Η σεξουαλική ζωή της γυναίκας: Ίσως το όριο των 60 χρόνων να φαίνεται σήμερα αρκετά συντηρητικό

Ένα από τα σημαντικά επιτεύγματά του εικοστού αιώνα είναι η εκπληκτική άνοδος του προσδόκιμου επιβίωσης της γυναίκας. Από 50 περίπου χρόνια στην αρχή του αιώνα ξεπεράσαμε τα 80 στο τέλος του! Αν η πορεία αυτή συνεχιστεί στον αιώνα μας, τότε οι γυναίκες θα ζουν στο τέλος του 21ου αιώνα γύρω στα 130 χρόνια.

Σημαντικά θέματα που σχετίζονται με αυτά τα δεδομένα είναι η γονιμότητα και η σεξουαλικότητα της γυναίκας σε σχέση με τα νέα ηλικιακά όρια. Όσον αφορά στη γονιμότητα εύκολα μπορεί να πει κανείς ότι τα χρόνια που η γυναίκα επιθυμεί να κάνει παιδιά όλο και λιγοστεύουν. Οι μισές γυναίκες αποκτούν παιδιά στην τέταρτη δεκαετία της ζωής τους, ενώ γνωρίζουμε καλά ότι το βιολογικό ρολόι θέλει τη γυναικεία γονιμότητα να εξαντλείται περίπου στο τέλος αυτής της δεκαετίας.

Τελείως διαφορετικά παρουσιάζονται τα πράγματα σε επίπεδο σεξουαλικότητας. Η σεξουαλική ζωή της γυναίκας αρχίζει συχνά στα 15 χρόνια και είναι δύσκολο να πει κανείς πότε τελειώνει! Ίσως το όριο των 60 χρόνων να φαίνεται σήμερα αρκετά συντηρητικό!

Ο ερωτισμός στην εμμηνόπαυση
Μια νέα ηλικιακή ομάδα γυναικών αναζητεί σήμερα λύσεις μετά τα 40 σε θέματα σεξουαλικής έκφρασης. Είναι οι γυναίκες που σε φάση ωριμότητας και αυτογνωσίας προσπαθούν να επιλύσουν προβλήματα στο σεξ που δεν τόλμησαν να αγγίξουν σε μικρότερη ηλικία. Αρκετές από αυτές ζουν μόνες τους, απολαμβάνοντας τους καρπούς μιας πετυχημένης επαγγελματικής πορείας. Άλλες πάλι αισθάνονται παγιδευμένες σε ένα γάμο, που τους πρόσφερε περισσότερη αγάπη και συντροφικότητα παρά έρωτα και σεξουαλική ικανοποίηση. Στα χρόνια της ελευθερίας στον έρωτα οι γυναίκες αυτές αναζητούν συχνά μικρότερης ηλικίας άντρες για να καλύψουν τα σεξουαλικά τους «κενά» ή να ανακαλύψουν τον οργασμό, γνωρίζοντας καλά ότι αυτές οι σχέσεις δεν έχουν προοπτική ή δεν οδηγούν σε βαθιά συναισθηματικές σχέσεις.

Τι λέει η Σεξολογία;

Η άποψη ότι η λύση σεξουαλικών προβλημάτων στη γυναίκα πριν την εμμηνόπαυση διευκολύνεται από το ορμονικό της προφίλ τείνει να αμφισβητηθεί τα τελευταία χρόνια. Άλλωστε η ελάττωση των γυναικείων ορμονών αντισταθμίζεται από την αύξηση των ανδρογόνων σ’ αυτή την ηλικία. Τα ανδρογόνα στη γυναίκα αυξάνουν την ερωτική επιθυμία και καλύπτουν ενδεχομένως το μικρό ποσοστό απώλειας έντασης του οργασμού που προκαλείται από την πτώση των οιστρογόνων. Η αύξηση των ανδρογόνων ενδεχομένως μάλιστα να σχετίζεται με τον αυξημένο ερωτισμό που πολλές γυναίκες παρουσιάζουν γύρω στα 50. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο δεν είναι πια εξαιρέσεις, οι γυναίκες οι οποίες με μικρή επιστημονική βοήθεια γνωρίζουν τον οργασμό στην ηλικία των 50 χρόνων.

Μια άλλη σημαντική παρατήρηση είναι επίσης το ότι η οργασμική κορύφωση έχει κυρίως σχέση με το βαθμό ψυχοσυναισθηματικής και ψυχοκοινωνικής ωρίμανσης της γυναίκας και όχι με τις ορμόνες της.

Η εμπειρία από εξειδικευμένο Σεξοθεραπευτή (sex coach) τα τελευταία χρόνια έρχεται να επιβεβαιώσει τις παραπάνω παρατηρήσεις. Τα αποτελέσματα θεραπειών για τη γυναικεία ανοργασμία εξαρτώνται από το κίνητρο της κάθε γυναίκας και όχι από την ηλικία της. Η εμπειρία δείχνει ότι η επίτευξη οργασμού είναι το ίδιο εύκολη σε οποιαδήποτε ηλικία.

Ένα λεπτό σημείο στο κυνήγι του οργασμού είναι ο ρόλος του υπάρχοντα συντρόφου. Κάποιες γυναίκες έχουν την τύχη να υπάρχει στη ζωή τους ένας έμπειρος άντρας που ξέρει να τις διεγείρει και με τον οποίο διατηρούν μια καλή συναισθηματική σχέση. Απαιτείται μια ανοιχτή και ειλικρινής συζήτηση μαζί του πριν ξεκινήσουμε τη δική μας προσπάθεια. Ίσως η συμβολή του να είναι ουσιαστική για ένα γρήγορο αποτέλεσμα.

Όμως η έλλειψη οργασμού στη γυναίκα μπορεί να έχει ταλαιπωρήσει την ερωτική σχέση του ζευγαριού. Το ενδιαφέρον για σεξουαλική έκφραση είναι λογικό να φθίνει από τη μεριά και των δύο συντρόφων. Πολλές γυναίκες δεν θυμούνται πια πότε έκαναν σεξ για τελευταία φορά! Αν η σχέση παραμένει ζωντανή, βασιζόμενη στην αγάπη και τα κοινά ενδιαφέροντα απαιτεί πάλι μία ανοιχτή συζήτηση με το σύντροφο. Προσπαθήστε να διερευνήσετε το ενδιαφέρον του και το κίνητρό του να στηρίξει την προσπάθειά σας. Πολλά τέτοια ζευγάρια μπορούν να ξαναζήσουν τον έρωτα, κάτω απ΄καλύτερες συνθήκες.

Μικρά μυστικά

• Απαλλαγείτε από το φόβο των ερωτικών σας φαντασιώσεων. Συμφιλιωθείτε μαζί τους. Μοιραστείτε τις με το σύντροφό σας.
• Μιλήστε για τις ερωτικές σας ανάγκες
• Ξεκαθαρίστε μέσα σας τα «θέλω» σας.
• Φροντίστε για την υγιεινή και την καλή κατάσταση του κόλπου σας (ύγρανση, συσταλτικότητα).
• Εφαρμόζετε ανελλιπώς τις ασκήσεις Kegel*. Συμβάλλουν αποφασιστικά στη δική σας σεξουαλική έκφραση και ενισχύουν την απόδοση του συντρόφου σας.
• Διορθώστε μικρές ατέλειες που σας ενοχλούν.
• Αποενοχοποιηθείτε! Θυμηθείτε ότι το 40% των Ελληνίδων αντιμετωπίζουν μικρά ή μεγάλα προβλήματα με τον οργασμό τους.
---------------------
*Ασκήσεις Kegel. Ασκείστε τους μυς του έρωτα!
Ένα ισχυρό μυϊκό τοίχωμα, με κύριο εκπρόσωπο τον ηβοκοκκυγικό μυ περιβάλλει και στηρίζει τα όργανα της πυέλου. Μέσα από το μυϊκό τοίχωμα περνάει η γυναικεία ουρήθρα, ο κόλπος και ο πρωκτός. Η σύσπαση του μυϊκού τοιχώματος είναι αυτή που διακόπτει με τη θέλησή μας την ούρηση ή την αφόδευση. Η ίδια κίνηση προκαλεί σύσπαση του κόλπου, επιθυμητή για πιο έντονη σεξουαλική λειτουργία και μεγαλύτερο αγκάλιασμα του πέους. Το μυϊκό τοίχωμα ατονεί με την πάροδο της ηλικίας, την καθιστική ζωή, τους τοκετούς και τις εγχειρήσεις. Μπορείτε να ασκήσετε τους μυς της περιοχής επαναλαμβάνοντας αρκετές φορές την ημέρα τη σύσπαση των μυών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι ασκήσεις πρέπει να γίνονται μετά από ούρηση. Υπάρχουν και ειδικά βοηθήματα για καλύτερο αποτέλεσμα. Τα τελευταία χρόνια θεραπείες με λέϊζερ υπόσχονται «σύσφιξη» του κόλπου. Όμως οι θεραπείες αυτές δεν ενισχύουν το μυϊκό τοίχωμα, για την ενίσχυση του οποίου υπάρχουν μόνο οι ασκήσεις Kegel.

Δεν μπορούμε να ξαναμαζέψουμε τα λόγια μας

Η Κλάρα δεν ήταν κακό κορίτσι αλλά είχε ένα ελάττωμα που την έκανε αντιπαθητική, ακόμα και μισητή στους άλλους: ήταν μεγάλη κουτσομπόλα.

Δεν υπήρχε άνθρωπος στη γειτονιά για τον οποίο να μην είχε φτιάξει κάποια φανταστική ιστορία και να μην την είχε έπειτα διαδώσει στον καθένα που θα συναντούσε.

Οι άλλοι άκουγαν τις ιστορίες της, τις άλλαζαν, τις έλεγαν σαν αληθινές και πολλές φορές γίνονταν παρεξηγήσεις, ακόμα και τσακωμοί που είχαν σαν αιτία τα κουτσομπολιά της Κλάρας.

Επειδή όμως στο βάθος ήταν καλόκαρδη κοπέλα, αποφάσισε να παλέψει το ελάττωμά της και για τον λόγο αυτό ζήτησε τη συμβουλή ενός σοφού της πόλης.

