Στις ΗΠΑ, η βίβλος των ψυχικών διαταραχών «diagnostic and statistical manual of mental disorders» περιγράφει τη νόσο ως μια ψυχική ή και παθολογική κατάσταση μιας γυναίκας, κατά την οποία θέλει συνέχεια να κάνει σεξ, δίχως να νοιάζεται για τίποτε άλλο, δίχως καν να την ενδιαφέρουν οι επιπτώσεις.
Απλά επιδιώκει τη συνουσία με οποιονδήποτε βρει μπροστά της. Το άτομο αυτό σπάνια έως ποτέ δεν νιώθει ικανοποίηση και συνέχεια ψάχνει για περισσότερα. Προσοχή όμως, σε καμία περίπτωση, μια γυναίκα που λατρεύει το σεξ, ακόμη και με διαφορετικούς συντρόφους, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως νυμφομανής.
Η γυναίκα νυμφομανής, ψυχαναγκάζεται, έχει μια αχαλίνωτη σεξουαλική δραστηριότητα, που δεν μπορεί να ελέγξει. Η νυμφομανία είναι πολλές φορές επικίνδυνη για την υγεία της γυναίκας ανφέρουν οι ειδικοί αφού μέσα στον παροξυσμό της δεν λαμβάνει καμία προφύλαξη με συνέπεια να αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να εκτεθεί σε κίνδυνο από τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.
Η νυμφομανία είναι μια ψυχική αλλά και συναισθηματική διαταραχή, η οποία όμως μπορεί να συνοδεύεται και από άλλα προβλήματα ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς, προσωπικότητας ή άλλων ψυχικών παθήσεων.
Ποια είναι όμως τα κυριότερα συμπτώματα που καθορίζουν μια τέτοια κατάσταση; Όλα ξεκινάνε από το μυαλό, τον εγκέφαλο και μετά από το κορμί.
Οι επίμονες και έμμονες σκέψεις που «κατατρώνε» συνέχεια και κάθε στιγμή το μυαλό της. Να σκέφτεται συνέχεια τη συνουσία, το σεξ, και τις σεξουαλικές δραστηριότητες και να πλάθει διάφορα με τη φαντασία της, όλη την ώρα.
Η ψυχαναγκαστική ανεξέλεγκτη συμπεριφορά, με σκοπό την επαναλαμβανόμενη, με υπέρμετρη συχνότητα σεξουαλική ικανοποίηση, που έχει σαν αποτέλεσμα οι άλλες συμπεριφορές της γυναίκας (επαγγελματικές, κοινωνικές, ψυχαγωγικές) να μην υπάρχουν σχεδόν καθόλου. Δηλαδή με απλά λόγια η σεξουαλική της συμπεριφορά, να ισοπεδώνει τις άλλες συμπεριφορές. Να θέλει να κάνει σεξ συνέχεια και να μην την νοιάζει η δουλειά της, ο κοινωνικός της περίγυρος, να μην τη νοιάζει τίποτε.
Ο ψυχαναγκαστικός αυνανισμός. Να της «τρώει» το μυαλό η σκέψη αυτή και να ερεθίζει το κορμί της μόνη της για να αυτοικανοποιθεί.
Η ανεξέλεγκτη συμπεριφορά. Η πάσχουσα να μεταμορφώνεται και να μην μπορεί να ελέγξει τις συμπεριφορές της. Να αλλάζει η προσωπικότητα της, η μόνη της επιδίωξη να είναι το σεξ και μόνο αυτό.
Βέβαια όλα αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου. Ενός παγόβουνου που κρύβει, ανεξέλεγκτο άγχος, κατάθλιψη, χαμηλή αυτοεκτίμηση, ενοχές και συναίσθημα ντροπής και που οδηγεί σε συνεχόμενες αποτυχημένες σχέσεις, και συχνά πυκνά οδηγεί το άτομο αυτό σε απαγορευμένες ουσίες και στον αλκοολισμό.
Πάντως οι ειδικοί τονίζουν με κάθε τρόπο ότι δεν πρέπει να συγχέουμε την νυμφομανή, με μια γυναίκα που απολαμβάνει, χαίρεται, επιδιώκει το σεξ ακόμη και με διαφορετικούς συντρόφους. Από παθολογική άποψη, η νυμφομανία, λειτουργεί ακριβώς όπως ο εθισμός στα ναρκωτικά. Οι νυμφομανείς εθίζονται από τις ίδιες τους τις ορμόνες που παράγει ο εγκέφαλος τους, κατά τη διάρκεια του σεξ. Ο εγκέφαλος απελευθερώνει ορμόνες και νευροδιαβιβαστές: οξυτοκίνη, ντοπαμίνη, σερετονίνη, επινεφρίνη… Και όπως ο ναρκομανής για να «ανέβει» χρειάζεται το ναρκωτικό του, έτσι και η νυμφομανής για να «ανέβει» χρειάζεται να κάνει μια πράξη (το σεξ) που θα απελευθερώσει ουσίες στον εγκέφαλο της.
Στις ΗΠΑ, επίσης ξεκίνησαν να λειτουργούν και οι SAA (sex addicts anonymous), και οι SA (sexaholics anonymous). Πρόκειται για ομάδες ψυχικής υποστήριξης και θεραπείας στα πρότυπα των ΑΑ (ανώνυμων Αλκοολικών), που στόχο έχουν, να υποστηρίξουν ψυχολογικά και μέσα από αυτό να «θεραπεύσουν» τέτοιες συμπεριφορές.
Ολόκληρος ο ορισμός της νυμφομανίας, κρύβεται στα λόγια της sex – therapist Mavis Humes Baird, από τη Νέα Υόρκη που εξηγεί: «Το σεξ επηρεάζει τη ζωή των εθισμένων με τον αυνανισμό, την πορνογραφία και με τις απίστευτα συχνές εναλλαγές ερωτικών συντρόφων, μέχρι που κάποια στιγμή γίνεται εμμονή και καταλαμβάνει το μυαλό τους και εκείνες τις ίδιες. Παρουσιάζουν λαιμαργία για σεξ, ανοχή στους ξυλοδαρμούς και τις ταπεινώσεις από τους ερωτικούς συντρόφους, χάσιμο ελέγχου, και τέλος καταναγκασμό»
Παρόμοια περίπτωση Πριν από επτά χρόνια η περίπτωση της Heather Howland, συντάραξε την Αγγλία είναι χαρακτηριστική. Η Heather, ήταν μια υπέροχη μητέρα και μια αφοσιωμένη και ευτυχισμένη σύζυγος. Μια εγκεφαλική αιμορραγία, ενώ ασχολιόταν με τον κήπο του σπιτιού τους, την έριξε σε κώμα. Οι γιατροί τόνισαν στον σύζυγο της ότι δύσκολα θα συνερχόταν και ότι εάν αυτό συνέβαινε, θα έπρεπε να είναι προετοιμασμένος ότι η σύζυγος του μπορεί να μην ήταν η ίδια όπως παλιά.
"Οι εγκεφαλικές βλάβες» του είπαν, «είναι περίπλοκα πράγματα και μπορεί να επηρεάσουν την προσωπικότητα της". Μόλις η Heather «ξύπνησε» μετά από κάποιες ημέρες, πραγματικά δεν ήταν ίδια. Τις επόμενες ημέρες ο σύζυγος της ανακάλυπτε καθημερινά, ότι είχε μεταμορφωθεί σε άλλη...γυναίκα.
Η σεμνή και θρήσκα Heather που από τα 17 της είχε γνωρίσει έναν μόνο άνδρα, τον σύζυγό της, στα 34 της μεταμορφώθηκε. Μέσα σε 2 χρόνια έκανε σεξ με περισσότερους από 80 άνδρες…
Κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να μεγαλώσει τη διάρκεια της ζωής του αν καταλάβει καλά ότι η βάση της μακροβιότητας είναι η διανοητική του κατάσταση.
Ας μην παραλείψουμε και τους άλλους παράγοντες υγείας.
1) Η καθιστική ζωή εμποδίζει την αποβολή τοξινών
2) Η ανθυγιεινή ζωή
3) Η πολυφαγία. Όχι, ότι οι γιατροί είναι ανεπαρκείς αλλά απλά πράγματα ίσως μας έκαναν να μην του είχαμε σχεδόν ποτέ ανάγκη.
Ας δούμε το θέμα λίγο ποιο ανοιχτόμυαλα.
Οι άνθρωποι που πιστεύουν ότι μέρα με την μέρα γερνούν, δεν μπορούν να έχουν υγεία και δύναμη. Αυτό περιορίζει την δυνατότητα του νου και κατά συνέπεια και του σώματος.
Τα γηρατειά είναι ένα πτυχίο ζωής γιατί η πείρα οι γνωριμίες και η σοφία που έχει αποκτήσει κάποιος ύστερα από τόσα χρόνια δίνουν στον άνθρωπο την ικανότητα να κάνει σε 1 μονό χρόνο όσα θα έκανε σε 10 εάν ήταν νέος.
Η αγνοία των ψυχολογικών νομών κάνει πρόωρα τον άνθρωπο γερασμένο και δυστυχισμένο.
Η ιδέα ότι οι δυνάμεις του θα αρχίσουν να τον εγκαταλείπουν και ότι δεν μπορεί να υπερβεί κάποια όρια, ασκεί πολύ κακή επίδραση πάνω στο σώμα.
Εκείνος που πιστεύει ότι το τέρμα τις ζωής του είναι τα 60;65;80;
Σίγουρα δεν θα τα ξεπεράσει κατά πολύ.
Η μονοτονία της ζωής και η έλλειψη ενδιαφέροντος για κάθε τι που συμβαίνει στον κόσμο φέρνουν πολύ γρήγορα τα γηρατειά.
Πρέπει να ασχολείσαι με κάτι δημιουργικό έχοντας αισιοδοξία ότι θα το φέρεις σε πέρας.
Οι ιδιότητες του εγκέφαλου και του σώματος γερνούν πολύ πιο γρήγορα από εκείνες που διατηρούνται σε συνεχή άσκηση.
Π.χ. το καράβι που δεν ταξιδεύει καταστρέφεται πολύ ποιο γρήγορα από εκείνο που ταξιδεύει.
Δεν υπάρχει ποιο ευχάριστο πράγμα για ένα ηλικιωμένο να είναι γεμάτος με ελπίδες να είναι αισιόδοξος, ζωηρός, ευχαριστημένος, ενθουσιασμένος από την δουλεία του.
Να το ακτινοβολείτε στο περιβάλλον του, είτε έχει γράψει βιβλία, είτε έχει μεγαλώσει την οικογένεια του είτε έχει πολεμήσει για την χωρά του είτε για τα δανικά του.
Τα γηρατειά δεν είναι παρακμή, αλλά δημιουργικότητα.
Είναι η ανάπτυξη και η ωριμότητα της εσωτερικής ζωής του ανθρώπου για ένα ωραίο τέλος, γαλήνιο και ευχάριστο.
Είναι ένας πραγματικός ενήλικος που στην ζωή που θα ζήσει μόλις φύγει από εδώ θα ξέρει πως να την ζήσει.
Στα αρχαία χρόνια οι πολιτισμένοι λαοί έδιναν την πρωτεία στους ηλικιωμένους τους οποίους συμβουλεύονταν για όλα τα ζητήματα.
Γιατί οι ηλικιωμένοι είναι προικισμένοι με πείρα με η οποία δεν διδάσκεται σε κανένα πανεπιστήμιο.
Ας δούμε μερικά παραδείγματα ικανότητας των ηλικιωμένων.
*Ο Σοφοκλής πιεζόμενος από τον γιο του να του παραδώσει την περιουσία του ,απέδειξε μπροστά στο δικαστήριο ότι τα είχε 400,συγγράφοντας το καλύτερο του έργο στην ηλικία των 80.
*Ο Γκάντι επέτυχε την απελευθέρωση της Ινδίας από την Αγγλία στα 70.
