να διδάξουμε στους νέους δημοσιογράφους. Αυτά τα βασικά πράγματα που κάνετε, τις πιο αξιόπιστες πηγές πληροφοριών, πώς θα αναζητήσετε την αλήθεια, πρέπει να γίνουν από τη βάση.

Αυτή είναι η εμπειρία μου ως δημοσιογράφος. Και έφτασα να συνειδητοποιήσω ότι όσοι είναι πάνω από τη βάση, ιδιαίτερα εκείνοι που είναι επάνω, δεν είναι αξιόπιστες πηγές πληροφοριών.

Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στην Αμερική όπως ο ανεξάρτητος Τύπος, εκτός εάν αυτός είναι στις επαρχιακές πόλεις της χώρας.

Είστε όλοι σκλάβοι. Το ξέρεις, και το ξέρω. Δεν υπάρχει ούτε ένας από σας που τολμά να εκφράσει μια έντιμη γνώμη. Αν εξέφρασε, θα γνωρίζει εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιστεί τυπωμένη. Πληρώνομαι $150 για να διατηρώ την ειλικρινή μου άποψη μακριά από το χαρτί με το οποίο έχω συνδεθεί . Άλλοι από εσάς πληρώνονται με παρόμοιους μισθούς για να κάνουν παρόμοια πράγματα.
Αν επέτρεπα τις ειλικρινείς μου απόψεις να τυπωθούν σε ένα τεύχος της εφημερίδας μου, θα ήμουν σαν τον Οθέλλο πριν από είκοσι τέσσερις ώρες: το επάγγελμα μου θα το είχα χάσει. Ο άνθρωπος που θα ήταν τόσο ανόητος ώστε να γράψει τις ειλικρινείς του απόψεις, θα βρισκόταν εκτός στον δρόμο κυνηγώντας μια άλλη δουλειά.

Δουλειά του δημοσιογράφου της Νέας Υόρκης είναι να παραποιεί την αλήθεια, να ψεύδεται παντελώς, να διαστρέφει, να διασύρει, να γονατίζει στα πόδια του Μαμμωνά και να πουλά τη χώρα του και τη φυλή του για το καθημερινό του ψωμί, ή για ό, τι είναι για το ίδιο – τον μισθό του.

Το ξέρετε αυτό, και το ξέρω και εγώ και τι ανοησία να μιλούμε για έναν “ανεξάρτητο Τύπο”! Είμαστε τα εργαλεία και οι υποτελείς των πλούσιων ανδρών πίσω από στα παρασκήνια. Είμαστε κουλουτούμπες. Τραβούν το σχοινί και χορεύουμε. Ο χρόνος μας, τα ταλέντα μας, οι ζωές μας, τις δυνατότητες μας, είναι όλα περιουσία άλλων ανθρώπων.

Είμαστε πνευματικές πόρνες.

Ασήμι και Σελήνη (Silver Bullet)

Το κρυστάλλινο ασημένιο φεγγάρι συνδέθηκε με τις παρθένες θεές των φεγγαριών, την Άρτεμη, «την Κυνηγό με το ασημένιο τόξο» και την Diana, οι μορφές των οποίων εμπνεύστηκαν και δημιουργήθηκαν από ασήμι. Οι αργυροχόοι της Εφέσου, που δημιούργησαν τέτοιες εικόνες, αναφέρονται ακόμα και στη Καινή Διαθήκη.

Σήμερα, στην – ευαίσθητης ισορροπίας – χημική σύνθεση του ασημιού μπορούμε να βρούμε ίχνη της φύσης του που συνδέεται με την Σελήνη. Είναι ένα μέταλλο που απαιτεί σκοτάδι για τις αντιδράσεις του. Ένας φωτογράφος χρειάζεται σκοτάδι στο στούντιό του για να εργαστεί με αυτό το μέταλλο. Τα ειδικά μπουκάλια και τα δοχεία που είναι φτιαγμένα από σκούρο γυαλί χρησιμοποιούνται για τις αναλύσεις και αντιδράσεις του ασημιού, και τα άλατά του διαλύονται γρήγορα από την έκθεση στο φως της ημέρας.

Το ασήμι και ο χρυσός είναι τα δύο μέταλλα που παρουσιάζουν στενή σύνδεση με το φως στη χημεία τους, αν και προς αντίθετη κατεύθυνση. Ο Ήλιος παράγει τα διαφορετικά χρώματα της ημέρας, ενώ η Σελήνη που λάμπει μόνο από το αντανακλώμενο φως δίνει μαύρους, άσπρους και γκρίζους τόνους σε μια φεγγαρόλουστη σκηνή. Ο χρυσός ο ίδιος παράγει διαφορετικά χρώματα και ο οποιοσδήποτε αισθάνεται την εκλυόμενη ακτινοβολία του, ενώ το ασήμι λαμβάνει φωτεινές εικόνες παθητικά, και επηρεάζεται αρνητικά από τη επαφή του με το φως.

Οι ασημένιες εικόνες της φωτογραφίας είναι μόνο μαύρες, άσπρες και γκρίζες και για έγχρωμες ταινίες είναι απαραίτητο να χρησιμοποιούνται άλατα και πέρα από αυτά του ασημιού.

Ασημένια Φαντασία

Οι αστρολόγοι συνδέουν τη Σελήνη με την ικανότητα της φαντασίας, της ονειροπόλησης, όπως παραδείγματος χάριν στους γεμάτους φαντασία συγγραφείς ή τους ονειροπόλους ποιητές.

Η ίδια ιδιότητα είναι αυτή που ευθύνεται για το γεγονός ότι το ασήμι είναι σε θέση να δημιουργεί εικόνες. Στη φωτογραφία δημιουργεί μια αναπόληση-εικόνα του παρελθόντος, στους καθρέφτες δίνει την εικόνα αυτού που υπάρχει στο παρόν. Σήμερα, οι περισσότεροι καθρέφτες γίνονται με επένδυση του γυαλιού με ασήμι. Κοιτάζοντας το είδωλό μας σε έναν καθρέφτη δεν αντιλαμβανόμαστε ποτέ ότι κοιτάμε σε ένα φύλλο του ασημιού.

Υπάρχει μια συγκεκριμένη δεκτικότητα και μια παθητικότητα εδώ και ομοίως κοιτάζοντας μια φωτογραφία δεν γίνεται αντιληπτό ποτέ σε μας ότι εξετάζουμε πραγματικά μια εικόνα διαφορετική, την οποία δημιουργεί το ζελατινοειδές ασήμι. Δεν έχουμε γνώση της ύπαρξης του μετάλλου, αλλά μόνο τις εικόνας που αναπαράγει. Το ασήμι χρησιμοποιείται από τη βιομηχανία του κινηματογράφου για να διαμορφώσει «τις εικόνες της ασημένιας οθόνης».

