Αγγλο-Σαξονική Αποστολή

Έχει σχεδιαστεί ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο οποίος θα είναι και πυρηνικός και βιολογικός. Διάβασε προσεκτικά, ερεύνησε τα γεγονότα, στοχάσου πως αυτά που αναφέρονται στο άρθρο επιβεβαιώνονται με ανατριχιαστική ακρίβεια μέχρι σήμερα -και πράξε αναλόγως. Όμως μην διανοηθείς καν να πεις, πως δεν ήσουν προειδοποιημένος.

Το σχέδιο των επικυρίαρχων είναι να ξεκινήσει η καταστροφή με ένα χτύπημα του Ισραήλ στο Ιράν. Το Ιράν ή η Κίνα θα δεχτεί πρόκληση για να απαντήσει με πυρηνικά. Ύστερα από μια σύντομη ανταλλαγή πυρηνικών χτυπημάτων, θα υπάρξει παύση πυρός. Ο κόσμος θα καταληφθεί από τον φόβο και το χάος κι όλα είναι προσεκτικά προσχεδιασμένα. Η ακραία ένταση θα χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει τον έντονο κοινωνικό και στρατιωτικό έλεγχο σε όλα τα δυτικά έθνη του ανεπτυγμένου κόσμου. Τα σχέδια βρίσκονται ήδη σε εφαρμογή γι’ αυτόν τον σκοπό. (Μια πρόγευση πήραμε ήδη στην Ελλάδα όπου, φέρανε δυνάμεις καταστολής από την Αγγλία, για να καταστείλουν τις αντιδράσεις για τους λαθρομετανάστες και την επικείμενη εποίκηση της Ευρώπης κλπ.)

Κατά την διάρκεια της παύσης πυρός των πυρηνικών, έχει σχεδιαστεί μία μυστική απελευθέρωση βιολογικών όπλων. Αυτά θα έχουν ως αρχικό στόχο τους Κινέζους. Όπως μας είπε ανατριχιαστικά η πηγή μας, «η Κίνα θα κρυολογήσει» Ο βιολογικός πόλεμος θα επεκταθεί περισσότερο, προς τα Δυτικά. Οι υποδομές θα αποδυναμωθούν σε κρίσιμο σημείο. Αυτό θα είναι μόνο η αρχή. Στην συνέχεια, θα προκληθεί μια πλήρης ανταλλαγή πυρηνικών χτυπημάτων, ο αληθινός πόλεμος, με εκτεταμένες καταστροφές και απώλειες ζωών. Η σχεδιασμένη μείωση πληθυσμού με αυτά τα συνδυαστικά μέσα φτάνει το 50%. Πρέπει ο ανθρώπινος πληθυσμός να μην υπερβαίνει τα 500 εκατομμύρια, αυτή είναι η εντολή που έχουν, ήρθε η ώρα για συγκομιδή, το λένε καθαρά εδώ. (ΔΕΣ: Οι Ταφόπλακες της Ανθρωπότητας)

Άγγλο-Σαξονική Αποστολή

-Μπιλ Ραιαν (ΜΡ): Θέλω να σε ευχαριστήσω που εμφανίστηκες με μερικές πολύ σημαντικές πληροφορίες που πρέπει να ακουστούν. Είναι η δουλειά μας εδώ στο Πρότζεκτ Κάμελοτ να σε βοηθήσουμε στο να τις μεταβιβάσεις σε ανθρώπους που είναι αφυπνισμένοι αρκετά για να καταλάβουν αυτό που θέλεις να πεις, και να τα συνδέσουν με άλλες πληροφορίες που ίσως έχουν.

-Μάρτυρας (Μ): Αν υπάρχει κάποια μοναδικότητα στις πληροφορίες που σου παρέχω -κι αισθάνομαι ότι πρέπει να μοιραστούν- είναι το ότι είναι πληροφορίες από πρώτο χέρι και δίνονται ελεύθερα γι’ αυτούς που επιθυμούν να τα χρησιμοποιήσουν και να πληροφορήσουν τους εαυτούς τους. Πέρασα μια μεγάλη περίοδο στον στρατό και μετά είχα μια ανώτερη θέση στο Δημαρχείο του Λονδίνου και, μέσα σε αυτά τα δυο ιδρύματα απόκτησα οικειότητα με πράγματα που προπαρασκευάζονται μυστικά, συγκαλυμμένα, για λογαριασμό μιας ομάδας «ανθρώπων» -δεν μπορώ να πω ότι είναι για λογαριασμό του έθνους ή της κοινότητας γιατί στα σίγουρα δεν είναι για κανένα από τα δυο- αλλά είναι σίγουρα κάτι που έχει να κάνει με μια ομάδα «ανθρώπων» που τα συμφέροντά τους αναφέρονται σε αυτούς τους ίδιους και με το τι κάνουν για να εξαναγκάσουν μια σειρά γεγονότων να συμβούν.

Κοιτάζοντας πίσω τώρα με τα μάτια της μνήμης, μπορώ να δω αρκετά καθαρά ότι υπήρξαν αρκετά επιτυχημένοι κάνοντας αυτό που κάνουν κι αισθάνομαι, λόγω του τι γνωρίζω, ότι ο χρόνος στενεύει για αυτούς. Έτσι η χρονική περίοδος που πρόκειται να περιγράψω είναι μια χρονική περίοδος που αρχίζει από κάπου και τελειώνει κάπου κι αυτοί οι «άνθρωποι» έχουν βαθιά γνώση αυτού. Φτάνουμε σε ένα κρίσιμο καιρό τώρα. Έχω βαθιά γνώση αυτού. Όσο για το αληθές των πληροφοριών, μπορώ μονάχα να σου πω ότι το τι πρόκειται να πω είναι αλήθεια, αν και πολλοί ίσως σκεφτούν ότι είναι μόνο μια άποψη. Αλλά θα με ευχαριστήσει και αυτό ακόμα.

-ΜΡ: Ναι. Θα ήταν σπουδαίο αν θα μπορούσες να ξεχωρίσεις τις πληροφορίες τις οποίες απόκτησες από πρώτο χέρι όταν ήσουν παρών σε συγκεντρώσεις, με μερικά από αυτά τα άτομα και τις άλλες πληροφορίες που έλαβες με μέσα περισσότερο υποκειμενικά, και που μπορεί να αισθάνεσαι σαν σίγουρα. Είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε την προέλευση των πληροφοριών. Αλλά για σένα φυσικά, αλλά και για πολλούς άλλους που θα το διαβάσουν, σχηματίζει βασικά μια εικόνα με συνειρμό. Σωστά;

-Μ: Ναι. Νομίζω ότι είναι σημαντικό. Νομίζω ότι τέτοιο πρέπει να έχει συνειρμό και φυσικά υπάρχει το υποκειμενικό στοιχείο σε αυτά, εννοώ, δεν μπορώ να το αρνηθώ αυτό. Αλλά ξέρεις όλα αυτά θα μπορούσαν να ειδωθούν σαν προσωπική άποψη, αλλά είναι επίσης από την οπτική γωνία ενός μάρτυρα. Ελπίζω, όπως θα το περιγράφω, ο κόσμος να είναι σε θέση να δει πέρα από τα όποια συναισθήματα απόκτησα και να νοιώσουν στο μεδούλι τους τι συμβαίνει.

-ΜΡ: Σωστά. Τώρα, αν θα μπορούσες να προσθέσεις απλά λίγες λεπτομέρειες για την ομάδα που αναφέρθηκες. Έχει αυτή η ομάδα κάποιο όνομα που καλούνται μεταξύ τους; Είναι μια ομάδα που άλλοι άνθρωποι διαβάζοντας αυτό εδώ θα την αναγνώριζαν αν διασταύρωναν τις πληροφορίες;

-Μ: Είχα και εγώ προσωπικά δυσκολίες να τους περιγράψω. Τους ονόμασα κάτι σαν «Συγκρότημα Αδελφών». Τους λέω επίσης «πάνω από την κυβέρνηση». Υπάρχουν και άλλα ονόματα που θα μπορούσα να τους ονοματίσω, μερικά από αυτά είναι υποτιμητικά και, κάτι τέτοιο θα τους άξιζε. [γέλια] Αλλά νομίζω ο καλύτερος τρόπος, ο ποιο ακριβής τρόπος να τους περιγράψω αυτούς -ώστε να καταλάβει τι είναι ο κόσμος- ότι βρίσκονται υπεράνω της κυβέρνησης, επειδή αυτό είναι που κάνουν. Βρίσκονται πολύ πάνω από τις κυβερνήσεις.

-ΜΡ: Μιλάς για Άγγλους εδώ, ή για διεθνή όντα;

-Μ: Στην συνάντηση στην οποία θα αναφερθώ αργότερα, ήταν όλοι Βρετανοί και, μερικοί από αυτούς είναι πολύ γνωστοί χαρακτήρες τους οποίους κάτοικοι του Ηνωμένου Βασιλείου θα αναγνώριζαν αμέσως. Για τα διεθνή άτομα αυτοί που θα διαβάσουν αυτό το κείμενο, ίσως να πρέπει να ψάξουν λίγο περισσότερο. Αλλά μερικοί από αυτούς είναι εθνικές φιγούρες.

-ΜΡ: Είναι πολιτικές προσωπικότητες; Ή είναι προσωπικότητες της «ελιτίστικης τάξης» να το πούμε έτσι;

-Μ: Ναι, υπάρχει κάποια από την αριστοκρατία εκεί και, μερικοί από αυτούς προέρχονται από αρκετά αριστοκρατικές οικογένειες. Υπάρχει ένας που αναγνώρισα σε αυτή την συνάντηση και είναι πρεσβύτερος πολιτικός. Δυο άλλοι ήταν πρεσβύτερες, ήταν φιγούρες της αστυνομίας και μια άλλη από τον στρατό και οι δυο περιπτώσεις είναι γνωστές εθνικές προσωπικότητες και είναι άτομα κλειδιά στην συμβούλευση της παρούσας κυβέρνησης (της Αγγλίας) – μέχρι αυτή την στιγμή.

-ΜΡ: Από τη στιγμή που υπάρχει το πολιτικό στοιχείο σε αυτή, μπαίνει αυτό μέσα και στα δυο κόμματα;

-Μ: Όχι, αυτό το πρεσβύτερο πολιτικό στοιχείο ανήκει στο κόμμα της δεξιάς πτέρυγας της Βρετανίας, το Συντηρητικό Κόμμα.

-ΜΡ: Εντάξει. Για τους αναγνώστες μας των Η.Π.Α. αυτό θα ήταν ισότιμο με τους Ρεπουμπλικάνους.

-Μ: Ναι.

-ΜΡ: Εντάξει. Έτσι είναι μια εσωτερική ομάδα που λειτουργεί στην Αγγλία και όπως πολλοί Αμερικανοί αναγνώστες θα αναγνωρίσουν σε αναλογία -είναι σαν την Αμερικάνικη μυστική κυβέρνηση. Μιλάς για πολιτικούς που είναι εκτός σκηνής που έχουν ακόμα μεγάλη επιρροή, συνδέσμους με την αστυνομία, συνδέσμους με τον στρατό. Υπάρχουν επίσης σύνδεσμοι με τον Αμερικάνικο στρατό εκεί μέσα;

-Μ: Ναι. Είναι μια σημαντική στρατιωτική φιγούρα, εν αποστρατεία, αλλά ενεργή στο να συμβουλεύει την κυβέρνηση.

-ΜΡ: Εντάξει. Ξέρεις να υπάρχει ή άκουσες σε κάποια συζήτηση να υπάρχει κάποια συμμετοχή από προσωπικότητες της εκκλησίας ή του Βατικανού ή από κάποια από τις θρησκείες του κόσμου; Αναφέρθηκε αυτό σαν μέρος της στρατηγικής τους σχεδιάζοντας τα όλα αυτά;

-Μ: Όχι. Καθόλου, αλλά ξέρω ότι η Εκκλησία της Αγγλίας ειδικότερα, συνεργάζεται σε οτιδήποτε συμβαίνει.

-ΜΡ: Μάλιστα. Το ξέρεις αυτό λόγω της στενής σχέσης πρεσβύτερων φιγούρων της Εκκλησίας της Αγγλίας και της ομάδας που συνάντησες στο Δημαρχείο του Λονδίνου;

-Μ: Ακριβώς. Δεν χρειάζεσαι κάποιον ειδικό για να εξακριβώσει κάτι τέτοιο. Είναι αρκετά φανερό.

-ΜΡ: Εντάξει. Είναι όλο αυτό στην βάση του Μασονικό;

-Μ: Απόλυτα. Δεν χωράει συζήτηση γι’ αυτό. Όλοι έχουν εξεταστεί μέσω αυτής της διαδικασίας, μέσω της Μασονικής διαδικασίας και μετά προχωράνε στις συναντήσεις τους. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το καταλάβει ο κόσμος. Υπάρχουν επίπεδα στην Μασονία. Ξέρεις, οι περισσότεροι Μασόνοι δεν γνωρίζουν στην πραγματικότητα απολύτως τίποτα και είναι απλά έξω κάνοντας την δουλειά τους καλά για τους υπόλοιπους και κερδίζουν το προνόμιο κάποιου είδους «κλαμπ». Αλλά αυτό προχωράει μέσα από διαφορετικά επίπεδα. Μερικοί αναφέρονται σε αυτά σαν «βαθμοί» ή κάτι τέτοιο. Αλλά είναι το Ποιός είναι Ποιός. Αυτό σημαίνει – Ποιός μπορεί να εμπιστευθεί, ποιος μπορεί να μαζευτεί, ποιος κρατά την δύναμη, ποιος έχει την δυνατότητα να αναπτύξει περισσότερη δύναμη. Αυτοί οι άνθρωποι ελκύουν ο ένας τον άλλον και μαζεύονται μαζί επειδή έχουν ένα κοινό σκοπό. Αλλά δεν είναι ταυτόσημος του Μασονικού σκοπού. Είναι κάτι που μπορεί να κλίνει προς αυτό, αλλά όχι ακριβώς το ίδιο.

-ΜΡ: Μπορείς να το εξηγήσεις αυτό πιο καθαρά;

-Μ: Η Μασονία είναι ένα όχημα γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Τους επιτρέπει να μαζευτούν σιωπηλά, μυστικά, πίσω από κλειστές πόρτες, να γνωριστούν μεταξύ τους, να αισθάνονται σιγουριά και ασφάλεια ξέροντας με αυτοπεποίθηση κι ότι ειπώθηκε σε αυτές τις συναντήσεις δεν βγαίνει πουθενά αλλού εκτός από τις ίδιες τις συναντήσεις. Έτσι, έχει αυτό το Μασονικό στοιχείο μέσα του, αλλά αυτό καταλήγει σε ένα άλλο επίπεδο εξ ολοκλήρου. Τώρα, στη συνάντηση για την οποία μιλάω, δεν νομίζω αυτοί οι άνθρωποι να έχουν κάποιο σημαντικό επίπεδο -σημαντικό για μένα δηλαδή μέχρι στιγμής- αλλά συζητούσαν πράγματα στα οποία είχαν ήδη συμφωνήσει και σχεδιάσει και τους είχαν υπαγορευτεί. Μαζευόντουσαν πραγματικά για να μοιραστούν πληροφορίες, να εξακριβώσουν το πόσο καλά λειτουργούσε και το τι χρειαζόταν για να κρατήσουν υπό έλεγχο.

-ΜΡ: Δηλαδή τα πράγματα ήδη αποφασίστηκαν σε ένα άλλο πιο ανώτερο επίπεδο από αυτό. Αυτό δεν θες να πεις;

-Μ: Ήταν ξεκάθαρο. Από ότι άκουσα, δεν ήταν μια ομάδα που έπαιρνε τις αποφάσεις. Ήταν περισσότερο σαν μια ομάδα δράσης. Ήταν οι άνθρωποι που χρειάζονταν να μαζευτούν για να συζητήσουν όλοι μαζί το τι χρειάζεται να γίνει, ή το τι έγινε και το τι θα έπρεπε να γίνει. Και μετά διασκορπίζονται και γυρνάνε πίσω, στα πόστα τους και, κάνουν το τι χρειάζεται να γίνει, σαν αποτέλεσμα αυτών των συναντήσεων.

-ΜΡ: Μάλιστα. Και παραβρέθηκες σε μια συνάντηση;

-Μ: Μόνο μια.

-ΜΡ: Και με ποιά ειδικότητα παραβρέθηκες εκεί;

-Μ: Από καθαρή σύμπτωση! Νόμιζα ότι ήταν μια συνηθισμένη τρίμηνη συνάντηση επειδή κοίταξα τη λίστα των μηνυμάτων μου και είχε γνωστά μου ονόματα μέσα και ήμουν κι εγώ εκεί. Αλλά εκείνο τον καιρό, λόγω της αξιοσέβαστης θέσης που κατείχα μέσα στην πόλη του Λονδίνου, νόμισα απλά ότι είναι φυσικό να με έχουν σημειώσει σε μια τέτοια συνάντηση. Έτσι μόλις πήγα στη συνάντηση, δεν ήταν ο ίδιος χώρος όπως σε προηγούμενες. Ήταν ο χώρος μια κτηνοτροφής εταιρίας, κάτι που είναι κάπως ασυνήθιστο, αλλά όχι τόσο ώστε να αναρωτηθώ το γιατί είναι εκεί. Πήγα σε αυτή τη συνάντηση και δεν ήταν η συνάντηση που περίμενα. Πίστευα ότι ήμουν προσκεκλημένος κι αυτό λόγω της θέσης που κατείχα κι επειδή πίστευαν ότι, σαν για τους εαυτούς τους, ήμουν ένας από αυτούς.

-ΜΡ: Δηλαδή σε συμπεριέλαβαν επειδή σε ήξεραν ήδη. Σε εκτίμησαν σαν ένα ζευγάρι ασφαλή χέρια.

-Μ: Ακριβώς έτσι. Ήμουν ένα ζευγάρι ασφαλή χέρια. Ήμουν ένας εκτελεστής. Ήμουν ένας από τους ανθρώπους που, στο επίπεδο μου μέσα στην οργάνωση, κινεί τα νήματα και με θεώρησαν σαν τέτοιον. Αρκετοί με γνώριζαν για αρκετό καιρό, ακόμα και οι πιο αξιοσέβαστες φιγούρες μεταξύ τους. Εννοώ, μιλάγαμε με τα μικρά μας ονόματα, τέτοια κατάσταση. Δεχόμουνα συχνά προσκλήσεις για διάφορες λειτουργίες, κοινωνικές λειτουργίες και τέτοια πράγματα όπου και γνωρίστηκα με μερικούς από αυτούς και μερικοί από αυτούς γνωρίστηκαν πολύ καλά μαζί μου. Έτσι ήταν μια οικεία κατάσταση, αρκετά επαγγελματική, τίποτα έξω από τα συνηθισμένα, αν και άρχισαν να κρούονται οι κώδωνες μέσα μου για το τι είχαν σκοπό να κάνουν και το τι έκαναν και το είδος των αποφάσεων που έπαιρναν, των οποίων το πραγματικό μέγεθος αγνοούσα. Ακούγεται παράξενο, αλλά ένα μέρος του εαυτού μου ήθελε να αγνοεί το τι συμβαίνει.

-ΜΡ: Εννοείς ότι σε αυτή την ειδική συνάντηση για την οποία μιλάμε, οι άνθρωποι που ήταν εκεί ήταν γνωστοί σου, γενικά, και παραβρέθηκες πριν σε άλλες συναντήσεις μαζί τους, αλλά αυτή ήταν μια διαφορετική συνάντηση επειδή ήταν σε άλλο μέρος και με άλλα σχέδια, αν και η ανάθεση των καθηκόντων προέρχονταν βασικά από την ίδια ομάδα; Αυτό είναι που εννοείς;

-Μ: Όχι, όχι ακριβώς. Ήξερα κάποιους από του παραβρισκόμενους σε αυτή τη συνάντηση αλλά όχι όλους. Ήμασταν περίπου 25 με 30 άτομα σε αυτή τη συνάντηση. Και φαίνονταν αρκετά πληροφοριακή, ξέρεις, οι άνθρωποι να γνωρίζονται μεταξύ τους, να επανασυνδέονται μεταξύ τους, ως συνηθίζεται μεταξύ ανθρώπων. Δεν υπήρχε τίποτα το ασυνήθιστο σε αυτό. Ήταν όταν τα θέματα άρχισαν να εμφανίζονται που άρχισα να αισθάνομαι εμβρόντητος από αυτά που λέγονταν.

-ΜΡ: Η συνάντηση είχε τη μορφή που όλοι ήταν καθισμένοι γύρω από ένα τραπέζι, με σημειώσεις και ποτήρια με νερό, και όλα αυτού του είδους τα πράγματα;

-Μ: Όχι καθόλου. Δεν κρατούνταν σημειώσεις – τίποτα. Ήταν πραγματικά μια συνάντηση πίσω από κλειδωμένες πόρτες με ανθρώπους να μιλάνε μεταξύ τους, μερικοί να είναι το ακροατήριο, να συλλαβίζουν το ποιές ήταν οι ανησυχίες τους, εκτοξεύοντας άλλα πράγματα που για αυτούς ήταν ανησυχητικά. Μετά να περιγράφουν – για το οποίο μπορώ μόνο να πω ότι είναι η «χρονοδρόμηση γεγονότων» τα οποία προσδοκούσαν να συμβούν- να έχουν ήδη δρομολογηθεί και να έχουν ανησυχίες για το γιατί δεν έγιναν. Το τι έπρεπε να γίνει μέσα σε αυτό το χρονοδιάγραμμα που δεν έγινε, καθώς και το ποιές κινήσεις πρέπει να παρθούν για να γίνει. Εδώ είναι που τα πράγματα άρχισαν να γίνονται αρκετά σουρεαλιστικά -επειδή ποτέ δεν παραβρέθηκα πριν με άτομα σαν και αυτά και μιλώντας έτσι.

Τώρα, η ομάδα των ανθρώπων με την οποία ήμουν γνωστός, οι άνθρωποι που κάνουν την δουλειά μέσα στο Δημαρχείο, ανήκουν σε διάφορες γνωστές οικονομικές επιτροπές, μερικοί από αυτούς σε αρκετά ποικιλότροπες επιτροπές, αλλά όλοι τους ανήκουν στον ίδιο οργανισμό. Αυτοί είναι άνθρωποι που περνάνε απαρατήρητοι, ο περισσότερος κόσμος δεν ξέρει ποιοί είναι. Εγώ τους ξέρω. Τους ξέρω εξ όψεως, τους ξέρω με το όνομά τους. Τους ξέρω από το τι κάνουν. Ήταν οι άλλοι που ήταν εκεί σε εκείνη την συνάντηση που εξεπλάγην. Τρεις άλλοι συγκεκριμένα. Υπήρχαν και άλλα άτομα εκεί επίσης στο δικό τους τύπο επιπέδου που δεν μπορούσα πραγματικά να αναγνωρίσω, αλλά τρεις ήταν σίγουρα, οι σημαντικοί.

-ΜΡ: Εντάξει, τώρα πότε ήταν αυτή η συνάντηση; Ας δώσουμε μια ημερομηνία.

-Μ: Τον Ιούνιο του 2005.

-ΜΡ: Θα μπορούσες να μας πεις επιγραμματικά το τι συζητήθηκε σε αυτή τη συνάντηση.

-Μ: Λοιπόν, όπως προανέφερα, ξαφνιάστηκα αρκετά να δω τόσους «ανθρώπους» εκεί. Το φάσμα των συζητήσεων σε αυτή τη συνάντηση ήταν γεμάτο με αρκετές συζητήσεις για το τι γίνεται στον κόσμο σήμερα, έτσι υπήρχαν πολλές συζητήσεις για την ασφάλεια μέσα στη χώρα κι ένα από αυτά τα τρία πρόσωπα-κλειδιά, έχει ήδη αναλάβει τον ρόλο του πάνω σε αυτό, το κάνει βασικά τώρα. Είναι εκεί τώρα. Είναι σε αυτή τη θέση τώρα που μιλάμε.

Το μεγάλο θέμα εκείνη τη φορά ήταν το Ιράκ. Αυτό ήταν στο πρόγραμμά τους, αλλά επίσης, μετά εκπλήξεως, υπήρχαν πολλές συζητήσεις και ομιλίες για το Ιράν. Αυτό που με εξέπληξε και μ’ έκανε να ανοίξω τα μάτια μου διάπλατα, ήταν όταν έγινε αναφορά -ανοιχτή αναφορά, ήταν άνθρωποι που μίλαγαν με οικειότητα μεταξύ τους, δεν διαφωνούσαν ή φώναζαν- αλλά μίλαγαν με άνεση για την απροθυμία του Ισραήλ να επιτεθεί και να προκαλέσει το Ιράν σε μια ένοπλη σύρραξη. Αυτό ήταν κάτι που πραγματικά έκανε τις τρίχες του κεφαλιού μου να σηκωθούν.

Ήταν φανερό ότι η Ισραηλινή κυβέρνηση ήταν συνδεδεμένη με το τι συνέβαινε εκεί και είχε κάποιο ρόλο να παίξει ο οποίος είχε υπαγορευτεί έξω από τα Ισραηλινά σύνορα. Ένα χρόνο μετά το Ισραήλ, επιτέθηκε στο Χερτζμπολά στις Ιρανικές βάσεις υποστήριξης στο Λίβανο. Μετά στο δεύτερο πράγμα που αναφέρθηκαν και που μπορώ να το θυμηθώ πολύ καθαρά, ήταν αναφορά στην απροθυμία της Ιαπωνίας να δημιουργήσει σύγχυση μέσα στα τμήματα της Κινέζικης οικονομίας.

Πραγματικά δεν κατάλαβα γιατί μιλούσαν περί αυτού και σε τι θα μπορούσε να είναι σημαντικό. Αυτό που μου έμεινε από αυτό ήταν ότι καθώς φαίνεται η Ιαπωνική κυβέρνηση ή αυτοί στην Ιαπωνία, εξαναγκάζονταν ή είχαν διαταγές να κάνουν κάτι που θα ανέτρεπε ή θα καθυστερούσε την Κίνα στο να γίνει μια οικονομική δύναμη. Ειπώθηκε ότι η Κίνα δυναμώνει πολύ γρήγορα και το μόνο όφελος από αυτή την ανάπτυξη ήταν ο Κινεζικός στρατός ο οποίος εκσυγχρονίζονταν, που γινόταν περισσότερο από τα χρήματα που κέρδιζαν από την παγκόσμια αγορά.

Και μετά για πράγματα -εδώ δεν γίνεται να μην μιλάω υποκειμενικά Μπιλ. Γιατί μέχρι εκείνη την στιγμή θυμάμαι άρχισα να αισθάνομαι άρρωστος για τα θέματα τα οποία μιλούσαν και γέμισα ανησυχία για το τι ειπώθηκε. Ήμουν στο περιθώριο αυτής της συνάντησης και μπορούσα να αισθανθώ την ανησυχία να φουντώνει μέσα μου γιατί αυτά ήταν πράγματα που συζητούνταν μόνο ανεπίσημα. Δεν ανακοινώνονταν σε κανέναν. Ήταν πράγματα που τα ήξεραν ήδη μεταξύ τους.

Έτσι, μετά υπήρχαν ομιλίες για βιολογικά όπλα, το που και πότε θα χρησιμοποιούνταν και η χρονική στιγμή γι’ αυτό και η χρονική στιγμή φαίνεται ότι πάντα έπαιζε τον σπουδαιότερο ρόλο (στα σχέδιά τους). Μετά υπήρξαν περισσότερες συζητήσεις επικεντρωμένες στο πως θα έπρεπε το Ιράν να ενδώσει στρατιωτικά με σκοπό να προκαλέσει την επιθυμητή στρατιωτική αντίδραση από την Κίνα. Υπήρχε μια καθαρή προσδοκία να καθοδηγήσουν το Ιράν σε κάποιου είδους ένοπλη σύρραξη με τη Δύση, με την Κίνα μετά να έρχεται να βοηθήσει στρατιωτικά το Ιράν. Μέσω αυτής της καθοδήγησης ή η Κίνα ή το Ιράν θα χρησιμοποιούσαν κάποιο είδος πυρηνικού όπλου.