*Η μεγάλη συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Αγκάθα Κρίστι,εξακολουθουσε να γράφει τα καταπληκτικά μυθιστορήματα της μέχρι τα 80.
*O Άρθουρ Ρούμπινσταιν ο μεγάλος πιανίστας βελτίωνε καθημερινά την επίδοση αν και είχε περάσει τα 84,και δήλωνε πανευτυχής
*Η σωτηρία της ολοκληρωτικά κατεστραμμένης Γερμανίας μετά το 2 παγκοσμιο πόλεμο οφείλετε στον Καγκελάριο Αντερνάουερ που είχε περάσει τα 80.
*Ο 70χρόνος Ιτσιμάτσου Τοράι στο γυμνάσιο Ασάχι είναι ευτυχής γιατί οι καθηγητές του τον θεωρούν τον καλύτερο μαθητή.
*Ο 79χρόνος ιταλός Ούγκο Άγιο πηρέ το πτυχίο φιλοσοφίας από το πανεπιστήμιο της Πίζας με βαθμό άριστα.
*Ο Εδ.Χούβερ στα 77 ήταν επικεφαλής του F.B.I.της Αμερικής και ήταν πολύ δύσκολο να αντικατασταθεί λόγο της τεράστιας πείρας που απέκτησε στα 46 χρόνια υπηρεσίας του και της καταπληκτικής του δραστηριότητας.
Όλα αυτά μας δείχνουν ότι τον άνθρωπο δεν το γερνούν τα χρόνια αλλά η πεποίθηση ότι σε κάποια ορισμένη ηλικία γίνετε άχρηστος και ότι δεν έχει να περιμένει τίποτα άλλο εκτός από τον θάνατο. Όταν εργάζεσαι συνεχώς, τα γηρατειά θα αργήσουν να έρθουν και ο θάνατος θα αναλάβει την απαραίτητη επίσκεψη του.
*Αν είσαι νέος, συνήθισε να σκέπτεσαι ότι θα δημιουργείς χωρίς να θέτεις όρια στη διάρκεια της ζωής σου.
*Αν είσαι γονιός, φρόντισε να κάνεις από τώρα τα παιδιά σου να πιστέψουν ότι η ζωή είναι μια διαρκής προσπάθεια, ότι ο άνθρωπος πρέπει να βελτιώνει πάντοτε το έργο του.
*Αν είσαι ηλικιωμένος, μη σταυρώνεις τα χεριά σου περιμένοντας το θάνατο. Άρχισε να σκέπτεσαι διαφορετικά, άρχισε να απασχολείσαι με κάτι, άρχισε να
ενδιαφέρεσαι για τη ζωή. Υπάρχουν τόσα πράγματα για να απασχολήσεις το σώμα σου και το νου σου. Τότε θα νιώσεις διαφορετικά τη ζωή. Γιατί υπάρχουν απόλαυσης και ενδιαφέροντα για κάθε ηλικία.
Oι ηλικιωμένοι άνθρωποι έκαναν τους ανθρώπους, ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Αυτοί έβγαλαν τις παροιμίες που ήταν αποστάγματα σοφίας και πείρας από τις δυσκολίες της ζωής. Από τις επιστήμες και την πολιτική μέχρι τη λογοτεχνία αυτοί συνεισέφεραν πιο πολύ.Oi ηλικιωμένοι άνθρωποι μπορούν να βελτιώσουν τη δημόσια υγεία και την κοινωνική δικαιοσύνη μέσω της πείρας, η κοινωνία περνάει το μήνυμα στον ηλικιωμένο, ότι τώρα που συνταξιοδοτήθηκε πλέον είναι αχρείαστος. Είμαστε η συνέχεια τους.
Οι ηλικιωμένοι είναι και αυτοί παιδιά που απλά γέρασαν, και οι περιορισμοί της ηλικίας αυτής τους γεμίζει την ζωή με έντονη μοναξιά, αποστροφή και ότι πλέον δεν μετρούν δεν αξίζουν ως άξιοι της προσοχής μας. Βιώνουν περιθωριοποίηση σε όλους τους τομείς. Αυτό τους πληγώνει και τους μεγαλώνει το ΕΓΩ τους μιας και ο εαυτός τους είναι ο καθημερινός τους φίλος σιγά σιγά.
Έτσι αυτοί θέλοντας να φανούν χρήσιμοι και ότι αξίζουν,κουράζονται κάνοντας δουλείες που δεν έπρεπε, η λέγοντας ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα-συνήθως ηρωικές ιστορίες τους από παλιά. Εμείς πρέπει να τους βγάζουμε από την μοναξιά χαρίζοντας τους χρόνο από το δικό μας, δίνοντας τους σημασία,μιλώντας τους,κάνοντας τους να νιώσουν σημαντικοί. Μερικοί εκμεταλλεύονται η κακομεταχειρίζονται τους ηλικιωμένους ως προς όφελος τους, αυτός θα είναι και ένας μισθός που θα τους χρεώσει η ζωή,το τι και πως και πόσο; Άγνωστο, Όσοι αναρωτιέστε βάλτε λίγο φαντασία.
Βοηθήστε τους να τελειώσουν οι μέρες τους με αγάπη και συμπαράσταση. Μη καταπιέζεστε, απλά μη σκέφτεστε την ώρα για να φύγετε μην εστιάζεστε εκεί, μιλήστε ρίξτε το νοητικό-αντιληπτικό σας επίπεδο στο δικό τους ΑΝ είναι χαμηλό η φθαρμένο από το χρόνο.
Σαφώς υπάρχουν και ηλικιωμένοι,που είναι κακόβουλοι η και ανόητοι, έχουν όμως πείρα από την ζωή, για αυτό ΠΡΕΠΕΙ όταν τους ακούτε η συναναστρέφεστε με ηλικιωμένους αυτά που σας λένε η ακούτε να τα περνάτε από κόσκινο, να τα φιλτράρετε.
Η αυτοεκτίμηση είναι ένα σημαντικότατο ψυχικό εφόδιο που θα συνοδεύει το παιδί σε όλη του τη ζωή και ίσως το πιο σημαντικό συστατικό της ευτυχίας. Η αγάπη που έχουν για τον εαυτό τους θα επηρεάσει το αν θα επιλέξουν να κάνουν μια δουλειά που αγαπούν, το αν θα παντρευτούν κάποιον που τους φέρεται σωστά, το αν θα φροντίσουν τα παιδιά τους αργότερα, το αν θα κάνουν κατάχρηση βλαβερών για την υγεία τους ουσιών, το αν θα κερδίσουν χρήματα με την αξία τους, το αν θα είναι ευτυχισμένα, ακόμη και το αν θα παρουσιάσουν ψυχοσωματικές ασθένειες.
Η αυτοεκτίμηση του παιδιού βάλλεται από οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης, αλλά και από την απλή, καθημερινή κριτική, τα λόγια εκείνα που λέμε μέσα στα νεύρα μας, χωρίς να το πολυσκεφτόμαστε. Τα ίδια τα παιδιά όμως μπορούν να κάνουν αρκετά πράγματα για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από όλα τα είδη κακοποίησης, αρκεί να τα έχουν διδαχθεί. Σκεφτείτε λοιπόν, είτε είστε γονείς είτε εκπαιδευτικοί είτε νοσηλευτές είτε συγγενείς είτε εθελοντές, ότι η εκπαίδευση στην αυτοεκτίμηση, μέσω παραδείγματος και διδασκαλίας, είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε σε ένα παιδί.
«Χτίστε» την αυτοεκτίμηση των παιδιών
Η υψηλή αυτοεκτίμηση είναι ταυτόχρονα το πιο απαραίτητο εργαλείο και το σημαντικότερο δώρο που μπορούν να δώσουν οι γονείς στα παιδιά τους, ίσως ακόμη πιο σημαντικό κι από μια καλή ακαδημαϊκή μόρφωση. Χωρίς αυτοεκτίμηση, ακόμη κι η καλύτερη σχολική εκπαίδευση, δεν θα αποδώσει καρπούς.
Η αυτοεκτίμηση είναι ένα σημαντικότατο ψυχικό εφόδιο που θα συνοδεύσει το παιδί σε όλη του τη ζωή και ίσως το πιο σημαντικό συστατικό της ευτυχίας. Η αγάπη που έχουν για τον εαυτό τους θα επηρεάσει το αν θα επιλέξουν να κάνουν μια δουλειά που αγαπούν, το αν θα παντρευτούν κάποιον που τους φέρεται σωστά, το αν θα φροντίσουν τα παιδιά τους αργότερα, το αν θα κάνουν κατάχρηση βλαβερών για την υγεία τους ουσιών, το αν θα κερδίσουν χρήματα με την αξία τους, το αν θα είναι ευτυχισμένα, ακόμη και το αν θα παρουσιάσουν ψυχοσωματικές ασθένειες. Η αυτοεκτίμηση του παιδιού βάλλεται από οποιαδήποτε μορφή κακοποίησης, αλλά και από την απλή, καθημερινή κριτική, τα λόγια εκείνα που λέμε μέσα στα νεύρα μας, χωρίς να το πολυσκεφτόμαστε. Τα ίδια τα παιδιά όμως μπορούν να κάνουν αρκετά πράγματα για να προστατεύσουν τους εαυτούς τους από όλα τα είδη κακοποίησης, αρκεί να τα έχουν διδαχθεί. Σκεφτείτε λοιπόν, είτε είστε γονείς είτε εκπαιδευτικοί είτε νοσηλευτές είτε συγγενείς είτε εθελοντές, ότι η εκπαίδευση στην αυτοεκτίμηση, μέσω παραδείγματος και διδασκαλίας, είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο που μπορείτε να κάνετε σε ένα παιδί.
Τρόποι για να δώσετε την αυτοεκτίμηση στα παιδιά:
1 Επαινείτε το παιδί για το παραμικρό καλό που κάνει! Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΕΙΜΑΙ ΙΚΑΝΟΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΣ! ΜΠΟΡΩ!»
2 Ακούστε το παιδί σας προσεκτικά και συζητήστε μαζί του. Κάντε του ανοιχτές ερωτήσεις, όπως «πώς πέρασες στο σχολείο;». Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ ΚΑΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ! ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΑΚΟΥΝ!»
3 Αφιερώστε «ποιοτικό χρόνο» στο παιδί σας, όπου η προσοχή σας είναι αδιάσπαστα αφιερωμένη σ’ αυτό. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΜΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ! ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ!»
4 Οι αγκαλιές, η ζεστασιά, τα χαϊδευτικά ονόματα είναι πολύ σημαντικά για να νιώσει το παιδί σας ότι είναι καλοδεχούμενο κι ότι το αγαπούν. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΕ ΘΕΛΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΡΕΑ! Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕ ΣΥΜΠΑΘΕΙ!»
5 Αποδεχτείτε το παιδί σας όπως είναι, με τις μοναδικές του ικανότητες, τα δικά του ταλέντα, τις δικές του προτιμήσεις. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ! ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΟΣ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΙ!»
6 Προσφέρετε αγάπη δίχως όρους: Η αγάπη πρέπει να προσφέρεται στο παιδί γι’ αυτό που είναι κι όχι για αυτά που κάνει. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΕΙΜΑΙ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟΣ!»
7 Πειθαρχία. Η επιβολή κανόνων, ορίων και λογικών ποινών στο παιδί (αφαίρεση προνομίων, χωρίς ξύλο ή εξευτελισμούς) αυξάνει την αυτοεκτίμησή του. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΜΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΑΓΑΠΗ, ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΟΤΑΝ ΚΑΝΩ ΛΑΘΗ!»
8 ΠΟΤΕ μην προσβάλλετε το παιδί μπροστά σε άλλους και ποτέ μην το αποκαλείτε με υποτιμητικά ονόματα. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΩ ΚΑΛΑ ΣΤΗ ΖΩΗ!»
