Μας έμαθαν ότι οι πολιτισμοί ξεκινούν, ακμάζουν, σβήνουν και παραδίδουν τη σκυτάλη στους επόμενους. Μας είπαν ότι η Ελληνική γλώσσα, παρά το τεράστιο βάθος της, έχει συγκεκριμένα χρονικά όρια που συμπίπτουν με την εμφάνιση των πρώτων γνωστών γραφών, όπως η Γραμμική Β' και το αρχαϊκό αλφάβητο.
Τι γίνεται όμως αν η αλήθεια είναι πολύ πιο συναρπαστική; Τι συμβαίνει αν η γλώσσα που μιλάμε σήμερα στην καθημερινότητά μας δεν είναι απλώς η εξέλιξη των αρχαίων Ελληνικών, αλλά η ζωντανή συνέχεια μιας παγκόσμιας μητρικής γλώσσας, η οποία ηχούσε στα παράλια του Αιγαίου και σε ολόκληρο τον πλανήτη χιλιάδες χρόνια πριν από τον Τρωικό Πόλεμο;
Η απάντηση κρύβεται σε ένα όνομα που προκαλεί δέος και μυστήριο: ΠΕΛΑΣΓΟΙ.
Ο αρχέγονος αυτός λαός, που οι αρχαίοι συγγραφείς περιγράφουν ως «διογενείς» (γεννημένους από τους θεούς) και αυτόχθονες, φαίνεται πως άφησε πίσω του έναν κρυφό κώδικα. Έναν κώδικα που δεν είναι χαραγμένος σε μάρμαρα, αλλά είναι αποτυπωμένος στη φωνητική δομή των λέξεων που προφέρουμε κάθε μέρα.
Ποιοι Ήταν Πραγματικά οι Πελασγοί;
Για την ακαδημαϊκή κοινότητα, οι Πελασγοί παραμένουν ένα «ασαφές προελληνικό υπόστρωμα». Οι ιστορικοί τούς αντιμετωπίζουν σαν μια νεφελώδη ομάδα ανθρώπων που κατοικούσε στον Ελλαδικό χώρο πριν από την κάθοδο των ελληνικών φύλων (Αχαιών, Δωριέων κ.λπ.).
Ωστόσο, αν ανατρέξουμε στις ίδιες τις αρχαίες πηγές, η εικόνα αλλάζει ριζικά:
• Ο Όμηρος στην Ιλιάδα αναφέρεται στους «διογενείς Πελασγούς» και μιλά για το πελασγικό Άργος της Θεσσαλίας.
• Ο Ηρόδοτος διασώζει τη συγκλονιστική πληροφορία ότι η Αθήνα (και ολόκληρη η Ελλάδα) ονομαζόταν παλαιότερα «Πελασγία». Μάλιστα, τονίζει ότι οι Αθηναίοι ήταν Πελασγοί που «μεταβλήθηκαν σε Έλληνες» και άλλαξαν τη γλώσσα τους.
• Ο Θουκυδίδης και ο Στράβων συμφωνούν ότι οι Πελασγοί ήταν το πιο διαδεδομένο φύλο στον Αιγαιακό χώρο, γνωστοί για τα πελώρια, «Κυκλώπεια» τείχη τους.
Στο πλαίσιο της εναλλακτικής ιστορίας, οι Πελασγοί δεν ήταν απλώς ένας πρωτόγονος λαός της λίθινης εποχής. Ήταν ένας παγκόσμιος θαλασσοκράτορας πολιτισμός με βαθιά γνώση της κοσμολογίας, της γεωμετρίας και της γλωσσοπλαστικής.
Αυτοί οι «άνθρωποι της θάλασσας» (όπως ετυμολογούν πολλοί το όνομά τους από το πέλαγος) δεν εξαφανίστηκαν ποτέ. Απορροφήθηκαν, μεταλλάχθηκαν και έγιναν ο ίδιος ο πυρήνας αυτού που σήμερα ονομάζουμε Ελληνισμό!!!
Ο «ΚΡΥΦΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ» των Φωνηέντων και των Συμφώνων:
Το μεγαλύτερο επιχείρημα της επίσημης επιστήμης για την «εξαφάνιση» της πελασγικής γλώσσας είναι η έλλειψη γραπτών μνημείων. Μας λένε ότι αφού δεν έχουμε λεξικά ή γραμματικές των Πελασγών, η γλώσσα τους είναι χαμένη...
Εδώ όμως έρχεται η μεγάλη ανατροπή της ιστορικής έρευνας. Η γλώσσα δεν είναι μόνο τα γράμματα στο χαρτί. Η γλώσσα είναι συχνότητες, ήχοι και αρθρωτικές μετατροπές.