Καθώς ήδη ανέφερα, αυτοί οι «άνθρωποι» δεν έπαιρναν αποφάσεις. Συζητούσαν κάτι που ήδη είχε σχεδιαστεί, έτσι απλά μοιράζονταν μεταξύ τους τις πληροφορίες. 'Εγινε ολοφάνερο όσο αυτές οι συζητήσεις προχωρούσαν ότι το κεντρικό θέμα αυτής της συνάντησης ήταν το πότε θα «σκάσει το μπαλόνι» – το πότε όλα αυτά θα γίνουν. Άλλες ομιλίες επικεντρώνονταν και αφορούσαν τα οικονομικά, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, προστασία των περιουσιακών στοιχείων και για τον έλεγχο αυτών των πηγών για το πως θα αποφέρουν περισσότερα κέρδη. Μπορώ να προχωρήσω σε αυτή την αλυσίδα των γεγονότων τώρα Μπιλ, αν το θες.

-ΜΡ: Θα με ευχαριστούσε πραγματικά πολύ να προχωρήσουμε σε όσο περισσότερες λεπτομέρειες όσες αισθάνεσαι ότι μπορείς.

-Μ: Εντάξει. Τώρα όπως είπα και πριν, χρειαζόντουσαν ή τους Κινέζους ή τους Ιρανούς ένοχους για την πρώτη χρήση των πυρηνικών όπλων για να είναι σε θέση να δικαιολογήσουν το επόμενο στάδιο. Οι πληροφορίες που συνέλεξα από αυτή τη συνάντηση -και από αλλού- καθιστούν σίγουρο ότι οι Ιρανοί έχουν πραγματικά πυρηνικό εξοπλισμό τακτικού πολέμου. Δεν τον κατασκευάζουν οι ίδιοι. Τον απόκτησαν.

-ΜΡ: Μερικοί λένε ότι ίσως τον απόκτησαν από τους Ρώσους. Έχεις κάποια ιδέα περί αυτού;

-Μ: Πιστεύω προέρχεται από τους Κινέζους. Το λέω γιατί η Κινέζικη τεχνολογία χρησιμοποιούνταν, για πολλά χρόνια, στα οπλικά τους συστήματα. Παίρνουν οπλικά συστήματα και από τους Ρώσους επίσης, αλλά αυτά είναι περισσότερο οπλικά συστήματα αέρος-εδάφους, αμυντικά συστήματα. Τα τακτικά οπλικά συστήματα έρχονται από την Κίνα.

-ΜΡ: Αυτό σημαίνει ότι στην συνάντηση όπου άκουσες τις πληροφορίες, έγινε φορώντας το στρατιωτικό σου μπερέ, με την στρατιωτική σου εμπειρία και, έτσι κατάλαβες στρατηγικά και πολεμικά για τι πράγμα μιλούσαν και γιατί.

-Μ: Η συζήτηση έκλεινε προς το ότι οι Ιρανοί έχουν αυτού του είδους τα όπλα κι όχι στο ότι δεν τα έχουν. Νομίζω ότι η επισήμανση θα είχε γίνει εκεί, αν δεν τα είχαν. Δεν έγινε αναφορά στο ότι ΔΕΝ τα είχαν, αλλά στο ότι τα έχουν ήδη αυτά τα όπλα.

-ΜΡ: Κατάλαβα. Τώρα, δεν θέλω να σε βγάλω από το θέμα σου, αλλά υπάρχει η ενδεχόμενη αναλογία με την κατάσταση στο Ιράκ, όπου δυτικές κυβερνήσεις και στρατός, άσχετα αν ήξεραν την αλήθεια ή όχι, έλεγαν με βεβαιότητα στο κοινό ότι ο στρατιωτικός εξοπλισμός του Ιράκ ήταν πολύ μεγαλύτερος από ότι φαινόταν να είναι. Είναι πιθανόν να υπάρχει μια σύγχυση εδώ σε σχέση με τον εξοπλισμό του Ιράν; Ή νομίζεις ότι πραγματικά ήξεραν το τι οι Ιρανοί έχουν και τι μπορούν να κάνουν;

-Μ: Το να συγκρίνουμε με το Ιράκ είναι κάτι φυσικό. Όπως και να έχει όμως πιστεύω ότι σε αυτό που συζητάμε θα παραπλανούσε. Η υποστήριξη που είχε το Ιράκ στη διάρκεια του πολέμου Ιάν-Ιράκ ήταν περισσότερο από την δύση. Και φυσικά στον όρο «δύση» θα πρέπει να περιλάβουμε και το Ισραήλ, έτσι η πιθανότητα το Ιράκ να εφοδιαζόταν με πυρηνικά όπλα που δεν κατασκεύαζε το ίδιο, αλλά τα προμηθεύονταν από έξω, θα ήταν ακραίως χαμηλή.

Τώρα, η άλλη μεριά του νομίσματος είναι το Ιράν. Το Ιράν υποστηρίζεται συνεχώς από την Κίνα και μετά αργότερα από τους Ρώσους και, από άλλες χώρες επίσης. Η στρατιωτική αγορά είναι αρκετά ανοιχτή και σε αυτή θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε και τους Γάλλους οι οποίοι αρκετά ανεξάρτητα, εξάγουν τα όπλα τους όπου μπορούν. Ακόμα και σε «παραθυράκια» των συνθηκών περί εξαγωγής όπλων. Αλλά αυτό φτάνει λίγο πιό πέρα. Μιλάμε για μια χώρα η οποία χρησιμοποιήθηκε αρκετά επιτυχημένα από άλλη χώρα στην διάρκεια της επαναστατικής εποχής – όπου τους έβλεπαν σαν τους εχθρούς όλων των δυτικών χωρών, αλλά και των χωρών του Κόλπου επίσης.

-ΜΡ: Εννοείς, αναφέρεσαι στο Ιράν να έχει χρησιμοποιηθεί από την Κίνα;

-Μ: Από την Κίνα. Ναι. Φυσικά χρησιμοποιεί ο ένας τον άλλον. Η οικονομία της Κίνας εκσφενδονίζεται στα ύψη. Δεν ξέρω αν έπιασε ήδη την κορυφή ή όχι αλλά δεν μιλάω για αυτό. Αλλά για την ποσότητα του οπλισμού και το επίπεδο της τεχνολογικής ειδικότητας που το Ιράν λαμβάνει από τον Κινέζικο στρατό – φαίνεται αδιανόητο ότι κανένα πυρηνικό όπλο δεν θα συμπεριλαμβανόταν στα πακέτα που έφθαναν εκεί, άσχετα αν αυτά θα ελεγχόντουσαν από τους Επαναστατικούς Ιρανικούς Φρουρούς (Iranian Revolutionary Guards), ή συμμαχικά από τους Ιρανούς και τους Κινέζους μαζί. Δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι από ποιους. Αλλά θα επανέλθω σε αυτό που έλεγα πριν, ότι σε αυτή τη συνάντηση, η υπόθεση ήταν – και ήταν αρκετά ξεκάθαρο – ότι οι Ιρανοί ΕΙΧΑΝ τέτοια όπλα στην κατοχή τους επειδή δεν αναφέρθηκε το αντίθετο.

-ΜΡ: Κατανοητό. Και αυτό που πρόκειται να πεις στη συνέχεια είναι το πως αυτή η συνεργασία μεταξύ Ιράν και Κίνας πρόκειται να χρησιμοποιηθεί σαν ένας τρόπος να μπουν στην Κίνα – επειδή η Κίνα είναι ο κύριος στόχος τους. Έχω δίκιο;

-Μ: Δίκιο. Η Κίνα ήταν ο κύριος στόχος τουλάχιστον από τα μέσα της δεκαετίας του ‘70 – και πάλι, αυτή η πληροφορία την έλαβα από τρίτο χέρι έτσι δεν μπορώ να σας δώσω καμία απόδειξη από πρώτο χέρι επ’ αυτού – αλλά πάντα ήταν η Κίνα. Ήταν πάντα η Κίνα και αυτό θα είναι το μεγάλο γεγονός σε αυτόν τον χρονικό προσδιορισμό. Την Κίνα είναι που κυνηγούν τώρα και, πρόκειται για το πως θα εξαναγκάσουν και θα δημιουργήσουν το σενάριο όπου αυτός ο τύπος – λοιπόν, θα γίνει πόλεμος Μπιλ, θα γίνει πόλεμος – πρόκειται για το πως αυτός θα πραγματοποιηθεί και πως να τον κάνουν αποδεκτό σε όλους που ζουν εδώ στη δύση κι ο τρόπος που πρόκειται να γίνει αποδεκτός είναι με ένα κράτος σαν το Ιράν να χρησιμοποιείται σαν δόλωμα στο να χρησιμοποιήσει ένα πυρηνικό όπλο με σκοπό αυτό να επιφέρει την ανταλλαγή πυρών.

-ΜΡ: Ποιά δικαιολογία τότε, θα δώσουν, για να ξεγελάσουν την Κίνα στην ανάμιξη σε ένα πόλεμο, με ποιά αιτιολόγηση;

-Μ: Η Κίνα τότε θα σπεύσει να βοηθήσει το Ιράν, σχετικά πολύ γρήγορα, μιλάμε είναι αυτοί «Οι Δρόμοι προς την Ιερουσαλήμ» και θα πρέπει να ήταν έκπληξη ότι οι Κινέζοι έχουν τον δικό τους «Δρόμο προς την Ιερουσαλήμ» – να το πούμε έτσι- επειδή εκεί είναι το πετρέλαιο, η γραμμή της ζωής τους κι εκεί είναι που θα επεκταθεί η δύναμή τους πολύ πιο μακριά από εκεί που βρίσκεται μέχρι στιγμής.

-ΜΡ: Δεν κατάλαβα αυτό που είπες για την Ιερουσαλήμ. Ήταν μεταφορικό, εννοώντας το Ιράν;

-Μ: Ναι. Ήταν μεταφορικό. Αν και δεν σου το ανέφερα προηγουμένως, ξέρεις, μιλάνε για τον «Δρόμο προς την Ιερουσαλήμ» άνθρωποι σαν τον Μπένιαμιν Νετανιάχου το λένε αρκετά συχνά. Το είπε και ο Ομπάμα. Ο πρόεδρος της Κίνας το είπε επίσης, νομίζω είναι ο Χου Χιντάο. Χρησιμοποίησαν βασικά αυτήν τη μεταφορά. Ναι, το είπαν. Είναι εκεί που αυτός ο δρόμος βρίσκεται. Διαπερνά την Τεχεράνη έχοντας αυτή την κατεύθυνση και διαπερνά την Τεχεράνη και πάλι πηγαίνοντας προς την άλλη κατεύθυνση.

-ΜΡ: Μάλιστα, το χρησιμοποιείς λοιπόν σαν μεταφορά για τον επιθυμητό σκοπό, από κάτι που έγινε ήδη και κατορθώθηκε. Λες τότε λοιπόν, ότι υπάρχει ένα μακροχρόνιο σχέδιο το οποίο αποφασίστηκε καιρό πριν για να δημιουργηθεί η κατάσταση, να στηθεί η σκακιέρα, η παγκόσμια σκακιέρα, έτσι ώστε να γίνει πόλεμος με την Κίνα.

-Μ: Ακριβώς, περιληπτικά. Το έπιασες. Είναι μια μεγάλη σειρά από γεγονότα και, πολλά από αυτά έγιναν ήδη και μπορώ να πω ότι πάλι ο καιρός είναι κρίσιμος.

-ΜΡ: Τι συνέβη και, τι πρόκειται να συμβεί και, ποιο είναι το τελικό αποτέλεσμα του σχεδίου που θέλουν να ολοκληρωθεί, αν όλα προχωρήσουν όπως τα θέλουν να εξελιχθούν;

-Μ: Λοιπόν το σχέδιο είναι να ανάψει το φιτίλι στην Μέση Ανατολή ξανά, με ένα τρόπο που οι προηγούμενες πολεμικές συρράξεις να φαίνονται ασήμαντες. Θα συμπεριλάβει την χρήση των πυρηνικών όπλων και πάλι, για να δημιουργηθεί μια ατμόσφαιρα χάους και ακραίου φόβου, όχι μόνο στη Δύση αλλά σε όλο τον κόσμο και, να ορθώσουν αυτό που αναφέρθηκα σαν ενωμένες Δυτικές ολοκληρωτικές κυβερνήσεις και, για να το κάνουν αυτό η Κίνα πρέπει να βγει από το παιχνίδι πολιτικά και κοινωνικά, για να το επιτύχουν αυτό.

-ΜΡ: Λοιπόν αυτό που επιδιώκουν είναι ότι «σκοτώνουν δυο πουλιά με μια πέτρα». Το χρησιμοποιούν αυτό σαν δικαιολογία για να δημιουργήσουν αυτό -που πολλοί στο ιντερνέτ ονόμασαν Παγκόσμια Κυβέρνηση (One World Government), εκτός του ότι δεν θα περιλαμβάνει την Κίνα. Μιλάς για μια κλειστή συμμαχία των Δυτικών εθνών ενάντια σε αυτή την νέα απειλή.

-Μ: Πρόκειται ειδικότερα για τα Δυτικά έθνη, αλλά νομίζω πρέπει επίσης να συμπεριλάβουμε και την Ιαπωνία σε αυτό.

-ΜΡ: Τι γίνεται με την Ρωσία; Που στέκεται η Ρωσία;

-Μ: Νομίζω ότι η Ρωσία είναι επίσης ένας παίκτης. Για κάποιο λόγο το βλέμμα της Ρωσίας δεν είναι στραμμένο εκεί και, είναι απλά μια υπόθεση δική μου ότι η Ρώσικη κυβέρνηση, αυτή που είναι στην εξουσία σήμερα, βαδίζει χέρι με χέρι με τους κυρίαρχους παίκτες που βρίσκονται εδώ στη Δύση.

-ΜΡ: Μμ… Θέλεις να πεις ότι σε αυτή τη συνάντηση που παραβρέθηκες, η Ρωσία δεν αναφέρθηκε σαν σημαντικός παράγοντας.

-Μ: Όχι, όχι καθόλου. Το μόνο πράγμα που ακούστηκε ήταν η όλη ιδέα του να δημιουργήσουν μια κατάσταση χάους σε όλο τον κόσμο. Αυτό εννοεί την μετέπειτα χρήση των βιολογικών όπλων, την εξάπλωση της έλλειψης των τροφίμων, το οποίο θα επηρεάσει πάρα πολλές χώρες σε όλον τον πλανήτη, ακολουθούμενη από μαζική πείνα και αρρώστιες. Το μόνο που ακούστηκε για την Ρωσία να παίζει κάποιο ρόλο είναι μια παράξενη αναφορά που δεν μπορώ να την εξηγήσω και ίσως κάποιος άλλος μπορεί. Δεν μπορώ πραγματικά να σκεφτώ τίποτα πάνω σε αυτό. Αλλά μέσα σε αυτή τη συνάντηση ειπώθηκε ότι: «να προκαλεστεί ο Κινέζικός στρατός να επιτεθεί στην ανατολική Ρωσία.» Τώρα, δεν μπορώ να το αξιολογήσω αυτό και το γιατί αναφέρθηκε σε αυτή τη συνάντηση – απλά δεν ξέρω.

-ΜΡ: Εντάξει. Έτσι για να γυρίσουμε πίσω σε αυτό που είπα πριν από ένα λεπτό, για τα δυο πουλιά με μια πέτρα. Ένα σκοπός εδώ, λοιπόν, είναι να εγκαθιδρυθεί μια ενωμένη συμμαχία από δυτικές χώρες με ένα είδος ολοκληρωτικής «εκτάκτου ανάγκης πολεμικής σύρραξης», αυτό έχει την όψη βαρύ έλεγχου. Και η άλλη όψη είναι βασικά το να ανάψουν το φιτίλι σε αυτόν τον πόλεμο, ο οποίος θα έχει σαν αποτέλεσμα όλου του είδους τις χαοτικές καταστάσεις και υποθέτω ένα τεράστιο αριθμό ανθρώπων να πεθαίνουν κάπου.

-Μ: Ναι.

-ΜΡ: Ο Κινέζικος πληθυσμός; Ή όλοι σε αυτόν τον πλανήτη; Αποτελεί μέρος του σχεδίου τους για μείωση του πληθυσμού; Τι είπαν για αυτό;

-Μ: Λοιπόν, μίλησαν για την χρήση των βιολογικών μέσων, περιγράφηκε να είναι σαν μια γρίπη και θα επεκταθεί σαν μια πυρκαγιά. Θα υπάρξει γενετική επίθεση στους ανθρώπους, όχι σε όλους μαζί. Πως θα μπορούσε να γίνει αυτό … Δεν είμαι γενετιστής, πραγματικά δεν ξέρω. Κάποιος θα μπορούσε μονάχα να υποθέσει ότι είναι σε σύνδεση με τον Γενετικό Κώδικα (DNA) με κάποιο τρόπο και με τις διαφορές που βρήκαν στον Γενετικό Κώδικα. Αυτές οι διαφορές ανιχνεύτηκαν και οι ιοί μπορούν να κατασκευαστούν ώστε να μπορούσαν να σκοτώσουν κάποιο άτομο αρκετά γρήγορα.

-ΜΡ: Οι ιοί στοχεύουν στα χρωματοσώματα, αυτό θες να πεις; Στοχεύουν στα χρωματοσώματα ενός φυλετικού τύπου, ή κάτι πιο ειδικευμένο από αυτό;

-Μ: Ναι. Φυλετικού τύπου. Μπορώ να είμαι αρκετά απόλυτος σε αυτό. Μιλάνε για εξαφάνιση ολόκληρου τμήματος της ανθρώπινης φυλής, κάνοντάς το γενετικά.

-ΜΡ: Μιλάνε για το να καθαρίσουν τον δρόμο από τους Κινέζους επειδή είναι μια μεγάλη άβολη ομάδα ανθρώπων που δεν παίζουν με τους κανόνες των πλανητικών σχεδίων; Ή μιλάνε για αυτό σαν μια δικαιολογία να μειώσουν τον πληθυσμό του κόσμου, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτό και τις Δυτικές χώρες;

-Μ: Δεν μπορώ να σου απαντήσω σε αυτό. Από προσωπική άποψη, φαίνεται σίγουρα να είναι μια μείωση του πληθυσμού του κόσμου και να καταλήγει σε ένα ικανό ελεγχόμενο μέγεθος από αυτή τη κυβέρνηση που πρόκειται να έρθει, με σκοπό για αυτούς να έχουν τον έλεγχο που επιθυμούν. Σε άλλη περίπτωση δεν θα τον έχουν. Με αρρωσταίνει να μιλάω για αυτό τώρα, πραγματικά. Με αρρωσταίνει μέχρι τέλους το ότι θα προχωρήσουν να κάνουν αυτό το πράγμα, αυτά τα πράγματα που βασικά συζητήθηκαν. Μειώνουν τον πληθυσμό μέχρι σε αυτό που ψυχρά πιστεύουν να είναι ένα «εύχρηστο επίπεδο».

-ΜΡ: Μπορείς να άγεις από αυτή τη συνάντηση που συμμετείχες αυτά τα επίπεδα, ή κάποιους αριθμούς, ή τα ποσοστά, ή οτιδήποτε απτό που να θυμάσαι;

-Μ: Ναι. Μιλάει για τον μισό πληθυσμό.

-ΜΡ: Πω. Αυτό είναι πολλοί άνθρωποι.

-Μ: Ναι. Είναι. Θα μειώσουν τον πληθυσμό στο μισό του.

-ΜΡ: Τότε αυτό είναι περισσότερο από τους Κινέζους. Αυτό απαντά στην ερώτηση, έτσι;

-Μ: Λοιπόν σε μια πυρηνική σύρραξη – και πιστεύω ότι θα είναι περιορισμένης έκτασης πυρηνική σύρραξη – θα υπάρξει κάποιου είδους ανακωχή. Αναφέρθηκε αυτό, προσμένουν μια γρήγορη ανακωχή, αλλά όχι πριν εκατομμύρια θα έχουν ήδη πεθάνει, κατά βάση στη Μέση Ανατολή. Έτσι πιθανόν μιλάμε για το Ισραήλ εδώ, ο πληθυσμός του Ισραήλ να θυσιάζεται. Επίσης μέρη σαν την Συρία, τον Λίβανο, πιθανόν το Ιράκ, σίγουρα το Ιράν, ξέρεις, οι πόλεις και οι κύριες πόλεις, οι πυρηνικοί σταθμοί και λοιπά, αυτά τα πράγματα. Και μετά μια κατάπαυση του πυρός πριν γίνει ανεξέλικτο.

-ΜΡ: Μια κατάπαυση του πυρός πριν γίνει ανεξέλικτο;

-Μ: Ναι, είναι σαν ένα παιχνίδι πόκερ όπου ξέρουν ήδη το πως συμπεριφέρονται οι αντίπαλοι. Ξέρουν με τι έχουν να κάνουν. Ξέρουν ότι μπορούν να θέσουν σε εφαρμογή αυτό το σενάριο και ξέρουν ότι η τελευταία πράξη μπορεί να είναι μια κατάπαυση πυρός. Έχουμε λοιπόν αυτή τη κατάπαυση του πυρός και είναι μέσα σε αυτό το διάστημα που θα αρχίσουν να αναπτύσσουν πραγματικά το σχέδιό τους.

-ΜΡ: Ξέρεις πως;

-Μ: Ναι. Θα χρησιμοποιήσουν βιολογικά όπλα.

-ΜΡ: Ω Ω …

-Μ: Το προηγούμενο σενάριο θα δημιουργήσει τις συνθήκες όπου τα βιολογικά όπλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Και τώρα φαντάσου ένα κόσμο, μια μεταπολεμική περίοδος ενός πυρηνικού πολέμου, ή περιορισμένου πυρηνικού πολέμου, σε απόλυτο χάος, οικονομική κατάρρευση, ολοκληρωτικές κυβερνήσεις να αναλαμβάνουν την εξουσία.

-ΜΡ: Και μεγάλες καταστροφές για υποδομή.

-Μ: Τους ανθρώπους να ζουν σε απόλυτο φόβο και πανικό – αυτό είναι το τι θα γίνει μετά. Έτσι έχεις ένα σενάριο… και αυτό για άλλη μια φορά, συζητήθηκε και, μπορώ να μπω και σε κάποιες λεπτομέρειες για το πως οι άνθρωποι θα ελέγχονται περισσότερο και κανένας δεν θα βγει να αναλύσει το τι συνέπειες θα έχει αυτό που γίνεται επειδή η ασφάλειά τους και η προστασία τους θα είναι τοποθετημένα αποκλειστικά στα χέρια αυτών που λένε ότι μπορούν να τα διατηρήσουν στο καλύτερο.

Θα είναι σε αυτό το επερχόμενο χάος ενός μεταπολεμικού πυρηνικού πολέμου όπου αυτά τα βιολογικά όπλα θα παραταθούν σε ένα σκηνικό όπου δεν θα υπάρχει καμία υποδομή, κανένα προστατευτικό δίχτυ, για οποιονδήποτε να αντιμετωπίσει αυτού του είδους την βιολογική σφαγή. Πρέπει να σημειωθεί, για αυτούς που έχουν άγνοια, ότι τα βιολογικά όπλα είναι τόσο αποτελεσματικά όσο τα πυρηνικά, απλά το αποτέλεσμα χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο – αυτή είναι η διαφορά.

-ΜΡ: Ναι. Τώρα, αυτή η εξαπόλυση των βιολογικών όπλων που θα ακολουθήσει την κατάπαυση του πυρός, είναι κάτι που θα γίνει μυστικά, σαν όλως ξαφνικά οι άνθρωποι θα αρχίσουν να αισθάνονται άρρωστοι και κανείς δεν θα ξέρει από που ήρθε; Ή θα είναι κάποιο φανερό όπλο που θα το καταστήσει ολοφάνερο σε όλους;

-Μ: Δεν νομίζω ότι θα είναι φανερό, επειδή οι κάτοικοι της Κίνας πρόκειται να χτυπηθούν από την γρίπη! Έτσι θα υπάρξει μια παγκόσμια επιδημία γρίπης, ίσως, μια χώρα σαν την Κίνα – ή η Κίνα, γατί για την Κίνα μίλησαν – θα είναι αυτή που θα υποφέρει τα περισσότερα.

-ΜΡ: Μάλιστα. Τώρα, αν ήσουν Κινέζος στρατιωτικός διοικητής, τι θα έκανες σε αυτή τη περίπτωση; Υποθέτω ότι θα το ανταπέδιδες.

-Μ: Ναι έτσι είναι. Η μορφή της ανταπόδοσης που θα μπορούσαν να κάνουν οι στρατιωτικές δυνάμεις της Κίνας δεν θα ήταν με τα ίδια όπλα που υπάρχουν στη Δύση. Ο τύπος των όπλων που η Δύση μπορεί να επιδείξει και σε πολύ γρήγορη ανταπόκριση ξεπερνάει κατά πολύ το τεχνολογικό επίπεδο των Κινεζικών οπλικών δυνάμεων μέχρι στιγμής – αν και καλυτερεύουν όσο περνάει ο καιρός. Αλλά όταν μιλάω για την Κίνα, μιλάμε για τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (Peoples Liberation Army), τον Λαϊκό Στρατό, που συγκεντρώνεται πολύ γρήγορα και, μιλάμε για μαζικές μετακινήσεις πεζικού με κάποιους τρόπους σε ζώνες όπου μπορούν να αμυνθούν με τον αντίστοιχο αριθμό των αντιπάλων.

Και σε αυτόν τον τύπο της αψιμαχίας που θα είναι πυρηνικός – γι αυτό το ανέφερα από την αρχή κιόλας- θα υπάρξει ένας συμβατικός πόλεμος στην αρχή, μετά γρήγορα θα περάσει σε πυρηνικό με κάποιους από τους δυο ή τους Ιρανούς ή τους Κινέζους να σπρωχτούν στην πρώτη ενέργεια, αυτό θα γίνει επειδή δεν θα είναι σε θέση να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους με πληρότητα ενάντια στα συμβατικά όπλα που μπορεί να χρησιμοποιήσει η Δύση χωρίς να χρησιμοποιήσει πρώτα τα πυρηνικά.

-ΜΡ: Μάλιστα. Δηλαδή οι Κινέζοι θα υποχρεωθούν να προχωρήσουν σε προκαθορισμένο χτύπημα.

-Μ: Ναι, θα τους αφαιρεθούν όλες οι δυνατότητές τους… οι δυνατότητές τους αντίποινων θα τους αφαιρεθούν αρκετά γρήγορα και δεν θα έχουν τον χρόνο να ανασυνταχτούν.

-ΜΡ: Εντάξει, τώρα το τι περιγράφεις εδώ είναι η κατάσταση πριν την κατάπαυση πυρός, όταν η Κίνα θα σπρωχτεί να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα.

-Μ: Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα να το βλέπαμε σε στάδια. Έτσι μιλάμε για ένα συμβατικό πόλεμο ξεκαθαρίσματος, αυτός ο πόλεμος μετά θα αποσπάσει την χρήση των πυρηνικών όπλων ή από τους Κινέζους ή από τους Ιρανούς. Πιο πιθανόν από το Ιράν, για να το σταματήσουν να εξαπλωθεί. Μετά μιλάμε για ανταλλαγή πυρός και μετά για μια κατάπαυση πυρός πριν υπάρξει μια κατάσταση που δεν θα περιορίζεται σε μια γεωγραφική περιοχή.

-ΜΡ: Πως θα μοιάζει αυτό; Θα είναι παγκόσμιο; Για παράδειγμα, μιλάς για πυρηνικά όπλα σε Αμερικάνικη περιοχή, στην Ευρώπη και πάει λέγοντας;

-Μ: Όχι. Δεν αναφέρθηκε παγκόσμιος πυρηνικός πόλεμος. Μίλησαν για απλό περιορισμένο γεωγραφικά, στην Μέση Ανατολή.