Είναι πάντα το βασικό μέταλλο που χρησιμοποιείται για την παραγωγή των ταινιών, έγχρωμων καθώς επίσης και ασπρόμαυρων και η βιομηχανία παραγωγής ταινιών είναι ένας σημαντικός παράγοντας μείωσης των παγκοσμίων αποθεμάτων ασημιού.

Από αστρολογική άποψη, κάποιος μπορεί να πει ότι τα όνειρα και οι φαντασίες που ο κινηματογράφος δημιουργεί είναι κατά κάποιο τρόπο σεληνιακής φύσης, επειδή το φεγγάρι συνδέεται με τα όνειρα και τη φαντασία. Από τη ευαίσθητη και δεκτική φύση της Σελήνης, το ασήμι, ως ζελατίνη, θα καταγράψει πιστά τις φωτεινές εικόνες.

Οι τεχνικές χρωματογραφίας των μετάλλων που αναπτύχθηκαν από την Kolisko είναι ένα άλλο παράδειγμα της δύναμης του ασημιού να διαμορφώνει εικόνες. Εδώ οι ποικίλες εικόνες που ενισχύονται από την πτώση του κολλοειδούς ασημιού παράγονται όχι από το φως, αλλά από τους μεταβαλλόμενους όρους του ίδιου του κόσμου. Κατάλληλα χρησιμοποιούμενη, αυτή η τεχνική είναι μια εμπειρική μέθοδος για να εντοπίσει κανείς τη συνάφεια που περιγράφεται εδώ. Η δεκτικότητα του ασημιού σε σχέση με τη Σελήνη εδώ φανερώνεται εντυπωσιακά.

Μια σωστή τοποθέτηση έγινε από τον κριτικό της εργασίας της Agnes Fyfe «Die Signatur der Venus im Pflanzenreich» (Το σημάδι της Αφροδίτης στην συμπαντική σφαίρα). Αυτό αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης εργασίας της Fyfe, «Το σημάδι του Ερμή στην συμπαντική σφαίρα». Ο κριτικός επισήμανε ότι εργασία της Kolisko αναφερόταν στα «μέταλλα επάνω από τον Ήλιο», όπως ο σίδηρος, ο κασσίτερος, και ο μόλυβδος, ενώ η εργασία της Fyfe για την κοσμική δύναμη αναφερόταν στα «μέταλλα κάτω από τον Ήλιο», όπως τον χαλκό και τον υδράργυρο.

Έτσι και τα επτά από αυτά τα μέταλλα έχουν χρησιμοποιηθεί πλέον για την χρωματογραφική καταγραφή των κοσμικών γεγονότων των σχετικών πλανητών τους.

Και στις δύο περιπτώσεις το ασήμι χρησιμοποιείται κανονικά για την αναπαραγωγή και ανάδειξη των εικόνων, αν και στην τελευταία περίπτωση και ο χρυσός μπορεί να χρησιμοποιηθεί, εάν ενδιαφέρει πρωτίστως η απόδοση του χρώματος παρά της μορφής.

Το ασήμι είναι ένα στοιχείο που δημιουργεί ανακλάσεις

Μια ανάλυση του ασημιού σε έναν δοκιμαστικό σωλήνα δημιουργεί εύκολα έναν καθρέφτη επάνω στο γυαλί, μέσα από ένα απλό σχολικό πείραμα χημείας. Σαν μέταλλο έχει την υψηλότερη ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητα από όλα τα άλλα, καθώς επίσης είναι και ο καλύτερος μέχρι τώρα γνωστός ανακλαστήρας του ορατού φωτός.

Το μεγαλύτερο μέρος των παγκόσμιων αποθεμάτων ασημιού εμφανίζεται διαλυμένο στους ωκεανούς, υπενθυμίζοντάς μας τη σύνδεση του φεγγαριού με τις υδάτινες καταστάσεις. Το ιωδιούχο ασήμι χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει τη βροχή, με το ψέκασμα του ως λεπτή σκόνη επάνω στα σύννεφα, η οποία οδηγεί σταδιακά σε συμπύκνωση. Ο Σαίξπηρ αποκάλεσε το φεγγάρι «χλωμή τροφό των πλημμύρων», και οι βροχοπτώσεις καθώς επίσης και οι παλίρροιες έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζονται από το σεληνιακό κύκλο.

Στη δεκαετία του ’50, το ιονισμένο ασήμι άρχισε να χρησιμοποιείται ως βακτηριοκτόνο για τα απολυμαντικά συστήματα του νερού, υπό μορφήν ιζήματος σε κόκκους άνθρακα. Μια μελέτη του αμερικανικού ναυτικού, που χρησιμοποιεί τα σκάφη που περνούν μέσω των μολυσμένων υδάτων, διαπίστωσε ότι μια συγκέντρωση ασημιού 10:1.000.000.000 έκανε τα αποθέματα του νερού και πάλι ασφαλή προς πόση (ομοιοπαθητικά, μια D8 συγκέντρωση), και αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται σήμερα από τις ναυτιλιακές εταιρίες. Τα καλά οικιακά συστήματα καθαρισμού του νερού περιέχουν σήμερα, παράλληλα με ένα σύστημα εναλλαγής ιόντων, έναν ασημένιο σωλήνα που ενεργεί ως βακτηριοκτόνο.

Από καιρό ήταν γνωστό ότι το νερό που μεταφέρεται σε ασημένια φλασκιά παραμένει φρέσκο. Οι άποικοι που κινούνται πέρα από την αμερικανική δύση συνήθιζαν να καθαρίζουν ένα φλασκί νερού αφήνοντας μια ολόκληρη νύχτα ένα ασημένιο δολάριο μέσα. Στο John Hopkins University της Μέρυλαντ, οι ερευνητές κράτησαν μια κοινοτική πισίνα καθαρή ακριβώς με έναν φίλτρο άνθρακα-ασημιού.

Η έκθεση κατέληγε, «κατά τη διάρκεια του χρόνου λειτουργίας του φίλτρου ασημιού-άνθρακα, δεν υπήρξε κανένα παράπονο για μολύνσεις αυτιών ή ενοχλήσεις ματιών. Οι λουόμενοι και, ειδικότερα, οι κολυμβητικές ομάδες απόλαυσαν το καθαρό, σαν κρύσταλλο, καθαρισμένο με ασήμι νερό, χωρίς τα συνηθισμένα παράπονα για τα απολυμαντικά που προκαλούσαν κνησμό, ερεθισμό των ματιών, αποχρωματισμό των μαγιό και των μαλλιών.»