— Έχεις δίκιο να θέλεις να αλλάξεις, παιδί μου, της είπε αυτός.

Θα σου πω τι πρέπει να κάνεις: θα πας και θα αγοράσεις μια πάπια από τον χασάπη.

Ύστερα θα αρχίσεις να περπατάς στους δρόμους, να τη μαδάς και να σκορπίζεις τα πούπουλα και τα φτερά της.

Όταν γυρίσεις σε πολλούς δρόμους και έχεις μαδήσει και το τελευταίο φτερό, έλα πάλι εδώ και θα σου πω τι θα κάνεις στη συνέχεια.

Έτσι και έκανε η Κλάρα.

Σε μια-δυο ώρες είχε ξαναγυρίσει στο σπίτι του σοφού με την πάπια εντελώς μαδημένη.

— Τώρα Κλάρα, αρχίζει η δεύτερη δουλειά σου.

Θα γυρίσεις όλους τους δρόμους από όπου πέρασες και θα μαζέψεις ένα-ένα τα φτερά και τα πούπουλα που έριξες.

Αλλά πρέπει να τα μαζέψεις όλα!

— Μα πώς θα το κάνω αυτό; Ο αέρας θα τα έχει σκορπίσει στις αυλές, στα πεζοδρόμια, στις σκεπές, στα κλαδιά, παντού. Πώς θα μπορέσω να μαζέψω πάλι όλα αυτά τα πούπουλα και τα φτερά;

— Έτσι ακριβώς γίνεται και με τα λόγια σου, Κλάρα. Μπορεί να μην τα λες με κακία, αλλά, όταν φύγουν από σένα και πάνε σε άλλους, καθένας θα τα πει με τον τρόπο του. Όσο διαφορετικό κι αν είναι αυτό που είπες εσύ, δεν μπορείς να το μαζέψεις πάλι και να το διορθώσεις. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με ό,τι λέμε. Γιατί δεν μπορούμε να ξαναμαζέψουμε τα λόγια μας και να τα διορθώσουμε.

Στη σχέση είναι όπως και στο βάλς, χρειάζονται δύο

Πρόσφατα, μιλώντας για την σχέση του, μου είπε κάποιος; «Στη σχέση είναι όπως και στο βάλς, χρειάζονται δύο».

Όντως έτσι είναι! Αφιέρωσα λίγο χρόνο και το σκέφτηκα.
Βέβαια όλοι οι χοροί δεν είναι χοροί ζευγαριών όπως το βάλς αλλά αν εστιάσουμε σε αυτούς όπου δύο άνθρωποι προσπαθούν να χορέψουν μαζί, μπορούμε να παρατηρήσουμε κάποια ενδιαφέροντα πράγματα πιστεύω. Σας προσκαλώ σε έναν σύντομο χορό μέσα στη φαντασία μας.

Όταν χορεύουν δύο άνθρωποι, υπάρχει μία απόσταση μεταξύ τους που χαρακτηρίζει το χορό τους: μπορεί να είναι πολύ κοντά και τότε θα είναι σφιχταγκαλιασμένοι, θα νιώθουν έντονα το κορμί του άλλου αλλά θα έχουν μικρότερη ελευθερία κινήσεων ή αντίθετα θα είναι πολύ πιο μακριά και να χορεύουν εντελώς ανεξάρτητοι, ίσως και άσχετα μεταξύ τους. Αυτοί όμως επιλέγουν αν θα χορέψουν μαζί έναν χορό ή όχι, κάτω από την ίδια μουσική κι αυτοί επιλέγουν πώς θα χορέψουν. Πότε απομακρύνονται και πως και πότε πλησιάζουν πάλι. Βλέπουμε λοιπόν στο χορό πως μεταξύ των δύο ανθρώπων υπάρχει η επαφή. Το ίδιο πιστεύω πως συμβαίνει και στις σχέσεις.

Τα ζευγάρια που δυσκολεύονται να χορέψουν, μεταφορικά και κυριολεκτικά, ίσως έχουν κάποια δυσκολία στην επαφή λόγω της σχέσης τους: πατιούνται, πέφτουν... είναι άχαροι και φοβούνται ίσως πως θα γελοιοποιηθούν, τόσο στα μάτια τους όσο και στα μάτια των δικών τους.

Όπως σε όλους τους χορούς των ζευγαριών, παρατηρώντας προσεκτικά την ισορροπία τους, εύκολα διαπιστώνουμε πως το «ζευγάρι» είναι κάτι περισσότερο από το άθροισμα (1+1=2) δύο ανθρώπων που συναινούν να χορέψουν μαζί.

Η ισορροπία ενός ζευγαριού που χορεύει μας δείχνει πως κανείς από τους δύο δεν θα μπορούσε να κάνει τις ίδιες κινήσεις αν ο άλλος δεν λειτουργούσε συμπληρωματικά. Στο σημείο αυτό έρχεται και ο αυτοσχεδιασμός με τον οποίο κινούν κάτω από τον ρυθμό τα σώματά τους.