-ΜΡ: Βασικά πολλοί θα αναφερθούν σε αυτόν σαν τον πόλεμο του Αρμαγεδώνα, τον πόλεμο που προφητεύτηκε.

-Μ: Ναι. Σωστά. Για αυτούς που το ψάχνουν έτσι, ξέρεις, στα σίγουρα υπογραμμίζει μια χρονική περίοδο όπου παρόμοια πράγματα λέει ότι θα συμβούν. Αλλά κατά τα φαινόμενα όχι με τον τρόπο που νόμιζαν ότι θα γίνει, επειδή, δεν μπορώ να το επισημάνω περισσότερο, οι άνθρωποι γενικά θα τοποθετηθούν σε μια τέτοια κατάσταση πανικού και φόβου, που θα εύχονται παντού για μια ισχυρή κυβέρνηση. Δεν θα τις ονομάσουν ολοκληρωτικές κυβερνήσεις, θα είναι στρατιωτικές κυβερνήσεις με μια πολιτική κυβέρνηση ακόμα στην εξουσία αλλά σε περιορισμένους ρόλους. Ο στρατός θα δίνει τις εντολές – με τον ίδιο τρόπο που ένας στρατηγός κάνει στο Αφγανιστάν, ή προηγουμένως στο Ιράκ. Ο στρατηγός εν ενεργεία αναλαμβάνει τα ηνία. Δίνει τις εντολές. Έτσι πρέπει να φανταστούμε το ίδιο πράγμα σαν σε μια χώρα που έχουν δικτατορική κυβέρνηση, να δίνουν τις διαταγές, με τη λεγόμενη «εκλεγμένη» κυβέρνηση σχεδόν χωρίς καμία εξουσία. Η δικτατορική κυβέρνηση θα προστατεύσει τους ανθρώπους που ζουν σε αυτές τις χώρες που θα υποστούν τα χτυπήματα αυτού του είδους του πολέμου.

-ΜΡ: Τώρα κάποιος που θα το διαβάσει αυτό θα αναρωτηθεί: Εντάξει, ώστε αυτό ήταν που συζητούσαν το 2005. Πως μπορείς να γνωρίζεις αν αυτό το σχέδιο είναι ακόμη ενεργό, ότι οι καταστάσεις δεν άλλαξαν δραστικά, ότι το δεν το εγκατέλειψαν εντελώς, ότι δεν συνέβη κάποιου είδους στροφή 180 μοιρών ή κάποια αποκάλυψη; Τι σε κάνει να είσαι τόσο σίγουρος ότι είναι ακόμη σε εξέλιξη;

-Μ: Εξ αιτίας των γεγονότων που έχουν συμβεί από το 2005. Νομίζω ότι είναι μάλλον ο πιο λογικός τρόπος να το δει κανείς. Είχαμε ήδη μια δήθεν οικονομική κατάρρευση. Δεν ήταν μια κατάρρευση, Ήταν μια επικέντρωση της οικονομικής δύναμης. Αυτό συνέβη. Σίγουρα συνέβη στις ΗΠΑ. και είναι πολύ σίγουρο ότι συνέβηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και είναι πολύ σίγουρο ότι συνέβη στη Γαλλία και τη Γερμανία. Έτσι οι πιο σημαντικοί παίχτες στο Δυτικό κόσμο επικέντρωσαν τις οικονομικές τους περιουσίες.

-ΜΡ: Συζητήθηκε κάτι σχετικό στη συνάντηση;

-Μ: Ναι! Χρειάστηκε ένα αρκετά μεγάλο μέρος από το χρόνο της συνάντησης, συζητώντας σχετικά με τι πρόκειται να συμβεί. Σκέψου λίγο που έλαβε μέρος η συνάντηση — στο Κεντρικό Λονδίνο. Το Κεντρικό Λονδίνο είναι το οικονομικό επίκεντρο του κόσμου. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό.

-ΜΡ: Έτσι αυτό που λες είναι ότι όλα αυτά που συνέβησαν σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα αυτού του σχεδίου.

-Μ: Ακριβώς -κι όλες οι ετοιμασίες που χρειαζόταν να γίνουν, πριν αυτού του είδους η σύρραξη συμβεί, είχαν ήδη επίσης δρομολογηθεί.

-ΜΡ: Όπως τι; Σε τι αναφέρεσαι;

-Μ: Λοιπόν μιλάμε για κάποιους αριθμούς σε στρατηγικές θέσεις που θα αναλάβουν δράση. Ας δώσουμε ένα καλό παράδειγμα εδώ και αυτό είναι που κατά πάσα πιθανότητα οι περισσότεροι άνθρωποι στο Η. Βασίλειο αγνοούν, είναι ότι στη Βρετανική βιομηχανία ιδιωτικής ασφάλειας εργάζονται περίπου 500.000 άνθρωποι, οι οποίοι είναι πολύ περισσότεροι από το Βρετανικό στρατό. Ο Βρετανικός στρατός έχει πολύ μικρότερο αριθμό στρατιωτών από αυτόν. Ο Βρετανικός στρατός είναι περίπου διακόσιες χιλιάδες. Μιλάμε δηλαδή ότι 500.000 άνθρωποι εργάζονται στο τομέα ιδιωτικής ασφάλειας αυτή τη στιγμή.

Τώρα πριν από το 2005, δεν υπήρχε καμία ρύθμιση γι' αυτό. Δεν υπήρχε εκπαίδευση γι' αυτούς. Δεν υπήρχε καμιά ενοποίηση αυτού του ανθρώπινου δυναμικού. Και στο παρασκήνιο — και αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι έπρεπε να είναι σε θέση να γνωρίζουν, ιδιαίτερα όσοι ζουν στο Η. Βασίλειο –υπήρξε η νομοθετική ρύθμιση του 2001 για τον τομέα της ιδιωτικής ασφάλειας. Λοιπόν, αυτή η ρύθμιση σήμαινε ότι οποιοσδήποτε εργαζόταν για τον ιδιωτικό τομέα έπρεπε να υποβληθεί σε κάποια εκπαίδευση. Επίσης θα τους γινόταν αστυνομικός έλεγχος και έχει κάποιο νόημα για τον πολίτη ότι οι άνθρωποι που εργάζονται σε τομείς όπως η ιδιωτική ασφάλεια θα έπρεπε να ελέγχονται από την αστυνομία.

Αυτοί οι αστυνομικοί έλεγχοι … όλα φανερώνονται. Δεν είναι μόνο αν έχεις κάνει κάποιο έγκλημα ή όχι. Πίστεψε με, μπορείς να μάθεις πολλά περισσότερα για ένα άτομο μέσα από έναν αστυνομικό έλεγχο και μετά είναι η εκπαίδευση. Αυτή η εκπαίδευση είναι σχετική με τον έλεγχο των συγκρούσεων: τι να κάνεις την ώρα της σύγκρουσης, πως να τη χειριστείς, πως να την ελέγξεις και μετά εκπαιδεύονται πως να χρησιμοποιούν ελεγχόμενη δύναμη και συνεχίζεται από κει.

-ΜΡ: Δηλαδή μιλάς για το χειρισμό λαϊκών εξεγέρσεων και λοιπά. Αυτά είναι όλα στημένα γι’ αυτόν το λόγο.

-Μ: Πράγματι. Μπορείς να πάρεις σαν παράδειγμα τις διαδηλώσεις που έγιναν μετά από την εισβολή στο Ιράκ το 2003, εδώ στο Η. Βασίλειο και στη Δυτική Ευρώπη και επίσης στις ΗΠΑ, αλλά κυρίως στη Δυτική Ευρώπη. Ήταν σχεδόν σαν ένας μαζικός ξεσηκωμός κατά του πολέμου στο Ιράκ. Αυτό δεν θα επαναληφθεί ξανά. Δεν θα ξανασυμβεί. Αλλά οι άνθρωποι σ’ αυτόν τον τομέα χρειάζονται να έχουν την ισχύ του νόμου για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, γιατί ακόμη θα προστατεύουν περιουσίες, ακόμη θα κάνουν τη δουλειά τους. Και την ώρα που μιλάμε ο Όμιλος Ιδιωτικής Ασφάλειας αναζητεί και λαμβάνει περισσότερες δυνάμεις από αυτές που ήδη τους έχουν δοθεί. Ήδη τους έχει δοθεί η άδεια να λειτουργούν νόμιμα μέσα στο κοινωνικό περιβάλλον. Τώρα παίρνουν τις πρόσθετες αστυνομικές εξουσίες που χρειάζονται.

Αυτό δεν ισχύει μόνο γι’ αυτούς τον Βρετανικό τομέα ιδιωτικής ασφάλειας, είναι και αυτοί που ονομάζονται «πολιτικά όργανα εφαρμογής της τάξης»: ελεγκτές του παρκινγκ, τέτοιου είδους θέσεις, όργανα της δημοτικής αστυνομίας, αυτοί που βοηθούν την αστυνομία για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, αποκτούν εξουσίες ανάλογες με τις ευθύνες που χρειάζονται για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους αποτελεσματικά. Έτσι μιλάμε για την εξουσία να μπορούν να συλλάβουν, την δύναμη της προσωποκράτησης, μιλάμε σε αυτές τις γραμμές και πρόκειται να συμβεί.

-ΜΡ: Αυτό συμβαίνει επίσης και σε άλλες δυτικές χώρες, μήπως γνωρίζεις;

-Μ: Λοιπόν, ήδη συμβαίνει σε άλλες δυτικές χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, όπου υπάρχουν πολλές διαφορετικές αστυνομικές δυνάμεις που συνεργάζονται. Δεν υπάρχει μια αστυνομική δύναμη, όπως ήταν κάποτε, που μπορούσες να αναγνωρίσεις και να πεις: Λοιπόν, αυτή είναι η αστυνομία. Έχουμε κι άλλα πρακτορεία και όλα φέρουν παρόμοιες εξουσίες. Αλλά αυτές οι εξουσίες δεν υπάρχουν εντός της Βρετανικής ιδιωτικής ασφάλειας αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν ήδη στις ΗΠΑ και είναι κυρίως το Αμερικανικό μοντέλο που χρησιμοποιείται εδώ.

-ΜΡ: Πως μπορείς να είσαι τόσο σίγουρος, ότι αυτό λίγο πολύ βρίσκεται εντός χρονικών ορίων, ακόμη κι αν η συνάντηση που παρευρέθηκες, συνέβη πριν από τέσσερα χρόνια.

-Μ: Σχεδόν πριν από πέντε χρόνια. Το μόνο που μπορώ να πω, Μπιλ, είναι ότι μόνο αν λάβεις υπ’ όψη αυτά που έχω αναφέρει κι αν αυτό θυμίζει κάτι σε οποιονδήποτε – η επαλήθευση αυτών που έχω πει μπορεί να διαπιστωθεί από όποιον επιθυμεί να το κάνει. Δεν είναι όλα κρυφά. Δεν είναι δυνατόν να τα κρύψουν όλα και τότε μπορούν να βάλουν τα κομμάτια του παζλ μαζί μόνοι τους και θα βρουν ότι είναι πολύ αξιόπιστα.

-ΜΡ: Ναι. Πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι πολύ αξιόπιστα, πράγμα το οποίο σε προσγειώνει. Από την αρχή της συζήτησης μας, είπες ότι αυτή ήταν μια κούρσα ενάντια στο χρόνο από τη δική τους άποψη. Γιατί;

-Μ: Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρόκειται να συμβούν μέσα στα επόμενα χρόνια και όλα θα έχουν σχέση με την εξουσία. Μερικά από αυτά, δεν τα κατανοώ πλήρως κι εγώ, να είμαι ειλικρινής μαζί σου. Αλλά απ’ ότι καταλαβαίνω, υπάρχουν αρκετές εναλλαγές δυνάμεων που συμβαίνουν και κυρίως αυτοί που ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας όχι μόνο για εκατοντάδες χρόνια, αλλά για χιλιάδες χρόνια, επιθυμούν αυτό να συνεχιστεί και με σκοπό να γίνει αυτό, μια ακολουθία γεγονότων πρέπει να κατασκευαστούν ώστε να πετύχουν το σκοπό τους. Αυτό που σου περιέγραψα είναι κατά πάσα πιθανότητα το πρώτο σκέλος.

Έτσι, θα κατευθυνθούμε προς αυτή τη σύρραξη, και μετά από αυτό και μπορώ να σου δώσω ένα χρονοδιάγραμμα για το πότε πρόκειται να συμβεί, θα συμβεί ένα γεωφυσικό γεγονός στη Γη το οποίο θα επηρεάσει τους πάντες. Λοιπό, μέχρι τότε όλοι θα έχουμε επιβιώσει ένα πυρηνικό και βιολογικό πόλεμο. Ο πληθυσμός της Γης, αν συμβούν αυτά, θα μειωθεί δραστικά. Και όταν αυτό το γεωφυσικό γεγονός θα λάβει μέρος, τότε από αυτούς που θα απομείνουν θα επιζήσουν οι μισοί. Και αυτοί που θα επιβιώσουν, θα καθορίσουν ποιος θα οδηγήσει το πλανήτη και τον επιζώντα πληθυσμό στην επόμενη εποχή. Έτσι μιλάμε για μια μετά-κατακλυσμική εποχή. Ποιος θα έχει την εξουσία; Ποιος θα έχει τον έλεγχο; Όλα έχουν να κάνουν μ’ αυτό. Και αυτός είναι ο λόγος που προσπαθούν απελπισμένα ώστε να συμβούν αυτά τα γεγονότα σύμφωνα με ένα χρονοδιάγραμμα. Γιατί αλλιώς δεν θα τα καταφέρουν.

-ΜΡ: Εντάξει. Άσε με να παίξω το δικηγόρο του διαβόλου εδώ, και μίλα μου από τη δική σου σκοπιά, που έχεις δηλαδή πάρα πολύ μεγάλη και σε βάθος στρατιωτική εμπειρία και είσαι εξοικειωμένος με το στρατιωτικό τρόπο σκέψης. Γιατί αυτός ο πόλεμος και η καθίδρυση μια απολυταρχικής κυβέρνησης, και η ατμόσφαιρα του φόβου, και λοιπά και λοιπά, γιατί χρειάζονται όλα αυτά τη στιγμή που θα συμβεί αυτό το γεωφυσικό γεγονός, όπως είπες, το οποίο θα αναστατώσει περαιτέρω τις υποδομές, θα έχει σαν αποτέλεσμα πολλούς θανάτους, θα υπάρχουν καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης σ’ ολόκληρο το κόσμο, σεισμοί, τσουνάμια κι ένας θεός ξέρει τι άλλο. Αυτό και μόνο θα δικαιολογούσε στρατιωτικό νόμο στις περισσότερες χώρες και καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης και αυτές οι ίδιες φατρίες θα μπορούσαν εύκολα να δικαιολογήσουν τον έλεγχο της εξουσίας σε τέτοιου είδους έκτακτης ανάγκης. Γιατί ο πόλεμος μέρος αυτού του σεναρίου; Δεν το καταλαβαίνω αυτό.

-Μ: Νομίζω ότι πρέπει να το κοιτάξεις από μια διαφορετική πλευρά. Μετά από ένα κατακλυσμικό γεγονός, θα υπάρχουν λίγες ή καθόλου κατασκευές. Και αν δεν υπάρχουν κατασκευές, αυτό σημαίνει ότι κάποιες κατασκευές θα πρέπει να δημιουργηθούν στη θέση τους. Μια κατασκευή θα πρέπει να στηθεί πριν συμβεί αυτό, και με μια σιγουριά ότι επιβιώσει από αυτό που πρόκειται να συμβεί -ώστε να μπορούν να σταθούν όρθιοι την επόμενη μέρα, και να παραμείνουν στην εξουσία και να έχουν την εξουσία που απολάμβαναν πιο πριν.

-ΜΡ: Έτσι, αυτό είναι μια αιτιολογία για να ενισχύσουν τα κρίσιμα τμήματα των υποδομών –στην πραγματικότητα μια προετοιμασία για το κατακλυσμό- τα οποία σε συνηθισμένους καιρούς δεν θα ήταν τόσο ισχυρά. Αυτό είναι που θέλεις να πεις;

-Μ: Πράγματι. Αυτοί θα πρέπει να οργανωθούν τώρα. Θα πρέπει να τοποθετήσουν τη βάση δύναμης τους σωστά στη θέση της και ο μόνος τρόπος για να το πετύχουν αυτό είναι με το να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για να συμβεί αυτό, π.χ. μια σύρραξη. Μπορούμε όλοι να κοιτάξουμε πίσω στη διάρκεια της ιστορίας. Κάθε πόλεμος επιτυγχάνει ένα σκοπό. Εκτός από την δυστυχία, την ανθρώπινη δυστυχία που δημιουργεί, πάντα επιτυγχάνει κάποιο σκοπό κι ο σκοπός πάντα ήταν με τη πλευρά του νικητή. Έτσι, βλέπουμε αυτό το ολιγαρχικό καθεστώς, το οποίο πιστεύω ότι είναι ήδη ολιγαρχικό έτσι κι αλλιώς. Εννοώ ότι δεν έχουμε καμία δημοκρατία. Κανένας δεν έχει λόγο. Αυτό έχει ήδη αποφασιστεί υπεράνω από μας.

Δεν μετράμε. Στ’ αλήθεια δεν μετράμε. Αυτοί μετράνε και η δύναμη τους μετράει και αυτό είναι το μόνο πράγμα για το οποίο είναι σίγουροι. Πιστεύω ότι αν μπορούσες να μπεις στο τρόπο σκέψης κάποιου που λειτουργεί μ’ αυτόν τον τρόπο, θα κατανοήσεις τι πρόκειται να κάνει και γιατί το κάνει και γιατί θέλει να ελέγξει το τέλος του παιχνιδιού και να έχει την εξουσία στο τέλος, χωρίς να πάθει τίποτα.

-ΜΡ: Μήπως έχεις κάποιες ενδείξεις για το πότε θα συμβεί; Αυτό υπονοεί, από αυτό που λες, ότι κατά κάποιο τρόπο περιμένουν κάτι να συμβεί κοντά χρονικά;

-Μ: Όχι, αυτό στ’ αλήθεια δεν επικεντρώνεται γύρω στις 21 Δεκεμβρίου του 2012. (γέλια) Έχω βάσιμες υποψίες ότι θα είναι κάτι διαφορετικό, ίσως κάτι άλλο για όλους. Στ’ αλήθεια δεν γνωρίζω. Αλλά σίγουρα εκείνη τη χρονική περίοδο θα βρισκόμαστε σε μια σύρραξη που θα κρατήσει όσο πρέπει να κρατήσει. Αλλά μιλάμε σχετικά στα επόμενα χρόνια μετά το 2012, όταν αυτό το γεωφυσικό γεγονός θα λάβει μέρος. Υπολόγισα ότι θα συμβεί μέσα στη διάρκεια της ζωής μου, φυσικά μπορεί να κάνω και λάθος στον χρόνο.

-ΜΡ: Εντάξει. Λοιπόν, επέτρεψε μου να το ξαναπώ σε σένα, αυτή την ακολουθία των γεγονότων που περιγράφεις: την πυρηνική ανταλλαγή και τη ανακωχή και μετά τη χρήση των βιολογικών όπλων, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τέτοιο χάος που θα χρειαστεί μια γενιά για να τα ξαναχτίσουν από την αρχή και στη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου θα πρέπει να υπάρχει κάποιου είδους βαριάς ολιγαρχικής υποδομής με σκοπό να αντέξουν αυτή τη συνεχόμενη κατάσταση έκτακτης ανάγκης και την ανακατασκευή και τότε σ’ αυτό το διάστημα, πρόκειται να συμβεί αυτό το σοβαρό γεωφυσικό γεγονός … αλλά θα πρέπει να αρχίσουν όσο γίνεται πιο γρήγορα. Έτσι δεν είναι;

-Μ: Αυτό είναι σωστό. Ακριβώς έτσι.

-ΜΡ: Νομίζεις ότι γνωρίζουν πότε θα συμβεί ή νομίζεις ότι νομίζουν θα συμβεί απλά «κάποτε»;

-Μ: Ναι, νομίζω ότι έχουν πολύ καλή ιδέα, του πότε πρόκειται να συμβεί. Δεν γνωρίζω πότε όμως είναι αυτό. Εντούτοις έχω αυτή τη δυνατή διαίσθηση ότι θα συμβεί στη διάρκεια της ζωής μου, ας πούμε μέσα σε 30 χρόνια. Θα μπορούσες να το φέρεις ακόμη πίσω — ανάμεσα στο τώρα και σε δέκα χρόνια, ανάμεσα στο τώρα και σε πέντε χρόνια. Ξέρεις, στ’ αλήθεια δεν γνωρίζω. Μακάρι να γνώριζα. Είναι κάτι που θα ήθελα πολύ να μάθω, αλλά τώρα μπήκαμε σ’ αυτή τη περίοδο στην οποία αυτό το γεωφυσικό γεγονός πρόκειται να συμβεί, όταν υπολογίσουμε το διάστημα του χρόνου που πέρασε τη τελευταία φορά περίπου πριν από 11.500 χρόνια, κυκλικά. Τώρα είναι αναμενόμενο να συμβεί ξανά.

Σε πιο βαθμό πρόκειται να επηρεάσει το κόσμο, μπορούμε μόνο να φανταστούμε και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν σχέδια για κάθε ενδεχόμενο σε ετοιμότητα ακριβώς τώρα, για να συμβεί αυτό το γεγονός, γιατί πιστεύω ότι είναι ευρέως γνωστό σ’ αυτούς τους κύκλους. Το κατανοούν ότι πρόκειται να συμβεί. Μπορεί να έχουν ένα χρονοδιάγραμμα, και απ’ ότι φαίνεται είναι πιθανό να έχουν. Πάλι, είναι ένα από αυτά τα πράγματα – θα ήταν ασύλληπτο αν δεν το γνώριζαν. Εννοώ, τα καλύτερα μυαλά στο κόσμο θα εργάζονται πάνω σ’ αυτό. Ξέρεις; Και όλοι τους το γνωρίζουν, και εγώ προσωπικά, όχι.

-ΜΡ: Συζητήθηκε αυτό στη συνάντηση καθόλου;

-Μ: Όχι, δεν συζητήθηκε καθόλου στ’ ανοιχτά. Άσε με να σου δώσω μια περίληψη αυτών που συζητήθηκαν στη συνάντηση. Το Ιράν θα δεχτεί επίθεση. Η Κίνα θα κινηθεί προς βοήθεια του Ιράν, για να προστατεύσει τα συμφέροντα της. Πυρηνικά όπλα θα χρησιμοποιηθούν είτε από το Ιράν ή τη Κίνα, με το Ισραήλ να κάνει τη πρώτη χρήση. Το περισσότερο μέρος από τη Μέση Ανατολή θα γίνει ερείπια. Εκατομμύρια θα πεθάνουν σε ένα μικρό χρονικό διάστημα. Η Κίνα θα μπει με τη βία σε Ρώσικο έδαφος για να επεκτείνει τα όρια της ανακωχής. Μετά από αυτό, βιολογικά όπλα θα χρησιμοποιηθούν κατά της Κίνας. Η Κίνα θα «αρπάξει ένα κρύωμα».

Απ’ ότι καταλαβαίνω υπάρχει κάποιου είδους συμμαχία σε εξέλιξη ανάμεσα σε κάποιους κακόβουλους εξωγήινους και το Η. Βασίλειο, τις ΗΠΑ και άλλες δυτικές χώρες, και σ’ αυτές συμπεριλαμβάνεται και η Ιαπωνία. Ξανά, όταν μιλάμε για μια συμμαχία με κακόβουλους εξωγήινους, η οποία λειτουργεί στα πλαίσια των απόκρυφων προγραμμάτων, υπάρχει μια ανταλλαγή τεχνολογιών που συμβαίνει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Δηλαδή, υπάρχει μια ανάμειξη εκεί, και αυτή την ανάμειξη δεν μπορώ να την εξηγήσω κι εγώ ο ίδιος.

Επίσης κατανοώ ότι υπάρχουν περισσότερες ανθρωπιστικές και ανιδιοτελής εξωγήινες υπάρξεις, που εργάζονται ενάντια σ’ αυτό το χρονοδιάγραμμα και κατά κάποιο τρόπο διατηρούν μια αβέβαιη ισορροπία χωρίς οι ίδιοι να αναμειγνύονται άμεσα. Ξανά, δεν μπορώ να το εξηγήσω πλήρως αυτό, αλλά έχω κάποια διαίσθηση ότι αυτό δουλεύει και υπάρχουν και άλλες πτυχές της εμπειρίας μου που με οδήγησαν να κάνω αυτή τη δήλωση, αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Έτσι αυτό για το οποίο μιλάμε είναι ότι οι δυνάμεις της Δύσης επιθυμούν ένα «τέλειο πόλεμο», το κάνουν αυτό σ’ όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα μέχρι σήμερα, γιατί αυτό το χρονοδιάγραμμα υπάρχει πάρα πολύ καιρό. Δηλαδή μιλάμε για δεκαετίες ή και αιώνες από τότε που το χρονοδιάγραμμα αυτό είναι σε λειτουργία. Επίσης πιστεύω ότι είναι αρκετά σημαντικό, να συσχετιστεί αυτό το χρονοδιάγραμμα με την άλλη παραπομπή της, την οποία έχω ακούσει πολλές φορές μέχρι τώρα και τη λένε:

Η ΑΓΓΛΟΣΑΞΟΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

Αισθάνομαι ότι είναι σημαντικό να το προσθέσουμε, γιατί μπορεί να θυμίζει κάτι σε μερικούς ανθρώπους, μιας και δεν νομίζω ότι έχει αναφερθεί ξανά.

-ΜΡ: έχω ακούσει αυτή τη φράση ξανά. Δεν θέλω να παρεκκλίνω εδώ, αλλά η επισήμανση που έχω εναντίον του – την οποία πραγματικά αρχίζω να κατανοώ, και είναι ανατριχιαστικό όσο γίνεται, από αυτά που λες- είναι ο λόγος γιατί ονομάζεται Η Αγγλοσαξονική Αποστολή, ο οποίος είναι βασικά το σχέδιο της εξάλειψης των Κινέζων, ώστε μετά το κατακλυσμό και όταν όλα θα ξαναχτιστούν, θα είναι οι Αγγλοσάξονες που θα σε θέση να ξαναχτίσουν και να κληρονομήσουν τη νέα Γη, χωρίς κανέναν άλλο τριγύρω. Έτσι δεν είναι;

-Μ: Αν είναι αυτό σωστό, πραγματικά δεν ξέρω, αλλά θα συμφωνήσω μαζί σου. Σ’ όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα τουλάχιστο, ακόμη και στο 19ο και 18ο αιώνα, η ιστορία αυτού του κόσμου, έχει κατά κύριο λόγο διαχειριστεί από τη Δύση και από τη Νότια περιοχή του πλανήτη κι άλλοι προσπάθησαν αλλά απέτυχαν. Είναι ασφαλές να πούμε ότι ο 1ος Π. Πόλεμος και ο 2ος Π. Πόλεμος ήταν κατασκευασμένοι πόλεμοι. Χρησιμοποιήθηκαν σαν σκαλοπάτια για να φτάσουμε εδώ που είμαστε τώρα. Ένας ιστορικός θα σας πει ότι αν αυτό δεν γινόταν, τότε αυτό δεν θα συνέβαινε. Δεν θα μπορούσαμε να έχουμε τα Ενωμένα Έθνη, δεν θα είχαμε τις ΗΠΑ να γίνονται η υπερδύναμη σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Έγιναν μια υπερδύναμη μέσα σε τέσσερα χρόνια πολέμου και κατέληξαν να κατέχουν και πυρηνικά όπλα. Οι άνθρωποι, πιστεύω, ότι πρέπει να το βάλουν αυτό στο δικό τους θέμα συζήτησης. Ότι η Δύση καθίσταται η κυρίαρχη δύναμη είναι γεγονός. Δεν χωράει ερώτηση.