9 Υπομονή. Το παιδί χρειάζεται τον χρόνο του για να μάθει. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΤΟ ΝΑ ΚΑΝΩ ΛΑΘΗ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ! ΕΤΣΙ ΜΑΘΑΙΝΩ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΩ!»
10 Δώστε στο παιδί σας ευκαιρίες να αναλάβει πρωτοβουλίες και ευθύνη, να δημιουργήσει μόνο του, δώστε του την ευκαιρία να πετύχει! Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΩ! ΕΧΩ ΘΑΡΡΟΣ!»
11 Ενθαρρύνετε υγιεινή ζωή, με καθαριότητα, άσκηση και σωστή διατροφή. Βοηθήστε το να ντύνεται με τρόπο που να νιώθει ελκυστικό, ώστε να έχει θετική εικόνα για την εμφάνισή του. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΕΙΜΑΙ ΟΜΟΡΦΟΣ!»
12 Μη μεταχειρίζεστε τα αδέρφια με διακρίσεις και μη συγκρίνετε το ένα παιδί με το άλλο. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΣΑΝ ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΓΙΝΩ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ!»
13 Μην τρομάζετε το παιδί με καταστροφικά σενάρια για το μέλλον! Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΕΙΜΑΙ ΑΣΦΑΛΗΣ! ΕΧΩ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ!»
14 Φροντίστε να έχει κοινωνική ζωή και διασκέδαση και φίλους που του φέρονται καλά. Διδάξτε το να λέει συνέχεια στον εαυτό του: «ΕΧΩ ΚΑΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΘΕΛΟΥΝ!»
Κατά τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας (3-6 χρονών), τα παιδιά πειραματίζονται με την πραγματικότητα. Αναπτύσσουν τη φαντασία τους και μέσα από το φανταστικό παιχνίδι ακροβατούν μεταξύ πραγματικότητας και φαντασιακού. Κατά την αναπτυξιακή αυτή περίοδο, είναι πολύ πιθανό ο γονιός να ακούσει: «Μπαμπά πρόσεχε θα πατήσεις το σκύλο μου!» ή «Μαμά μη κάτσεις εκεί. Κάθεται η καινούργια μου φίλη». Οι γονείς συνήθως ξαφνιάζονται στο άκουσμα τέτοιων φράσεων, όταν δε βλέπουν έναν αληθινό σκύλο ή μια αληθινή φίλη του παιδιού (Gleason, Sebanc & Hartup, 2000; Davis, Meins & Fernyhough, 2014). Πρόκειται για τους φανταστικούς φίλους των παιδιών.
Οι φανταστικοί φίλοι είναι πολύ συνηθισμένοι στα παιδιά ηλικίας 3-6 ετών. Το 60-65% των παιδιών αναφέρουν ότι έχουν ή είχαν ένα φανταστικό φίλο. Οι φανταστικοί φίλοι των παιδιών συνήθως είναι είτε άνθρωποι είτε ζώα είτε πλάσματα της φαντασίας. Τα παιδιά έχουν την ικανότητα να περιγράψουν τους φανταστικούς τους φίλους, οι οποίοι συχνά έχουν στοιχεία των αγαπημένων τους προσώπων, κάποιου παιδικού ήρωα ή μπορεί να μοιάζουν με κάποιο ζώο. Είναι πιθανό ακόμα ο φανταστικός φίλος να έχει κάποια μαγική δύναμη που εντυπωσιάζει τα παιδιά (Gleason, Sebanc & Hartup, 2000; Wigger, Paxson & Ryan, 2013).
Όπως και με τους πραγματικούς τους φίλους, τα παιδιά παίζουν με το φανταστικό τους φίλο, τον περιλαμβάνουν στις καθημερινές τους δραστηριότητες, συζητούν και κάνουν διάλογο μαζί του ή ακόμα μαλώνουν μαζί του, αφού ο φανταστικός φίλος μπορεί να κάνει ζαβολιές, αταξίες, να φέρει αντιρρήσεις (Trionfi & Reese, 2009). Αν και οι φανταστικοί φίλοι είναι ιδιαίτερα διαδεδομένοι στα παιδιά που δεν έχουν πάει ακόμα στο σχολείο, συναντώνται ιδιαίτερα συχνά στα παιδιά που δεν έχουν αδέρφια και στα παιδιά που δεν περνάν πολύ χρόνο μπροστά στην τηλεόραση (Trionfi & Reese, 2009; Wigger, Paxson & Ryan, 2013).
Με ποιον τρόπο οι φανταστικοί φίλοι είναι χρήσιμοι στο παιδιά;
Οι φανταστικοί φίλοι των παιδιών μπορεί να προκαλέσουν ανησυχία στους γονείς όμως διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη τους. Το παιδί μέσα από τη δημιουργία ενός φανταστικού φίλου ασκεί τη φαντασία του όχι μόνο για να το συλλάβει ως φίλο αλλά και να του προσδώσει χαρακτηριστικά. Καλλιεργεί τη φαντασία του κάθε φορά που παίζει μαζί του. Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν το παιδί διευρύνει τα όρια της φαντασίας του, γίνεται πιο δημιουργικό καθώς καθιστά το φανταστικό του φίλο αναπόσπαστο κομμάτι της πραγματικότητάς του. Έρευνες ακόμη δείχνουν ότι τα παιδιά με φανταστικούς φίλους έχουν πιο αναπτυγμένο λεξιλόγιο και τείνουν να αφηγούνται ιστορίες πιο λεπτομερειακές και πολύπλοκες (Trionfi & Reese, 2009; Davis, Meins & Fernyhough, 2014).
Αν και μπορεί να ακούγεται παράδοξο, η ύπαρξη ενός φανταστικού φίλου επηρεάζει θετικά την κοινωνικότητα του παιδιού. Για παράδειγμα, όταν το παιδί παίζει με το φανταστικό του φίλο, μαθαίνει πώς να αλληλεπιδρά με τους άλλους και εξοικειώνεται με το συνεργατικό παιχνίδι (Gleason, Sebanc & Hartup, 2000). Δίνεται στο παιδί δηλαδή η δυνατότητα να μάθει να μοιράζεται και να υπολογίζει και τον άλλον στα πλαίσια του παιχνιδιού, διδάσκεται να κατανοεί τη θέση του άλλου, τα συναισθήματά και τις προθέσεις του (Gleason, Sebanc & Hartup, 2000). Έχει την ευκαιρία, λοιπόν, να μπει στη θέση του άλλου και να κατανοήσει ότι δεν κάνουμε όλοι τις ίδιες σκέψεις ή δε νιώθουμε όλοι το ίδιο. Έτσι το παιδί αποκτά τα εφόδια για να αναπτύξει αργότερα την πολύτιμη ικανότητα που ονομάζεται ενσυναίσθηση.
Η λειτουργία που μπορεί να έχει ένας φανταστικός φίλος για το παιδί φαίνεται ακόμα σε φράσεις όπως: «Δεν έριξα εγώ το βάζο. Ο Γ. το έριξε!» ή «Δεν πήγα να δω το μπαμπά μου στο νοσοκομείο γιατί έστειλα την Α.». Αυτές οι φράσεις αποδεικνύουν ότι το παιδί χρησιμοποιεί το φανταστικό του φίλο για να εκδηλώσει και να διαπραγματευτεί τις επιθυμίες του, τις ανάγκες ή τους φόβους του ή για να διαχειριστεί κάποια εμπειρία τραυματική για εκείνο (Trionfi & Reese, 2009; Davis, Meins & Fernyhough, 2014; Gleason, Sebanc & Hartup, 2000). Άλλωστε συχνά τα παιδιά δίνουν στους φανταστικούς τους φίλους χαρακτηριστικά που θα ήθελαν να είχαν εκείνα. Για παράδειγμα, ένα παιδί ντροπαλό είναι πολύ πιθανό να έχει ένα σκανδαλιάρη φανταστικό φίλο ή ένα παιδί που φοβάται το σκοτάδι να έχει έναν ατρόμητο φανταστικό φίλο.
Παρατηρούμε, λοιπόν, ότι ο φανταστικός φίλος επιδρά ευεργετικά στη γνωστική και κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού προσχολικής ηλικίας και γίνεται αρωγός στην προετοιμασία του για τον πραγματικό κόσμο. Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, καλό είναι οι γονείς να μην απαγορεύουν στο παιδί να έχει ένα φανταστικό φίλο ή να του ασκούν κριτική. Αντίθετα μπορούν να διασκεδάσουν την ύπαρξη αυτού του φίλου και μέσα από αυτό να μάθουν καλύτερα το παιδί τους. Ρωτώντας για το φανταστικό φίλο του παιδιού, πώς είναι, ποια τα ενδιαφέροντά του, ο γονιός έχει τη δυνατότητα να μάθει τις επιθυμίες, τα ενδιαφέροντα του παιδιού του, τους φόβους, τα όνειρά του. Έχει δηλαδή τη δυνατότητα να κοιτάξει μέσα στο συναρπαστικό φανταστικό κόσμο του παιδιού.
Σε ένα από τα συγγράμματα του Ήρωνα του Αλεξανδρινού στα «Πνευματικά» πέρα από τις απλές συσκευές, που βοηθούν στην πειραματική απόδειξη επιστημονικών αρχών, παρατίθενται και πολλές άλλες σύνθετες κατασκευές, που εκτελούσαν με διάφορους τρόπους αυτόματες λειτουργίες.
Οι κατασκευές αυτές ήταν μηχανισμοί , οι οποίοι χρησιμοποιούσαν την πίεση του ύδατος και τον διαστελλόμενο από την θερμότητα αέρα, για να προκαλέσουν αυτοκίνηση και παραγωγή ήχων.
Στις αυτόματες ενέργειες των μηχανισμών συμπεριλαμβάνεται μεταξύ άλλων και η χορήγηση υγρών. Μια από τις πιο θαυμαστές κατασκευές χορηγήσεως υγρών είναι το αγιαστήριον.
Είναι μια κατασκευή αυτόματης λήψης αγιασμού. Η κύρια εφαρμογή της κατασκευής αυτής ήταν να χρησιμοποιείται από τους πιστούς στους εκάστοτε ναούς. Η κατασκευή αυτή λειτουργούσε με την ρίψη νομίσματος, όπως δηλαδή γίνεται και σήμερα.
Η μηχανή βασίζεται στο βάρος του εκάστοτε νομίσματος. Το νόμισμα πέφτει πάνω στο δίσκο ενός ζυγού ο οποίος εκτρέπεται ανοίγοντας μια κωνική βαλβίδα . Η βαλβίδα επιτρέπει τη ροή νερού ποσότητας αντίστοιχης του βάρους του νομίσματος. Δηλαδή έχουμε αυτόματη λήψη αγιασμού ανάλογα με το βάρος του νομίσματος.
Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι η κατασκευή αυτή έχει καταπληκτική ομοιότητα με τις σημερινές. Λειτουργεί με ρίψη νομίσματος όπως δηλαδή γίνεται και σήμερα (πρόδρομος του σημερινού πολιτισμού γιατί αφορά το κέρμα).
Μερικές από τις εφαρμογές που βρίσκει στις μέρες μας είναι το μηχάνημα αυτόματης λήψης καφέ, και γενικότερα τα μηχανήματα ανάληψης χρημάτων.
Το αγιαστήριον λοιπόν μια αυτόματη κατασκευή του 1ου αιώνα μ.χ. προπομπός των σύγχρονων αυτόματων μηχανών πώλησης διαφόρων ειδών.
Τους ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους, στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και του Ισλαμικού Κράτους, θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν «τροποποιημένοι» αρουραίοι, σύμφωνα με Ρώσους επιστήμονες.