Εδώ που βλέπουμε τη δράση του ασημιού ως βακτηριοκτόνου, τη δράση του επάνω στο νερό ως μετάλλου της Σελήνης, διατηρώντας την ποιότητα του. Αλλά, η σεληνιακή ιδιότητα του ασημιού για αγνότητα μπορεί να εκτιμηθεί και με άλλους τρόπους, όπως από τον ιδιαίτερο ήχο των ασημένιων κουδουνιών.

Από τέτοιες εκτιμήσεις συνάγουμε ότι τα ακόλουθα επίθετα έχουν σχέση με το ασήμι: αντανακλαστικό, εικονοπλαστικό, δεκτικό, ευσυγκίνητο, ευαίσθητο, καθαρό. Είναι αυτά σεληνιακά γνωρίσματα; Τουλάχιστον, θεωρείται ότι είναι. Συγκρίνετέ τα με τον κατάλογο γνωρισμάτων που καθορίζουν μια «σεληνιακή προσωπικότητα» Γλυκό, ευσυγκίνητο, αδιάφορο, ιριδίζον, ονειρικό, συνετό, πνευματικό, φίνο, καθημερινό (μη)  …μία ανατρεπτική προσωπικότητα που υμνήθηκε περισσότερο από τους επινοητικούς συγγραφείς, τους ποιητές και τους δραματουργούς.

Σύγχρονες χρήσεις

Σήμερα, η κύρια αύξηση των αγορών ασημένιων αντικειμένων προέρχεται από τη χρήση του στα κοσμήματα και τη διακόσμηση – κυρίως στην Ινδία. Η δεκαετία του ’90 έχει σηματοδοτήσει την τεράστια αύξηση αυτής της ινδικής αγοράς, μεγάλο μέρος της οποίας υπό την μορφή βαρέων βαρών κοσμημάτων – βραχιόλια για τους αστραγάλους, δαχτυλίδια και περιδέραια. Ουσιαστικά κάθε Ινδή γυναίκα φορά μια αλυσίδα στον αστράγαλο, η οποία είναι σχεδόν πάντα ασημένια. Πόσο ταιριαστό είναι ότι το μέταλλο της Σελήνης μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε αυτά τα θηλυκά και διακοσμητικά πλαίσια.

Πολλά οικιακά και διακοσμητικά αντικείμενα, που δωρίζονται συχνά κατά την διάρκεια του γάμου, είναι ασημένια, όπως και εκείνα που χρησιμοποιούνται στις αντίστοιχες τελετές. Οι μουσουλμάνοι χρησιμοποιούν πολύ λιγότερο το ασήμι λόγω των κανόνων που επιβάλλονται από το Koράνι, πράγμα το οποίο φαίνεται περίεργο, αφού το σύμβολο της σελήνης, άρα και του ασημιού, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το Ισλάμ.

Η φωτογράφηση είναι η κύρια χρήση για το ασήμι, παρά τον ανταγωνισμό από τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές. Η εταιρεία Britannia Refined Metals του Κεντ εξάγει περίπου το χρόνο 500 τόνους ασημιού από τον ακατέργαστο μόλυβδο, χρησιμοποιώντας το μόλυβδο που αποστέλλεται από την Αυστραλία. Καθαρίζει το ασήμι, επιτυγχάνοντας αγνότητα 99,9% και το πωλεί έπειτα σε μορφές ράβδου στις αγορές πολύτιμων μετάλλων του Λονδίνου.

Οι εμπορικές συναλλαγές της Αγοράς Μετάλλων του Λονδίνου (LME) είναι εύκολο να βρεθούν. Εμπορεύονται το ασήμι, όπως αποδεικνύεται από το σύμβολο της ημισελήνου! Το LME είναι παγκόσμιο και μεγαλύτερο κέντρο εμπορικών συναλλαγών για τα μη σιδηρούχα μέταλλα. Οι έμποροι μετάλλων χρησιμοποιούν πάντα τα παραδοσιακά αλχημικά σύμβολα.

Θεραπευτικές δυνάμεις του ασημιού

Οι θεραπευτικές ιδιότητες του ασημιού εμφανίζονται τόσο μητρικές και προστατευτικές όπως ακριβώς ταιριάζει στη σεληνιακή φύση του. Εδώ παρατίθεται μια διαδικτυακή παράθεση εμπειρίας για τις θεραπείες, από την «Jeana» που ήταν άρρωστη και υπέφερε από μαστίτιδα «Ήμουν πολύ, πολύ άρρωστη και τα αντιβιοτικά δεν βοηθούσαν καθόλου» όταν ο πατέρας της πρότεινε να δοκίμαζε κάποια μορφή ζελατινοειδούς ασημιού. «Όντας σκεπτικίστρια, ήπια το ποτήρι με το ασήμι πολύ αργά, προσπαθώντας να αντιληφθώ οτιδήποτε παράξενο στην γεύση του κ.λπ. κλπ.  Μέχρι το επόμενο πρωί, η μαστίτιδά μου είχε εξαφανιστεί χωρίς το παραμικρό σημάδι. Το στήθος μου δεν ήταν πλέον κόκκινο ή πρησμένο. Δεν θήλαζα το μωρό μου καθόλου κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου της μαστίτιδας. Έπρεπε να χρησιμοποιήσω καυτή συμπίεση για να πάρω έστω και μια σταγόνα γάλα από το δεξί μου στήθος. Αλλά μέχρι το επόμενο πρωί, το γάλα μου είχε ελεύθερη ροή και αισθάνθηκα υπέροχα»

«Το ζελατινοειδές ασήμι θεωρείται ασφαλές να χρησιμοποιηθεί τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης όσο και της γαλουχίας. Το ασήμι έχει έναν δυναμικό τρόπο να θεραπεύει πληγές και να διορθώνει τον τραυματισμένο ιστό»

Αυτό πρωτοπαρουσιάστηκε από τον Dr Robert Becker στο έργο του “The Body electric” (Ηλεκτρισμένο σώμα) το 1973. Διαπίστωσε ότι με τη χρήση ασημένιων ηλεκτροδίων θα μπορούσε να ενεργοποιήσει τα κύτταρα που σχηματίζουν τον σκελετό και να προχωρήσει και στην θεραπεία του δέρματος και του υποδόρειου ιστού, όπως περιγράφεται σε μια πρόσφατη έρευνα από τον κ. Best:

«Εν μέρει ως αποτέλεσμα από την εργασία του Βecker, το ασήμι έχει χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία των οστών για πολλά χρόνια τώρα και ενσωματώνεται στους επιδέσμους για να επιταχύνει τη θεραπεία, μια πρόσφατη αμερικανική μελέτη ανέφερε ότι οι ασημένιοι καθετήρες μπορούν να αποτρέψουν ουρικές μολύνσεις πολύ καλύτερα από ό,τι αυτοί χωρίς επίστρωση»