-ΜΡ: Εκ των υστέρων αν κοιτάξεις πίσω, μπορείς να δεις ένα είδος μακρόχρονης στρατηγικής που επεκτείνεται για αρκετές γενεές, ακόμη κι αν κάποιος δεν μπορούσε να ξεχωρίσει το δάσος από τα δέντρα εκείνο το καιρό.

-Μ: Αυτή είναι η φύση των ανθρώπων -πράγματι. Ξέρεις, απλά ζούμε τις ζωές μας μαζί μ’ αυτούς που ανήκουν στις οικογένειες μας και αυτούς που νιώθουμε κοντά μας και απλά κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Δεν είναι κάτι συχνό να βγάζουμε το κεφάλι μας έξω από τα παραπέτα και να ρίξουμε μια καλή ματιά για να δούμε τι γίνεται πραγματικά. Δεν είμαστε πολύ καλοί στο να το κάνουμε αυτό, δυστυχώς. Είμαι ένα καλό παράδειγμα. Έχω αναμειχθεί σε τόσα πολλά πράγματα, αλλά απλά έσκυβα κάτω το κεφάλι μου και συνέχιζα να κάνω αυτό που έκανα, αγνοώντας τι γίνεται γύρω μου, ενδεχομένως αρνούμενος να δω τι γίνεται γύρω μου, μέχρι τη στιγμή που θα έπρεπε να πω κάτι γι’ αυτό.

Πως να περιγράψεις καλύτερα τους ανθρώπους για τους οποίους μιλάω; Οι άνθρωποι για τους οποίους μιλάω εκκρίνουν εξουσία. Αποσπούν το φόβο. Απαιτούν την υποταγή και μα τον Θεό, την έχουν! με τον τρόπο που μιλούν προστάζουν τις υποτιθέμενες εκλεγμένες κυβερνήσεις που έχουμε στη Βουλή ή στην Ουάσιγκτον ή στο Βερολίνο ή στο Παρίσι. Αυτοί οι άνθρωποι εκκρίνουν αυτού του είδους την εξουσία, και πέρα απ’ αυτό τι άλλο μπορώ να πω;

Είμαι σίγουρος ότι κι άλλοι άνθρωποι έχουν συναντήσει τέτοιου είδους χαρακτήρες στη ζωή τους. Δεν έχουν τίποτα το συμπονετικό μέσα τους. Δεν αντηχεί καμία πνευματική ζεστασιά μέσα τους. Είναι κρύοι, λειτουργούν σαν μηχανές. Για να χρησιμοποιήσω μια φράση που λέτε συχνά εδώ: «το βούτυρο δεν λιώνει στο στόμα τους».

-ΜΡ: Πολλοί άνθρωποι εκεί έξω υποθέτουν ότι σε κάποιο επίπεδο, μπορεί όχι στο επίπεδο των ανθρώπων που συναντάς μέσα σ’ ένα δωμάτιο, αλλά σε κάποιο επίπεδο, σ’ αυτό της κυβέρνησης πίσω από τις σκηνές και που ενορχηστρώνει όλο το σχέδιο, υπάρχει κάποια μη-ανθρώπινη νοημοσύνη. Ένα από τα επιχειρήματα γι’ αυτό είναι ότι χρειάζεται μια τεράστια ποσότητα μακρόχρονης σκέψης, στρατηγικής πονηριάς, με σχεδιασμό ώστε να διαρκεί για πολλές γενεές, το οποίο είναι αποτέλεσμα μιας άκρως ανώτερης νοημοσύνης απλά για να παιχτεί αυτή η παρτίδα σκακιού, σε ένα τόσο υπέρμετρο βαθμό. Έτσι μερικοί άνθρωποι, και εγώ μέσα σ’ αυτούς, υποθέτουν ότι πρέπει να υπάρχει μια μη-ανθρώπινη νοημοσύνη πίσω από αυτό.

-Μ: Ναι. Η αντίληψη μου είναι ότι αυτή η νοημοσύνη είναι απίστευτα αναλυτική, χωρίς ίχνος συναισθηματικής κατανόησης, χωρίς καθόλου αγάπη, έγνοια, κατανόηση ή συμπόνια. Είναι ψυχροί και υπολογιστικοί και αναλυτικοί πέρα από κάθε λογική που θα μπορούσαμε να συγκεντρώσουμε φυσιολογικά. Είναι παραπάνω από αυτό -είναι τόσο εξαιρετικά ευφυείς. Αυτοί είναι όντα που μπορούν να προσκομίσουν απαντήσεις σε πραγματικά δύσκολες ερωτήσεις χωρίς να κουνήσουν ούτε ένα βλέφαρο. Είναι πάρα, πάρα πολύ έξυπνοι, αλλά έξυπνοι μόνο με την έννοια ότι η λογική τους είναι εξαιρετική.

-ΜΡ: Τι μπορούν να κάνουν οι απλοί άνθρωποι; Πως πρέπει να αντιδράσουν; Πως πρέπει να σκεφτούν; Εσύ προσωπικά αισθάνεσαι ότι αυτό είναι αναπόφευκτο; Πιστεύεις ότι όλοι είμαστε καταδικασμένοι κατά κάποιο τρόπο;

-Μ: Όχι, απολύτως όχι. Έχω συχνά σκεφτεί γι’ αυτό, Μπιλ, και αυτή φυσικά είναι η προσωπική μου άποψη: Θα υπομείνουμε. Αλλά για να υπομείνουμε, από τον ένα άνθρωπο μέχρι τον επόμενο, πρέπει να μην δουλεύουμε άλλο γι’ αυτούς. Είναι να σταματήσουμε να δουλεύουμε γι’ αυτούς. Δεν πρέπει να αντιδράσουμε βίαια εναντίον τους γιατί θα νικήσουν. Θα το λάτρευαν αν συνέβαινε αυτό, τότε θα τους έδινε μια δικαιολογία. Εκτρέφονται από το φόβο και τη βία -την αντίδραση στη βία. Θα είναι όπως οι μέλισσες για το μέλι γι αυτούς. Θα το λάτρευαν αν συνέβαινε αυτό. Αυτό που χρειάζεται είναι μια ειρηνική αντίδραση: απλά μόνο να σταματήσουμε να κάνουμε άλλο πια τη δουλειά γι’ αυτούς.

Θα δώσω μια σύγκριση, Μπιλ. Υπήρξε ένας άνδρας που η ιστορία έχει κατά πολύ αγνοήσει. Ήταν ένας Γάλλος, που ονομαζόταν Jean Juarès. Πάντα μου δημιουργούσε έκπληξη που αυτός ο απίθανος χαρακτήρας δεν μπήκε στα βιβλία της ιστορίας. Είναι πολύ γνωστός στη Γαλλία σε ορισμένους κύκλους, αλλά δεν είναι ευρέως γνωστός. Πρόβλεψε ότι θα συμβεί ο 1ος Π. Πόλεμος. Ήθελε το Διεθνές Εργατικό Κίνημα να μη συμμορφωθεί με τις βασιλικές οικογένειες και την αριστοκρατία και όταν διαβάσεις γι’ αυτόν θα το ανακαλύψεις και μόνος σου. Μόνο μερικούς μήνες πριν το ξέσπασμα, όταν η δολοφονία του Αρχιδούκα Φερδινάνδου έγινε στη Σερβία, ο Juares δολοφονήθηκε σε ένα Γαλλικό καφέ. Τον σκότωσαν. Έπεσε νεκρός και μαζί του χάθηκε και το κίνημα. Πριν την έναρξη του 1ου Π. Πολέμου, είδε ξεκάθαρα το μέλλον. Είδε την αριστοκρατία και τις βασιλικές οικογένειες να αντιτάσσονται ο ένας εναντίον του άλλου, σε μια μεγάλη μάχη. Γνώριζε ότι η Γαλλία και η Γερμανία, το Η. Βασίλειο ήταν όλα βιομηχανοποιημένα έθνη. Επιπλέον αντιλήφθηκε ότι αφού ήταν βιομηχανοποιημένοι, ο επόμενος πόλεμος θα ήταν ένας βιομηχανικός πόλεμος, όπου εκατομμύρια ανθρώπων θα έχαναν τη ζωή τους.

Δημιούργησε ένα κίνημα το οποίο μερικοί το χαρακτήρισαν ως κομμουνιστικό. Ήταν το Διεθνές Εργατικό Κίνημα, και δεν είχε να κάνει τίποτα με τη πολιτική. Η ιδέα του ήταν ότι ο απλός άνθρωπος να μην κάνει τίποτα, να μην πάει στο πόλεμο, απλά να μείνει σπίτι του και αυτοί δεν θα μπορούσαν να έχουν το πόλεμο που ήθελαν. Προσωπικά πιστεύω ότι αν η ιδέα της μη-βίας υιοθετηθεί και οι άνθρωποι αποκτήσουν μεγαλύτερη επίγνωση στο τι συμβαίνει, τότε αυτή η νοημοσύνη πολύ, πολύ γρήγορα θα χάσει τη δύναμη που κατέχει. Αυτοί τρέφονται από την εξουσία. Τρέφονται από το φόβο. Έτσι αν τους αφαιρέσεις αυτό το συστατικό θα γίνουν ανίσχυροι. Μας χρειάζονται για να κάνουν αυτά που κάνουν. Δεν μπορούν να κάνουν από μόνοι τους, ακόμη κι αν θα είναι πολύ επικίνδυνοι σε ότι κι αν κάνουν, αλλά δεν μπορούν να τα κάνουν όλα από μόνοι τους.

Αυτό θα μπορούσε να είναι το μήνυμα μου, δηλαδή να ξυπνήσουμε λίγο, να δούμε τι συμβαίνει γύρω μας, να βγάλουμε το κεφάλι έξω από τα παραπέτα και χωρίς να φοβόμαστε να το κάνουμε αυτό, χωρίς να νιώθουμε φόβο, και παίρνοντας μια μεγάλη ανάσα, κοιτάξουμε γύρω μας, και δούμε τι συμβαίνει και τότε οι άνθρωποι γρήγορα θα κατανοήσουν: Α, ναι. Εντάξει. Αυτή είναι η κατεύθυνση μας. Εκεί κατευθυνόμαστε και δεν μπορώ να κάνω και πολλά πράγματα. Αλλά όμως μπορούν.

Όπως έχω πει, δεν πρέπει να αντιδράσουμε βίαια. Αν κάποιοι άνθρωποι κατέχουν θέσεις όπου είναι αναγκαίοι για Αυτούς, απλά να σταματήσουν να εργάζονται γι’ αυτούς. Αφαίρεσε την εργατική σου δύναμη από αυτούς γιατί χρειάζονται τα στρατεύματα για να γίνει αυτή η δουλειά και δεν μιλάμε μόνο για τους στρατιωτικούς. Μιλάμε για κάθε απλό πολίτη σε όλους τους πληθυσμούς σε όλο το πλανήτη, απλά πείτε: Όχι, αυτό δεν είμαστε εμείς. Αυτό δεν είναι που θέλουμε να κάνουμε.

Είναι η απόφαση αυτής της επιλογής. Ακούγεται και είναι γελοία απλό. Νομίζω ότι η υλοποίηση αυτής της απόφασης είναι απλή και βρίσκεται μέσα στα όρια της δύναμης μας σαν ανθρώπινα πλάσματα, συνειδητά πλάσματα, ζώντα, ανθρώπινα πλάσματα τα οποία έχουν μια κοινή συμπόνια ο ένας για τον άλλο για να το πετύχουν αυτό. Γιατί αν δεν το κάνουμε, αυτοί θα συνεχίσουν και θα πραγματοποιήσουν το τελικό τους σχέδιο.

-ΜΡ: Νομίζεις, από τη δική σου στρατιωτική εμπειρία, ότι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι στο στρατό που λένε: Ξέρεις κάτι, δεν κατατάχτηκα γι’ αυτό. Δεν πρόκειται να το κάνω. Ή νομίζεις ότι θα πιστέψουν τις δικαιολογίες τις οποίες τους δίνουν αυτή τη στιγμή;

-Μ: Λοιπόν, κατά το μεγαλύτερο μέρος του ο στρατός της Δύσης δεν είναι επιστρατευμένος στρατός. Είναι ένας επαγγελματικός στρατός και είναι περήφανοι για την επαγγελματικότητα τους. Είναι περήφανοι ότι δρουν εκ μέρους των ανθρώπων που επέλεξαν με εκλογές τη κυβέρνηση, που τους στέλνει να κάνουν τη δουλειά που κάνουν. Είναι μια δύσκολη ερώτηση να απαντήσεις. Φυσικά, αυτά τα στρατεύματα είναι έξοχα εκπαιδευμένα και πιστεύουν, πιστεύουν ολοκληρωτικά, όπως έκανα και εγώ όταν ήμουν στο στρατό, ότι κάνουν αυτή τη δουλειά για τους σωστούς λόγους.

Αν γινόταν ξεκάθαρο σ’ αυτούς τους ανθρώπους που βρίσκονται σ’ αυτά τα επαγγέλματα -και δεν είναι μόνο ο στρατός, μιλάμε για τις υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης, την αστυνομία, όλους αυτούς που έχουν μπει στη βιομηχανία της ιδιωτικής ασφάλειας, μιλάμε για όλους αυτούς τους ανθρώπους. Αν ακουστούν αρκετές φωνές, τότε αυτοί στο στρατό που δεν κατέχουν κάποιο σημαντικό βαθμό, οι ποίοι δεν έχουν πολλά να χάσουν, θα καταφέρουν τότε να ξυπνήσουν όπως και ο καθένας μας. Αλλά πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη ότι οι Δυτικές δυνάμεις έχουν επαγγελματικές στρατιωτικές υπηρεσίες και είναι κάτι δύσκολο το να κάνεις ξεκάθαρο και να δώσεις σ’ αυτά τα αγόρια και κορίτσια να καταλάβουν ότι δεν πολεμούν για τους σωστούς ανθρώπους, μάλιστα δεν πολεμούν καν για ανθρώπους.

-ΜΡ: Σίγουρα. Επέτρεψε μου να θέσω μια διαφορετική ερώτηση. Υπήρξε αναφορά σε ασφαλή ή ασφαλέστερα μέρη να βρίσκεται κανείς. Σωματικά, εννοώ.

-Μ: Όχι. Καμία απολύτως.

-ΜΡ: Τίποτα όπως ότι το Νότιο ημισφαίριο θα είναι ασφαλές, στο Βόρειο ημισφαίριο θα υπάρχουν προβλήματα; Τίποτα τέτοιο;

-Μ: Όχι, όχι σ’ αυτή τη συνάντηση. Αυτό δεν αναφέρθηκε καθόλου.

-ΜΡ: Εντάξει. Μια άλλη ερώτηση που θα ήθελα να σου κάνω, και είναι μια μαγευτική ερώτηση που συζητείται ανάμεσα στους ανθρώπους που μόλις έχουν συντονιστεί σ’ όλο αυτό το θέμα, είναι μια προσωπική ερώτηση; γιατί πιστεύεις ότι οι καλόβουλοι εξωγήινοι, και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν, γιατί πιστεύεις δεν επεμβαίνουν λέγοντας: Εντάξει άνθρωποι, συνήθως δεν ανακατευόμαστε, αλλά αυτό εδώ γίνεται πολύ σοβαρό και δεν πρόκειται να το επιτρέψουμε να συμβεί. Είναι δυνατό; Γιατί διατηρούν μια τέτοια απόσταση;

-Μ: Λοιπόν, πρώτα απ’ όλα. «Αυτοί οι καλοπροαίρετοι εξωγήινοι», δεν νομίζω ότι τους αρέσει να τους αποκαλούμε «εξωγήινους», πιστεύω ότι είναι άνθρωποι σαν εμάς και εμείς είμαστε σαν αυτούς. Αυτοί υπάρχουν για πολύ περισσότερο απ’ ότι το καθεστώς που βρίσκεται στην εξουσία αυτή τη στιγμή. Το παρόν καθεστώς, αυτό που είναι ένα καθεστώς βασισμένο στην εξουσία και μερικοί τους αποκαλούν σαυροειδή, και δεν έχω κανένα πρόβλημα μ’ αυτό γιατί σαν αυτό ακριβώς είναι, απολύτως χωρίς αισθήματα.

Οι πρώτοι υπάρχουν για πολύ, πάρα πού καιρό πριν και είναι αυτοί που βοήθησαν την ανθρωπότητα να γίνει αυτό που είναι σήμερα. Παρεμβάσεις; Πιστεύω ότι έχουν παρέμβει με το καλύτερο τρόπο που θα μπορούσαν. Αλλά μιλάμε για πολύ πνευματικά εξελιγμένα πλάσματα, όπως και η ανθρώπινη φυλή είναι πνευματικά εξελιγμένοι. Ίσως αυτός είναι ο λόγος που ερχόμαστε ξανά εδώ τόσο συχνά, πίσω σ’ αυτό το πλανήτη.

Αλλά αυτά τα πλάσματα που είναι σαν εμάς και είμαστε σαν αυτούς, δεν βλέπουν το χρόνο με τον ίδιο τρόπο που εμείς αντιλαμβανόμαστε το χρόνο εδώ μέσα σ’ αυτό τον υλικό κόσμο. Γι αυτούς, τα τελευταία 11.500 χρόνια ήταν σαν την κίνηση ενός βλεφάρου. Ήταν ένα τίποτα και ήδη γνωρίζουν ποια θα είναι η έκβαση αυτού του σεναρίου. Γνωρίζουν ότι αυτό το καθεστώς που είναι στην εξουσία αυτή τη στιγμή, το οποίο επιθυμεί την απόλυτη κυριαρχία επάνω στη ΓΗ και σε οτιδήποτε βρίσκεται πάνω της, δεν πρόκειται να το πετύχει. Έχουν η δική τους στιγμή τώρα, αλλά σύντομα πρόκειται να έρθει το τέλος της.

-ΜΡ: Πάνω σε ποια αρχή βασίζεται η διαίσθηση σου; Αυτό είναι πολύ σημαντικό για τους ανθρώπους που θα διαβάζουν αυτό το κείμενο, και επειδή μερικοί άνθρωποι θα νιώθουνε παραλυμένοι και σοκαρισμένοι από τις πληροφορίες που παρουσιάζονται εδώ, σκεπτόμενοι: Ω, Θεέ μου, μας την έχουν πραγματικά στημένη εδώ.

-Μ: Ναι, νομίζω ότι αν το δεις από καθαρά υλικό τρόπο σκέψης. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι έχουμε σκέψεις αυτοκτονίας ή κάτι τέτοιο. Όλοι θέλουμε να ζήσουμε. Όλοι λατρεύουμε τη ζωή μας. Όλοι είμαστε το ίδιο. Αγαπούμε τη ζωή μας και επιθυμούμε να τις ζήσουμε ολοκληρωτικά σε όλο της το μεγαλείο, με το καλύτερο τρόπο που είναι αυτό δυνατό. Αυτά τα χρόνια μας εμποδίζουν να μπορούμε να το κάνουμε αυτό και η αιτία είναι αυτό το καθεστώς, το οποίο είναι βασισμένο στο φόβο, όλα είναι σχετικά με το φόβο. Ο μεγαλύτερος φόβος που έχουμε στη ζωή μας είναι ο φόβος του θανάτου κι αυτό αντιπροσωπεύει την μεγαλύτερη εξουσία που ασκούν επάνω μας, αυτό το είδος του φόβου, αυτή την αγωνία, την οποία αυξάνουν και μειώνουν συνεχώς.

Δεν μπορώ να σκεφτώ μια φορά που δεν έχει συμβεί αυτό, όταν αυτός ο φόβος ξεφυτρώνει πάλι και εμείς αντιδρούμε με το τρόπο που αντιδρούμε. Φαίνεται τελείως φυσικό. Αλλά τι θα συμβεί όταν δεν θα το κάνουμε άλλο αυτό, σταματήσουμε να το αισθανόμαστε και πούμε: Λοιπόν, είναι μόνο ένας φόβος, μπορούμε να το ξεπεράσουμε αυτό και τότε είναι που αντλούμε δύναμη από αυτό που είμαστε πραγματικά. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν ακόμη αυτή τη στιγμή αρκετοί άνθρωποι που να γνωρίζουν ποιοι είναι. Ορίζουν τον εαυτό τους από τη δική τους υλική υπόσταση, η οποία είναι ολοκληρωτικά βασισμένη στο φόβο, και αυτό είναι ένας κύκλος από τον οποίο δεν μπορούν να βγουν. Φανερά είναι αναγκαίο να βρουν μια έξοδο από αυτό.

Εγώ πιστεύω, προσωπικά, ότι όταν έρθει αυτή η μετατόπιση – την ονομάζω μετατόπιση γιατί αυτό είναι που πιστεύω ότι θα συμβεί, ο φλοιός της Γης πρόκειται να μετακινηθεί τριγύρω περίπου, από 1700 μέχρι 2000 μίλια νότια και αυτό θα προκαλέσει μια μεγάλη αναστάτωση, οι συνέπειες της οποίας θα κρατήσουν για πολύ καιρό στο μέλλον. Αλλά δεν θα είναι το τέλος της ανθρώπινης φυλής. Θα είμαστε ακόμη εδώ. Είναι το ποιοι θα είμαστε στο τέλος όλου αυτού -εκεί είναι η σκέψη μου. 'Οσο αφορά αυτό το καθεστώς, εκεί βρίσκεται επίσης η σκέψη μου. Αυτός είναι ο λόγος που κάνουν ότι κάνουν γιατί θέλουν να έχουν τον έλεγχο όταν τελειώσουν όλα αυτά.

Τώρα, αν μιλάμε για παρέμβαση, αυτό είναι το σημείο στο οποίο θα επέμβουν οι «καλοπροαίρετοι εξωγήινοι». Τα πλάσματα τα οποία είμαστε εμείς, τότε είναι που είναι πιθανό να συμβεί, αλλά δεν είμαι σίγουρος. Έχω μια δυνατή διαίσθηση ότι θα γίνει τότε, αλλά για την ώρα η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε ακριβώς αυτή τη στιγμή, δεν συντελεί για ένα τέτοιο τύπο παρέμβασης. Όχι ακριβώς τώρα. Δεν αισθάνονται ότι είναι η κατάλληλη στιγμή. Σε κάθε περίπτωση η υλική σωματική μας υπόσταση είναι μόνο ένα πολύ μικρό μέρος από το ποιοι είμαστε, έτσι πόση σημασία μπορείς να δώσεις σ’ αυτό, γνωρίζοντας ότι όταν βγαίνεις από αυτή τη πόρτα και μπαίνεις στην επόμενη, είσαι πάλι στο σπίτι σου έτσι κι αλλιώς;

Έτσι όλα αυτά πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη και είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που θα μπορούσαν να το αρθρώσουν αυτό πολύ καλύτερα απ’ ότι εγώ αυτή τη στιγμή. Μπορώ μόνο να το αρθρώσω αυτό από μια πολύ προσωπική μου άποψη και αυτό είναι που διαισθάνομαι ότι μπορεί να συμβεί. Λέω μπορεί γνωρίζοντας καλά ότι μπορώ να είμαι σίγουρος μέσα μου βαθιά, ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί και είναι απλά η οδύνη που πρέπει να βιώσουμε ώστε να φτάσουμε στο σημείο που αυτό το καθεστώς δεν θα έχει πια την εξουσία που εμείς θα έχουμε.

Οι άνθρωποι αφυπνίζονται, ανακαλύπτουν τι συμβαίνει γύρω τους, βλέπουν τα πράγματα σε βάθος και ανεβάζουν τα επίπεδα της συνειδητότητας τους όπως δεν έχουν κάνει ποτέ πριν και τότε όλα θα βρουν τη σειρά τους πολύ γρήγορα. Όταν γίνει αυτό, η εξουσία που έχουν αυτοί οι σαυροειδείς θα πέσει από πάνω τους σαν πετσέτα, απλά θα πέσει από πάνω τους και τότε θα αποκαλυφθούν σ’ αυτό που είναι πραγματικά.

-ΜΡ: Αυτή είναι μια πολύ εμπνευσμένη σκέψη. Πιστεύεις προσωπικά -επέτρεψε μου να διευκρινίσω μερικές εναλλακτικές λύσεις- ό,τι όλος αυτός ο πόλεμος μπορεί να μην γίνει καθόλου, ότι όλο αυτό το σχέδιο μπορεί να καταρρεύσει, ή ότι όλο αυτό μπορεί να καταρρεύσει μετά από το πόλεμο και πριν από το κατακλυσμό; Ή ότι όλο αυτό θα καταρρεύσει μετά το κατακλυσμό και ότι οι Πράοι θα κληρονομήσουν τη Γη, κατά κάποιο τρόπο;

Μ: Ναι. Αυτή είναι μια πάρα πολύ καλή ερώτηση. Ας λάβουμε υπ’ όψη δύο πράγματα: το πρώτο είναι η απόλυτη αποφασιστικότητα εκ μέρους του καθεστώτος και για να το θέσω καλύτερα, η απόλυτη αποφασιστικότητα ώστε να το φέρουν εις πέρας, να το καταφέρουν αυτό. Είναι απελπισμένοι. Θα προσπαθήσουν τα πάντα για να το καταφέρουν αυτό. Δημιουργούν τα σενάρια, τι θα περιέχεται και τι όχι. Είναι αδυσώπητοι. Δεν υπάρχει σταματημός. Δεν προλαβαίνεις να ανασάνεις κι όταν υπάρξει χώρος γι ανάσα, δημιουργούν κάτι άλλο για να μας κρατούν κάτω από την επήρεια του φόβου που αυτοί δημιουργούν. Αυτή είναι μια τεράστιας ισχύος δύναμη που κατέχουν, μαζικά ισχυρή και δεν πρέπει ποτέ να υποτιμηθεί. Είναι κάτι που μπορεί να οδηγήσει καλούς και τίμιους ανθρώπους στη τρέλα, να στείλει ανθρώπους στο τάφο από το άγχος και την αγωνία. Πρέπει να βγούμε έξω από αυτό και να το κατανοήσουμε γι’ αυτό που πραγματικά είναι.

Αν υπάρξουν αρκετοί άνθρωποι που θα ανεβάσουν τα επίπεδα της αντίληψης τους και απλά παρατηρήσουν αυτό που συμβαίνει, τότε και όλοι οι άλλοι θα ξυπνήσουν. Νομίζω ότι χρειάζονται ένας δύο άνθρωποι να ξυπνήσουν και απλά να πουν: Ναι, όλα είναι εντάξει -και όλοι θα ακολουθήσουν. Τότε θα τους δεις σ’ ολόκληρο το κόσμο, σε διαφορετικές χώρες, απλά ένα καινούργιο συναίσθημα, το καλύτερο συναίσθημα που είχαν ποτέ και θα είναι απλά οι άνθρωποι που παίρνουν πίσω τη δύναμη τους, όταν κατανοήσουν ποιοι πραγματικά είναι και δεν είναι τίποτα το μαγικό.

Δεν είναι τίποτα βαθιά αιρετικό ή κάτι σχετικό. Δεν έχει τίποτα να κάνει με κάποια θρησκεία. Έχει να κάνει μόνο με το ανθρώπινο πνεύμα και τη συνειδητότητα διαμέσω της οποίας βιώνουμε και αναμφίβολα τη μοιραζόμαστε όλοι μας -αλλά η οποία είναι προς το παρόν καταπιεσμένη. Πρέπει να ξεπεράσουμε αυτές τις καταπιεστικές δυνάμεις, ώστε να κατανοήσουμε το ποιοι είμαστε. Όταν αυτό συμβεί -όλα τα άλλα θα ακολουθήσουν πολύ φυσιολογικά και αυτό το καθεστώς, επικίνδυνο όπως είναι -και δεν μπορώ να το τονίσω αυτό παραπάνω: Αυτοί είναι αναθεματισμένοι και επικίνδυνοι, υπερβολικά επικίνδυνοι – η εξουσία τους θα λάβει τέλος.