Και αυτό γιατί τα τρωκτικά μπορούν επίσης να εκπαιδευτούν και να χρησιμοποιηθούν από το στρατό και την αστυνομία για τον εντοπισμό εκρηκτικών, αλλά και παγιδευμένων ανθρώπων σε χαλάσματα, λόγω της ανεπτυγμένης αίσθησης της όσφρησης που διαθέτουν!
«Σε αντίθεση με τους σκύλους, ένας αρουραίος μπορεί να περάσει μέσα από μια μικρότερη ρωγμή», αναφέρει ο Dmitry Medvedev, επικεφαλής του Εργαστηρίου «Οσφρητικής Αντίληψης», όπου πραγματοποιήθηκαν τα πειράματα μέσω ηλεκτροδίων συνδεδεμένα με τον εγκέφαλο των αρουραίων.
«Οι αρουραίοι θα μπορούσαν να φθάσουν πολύ βαθιά στα συντρίμμια και από τη δραστηριότητα του εγκεφάλου τους θα μπορούσαμε να καταλάβουμε αν υπάρχουν, για παράδειγμα, ζωντανοί άνθρωποι», συμπληρώνει.
Και μπορεί οι επιστήμονες να έχουν ανακαλύψει ότι οι αρουραίοι έχουν τη δυνατότητα να ξεχωρίζουν μέχρι και τους διαφορετικούς τύπους φύλλων τσαγιού από τη μυρωδιά, ωστόσο παραδέχονται ότι θα χρειαστούν χρόνια για να χρησιμοποιηθούν σε πραγματικές αποστολές.
Αξίζει πάντως τέλος να σημειωθεί ότι αρουραίοι («sniffer rats») χρησιμοποιούνται ήδη σε ορισμένα μέρη της Αφρικής για την ανίχνευση ναρκών ξηράς και φυματίωσης.
Είναι το κρεβάτι του -όχι και τόσο μακρινού- μέλλοντος. Η εταιρεία Sleep Number δημιούργησε ένα νέο κρεβάτι, το οποίο είναι τόσο προηγμένο τεχνολογικά, ώστε οι κατασκευαστές υποστηρίζουν ότι θα σας φροντίζει και θα σας μάθει να κοιμάστε καλύτερα.
Το κρεβάτι “It”, όπως ονομάστηκε, θα είναι εξοπλισμένα με βιομετρικούς αισθητήρες που μετρούν τον καρδιακό σας ρυθμό, την αναπνοή σας, την κίνησή σας κ.ο.κ. για να αξιολογεί το πόσο καλά κοιμάστε.
Αλλά πέρα από αυτό, αυτό θα έχει επίσης την τεχνολογία “ActiveComfort”, το οποίο ουσιαστικά σημαίνει ότι έχει μεμονωμένους θαλάμους γεμάτους με αφρό, που θα προσαρμόζονται αυτόματα σε κάθε πλευρά του κρεβατιού για να δημιουργούν το ιδανικό στρώμα για τον τρόπο που κοιμάστε (στο πλάι, ανάσκελα, μπρούμυτα). Ο ύπνος σας θα αλλάξει άρδην, αφού το κρεβάτι “μελετάει” κάθε φορά τις κινήσεις σας όταν κοιμάστε και “μαθαίνει” να δημιουργεί το βέλτιστο στρώμα για τις ανάγκες σας.
Εκτός από αυτό, υπάρχει επίσης η εφαρμογή Sleep IQ που μπορείτε να συνδέσετε σε άλλες εφαρμογές παρακολούθησης της υγείας σας στο smartphone σας για να ενημερώνετε το κρεβάτι “It” για περαιτέρω παράγοντες που επηρεάζουν τον ύπνο σας (όπως το αν θα πρέπει να πάτε για ύπνο νωρίτερα ή ότι δεν τρώτε μετά από μια ορισμένη ώρα). Μέσω Wi-Fi και Bluetooth, το κρεβάτι λαμβάνει αυτές τις πληροφορίες μαζί με το ημερήσιο πρόγραμμά σας (π.χ. αν έχετε κάποιο ραντεβού το πρωί και πότε πρέπει να πέσετε για ύπνο για να φτάσετε τις οκτώ ώρες ύπνου).
Και, φυσικά, δεδομένου ότι είναι ένα “έξυπνο” κρεβάτι, το “It” θα μπορεί να λαμβάνει μέσω σύνδεσης στο internet όλες τις τελευταίες ενημερώσεις λογισμικού. Το κρεβάτι “It” θα είναι διαθέσιμο κάποια στιγμή το 2016, θα κοστίζει περίπου 1.000 δολάρια και θα βγαίνει σε έξι διαφορετικά μεγέθη.
Θα μιλήσουμε για τα ήθη και τα έθιμα των Θεοφανείων και τη σχέση τους με τις πανάρχαιες λατρείες.
Επειδή ο χριστιανισμός δεν μπόρεσε να απαλείψει πολλές συνήθειες των πανάρχαιων θρησκειών, αναγκάστηκε να τα υιοθετήσει περιβάλλοντάς τα με τους κατάλληλους τελετουργικούς τύπους. Η τελετή του χριστιανικού βαπτίσματος είναι γεμάτη από τέτοιους συμβολισμούς.
Την περίοδο των Θεοφανείων συνεορτάζονται η Βάπτιση του Ιησού και τα Θεοφάνεια, επειδή όπως ιστορούν οι Ευαγγελιστές, τη στιγμή της Βάπτισης, έγινε η φανέρωση της Αγίας Τριάδος, δηλαδή φάνηκε η τριαδική θεότητα και από το γεγονός αυτό η γιορτή πήρε την ονομασία Θεο-φάνεια. Την Βάπτιση του Ιησού Χριστού η Εκκλησία την τιμά στις 6 Ιανουρίου, παρόλο που η ημερομηνία αυτήν δεν αναφέρεται στις ευαγγελικές περιγραφές, -πιθανότατα όμως η Βάπτιση πραγματοποιήθηκε την περίοδο Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου του 27 ή του 29 μ.Χ.
Το γιγάντιο φωτοστέφανο (άλως) από σκοτεινή ύλη που περιβάλλει το κέντρο του Γαλαξία μας έχει σχήμα σαν μια πεπλατυσμένη μπάλα της παραλίας, λένε οι ερευνητές.
Είναι η πρώτη οριστική μέτρηση της εμβέλειας της σκοτεινής ύλης από την οποία φτιάχνεται η περισσότερη ύλη των γαλαξιών.
Το σχήμα αυτού του φωτοστέφανου της σκοτεινής ύλης έχει συναχθεί από την πορεία των συντριμμιών που έμειναν πίσω, καθώς ο νάνος γαλαξίας Τοξότης στρέφεται αργά γύρω από τον Γαλαξία μας.
Μια αμερικανική ομάδα αστρονόμων ανακοίνωσε τις διαπιστώσεις αυτές κατά την 215η συνεδρίαση της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στην Ουάσιγκτον, που ήταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση αστρονόμων που έγινε ποτέ.
Η σκοτεινή ύλη είναι ένα μυστηριώδες είδος ύλης που αντιπροσωπεύει περίπου το ένα τέταρτο του σύμπαντος, αλλά δεν αλληλεπιδρά με το φως και έτσι έχει μείνει μέχρι σήμερα αόρατη για τους επιστήμονες.
Διέλευση μάζας
Ωστόσο, επειδή έχει μάζα, δρα πάνω στην ύλη μέσω της βαρυτικής δύναμης.
"Δεν μπορείτε να την δείτε στην πράξη άμεσα, μπορείτε όμως να την δείτε μέσα από τα αποτελέσματά της πάνω στην αστρική δομή, τα σμήνη των αστέρων και στους νάνους γαλαξιών που είναι σε τροχιά γύρω από τον Γαλαξία μας”, εξηγεί ο David Law του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, ο ερευνητής που παρουσιάζει την εργασία.
"Έτσι, αυτό που θέλετε να κάνετε είναι να χαρτογραφήσετε που πάνε τα σμήνη των αστέρων και των νάνων γαλαξιών και να τα χρησιμοποιήσετε για να ανασυνθέσεται τις τροχιές τους και πού βρίσκεται η μάζα τους."
Ο David Law και οι συνάδελφοί του στράφηκαν προς τον νάνο γαλαξία Τοξότη ως ένα από τα καλύτερα αντικείμενα που μελετήθηκαν ποτέ στην κοσμική γειτονιά μας σε τροχιά γύρω από τον Γαλαξία.
<Η τροχιά της ύλης που έμεινε πίσω από τον νάνο γαλαξία αφήνει υπαινιγμούς για το σχήμα της σκοτεινής ύλης
Χρησιμοποιώντας στοιχεία από άλλες έρευνες τηλεσκοπίων, όπως το Micron All-Sky Survey και το Sloan Digital Sky Survey, η ομάδα ήταν σε θέση να εντοπίσει τα μεμονωμένα αστέρια που είχαν συρθεί έξω από τον μικρό γαλαξία του Τοξότη καθώς αυτός περνούσε ξυστά στο παρελθόν από τον Γαλαξία μας.
Όμως η σκέψη που κάναμε για το σχήμα του φωτοστέφανου της σκοτεινής ύλης του Γαλαξία μας ως μια σφαίρα γύρω από αυτόν, δεν ταιριάζει με αυτά που έβλεπαν οι αστρονόμοι. Η θέση του γαλαξία και η φαινομενική ταχύτητα του δεν ευθυγραμμίζονταν.
Η ομάδα του Δρ Law στη συνέχεια κατάλαβε πως η άλως της σκοτεινής ύλης μπορεί να έχει διαφορετικά μεγέθη σε διαφορετικές κατευθύνσεις.
Το συμπέρασμα που τελικά βγήκε είναι αυτό που ο Law περιγράφει ως μια «κοσμική μπάλα παραλία, στριμωγμένη από την μια πλευρά", πεπλατυσμένη κατά τη διεύθυνση που αντιστοιχεί στο επίπεδο του Γαλαξία μας.
Το γεγονός ότι η μη πεπλατυσμένη κατεύθυνση θα πρέπει να είναι πάνω και κάτω από το γαλαξιακό επίπεδο, παραμένει ένα μυστήριο.
"Είναι λίγο περίεργο με το σημερινό μοντέλα της σκοτεινής ύλης, αλλά θα είναι πολύ χρήσιμο στο να περιορίσουμε τα μελλοντικά μοντέλα, όχι μόνο της σκοτεινής ύλης, αλλά και για το πώς οι γαλαξίες, όπως ο δικός μας σχηματίστηκε στο σύμπαν."
Στην συνάντηση της 215ης Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας ήταν η μεγαλύτερη συνάντηση της αστρονομίας στην ιστορία, με περισσότερους από 3.400 συμμετέχοντες.
1. Είναι σπειροειδής με έναν ορθογώνιο κεντρικό κόμβο.
Μπορεί να γνωρίζεις ότι ο γαλαξίας μας είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας, ίσως το πιο όμορφο είδος γαλαξία. Το έχεις δει: μαγευτικά σκέλη να στριφογυρίζουν έξω από ένα κεντρικό κόμβο ή την έξαρση λαμπερών αστεριών. Αυτοί είμαστε εμείς. Αλλά πολλές σπείρες έχουν ένα περίεργο χαρακτηριστικό γνώρισμα: ένα ορθογώνιο σμήνος αστεριών στο κέντρο, αντί για μια σφαίρα, και τα σκέλη να ακτινοβολούν από τις άκρες του ορθογώνιου αυτού. Οι αστρονόμοι αποκαλούν αυτό το σμήνος “bar” και όπως σωστά μάντεψες: έχουμε ένα.
Στην πραγματικότητα, το δικό μας είναι αρκετά μεγάλο. Με 27.000 έτη φωτός απόσταση από άκρη σε άκρη, είναι μεγαλύτερο από τα περισσότερα “bar” που υπάρχουν. Βέβαια, το διάστημα είναι μια σκληρή γειτονιά. Ποιος δεν θα ήθελε ένα τεράστιο “bar” να βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της πόλης του;
2. Υπάρχει μια υπερμεγέθης μαύρη τρύπα στην καρδιά του.