Αν μελετήσει κανείς τις αρχαίες παγκόσμιες διαλέκτους, ανακαλύπτει κάτι εκπληκτικό:
Υπάρχει ένας μαθηματικός, σχεδόν προγραμματιστικός κανόνας που διέπει τη μετατροπή των φωνηέντων και των συμφώνων στο πέρασμα των χιλιετιών. Οι λέξεις δεν άλλαζαν τυχαία επειδή κάποιος λαός «μπέρδευε» τα λόγια του. Άλλαζαν βάσει συγκεκριμένων φωνητικών εναλλαγών.
Για παράδειγμα:
1. Η εναλλαγή των υγρών συμφώνων (Λ-Ρ): Πόσες φορές έχουμε δει στην ιστορία τη λέξη λάι (πέτρα-βραχος) να γίνεται ράι (rock) ή το αντίθετο, αποδεικνυοντας την κοινη πελασγικη/ελληνική ριζα;
2. Η μετατροπή των δασέων σε ψιλά (Θ-Τ, Φ-Π, Χ-Κ): Μια παγκόσμια σταθερά όπου η πελασγική ρίζα διατηρείται ακέραιη, αλλάζοντας μόνο το «βάρος» της προφοράς ανάλογα με το κλίμα και τη γεωγραφία. Π.χ.Θυγάτηρ/Tochter (Θ-Τ), και Χορδή/Cord (Χ-Κ) παραδείγματα που αναδεικνύουν την κοινή πελασγικη ρίζα ως μητρική γλώσσα-κώδικα.
• Το παιχνίδι των φωνηέντων: Το αρχαίο μακρό Α που γίνεται Η ή Ω, μεταβάλλοντας τον κραδασμό της λέξης αλλά κρατώντας την ίδια ακριβώς εννοιολογική μήτρα. Πχ Φάμα (Δωρικό) >Φήμη (Ιωνικό/Αττικό). Αδάς (αρχέγονη ρίζα για τη γη/ξηρά) > Ηδέος/Ήπειρος.
Αυτός ο μηχανισμός αποδεικνύει ότι αν εφαρμόσεις αυτούς τους κανόνες μετατροπής προς τα πίσω, μπορείς να αποδομήσεις σχεδόν οποιαδήποτε σύγχρονη λέξη και να βρεις την αρχέγονη, πελασγική της ρίζα!! (Σε επόμενο αρθρο θα μιλήσω πιο αναλυτικά για αυτό)
900 Χιλιάδες Ποτάμια και Τοπωνύμια που «Μιλούν» Ελληνικά
Το πιο αδιάψευστο στοιχείο για την αρχαιότητα και την εξάπλωση αυτής της γλώσσας είναι τα τοπωνύμια και, κυρίως, τα υδρονύμια (τα ονόματα των ποταμών και των θαλασσών). Οι άνθρωποι αλλάζουν, οι θρησκείες αντικαθίστανται, οι αυτοκρατορίες καταρρέουν, αλλά τα ονόματα των ποταμών και των βουνών μένουν ίδια για χιλιάδες χρόνια.
Σε ολόκληρο τον πλανήτη, από την Ευρώπη και την Ασία μέχρι την Αφρική και την Αμερική υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ποτάμια που φέρουν ονόματα με καθαρά πελασγικές/ελληνικές ρίζες.
• Η ρίζα «Αρδ-» ή «Αργ-» (που σημαίνει ροή, καθαρότητα, ύδωρ) βρίσκεται στον ποταμό Άρδα της Θράκης, στον Αρδηττό, αλλά και σε δεκάδες ποτάμια της κεντρικής Ευρώπης.
• Η ρίζα «Δαν-» ή «Δον-» (που συνδέεται με το νερό και τη γονιμότητα) μας δίνει τον Δούναβη (Danube), τον Δνείπερο (Dnieper), τον Δνείστερο (Dniester) και τον Ντον (Don) στη Ρωσία.
• Τοπωνύμια όπως η Λάρισα (πελασγική λέξη που σημαίνει οχυρωμένη ακρόπολη/λόφος) υπάρχουν όχι μόνο στη Θεσσαλία και την Κρήτη, αλλά και στα παράλια της Μικράς Ασίας και της Μέσης Ανατολής. (Λάρισα η Φρικωνίς, στην Αιολίδα, μια παραθαλάσσια πόλη κοντά στη Σμύρνη, Λάρισα στην Έφεσο, Λάρισα στην Τρωάδα, Λάρισα της Συρίας, Λάρισα της Αραβίας)
Τι σημαίνει αυτό;
Ότι ολόκληρη η γεωγραφία του πλανήτη είναι «βαφτισμένη» από μια γλώσσα που χρησιμοποιούσε την ίδια δομή, τις ίδιες ρίζες και τους ίδιους φωνητικούς κανόνες με την ελληνική. Οι Πελασγοί χαρτογράφησαν τον κόσμο και του έδωσαν όνομα.