Υπάρχει μια αναβίωση ενδιαφέροντος για το ζελατινοειδές ασήμι για την καταπολέμηση των κρυολογημάτων και των ιών και θα μπορούσε κάλλιστα να ειπωθεί ότι δεν υπάρχει πιο χρήσιμο δοχείο για το οικογενειακό ντουλάπι φαρμάκων. Από τα λεγόμενα του Best πάλι, η «σύγχρονη έρευνα μπορεί τελικά να αποκαταστήσει το ασήμι στην παλαιότερα αποδεκτή θέση του ως πιθανώς το πιο ευπροσάρμοστο και αποτελεσματικό φυσικό παράγοντα ενάντια στα βακτηρίδια, τους μύκητες και, πρόσφατα, τους υπάρχοντες ιούς – με το εξαιρετικά σημαντικό επιχείρημα ότι με τα τελευταία ευρήματα είναι σχεδόν αδύνατο να διαφωνήσει κανείς.

«Επίσης, το ζελατινοειδές ασήμι χρησιμοποιείται στις κρέμες για την περιποίηση του δέρματος χάρη στις αντισηπτικές ιδιότητές του, που είναι αποτελεσματικές στο λιπαρό δέρμα, το οποίο είναι επιρρεπές σε στίγματα και κνησμό. «

Το ζελατινοειδές ασήμι είναι το αντιβιοτικό της φύσης και έχει αντιμικροβιακή επίδραση,» ένα ομοιοπαθητικός γιατρός στην κλινική London Fermacia επεσήμανε, προσθέτοντας ότι καθάρισε το δέρμα.

Οι γιατροί είναι πιθανό να συνεχίσουν να διαφωνούν με αυτές τις ευγενείς, θεραπευτικές δυνάμεις του ασημιού, επειδή οι θεωρίες τους δεν μπορούν να το ανταποδείξουν. Δεδομένου ότι η Σελήνη (το φεγγάρι) τείνει να αποφεύγει τη λογική εξήγηση, παραμένοντας αινιγματική με έναν τρόπο που μπερδεύει τους αστρονόμους, έτσι και το ασήμι ως μέταλλο της μπορεί να κάνει το ίδιο.

Κίνα: Ανακαλύφθηκαν οστά… άγνωστου έως τώρα ανθρώπινου είδους

Τα απολιθωμένα οστά τουλάχιστον τριών ατόμων που ανακαλύφθηκαν σε σπήλαιο της Κίνας και χρονολογούνται από τη λίθινη εποχή ανήκουν σε ένα άγνωστο μέχρι σήμερα ανθρώπινο είδος, αποκαλύπτει η μελέτη μιας διεθνούς ομάδας επιστημόνων που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα στις ΗΠΑ.

Η ανάλυση των οστών έδειξε ότι τα άτομα αυτά είχαν ανθρώπινα ανατομικά χαρακτηριστικά, αρχαϊκά και σύγχρονα ταυτόχρονα, υπογραμμίζουν οι παλαιοανθρωπολόγοι, η έκθεση των οποίων δημοσιεύεται στην αμερικανική επιστημονική επιθεώρηση PloS One.Είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται στην Ανατολική Ασία ένα νέο είδος το οποίο να έχει ζήσει σε μια τόσο κοντινή με τη δική μας περίοδο.

Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι τα άτομα αυτά έζησαν περίπου 14.500-11.500 χρόνια πριν από την εποχή μας.
Η ανακάλυψη των απολιθωμάτων φωτίζει ένα στάδιο της ανθρώπινης εξέλιξης αλλά και την έναρξη του εποικισμού της Ασίας.Το νέο είδος θεωρείται ότι χρονικά συνέπεσε με τους σύγχρονους ανθρώπους οι οποίοι ζούσαν όταν ξεκίνησε στην Κίνα η καλλιέργεια της γης.
Οι παλαιοανθρωπολόγοι, επικεφαλής των οποίων ήταν οι καθηγητές Ντάρεν Κάρνο του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας και ο Τζι Σουεπίνγκ του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας του Γιουνάν, εμφανίζονται πολύ συγκρατημένοι όσον αφορά την ταξινόμηση των οστών, ακριβώς επειδή παρουσιάζουν μια σπάνια σύνθεση ανατομικών χαρακτηριστικών.
«Θα μπορούσαν να ανήκουν σε είδη άγνωστα μέχρι σήμερα που έζησαν μέχρι το τέλος της εποχής των παγετώνων, πριν από 11.000 χρόνια», είπε ο Κάρνο.
«Θα μπορούσαν επίσης να προέρχονται από σύγχρονες ανθρώπινες φυλές, άγνωστες μέχρι πρότινος, που μετακινήθηκαν από την Αφρική στην Ασία νωρίτερα και δεν συνεισέφεραν γενετικά στους σημερινούς πληθυσμούς», πρόσθεσε.

Τα απολιθωμένα λείψανα εντοπίστηκαν το 1989 από αρχαιολόγους στο σπήλαιο του Μαλουντόνγκ που βρίσκεται κοντά στο Μενγκζί, στην επαρχία Γιουνάν.Μια ομάδα επιστημόνων αποτελούμενη από πέντε Κινέζους και πέντε Αυστραλούς ερευνητές άρχισε να τα μελετά το 2008.

Το πιο προηγμένο Hoverboard από τη Lexus

H Lexus συνεργάστηκε με κορυφαίους ειδικούς στην τεχνολογία της υπεραγωγιμότητας για να δημιουργήσει το πιο προηγμένο Hoverboard που έχει φτιαχτεί ποτέ.

Ο Mark Templin, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της Lexus International, είπε: «Στη Lexus προκαλούμε τους εαυτούς μας και τους συνεργάτες μας να διευρύνουμε τα όρια του δυνατού.

Η αποφασιστικότητα αυτή, σε συνδυασμό με το πάθος και την ειδικότητά μας στο ντιζάιν και την καινοτομία, είναι αυτά που μας οδήγησαν στο να αναλάβουμε το πρότζεκτ του Hoverboard.
Αποτελεί το τέλειο παράδειγμα των εκπληκτικών πραγμάτων που μπορεί να επιτευχθούν αν συνδυάσεις την τεχνολογία με το ντιζάιν και τη φαντασία».

To Lexus Hoverboard λειτουργεί χρησιμοποιώντας μαγνητική αιώρηση για να πετύχει μια εκπληκτική κίνηση χωρίς τριβές. Υπερπυκνωτές ψυχόμενοι με υγρό άζωτο και μόνιμοι μαγνήτες συνδυάζονται για να επιτευχθεί το απίστευτο.