Στο κέντρο του γαλαξία, ακριβώς στον πυρήνα του, κείτεται ένα τέρας: μια τεράστια μαύρη τρύπα. Γνωρίζουμε ότι βρίσκεται εκεί, εξαιτίας της βαρύτητας. Τα άστρα πολύ κοντά στο κέντρο κινούνται σε τροχιά γύρω από το κέντρο σε απίστευτες ταχύτητες. Κινούνται με χιλιάδες χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο και η πρωτοφανής τους ταχύτητα προδίδει την μάζα του αντικειμένου που τα έλκει. Εφαρμόζοντας μερικά βασικά μαθηματικά, είναι δυνατό να καθοριστεί ότι η μάζα που απαιτείται για την επιτάχυνση των άστρων σε τέτοιες ταχύτητες πρέπει να ανατρέψει σε κοσμική κλίματα 4 εκατομμύρια φορές την μάζα του ήλιου. Ακόμα και έτσι όμως, τίποτα δεν μπορεί να φανεί σε φωτογραφίες. Οπότε, τι μπορεί να είναι τόσο ογκώδες όσο 4.000.000 ήλιοι και να μην εκπέμπει καθόλου φώς; Σωστά. Μια μαύρη τρύπα. Αν και είναι τεράστια, έχε κατά νου ότι ο γαλαξίας είναι περίπου 200 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες ισχυρός, έτσι στην πραγματικότητα, η μαύρη τρύπα στο κέντρο είναι μόνο ένα μικρό κλάσμα της συνολικής μάζας του γαλαξία. Και σε καμία περίπτωση δεν κινδυνεύουμε να πέσουμε μέσα σε αυτή. Εξ’ άλλου είναι 250.000.000.000.000.000 χιλιόμετρα μακριά.
3. Είναι κανίβαλος.
Οι γαλαξίες είναι μεγάλοι και έχουν μεγάλη μάζα. Αν κάποιος άλλος, μικρότερος γαλαξία περάσει πάρα πολύ κοντά, ο μεγαλύτερος μπορεί να καταπιεί τα αστέρια και το φυσικό αέριο του μικρότερου. Η εικονογράφηση του γαλαξία μας να διαλύει τον γαλαξία Sagittarius Dwarf είναι όμορφη αλλά ταυτόχρονα άγρια εικόνα. Επί του παρόντος καταβροχθίζει πολλούς άλλους γαλαξίες. Σιγά σιγά τα άστρα τους περιφέρονται γύρω από τον δικό μας γαλαξία και στο τέλος συγχωνεύονται πλήρως με αυτόν. Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτό μεγαλώνει την μάζα, καθιστώντας το πιο πιθανό να «τραφούν» ξανά. Τρώγοντας κάνει τους γαλαξίες να πεινάνε πιο πολύ.
4. Ζούμε σε μια όμορφη γειτονιά…
Ο γαλαξίας μας δεν είναι μόνος του στο διάστημα. Είμαστε μέρος μιας μικρής ομάδας κοντινών γαλαξιών που ονομάζονται “Local Group”. Είμαστε οι βαρύτεροι σε αυτή την ομάδα και ο γαλαξίας της Ανδρομέδας μπορεί να είναι λίγο μεγαλύτερος σε μάζα, αν και στην πραγματικότητα είναι πιο «απλωμένος». Ο γαλαξίας Triangulum είναι επίσης σπειροειδής, αλλά όχι πολύ μεγάλος. Υπάρχουν και άλλοι γαλαξίες σκόρπιοι εδώ και εκεί που ανήκουν στην ομάδα αυτή. Στο σύνολο υπάρχουν γύρω στους 12 γαλαξίες στο “Local Group”, με τους περισσότερους να είναι απλά γαλαξίες νάνοι εξαιρετικά ασθενείς και δύσκολο να ανιχνευθούν.
05. …και είμαστε στα προάστια
Το “Local Group” είναι μικρό και ζεστό. Αυτό συμβαίνει, επειδή αν το δεις από μακριά, είμαστε στα προάστια. Η μεγάλη πόλη σε αυτή την εικόνα είναι ο Virgo Cluster, ένα τεράστιο σύνολο 2.000 περίπου γαλαξιών, πολλοί από τους οποίους είναι πολύ μεγαλύτεροι από τον δικό μας. Είναι το κοντινότερο σύμπλεγμα, το κέντρο του οποίου είναι 60 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Από ότι φαίνεται είμαστε βαρυτικά δεμένοι με αυτό, με άλλα λόγια είμαστε ένα εκτεταμένο μέρος του. Η συνολική μάζα του συμπλέγματος είναι τόσο μεγάλη, όσο τετράκις εκατομμύρια φορές η μάζα του ήλιου.
6. Μπορούμε να δούμε μόνο το 0.000003% από αυτόν.
Όταν κοιτάξεις τον ουρανό μια σκοτεινή νύχτα, θα δεις χιλιάδες αστέρια. Αλλά ο γαλαξίας μας περιλαμβάνει 200 δισεκατομμύρια αστέρια. Βλέπεις μόνο ένα μικροσκοπικό κλάσμα του αριθμού των άστρων γύρω από τον γαλαξία. Στην πραγματικότητα, εκτός μερικών εξαιρέσεων, τα πιο μακρινά αστέρια που μπορείς να δεις είναι 1.000 έτη φωτός μακριά. Ακόμα χειρότερα, τα περισσότερα άστρα είναι τόσο εξασθενημένα που δεν φαίνονται ούτε σε μικρότερες αποστάσεις. Ο ήλιος είναι τόσο αμυδρός που δεν φαίνεται σε απόσταση μεγαλύτερη από 60 έτη φωτός μακριά…και ο ήλιος είναι πολύ φωτεινός σε σχέση με τα περισσότερα άστρα. Έτσι, η μικρή φούσκα με αστέρια που βλέπουμε γύρω μας είναι απλά μια σταγόνα στον ωκεανό του γαλαξία μας.
7. Το 90% είναι αόρατο.
Αν κοιτάξεις τις κινήσεις των άστρων του γαλαξία μας, μπορείς να εφαρμόσεις μαθηματικά και φυσική και να καθορίσεις πόση είναι η μάζα του (περισσότερη μάζα σημαίνει και περισσότερη βαρύτητα, που σημαίνει ότι τα αστέρια θα κινούνται πιο γρήγορα). Μπορείς επίσης να μετρήσεις τον αριθμό των αστεριών στον γαλαξία και να βρεις πόση μάζα έχουν. Το πρόβλημα είναι ότι τα δυο αυτά νούμερα, δεν ταιριάζουν: τα αστέρια (και τα άλλα εμφανή πράγματα όπως τα αέρια και η σκόνη) αποτελούν μόνο το 10% της μάζας του γαλαξία. Που βρίσκεται το υπόλοιπο 90%; Η εικόνα του Bullet Cluster, η πρώτη άμεση απόδειξη της σκοτεινής ύλης δείχνει ότι έχει μάζα αλλά δεν φωσφορίζει. Από αυτό προκύπτει και η ονομασία της. Γνωρίζουμε ότι δεν είναι μαύρες τρύπες, νεκρά άστρα ή ψυχρά αέρια (όλα αυτά έχουν ελεγχθεί και έχουν σβηστεί από την λίστα) και οι υποψήφιοι που παραμένουν είναι πολύ περίεργοι (WIMPs). Αλλά γνωρίζουμε ότι είναι αληθινό και ξέρουμε ότι βρίσκεται εκεί έξω. Απλά δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι. Οι επιστήμονες προσπαθούν να το διαπιστώσουν και δεδομένων των ανακαλύψεων των τελευταίων χρόνων, στοιχηματίζω ότι σε λιγότερο από μια δεκαετία θα το έχουν καταφέρει.
8. Οι σπειροειδής βραχίονες είναι μια ψευδαίσθηση.
Λοιπόν, δεν είναι ακριβώς ψευδαίσθηση, αλλά ο αριθμός των αστεριών στους σπειροειδής βραχίονες του γαλαξία μας δεν είναι και τόσο διαφορετικός από τον αριθμό των αστεριών ανάμεσα στους βραχίονες! Οι βραχίονες είναι σαν τα φανάρια του που ρυθμίζουν την κυκλοφοριακή συμφόρηση του σύμπαντος, περιοχές όπου η τοπική πυκνότητα είναι αυξημένη. Όπως σε ένα μποτιλιάρισμα σε έναν αυτοκινητόδρομο, τα αυτοκίνητα εισέρχονται και εξέρχονται από την εμπλοκή, αλλά η συμφόρηση παραμένει. Οι βραχίονες έχουν άστρα που μπαίνουν και βγαίνουν, αλλά οι βραχίονες παραμένουν. Μπορούμε να δούμε τους βραχίονες αυτούς επειδή το φως είναι καλύτερο εκεί και όχι επειδή βρίσκονται πολλά αστέρια μαζεμένα.
09. Είναι διαστρεβλωμένος.
Ο γαλαξίας μας είναι ένας επίπεδος δίσκος διαμέτρου περίπου 100.000 έτη φωτός και πάχους μερικές χιλιάδες έτη φωτός. Έχει την ίδια αναλογία με μια στοίβα από 4 DVD, αν αυτό βοηθάει. Έχεις αφήσει ποτέ ένα dvd έξω στο ήλιο; Μπορεί να παραμορφωθεί από την θερμότητα και να διαστρεβλωθεί. Ο γαλαξίας μας έχει ένα παρόμοιο σχήμα. Από όσο γνωρίζω η διαστρέβλωση αυτή δεν μας επηρεάζει καθόλου. Είναι απλά ένα ενδιαφέρον πράγμα το οποίο μπορεί να μην γνωρίζεις για τον γαλαξία μας.
10. Θα γνωρίσουμε τον γαλαξία της Ανδρομέδας πολύ καλύτερα.
Μιλώντας για την Ανδρομέδα, το έχεις δει ποτέ στον ουρανό; Είναι ορατός με γυμνό μάτι σε μια καθαρή, σκοτεινή νύχτα, χωρίς φεγγάρι. Είναι εξασθενημένο, αλλά μεγάλο. Μοιάζει να είναι οχτώ φορές το μέγεθος της Σελήνης, όπως την βλέπουμε από την Γη. Αν αυτό δεν σου φαίνεται μεγάλο, συνυπολόγισε και το γεγονός ότι βρίσκεται δυο εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Αυτό θα σου δώσει μια καλύτερη εικόνα. Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας και ο δικός μας, πλησιάζουν ο ένας τον άλλο με ταχύτητα 200 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Θυμάσαι που είπα ότι οι μεγάλοι γαλαξίες καταβροχθίζουν τους μικρότερους; Λοιπόν, όταν δυο μεγάλοι γαλαξίες έρχονται πολύ κοντά, τότε έχουμε πραγματικά πυροτεχνήματα. Τα άστρα δεν συγκρούονται. Είναι πάρα πολύ μικρά στην κλίμακα αυτή. Αλλά τα σύννεφα αερίων το κάνουν. Και όταν γίνεται αυτό, δημιουργούνται νέα άστρα. Τελικά (σε μερικά δισεκατομμύρια χρόνια), οι δυο γαλαξίες θα συγχωνευτούν και θα σχηματίσουν έναν γιγάντιο ελλειπτικό γαλαξία όταν ηρεμήσουν τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, ο ήλιος θα υπάρχει ακόμα όταν αυτό συμβεί. Δεν θα έχει γίνει ακόμα ένας «Κόκκινός Γίγαντας». Θα γίνουν οι απόγονοι μας μάρτυρες της μεγαλύτερης σύγκρουσης στον γαλαξία μας; Μέχρι τότε, αυτά τα 10 πράγματα θα σε κρατήσουν απασχολημένο. Και φυσικά, ήθελα να συμπεριλάβω μόνο 10 πράγματα για να είναι ωραίος ο τίτλος. Αλλά, αν γνωρίζεις κάτι άλλο για τον γαλαξία μας που σου φαίνεται ενδιαφέρων, γράψε το στα σχόλια.