Το Μεγάλο Ιστορικό «Παράδοξο»: Γιατί Μας Κρύβουν την Αλήθεια;
Αν τα στοιχεία είναι τόσο συντριπτικά, γιατί η επίσημη ιστοριογραφία επιμένει στο δόγμα της «Ινδοευρωπαϊκής ομοεθνίας» και της ξαφνικής εμφάνισης των Ελλήνων γύρω στο 2000 π.Χ.;
Η απάντηση πιστευω οτι είναι καθαρά γεωπολιτική. Η αποδοχή ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η άμεση εξέλιξη της πελασγικής και άρα η αρχαιότερη ζωντανή γλώσσα στον κόσμο, με ηλικία που μπορεί να ξεπερνά τις 10 ή 15 χιλιάδες χρόνια, ανατρέπει ολόκληρο το ευρωκεντρικό οικοδόμημα της ιστορίας!!!
Αν αποδειχθεί ότι ο πολιτισμός δεν ξεκίνησε από τη Μεσοποταμία ή τη Σουμερία, αλλά υπήρχε ένα παγκόσμιο γλωσσικό και πολιτισμικό δίκτυο με κέντρο το Αιγαίο πολύ παλαιότερα, τότε τα σχολικά βιβλία όλης της ανθρωπότητας πρέπει να ξαναγραφτούν από την αρχή.
Είναι πολύ πιο εύκολο για το κατεστημένο να θεωρεί τους Πελασγούς έναν «εξαφανισμένο, βάρβαρο λαό», παρά να παραδεχτεί ότι οι ρίζες της παγκόσμιας σκέψης βρίσκονται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο εδώ και δεκάδες χιλιάδες χρόνια.
Η Γλώσσα ως Συμπαντικό Λογισμικό
Η εναλλακτική γλωσσολογία προχωρά ακόμα παραπέρα. Η πελασγική/ελληνική γλώσσα δεν είναι ένα τυχαίο σύστημα επικοινωνίας που δημιουργήθηκε για να συνεννοούνται οι άνθρωποι στο κυνήγι. Είναι ένα συμπαντικό λογισμικό.
Κάθε γράμμα, κάθε φωνήεν και κάθε σύμφωνο αντιστοιχεί σε έναν συγκεκριμένο γεωμετρικό σχηματισμό και μια μαθηματική σταθερά. Όταν αλλάζουν τα φωνήεντα μιας λέξης βάσει του «πελασγικού κώδικα», δεν αλλάζει η ουσία της, αλλά η «συχνότητα» με την οποία εκπέμπει.
Η Ελληνική γλώσσα είναι ονοματοποιητική, δηλαδή η ίδια η λέξη μιμείται τον ήχο ή την ενέργεια αυτού που περιγράφει.
Όταν αυτή η γλώσσα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο μέσω των πελασγικών μεταναστεύσεων, έδωσε γέννηση στις υπόλοιπες διαλέκτους. Τα λατινικά, τα κελτικά, ακόμα και οι σλαβικές ή οι ανατολικές γλώσσες, δεν είναι παρά «παραλλάξεις» (dialects) του ίδιου αρχέγονου πελασγικού κορμού, αλλοιωμένες από τις τοπικές προφορές και τις κλιματικές συνθήκες.
Σπάζοντας το «Matrix» της Ιστορίας
Όταν αρχίζεις να βλέπεις τις λέξεις γύρω σου όχι σαν στατικές οντότητες, αλλά σαν ζωντανά απολιθώματα που κουβαλούν τον κώδικα των Πελασγών, το «Matrix» της επίσημης ιστορίας αρχίζει να καταρρέει.
Δεν είμαστε οι απόγονοι κάποιων νομάδων που ήρθαν από τις στέπες της Ασίας για να κατοικήσουν στα ερείπια παλαιότερων πολιτισμών. Είμαστε οι απευθείας συνεχιστές των ανθρώπων που έδωσαν όνομα στα ποτάμια της γης, που έχτισαν τα τείχη που ακόμα και σήμερα προκαλούν δέος, και που δημιούργησαν ένα γλωσσικό όργανο τόσο τέλειο, που μπορεί να περιγράψει από τα βαθύτερα φιλοσοφικά νοήματα μέχρι τους νόμους της κβαντικής φυσικής.
Η Ελληνική γλώσσα δεν έχει ηλικία 3.000 ετών. Είναι διαχρονική, είναι συμπαντική και είναι η Μητέρα όλων των Γλωσσών. Και ο κώδικας για να το αποδείξουμε βρίσκεται ήδη μέσα στον ίδιο μας τον λόγο, κάθε φορά που μιλάμε.
Εσείς τι πιστεύετε;
• Είναι δυνατόν η γλώσσα μας να κρύβει μυστικά χιλιάδων ετών που η επίσημη επιστήμη αρνείται να εξετάσει;
• Έχετε παρατηρήσει ποτέ κοινές ρίζες σε ξένες γλώσσες που μοιάζουν ύποπτα... Ελληνικές ή ειναι στη φαντασια όσων αγαπουν τον Ελληνικό λόγο;
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου