Υπερήφανη καύχηση αρετής κατά ηλικία

Με τη λέξη Άμμες ξεκίναγαν χορικοί λόγοι και αντίλογοι στην Σπάρτη. Στις μεγάλες εορτές λάμβαναν μέρος τρεις χοροί, ο χορός των γερόντων, των ανδρών και των παίδων, όπως το κατέγραψε ο Πλούταρχος.

Το λόγο άρχιζε πρώτος ο χορός των γερόντων που έλεγαν:

Άμμες ποκ' ήμες άλκιμοι νεανίαι. (Εμείς υπήρξαμε κάποτε ρωμαλέοι νέοι)

Στον παραπάνω λόγο τότε ο χορός των ανδρών απαντούσε, επιδεικτικά:

Άμμες δε γ' ειμέν, αι δε λης πείραν λάβε. (Εμείς είμαστε αν θέλετε δοκιμάστε)

 
Στη συνέχεια το λόγο λάμβανε ο χορός των παίδων που δήλωναν ως υποσχετικό όρκο:

Άμμες δε γ' εσόμεθα πολλώ κάρρονες. (Εμείς, όμως, θα γίνουμε πολύ καλύτεροι)

Το χορικό αυτό λόγο με τους αντίλογους, εύλογα ο Πλούταρχος τους χαρακτηρίζει "μεγαλαυχίαν προς αρετήν πρέπουσαν ταις ηλικίαις."
(υπερήφανη καύχηση αρετής κατά ηλικία).