Οι άντρες έχουν διαφορές με τις γυναίκες και μάλιστα πολλές. Στον τρόπο που σκέφτονται, που αποφασίζουν, που ντύνονται, που επιλέγουν, που κανονίζουν, που οργανώνουν… Για τα ίδια πράγματα έχουν μια διαφορετική προσέγγιση αφού για το κάθε φύλο η σημασία βρίσκεται αλλού. Με χιούμορ και διασκεδαστική διάθεση δείτε στη συνέχεια πώς τα δύο φύλα αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο τις ίδιες καταστάσεις…
Πώς βλέπουν τα χρώματα Παρατηρώντας τον εαυτό τους στον καθρέφτη Στο κομμωτήριο Μετά από έναν χωρισμό Έξω από τις τουαλέτες Στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης Επιλογή σαμπουάν Πριν από την έξοδο Ετοιμάζοντας την βαλίτσα Κοιτάζοντας μια γυναίκα στον δρόμο Στο γραφείο και την επιφάνεια εργασίας Τα ρούχα Όταν μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι Όταν ετοιμάζονται για δουλειά
Το καλοκαίρι του 20 π.X. ο αυτοκράτωρ Καίσαρας Αύγουστος προσπαθούσε να τακτοποιήσει τα προβλήματα των ανατολικών επαρχιών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κι ο χειμώνας τον βρήκε στη Σάμο.
Εκεί ήρθε να τον συναντήσει μια πρεσβεία από την Ινδία απεσταλμένη από τον βασιλιά Πόρο.
Ο Πόρος είχε στείλει μια ομάδα πρέσβεων από τους οποίους μόνον τρεις επιβίωσαν τελικά από τις κακουχίες του μεγάλου ταξιδιού κι αυτοί παρέδωσαν στον Αύγουστο μια επιστολή γραμμένη στα ελληνικά σε περγαμηνή.
Η επιστολή γραμμένη ιδιοχείρως από τον Ινδό βασιλιά έλεγε ότι, παρόλο που ο ίδιος ήταν ηγεμόνας 600 βασιλείων, επιθυμούσε να συνάψει φιλία με τον Καίσαρα, να του δώσει άδεια ελεύθερης διόδου στο κράτος του και κάθε διευκόλυνση στο μέτρο του θεμιτού.
Ο Πόρος έστειλε στον Καίσαρα δώρα που τα μετέφεραν οκτώ γυμνοί υπηρέτες που φορούσαν μόνο περιζώματα από αρωματικά υφάσματα. Του έστειλε τίγρεις, που πρώτη φορά τις αντίκριζαν οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι, μεγάλες κόμπρες και έναν πύθωνα 10 πήχεις μακρύ, μια τεράστια ποταμίσια χελώνα και μια πέρδικα μεγαλύτερη από γύπα.
Του έστειλε μαζί κι ένα αγόρι που του έλειπαν τα χέρια από τους ώμους, που τον αποκάλεσαν Ερμή, λόγω της ομοιότητάς του με τις ερμαϊκές στήλες. Ο Ερμής προκαλούσε το θαυμασμό γιατί μπορούσε να εξυπηρετείται μόνο με τα πόδια του. Μπορούσε να τεντώσει το τόξο και να ρίξει βέλη κι ακόμη να φέρει μια σάλπιγγα με τα πόδια στα χείλη του.
Ο Αύγουστος και η ινδική πρεσβεία ήρθαν από τη Σάμο στην Αθήνα κι οι Αθηναίοι οργάνωσαν προς τιμήν του αυτοκράτορα τα Ελευσίνια μυστήρια, χωρίς να είναι η εποχή τους.
Στην τελετή αυτή, ένας από τους Ινδούς πρέσβεις, ο Ζαρμανοχηγάς ή Ζάρμαρος, μυήθηκε στα μυστήρια, όπως μυημένος άλλωστε ήταν και ο αυτοκράτορας.
Όμως ο Ζαρμανοχηγάς κατά την τελετή αποφάσισε να αυτοκτονήσει. Άλειψε το σώμα του με λίπος και φορώντας μόνο ένα περίζωμα έπεσε ζωντανός στην πυρά που είχε ανάψει για τα μυστήρια. Αναθηματικό ανάγλυφο με τη Δήμητρα και την Κόρη, Ελευσίνα, 5ος αι. π.Χ.
Ο Δίων ο Κάσσιος προσπαθεί να ερμηνεύσει την αιτία που τον έσπρωξε στην αυτοκτονία: “είτε γιατί ανήκε στην κάστα των σοφών που πράττουν κάτι τέτοιο από θρησκευτική φιλοδοξία, είτε επειδή ήταν γέρος κι ακολούθησε τα παραδοσιακά έθιμα των Ινδών, είτε γιατί ήθελε να κάνει επίδειξη στον Αύγουστο και τους Αθηναίους».
Ο Στράβων παρατηρεί σωστά ότι συνήθως αυτοκτονούν όσοι ζητούν να απαλλαγούν από τις κακοπραγίες της ζωής τους. Ο Ινδός πρέσβης όμως είχε ζήσει όπως επιθυμούσε κι απλώς δεν ήθελε να περιμένει να του συμβεί κάτι κακό στο εξής. Γι’αυτό έπεσε στην πυρά γελώντας.
Όποιοι κι αν ήταν οι λόγοι της αυτοκτονίας του Ινδού πρέσβη, οι Αθηναίοι περισυνέλεξαν τα αποτεφρωμένα του κατάλοιπα και τα ενταφίασαν γράφοντας ένα επίγραμμα στον τάφο του
“Ζαρμανοχηγὰς Ἰνδὸς ἀπὸ Βαργόσης κατὰ τὰ πάτρια Ἰνδῶν ἔθη ἑαυτὸν ἀπαθανατίσας κεῖται»
Εδώ κείτεται ο Ζαρμανοχηγάς ο Ινδός από τη Βαργόσα που αυτοκτόνησε σύμφωνα με τα πατρώα έθιμα των Ινδών.
Υπολογίζεται πως ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει περίπου έως και 70.000 σκέψεις την ημέρα.
Το 95% αυτών των σκέψεων είναι ίδιες με τις σκέψεις που κάναμε την προηγούμενη μέρα, με αποτέλεσμα αυτές οι επαναλαμβανόμενες και συνεχόμενες σκέψεις να δημιουργούν στον εγκέφαλο ‘‘νευρολογικά μονοπάτια’’, που χτίζονται με την μορφή των πεποιθήσεων.
Τότε αρχίζουμε να πιστεύουμε αυτά που σκεφτόμαστε και η πίστη μας γίνεται πεποίθηση.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ;
Η λέξη πεποίθηση βγαίνει από το ρήμα πέποιθα, δηλαδή έχω πειστεί. Είναι η εσωτερική μας βεβαίωση ότι αυτό που βλέπουμε, κάνουμε και αισθανόμαστε είναι αληθινό και ουσιώδες.
ΠΩΣ ΜΑΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ;
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος λειτουργεί και δρα σύμφωνα με τις πεποιθήσεις που φιλοξενεί, προσαρμόζοντας τα πάντα γύρω από αυτές.
Εάν για παράδειγμα σε κάποιον, έχει περάσει η πεποίθηση πως δεν είναι ικανός να πετύχει σε τίποτα, τότε ο νους του, κάνει τα πάντα για να επιβεβαιώσει την πίστη του αυτή, μέχρι που το πετυχαίνει. Τότε οι πεποιθήσεις του, επηρεάζουν αλλά και κατευθύνουν άμεσα την κρίση και τις σκέψεις του, σε σχέση με τις αποφάσεις που παίρνει και τις επιλογές που κάνει, διαμορφώνοντας με αυτό τον τρόπο όλη την ζωή του.
ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες που έχουνε γίνει, ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να κάνει δύο διαφορετικές σκέψεις ταυτόχρονα. Δεν μπορεί να σκέφτεται κάτι ευχάριστο και δυσάρεστο την ίδια χρονική στιγμή.
Οπότε χρειάζεται να επιλέξει κάποιο είδος σκέψης.
Το ερώτημα είναι : Τι είδους σκέψεις και πληροφορίες θέλεις να κρατήσεις;
Εδώ χρειάζεται να εστιάσουμε την προσοχή μας στο αποτέλεσμα που θέλουμε να έχουμε.
Εάν θες να πέτυχεις στην δουλειά σου, δεν θα σε βοηθήσει η σκέψη, πως δεν είσαι καλός , πως δεν μπορείς να τα καταφέρεις.
Και εάν δυσκολεύεσαι να διώξεις αυτήν την αρνητική σκέψη, προτίμησε να μην σκέφτεσαι τίποτα.
Όταν σταματάς να τρέφεις την σκέψη σου αρνητικά, τότε δημιουργείς και τις κατάλληλες προδιαγραφές για να κάνεις θετικές σκέψεις.
Όποιες σκέψεις και αν επιλέξεις, αυτές πλέον θα καθοδηγήσουν την ζωή σου.
Τα λόγια σου, τα όνειρα σου και οι σκέψεις σου έχουν την δύναμη να δημιουργήσουν και να προκαλέσουν ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες καταστάσεις στην ζωή σου.
Για αυτό Πρόσεχε…!
Μην στέκεσαι εμπόδιο στο δρόμο σου.
Κάνε στροφή στις σκέψεις σου και άλλαξε το μέλλον σου….!
Δυο χρόνια πριν από τον θάνατό του ο Αισχύλος, το 458 π.Χ., κατέλαβε, ακόμη μια φορά, την πρώτη θέση στους δραματικούς αγώνες με τη μόνη σωζόμενη τριλογία, την Ορέστεια, που απαρτίζεται από τα θεματικώς συνεχόμενα έργα Ἀγαμέμνων, Χοηφόροι, Εὐμενίδες και αντλεί το θέμα της από τον μύθο των Ατρειδών. Στο επίκεντρο των δύο πρώτων έργων βρίσκεται ο φόνος, στον Αγαμέμνονα ο φόνος του ίδιου του Αγαμέμνονα, που γυρίζει νικητής από την Τροία, και της Κασσάνδρας από την Κλυταιμήστρα, στις Χοηφόρες ο φόνος της Κλυταιμήστρας και του Αίγισθου από τον Ορέστη. Στις Ευμενίδες η ακολουθία "φόνος - εκδίκηση με άλλο φόνο" αναιρείται με την ισόψηφη αθώωση του μητροκτόνου Ορέστη από τον Άρειο πάγο.
Το απόσπασμα που ακολουθεί αποτελείται από τον πρόλογο, την ασυνήθιστα μακρά πάροδο του Αγαμέμνονα, η οποία, κατά κάποιον τρόπο, λειτουργεί ως λυρική εισαγωγή σε ολόκληρη την τριλογία, και την αρχή του πρώτου επεισοδίου. Ο πρόλογος εκφέρεται από τον φύλακα, που δέκα χρόνια περιμένει νύχτα μέρα πάνω στη στέγη του σπιτιού του Αγαμέμνονα να δει το σημάδι της φωτιάς που θα σημάνει ότι έπεσε η Τροία. ΄Οταν το μήνυμα φτάνει, η απροσποίητη χαρά του φύλακα σκιάζεται από την ανησυχία για το μέλλον, η οποία τροφοδοτείται πιο πολύ από εκείνα που αποσιωπά ή υπαινίσσεται και όχι από εκείνα που λέει. Στην πάροδο ο χορός των γερόντων του Άργους, που έρχεται για να μάθει από τη βασίλισσα για ποιο λόγο προσφέρονται παντού θυσίες, ανατρέχει στο ξεκίνημα της εκστρατείας, θυμάται ότι τους δυο γιους τουΑτρέα τους προέπεμπε ως εκδικητές ο ξένιος Ζευς και μιλάει για τον οιωνό που φανερώθηκε τότε (δυο αετοί που σπάραζαν ετοιμόγεννη λαγίνα), για την εξήγηση που έδωσε ο Κάλχας (οι δυο αετοί είναι οι δυο Ατρείδες, που θα πάρουν κάποια μέρα την Τροία), αλλά και για τον φόβο του μάντη για την ενδεχόμενη οργή της Άρτεμης για τον σπαραγμό του ανυπεράσπιστου ζώου. Ανήσυχος ο χορός, καθώς ξαναφέρνει στον νου του τα λόγια του μάντη, απευθύνει τον περίφημο ύμνο στον Δία, σ᾽ αυτόν που θέσπισε τον νόμο πάθει μάθος.