-ΜΡ: Αυτό μοιάζει υπερβολικά με αυτά που μιλάει ο Ντέιβιντ Άικ και σχετικά μ’ αυτό που μιλάει ο Δρας. Μπιλ Ντίγκλ και μ’ αυτά που έχουμε μιλήσει εμείς μερικές φορές.

-Μ: Ναι.

-ΜΡ: Ότι υπάρχει μια άνοδος στα επίπεδα της συνειδητότητας στο πλανήτη, αλλά απελπιστικά προσπαθούν να το φιμώσουν και να επιταχύνουν τα δικά τους σχέδια, ώστε να μπορέσουν να εδραιώσουν μια σιδερένια πυγμή ελέγχου. Η κατάσταση μπορεί να πάει προς το χειρότερο, πριν πάει προς το καλύτερο, αλλά δεν πρόκειται να κερδίσουν στο τέλος γιατί η συνειδητότητα ξεπερνάει όλη τη δύναμη και όλη τη στρατιωτική ισχύ και όλα τα στρατηγικά σχέδια, που θα μπορούσαν να βάλουν σε λειτουργία. Είναι μόνο το θέμα της συλλογικής συνειδητότητας να συνεχίσει να εξαπλώνεται, όπως φαίνεται ότι είναι τα πράγματα.

Αυτή εδώ η συνέντευξη πρέπει να παίξει το ρόλο της σε όλα αυτά. Γιατί δεν θέλουμε να τρελάνουμε τους ανθρώπους από το φόβο και να τους έχουμε να κρύβονται σε καταφύγια με τρόφιμα εκτάκτου ανάγκης. Στη πραγματικότητα είναι σαν να λέμε: Κοιτάξτε εδώ, δεν είναι απαραίτητο να γίνουν έτσι τα πράγματα και μπορούμε να φανούμε όσο μεγάλοι είμαστε και όσο γενναίοι μπορούμε να είμαστε και όσο δυνατοί μπορούμε να είμαστε και κατανοήσουμε ποιοι είμαστε στη πραγματικότητα κι αν αρκετοί από μας το κάνουν αυτό, τότε η κατάσταση δεν θα εξελιχθεί όπως περιμένουν οι σαυροειδείς.

-Μ: Πολύ σωστά. Βγαίνω στη φόρα λέγοντας ακριβώς αυτό, Κατανοώ ότι δεν μιλάω για κάτι εντελώς μοναδικό, αλλά όπως και εσύ επισημαίνεις, πρέπει να επαναληφθεί. Οι άνθρωποι πρέπει να αντιληφθούν ότι υπάρχει ελπίδα και η κατάσταση δεν είναι απαραίτητο να έχει όπως έχουν σχεδιάσει. Δεν είναι απαραίτητο αυτό. Μπορεί να είναι πολύ, πολύ πιο καλύτερη. Πρέπει να ξεπεραστεί ο φόβος. Είναι αυτός ο φόβος που πρέπει οι άνθρωποι να ξεπεράσουν. Δεν χρειάζεται να είμαστε ψυχίατροι ή ψυχολόγοι ή τίποτα τέτοιο -αυτοί μόνο ασχολούνται με το μυαλό. Δεν χρειάζεται να είμαστε θρησκευτικοί ηγέτες ή πνευματικοί στοχαστές για να το αντιληφθούμε αυτό, γιατί όλοι το έχουμε μέσα μας. Είναι έμφυτο μέσα μας. Έτσι το ζήτημα είναι να κοιτάει κάποιος μέσα στον εαυτό του και να νιώθει άνετος με το ποιος είναι, τότε θα έχει την επίγνωση του τι συμβαίνει και τι δεν πάει καλά -κι όλοι οι άλλοι … απλά θα εξαπλωθεί.

Ακόμη κι αυτοί που έχουν κατηχηθεί σ’ αυτό το καθεστώς του φόβου, δεν θα μπορούν να αντισταθούν γιατί αν το κάνουν αυτό είναι σαν να αντιστέκονται στους εαυτούς τους και ποιοι είναι στη πραγματικότητα. Είναι κάτι το υπέροχο, είναι το θέμα με το οποίο όλο το σύμπαν είναι σχετικό και αυτό με το οποίο όλη αυτή η εμπειρία είναι σχετική και θα κάνει αυτές τις περιόδους, αυτές τις πολλές χιλιάδες χρόνια, να είναι απλά … ούτε καν μια κακή ανάμνηση … είναι όπως: Μμ! Λοιπόν, μας έγινε μάθημα αυτό. Εντάξει; Θα σιγουρευτούμε ότι δεν θα ξανασυμβεί ποτέ αυτό και ότι αυτού του είδους οι προσωπικότητες που μπορούν να παράγουν ένα τέτοιο είδος φόβου, ξέρετε, δεν θα αποκτήσουν ποτέ ξανά εδώ μια βάση δύναμης.

Λοιπόν, ναι, εγώ νομίζω ότι έρχονται αυτές οι μέρες και αν αυτό συμβεί μελλοντικά στο χρόνο – και ο χρόνος είναι μια από αυτές τις λέξεις που πρέπει να χρησιμοποιείς προσεκτικά γιατί αυτό το καθεστώς είναι αρκετά βασισμένο στο χρόνο, ενώ η ανθρώπινη συνειδητότητα δεν ενδιαφέρεται για το χρόνο τόσο πολύ, αλλά σίγουρα είναι εξαιτίας της φυσικής ιδιότητας της Γης. Κάνει πράγματα σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Ξέρετε, έχουμε εποχές, άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας. Η μετατόπιση που έρχεται θα είναι σαν μια άλλη εποχή. Αυτό που πρόκειται να συμβεί είναι μια γεωφυσική αλλαγή.

Είναι μια άλλη εποχή και μια καλά ενημερωμένη ανθρωπότητα, θα μπορούσε να κάνει αυτό το μεγάλο βήμα και να τα καταφέρει πράγματι, πολύ καλά μέσα απ’ όλο αυτά. Το ξέρω ότι ανέφερες για ασφαλή μέρη στα οποία θα μπορούσε να πάει ο κόσμος. Δεν ξέρω στ’ αλήθεια. Αλλά από τη προσωπική μου άποψη, ξέρω εγώ που θα πρέπει να βρίσκομαι και θα πρέπει να βρίσκομαι, εκεί ακριβώς που βρίσκομαι τώρα. Το αν είναι ασφαλές είναι ασήμαντο, είναι εκεί που πρέπει να βρίσκομαι αυτή τη στιγμή και νιώθω πολύ άνετα μ’ αυτό.

-ΜΡ: Ναι. Όταν κάποιοι μας κάνουν αυτή την ερώτηση, για το που πρέπει να βρίσκονται, πάντα το αντανακλούμε πίσω και επισημαίνουμε ότι η απάντηση θα είναι διαφορετική για το καθένα, βασισμένη σε πράγματα που κανείς άλλος δεν γνωρίζει εκτός από τους ίδιους. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να χρειάζεται να μείνουν εκεί που είναι, άλλοι θα πρέπει να ταξιδέψουν, αλλά ο λόγος που θα γίνει αυτό θα είναι γιατί θα πρέπει να συναντήσουν κάποιον και θα έχουν να κάνουν κάτι σε μια άλλη περιοχή. Πραγματικά εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, δεν θα είναι μόνο το θέμα του: ποιο μέρος θα είναι αντικειμενικά ασφαλές και που πρέπει να κρυφτούμε; Έχει πιο πολύ να κάνει με το: πως μπορούμε καλύτερα να αναπτύξουμε τις ικανότητες που έχουμε εδώ και τώρα, ώστε να πετύχουμε αυτό για το οποίο είμαστε εδώ; Και αυτό θα είναι ξεχωριστό για το καθένα.

-Μ: Απολύτως. Έτσι είναι. Νομίζω όσο περισσότερο οι άνθρωποι γίνονται ενήμεροι, ο παράγοντας του φόβου απομακρύνεται. Δεν ζούμε μ’ αυτό το φόβο, έτσι αυτό που προηγουμένως σου προκαλούσε φόβο, ίσως τώρα να μην είναι άλλο πια ένας φόβος για αυτό το άτομο ή γι’ αυτή την ομάδα ανθρώπων, ανεξαιρέτως. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ανησυχίες, ότι δεν θα υπάρχει καθόλου πόνος ή κάτι σαν αυτό, φυσικά θα υπάρχουν. Αλλά πάνω απ’ όλα αυτά, οι φόβοι που βιώνουμε προς το παρόν, οι φυσικοί φόβοι που προκαλούνται από τις αβεβαιότητες και λόγω της απρόβλεπτης φύσης των πραγμάτων, θα φύγουν – απλά θα φύγουν. Αυτό που θα απομείνει θα είναι αυτό που πραγματικά είμαστε και νομίζω ότι η ανθρώπινη φυλή σαν σύνολο είναι, να πάρει, πολύ υπέροχη.

-ΜΡ: Ναι. Αυτό είναι ένα υπέροχο μήνυμα που μπορούν να μεταφέρουν μαζί τους οι άνθρωποι, κάτι στο οποίο έχω αναφερθεί συχνά. Υπάρχει μια υπέροχη ταινία. Μας πάει πίσω στο 1984, μια ταινία με τον Τζεφ Μπρίτζες που είχε το όνομα Starman. Ο » Starman» είναι ένας εξωγήινος επισκέπτης ο οποίος βρίσκεται εδώ με ειρηνικούς σκοπούς, προσπαθώντας να κατανοήσει την ανθρώπινη φυλή γιατί έχει μπερδευτεί σε μια παράξενη κατάσταση. Και προσπαθεί να επιστρέψει στο πλανήτη του. Κοντά στο τέλος της ταινίας λέει: Θέλεις να ξέρεις τι θεωρώ υπέροχο σχετικά με το είδος σας; Βγάζετε το καλύτερο σας εαυτό όταν βρίσκετε αντιμέτωποι με τις χειρότερες καταστάσεις.

Ποτέ δεν ξέχασα αυτή τη φράση. Έχει να κάνει με το γεγονός ότι αυτό που είναι θαυμάσιο σχετικά με την ανθρώπινη φυλή, είναι η ικανότητα να υπερβαίνει τα προβλήματα και ψάχνοντας βαθειά μέσα τους να παράγουν τους καλύτερους εαυτούς τους στις χειρότερες καταστάσεις. Και φυσικά, στο στρατό μια κατάσταση τέτοιου είδους είναι σχεδόν μια παράδοση, κάτω από υπερβολική πίεση έχεις ανθρώπους να φέρονται με απίστευτο ηρωισμό και είναι αυτή η αντίδραση κάτω από πίεση που μας κάνει υπέροχους.

-Μ: Ναι, είναι περισσότερο αξιοσημείωτο στο στρατό επειδή υπάρχουν αναφορές γι’ αυτό. Η ανθρώπινη συνειδητότητα και η ύπαρξη μας μέσα σ’ αυτό τον υλικό κόσμο είναι άκρως ελαστική. Ένα σημείο που αξίζει να ληφθεί υπ’ όψη είναι ότι μερικές φορές αντιμετωπίζουμε ένα αδιέξοδο για λόγους ηθικής σε μερικά θέματα, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα. Αυτά απλά είναι διαφορετικά για ένα άνθρωπο σε σχέση με κάποιον άλλο, το οποίο πιστεύω ότι είναι υπέροχο πράγμα επειδή μπορεί να γίνεται θέμα συζητήσεων για πάρα πολύ καιρό, και αυτό είναι φανταστικό. Ο διάλογος που δημιουργείται μας βοηθάει να κατανοούμε τους εαυτούς μας καλύτερα.

Αλλά ξεπερνάει το αδιέξοδο, νομίζω. Πηγαίνει πιο πάνω από αυτό. Πηγαίνει πιο πάνω από αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι ηθικά σωστό κ.ο.κ. Το ανεβάζει σε διαφορετικό επίπεδο όταν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα, όταν η ανθεκτικότητα μας δοκιμάζεται στα άκρα. Είμαστε όλοι ικανοί να πράξουμε υπέροχα πράγματα και φαίνεται πιθανό, πολύ πιθανό, γιατί βρισκόμαστε στο χρονικό σημείο όπου η ανθεκτικότητα μας πρόκειται να δοκιμαστεί στα άκρα.

Θα το τονίσω και πάλι ότι παίζουμε ενάντια σε πολύ επικίνδυνα όντα, ναι, άκρως επικίνδυνα όντα, απίστευτα ισχυρά όντα και γνωρίζω από δική μου εμπειρία ότι πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν βιώσει από πρώτο χέρι τέτοιου είδους δύναμη και πως διαχέεται και πως επηρεάζει το άτομο σου… μπορεί να σε αρρωστήσει, πάρα πολύ, να σε φτάσει στο όριο της κατάρρευσης, όπου ή θα συμμετέχεις μαζί τους, να γίνεις δουλοπρεπής και να είσαι συκοφαντικός σε όλα που αυτοί επιθυμούν, γιατί οι άνθρωποι που δουλεύουν γι’ αυτούς και εκτελούν τις διαταγές τους – και υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός από αυτούς -είναι άκρως υπάκουοι και απίστευτα δουλοπρεπείς. Δεν είναι καθόλου αυτό που θα ονόμαζες «ελεύθερα πνεύματα». Ξέρεις έχουν ξεγελαστεί, έχουν ξεγελαστεί από αυτούς.

Ίσως αυτό είναι κάτι που οι άνθρωποι θα πρέπει να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται, του είδους της δύναμης που κατέχουν αυτή τη στιγμή και δεν νομίζω ότι αυτό έχει γίνει απόλυτα κατανοητό ακόμη. Οι άνθρωποι προσπαθούν να κοιτάξουν ανάμεσα από τα περιθώρια να δουν τι συμβαίνει και παίρνουν μόνο τμήματα πληροφοριών και αυτά τα τμήματα πρόκειται να είναι πολύ, πολύ σημαντικά. Αλλά να αντιδράσεις εναντίον τους με οποιοδήποτε τρόπο, θα μπορούσε να είναι απόλυτα καταστροφικό. Είχα αυτή την εμπειρία και νομίζω ότι πολλοί άλλοι άνθρωποι την είχαν επίσης. Έτσι αυτός είναι ο λόγος γιατί πρέπει να λέμε ακριβώς ποιοι είναι, να ανακοινώνουν τη ταυτότητα τους και να μην φοβούνται γι’ αυτό. Είναι εξαιτίας αυτού του φόβου -που βρίσκεται στη βάση όλων αυτών, είναι που ακόμη υπάρχουν.

-ΜΡ: Υπήρχε μια ανώτερη αλαζονεία σ’ αυτά τα όντα την οποία έχεις βιώσει από πρώτο χέρι, την οποία ανάφερε ο Τζορτζ Γκρην όταν συναντηθήκαμε για πρώτη φορά και μίλησα μαζί του πριν από δύο χρόνια. Είπε: Νομίζουν ότι έχουν κερδίσει. Δεν ανησυχούν για τίποτα άλλο πια. Δεν προσπαθούν να φιμώσουν όλα τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης. Δεν το κάνουν, ξέρεις. Δεν πρόκειται να κάνει καμία διαφορά. Τι διαφορά μπορούν να κάνουν μερικές φωνές; Το σχέδιο θα συνεχιστεί έτσι κι αλλιώς. Δεν πρόκειται να κάνει διαφορά, πιστεύουν αυτοί, θα μπορούσαμε εγώ ή εσύ να πούμε.

-Μ: Θα συμφωνήσουμε με όσα είπε ο Τζωρτζ Γκρην. Περιέγραψε μια καλύτερη εικόνα απ’ ότι θα μπορούσα εγώ, γιατί ακριβώς έτσι έχουν τα πράγματα. Είναι απίστευτα αλαζόνες. Ανάμεσα στα άλλα τους χαρίσματα που έχουν, υπάρχει και αυτή η αλαζονεία. Είναι αρκετά αισθητή. Ναι και είναι απλά άνετοι μ’ αυτό που κάνουν, εντελώς άνετοι. Δεν κρύβονται καθόλου, ούτε κινούνται παράνομα. Εννοώ, ότι αυτοί είναι αρκετά ανοικτοί, μερικοί από αυτούς, στο δημόσιο βίο.

-ΜΡ: Εντάξει. Τώρα, υπάρχει κάτι που παραλείψαμε; Είναι κάτι που θα ήθελες να πεις αλλά δεν είχες την ευκαιρία να το αναπτύξεις περισσότερο; Είναι κάτι που θα ήθελες να προσθέσεις για το οποίο δεν σε ρώτησα σχετικά;

-Μ: Υπάρχει ακόμη μια τέτοια ιστορία να πούμε, νομίζω, γιατί γνωρίζω καλά ότι οι άνθρωποι πρέπει να δουν ένα ικανοποιητικό επίπεδο αξιοπιστίας σ’ αυτά που σου περιγράφω και υποθέτω ότι εκεί υπάρχει πάντα μια δυσκολία. Αλλά αυτό που μπορώ να πω είναι ότι είμαι ενήμερος γι’ αυτό το χρονοδιάγραμμα από τις αρχές του ’70, πολύ νέος για να κατανοήσω τι σήμαινε εκείνο τον καιρό. Στη πραγματικότητα μου φάνηκε κάτι το συναρπαστικό αυτό που συνέβαινε και αυτή ήταν η πρώτη φορά που άκουσα για την ύπαρξη της «Αγγλοσαξονικής Αποστολής».

Λεπτομέρειες απ’ ότι γνωρίζω, αισθάνομαι ότι αν αρχίσω να αναφέρω συγκεκριμένα ονόματα και τι αναφέρθηκε και που βρισκόμουνα εκείνη τη χρονική στιγμή, μπορεί να έρθουν σε ρήξη με το νόμο για τα Επίσημα Απόρρητα, στα οποία είμαι ενεργό μέλος σε διάφορους τομείς. Εννοώ το στρατιωτικό. Όταν μιλάμε για πολιτικό περιβάλλον, τότε όχι, θα μπορούσα να μιλήσω γι’ αυτό. Ελπίζω να υπήρχε ένας τρόπος που να μπορούσα να περιγράψω κι άλλα γεγονότα, για τα οποία είσαι ενήμερος, και να το κάνω με ένα τρόπο που να επιτρέψει στους ανθρώπους να με κατανοήσουν πολύ καλύτερα, απ’ ότι έχω εξηγήσει εδώ. Τότε θα καταλάβουν ακριβώς από πού έρχομαι, που έχω βρεθεί, και τι έχω περάσει. Αισθάνομαι ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να αιτιολογήσουν αυτά που έχουν ειπωθεί πολύ καλύτερα.

Αλλά αισθάνομαι ότι αυτά που έχουν ειπωθεί είναι αρκετά για τους ανθρώπους και αν το επιθυμούν, μπορούν να το ερευνήσουν μόνοι τους και να ανακαλύψουν περισσότερα πράγματα. Αν κάτι το σημαντικό βγει από αυτό, για το οποίο οι άνθρωποι θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν, αυτό θα ήταν απίθανο. Αυτό θα ήταν καλό, γιατί οι αποδείξεις, ξέρεις, ξέρω ότι είναι πολύ σημαντικό να γίνονται τέτοια πράγματα και δεν υπάρχει κάποιο είδος ξεκάθαρης απόδειξης, κατά κάποιο τρόπο. Υπάρχει μόνο ένα άτομο που γνωστοποιεί κάτι που συνέβη πριν πέντε χρόνια, αρχικά, αλλά υπάρχει μια πολύ μεγαλύτερη ιστορία εκεί έξω για την οποία είσαι ενήμερος, και πρέπει να είμαστε υπερβολικά προσεκτικοί σχετικά με το τι κάνουμε μ’ αυτό.

-ΜΡ: Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, φυσικά, που έχουν πρόσβαση στις ίδιες πληροφορίες που έχεις και εσύ. Αυτό είναι κάτι που είναι γνωστό σε χιλιάδες ανθρώπους που ασχολούνται με τα οικονομικά και τη πολιτική. Είναι ευρέως γνωστά. Αυτοί ανήκουν σ’ ένα μικρό τμήμα του πληθυσμού, αλλά είναι ακόμη ευρέως γνωστά.

-Μ: Απολύτως. Ναι.

-ΜΡ: Κάτι που πάντα ενθαρρύνουμε και θα το πούμε ξανά εδώ, είναι ότι ενθαρρύνουμε οποιονδήποτε που το γνωρίζει από πρώτο χέρι ή ακόμη και δεύτερο χέρι, οποιαδήποτε πλευρά αυτού του θέματος, τους παρακαλούμε να βγουν μπροστά και να ξέρουν ότι υπάρχει ασφάλεια ανάμεσα στους πολλούς. Να ξέρουν ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι διαφωνούν μ’ αυτό που γίνεται και έχουν το κουράγιο να τα βγάλουν στη φόρα, όσοι πιο πολλοί ακουστούν, τόσο πιο πολύ θα γίνει κατανοητό και το όλο θέμα θα γίνει σταδιακά μια χιονοστιβάδα. Η χιονοστιβάδα κατρακυλά. Είναι μικρή ακόμη, αλλά κατρακυλά.

-Μ: Ναι, σίγουρα έτσι είναι. Θα έρθει η ώρα που θα ακουστούν ονόματα, αν υπάρχει αρκετή λαϊκή υποστήριξη και θα απαιτηθούν απαντήσεις από αυτά τα όντα Έτσι όταν αρκετά από τα φρούτα του δέντρου των αποδείξεων πέσουν κάτω, τότε αυτοί θα προκληθούν κανονικά και τότε θα δούμε μια διαφορετική ιστορία, ξέρεις, να παρουσιαστεί από αυτή που άνθρωποι σαν εμένα σου περιγράφουν. Τότε θα γίνει αληθινό, πολύ πιο αληθινό. Μπορούμε να το πετύχουμε αυτό. Μπορούμε να δείξουμε στους ανθρώπους το καθήκον τους.

-ΜΡ: Ναι. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Θέλω να κλείσω λέγοντας, σ’ ευχαριστούμε για το κουράγιο σου και σ’ ευχαριστούμε για το πνεύμα σου.

Μ: Σ’ ευχαριστώ και εγώ πάρα πολύ Μπιλ.

 

Ερευνήστε και Δράστε Άμεσα, ο χρόνος που απομένει είναι ελάχιστος!

Θωρακίστε τον εαυτό σας και πολεμήστε την Νέα Τάξη των Επικυρίαρχων.

Μάθετε αυτό που δεν θέλουν να ξέρετε.

Κάντε αυτό που δεν θέλουν να κάνετε.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΥΓΙΕΙΣ και ΔΥΝΑΤΟΙ.

Fr. Hölderlin: η ποιητική ελευθερία της ύπαρξης (1)

Friedrich Hölderlin: 1770–1843

Ο ποιητής για δύσκολους καιρούς

§1 Προκαταρκτικά

Ποιος είναι ο Χαίλτερλιν; Ο ποιητής των δύσκολων και των χαλεπών καιρών. Όταν όλα γύρω μας πενθούν, όταν η ανθρώπινη συνθήκη όλο και πιο πολύ βυθίζεται στο χάος, όταν το Dasein (=η ύπαρξη) στέκει άρριζo μέσα στην οχλοβοή του μαζικού «πολιτισμού», όταν και αυτή η λαλούσα εστία του Φοίβου Απόλλωνα έχει για πάντα σωπάσει [=«ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην, απέσβετο το λάλον ύδωρ »], τότε έρχονται να «σημάνουν οι καμπάνες» της ποιητικής αλήθειας του Χαίλντερλιν, γενικότερα δε των αληθινών ποιητών. Η ποίηση για τον Χαίλντερλιν, ως ποιητή-δημιουργό αλλά και ως ευαίσθητη ύπαρξη, είναι προστασία· ακριβέστερα προ-στασία: δηλαδή αυτό που ίσταται ελεύθερα και στέρεα μπροστά από το συγκεχυμένο, από το χαώδες, το σκοταδιστικό, το πρόσκαιρο. Τι είναι αυτό το ιστάμενο; Σε καμιά περίπτωση δεν είναι μια διακοσμητική «ποιητική» ιχνογραφία, μια εκδήλωση ή μια εξωτερίκευση στιγμιαίων εξάψεων της ψυχής, ούτε ένα πολιτιστικό φαινόμενο και παρόμοιες θορυβώδεις στιγμές της μαζικής κουλτούρας. Απεναντίας είναι αυτό που μας αποκαλύπτει το συγκαλυμμένο, μας διανοίγει στο μυστικό ως τον άλλο ανοικτό ορίζοντα, ως τον φωτεινό ουρανό της επίγειας ύπαρξης. Να γιατί το εν λόγω ελεύθερα ιστάμενο είναι το ίδιο το πεπρωμένο του ανθρώπου και του λαού ως η μοίρα του ποιητή που λέγει, ήτοι άδει την ιστορικότητα του Είναι μας και άδοντας τη διαφυλάττει από την καθημερινή συνήθεια και από την επιτηδειότητα –που περνάει για αθωότητα– του κακότεχνου, του αντι-αισθητικού, το οποίο εν τέλει, άμα κυριαρχεί, κατακρημνίζει το ανθρωπίνως υπάρχειν μέσα στην άβυσσο. Η ιστορικότητα του Είναι του Χαίλντερλιν ανάγει τα θεμέλιά της σε μια αρχέγονη φιλία με τον Χέγκελ και τον Σέλινγκ και συγχρόνως σε μια βαθιά οικείωση με τον ποιητικό-φιλοσοφικό λόγο της ελληνικής αρχαιότητας. Γι’ αυτό και την ποιητική του πράξη την καταλάβαινε ως εσωτερική βίωση αυτής τούτης της σκέψης ως ποίησης. Στη συνέχεια παρουσιάζεται, μεταφρασμένη και σχολιασμένη, η πρώτη ακολουθία από την ελεγεία του ποιητή: Άρτος και Οίνος.

§2 Άρτος και Οίνος

                                                 1

Τριγύρω η πολιτεία ησυχάζει· σιωπή απλώνεται στο φωτισμένο
σοκάκι,
Και οι άμαξες, με πυρσούς στολισμένες, βουίζουν και φεύγουν
μακριά.
Χορτασμένοι από της μέρας τις χαρές γυρίζουν σπίτι οι άνθρωποι
να αναπαυθούν,
Κι ένα κεφάλι γνωστικό κέρδη σταθμίζει και ζημιές
Με ευχαρίστηση πολλή στο σπίτι· άδειο στέκει από σταφύλια και λουλούδια,
Και από έργα της χειρός ησυχάζει η πολυάσχολη αγορά.
Όμως εγχόρδου μουσική πέρα από τους κήπους μακριά ηχεί· ίσως εκεί
Να παίζει κάποιος ερωτευμένος ή κάποιος άνθρωπος που είναι
μοναχός
Φίλους να αναθυμάται μακρινούς και τους καιρούς της νιότης· και
Οι πηγές
Αστείρευτες και δροσερές κελαρύζουν σε ευωδιαστή πρασιά.
Μέσα στη σιγαλιά του δειλινού αντηχούν τα χτυπήματα από τις
Καμπάνες
Και μνήμων των ωρών ο φύλακας τον αριθμό τους λέει δυνατά.
Τώρα μια αύρα επίσης έρχεται κι ανάλαφρα κινεί των δέντρων τις κορφές στο άλσος,
Ιδού! και το σκιερό απεικόνισμα της Γης μας, η Σελήνη,
Προβάλλει επίσης τώρα μυστικά· η Νύχτα έρχεται, η ενθουσιάστρια,
Γεμάτη μ’ άστρα και λίγο νοιάζεται για μας,
Λάμπει η Καταπληκτική ψηλά εκεί, η Ξένη εν μέσω των ανθρώπων,
Στα ύψη πάνω ενθρονίζεται επί των ορέων, θλιμμένη και μεγαλοπρεπής μαζί.