Όταν όμως αγγίζονται, με κάποιο τρόπο μετατοπίζεται το κέντρο βάρους τους. Δεν είναι του καθενός το δικό του αλλά είναι αποτέλεσμα αυτή της συνύπαρξης. Είναι κάπου αλλού, έξω από το κορμί του.

Πράγμα που σημαίνει πως το «ζευγάρι» είναι μία τρίτη οντότητα: 1 + 1 = 3, λοιπόν! Δεν προκύπτει απλά ως άθροισμα από την ένωση των δύο που το απαρτίζουν. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ένα ζευγάρι αποτελείται από δύο ανθρώπους που έχουν πάρει μία δέσμευση ο ένας απέναντι στον άλλο.

Το βάλς είναι ένας κλασσικός χορός, ωστόσο εξελίχθηκε και αυτός όπως όλοι οι χοροί που δεν χάθηκαν! Στην αρχή η γυναίκα (παρτενέρ) είχε μειωμένο ρόλο. Στη συνέχεια όμως, στο βάλς εξελίχθηκε αυτή η συμμετοχή της (όπως και στο τάνγκο) στο βαθμό που στην δυτική κοινωνία έγινε αποδεχτός ο πιο ενεργός ρόλος της γυναίκας.

Σε αντιστοιχία με το χορό, μπορούμε να πούμε πως και στις σχέσεις παρατηρούμε την εξέλιξη των ρόλων των δύο φύλων μέσα στην κοινωνία.

Δουλεύοντας ως ψυχολόγος με τα ζευγάρια διαπιστώνω πως αυτή η σχέση δέσμευσης δεν είναι πάντα αρκετά ισχυρή. Τότε μπορεί να βιώσουν τις διαφορές τους ως κάτι το αποσυνδετικό στη σχέση τους. Δεν είναι πως δεν υπάρχει σχέση αλλά έχει αλλάξει η απόσταση μεταξύ τους. Σχέση όμως υπάρχει και σε κάποιους που χωρίζουν, έστω και αν αυτό που τους χαρακτηρίζει είναι περισσότερο αρνητικά συναισθήματα: θυμός, απογοήτευση, ματαίωση...

Αποτελούν όμως πράγματι οι διαφορές μας κίνδυνο για τη σχέση μας;

Οι περισσότεροι αυτό πιστεύουν και δεν έχουν καταλάβει πως οι άνθρωποι ενώνονται από τις διαφορές τους και όχι από τις ομοιότητές τους όπως συνήθως νομίζουμε! Δηλαδή πως αναζητούν στον σύντροφό τους πράγματα που πιστεύουν πως εκείνοι δεν έχουν (ή πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τις ανάγκες που νιώθουν να μην έχουν καλύψει) και θα τα αναζητήσουν στον άλλο.

Στη βάση δηλαδή υπάρχει η έλλειψη, οι προσωπικές ανάγκες, η προσδοκία και οι μικρές ή μεγάλες συνειδητοποιήσεις: - «Μου λείπει η εμπιστοσύνη στον εαυτό μου».

Έτσι στη σύντροφό που θα αναζητήσω, αυτό θα είναι ένα από τα ζητούμενα. Να μπορέσω να αισθανθώ την εμπιστοσύνη αυτή - σε όλες τις μορφές - που θεωρώ ότι μου λείπει.

Και καταλήγω με τη σύντροφο που πιστεύω πως το έχει, θέλει και μπορεί να μου το δώσει.

Προσέξετε όμως τι λέω: «...που πιστεύω...».

Όντως μπορεί να το πιστεύω αλλά δεν αποκλείεται να αποδειχτεί στην πορεία πως και εκείνη δεν το έχει. Αυτό συμβαίνει όταν ενώ είμαι ερωτευμένος, έχω την πεποίθηση πως ο άλλος έχει κάποιες ιδιότητες που εγώ επιζητώ - χωρίς να γνωρίζω, δηλαδή να έχω διαπιστώσει, να το έχω βιώσει.

Σε μετέπειτα χρόνο, όταν εγώ δεν βρω αυτό που θέλω από τον άλλο, τουλάχιστον αν δεν το βρω στον τρόπο ή την ένταση που για 'μένα να είναι ικανοποιητικό, πως θα νιώσω;

Θα νιώσω ματαίωση… των επιθυμιών μου, των προσδοκιών, των ονείρων που έκανα. Θα νιώσω εξαπατημένος ίσως, πιστεύοντας πως ο άλλος μου έδειξε πως είχε όλα αυτά που χρειαζόμουν (ή τουλάχιστον τα περισσότερα) και τελικά δεν τα διέθετε. Ενώ εγώ θα πιστεύω πως του έδωσα όλα όσα μπορούσα.

Μπορεί μάλιστα να πιστεύω πως μπορεί και να τα έχει, όλα όσα επιζητώ, αλλά να μη θέλει να μου τα δώσει!

Αυτό με θυμώνει, γιατί μου θυμίζει τις προηγούμενες σχέσεις από τις οποίες επίσης δεν πήρα όσα αναζητούσα... γιατί αν τα είχα πάρει... δεν θα ήμουν σε αναζήτηση ακόμη!