Όμως η οργή του θεού δεν θ᾽ αργήσει να ξεσπάσει: άνεμοι από τον Στρυμόνα καθηλώνουν τα πλοία στην Αυλίδα και ο μάντης θέτει τον Αγαμέμνονα μπροστά στο δίλημμα ή να εγκαταλείψει την εκστρατεία ή να θυσιάσει την κόρη του στην Άρτεμη. Εκείνος, έχοντας να επιλέξει ανάμεσα σε δύο κακά, επιλέγει το δεύτερο. Η στιγμή της θυσίας και οι αντιδράσεις της Ιφιγένειας περιγράφονται με τόσες λεπτομέρειες και τέτοια ενάργεια, ώστε, ακόμα και αν δεχθεί κάποιος ότι ο Αγαμέμνων δεν είχε άλλη επιλογή, το γεγονός αυτό δεν αμβλύνει διόλου την ανησυχία γι᾽ αυτά που θά ᾽ρθουν, μια ανησυχία που είναι έκδηλη ιδιαίτερα στους τελευταίους στίχους της παρόδου (6η αντιστροφή).
Παρακαλώ τους θεούς να με γλιτώσουν τον άμοιρο,
που τυραννιέμαι φυλάγοντας πλαγιασμένος
πάνω στις βίγλες των Ατρειδών, σαν το σκυλί,
χωρίς τόσα χρόνια ν᾽ ανασάνω, χωρίς να σκολάσω.
Τη νυχτερινή σύναξη των άστρων την έμαθα,
και τα στολίδια του αιθέρα, τους φωτερούς δυνάστες,
που μοιράζουν τη ζέστη και την παγωνιά στους θνητούς,[5]
τους απόμαθα και στην ανατολή και στο βασίλεμά τους.
Και τώρα παραφυλάω της φωτιάς το σημάδι,
το πυροφάνι που θα μας φέρει από την Τροία το νόημα, το μήνυμα:
«Την κουρσέψαμε». Τέτοια προστάζει[10]
η αντρόβουλη γυναίκα μ᾽ ελπίδα στην καρδιά, προσμένοντας.
Κι αλητεύω πάνω σε τούτο το κρεβάτι, ποτισμένο από τ᾽ αγιάζι
και τα όνειρα με βλέπουν και δεν έρχονται,
γιατί ο φόβος με παραστέκει
και δε μ᾽ αφήνει να σμίξω τα βλέφαρα μέσα στον ύπνο.[15]
Κι αν πω να λιανοτραγουδήσω,
για να νικήσω τ᾽ αποκάρωμα
με πιάνει ο καημός και κλαίω τη μοίρα αυτού του σπιτιού
που έχασε την τέλεια φροντίδα την αλλοτινή.
Α! κι ας φυτρώσει η πρόσχαρη φωτιά μες στο σκοτάδι,[20]
να λυτρωθώ -καλότυχος- από τα βάσανά μου.
(Σκάνε φωτιές στο βάθος· έτσι τινάζεται)
Γειά σου! λαμπάδα που έφερες το φως της μέρας μες στη νύχτα,
εσύ ξυπνάς χίλιους χορούς
μες στ᾽ Άργος για να σε γιορτάσουν.
(Πετιέται στα πόδια του χοροπηδώντας)
Ιού Ιού.[25]
Φωνάζω στη γυναίκα του Αγαμέμνονα
να παρατήσει γρήγορα το κρεβάτι
και με κραυγές χαράς να δώσει απόκριση στη φωτιά:
«Πήραμε την Τροία, το λέει ο φωτερός μαντατοφόρος».[30]
Εγώ θ᾽ ανοίξω πρώτος το χορό.
Ο αφέντης μου έπαιξε κι εγώ κερδίζω.
Με τούτη [τη] φωτιά έφερα εξάρες!
Άμποτε, σα γυρίσει ο αφέντης να σηκώσω
το χέρι του με το χέρι μου.[35]
Όσο για τ᾽ άλλα τσιμουδιά. Μεγάλο βόδι μου πατάει τη γλώσσα.1
Αν το παλάτι είχε μιλιά
θα τα ᾽λεγε ολοκάθαρα. Μα εγώ θέλω και μιλώ σ᾽ όσους ξέρουν,
θέλω και ξεχνώ για όσους δεν ξέρουν.
ΧΟΡΟΣ
Τούτος είναι ο δέκατος χρόνος που του Πριάμου[40]
ο μέγας αντίδικος, ο βασιλιάς Μενέλαος
κι ο Αγαμέμνων, το ζευγάρι των Ατρειδών
τ᾽ οχυρό διπλόσκηπτρο, διπλόθρονο
από το Δία τιμώμενο,
σήκωσε χίλια καράβια απ᾽ τη χώρα τούτη[45]
γυρεύοντας στον πόλεμο βοήθεια.
Από τα φύλλα της καρδιάς τους κράζαν τον Άρη
σα γύπες που κεντρίζει ο πόνος[50]
για το χαμό των παιδιών τους πάνω απ᾽ τη φωλιά στροβιλίζουνται
με τα φτερά τους κουπολάτες
γιατί η φροντίδα
να φυλάξουν τα μικρά τους
πήγε του κάκου.
Και πιο ψηλά τους[55]
κάποιος, ο Απόλλων, ο Παν ή ο Δίας
ακούγοντας το γοερό κράξιμο
των ξένων αυτών τ᾽ ουρανού
βγαλμένο από στόμα πουλιού
στέλνει στο φταίχτη την Ερινύα,
υστεροτιμωρήτρα.
Έτσι τα παιδιά του Ατρέα στέλνει[60]
ο δυνατός Ξένιος Δίας στον Αλέξαντρο2
και γύρω από την πολύαντρη γυναίκα
παλέματα που τσακίζουν τα μέλη
γόνατα μες στον κουρνιαχτό
και δόρατα σπασμένα[65]
όμοια στους Τρώες και στους Δαναούς.3
Η μοίρα βρίσκεται όπου βρίσκεται.
Τραβάει εμπρός.
[ούτε με ξύλα περισσά, ούτε με σπονδή, ούτε με τα δάκρυά σου[70]
δεν θα μαλάξεις τη σκληρή οργή θυσίας που δεν καίγεται.]
Κι εμείς που δεν μπορέσαμε το χρέος μας
να πλερώσουμε με την παλιά μας σάρκα4
και μας άφησαν πίσω τα παλικάρια
που μαζεύτηκαν τότε,
μένουμε εδώ βοσκίζοντας
με τα ραβδιά μας
δυνάμεις όμοιες παιδιών.[75]
Γιατί ο χυμός που κυβερνά
τ᾽ άγουρα στήθια
είναι ίδιος με του γέροντα.
Δεν κάνει για τον Άρη. Και τι ᾽ναι ο γέρος,
ο πολύ γέροντας όταν τα φύλλα του κιτρινίζουν;[80]
Παίρνει τους δρόμους με τρία πόδια, δεν έχει δύναμη,
σαν το παιδί,
σαν όνειρο μεσημερνό πλανιέται.
Μίλησε, κόρη του Τύνδαρου5
Βασίλισσα Κλυταιμήστρα, τι τρέχει;
τι έμαθες, ποιο μήνυμα άκουσες[85]
και προστάζεις
παντού να γίνουνται θυσίες;
Όλων των θεών οι βωμοί
της πολιτείας, τ᾽ ουρανού,[90]
του κάτω κόσμου, του σπιτιού,
της αγοράς
από τα δώρα τα δικά σου καίνε.
Κι ολούθε η φλόγα ώς τον ουρανό
κεντρισμένη από την απαλοσύνη
[(υψώνεται), γλυκασμένη με μαλακές άδηλες παρηγοριές αγνού
λαδιού, που βγήκαν από τα υπόγεια των παλατιών.][95]
Πές μου για τούτα ό,τι μπορείς
και ό,τι είναι βολετό και γιάτρεψε
την ψυχή που δεν ησυχάζει, που άλλοτε
με βασανίζει κι άλλοτε μες απ᾽ τις θυσίες[100]
που αναδαυλίζεις [η ελπίδα διώχνει την αχόρταγη αγωνία
και τη λύπη που τρώει την καρδιά.5α]
Μπορώ να τραγουδήσω το καλότυχο ξεκίνημα του κραταιού στρατού· [105] μας δίνει ακόμα ο θεός τη δύναμη του τραγουδιού σύμφυτη με την ηλικία· να τραγουδήσω πώς του πολέμου ο οιωνός έστειλε στην [110] Τευκρίδα γη6 τη διπλόθρονη δύναμη των Αχαιών, τους δύο ομονοημένους αρχηγούς της ελληνικής νεότητας, με όπλα και με χέρια εκδικητικά. [115] Ο βασιλιάς των οιωνών7 ο μαύρος και άλλος με άσπρα νώτα φάνηκαν στους αρχηγούς των καραβιών σε μέρος ολοφάνερο κοντά στο παλάτι από τα δεξιά και σπάραζαν μιαν ετοιμόγεννη λαγίνα [120] πιασμένη στους στερνούς της δρόμους.
Λυπητερά, λυπητερά τραγούδα, μα το καλό ας νικά.
Και ο σοφός μάντης του στρατού,8 σαν είδε του λαγού το φάγωμα από τα δυο πουλιά, εμάντεψε τους αρχηγούς της εκστρατείας, τους [125] μάχιμους Ατρείδες, όμοιους στην τόλμη και τους δυο, και τέτοια είπε προφητεία: «Αυτοί, που ξεκινούν, θα πάρουν, θα πάρουν όμως με τον καιρό, την πόλη του Πριάμου, και όλα τα θησαυρισμένα μες [130] στους πύργους πλούτη της άγρια Μοίρα θα τ᾽ αρπάξει. Μόνο μη σκοτεινιάσει από φθόνο θεϊκό της Τροίας η κοιλάδα, πριν την πατήσουν οι στρατοί μας. Γιατί λυπάται και θυμώνει η αγνή Άρτεμις με τους [135] φτερωτούς φύλακες του πατέρα της, όταν σπαράζουν ένα δειλό δυστυχισμένο ζώο και τη γέννα του μαζί· σιχαίνεται των αετών τα δείπνα».
Λυπητερά, λυπητερά τραγούδα, μα το καλό ας νικά.
[140] «Καλή θεά, πούσαι τόσο καλόγνωμη για τα αδύνατα μικρά των φοβερών λεόντων και τόσο τέρπεσαι με τα μικρά τα βυζανιάρικα όλων των άγριων θηρίων, κάμε ν᾽ αληθέψουν των πουλιών τα σύμβολα, που [145] είναι βέβαια δεξιά, μα όχι και τέλεια σημάδια. Τον Παιάνα9 τον γιατρευτικό επικαλούμαι, μη τυχόν φέρει η θεά ανάποδους στους Δαναούς ανέμους και μη τους δέσει για καιρό σε νηνεμία αταξίδευτη [150] γυρεύοντας κάποι᾽ άλλη ανίερη θυσία που θα βλαστήσει, αχόρταγη αιτία συμφορών, όταν θα λείψει του ανδρός ο φόβος. Γιατί στο σπίτι [155] μένει η οργή και φοβερή ξανασηκώνεται για να ζητήσει για το παιδί αντίποινα».10 Τέτοια εμάντεψεν ο Κάλχας πεπρωμένα κατά τους δρόμους των πουλιών και μαζί καλά πολλά για τα βασιλικά παλάτια. Μ᾽ αυτά ταίριασε τη φωνή σου και λυπητερά, λυπητερά τραγούδα, μα το καλό ας νικά.
[160] Ζευς, όποιος και αν είναι, αν του αρέσει με τ᾽ όνομ᾽ αυτό να τον φωνάζουν, μ᾽ αυτό τον προσφωνώ. Το κάθε τι ζυγίζω με τη σκέψη μου κι [165] όμως, εξόν από τη θέληση του Διός, δεν μπορώ να ξέρω αν πρέπει αλήθεια ν᾽ απορρίψω το μάταιο βάρος της μερίμνης μου.
Ένας που ήταν πριν μεγάλος και γεμάτος θάρρος παντοδύναμο, ίσως [170] καν να μη λογαριαστεί, πως άλλοτε υπήρξε κι άλλος, που κατόπι του γεννήθηκε, βρήκε κι αυτός τρίδιπλα ισχυρότερό του κι αφανίσθηκε.11 Όποιος όμως σε μια επιτυχία του υμνολογεί τον Δία, αυτός θα έχει [175] την μεγάλη φρόνηση.
Ο Ζευς έβαλε τους θνητούς στης φρονήσεως τον δρόμο, αυτός εκύρωσε τον νόμο «το πάθημα να είναι μάθημα». Ακόμα και στον ύπνο μας [180] μας στάζει στην καρδιά ο πόνος, που θυμίζει τα παθήματά μας, κι έρχεται, θέλομε δεν θέλομε, να μας σωφρονίσει. Βέβαια η σκληρή αυτή χάρη μας δίδεται απ᾽ τους θεούς, που κάθονται στο σεμνό τους θρόνο.
[185] Έτσι και τότε ο μεγάλος ηγεμών των Αχαϊκών πλοίων δεν ατίμασε κανένα μάντιν, κατένευσε στη μοίρα, που τον εχτύπησε όταν σε αταξίδευτο καιρό άδειαζαν τα καράβια κι αγωνιούσεν ο στρατός αντίκρυ [190] στη Χαλκίδα σκορπισμένος στους παλιρρόχθους τόπους της Αυλίδος.
Κι ήλθαν πνοές απ᾽ τον Στρυμόνα πούκαμαν να πλανώνται σε πληκτική αργία οι άνδρες νηστικοί στο κακορρίζικο λιμάνι. Ο άνεμος, [195] που μάκραινε τον χρόνο, έφερνε ζημιά και στα σχοινιά και στα καράβια κι έφθειρε στον δρόμο της του Άργους τη νεότητα. Ο μάντις τότε [200] σήμανε στους αρχηγούς για χάρη της Αρτέμιδος μια λύση πιο φρικτή κι απ᾽ την πικρή κακοκαιρία, τόσο φρικτή, που οι Ατρείδες χτύπησαν τα σκήπτρα τους στη γη και δεν κράτησαν τα δάκρυα.
[205] Κι είπε τότε με φωνή ο μεγάλος βασιλιάς. «Βαριά η μοίρα μου, αν παρακούσω, βαριά κι αν σφάξω το παιδί μου,12 του σπιτιού μου το [210] καμάρι και να μολύνω σ᾽ αίμα παρθενικό εμπρός στο βωμό τα χέρια μου. Τι με γλυτώνει από τούτα τα δεινά; Πώς να γελάσω τους συμμάχους και ν᾽ αφήσω τον στόλο; Με το δίκιο της επιθυμεί η θεά μες [215] στης οργής της το βρασμό θυσία κι αίμα παρθενικό για να σταματήσει τους ανέμους. Ας γίνει για το καλό μας».
Κι αφού μια μπήκε στης ανάγκης τον ζυγό κι έπνευσε μες στο νου [220] του σκέψη δυσσεβής, σκέψη φρικτή κι ανίερη, τότε πήρε τη θρασύτατη απόφαση· γιατί η άθλια πλάνη, που φέρνει την πρώτη συμφορά θρασύνει σε κακές σκέψεις τους θνητούς. Ετόλμησε λοιπόν να γίνει [225] θυσιαστής της κόρης του, για να συντρέξει σ᾽ ένα πόλεμο, που εκδικούσε μια γυναίκα και για να φύγουν με καλό τα πλοία.
Και δεν λογάριασαν καθόλου οι φιλόμαχοι κυβερνήτες παρακάλια [230] και φωνές «πατέρα μου, πατέρα», ούτε και τα παρθενικά της νιάτα. Κι αφού έγιν᾽ η ευχή, πρόσταξεν ο πατέρας τους δούλους να την πάρουν σαν ερίφι αψηλά πάνω απ᾽ το βωμό, ολόκληρη ντυμένη μες στους πέπλους της, ενώ αυτή μ᾽ όλη της τη δύναμη κρατιότανε στη [235] γη. Είπε να κλείσουν το ωραίο στόμα της με φίμωτρο γερό, που θάπνιγε κατάρες για το σπίτι.
Κι ενώ έπεφτε στη γη ο κροκωτός χιτώνας της, σαΐτευε με ικετευτική [240] ματιά καθέν᾽ απ᾽ τους θυσιαστάς της κι έμοιαζε σαν ζωγραφιά, που θέλει να μιλήσει. Κι όμως ήταν αυτή η αδάμαστη παρθένα, που τόσες [245] φορές τραγούδησε στα πλούσια τραπέζια του πατέρα της, μες στους ανδρώνες, και με την καθαρή φωνή της ετιμούσε ολόψυχα τον καλορρίζικο παιάνα του πατέρα της, όταν εγίνετο τρίτη σπονδή.13
Το τι έγινε έπειτα ούτε είδα ούτε το λέω· η τέχνη του Κάλχαντος δεν [250] ελάθεψε. Η Δίκη κατανεύει να διδάξει εκείνους που υπέφεραν· το τι θα γίνει θα τ᾽ ακούσεις, αφού γίνει· το πριν ας πάει στο καλό, γιατί θα ήταν σαν να θέλεις να στενάξεις πριν απ᾽ τα δεινά. Πάντως θε νά ᾽ρθει ολόφαντο, όταν ορθρίσει κάποια αυγή. Μακάρι να γενεί μια [255] καλή έκβαση σ᾽ αυτά, όπως τα θέλει η βασίλισσα, που μόνη τώρα προστατεύει την Απία γη,14 αυτή που έρχεται κοντά μου.
Ήλθα με σεβασμό στην εξουσία σου, Κλυταιμήστρα· δίκαιο είναι να τιμούμε τη γυναίκα του αρχηγού, όταν ο άνδρας της λείπει απ᾽ το [260] θρόνο του. Θ᾽ άκουα πρόθυμα, αν θυσιάζεις για καλά ακούσματα ή για ελπίδες καλών αγγελμάτων· και πάλι δεν θα μου κακοφανεί, αν σιωπήσεις.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
[265] Κατά την παροιμία, ας γίνει η αυγή ευάγγελη, όπως η μάννα της η νύχτα. Θ᾽ ακούσεις μια χαρά κι απ᾽ την ελπίδα μεγαλύτερη· επήραν οι Αργείοι την πόλη του Πριάμου.
ΧΟΡΟΣ
Τι λες; Δεν άκουσα καλά τον λόγο τον απίστευτο.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Η Τροία είναι στων Αχαιών τα χέρια. Δεν το λέω καθαρά;
ΧΟΡΟΣ
[270] Η χαρά σαλεύει μέσα μου και δάκρυα μου φέρνει.
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Το μαρτυρούν τα μάτια σου, πως θέλεις το καλό μου.
ΧΟΡΟΣ
Και τι σου το βεβαίωσε; Έχεις καμιά απόδειξη γι᾽ αυτά;
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Έχω. Πώς όχι; Φθάνει να μη με δολιεύθηκε κανείς θεός.
ΧΟΡΟΣ
Ίσως τιμάς ευκολόπιστευτες ονειροφαντασιές;
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
[275] Δεν λογαριάζω εγώ τις φαντασίες κοιμισμένου νου.
ΧΟΡΟΣ
Αλλά μήπως σε χαροποίησε καμιά άφτερη φήμη;
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Κατηγορείς τη φρόνησή μου, σαν να ᾽μουν νεαρό κορίτσι.
ΧΟΡΟΣ
Και πότε κυριεύθηκε η πόλις;
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Σου λέω, έγινε αυτό τη νύχτα, που φωτίζει τώρα.
ΧΟΡΟΣ
[280] Και ποιος μαντατοφόρος μπορούσε νά ᾽ρθει τόσο γρήγορα;
ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ
Η φωτιά, που στέλνει λάμψη φωτεινή από την Ίδη. Ένας φρυκτός στον άλλο έστελνε τη φλόγα ώς εδώ από φωτιά ετοιμασμένη· η Ίδη15 στο Ερμαίο ακρωτήριο της Λήμνου· κι απ᾽ το νησί αυτό επήρε τη μεγάλη [285] φλόγα ο κρημνός του Άθω, όπου ο Ζευς βασιλεύει. Τόσο μεγάλη άναψε, ώστε το πέλαγος να ξεπεράσει η δύναμη του κινητού φεγγοβολήματος και να μεταδώσει το χρυσό φως της ευφρόσυνο, σαν να᾽ταν κάποιος ήλιος, στις βίγλες του Μακίστου.16[290] Κι αυτός, χωρίς αργοπορία και χωρίς να νικηθεί ανόητ᾽ απ᾽ τον ύπνο, δεν παραμέλησε το χρέος του ν᾽ αναγγείλει. Έρχεται μακριά το φως της φρυκτωρίας και φέρνει ώς τα ρεύματα του Ευρίπου το άγγελμα, στους φύλακες του Μεσσαπίου·17 εκείνοι αντιφώτισαν και το ανάγγειλαν πιο πέρα ανάβοντας [295] σωρό από ξερά ρείκια. Μ᾽ όλη της τη δύναμη η λάμψη, χωρίς ποτέ να σκοτεινιάσει, επήδηξε, σαν γελαστό φεγγάρι, πάνω απ᾽ τ᾽ Ασωπού18 την πεδιάδα και στην κορφή του Κιθαιρώνος σήκωσεν άλλον [300] πομπό φωτιάς. Καμιά από τις βίγλες του υπαίθρου δεν αμέλησε να στείλει μακριά τη φλόγα. Και πέρασε το φως πάνω απ᾽ τη Γοργώπη λίμνη και φθάνοντας στο Αιγίπλαγκτο19 σήμανε να δώσουν απ᾽ εκεί το σύνθημα της φλόγας. [305] Στέλνουν κι αυτοί μ᾽ όλη την προθυμία τους ανάβοντας μεγάλες γλώσσες πύρινες, που ᾽λαμπαν τόσο, ώστε να ξεπεράσουν τ᾽ όρθιο ακρωτήριο του Σαρωνικού πορθμού. Όλο και προχωρούσ᾽ η λάμψη, ώς που έφθασε στην κορφή του Αραχναίου, στις βίγλες πια που ᾽ναι [310] κοντά στην πόλη. Κι έπειτ᾽ αστράφτει ώς εδώ στων Ατρειδών τη στέγη το φως, που πρωτογέννησε της Ίδης η φωτιά. Τέτοιες διαταγές έδωσα στους λαμπαδηφόρους, να μεταδώσουν ένας στον άλλο της πυράς το σύνθημα. Αξίζει βέβαια ο πρώτος όσο κι ο τελευταίος που ᾽τρεξε. [315] Αυτό το σύνθημα και το τεκμήριο μου ᾽στειλε, λέω, ο άνδρας
μου από την Τροία.