§3 Ένα σχόλιο

Τι μας αποκαλύπτει ο ποιητής; Αυτό που συγκαλύπτει η καθημερινή συνήθεια, αλλά και η α-ποιητική, α-νοήμων πραγματικότητα της δολερής πολιτικο-κοινωνικής περικύκλωσης. Μας αποκαλύπτει τρόπους και τόπους του ανθρωπίνως υπάρχειν, οι οποίοι, έξω από τον ποιητικό λόγο, είναι επιτηδεύματα και όχι επιτεύγματα βίου: φυλακίζουν την ύπαρξη μέσα στον υπολογισμό [= «… κέρδη σταθμίζει…», στην επανάληψη [=η επιστροφή στο σπίτι από τις καθημερινές ασχολίες …], στις κοινές παραστάσεις της αγοράς κ.λπ. Ο ποιητής όμως τους ορίζει ως χαρά και στην προοπτική αυτής της χαράς μας διανοίγει. Συγκεκριμένα άδει το απεριόριστο, το ελεύθερο –εκείθεν των καθημερινών περιορισμών εργασίας, κόπου κ.λπ.– και έτσι μας άγει στο ξέφωτο. Πώς χρωματίζει αυτό το ξέφωτο; Ως την Πολιτεία που ησυχάζει-γαληνεύει [=ο πιο αληθινός τρόπος και τόπος του υπάρχειν]. Όταν η Πολιτεία ησυχάζει, είναι δηλαδή ρυθμός, οργανωμένη κοινότητα ανθρώπων και όχι το άρρυθμο-χαώδες, όλες οι άλλες πλευρές μιας ελεύθερης ζωής είναι παρούσες: φωτισμένο σοκάκι, στολισμένες άμαξες, ανάπαυση, συγκέντρωση του ανθρώπου στον εαυτό του [=όλα τούτα: φως και ευφροσύνη], έτσι ώστε να μπορεί ο ίδιος να αναπολεί, να οραματίζεται, να εισέρχεται στη μυστική πηγή της αυθεντικότητας που του ταιριάζει. Τότε συμβαίνει, ακόμα και μέσα στο έρεβος της μαζοποιημένης επιφάνειας, να βρίσκει το βήμα του μέσα στον αντίστοιχο τόπο και τρόπο ύπαρξης: στο χρόνο και στο γίγνεσθαι που ο χρόνος σημαίνει [=«Και μνήμων …Γη»]. Τέλος, ο ποιητής μας θέτει μπρος σε έναν ακόμη πιο πολυνόητο τόπο ύπαρξης: τη Νύχτα, που εσαεί μας κατακλύζει: ως νύχτα του βίου –έρεβος εξωτερικών συνθηκών, ψυχρών και παγερών, παντός είδους– είναι εκείνο το οντολογικό στοιχείο που μας ορίζει, αλλά δεν το ορίζουμε. Ως νύχτα όμως «σπαρμένη μάγια» (Σολωμός), ως έναστρη, μεγαλόπρεπη, ενθρονισμένη στις κορυφές του ουρανού, δηλαδή έτσι όπως μας την αποκαλύπτει ο ποιητής –ως στιγμή φωτός, ονείρου, αλλά και ανοίκειας, αδιάφορης δύναμης του σκοτεινού κύκλου της ζωής– ορίζεται από τη σφριγηλότητα του ποιητικού λόγου και δεν τον ορίζει. Πώς ορίζεται; Ως μια στιγμή του χρόνου, του γίγνεσθαι, απέναντι στην άλλη στιγμή της ημέρας, όπου ο άνθρωπος ενεργεί και δύναται να ενεργεί, καταπώς μας λέει ο ποιητής, με ορίζοντα την οντολογική του μέριμνα.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ: ΜΕΡΟΣ Β', ΜΕΡΟΣ Γ', ΜΕΡΟΣ Δ'

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ: Ρητορική (1411b-1412a)

[XI] Ὅτι μὲν οὖν τὰ ἀστεῖα ἐκ μεταφορᾶς τε τῆς ἀνάλογον λέγεται καὶ τῷ πρὸ ὀμμάτων ποιεῖν, εἴρηται· λεκτέον δὲ τί λέγομεν πρὸ ὀμμάτων, καὶ τί ποιοῦσι γίγνεται τοῦτο. λέγω δὴ πρὸ ὀμμάτων ταῦτα ποιεῖν ὅσα ἐνεργοῦντα σημαίνει, οἷον τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα φάναι εἶναι τετράγωνον μεταφορά, (ἄμφω γὰρ τέλεια), ἀλλ᾽ οὐ σημαίνει ἐνέργειαν· ἀλλὰ τὸ «ἀνθοῦσαν ἔχοντος τὴν ἀκμήν» ἐνέργεια, καὶ τὸ «σὲ δ᾽ ὥσπερ ἄφετον» [ἐλεύθερον] ἐνέργεια, καὶ

‹τοὐντεῦθεν οὖν› Ἕλληνες ᾄξαντες ποσίν·

 τὸ ᾄξαντες ἐνέργεια καὶ μεταφορά· ταχὺ γὰρ λέγει. καὶ ὡς κέχρηται πολλαχοῦ Ὅμηρος, τὸ τὰ ἄψυχα ἔμψυχα ποιεῖν διὰ τῆς μεταφορᾶς. ἐν πᾶσι δὲ τῷ ἐνέργειαν ποιεῖν εὐδοκιμεῖ, οἷον ἐν τοῖσδε, «αὖτις ἐπὶ δάπεδόνδε κυλίνδετο λᾶας ἀναιδής», καὶ

[1412a] «ἔπτατ᾽ ὀιστός», καὶ «ἐπιπτέσθαι μενεαίνων», καὶ «ἐν γαίῃ ἵσταντο λιλαιόμενα χροὸς ἆσαι», καὶ «αἰχμὴ δὲ στέρνοιο διέσσυτο μαιμώωσα». ἐν πᾶσι γὰρ τούτοις διὰ τὸ ἔμψυχα εἶναι ἐνεργοῦντα φαίνεται· τὸ ἀναισχυντεῖν γὰρ καὶ μαιμᾶν καὶ τὰ ἄλλα ἐνέργεια. ταῦτα δὲ προσῆψε διὰ τῆς κατ᾽ ἀναλογίαν μεταφορᾶς· ὡς γὰρ ὁ λίθος πρὸς τὸν Σίσυφον, ὁ ἀναισχυντῶν πρὸς τὸν ἀναισχυντούμενον. ποιεῖ δὲ καὶ ἐν ταῖς εὐδοκιμούσαις εἰκόσιν ἐπὶ τῶν ἀψύχων ταὐτά·

«κυρτά, φαληριόωντα· πρὸ μέν τ᾽ ἄλλ᾽, αὐτὰρ ἐπ᾽ ἄλλα»·

κινούμενα γὰρ καὶ ζῶντα ποιεῖ πάντα, ἡ δ᾽ ἐνέργεια κίνησις.

Δεῖ δὲ μεταφέρειν, καθάπερ εἴρηται πρότερον, ἀπὸ οἰκείων καὶ μὴ φανερῶν, οἷον καὶ ἐν φιλοσοφίᾳ τὸ ὅμοιον καὶ ἐν πολὺ διέχουσι θεωρεῖν εὐστόχου, ὥσπερ Ἀρχύτας ἔφη ταὐτὸν εἶναι διαιτητὴν καὶ βωμόν· ἐπ᾽ ἄμφω γὰρ τὸν ἀδικούμενον καταφεύγειν. ἢ εἴ τις φαίη ἄγκυραν καὶ κρεμάθραν τὸ αὐτὸ εἶναι· ἄμφω γὰρ ταὐτό τι, ἀλλὰ διαφέρει τῷ ἄνωθεν καὶ κάτωθεν. καὶ τὸ ἀνωμαλίσθαι τὰς πόλεις ἐν πολὺ διέχουσιν ταὐτό, ἐν ἐπιφανείᾳ καὶ δυνάμεσι τὸ ἴσον.

Ἔστιν δὲ καὶ τὰ ἀστεῖα τὰ πλεῖστα διὰ μεταφορᾶς καὶ ἐκ τοῦ προσεξαπατᾶν· μᾶλλον γὰρ γίγνεται δῆλον ὅ τι ἔμαθε παρὰ τὸ ἐναντίως ἔχειν, καὶ ἔοικεν λέγειν ἡ ψυχὴ «ὡς ἀληθῶς, ἐγὼ δὲ ἥμαρτον». καὶ τῶν ἀποφθεγμάτων δὲ τὰ ἀστεῖά ἐστιν ἐκ τοῦ μὴ ὅ φησι λέγειν, οἷον τὸ Στησιχόρου, ὅτι οἱ τέττιγες ἑαυτοῖς χαμόθεν ᾄσονται. καὶ τὰ εὖ ᾐνιγμένα διὰ τὸ αὐτὸ ἡδέα· μάθησις γάρ, καὶ λέγεται μεταφορά.

***
[11] Είπαμε λοιπόν ό,τι είχαμε να πούμε για το ότι οι ευφυείς και κομψές εκφράσεις έχουν την αρχή τους από τη μια στη χρήση της μεταφοράς που βασίζεται στην αναλογία και από την άλλη στην παρουσίαση του πράγματος ολοζώντανου μπροστά στα μάτια του ακροατή. Μας μένει τώρα να πούμε τί εννοούμε λέγοντας «παρουσίαση του πράγματος ολοζώντανου μπροστά στα μάτια του ακροατή» και τί πρέπει να κάνουμε για να συμβαίνει αυτό. Λέω λοιπόν ότι ολοζώντανο παρουσιάζουν το πράγμα μπροστά στα μάτια του ακροατή οι λέξεις (ή οι εκφράσεις) που δηλώνουν ότι το πράγμα βρίσκεται σε κατάσταση ενέργειας. Παράδειγμα: Αν ονομάσω τον ενάρετο άνθρωπο «τετράγωνο», κάνω μεταφορά (αφού και στις δύο περιπτώσεις μιλούμε για κάτι το τέλειο), η φράση όμως αυτή δεν δηλώνει καμιά ενέργεια· αντίθετα, η φράση «άνθρωπο που έχει την ακμή της ηλικίας του σε πλήρη άνθηση» δηλώνει ενέργεια, όπως δηλώνει, επίσης, ενέργεια και η φράση «εσύ όμως, ελεύθερος καθώς είσαι από κάθε δέσμευση»· έτσι και στη φράση

 Όρμησαν τότε με τα πόδια τους οι Έλληνες

το όρμησαν δηλώνει ενέργεια και είναι μεταφορά· γιατί θέλει να πει «γρήγορα». Και αυτό επίσης που κάνει συχνά ο Όμηρος, που δίνει δηλαδή ζωή στα άψυχα πράγματα μέσω της μεταφοράς: σε όλες αυτές τις περιπτώσεις τη φήμη του τη χρωστάει στο ότι εκφράζει ενέργεια, όπως επί παραδείγματι στους ακόλουθους στίχους:

 και πάλι ο βράχος ο ανελέητος κυλούσε ως κάτω κάτω·

[1412a] πέταξε το βέλος·

 λαχταρώντας (το βέλος) να πετάξει ως εκεί·
στο χώμα σταματούσαν (τα κοντάρια),...
κι ας λαχταρούσαν να χορτάσουνε με σάρκα·
όλη λαχτάρα του κονταριού η αιχμή τού τρύπησε το στέρνο:

σε όλα αυτά τα παραδείγματα τα πράγματα εμφανίζονται σε κατάσταση ενέργειας, επειδή παρουσιάζονται ως έμψυχα· πραγματικά, το να είναι «ανελέητος» ο βράχος ή να «λαχταράει» το κοντάρι (μαζί και όλα τα άλλα) είναι ενέργεια. Όλα αυτά ο ποιητής τα απέδωσε στα πράγματα χρησιμοποιώντας τη μεταφορά που βασίζεται στην αναλογία: ό,τι είναι ο βράχος για τον Σίσυφο, είναι και ο αναισχυντών γι᾽ αυτόν που υφίσταται την αναίσχυντη συμπεριφορά. Το ίδιο κάνει —ενσχέσει με τα άψυχα πράγματα— και στις πασίγνωστες και δημοφιλείς παρομοιώσεις του:

κύματα κυρτά, ασπρισμένα, άλλα μπροστά και άλλα πίσω:

όλα εδώ τα παρουσιάζει να κινούνται και να είναι ζωντανά, και η ενέργεια είναι κίνηση.

Η μεταφορά, όπως το είπαμε και πρωτύτερα, πρέπει να γίνεται από πράγματα σχετικά, που η σχέση όμως δεν είναι αμέσως φανερή στον καθένα, κάτι που και στη φιλοσοφία είναι γνώρισμα του εύστοχου μυαλού να βλέπει ομοιότητες και σε πράγματα που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση το ένα από το άλλο· έτσι π.χ. είπε ο Αρχύτας ότι είναι το ίδιο πράγμα ο διαιτητής και ο βωμός, αφού ο αδικούμενος καταφεύγει και στον ένα και στον άλλο. Ή, επίσης, αν λέγαμε ότι η άγκυρα και το κρεμαστό τσιγκέλι είναι το ίδιο πράγμα· και τα δύο, πράγματι, είναι από κάποια άποψη ίδιο πράγμα, μόνο που το ένα πιάνει από πάνω και το άλλο από κάτω. Επίσης, όταν μιλούμε για «επανομάλυνση» των πόλεων, χρησιμοποιούμε μία και την αυτή λέξη για πολύ διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα: η ισότητα έχει να κάνει με τη γη και με την πολιτική δύναμη.

Οι περισσότερες από τις ευφυείς και κομψές εκφράσεις γίνονται μέσω της μεταφοράς, αλλά —επιπλέον— και με κάποια εξαπάτηση του ακροατή· γίνεται, πράγματι, πιο φανερό στον ακροατή ότι απέκτησε μια καινούργια γνώση, όταν ακούει κάτι που είναι αντίθετο με αυτό που περίμενε· είναι τότε σαν να λέει μέσα του: «Πράγματι, έτσι είναι· εγώ είχα κάνει λάθος». Αλλά και από τα αποφθέγματα, ευφυή και κομψά είναι όταν δεν λέει κανείς αυτό που πραγματικά εννοεί, όπως π.χ. το απόφθεγμα του Στησίχορου, ότι τα τζιτζίκια θα λένε για τον εαυτό τους το τραγούδι τους από κάτω, από το χώμα. Για τον ίδιο λόγο είναι ευχάριστα και τα έξυπνα και καλοδιατυπωμένα αινίγματα· γιατί μεταδίδουν γνώση και είναι λόγος μεταφορικός.

ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ: ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ - Ἑλένη (597-624)

ΑΓΓΕΛΟΣ
Μενέλαε, μαστεύων σε κιγχάνω μόλις,
πᾶσαν πλανηθεὶς τήνδε βάρβαρον χθόνα,
πεμφθεὶς ἑταίρων τῶν λελειμμένων ὕπο.
600 Ε. τί δ᾽ ἔστιν; οὔ που βαρβάρων συλᾶσθ᾽ ὕπο;
ΑΓ. θαυμάστ᾽, ἔλασσον τοὔνομ᾽ ἢ τὸ πρᾶγμ᾽ ἔχον.
ΜΕ. λέγ᾽· ὡς φέρεις τι τῆιδε τῆι σπουδῆι νέον.
ΑΓ. λέγω πόνους σε μυρίους τλῆναι μάτην.
ΜΕ. παλαιὰ θρηνεῖς πήματ᾽· ἀγγέλλεις δὲ τί;
605 Γ. βέβηκεν ἄλοχος σὴ πρὸς αἰθέρος πτυχὰς
ἀρθεῖσ᾽ ἄφαντος· οὐρανῶι δὲ κρύπτεται
λιποῦσα σεμνὸν ἄντρον οὗ σφ᾽ ἐσώιζομεν,
τοσόνδε λέξασ᾽· Ὦ ταλαίπωροι Φρύγες
πάντες τ᾽ Ἀχαιοί, δι᾽ ἔμ᾽ ἐπὶ Σκαμανδρίοις
610 κταῖσιν Ἥρας μηχαναῖς ἐθνήισκετε,
δοκοῦντες Ἑλένην οὐκ ἔχοντ᾽ ἔχειν Πάριν.
ἐγὼ δ᾽, ἐπειδὴ χρόνον ἔμειν᾽ ὅσον μ᾽ ἐχρῆν,
τὸ μόρσιμον σώσασα πατέρ᾽ ἐς οὐρανὸν
ἄπειμι· φήμας δ᾽ ἡ τάλαινα Τυνδαρὶς
615 λλως κακὰς ἤκουσεν οὐδὲν αἰτία.
ὦ χαῖρε, Λήδας θύγατερ· ἐνθάδ᾽ ἦσθ᾽ ἄρα.
ἐγὼ δέ σ᾽ ἄστρων ὡς βεβηκυῖαν μυχοὺς
ἤγγελλον εἰδὼς οὐδὲν ὡς ὑπόπτερον
δέμας φοροίης. οὐκ ἐῶ σε κερτομεῖν
620 μᾶς τόδ᾽ αὖθις, ὡς ἅδην ἐν Ἰλίωι
πόνους παρεῖχες σῶι πόσει καὶ συμμάχοις.
ΜΕ. τοῦτ᾽ ἔστ᾽ ἐκεῖνο· ξυμβεβᾶσί μοι λόγοι
οἱ τῆσδ᾽ ἀληθεῖς. ὦ ποθεινὸς ἡμέρα,
ἥ σ᾽ εἰς ἐμὰς ἔδωκεν ὠλένας λαβεῖν.

***
ΑΓΓΕΛΙΑΦΟΡΟΣ Α’
Σε γύρευα, Μενέλαε, και σε βρίσκω,
παντού στον ξένο τόπο τριγυρνώντας·
με στείλαν οι συντρόφοι μας να ψάξω.
600ΜΕΝ. Τί τρέχει; Οι ντόπιοι μήπως σας ριχτήκαν;
ΑΓΓ. Θαύμα τρανό· τα λόγια δεν το φτάνουν.
ΜΕΝ. Λέγε· κάτι σπουδαίο, με τόση βιάση, θα ᾽χεις.
ΑΓΓ. Οι κόποι σου όλοι πήγανε χαμένοι.
ΜΕΝ. Κλαις συμφορές παλιές· ποιό το μαντάτο;
ΑΓΓ. Εχάθηκε η γυναίκα σου πετώντας
μες στον αιθέρα· ανέβηκε στα ουράνια
κι άφησε τη σπηλιά αδειανή που μέσα
την είχαμε· είπε τούτα: «Τρωαδίτες
δυστυχισμένοι κι οι Έλληνες, για μένα
πεθαίνατε στου Σκάμαντρου τις όχθες,
610ξεγελασμένοι από της Ήρας τα έργα,
νομίζοντας πως την Ελένη ο Πάρης
κρατούσε, όμως καθόλου δεν την είχε.
Αφού έμεινα όσο χρειαζόταν, τώρα,
που τελείωσα της μοίρας τα γραμμένα,
στους ουρανούς πηγαίνω, στον γονιό μου.
Κι η δύσμοιρη Ελένη που δεν φταίει
φορτώθηκε τις ντροπιασμένες φήμες».
Χαίρε της Λήδας κόρη, εδώ βρισκόσουν;
Τους έλεγα πως πήγες ψηλά στ᾽ άστρα·
φτερά δεν ήξερα πως έχεις. Όμως πάλι
δεν θα σ᾽ αφήσω να μας περιπαίξεις
620ξανά, φτάνουν τα πάθη που υποφέραν
ο άντρας σου στην Τροία κι οι σύμμαχοί του.
ΜΕΝ. Αυτά με κείνα σμίγουν· συμφωνούνε
τα λόγια· μου είπε αλήθεια. Ω! λαμπρή μέρα,
που μες στην αγκαλιά μου σ᾽ έχει φέρει!

Μακεδονία εν μύθοις φθεγγομένη: Μύθοι πολιτικοί - Αιακίδες από την Ήπειρο

Οι Αιακίδες (Αἰακίδαι) ήταν οι απόγονοι του Αιακού, ο οποίος ήταν γιος του Δία και της νύμφης Αίγινας.

Πρώτος Αιακίδης ήταν ο Πηλέας, γιος του Αιακού και της νύμφης Ενδηίδας. Αιακίδης ονομαζόταν και ο Τελαμών, αδελφός του Πηλέα, ο Αίαντας, γιος του Τελαμώνα και ήρωας του Τρωικού πολέμου.

Ο βασιλικός οίκος των Τημενιδών είχε ιδιαίτερες σχέσεις με τους Αιακίδες (Μολοσσούς) της Ηπείρου. Κατάγονταν από τον Νεοπτόλεμο, γιο του Αχιλλέα, και ονομάζονταν έτσι από το όνομα του παππού του Αχιλλέα Αιακού.

Ήταν απόγονοι του Νεοπτόλεμου, γιου του Αχιλλέως και της Δειδάμειας και απόγονου του Αιακού. Βασίλεψαν από τον 5ο αι π.Χ. μέχρι το 231 π.Χ. Σημαντικότερος των Αιακιδών ήταν ο βασιλιάς Πύρρος της Ηπείρου, που έκανε εκστρατεία κατά του ανερχόμενου Ρωμαϊκού κράτους. Επίσης σημαντική θυγατέρα των Αιακιδών ήταν η Ολυμπιάς, μητέρα του Αλέξανδρου Γ΄ του Μεγάλου. Γι' υτό και ο Αλέξανδρος θεωρείται απόγονος του Αχιλλέως. Επίσης ο Περσεύςείναι απόγονος των Αιακιδών. Τέλος ο οι κάτοικοι της Αίγινας ονομάζονταν Αιακοί και λάτρευαν τον Αιακό. Μετά τον θάνατο του Πτολεμαίου Β΄ οι Ηπειρωτικές φυλές καταλύουν την μοναρχία και ιδρύουν την δημοκρατία με το όνομα Κοινό των Ηπειρωτών.

Η Ολυμπιάδα ήταν εγγονή του Αλκέτα Α’, βασιλιά των Μολοσσών, κόρη του βασιλιά Νεπτόλεμου και ανιψιά του βασιλιά Αρρύβα/Αρύμβα που κυβερνούσε.

Οι βασιλικοί οίκοι της Μακεδονίας και της Ηπείρου έμοιαζαν πολύ –το ίδιο και οι λαοί τους– σε γλώσσα, φυλή και πολιτισμό. Μια βασίλισσα των Μολοσσών δεν ήταν ξένη για τους Μακεδόνες.

Ο γάμος της Ολυμπιάδας με τον Αργεάδη Φίλιππο εξυπηρετούσε και τα πολιτικά συμφέροντα του πατέρα της Αρρύβα που ήθελε τους Ιλλυριούς στην περιοχή τους, όπως και ο Φίλιππος, και μακριά από τις δικές τους περιοχές.

Κατάλογος βασιλιάδων της Ηπείρου της Δυναστείας των Αιακιδών

Όνομα	Περίοδος βασιλείας
Άδμητος	469-423 π.Χ.
Θαρύπας	μέχρι το 390/85 π.Χ.
Αλκέτας Α΄	περ. 385 – 370 π.Χ.
Νεοπτόλεμος Β΄	370 - περ. 360/58 π.Χ.
Αρύββας	370 – 343/2 π.Χ.
Αλέξανδρος Α΄	343/2 – 331/30 π.Χ.
Αιακίδης	περ. 324 – 317 π.Χ.
Αλκέτας Β΄	313/2 – 306 π.Χ.
Πύρρος Α΄	306 – 302 π.Χ. και 297 – 272 π.Χ.
Νεοπτόλεμος Γ΄	302 – 297/6 π.Χ.
Αλέξανδρος Β΄	272 – 245/40 π.Χ.
Πύρρος Β΄	245/40 – περ. 233 π.Χ.
Ολυμπιάδα της Ηπείρου (βασίλισσα)	245/40 – περ. 231 π.Χ.
Πτολεμαίος	περ. 233 – περ. 231 π.Χ.
Τέλος της Μοναρχίας Κοινό των Ηπειρωτών	περ. από το 231 π.Χ.

Πως καταστρέφονται οι σχέσεις μας

Όταν δεν αγαπάμε τον εαυτό μας, χρειαζόμαστε υπερβολικά την επιβεβαίωση και την αναγνώριση από τους άλλους. Όταν αυτό το χρειαζόμαστε σε τόσο μεγάλο βαθμό, οι άλλοι κουράζονται.

Συγχρόνως είμαστε αρνητικοί, επειδή οι άλλοι δεν μπορούν να μας δώσουν την ποσότητα της παραδοχής με τη συχνότητα που τη χρειαζόμαστε και, πολλές φορές, με τη μορφή που τη χρειαζόμαστε, για να νιώθουμε θετικά προς αυτούς. Έτσι θεωρούμε ότι είναι εκείνοι υπεύθυνοι για τη δική μας δυστυχία, επειδή χρειαζόμαστε από αυτούς περισσότερα από όσα μπορούν να μας δώσουν.

Βέβαια σε μερικές περιπτώσεις, όσα και να μας δώσουν δε θα μας ικανοποιήσουν, γιατί είναι αδύνατο να ικανοποιήσουμε την ανάγκη μας για παραδοχή από τους άλλους. Είναι σαν το φαγητό, σαν το τσιγάρο, σαν κάθε άλλη συνήθεια, ικανοποιείται μόνο για λίγο χρονικό διάστημα. Αυτά που μας προσφέρουν καθησυχάζουν για λίγο την αμφιβολία που έχουμε μέσα μας και μετά γυρίζουμε πάλι στην αρχική μας κατάσταση που είναι η αμφιβολία για την αξία μας. Χρειαζόμαστε συνέχεια από κάποιον αυτήν την επιβεβαίωση.

Επιζητάμε, επίσης, από όλο και περισσότερους ανθρώπους επιβεβαίωση και αναγνώριση. Αν έχουμε δέκα άτομα που μας δέχονται και μας αγαπάνε, και ένα που δε μας αγαπάει και δε μας δέχεται, θα μας ενοχλεί το ενδέκατο άτομο. Δεν θα σκεφτόμαστε ότι οι δέκα αναγνωρίζουν την αξία μας. Είναι η επιβεβαίωση από το ενδέκατο που θα μας απασχολεί συνέχεια και θα κάνουμε ότι μπορούμε για να μας δεχθεί, για να εντυπωσιαστεί και να μας αναγνωρίσει, ώστε να σιγουρευτούμε ότι αξίζουμε.

Χρειαζόμαστε να μας δέχονται όλοι. Δε μας φτάνει το 50% ούτε το 80% ούτε το 90% των ανθρώπων. Θέλουμε να μας δέχονται όλοι για να νιώθουμε ότι πραγματικά αξίζουμε.

Μια τέτοια συμπεριφορά δημιουργεί ένταση στις σχέσεις μας γιατί και κουράζουμε τους άλλους και νιώθουμε παράπονο και θυμό συνέχεια προς αυτούς που δεν ικανοποιούν την ανάγκη μας για επιβεβαίωση.

Αλλά μπαίνουμε και σε ανταγωνιστικές σχέσεις, επειδή συνήθως βρίσκουμε την αξία μας συγκριτικά και έχουμε μάθει να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους.

Τότε χαλάνε οι σχέσεις μας με έναν άλλο τρόπο, δηλαδή όλες οι σχέσεις μας γίνονται ανταγωνιστικές. Προσπαθούμε να αποδείξουμε την αξία μας σε σύγκριση με την αξία του άλλου συγκρίνοντας διάφορες ικανότητες ή χαρακτηριστικά όπως ομορφιά, εξυπνάδα, χρήματα, οικονομική-επαγγελματική θέση, γνώσεις. Ο καθένας όλα αυτά τα αξιολογεί βάσει των δικών του κριτηρίων.

Για να αποφύγουμε την καταστροφή των σχέσεων, χρειάζεται να δημιουργήσουμε και να σταθεροποιήσουμε μια αρμονική και αγαπημένη σχέση με τον εαυτό μας. Μια Αυτοπαραδοχή.