Η σχεδίαση του Hoverboard περιλαμβάνει μοναδικά στοιχεία της Lexus, όπως το χαρακτηριστικό ατρακτοειδές σχήμα της μάσκας των μοντέλων της, καθώς και υλικά που απαντώνται στα αυτοκίνητά της, από high-tech συνθετικά μέχρι φυσικό μπαμπού.

Το Lexus Hoverboard αποτελεί μέρος του 4ου προγράμματος της καμπάνιας ‘Amazing in Motion’ που προβάλλει τη δημιουργικότητα και καινοτομία της μάρκας Lexus.
Οι δοκιμές του Lexus Hoverboard θα γίνουν στη Βαρκελώνη της Ισπανίας τις επόμενες εβδομάδες.

Ναι, στη Γη ζούσαν… «Alien»

Ομάδα παλαιοντολόγων από τον Καναδά και τη Βρετανία μελέτησαν εκ νέου και με προηγμένα τεχνικά μέσα τα απολιθώματα ενός θαλάσσιου σκουληκιού που είχε εντοπιστεί παλαιότερα στα Βραχώδη Ορη του Καναδά.

Το σκουλήκι αυτό ζούσε πριν από 508 εκ. έτη και ανήκει στη συνομοταξία των ονυχοφόρων σκουληκιών μέλη της οποίας υπάρχουν και σήμερα.

Όμως όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές το σκουλήκι αυτό είχε μια όψη που όμοια της δεν συναντάμε όχι μόνο σε σκουλήκια αλλά σε κανένα άλλο σημερινό ή αρχαίο ζώο. Θυμίζει έντονα εξωγήινα τέρατα που βλέπουμε σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας και ειδικά το τρομακτικό κινηματογραφικό «Alien».
Το ον αυτό είχε επτά ζευγάρια μεγάλων αγκαθιών που προεξείχαν από το πάνω μέρος του σώματος του ενώ κάτω από κάθε ζεύγος αγκαθιών διέθετε ένα ζεύγος ποδιών με γαμψά νύχια.
Υπήρχαν τρία ζευγάρια πλοκαμιών κοντά στο κεφάλι του που οι ερευνητές εκτιμούν πώς χρησιμοποιούνταν είτε για την επεξεργασία της τροφής του είτε ως κάποιου είδους κεραίες.
Επειδή το πλάσμα αυτό μοιάζει βγαλμένο από κάποια… ψευδαίσθηση οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τον αγγλικό όρο για την ψευδαίσθηση (hallucination) και του έδωσαν την ονομασία Hallucigenia sparsa.
Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature».

Ο πρώτος πλανητοκομήτης: Διαθέτει μια τεράστια ουρά που δημιουργείται από τη σταδιακή απώλεια της ατμόσφαιράς του

Διεθνής ερευνητική ομάδα με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble εντόπισε ένα ακόμη εξωπλανήτη.

Όμως πρόκειται για ένα ιδιαίτερο πλανήτη αφού διαθέτει μια τεράστια ουρά παρόμοια με εκείνη των κομητών. Η ουρά αυτή δημιουργείται από τη σταδιακή απώλεια της ατμόσφαιράς του. Είναι ο πρώτος πλανήτης που εντοπίζεται με αυτό το χαρακτηριστικό.

Ο πλανήτης
Ευρωπαίοι και αμερικανοί αστρονόμοι, με επικεφαλής τον Ντέιβιντ Έρενράιχ του Αστεροσκοπείου του Πανεπιστημίου της Γενεύης έστρεψαν το Hubble σε απόσταση περίπου 33 ετών φωτός από τη Γη όπου βρίσκεται ο Gliese 436, ένα άστρο που ανήκει στην κατηγορία των ερυθρών νάνων.
Οι ερευνητές εντόπισαν την παρουσία ενός πλανήτη σε πολύ κοντινή απόσταση από το άστρο. Ο GJ 436b όπως ονομάστηκε ο εξωπλανήτης βρίσκεται 33 φορές πιο κοντά στο άστρο του από ό,τι η Γη και 13 φορές πιο κοντά από ότι ο Ερμής.
Πρόκειται για ένα μεγάλο σε μέγεθος πλανήτη, παρόμοιο με τον Ποσειδώνα, και φυσικά λόγω της απόστασης του από το άστρο του οι θερμοκρασίες που αναπτύσσονται σε αυτόν είναι πολύ μεγάλες και δεν είναι βέβαια φιλικός στη ζωή.

Η ουρά
Εκείνο όμως που τον κάνει να ξεχωρίζει είναι ότι ο GJ 436b δεχόμενος την καυτή ανάσα και πολύ κοντινή ακτινοβολία του μητρικού του άστρου χάνει συνεχώς μόρια υδρογόνου από την ατμόσφαιρά του.
Με αυτό τον τρόπο, δημιουργείται μια τεράστια και… θεαματική ουρά, που εκτείνεται εκατοντάδες χιλιόμετρα πίσω από τον πλανήτη. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η ατμόσφαιρα του GJ 436b ήδη έχει μειωθεί κατά 10% σε σχέση με το αρχικό μέγεθός της, καθώς περίπου 1.000 τόνοι αερίων εκτοξεύονται στο διάστημα ανά δευτερόλεπτο.
Η σφαιρική «κεφαλή» του νέφους αερίων (κυρίως υδρογόνου) έχει διάμετρο περίπου 3 εκατ. χλμ., ενώ το μήκος της ουράς μπορεί να φθάνει τα 15 εκατ. χλμ.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι θα βρουν χιλιάδες ακόμη πλανήτες -κομήτες τα επόμενα χρόνια. Μάλιστα δεν αποκλείουν ότι κάποτε η ίδια η Γη μπορεί να είχε και εκείνη ουρά κομήτη, όσο έχανε ένα μέρος από την πλούσια σε υδρογόνο ατμόσφαιρά της. Η ανακάλυψη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature».

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΙ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ

Η κατηγορία κατά του Σωκράτους υπό του Μελήτου, Ανύτου και Λύκωνος έγινε το έτος – 399. Η δίκη/γραφή επεδόθη στον γραμματέα του άρχοντος βασιλέως και είχε ως εξής:

 

 

ΑΔΙΚΕΙ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΟΥΣ Η ΠΟΛΙΣ ΝΟΜΙΖΕΙ ΘΕΟΥΣ ΟΥ ΝΟΜΙΖΩΝ,
ΕΤΕΡΑ ΔΕ ΚΑΙΝΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΕΙΣΗΓΟΥΜΕΝΟΣ.
ΑΔΙΚΕΙ ΔΕ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΔΙΑΦΘΕΙΡΩΝ.
ΤΙΜΗΜΑ ΘΑΝΑΤΟΣ.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΡΗΜΑΤΟΣ «ΝΟΜΙΖΩ» ΚΑΙ
ΤΟΥ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ «ΔΙΚΗ»

Νομίζω (εκ του Νόμου):
1. παραδέχομαι, αναγνωρίζω τι ως νόμον, νόμιμον έθιμον, ακολουθώ, τηρώ συνήθεια τινά, έχουσα την δύναμιν του νόμου, του έθους.