Γιατί η ψυχολογία έχασε την ψυχή της

Οι περισσότερες λειτουργίες οι οποίες αποδίδονται στην ψυχή μπορούν να δικαιολογηθούν από τη λειτουργία του εγκεφάλου.

ΓΙΑΤΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ: ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ

Πλήθος ανθρώπων την εποχή την οποία διανύουμε πιστεύει πως διαθέτει ψυχή. Ενώ οι συλλήψεις περί της έννοιας της ψυχής διαφέρουν, πολλοί θα της απέδιδαν την εξής περιγραφή: "Η αόρατη δύναμη η οποία φαίνεται πως μας ζωογονεί".

Συχνά εικάζεται πως η ψυχή επιβιώνει κατόπιν του βιολογικού θανάτου και συσχετίζεται ενδόμυχα με τις αναμνήσεις, τα πάθη και τις αξίες του ατόμου. Μερικοί ισχυρίζονται πως η ψυχή δεν έχει την ιδιότητα της μάζας, δεν καταλαμβάνει όγκο και δεν εντοπίζεται πουθενά.

Εντούτοις, οι νευροεπιστήμονες και ψυχολόγοι, βρίσκουν πως η ψυχή είναι περιττή. Απεναντίας, όλες οι λειτουργίες οι οποίες αποδίδονται σε αυτό το είδος ψυχής μπορούν να επεξηγηθούν μέσω της εγκεφαλικής δραστηριότητος.
Η ψυχολογία είναι η μελέτη της συμπεριφοράς. Με σκοπό να επιτελέσουμε το καθήκον μας ως προς την τροποποίηση της συμπεριφοράς, όπως η θεραπεία της εξάρτησης, της φοβίας, του άγχους και της κατάθλιψης, οι ψυχολόγοι δε χρειάζεται να υποθέσουν πως οι άνθρωποι έχουν ψυχές. Για τους ψυχολόγους, δεν είναι τόσο το ότι ψυχές δεν υπάρχουν, όσο ότι δεν τις χρειαζόμασθε.

Λέγεται πως η ψυχολογία απώλεσε την ψυχή της τη δεκαετία του 1930. Έως τότε, ο κλάδος είχε καταστεί μια ολοκληρωμένη επιστήμη, βασιζόμενη σε πειραματισμούς και έλεγχο, παρά σε ενδοσκόπηση.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ;

Η διατύπωση της ιδέας της ύπαρξης της ψυχής δεν ανήκει αποκλειστικά στους θρησκευτικούς στοχαστές. Ορισμένοι εκ των πιο αξιόλογων υποστηρικτών της περί ης ο λόγος άποψης ήσαν φιλόσοφοι, όπως ο Πλάτων (424-348 προ κοινής χρονολόγησης) και ο Καρτέσιος το 17ο (μετά κοινή χρονολόγηση) αιώνα.

Ο Πλάτων είχε την πεποίθηση ότι δεν αποκτούμε επιπρόσθετες γνώσεις ή δεξιότητες κατά τη διάρκεια της ζωής μας, αλλά τις ανακαλούμε από την προ γεννήσεως μνήμη μας. Για να επιτευχθεί αυτό, συμπέρανε, πρέπει να διαθέτουμε ψυχή. Δυστυχώς για τον Πλάτωνα, αποκτούμε επιπρόσθετες γνώσεις.

Ορισμένοι πιστεύουν πως η ψυχή δεν έχει μάζα, δεν καταλαμβάνει όγκο και δεν εντοπίζεται πουθενά.

Αιώνες αργότερα, ο Καρτέσιος συνέγραψε τη διατριβή του, η οποία ετιτλοφορείτο "Πάθη της Ψυχής", στην οποία ισχυρίζεται πως υπάρχει μια διάκριση μεταξύ του νου, τον οποίο περιέγραψε ως "νοητική υπόσταση", και του σώματος, την "εκτενή υπόσταση". Γράφει:

"Επειδή επ' ουδενί δε μπορούμε να συλλάβουμε τον τρόπο με τον οποίο σκέπτεται το σώμα, έχουμε λόγο να πιστεύουμε πως κάθε είδους σκέψη η οποία ενυπάρχει σε εμάς ανήκει στην ψυχή".

Ένα εκ των πολλών επιχειρημάτων με τα οποία ο Καρτέσιος δικαιολογεί τον προαναφερθέντα ισχυρισμό ήταν πως ο εγκέφαλος, ο οποίος αποτελεί τμήμα του σώματος, είναι θνητός & διαιρετός -εννοώντας πως έχει διαφορετικά μέρη- και η ψυχή είναι αέναη και αδιαίρετη -εννοώντας πως είναι ένα αδιαχώριστο σύνολο. Επομένως, συνήγαγε το συμπέρασμα πως πρέπει να είναι μεταξύ τους διαφορετικά.

Αλλά η πρόοδος της νευροεπιστήμης κατέδειξε πως το επιχείρημα αυτό δεν ευσταθεί.

ΑΦΑΙΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

Τη δεκαετία του 1960, ο βραβευμένος με Nobel, Roger Sperry έδειξε πως ο νους και η συνείδησή μας είναι διαιρετά, επομένως κατέρριψε αυτή τη διάσταση της θεωρίας του Καρτεσίου. Ο Sperry μελέτησε ασθενείς των οποίων το τυλώδες σώμα -η ανατομική δομή η οποία συνδέει το δεξί με το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου, κάτι σαν "οδικό δίκτυο"- είχε κοπεί χειρουργικά, με σκοπό να ελεγχθεί η διάδοση των επιληπτικών κρίσεων. Η επέμβαση εμπόδισε ή ελάττωσε τη μεταφορά των αντιληπτικών, αισθητηρίων, κινητηρίων και γνωσιακών πληροφοριών μεταξύ των 2 ημισφαιρίων.

Ο Sperry έδειξε πως κάθε ημισφαίριο δύναται να εκπαιδευθεί να επιτελέσει κάποιο έργο, ωστόσο η εμπειρία αυτή δεν κατέστη διαθέσιμη στο ανεκπαίδευτο ημισφαίριο. Ήτοι, κάθε ημισφαίριο μπορεί να κατεργασθεί πληροφορίες άνευ της επίγνωσης του άλλου. Επί της ουσίας, η επέμβαση είχε ως απότοκο δημιουργία διπλής συνείδησης.

Ο Roger Sperry έδειξε πως η συνείδηση είναι διαιρετή.

Επομένως, ο Καρτέσιος έσφαλλε στον ισχυρισμό του πως ο εγκέφαλος είναι διαιρετός, ενώ η ψυχή, η οποία ερμηνεύεται ως ο νους ή η συνείδηση, δεν είναι. Στην προσπάθειά του να αποδείξει την ύπαρξη ψυχής στους ανθρώπους, ο Καρτέσιος παραδόξως έθεσε επιχείρημα κατά αυτού.

Από το να προικίσουν τους αρουραίους με ψυχή, οι ψυχολόγοι αφαίρεσαν αυτές των ανθρώπων. Το 1949, ο ψυχολόγος D. O. Hebb ισχυρίστηκε πως ο νους είναι η ολοκλήρωση της εγκεφαλικής δραστηριότητας. Πολλοί νευροφιλόσοφοι κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα με τους ψυχολόγους, με την Patricia Churchland πρόσφατα να ισχυρίζεται πως δεν υφίσταται φάντασμα στη μηχανή.

Ο ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΤΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΟΛΑ

Εάν η ψυχή είναι ο τόπος κατοικίας του αισθήματος και του κινήτρου, όπου η νοητική δραστηριότητα λαμβάνει χώρα, όπου οι αισθήσεις διορώνται, όπου ο συλλογισμός εντοπίζεται και οι αποφάσεις λαμβάνονται, τότε δεν υπάρχει ανάγκη να πιθανολογούμε την ύπαρξή της. Υπάρχει ένα όργανο το οποίο έχει ήδη επιφορτισθεί με αυτό το καθήκον, ο εγκέφαλος. Αυτή η αντίληψη χρονολογείται από την εποχή του ιατρού της αρχαιότητας, Ιπποκράτη (460-377 προ κοινής χρονολόγησης), ο οποίος είχε πει:

"Οι άνθρωποι οφείλουν να έχουν επίγνωση πως παρά μόνον εκ του εγκεφάλου πηγάζει η χαρά, η απόλαυση, το γέλιο, η διασκέδαση, η θλίψη, η οδύνη, η απόγνωση και ο θρήνος. Και δι' αυτού αποκτούμε σοφία και γνώση, βλέπουμε και ακούμε, και αναγνωρίζουμε τί είναι άθλιο και τι δίκαιο, τί είναι επιβλαβές και τί είναι ωφέλιμο, αλμυρό και γλυκό."

Aν ενστερνισθούμε την πεποίθηση του Πλάτωνα, η μνήμη είναι λειτουργία η οποία ανήκει αποκλειστικά στην ψυχή.

Ο εγκέφαλος είναι το όργανο το οποίο διαθέτει χάρτη του σώματός μας, του εξωτερικού περιβάλλοντος και των εμπειριών μας. Βλάβη αυτού, όπως ατυχήματα, άνοιες ή εγγενείς δυσμορφίες, έχει ως απόρροια ανάλογο πλήγμα στην προσωπικότητα.

Ας λάβουμε υπ' όψιν μια εκ των λειτουργιών τις οποίες υποτίθεται (κατά τον Πλάτωνα) έχει υπ' ευθύνης της η ψυχή: τη μνήμη. Ένα ισχυρό κτύπημα στην κεφαλή μπορεί να προβεί σε απώλεια της πρόσφατης μνήμης (έως και πολλά έτη πίσω). Εάν η ψυχή είναι μια άυλη ουσία, ξεχωριστή από το υπόλοιπο σώμα, δε θα επλήγετο από το κτύπημα. Εάν η μνήμη ήταν καταγεγραμμένη στην ψυχή, δε θα τη χάναμε.

Η δράση των νευρώνων στον εγκέφαλο είναι υπεύθυνη για τις γνωστικές και συναισθηματικές διαταραχές σε άτομα τα οποία έχουν διαγνωσθεί με αυτισμό, θα ήτο βάναυσο και ανήθικο να επιρριφθεί το φταίξιμο στις υποτιθέμενες ψυχές τους.

Ο χειρισμός του εγκεφάλου επαρκεί για να μεταβληθούν τα αισθήματα και η διάθεση. Σχετικά με αυτή τη διαδικασία, η ψυχή περιττεύει.

Η ιδιότητα των ψυχοθεραπευτικών φαρμάκων να μεταβάλλουν τη διάθεση αποτελεί άλλο ένα επιχείρημα εναντίον της ύπαρξης ψυχής. Εάν παραχθεί χημική ανισορροπία στον εγκέφαλο, όπως έλλειψη ντοπαμίνης, νοραδρεναλίνης και σεροτονίνης με τετραβεναζίνη, ίσως προκληθεί κατάθλιψη σε ορισμένους ανθρώπους.

Κατ' αντιστοιχία, πολλοί καταθλιπτικοί ασθενείς μπορούν να βοηθηθούν από τα φάρμακα τα οποία επαυξάνουν τη δράση αυτών των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο.

Ο εγκέφαλος είναι το επίκεντρο της σκέψης, η έδρα της αγάπης και της απέχθειας, εκεί όπου οι αισθήσεις ανάγονται σε αντιλήψεις, η προσωπικότητα σφυρηλατείται, όπου υπάρχουν πεποιθήσεις και αναμνήσεις, και το κέντρο λήψης αποφάσεων. Όπως είχε πει ο D. K. Johnson: "Δεν υπάρχει κάτι για να ανατεθεί στην ψυχή".

Eckhart Tolle: Όπου κι αν είσαι, να είσαι εκεί ολοκληρωτικά

Η συνηθισμένη ασυνειδησία συνδέεται πάντα, με κάποιον τρόπο, με την άρνηση του Τώρα. Το Τώρα, φυσικά, υπονοεί επίσης και το εδώ.

Μήπως αντιστέκεσαι στο εδώ και τώρα σου;

Κάποιοι άνθρωποι θα προτιμούσαν πάντα να είναι κάπου αλλού. Το «εδώ» τους δεν είναι ποτέ αρκετά καλό γι’ αυτούς.

Μέσα από την αυτοπαρατήρηση, βρες αν αυτό συμβαίνει στη ζωή σου. Όπου κι αν είσαι, να είσαι εκεί ολοκληρωτικά.

Αν βρίσκεις το εδώ και τώρα σου αφόρητο, αν το θεωρείς πηγή δυστυχίας για σένα, έχεις τρεις επιλογές: βγάλε τον εαυτό σου από την κατάσταση, άλλαξέ την ή δέξου την ολοκληρωτικά. Αν θέλεις να αναλάβεις την ευθύνη της ζωής σου, πρέπει να επιλέξεις μία από αυτές τις τρεις εναλλακτικές λύσεις, και πρέπει να επιλέξεις τώρα. Ύστερα, αποδέξου τις συνέπειες. Χωρίς δικαιολογίες. Χωρίς αρνητικότητα. Χωρίς ψυχική ρύπανση. Κράτα τον εσώτερο χώρο σου καθαρό.

Αν αναλάβεις κάποια δράση – όπως το να αλλάξεις την κατάσταση ή να φύγεις απ’ αυτήν – πέτα πρώτα την αρνητικότητα, αν είναι δυνατόν. Η δράση που πηγάζει από την επίγνωση σχετικά με το τι χρειάζεται να γίνει είναι πιο αποτελεσματική από τη δράση που πηγάζει από την αρνητικότητα.

Οποιαδήποτε δράση είναι συχνά καλύτερη από καθόλου δράση, ιδιαίτερα αν έχεις κολλήσει σε μια κατάσταση δυστυχίας για πολύ καιρό.

Αν είναι λάθος, τουλάχιστον μαθαίνεις κάτι, οπότε δεν είναι πια λάθος. Αν μείνεις κολλημένος, δε μαθαίνεις τίποτε. Είναι φόβος αυτό που σε εμποδίζει να δράσεις; Αναγνώρισε αυτόν το φόβο, παρατήρησέ τον, δώσε του την προσοχή σου, γίνε απόλυτα παρών μέσα απ’ αυτόν. Μην αφήσεις το φόβο να κυριεύσει το νου σου. Χρησιμοποίησε τη δύναμη του Τώρα. Ο φόβος δεν μπορεί να κυριαρχήσει πάνω της.

Αν δεν υπάρχει πραγματικά τίποτε που να μπορείς να κάνεις για να αλλάξεις το εδώ και το τώρα σου και δεν μπορείς να βγεις από την κατάσταση, τότε δέξου το εδώ και τώρα σου ολοκληρωτικά, εγκαταλείποντας κάθε εσωτερική αντίσταση. Ο πλαστός, δυστυχισμένος εαυτός που λατρεύει τη μιζέρια, τη μνησικακία ή την αυτολύπηση δεν μπορεί πια να επιβιώσει. Αυτό ονομάζεται παράδοση.

Η παράδοση δεν είναι αδυναμία. Περιέχει πολύ μεγάλη δύναμη. Μόνο εκείνος που είναι παραδομένος έχει πνευματική δύναμη. Μέσα από την παράδοση είσαι απαλλαγμένος εσωτερικά από την κατάσταση.

Τότε ανακαλύπτεις ότι η κατάσταση αλλάζει χωρίς καμιά προσπάθεια από τη μεριά σου. Όπως και να έχει το πράγμα, είσαι ελεύθερος.

Eckhart Tolle, Η Δύναμη του Τώρα

Το Hubble εντοπίζει τις μικρότερες γνωστές συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης

Χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble  και μια νέα τεχνική παρατήρησης, οι αστρονόμοι έχουν βρει ότι η σκοτεινή ύλη σχηματίζει πολύ μικρότερες συγκεντρώσεις από ό, τι ήταν γνωστό. Αυτό το αποτέλεσμα επιβεβαιώνει μία από τις θεμελιώδεις προβλέψεις της ευρέως αποδεκτής θεωρίας της «ψυχρής σκοτεινής ύλης».

 

Αυτό το γραφικό δείχνει πώς το φως του μακρινού κβάζαρ (στο φόντο – background) στρεβλώνεται από έναν τεράστιο γαλαξία που βρίσκεται πιο κοντά μας (στο προσκήνιο) και από μικροσκοπικές συστάδες σκοτεινής ύλης κατά μήκος της φωτεινής δέσμης. Η ισχυρή βαρύτητα του γαλαξία στρεβλώνει και μεγεθύνει το φως του κβάζαρ, παράγοντας τέσσερις παραμορφωμένες εικόνες του κβάζαρ. Οι συστάδες – συγκεντρώσεις της σκοτεινής ύλης βρίσκονται κατά μήκος της οπτικής επαφής του Hubble με το κβάζαρ, καθώς και μέσα και γύρω από τον γαλαξία του προσκηνίου (foreground). Η παρουσία των σβώλων της σκοτεινής ύλης μεταβάλλει την εμφανή φωτεινότητα και τη θέση κάθε παραμορφωμένης εικόνας του κβάζαρ, στρεβλώντας και ελαφρώς κάμπτοντας το φως καθώς ταξιδεύει από το μακρινό κβάζαρ προς τη Γη, όπως αντιπροσωπεύεται από τις παραμορφωμένες γραμμές στο πιο πάνω γραφικό.

 

Όλοι οι γαλαξίες, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, σχηματίζονται και είναι ενσωματωμένοι μέσα σε νέφη σκοτεινής ύλης. Η ίδια η σκοτεινή ύλη αποτελείται από αργά-κινούμενα ή “ψυχρά” σωματίδια που συναντώνται για να σχηματίσουν δομές που κυμαίνονται από εκατοντάδες χιλιάδες φορές τη μάζα του δικού μας Γαλαξία, έως συγκεντρώσεις όχι πιο μεγάλες από το φτερό ενός εμπορικού αεροπλάνου. (Σε αυτό το πλαίσιο, το “ψυχρό” αναφέρεται στην ταχύτητα των σωματιδίων.) 

 

Η παρατήρηση του Hubble δίνει νέες ιδέες για τη φύση της σκοτεινής ύλης και για το πώς συμπεριφέρεται. “Κάναμε μια πολύ συναρπαστική πειραματική παρατήρηση για το μοντέλο ψυχρής σκοτεινής ύλης και περνάει με άριστα”, δήλωσε ο Tommaso Treu από το Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες (UCLA), μέλος της παρατηρητικής ομάδας.

 

Η σκοτεινή ύλη είναι μια αόρατη μορφή ύλης που συνθέτει το μεγαλύτερο μέρος της μάζας του σύμπαντος και δημιουργεί τις “κολώνες” πάνω στην οποία κατασκευάζονται οι γαλαξίες. Αν και οι αστρονόμοι δεν μπορούν να δουν τη σκοτεινή ύλη, μπορούν να ανιχνεύσουν έμμεσα την παρουσία τους μετρώντας πως η βαρύτητά τους επηρεάζει τα αστέρια και τους γαλαξίες. Η ανίχνευση των μικρότερων σχηματισμών σκοτεινής ύλης αναζητώντας για ενσωματωμένα αστέρια μπορεί να είναι δύσκολη ή αδύνατη, επειδή περιέχει πολύ λίγα αστέρια.

 

Ενώ έχουν εντοπιστεί συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης γύρω από μεγάλους και μεσαίου μεγέθους γαλαξίες, μέχρι σήμερα δεν έχουν βρεθεί πολύ μικρότερες δομές σκοτεινής ύλης. Ελλείψει παρατηρητικών αποδείξεων για τέτοιες μικρές συστάδες, ορισμένοι ερευνητές έχουν αναπτύξει εναλλακτικές θεωρίες, συμπεριλαμβανομένης της “θερμής σκοτεινής ύλης”. Αυτή η ιδέα υποδηλώνει ότι τα σωματίδια της σκοτεινής ύλης κινούνται γρήγορα,  κουμπώνουν πολύ γρήγορα για να συγχωνευθούν και να σχηματίσουν μικρότερες συγκεντρώσεις. Οι νέες παρατηρήσεις δεν υποστηρίζουν αυτό το σενάριο, διαπιστώνοντας ότι η σκοτεινή ύλη είναι “πιο ψυχρή” από ότι θα έπρεπε να είναι στην εναλλακτική θεωρία θερμής σκοτεινής ύλης.

 

“Η σκοτεινή ύλη είναι ψυχρή από όσο γνωρίζαμε σε μικρότερες κλίμακες”, δήλωσε η Anna Nierenberg από το Εργαστήριο Jet Propulsion της NASA, επικεφαλής της έρευνας του Hubble. “Οι αστρονόμοι έχουν πραγματοποιήσει άλλες παρατηρησιακές δοκιμασίες των θεωριών σκοτεινής ύλης πιο πριν, αλλά η δική μας παρέχει τα ισχυρότερα στοιχεία για την παρουσία μικρών συσσωματωμάτων ψυχρής σκοτεινής ύλης. πολύ πιο ισχυρό αποτέλεσμα από ό, τι ήταν δυνατό στο παρελθόν.”

 

Το κυνήγι για συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης που στερούνται άστρων αποδείχθηκε μία πρόκληση. Η ερευνητική ομάδα του Hubble, ωστόσο, χρησιμοποίησε μια τεχνική στην οποία δεν χρειάστηκε να αναζητήσουν την βαρυτική επίδραση των αστεριών ως ιχνοθέτες της σκοτεινής ύλης. Η ομάδα στόχευσε οκτώ ισχυρά και μακρινά κοσμικά “φανάρια του δρόμου”, που ονομάζονται κβάζαρ (περιοχές γύρω από τις ενεργές μαύρες τρύπες που εκπέμπουν τεράστιες ποσότητες φωτός). Οι αστρονόμοι μέτρησαν πώς το φως που εκπέμπεται από το οξυγόνο και το αέριο νέον που περιστρέφεται γύρω από κάθε μαύρη τρύπα του κβάζαρ, στρεβλώνεται από τη βαρύτητα ενός μεγάλου γαλαξία που είναι στο προσκήνιο, και που λειτουργεί ως μεγεθυντικός (βαρυτικός) φακός.

 

Κάθε ένα από αυτά τα 4 στιγμιότυπα του Χαμπλ αποκαλύπτει τέσσερις παραμορφωμένες εικόνες ενός κβάζαρ στο φόντο (background) και του γαλαξία του που περιβάλλει τον κεντρικό πυρήνα ενός μεγάλου γαλαξία στο προσκήνιο (foreground). Η βαρύτητα του μεγάλου γαλαξία του προσκηνίου ενεργεί σαν μεγεθυντικός φακός, στρεβλώντας το φως του κβάζαρ σε ένα φαινόμενο που ονομάζεται βαρυτικός φακός. Τέτοιες τετραπλές εικόνες από κβάζαρ είναι σπάνιες λόγω της σχεδόν ακριβούς ευθυγράμμισης που απαιτείται ανάμεσα στον γαλαξία του προσκηνίου και το κβάζαρ του φόντου.

 

Οι αστρονόμοι χρησιμοποίησαν το φαινόμενο του βαρυτικού εστιασμού για να ανιχνεύσουν τις μικρότερες δέσμες σκοτεινής ύλης που βρέθηκαν ποτέ. Οι συστάδες-συγκεντρώσεις βρίσκονται κατά μήκος της οπτικής επαφής του τηλεσκοπίου με τα κβάζαρ, καθώς και γύρω από τους πρώτους γαλαξίες βαρυτικού εστιασμού. Η παρουσία των συγκεντρώσεων της σκοτεινής ύλης μεταβάλλει την φαινομενική φωτεινότητα και τη θέση κάθε παραμορφωμένης εικόνας κβάζαρ. Οι αστρονόμοι συνέκριναν αυτές τις μετρήσεις με προβλέψεις για τον τρόπο εμφάνισης των εικόνων κβάζαρ χωρίς την επίδραση των “σβώλων” της σκοτεινής ύλης.

 

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αυτές τις μετρήσεις για να υπολογίσουν τις μάζες των μικροσκοπικών συγκεντρώσεων σκοτεινής ύλης. Η ευρεία κάμερα 3 του Hubble συγκέντρωσε το εγγύς υπέρυθρο φως από κάθε κβάζαρ και το ανέλυσε στα συστατικά του χρώματα για μελέτη με φασματοσκοπία. Οι εικόνες λήφθηκαν μεταξύ 2015 και 2018. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν αυτές τις μετρήσεις για να υπολογίσουν τις μάζες των μικροσκοπικών συγκεντρώσεων σκοτεινής ύλης.

 

Οι συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης που ανιχνεύθηκαν από το Hubble είναι 1 / 10.000 έως 1 / 100.000 φορές η μάζα του φωτοστέφανου (άλως) του Γαλαξία. Πολλές από αυτές τις μικροσκοπικές ομάδες πιθανότατα δεν περιέχουν ούτε μικρούς γαλαξίες και συνεπώς θα ήταν αδύνατο να εντοπιστούν με την παραδοσιακή μέθοδο αναζήτησης ενσωματωμένων αστεριών.

 

Ο αριθμός των μικρών δομών που εντοπίστηκαν στη μελέτη προσφέρει περισσότερες ενδείξεις σχετικά με τη φύση της σκοτεινής ύλης. “Οι ιδιότητες των σωματιδίων της σκοτεινής ύλης επηρεάζουν το πόσες μάζες σχηματίζονται”, εξηγεί ο Nierenberg. “Αυτό σημαίνει ότι μπορείτε να μάθετε για τη σωματιδιακή φυσική της σκοτεινής ύλης μετρώντας τον αριθμό των μικρών συστάδων της σκοτεινής ύλης.”

 

Ωστόσο, ο τύπος του σωματιδίου που σχηματίζει τη σκοτεινή ύλη εξακολουθεί να είναι ένα μυστήριο. “Προς το παρόν, δεν υπάρχει άμεση απόδειξη στο εργαστήριο ότι υπάρχουν σωματίδια σκοτεινής ύλης”, δήλωσε ο Birrer. «Όταν οι κοσμολόγοι μιλάνε για τη σκοτεινή ύλη, ρωτάμε «πώς κυβερνά την εμφάνιση του σύμπαντος, και σε ποιες κλίμακες;»

 

Οι αστρονόμοι θα είναι σε θέση να διεξάγουν μελέτες παρακολούθησης της σκοτεινής ύλης χρησιμοποιώντας μελλοντικά διαστημικά τηλεσκόπια της NASA, όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb και το Wide Field Infrared Survey Telescope (WFIRST), και τα δύο υπέρυθρα παρατηρητήρια. Το Webb θα είναι σε θέση να επιτύχει αποτελεσματικά αυτές τις μετρήσεις για όλα τα γνωστά τετραπλά βαρυτικού εστιασμού κβάζαρ. Η ευκρίνεια του WFIRST και το μεγάλο οπτικό πεδίο του θα βοηθήσουν τους αστρονόμους να κάνουν παρατηρήσεις σε ολόκληρη την περιοχή του χώρου που επηρεάζεται από το τεράστιο πεδίο βαρύτητας των μαζικών γαλαξιών και των σμηνών των γαλαξιών. Αυτό θα βοηθήσει τους ερευνητές να αποκαλύψουν πολλά περισσότερα από αυτά τα σπάνια συστήματα.

Παν. Κονδύλης: Οι πολιτικές σκιές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Ο λόγος περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων πέρασε στο επίκεντρο τού πολιτικού λεξιλογίου των τελευταίων δύο δεκαετιών. Ένας αισιόδοξος παρατηρητές θα μπορούσε ν’ αντλήσει από δω το συμπέρασμα ότι η πολιτική, μετά από τις πικρές εμπειρίες του αιώνα, αναλαμβάνει τώρα το έργο να διαπλάσει τον κόσμο σύμφωνα με ηθικές αρχές.