2. επί νομοθέτου, θεσπίζω

3. μετ’ αιτ. θεωρώ, πιστεύω, φρονώ

4. με απαρέμφ. μέλλοντος = φρονώ

 

Δίκη (η):
1. έθος, έθιμον, συνήθεια

2. η κανονική τάξις των πραγμάτων

3. τα κατά παράδοσιν νόμιμα, η επί του δικαίου βασιζομένη τάξις,

αντίθ. βία

4. Δίκην λέγω – αγορεύω επί δικαζομένης υποθέσεως

5. Δίκην λαγχάνω τινί – κινώ δίκην κατά τινος, ενάγω

6. Δίκην διδόναι – τιμωρούμαι

7. Δίκην λαμβάνω – εκδικούμαι

(Δ. Δημητράκου Μέγα Λεξικόν όλης της Ελληνικής Γλώσσης).

Ο Μέλητος ανήκε στον δήμο Πιτθέος. Όταν κατηγόρησε τον Σωκράτη ήτο νεαρός και άσημος. Ο Σωκράτης με την λεπτή του ειρωνία περιπαίζει την απειρία του Μελήτου, ο οποίος δεν φρόντισε να μάθη τα της ανατροφής των νέων. Ο Μέλητος ήτο επίδοξος ποιητής, όπως και ο πατέρας του, πλην όμως αμφότεροι άσημοι και αδόκιμοι. Τον λόγο του Μελήτου λέγεται ότι τον έγραψε ο διάσημος Αθηναίος δεινός ρήτωρ και λογογράφος Πολυκράτης.

 

Ο Άνυτος ήτο υιός του Ανθεμιώνος και επήρε άριστη παιδεία, ώστε οι Αθηναίοι τον ανεβίβασαν στα ύπατα αξιώματα της πολιτείας. Ο πατέρας του ήτο βυρσοδέψης και ανήκε στην τάξι των τεχνητών. Εν τούτοις οι Αθηναίοι τον έκαμαν στρατηγόν και τον έστειλαν με 30 πλοία στην Πύλο το – 409, όταν αυτή επολιορκείτο από τους Λακεδαιμονίους.

 

Η θαλασσοταραχή δεν του επέτρεψε να φθάση εγκαίρως και όταν επέστρεψε οι Αθηναίοι το εδίκασαν για προδοσία. Ο Άνυτος όμως εδέκασε τους δικαστάς και έφυγε από τας Αθήνας επί των Τριάκοντα. Είναι η πρώτη περίπτωσις δεκασμού των δικαστών και ίσως και η μοναδική. Αργότερα επέστρεψε με τούς δημοκρατικούς και κατηγόρησε τον Σωκράτη ως αντιπρόσωπος των χειροτεχνών. Η πολιτική δύναμις του Ανύτου ήτο μεγάλη και σ’ αυτήν οφείλεται η καταδίκη του Σωκράτους.

Ο Λύκων ήτο δεινός ρήτωρ και με αυτήν του την ιδιότητα, εξ ονόματος των ρητόρων, κατηγόρησε τον Σωκράτη. Δεν γνωρίζομε τίποτα για την δράσι του.

Μέλητος και Άνυτος εζήτησαν την συμμετοχή του Λύκωνος στην γραφή/δίκη, ώστε να ενισχύσουν την κατηγορία για να επιτύχουν την καταδίκη του Σωκράτους.

Το μίσος του Ανύτου κατά του Σωκράτους πιθανόν να ωφείλετο στο γεγονός ότι ο Σωκράτης ήτο δεδηλωμένος κατά των δημοκρατικών. Στον διάλογο του Πλάτωνος «Γοργίας» ο Σωκράτης έχει μακρά συνομιλία με τον Άνυτο.

Όμως, αν και ο Άνυτος ήταν ο κύριος δημιουργός της καταγγελίας, την γραφή την επέδωσε ο Μέλητος στον άρχοντα βασιλέα. Διότι δεν ήτο καθόλου βέβαιο ότι θα εκέρδιζαν την δίκη. Εάν την έχαναν θα έπρεπε να καταβάλουν μεγάλο χρηματικό ποσό και έτσι απεφασίσθη να την υποβάλει μόνο ο Μέλητος.

Η αλήθεια των ονομάτων των 3 κατηγόρων:

Πρώτος ο Μέλητος: εκ του μελήμα-τος, της επι-μελείας της κατηγορίας, την οποία επέδωσε ο Μέλητος συνάγεται η ενδιαφέρουσα διαπίστωσις ότι το όνομα δεν ήτο άσχετο προς το έργο, το οποίο ανέλαβε ο Μέλητος. Είχε την τύχη να μείνη στην ιστορία, ως θλιβερό αρνητικό στοιχείο, επι-μελούμενος την πλέον συγκλονιστική άδικο δίκη όλων των εποχών.

Δεύτερος ο Άνυτος, εκ του ρήματος ανύω ή ανύτω επισημαίνει ότι ο Άνυ-τος ήνυσε/ωλοκλήρωσε το έργο, το οποίο είχε επι-μεληθή ο Μέλητος.

Και τρίτος ο ρήτωρ Λύκων, εκ του ρήματος λυκόω-ώ, που σημαίνει κατασπαράσσω, κατασπάραξε την δικαιοσύνη και τον Σωκράτη με το δημαγωγικό του εριστικό μένος. Σ’ αυτό συνέτεινε και η γενικώτερη απαιδευσία των δικαστών/Ηλιαστών.

Μερικά περί της Αττικής δικονομίας:

Στην Αθηναϊκή Δημοκρατία, αληθινός πολίτης είναι ο ενεργός πολίτης, που συμμετέχει στα κοινά της πόλεως με την άσκησι των δικαιωμάτων του ελέγχου των αρχόντων

α. είτε με τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες (Βουλή και Εκκλησία του Δήμου)

β. είτε με τις Δικαστικές (μετέχων ως δικαστής στην Ηλιαία)

γ. είτε με την άσκηση του δικαιώματος του άρχειν, δηλαδή της διεκδικήσεως καταλήψεως δημοσίων αξιωμάτων.

Ο Αριστοτέλης καθορίζει τον όρο «πολίτης» στα Πολιτικά 1275α, 20.

Ηλιαία: Ήταν το δικαστικό σώμα που επιμελείτο τις δημόσιες δίκες.

Οι δίκες ήταν δημόσιες και ίδιες/ιδιωτικές.

Η Ηλιαία, ως έννοια λέξις, προέρχεται από την Δωρική αλία, από το αλιάζεσθαι, δηλαδή το συναθροίζεσθαι και όχι εκ του ότι συνεδρίαζε στην ύπαιθρο κάτω από τον ήλιο. Πρώτα ωνομάζετο ο τόπος και μετά ωνομάσθη και το ίδιο το δικαστήριο Ηλιαία.

Ο Πλάτων στον Κρατύλο (409a) λέγει ότι

«Ο ήλιος είναι ολοφάνερο ότι προέρχεται από τον δωρικό τύπο άλιος, γιατί οι Δωριείς ωνόμαζαν τον ήλιο/άλιο• ήλιος λοιπόν μπορεί να ονομασθή, διότι συναθροίζει/αλίζει τούς ανθρώπους στο ίδιο μέρος όταν ανατέλλη».

Η σύνθεσις των δύο εννοιών του ηλίου και της Ηλιαίας/Ηλιαστών: της συναθροίσεως και του φωτισμού, όταν επεκτείνεται και ανάγεται στην έννοια της δικαιοσύνης, την οποία πρέπει να απονείμουν οι ηλιασταί/δικασταί, επισημαίνει και τον φωτισμό της διανοίας των, όταν συναθροίζωνται για να δικάσουν, προκειμένου η κρίσις των να είναι πεφωτισμένη, δηλαδή δικαία.

Οι δικασταί ωνομάζοντο Ηλιασταί και μετά ομομωκότες/ένορκοι, το δε δικάζειν ωνομάζετο ηλιάζεσθαι. Ο όρκος των Ηλιαστών ήτο εξ ίσου σημαντικός με τον ιατρικό όρκο.

Λέγεται ότι το σώμα της Ηλιαίας το συνέστησε ο Σόλων, κατ’ άλλους όμως ο Κλεισθένης.

Ωργανώθηκε και τελειοποιήθηκε από τον Περικλή σε σώμα κληρωτό, αποτελούμενο από 6.000 πολίτας, ανά 600 από τις δέκα φυλάς των Αθηνών.

Σ’ αυτό είχαν δικαίωμα συμμετοχής όλοι οι πολίτες άνω των 30 ετών, οι οποίοι δεν είχαν χρέη προς το δημόσιο, δεν είχαν καταδικασθή για αξιόποινες πράξεις και οι μη έχοντες σωματικά ή διανοητικά ελαττώματα, ώστε να μην μπορούν να δικάσουν αμερόληπτα.

Οι Ηλιασταί εκληρούντο κατ’ έτος και αμοίβοντο με έναν οβολό στην αρχή, αργότερα με δύο και τέλος επί του δημαγωγού Κλέονος με 3 (το έτος – 425).

Στις δίκες συνήθως συμμετείχαν 501 δικασταί, όμως αναλόγως της σπουδαιότητος μπορούσαν να συμμετέχουν από 201 δικασταί ή ακόμη και 1001 και 1501, πάντοτε κατ’ αναλογίαν από κάθε μία εκ των 10 φυλών.

Στην δίκη του Σωκράτους συμμετείχαν 501 δικασταί. Οι υπόλοιποι 100 ήσαν αναπληρωματικοί. Στην δίκη του Περικλέους παρίσταντο 1501 δικασταί.

Η υπερέχουσα μονή ψήφος ήτο αναγκαία προκειμένου να μην υπάρξη ισοψηφία στην απόφαση. Στην περίπτωση ισοψηφίας εθεωρείτο υπέρ του δικαζομένου η ψήφος της θεάς Αθηνάς, ώστε το θείον να δεικνύη την φιλευσπλαχνία του.

Μετά την κλήρωσι των Ηλιαστών, αυτοί έπρεπε να δώσουν τον λεγόμενο Ηλιαστικόν όρκον και γι’ αυτό εκαλούντο «ομωμοκότες».

Στούς Ηλιαστάς εδίδετο ένα δικαστικό πινάκιο, πάνω στο οποίο ανεγράφετο το όνομα και ο δήμος του δικαστού, καθώς και το χρώμα και ο αριθμός του δικαστηρίου, όπου θα εγένετο η δίκη. Δεν υπήρχε ειδικός χώρος δικαστηρίων.

Το πινάκιο εδίδετο στούς δικαστάς το πρωί πριν από την εκδικαζόμενη υπόθεση, ώστε να μην υπάρχη χρόνος δεκασμού των δικαστών.

Ουσιαστικά επρόκειτο περί λαϊκών δικαστηρίων, εφ’ όσον ο μεγάλος αριθμός των πολιτών ανήκε στις πτωχότερες και λιγώτερο μορφωμένες τάξεις της πόλεως. Δυστυχώς ήτο εύκολο οι δικασταί να παρασύρωνται από συναισθηματισμούς και εντυπωσιασμούς, που προήρχοντο από τούς λόγους των λογογράφων, οι οποίοι ήσαν εξ επαγγέλματος ασχολούμενοι με τις δίκες.

Δεν υπήρχε το δικηγορικό επάγγελμα, διότι έπρεπε τόσο ο ενάγων, όσο και ο εναγόμενος να παρουσιασθούν και να ομιλήσουν αυτοπροσώπως για την υπόθεσί τους. Οι εξ επαγγέλματος δικηγόροι θα μπορούσαν να παρασύρουν τούς δικαστάς σε άδικες αποφάσεις με την δικανική των δεινότητα.

Ο ενάγων μαζύ με δύο μάρτυρες/κλητήρες πήγαινε στο σπίτι του εναγομένου και του επέδιδε την γραφή. Έτσι ελέγετο η δίκη, όταν επρόκειτο για δημόσια κατηγορία.

Ο κατηγορούμενος έπρεπε την πέμπτη ημέρα να παρουσιασθή στον άρχοντα βασιλέα και εκεί γινόταν η προανάκρισις στην οποία παρίσταντο οι δύο διάδικοι, με όλα τα αναγκαία συμβόλαια, νόμους και άλλα έγγραφα της δίκης.

Μετά την προανάκρισι όλα τα έγγραφα εφυλάσσοντο στον εχίνο, μία κίστη η οποία εσφραγίζετο και δεν άνοιγε παρά την ημέρα της δίκης/γραφής.

Ο χώρος, όπου διεξάγοντο οι δίκες δεν ήτο συνήθως εστεγασμένος, γιατί δεν υπήρχε ιδιαίτερο οικοδόμημα για τις δίκες. Οι δίκες εγένοντο σε χώρους κοντά στην αγορά. Ο χώρος περιεφράσσετο με δρυφάκτους (ξύλινος φραγμός) και εκλείετο με κιγκλιδωτή θύρα.

Οι δικασταί/Ηλιασταί εκάθηντο σε έδρανα, ενώ ο άρχων βασιλεύς ή ηγεμών επί βήματος, καθώς και οι γραμματείς και οι διάδικοι.

Με την έναρξι της δίκης/γραφής ετελείτο ιεροπραξία. Ο γραμματεύς εδιάβαζε τα ονόματα των διαδίκων και την γραφή. Ο ηγεμών ενημέρωνε τούς δικαστάς σχετικώς με τα πορίσματα της προανακρίσεως και εν συνεχεία ο ενάγων ελάμβανε τον λόγο. Ακολουθούσαν οι μάρτυρες και απελογείτο ο εναγόμενος.

Ο χρόνος της ομιλίας ωρίζετο υπό κλεψύδρας. Η κλεψύδρα ήτο αγγείο με διάτρητο πυθμένα από όπου έρρεε το ύδωρ. Με την διαρροή όλης της ποσότητος έπρεπε ο διάδικος να σταματήση την αγόρευσί του.

Δικές προς ύδωρ ωνομάζοντο οι δίκες/γραφές που εγένοντο με κλεψύδρα και ο εφ’ ύδωρ ωνομάζετο ο κλητήρας. Αυτός εφρόντιζε για την διακοπή της κλεψύδρας, όταν ο διάδικος ζητούσε διακοπή της δίκης κατά το διάστημα που μιλούσε ο μάρτυς ή ο γραμματεύς.

Η διαδικασία ήτο δημόσια. Μετά το τέλος των αγορεύσεων ακολουθούσε ψηφοφορία. Στούς Ηλιαστάς εδίδοντο δύο ψήφοι: η μία διάτρητος (καταδικαστική), η άλλη πλήρης (αθωωτική). Ο κήρυξ ανεκοίνωνε ότι η τετρυπημένη ψήφος ήτο η καταδικαστική, ενώ η πλήρης ήτο η αθωωτική. Υπήρχαν δύο αμφορείς, ο χάλκινος εδέχετο την απόφασιν των δικαστών, είτε αθωωτική, είτε καταδικαστική, ο δε ξύλινος εδέχετο την άχρηστη ψήφο.

Κατόπιν εμετρούντο οι ψήφοι και ανηγγέλλετο το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας.

Εάν ο ενάγων δεν συνεκέντρωνε το 1/5 των ψήφων υπέρ αυτού, σε περίπτωσιν αθωώσεως του εναγομένου, τότε υπεχρεούτο στην καταβολή 1,000 δραχμών και μερικήν ατίμωσιν, δηλαδή δεν είχε το δικαίωμα να παρίσταται σε παρόμοιες δίκες σαν κατήγορος.

Οι δημόσιες γραφές ήταν «τιμηταί και ατίμητοι». Τιμηταί ελέγοντο οι γραφές, στις οποίες ανεφέρετο προκαταβολικώς η ποινή από τον νόμο.

Αν η πρώτη απόφασις ήτο καταδικαστική άρχιζε η διαδικασία του ορισμού της ποινής. Αν ο ενάγων επέμενε στον ορισμό της ποινής, ο εναγόμενος μπορούσε να ζητήση μείωσι και εφ’ όσον το δικαστήριο συγκατένευε η ποινή εμειούτο. Ο εναγόμενος είχε επίσης το δικαίωμα να εκφράση την γνώμη του ως προς το ποια ποινή έκρινε δίκαιη για την υπόθεσί του.

Εάν ο εναγόμενος ηθωώνετο, ο ενάγων έπρεπε να του καταβάλη το 1/6 του ποσού, το οποίο ζητούσε από αυτόν.

Οι ποινές ήτο δύο ειδών:

το παθείν και το αποτίσαι.

Το παθείν αναφέρετο στις σωματικές ποινές: στον θάνατο, στην αειφυγία, στην πρόσκαιρο φυγή και στην ειρκτή, επιβαλλόμεναι επί ποινικών υποθέσεων.

Το αποτίσαι ήτο χρηματικές ποινές, επιβαλλόμενες επί ποινικών και πολιτικών υποθέσεων.

Μετά την καταδικαστική απόφασι ο καταδικασθείς παρεδίδετο στους ένδεκα. Αυτοί είχαν την φροντίδα των δεσμωτών, της φυλάξεως, της συντηρήσεως και της σιτήσεώς των. Στις περιπτώσεις καταδίκης εις θάνατον, ο καταδικασθείς παρεδίδετο στον δήμιον ή δημό-σιον.

Οι δίκες επραγματοποιούντο καθημερινώς πλην των αποφράδων ημερών, δηλαδή των τριών τελευταίων ημερών του σεληνιακού μηνός.

Και εδώ παρατηρείται η απόκρυφος προσοχή, η οποία εδίδετο στην σημασία του φωτός. Ηλιασταί, οι συναθροιζόμενοι μεν, αλλά υπό το προστατευτικό φως του ηλίου κατά την διάρκεια της ημέρας, ενώ ελαμβάνετο υπ’ όψιν και ο νυκτερινός φωτισμός του ουρανού υπό της σελήνης, ώστε να μην αμαυρώνεται από το πλήρες σκότος των αποφράδων ημερών η διάνοια των δικαστών.

-----------------

Βιβλιογραφία του παρόντος άρθρου:

1. Εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΥ, λήμματα «δίκη», «Ηλιαία»

2. Δ. Δημητράκου «Μέγα Λεξικόν όλης της Ελληνικής Γλώσσης»

3. Δρ. Παναγιώτης Ι. Κυριακόπουλος «Αρχαίο Ελληνικό Δίκαιο»,

το δικαστήριο της Ηλιαίας, σσ. 631 – 650,

εκδ. ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ

4. Αριστοφάνους «Νεφέλαι»

5. Αριστοφάνους «Αχαρνής»

6. Αριστοφάνους «Ιππής»

7. Αριστοφάνους «Σφήκες»

8. Θουκυδίδου «Ιστορία» Δ, 21 – 40 και Ε, 2 – 10 (Κλέων)

9. Ξενοφώντος «Απομνημονεύματα» Α – Δ

10. Ξενοφώντος «Απολογία Σωκράτους»

11. Πλάτωνος «Απολογία Σωκράτους», σχόλια Κ. Αραποπούλου,

Περί της αττικής δικονομίας, σσ. 15 – 18, εκδ. ΠΑΠΥΡΟΣ

12. Πλάτωνος «Κρατύλος», απόδ. Ηλ. Λάγιος,

εκδ. Ι. ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

13. Πλάτωνος «Φαίδων» 96 Α – 99 Ε