 

Πρέπει να επισημάνουμε εμφατικά ότι αυταπατάται όποιος τυχόν πιστεύει πως η ονομαστική αξία των ιδεών μπορεί να εμποδίσει την πολεμική τους χρήση. Αν ήταν έτσι, τότε δεν θα είχαν γίνει ποτέ πόλεμοι ανάμεσα σέ έθνη που όλα τους ενστερνίζονταν ειλικρινά τη θρησκεία της αγάπης.

 

Η δυνατότητα μετατροπές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σ’ ένα νέο πεδίο έντασης συνάπτεται μ’ ένα κεφαλαιώδες γεγονός, το οποίο όμως ελάχιστα γίνεται αντιληπτό, γιατί όλες οι πλευρές ταυτίζουν αυθόρμητα τους δικούς τους σκοπούς με τους σκοπούς ολόκληρης της ανθρωπότητας. Πρόκειται για το γεγονός ότι με δεδομένη τη σημερνή συγκρότηση της παγκόσμιας κοινωνίας δεν μπορεί να γίνεται λόγος για ανθρώπινα δικαιώματα stricto sensu. Εδώ δεν εννοούμε τις «παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» σε πάρα πολλές χώρες, παρά αναφερόμαστε στην ίδια την ουσία του πράγματος. Ανθρώπινα δικαιώματα, δηλ. δικαιώματα που οι άνθρωποι κατέχουν απλώς και μόνον επειδή κατέχουν την ανθρώπινη ιδιότητα, έχουν χειροπιαστή έννοια και υπόσταση μονάχα αν μπορούν να τα απολαύσουν πάνω σ’ ολόκληρη τη γη, και μάλιστα στον τόπο της ελεύθερης επιλογές τους και δίχως περιορισμούς, όλοι οι άνθρωποι, μόνο και μόνο χάρη στο γεγονός ότι είναι άνθρωποι, ανεξάρτητα από την προέλευση τους ή από άλλες προϋποθέσεις. Όσο αυτό δεν συμβαίνει, όσο δηλ. ο Κινέζος δεν έχει τα ίδια δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες όπως ο Αμερικανός, ούτε ό Αλβανός τα ίδια δικαιώματα στην Ιταλία όπως ο Ιταλός, θα μπορούμε, αν δεν θέλουμε να διαστρεβλώσουμε την έννοια των λέξεων, να μιλάμε μονάχα για πολιτικά δικαιώματα, όχι όμως για ανθρώπινα. Αυτό που σήμερα ονομάζεται κατ’ ευφημισμόν «ανθρώπινα δικαιώματα» το παρέχει πάντοτε μια κρατικά οργανωμένη πολιτική μονάδα σε όσους διαθέτουν την αντίστοιχη υπηκοότητα, και η ισχύς του μπορεί να διασφαλισθεί με εγγυήσεις μονάχα στο εσωτερικό της εκάστοτε επικράτειας. Κανένα κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δικαιώματα, τα όποια θεωρούνται ως ανθρώπινα δικαιώματα κατ’ εξοχήν, όπως λ.χ. το δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας ή της ελευθερίας του λόγου, μπορούν να ασκούνται έξω από τα δικά του σύνορα. Και αντίστροφα: κανένα κράτος δεν μπορεί, χωρίς να αυτοδιαλυθεί, να δώσει σε όλους ανεξαίρετα τους ανθρώπους ορισμένα δικαιώματα, τα οποία συνήθως λογίζονται ως πολιτικά δικαιώματα, όπως είναι το εκλογικό δικαίωμα ή το δικαίωμα της μόνιμης εγκατάστασης. Με άλλα λόγια: δεν είναι δυνατό να κατέχουν όλοι οι άνθρωποι ως άνθρωποι όλα τα δικαιώματα (είτε αυτά λέγονται στην τρέχουσα ορολογία ανθρώπινα είτε λέγονται πολιτικά δικαιώματα) ανεξάρτητα από το πού βρίσκονται. Δικαιώματα, τα όποια τα δίνει και τα εγγυάται το κράτος και ισχύουν υπό την επιφύλαξη της ύπαρξης ενός κυρίαρχου κράτους, θα ήταν δυνατό να χαρακτηρισθούν ως ανθρώπινα δικαιώματα μονάχα αν το κράτος αυτό αναγνώριζε την ιδιότητα του ανθρώπου αποκλειστικά στους υπηκόους του. Αλλά ακόμα κι αν το έκανε αυτό πάλι δεν θα είχε καταφέρει να αναγνωρίζονται οι δικοί του υπήκοοι σε άλλες χώρες ως απόλυτα ισότιμοι πολίτες και ως κάτοχοι οικουμενικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανθρώπινα δικαιώματα ως ανθρώπινα δικαιώματα θα μπορούσε να δώσει μονάχα η ανθρωπότητα ως συντεταγμένο και ενιαίο πολιτικό υποκείμενο. Μονάχα το τέλος του κυρίαρχου κράτους σε όλες τις γνωστές σήμερα μορφές του θα εγκαινίαζε την εποχή των πραγματικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

 

Ο οικουμενισμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ορμήθηκε βέβαια από τις πλούσιες χώρες της Δύσης και πρωτοχρησιμοποιήθηκε απ’ αυτές ως πολιτικό εργαλείο, όμως βρίσκει προοδευτικά ευμενή αποδοχή και συνηγόρους στις φτωχές χώρες της Ανατολής και του Νότου, οι οποίες, όπως είναι ευνόητο, τον βλέπουν ως ευπρόσδεκτο μέσο προκειμένου να προβάλλουν τις αξιώσεις τους ως προς την κατανομή τού παγκόσμιου πλούτου και των παγκόσμιων πόρων. Βέβαια, βρίσκονται σε ένα δίλημμα, γιατί nolentes ή volentes δεν είναι σε θέση να πραγματώσουν (πλήρως) στο εσωτερικό τους τις αρχές εκείνες, από την εφαρμογή των οποίων σε διεθνές επίπεδο προσδοκούν την αισθητή βελτίωση της θέσης τους ως εθνών και κρατών. Από τη διελκυστίνδα αυτή τους βοηθεί κάποτε να βγουν η διαδεδομένη και στη Δύση αντίληψη, ότι μόνον η βελτίωση της υλικής τους θέσης θα καταστήσει δυνατή την ηθικοποίηση της εσωτερικής κοινωνικοπολιτικής τους ζωής. Πρέπει να αναμένεται ότι από ενδεχόμενες προόδους προς αυτή την κατεύθυνση θα αντλήσουν το δικαίωμα μεγαλύτερης βοήθειας από μέρους της Δύσης. Έτσι ή αλλιώς, η Δύση θα βρεθεί κάτω από ηθική και πολιτική πίεση, από την οποία δεν θα μπορέσει να απαλλαγεί εύκολα. Όποιος θέλει να εξηγήσει τη χρεοκοπία τού υπαρκτού σοσιαλισμού με τον ισχυρισμό ότι αυτός δεν μπόρεσε να πραγματώσει ούτε τις εσχατολογικές ούτε τις άμεσες (υλικές) επαγγελίες του, πρέπει και να σκεφθεί στα σοβαρά το ενδεχόμενο, ότι τα έθνη που θέλουν να ακολουθήσουν τον δρόμο της Δύσης, αλλά δεν θα μπορέσουν να το κάμουν, μέσα στην απογοήτευση τους θα στραφούν τελικά εναντίον της Δύσης και συνάμα εναντίον της οικουμενιστικής ηθικής της. Γιατί θα είναι διατεθειμένα να ερμηνεύσουν την αποτυχία τους ως προδοσία της χορτάτης και εγωιστικής Δύσης προς τις ίδιες της τις αρχές. Στις προσδοκίες που έχει ξυπνήσει η Δύση με την παγκόσμια εξαγωγή του ηθικού της οικουμενισμού λανθάνει ένα εκρηκτικό δυναμικό. Η νίκη των ιδεών της δεν ανακούφισε τη Δύση, αλλά απεναντίας τη φόρτωσε με καθήκοντα και υποθήκες, κάτω απ’ την πίεση των οποίων θα μπορούσε η ίδια να αλλάξει εκ βάθρων.

 

Η πίεση αυτή θα αυξάνεται αναγκαστικά στον βαθμό που τα οικουμενικά ανθρώπινα δικαιώματα θα ερμηνεύονται υλικά, οπότε mutatis mutandis θα επαναληφθεί ό,τι έγινε για πρώτη φορά στον 19ο αιώνα, όταν οι σοσιαλιστές απαίτησαν την υλική ερμηνεία και πραγμάτωση των τυπικών ελευθεριών και δικαιωμάτων που διακήρυξε η αστική τάξη. Η χριστιανική αντίληψη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αρχικά δεν συνδεόταν με την ιδέα ενός υλικού ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης, ό,τι κι αν λένε σχετικά οι «προοδευτικοί» θεολόγοι. Σύμφωνα όμως με τη σημερινή αντίληψη, το ελάχιστο επίπεδο της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και το ελάχιστο καταναλωτικό επίπεδο είναι αδιαχώριστα· όποιος πεθαίνει της πείνας είναι απλώς άνθρωπος δίχως ουσιαστικά δικαιώματα και όχι λ.χ. κάποιος στον οποίο η θεοθέλητη υλική στέρηση δίνει την ευκαιρία να απαλλαγεί εντελώς από τη μέριμνα των υλικών αγαθών. Αν τώρα τα ανθρώπινα δικαιώματα ερμηνευθούν υλικά και συνδεθούν με καταναλωτικές απαιτήσεις, τότε θα πρέπει να έρθουν σε σύγκρουση με την υφιστάμενη σέ παγκόσμιο επίπεδο σπάνη των αγαθών, δηλ. θα μεταβληθούν αναγκαστικά σε όπλα μέσα στον αγώνα κατανομής των περιορισμένων αγαθών. Όποιος ανήκει σ’ ένα πλούσιο έθνος και συνάμα υπερασπίζει τη συνεπή τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα πρέπει να μοιρασθεί τα δικά του ανθρώπινα δικαιώματα με άλλους, άγνωστους ανθρώπους, και απ’ αυτό θα γεννηθεί σίγουρα μια αντιπαράθεση, κατά την οποία θα έρθουν αντιμέτωπα τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεν με τα ανθρώπινα δικαιώματα των δε.

 

Εν πάση περιπτώσει πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι επικαλούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα τόσο ευρύτερη θα γίνεται η ερμηνεία τους. Αυτό σημαίνει με άλλα λόγια ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα απαιτούν όλο και περισσότερα υλικά και πνευματικά αγαθά, πιστεύοντας ότι τους ανήκουν δικαιωματικά. Στο φως αυτής της ακαταμάχητης διαπίστωσης πρέπει να συμφιλιωθούμε με την προοπτική ότι στο μέλλον θα αλλάξει η λειτουργία και η έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, αν μάλιστα ερμηνεύονται υλικά, δεν μπορούν να σημαίνουν το ίδιο πράγμα ανεξάρτητα από το αν την κατοχή και την ενεργό τους άσκηση την απαιτούν ταυτόχρονα και εξ ολοκλήρου δύο, πέντε ή δέκα δισεκατομμύρια άνθρωποι. Τι θα υπαγορεύσει η «αρχή της ευθύνης» μετά τον νέο διπλασιασμό του παγκόσμιου πληθυσμού σε λίγες δεκαετίες, αυτό κανείς δεν μπορεί να το ξέρει σήμερα με βεβαιότητα. Ως προαίσθηση μελλοντικών τριβών και ως προληπτική προσπάθεια να κρατηθεί ανοιχτή κάποια βαλβίδα ασφαλείας πρέπει πάντως να ερμηνευθεί το γεγονός, ότι οι επιταγές της οικουμενικής ηθικής και ιδιαίτερα τα ανθρώπινα δικαιώματα εξακολουθούν να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων της κρατικής κυριαρχίας. Ακόμα και κράτη που αναγνωρίζουν πλήρως τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα εγγυούνται μέσα στα όρια της επικρατείας τους επιφυλάσσουν στον εαυτό τους το δικαίωμα να τα αρνηθούν σε ξένους· ήδη οι αρχαίες δημοκρατίες προστάτευαν άγρυπνα την έντονη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους δικούς τους πολίτες και στους ξένους. Η διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων συνδέεται λοιπόν σήμερα -και στο μέλλον θα συνδεθεί ακόμα στενότερα- με την κάποτε απερίφραστη επιθυμία να καθίσει ο φίλτατος συνάνθρωπος στον τόπο του και να χαρεί εκεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια του. Μια απεριόριστη εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δηλ. μια συνεπής και νομικά διασφαλισμένη αναγωγή των ανθρώπων στην ανθρώπινη ιδιότητα τους και μόνο, χωρίς να λαμβάνεται καθόλου υπ’ όψιν η εθνικότητα και η υπηκοότητα, θα συνεπέφερε αυτόματα την κατάργηση του κυρίαρχου κράτους και όλων των φραγμών στην ελευθερία κινήσεως και εγκαταστάσεως – ένας αληθινός εφιάλτης για τους κοινοτικούς Ευρωπαίους και τούς Βορειοαμερικανούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι υπέρμαχοι της οικουμενικής ηθικής, οι όποιοι παρουσιάζονται εξαιρετικά εύγλωττοι όταν πρόκειται για διακηρύξεις άρχων και για πρακτικά μη δεσμευτικές θεωρητικές τριχοτομίες. ίσαμε τώρα δεν μας έχουν πει τίποτε για τις συγκεκριμένες συνέπειες μιας απαρέγκλιτης εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (δηλ. των δικαιωμάτων του ανθρώπου ως ανθρώπου και μόνο) σε πλανητικό επίπεδο.

 

Εφ’ όσον η Δύση μπορεί να εφαρμόσει τα ανθρώπινα δικαιώματα μονάχα με την επιφύλαξη της κρατικής κυριαρχίας, εμπλέκεται σε μιαν αντίφαση, η οποία, καθώς είναι ευνόητο, φαίνεται ακόμα πιο κραυγαλέα και αφόρητη σε όσους χτυπούν την πόρτα της. Η αντίφαση τούτη θα βάθαινε ακόμα περισσότερο αν η Δύση έμπαινε στον πειρασμό να επιβάλει τα ανθρώπινα δικαιώματα (διάβαζε: τα δικαιώματα που ισχύουν για τους πολίτες της Δύσης) με πολιτικές ή και στρατιωτικές επεμβάσεις σε άλλα μέρη τού κόσμου. Γιατί τέτοιες επεμβάσεις θα γίνονταν κατ’ ανάγκην επιλεκτικά (μια εκστρατεία εναντίον της Κίνας λ.χ. θα ήταν αδιανόητη) και έτσι γρήγορα θα καταντούσαν αναξιόπιστες· θα έπρεπε μάλιστα να αναμένεται ότι φανατισμένες μάζες σε χώρες όπως π.χ. το Ιράν θα πρόβαλαν το σύνθημα «Κάτω τα ανθρώπινα δικαιώματα!» ακριβώς με την ίδια έννοια που οι Ισπανοί μαχητές εναντίον τού Ναπολέοντα φώναζαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα «Κάτω η ελευθερία!». Πέρα απ’ αυτό, μακροπρόθεσμα δεν είναι δυνατό να παραβιάζει κανείς την κρατική κυριαρχία των άλλων στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ συνάμα περιχαρακώνει τη δική του κρατική κυριαρχία ενάντια σε ό,τι άλλοι θεωρούν ως τα δικά τους ανθρώπινα δικαιώματα. Με άλλα λόγια, η Δύση θα εξαναγκασθεί να αντισταθμίσει την επιβολή των τυπικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε άλλες χώρες με παραχωρήσεις προς την υλική ερμηνεία των ίδιων αυτών ανθρωπίνων δικαιωμάτων – και να πληρώσει για το αντιστάθμισμα τούτο. Κοντολογίς, το πρώτο καθήκον του απελευθερωτή θα είναι να θρέψει τούς απελευθερωμένους.

 

Υπάρχει ένας ακόμη βαθύτερος λόγος, για τον οποίο οι εντάσεις στο ανθρώπινο σύμπαν πιθανότατα θα αυξηθούν – και μάλιστα όχι παρά τη διάδοση των άρχων της οικουμενικής ηθικής αλλά παράλληλα μ’ αυτήν. Η ηθικά-κανονιστικά φορτισμένη λέξη «άνθρωπος» λειτουργούσε γλωσσικά ως τιμητικό επίθετο όσο την αντιπαρέθετε κανείς σε άλλα επίθετα, τα όποια φαίνονταν απλώς να υποδηλώνουν ιστορικά προσδιορισμένους, καταργήσιμους και καταργητέους διαχωρισμούς μεταξύ των ανθρώπων· στη γλώσσα του ηθικού οικουμενισμού «άνθρωπος» σήμαινε πάντοτε κάτι ευγενέστερο και υψηλότερο σε σύγκριση με λέξεις όπως Ιουδαίος και Έλλην, χριστιανός και εθνικός, λευκός ή μαύρος, κομμουνιστής ή φιλελεύθερος. Από τη στιγμή όμως που θα εκλείψουν όλες οι μερικές έννοιες, όσες έχουν κατά καιρούς αντιπαρατεθεί στην καθολική έννοια «άνθρωπος», η λέξη «άνθρωπος» δεν θα αποτελεί πια επίθετο, δηλ. δεν θα υποδηλώνει πια κάποια ανώτερη ιδιότητα, παρά θα μετατραπεί σ’ ένα ουσιαστικό που θα κατονομάζει απλώς ένα ορισμένοι ζωικό είδος. Οι άνθρωποι θα αποκαλούνται όλοι «άνθρωποι». ακριβώς όπως τα λιοντάρια λέγονται λιοντάρια και τα ποντίκια-ποντίκια χωρίς άλλον εθνικό ή ιδεολογικό διαφορισμό. Ίσως να φαίνεται παράδοξο, όμως είναι αλήθεια ότι ο άνθρωπος ξεχώρισε από όλα τα άλλα ζωικά είδη ακριβώς επειδή δεν ήταν άνθρωπος και μόνο, χωρίς κανένα άλλο κατηγόρημα. Όχι μόνο γεννήθηκε ο πολιτισμός χάρη στην υπέρβαση της γυμνές ανθρώπινης ιδιότητας και στη βαθμιαία απόκτηση ιστορικά προσδιορισμένων κατηγορημάτων, αλλά επίσης οι αντιθέσεις και οι αγώνες ανάμεσα στους ανθρώπους προσέλαβαν, χάρη ακριβώς στην παρουσία και στην επήρεια των κατηγορημάτων αυτών, συναισθηματικές και ιδεολογικές διαστάσεις που πήγαιναν πολύ παραπέρα από τον κόσμο τού ζώου. Γι’ αυτό και δεν αποκλείεται ότι η συρρίκνωση του ανθρώπου στην ανθρώπινη ιδιότητα του και μόνο θα εγκαινιάσει και θα συνοδεύσει μιαν εποχή, όπου οι άνθρωποι θα είναι αναγκασμένοι να πολεμήσουν για αγαθά απολύτως απαραίτητα για τη στοιχειώδη επιβίωση του ζωικού είδους «άνθρωπος» – στη χειρότερη περίπτωση για αέρα και νερό. Σύμφωνα με ένα γνωστό παράδοξο της ιστορικής δραστηριότητας των ανθρώπων, η επιβολή της οικουμενικής ηθικής θα γεννήσει τότε συνέπειες ολότελα διαφορετικές από τις επιθυμούμενες.

 

Ίσως περιττεύει να διευκρινίσουμε κλείνοντας ότι οι σκέψεις αυτές δεν σημαίνουν πως ο οικουμενισμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων φταίει για όλα τα κακά ή πως η υιοθέτηση ενός ηθικού σχετικισμού θα ήταν η κατάλληλη λύση για τις μεγάλες απορίες της πλανητικής μας ιστορίας. Τα πράγματα παίρνουν τον δρόμο τους, και ο δρόμος αυτός καθορίζεται από ιδέες -με την έννοια αυτοτελών δυνάμεων που παρεμβαίνουν από τα έξω σ’ ένα γίγνεσθαι κι είναι ικανές να το κατευθύνουν-πολύ λιγότερο απ’ όσο θέλουν να πιστεύουν (ή όσο θέλουν να κάμουν τούς άλλους να πιστέψουν) οι παραγωγοί και οι καταναλωτές ιδεών. Ωστόσο η συντελούμενη επικράτηση τού οικουμενισμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένει ενδεικτική για ουσιώδεις πολιτικές εξελίξεις – και καλύτερα να σκέφτεται κανείς πάνω στις εξελίξεις αυτές παρά να μη σκέφτεται.

 

Παναγιώτης Κονδύλης, Πλανητική Πολιτική Μετά Τον Ψυχρό Πόλεμο

David Hume: Ανθρώπινη Φύση και Ηθική

Ντέιβιντ Χιουμ: 1711–1771

Πώς κουβεντιάζεται η ηθική;

§1. Το έργο του Χιουμ που συζητάμε εδώ αποτελεί το τρίτο βιβλίο της Πραγματείας του για την ανθρώπινη φύση. Τα άλλα δυο βιβλία είναι τα εξής: Ι. Περί της Νόησης και ΙΙ. Περί των Παθών. Το βιβλίο του περί Ηθικής θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά έργα της ηθικής φιλοσοφίας. Το εν λόγω κείμενο δεν είναι το μοναδικό έργο του Χιουμ για την ηθική φιλοσοφία. Υπάρχει και το μετέπειτα έργο του: Έρευνα για της αρχές της ηθικής. Ωστόσο το περί Ηθικής λογίζεται, στη διεθνή βιβλιογραφία, ως πιο μεστό φιλοσοφικού περιεχομένου σε σχέση με το τελευταίο. Η φιλοσοφική του μεστότητα και συναφώς η σπουδαιότητά του έγκειται στο ότι ο Χιουμ επιχειρεί να αντλήσει βασικές σκέψεις για τα θεμέλια της ηθικής από την ανάλυση της ανθρώπινης φύσης. Έτσι χωρεί πολύ πιο πέρα από στείρες ηθικολογικές ντιρεκτίβες πολλών άλλων έργων ηθικής φιλοσοφίας και κατορθώνει να συνδυάζει ηθικές έννοιες ή εννοιολογήσεις με τα συμφραζόμενα της πράξης. Απ’ αυτή την άποψη, στο συγκεκριμένο βιβλίο δεν θεωρητικολογεί αφηρημένα και ασύστολα, αλλά φιλοσοφεί συγκεκριμένα πάνω στην αναγκαιότητα συγκρότησης μιας φιλοσοφίας, που θα έχει λόγο στο και για το εκάστοτε παρόν της ανθρώπινης φύσης. Να γιατί οι διάφορες φιλοσοφικές αντιπαραθέσεις, από τότε έως σήμερα, γύρω από ορθολογικές ή κανονιστικές θεωρίες, γύρω από ηθικά κίνητρα ή το ρόλο των αισθήσεων και των αισθημάτων, δεν μπορούν να σταθούν ανταποδοτικές χωρίς τις πολλαπλές αναφορές στο εν λόγω έργο του Χιουμ και γενικότερα στη σκέψη του.

§2. Πώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί με μια πρόταση η αντίληψη του Χιουμ για την ηθική; Κανονιστική αντίληψη περί ηθικής. Στο πλαίσιο αυτού του κανονιστικού χαρακτήρα της ηθικής αναπτύσσεται και η θεωρία του για την ατομική ηθική, αλλά και για την αξία των ηθικών θεσμίσεων και των συναφών πολιτικών θεσμών. Κάθε μονοδιάστατα ορθολογική αντίληψη περί ηθικής δεν έχει ιδιαίτερη αξία για τον Χιουμ, γιατί δεν διασφαλίζει ένα ακέραιο ηθικό πράττειν. Απεναντίας μια εμπειρική –και καμιά μεταφυσική– πρόσληψη της ανθρώπινης φύσης ενεργοποιεί το ενδιαφέρον του ανθρώπου να διεκδικεί μια κανονιστική θέση ή τοποθέτηση μέσα στον κόσμο των αξιών, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να ευαισθητοποιείται όχι μόνο για τη δική του ευημερία, αλλά και για την αλτρουιστική προσέγγιση του άλλου. Απαράγραπτος όρος, ως προκύπτει, για ένα συγκεκριμένο, πρακτικό αντίκρισμα της ηθικής παραμένει η εμπειρική-γνωσιακή οριοθέτηση της ανθρώπινης φύσης. Τούτο σημαίνει για την εσωτερική διάρθρωση του υπό συζήτηση έργου του Χιουμ πως τα συστατικά στοιχεία της νόησης, των αντιλήψεων, των ιδεών ή παραστάσεων, των εντυπώσεων, των ποικίλων παθημάτων και εναισθήσεων, καθώς και η σύμπραξη ορθού λόγου και αισθήματος ή συναισθήματος αποτελούν μια ενιαία νοητή γραμμή και μόνο έτσι συνθέτουν την εσώτερη δυναμική της σχέσης: ανθρώπινη φύση και ηθική. Αυτή η προϋπόθεση της ενιαίας γραμμής του σκέπτεσθαι και του πράττειν συνιστά την ακατάλυτη αρχή –χτες και σήμερα και πάντα– για την ηθική ολοκλήρωση, τουτέστι απρόσκοπτη ευδοκίμηση ανθρώπινου ατόμου και κοινωνικο-πολιτικής κοινότητας. Μόνο μέσα από μια τέτοια οπτική νομιμοποιείται και η πολιτική πράξη της εξουσίας, της κυβέρνησης ως τέτοιας. Και τούτο ισχύει σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, καθώς οι αμοραλιστές, μειοδότες και δοσίλογοι της παρούσας ελλαδικής κυβερνοπολιτείας έχουν ποδοπατήσει κάθε έννοια ηθικού δέοντος και ορθολογικού πολιτικού πράττειν.

§3. Όπως πολύ σωστά τονίζει ο Χιουμ ανατιμά δεόντως «το συναίσθημα, τη συμπάθεια, το λόγο και την ανθρώπινη βούληση». Εδώ αναγνωρίζει μια ομοιότητα με το χριστιανικό σχήμα, σύμφωνα με το οποίο: «νοιώθω την απειρία του όλου, την απροσδιοριστία του γύρω μου κόσμου και μέσα από την εμπειρική μου πράξη, που βασίζεται στη συμπάθεια, προσπαθώ σ’ αυτόν τον κόσμο να προσδιοριστώ». Γενικεύοντας τη σημασία του συγκεκριμένου έργου για το σήμερα γράφει με ευστοχία:

«Στη σημερινή εποχή αυτό το έργο του Χιουμ -το οποίο γιατί όχι έχει και πολιτικές προεκτάσεις- είναι επίκαιρο. Επιβάλλεται ο κόσμος μας να στηριχθεί στη συμπάθεια από άκρου εις άκρον της γης. Επιβάλλεται ο κόσμος μας να ακτινοβολεί την ευχαρίστηση μέσα από την ωραία επικοινωνία των ανθρώπων μεταξύ τους και με την ευνομούμενη κοινωνία. Η σχέση του ανθρώπου με το κράτος είναι ηθική σχέση και αυτό το άνοιγμα της ηθικής που καταφέρνει ο Βρετανός φιλόσοφος είναι σπουδαίο επίτευγμα. Το κράτος που πείθει τον πολίτη είναι ηθικό, ο πολίτης που προσφέρει στο κράτος είναι ηθικός. Ο πολίτης που ευχαριστείται μέσα από την συμπάθειά του για τον άλλο είναι ηθικός, ο άλλος που επιστρέφει όλα αυτά είναι ηθικός. Τελικά η ηθική είναι η εμπειρία του ωραίου και του ευχάριστου. Αυτός ο εμπειρισμός του Βρετανού φιλοσόφου ίσως αποτελεί θεραπεία για τις αρνητικές εμπειρίες που εκπέμπει ο κόσμος μας. Ίσως μπορεί να δημιουργήσει ένα νέο μοντέλο ανθρώπου και κράτους που θα εγγυηθούν την καλύτερη πορεία της ανθρωπότητας».