Και όταν λέω σχέσεις, δεν εννοώ, φυσικά, μόνο τις ερωτικές αλλά εννοώ όλες τις σχέσεις, ξεκινώντας από τις πρώτες και βασικές: τους δικούς μου (του γονείς, τ'αδέλφια κλπ) και έπειτα τις άλλες: φίλους, ερωτικούς συντρόφους...

Τελικά, αν ισχύει αυτό για ΄μένα, το ίδιο μπορεί να ισχύει και για τον άλλον ταυτόχρονα. Λέω λοιπόν, πως αν για τις διαφορές μας αυτές βρεθήκαμε μαζί και όταν, έστω και ένας από τους δυο μας διαπιστώσει το μάταιο της κατάστασης, τότε το ζευγάρι καταλύεται, περνάει κρίση ή τουλάχιστον η σχέση σίγουρα αλλάζει: αυτό που μας χωρίζει τώρα είναι όλα όσα μας ένωσαν πριν, δηλαδή οι διαφορές μας.

Οι διαφορές μας μάς ένωσαν και αυτές τώρα γίνονται επίκεντρο των δονήσεων!

Τότε μπορεί, για παράδειγμα, να νιώθω τον άλλο επικριτικό απέναντί μου, να μου ζητάει συνέχεια αποδείξεις, επιβεβαιώσεις και πράγματα που εγώ δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι και για ποιο λόγο τα ζητά από ΄μένα… ξανά και ξανά.

Το να διαφωνούν ορισμένα ζευγάρια, το βιώνουν σαν αποτυχία και ως μία επιβεβαίωση του γεγονότος ότι ο έρωτας έχει πλέον χαθεί. Το ενδιαφέρον για κοινά πράγματα που άλλοτε τους ένωναν μέσα από τη συμπληρωματικότητα που είχαν ως δύο διαφορετικοί άνθρωποι με διαφορετικό παρελθόν και εμπειρίες μπορεί έτσι να μετατραπεί σε πεδίο σύγκρουσης και να ειπωθούν λόγια που είτε τα πιστεύουν είτε όχι, έχουν ειπωθεί περισσότερο για αντίποινα στον πόνο που έχουν νιώσει.

Πιστεύω πως μπερδεύονται και συχνά αυτό οφείλεται περισσότερο στο γεγονός ότι ενώ έχουν σχέση δεν είναι πραγματικά «ζευγαρωμένοι» δηλαδή δεν έχουν αποδεσμευτεί αρκετά, ο καθένας από την οικογένειά του και δεν έχουν καταφέρει τελικά να δημιουργήσουν έναν ικανοποιητικά ισχυρό δεσμό μεταξύ τους.

Θα καταφέρουμε να βρούμε λόγους να συνεχίσουμε να έχουμε σχέση; Και αν ναι για ποιο λόγο;

Σχέση σημαίνει δέσμευση, σημαίνει «να είμαστε μαζί»! Μαζί σε αυτό που θέλουμε να κάνουμε... που είναι περισσότερο από αυτό που κάνει ο καθένας μόνος του. Ναι, γιατί όχι!

Σημαίνει πως είμαστε σε επαφή. Όπως ο χορός! Αν χάσουμε την επαφή κάποια κρίσιμη στιγμή θα πέσουμε κάτω. Θα τσακιστούμε... Επαφή όπως το ένα χέρι κρατάει τη μέση και στο άλλο στηρίζεται το δικό σου χέρι. Αυτό δίνει ισορροπία. Αυτό δίνει τη χάρη.

Χωρίς τη φυσική επαφή δεν μπορείς να χορέψεις ζευγάρι... χωρίς τη ψυχική επαφή, αυτός δεν είναι χορός... είναι παντομίμα! Απλά κάνω σαν να χορεύω μαζί της αλλά στην ουσία δεν είμαι εκεί.
Όμως εκεί που υπάρχει επαφή... υπάρχουν και όρια!

Χάρη σ'αυτά τα φυσικά όρια μπορώ και στηρίζομαι! Αν δεν είχα υπόσταση, αν ήμουν άυλος... δεν θα μπορούσα να στηριχτώ: το χέρι μου θα περνούσε μέσα από το δικό σου. Αλλά και ψυχικά, δεν έχει διαφορά: αν ήμασταν ένα ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης (αυτό θα συμβαίνει όταν δεν υπήρχουν όρια μεταξύ μας) δεν θα μπορούσαμε πάλι να χορέψουμε. Δεν θα είχα να ανταποκριθώ στο κάλεσμά σου. Δεν θα μπορούσα να κάνω καμία κίνηση σαν απάντηση αυτού που μου προτείνεις. Δεν θα είχα να σου προτείνω τίποτα όπως κι εσύ. Δεν θα μπορούσα να σε δω καν ερωτικά. Θα αναπνέαμε μέσα στην ίδια φυσαλίδα αέρα! Απλά θα τα κάναμε όλα μαζί... χωρίς να είμαστε πραγματικά ένα ζευγάρι!

Αυτά τα όρια αλλάζουν τα πάντα στη σχέση με τον ερχομό ενός παιδιού γιατί τότε είναι δύσκολο πλέον να ζούμε σαν αχώριστοι ή αδιαφοροποίητοι.

Η φαντασία δεν λείπει να δει κάποιος τα υπόλοιπα.

Υποκλίνομαι στο χορό αυτόν και σας χαιρετώ μέχρι τον επόμενο!

Η πληρωμή

Ένας φτωχός πεζοπόρος σταμάτησε το μεσημέρι στον ίσκιο ενός δέντρου για να ξεκουραστεί.

Απέναντι, στην άλλη μεριά του δρόμου, υπήρχε ένας φούρνος και ο φούρναρης είχε απλώσει πάνω στον πάγκο μια σειρά από γλυκά που μόλις τα είχε βγάλει από τη φωτιά.

Ο πεζοπόρος ένιωσε ξαφνικά την πείνα του να θεριεύει, καθώς οι μυρουδιές από τα φρεσκοψημένα ψωμιά και γλυκά χτύπησαν τη μύτη του.

Έκλεισε τα μάτια του και άρχισε αργά και με απόλαυση να αναπνέει τις μυρουδιές που έρχονταν προς το μέρος του.

Όταν ξεκουράστηκε κάμποσο ετοιμάστηκε να συνεχίσει τον δρόμο του.

Τη στιγμή εκείνη πετάχτηκε μπροστά του ο φούρναρης και τον άρπαξε από τον γιακά.

— Πώς ξεκινάς να φύγεις χωρίς να με πληρώσεις για τα γλυκά; έκανε θυμωμένος.

Ο άλλος παραξενεύτηκε: — Ποια γλυκά εννοείς; Δεν άγγιξα καθόλου τα γλυκά σου!

— Κλέφτη! του φωνάζει ο φούρναρης. Μπορεί να μην τα άγγιξες αλλά εγώ σε παρατηρούσα που ρουφούσες με απόλαυση τις μυρουδιές που έβγαιναν από τα γλυκά μου. Δεν πρόκειται να σε αφήσω να φύγεις πριν με πληρώσεις.

Τι νομίζεις ότι εγώ δουλεύω τσάμπα για να απολαμβάνουν τα γλυκά μου οι περαστικοί;

Με τις φωνές τους μαζεύτηκε κόσμος και έγινε ακόμα περισσότερη φασαρία, καθώς ένας έπαιρνε το μέρος του φούρναρη και άλλος του πεζοπόρου και πολλοί έκαναν πλάκα και με τους δυο.

Τελικά ήρθε και ένας χωροφύλακας για να δει τι συμβαίνει και να επιβάλει την τάξη.

Μην καταλαβαίνοντας τα επιχειρήματα και των δυο, τους πήγε στον καδή του χωριού, έναν σεβάσμιο άνθρωπο, που πάντα έβγαζε σωστές αποφάσεις στις υποθέσεις που εκδίκαζε.

Ο καδής άκουσε και τους δυο αντίδικους και έπεσε σε βαθιά συλλογή.

Τελικά, γυρίζοντας στον φούρναρη, του είπε: — Έχεις δίκιο.

Ο περαστικός αυτός απόλαυσε παράνομα τη μυρουδιά των γλυκών σου για τα οποία έκανες τόσο κόπο, συνεπώς πρέπει να σε πληρώσει.

Η απόφασή μου είναι ότι για τα γλυκά που μύρισε σου χρωστά τρία χρυσά φλουριά.

— Δεν καταλαβαίνω το νόημα αυτής της απόφασης! διαμαρτυρήθηκε ο πεζοπόρος.

Και πού θα βρω εγώ, φτωχός άνθρωπος, τρία χρυσά φλουριά για να πληρώσω το πρόστιμο;

— Α καλά, δεν πειράζει αν δεν έχεις λεφτά, είπε παράξενα ο δικαστής.

Σ’ αυτό μπορώ να σε βοηθήσω εγώ. Και βάζοντας το χέρι στην τσέπη έβγαλε τα λεφτά του και διάλεξε τρία χρυσά φλουριά, που ο φούρναρης άπλωσε το χέρι να τα πάρει.

— Όχι ακόμα, μη βιάζεσαι, του είπε ο καδής.

Ισχυρίζεσαι λοιπόν ότι ο ταξιδιώτης αυτός μύρισε τα γλυκά σου.

— Μάλιστα, είπε ο φούρναρης.

— Αλλά δεν πήρε ούτε μια δαγκωματιά.

— Αυτό είναι αλήθεια, παραδέχτηκε ο φούρναρης.

— Ούτε τα άγγιξε καν.

— Όχι, δεν τα άγγιξε, είπε ο φούρναρης.

— Τότε ουσιαστικά κατανάλωσε κάποιες μυρουδιές από τα γλυκά σου.

— Μάλιστα.

— Για τον λόγο αυτό κι εσύ θα πρέπει να πληρωθείς για τις μυρουδιές που του έδωσες με ήχο.

Άνοιξε τα αυτιά σου για να σε πληρώσω.

Και ο σοφός δικαστής έπαιξε για λίγο τα χρυσά νομίσματα στο χέρι του ώστε ο ήχος τους να μπει στα λαίμαργα αυτιά του φιλάργυρου φούρναρη.

Ύστερα έβαλε τα φλουριά στην τσέπη του και συμπλήρωσε:

— Η υπόθεση έκλεισε, η δικαιοσύνη απονεμήθηκε.

Ο θρήνος των γλάρων

Κάθε φορά που οι γλάροι κρώζουν, ακούγονται σα να θρηνούν. Τι θρηνούν άραγε; Πετούν πολλοί μαζί, οπότε μια παρέα την έχουν όσο να πεις. Μήπως τους λείπει το ταίρι, το ερωτικό;
Μπα, αποκλείεται να είναι αυτό, μιας και είναι τόσοι, δε γίνεται να μη ζευγαρώσουν κάποια στιγμή.

Λες να μη μπορούν να κάνουν απογόνους και κρώζουν έτσι λυπημένα;
Λίγο δύσκολο, γιατί κάθε φορά που τους βλέπω, μου φαίνονται όλο και περισσότεροι. Άρα, μάλλον θα τους λείπει η τροφή; Τι, όχι; Έχουν ολόκληρη τη θάλασσα για να φάνε; Ναι, σωστό και αυτό, δε λέω. Αλλά αν δεν είναι κάτι από τα παραπάνω, τότε γιατί οι γλάροι κρώζουν τόσο πένθιμα;

Α, μάλιστα, σωστά. Δεν υπολόγισα το βασικότερο, τις επιθυμίες τους. Κρώζουν τόσο λυπημένοι επειδή δε μπορούν να απομακρυνθούν από τη θάλασσα και να ζήσουν μια ζωή αλλιώτικη, διαφορετική. Μια ζωή μοναχική ίσως, δίχως τόσους συγγενείς δίπλα σε κάθε τους βήμα, σε κάθε τους κίνηση.

Μια ζωή δίχως την έγνοια της κριτικής του κοπαδιού των υπολοίπων γλάρων.
Κάποιοι, μπορεί να τα καταφέρνουν (ναι, για εκείνους τους γλάρους που βλέπουμε στους σκουπιδότοπους λέω), οι περισσότεροι όμως, δεν αλλάζουν ζωή. Όχι γιατί δε μπορούν, αλλά επειδή φοβούνται να ξεβολευτούν από την άνεση του γιαλού και του κοπαδιού τους και να αντικρίσουν το άγνωστο.

Αυτοί λοιπόν, είναι οι γλάροι που ακούω να κρώζουν θλιμμένα. Για μια ζωή που δεν έζησαν, για ένα βήμα που δε τόλμησαν, για μια αυτονομία και μια ελευθερία που εν τέλει, δεν απέκτησαν ποτέ.

Ο γλάρος που δεν έκρωξε, είναι σα να μην υπήρξε ποτέ, όταν όμως έφυγε μακριά, ήταν σα να ξαναγεννήθηκε.

Μπορεί να είναι λευκός στο χρώμα, μοιάζοντας όμως με φοίνικα πια, ξαναγεννιέται μέσα από τις στάχτες του, ανακαλύπτοντας νέους ορίζοντες…

Η γλώσσα του λύκου

Ο λύκος και το αρνί βρεθήκανε στην ίδια όχθη να πίνουν νερό. Πιο ψηλά στο ποτάμι στεκόταν ο λύκος, πιο κάτω το αρνί. Πεινασμένος ο λύκος έψαχνε αφορμή για να ριχτεί στο αρνί.

«Γιατί», του είπε, «μου θόλωσες το νερό;»
«Με συγχωρείς, λύκε», είπε το αρνί, «αλλά πώς μπορεί να σου θόλωσα το νερό; Εσύ είσαι πιο πάνω και το δικό σου νερό έρχεται σε μένα, όχι το αντίθετο».

Ο λύκος δεν μπορούσε να το αντικρούσει. Αλλά πήγε πιο κοντά.

«Πάνε δυο χρόνια που με κακολογείς και λες για μένα τα χειρότερα», είπε στο αρνί.
«Μα εγώ δεν είχα γεννηθεί πριν δύο χρόνια. Πώς μπορούσα να σε κακολογήσω;» του είπε το αρνί.
«Ο πατέρας σου με κακολογούσε», είπε ο λύκος και έφτασε δίπλα του.
«Τον πατέρα μου ούτε που τον γνώρισα», ξεκίνησε να λέει το αρνί.

Όμως ο λύκος σταμάτησε να κουβεντιάζει. Όρμησε στο αρνί και το ‘φαγε.

Έτσι το αρνί έμαθε τη ρητορική της κατάχρησης. Αυτός που καταχράται, που χρησιμοποιεί τη δύναμη του για να αντλήσει οφέλη ενάντια στο συμφέρον του θύματος, θέλει στην αρχή να νομιμοποιήσει την κίνηση του -ίσως και ν’ αποσπάσει τη συναίνεση του θύματος.

Ο λύκος χρησιμοποιεί αληθοφανή επιχειρήματα, που φαίνεται πόσο ψευδή είναι όταν αντικρούονται απ’ το έξυπνο αρνί. Μα η ρητορική ανωτερότητα του αρνιού τίποτα δεν του προσφέρει, όταν ο λύκος επιτίθεται. Αν μπορώ να επιβάλλω κάτι δια της βίας δεν έχω ανάγκη από συναίνεση, ούτε καν την επίφαση της συναίνεσης.

Ο ισχυρός δεν χρειάζεται να πείσει. Έχει πάντα δίκιο, γιατί είναι ισχυρός. Κι αυτό μας το έμαθαν καλά οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, οι ένδοξοι Αθηναίοι.

Οι Αθηναίοι δεν χρειάστηκαν καμιά δικαιολογία, καμία αφορμή πολέμου, καμία ρητορική, όταν προειδοποίησαν τους Μηλίους ότι θα τους κατέστρεφαν αν δεν υποτάσσονταν. «Οι ισχυροί κάνουν ό,τι θέλουν και οι αδύναμοι υπακούουν». Η εξουσία τους νομιμοποιείται μόνο απ’ την ισχύ. Και δεν χρειάζεται τίποτα άλλο.

«Σκοπεύουμε να σας επιβληθούμε», είπαν οι Αθηναίοι στους Μηλίους, «με τρόπο ωφέλιμο και για τους δύο».

«Και πώς θα μπορούσε να είναι ωφέλιμο για μας να είμαστε σκλάβοι;» ρώτησαν οι Μήλιοι.

«Επειδή δεν θα σας κατασφάξουμε», τους απάντησαν οι Αθηναίοι.

Τότε οι Μήλιοι αποφάσισαν και δήλωσαν ότι δεν θα υποταχθούν, γιατί είναι πιστοί στους θεούς, που αντιτίθενται στην αδικία.

Και οι Αθηναίοι απάντησαν: «Τόσο οι θεοί, όσο και οι άνθρωποι, επικρατούν σε όποιον μπορούν να υποτάξουν. Αυτόν τον νόμο δεν τον θεσπίσαμε εμείς, ούτε τον εφαρμόσαμε πρώτοι. Τον κληρονομήσαμε σε ισχύ και θα τον κληροδοτήσουμε και θα παραμείνει πάντα σε ισχύ. Κι εσείς, αν είχατε τη δική μας δύναμη, θα πράττατε με τον ίδιο τρόπο.»

Δίκαιο είναι το συμφέρον του ισχυρού. Το 416 π.Χ. οι Αθηναίοι κατέκτησαν το νησί, σκότωσαν όλους τους ενήλικες άντρες και πήραν σκλάβους τα γυναικόπαιδα.

Κι ο νόμος αυτός συνεχίζει να ισχύει. Τα αρνιά τα τρώνε οι λύκοι, όσα επιχειρήματα κι αν έχουν, όσο λογικά κι αν είναι. Δεν μπορείς να συζητήσεις μ’ εκείνον που θέλει να σε φάει.

Για τον αρνητισμό της σκέψης και του συναισθήματος

Υπάρχουν φορές που μας κατακλύζουν αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, ακόμα και με σχεδόν ασήμαντες ή έστω ήσσονος σημασίας αφορμές -τις οποίες μεγεθύνουμε, συχνά με έναν τρόπο ημιπαρανοϊκό-, κι όσο κι αν προσπαθούμε δεν καταφέρνουμε να ελέγξουμε πλήρως τον εαυτό μας και να τα αποβάλουμε. Η πίστη μας συνήθως πληγώνεται ή κλονίζεται σε ανύποπτες στιγμές, όταν ο εαυτός μας είναι εντελώς απροετοίμαστος να δεξιωθεί μια τέτοια οριακή κατάσταση, όταν θα προτιμούσε να χαλαρώσει και να αφεθεί στα πράγματα χωρίς να καταβάλει καμία ιδιαίτερη ενέργεια και φαιά ουσία.

Πώς ερμηνεύεται λοιπόν αυτό το φαινόμενο; Πρόκειται για μια ακόμα ψυχοπαθολογία; Για τη μελαγχολία της σκέψης (Στάινερ); Για μια αναμενόμενη και αναπόφευκτη ενσάρκωση του Είναι-προς-Θάνατον (Χάιντεγκερ); Για όλα αυτά μαζί; Ενδεχομένως.

Το σχεδόν βέβαιο και παραδεκτό είναι ότι ο αρνητισμός της σκέψης και του συναισθήματος συνδέεται άμεσα με τη συγκρότηση και διαμόρφωση του εαυτού μας μέσα στην καθημερινότητά του, με τα άγχη μας, τις αγωνίες μας, τους φόβους μας, τις προσδοκίες μας, τους πόθους μας, τις φιλοδοξίες μας, τις νοητικές και συναισθηματικές επενδύσεις μας, τις αποτυχίες μας, τους συμβιβασμούς μας, τις διαψεύσεις και τις ματαιώσεις μας, τις ψευδαισθήσεις μας, τα μικρά και μεγάλα ναι και όχι μας, τις μικρές και μεγάλες νίκες και ήττες μας. Συνδέεται άμεσα με τα νοήματα και τις σημασίες, συνδέεται άμεσα με τη σχέση μας με τους άλλους και τον κόσμο.

Τα παραπάνω φαίνονται όμως πολύ γενικά και αφηρημένα, και ίσως και να είναι, γιατί αφορούν την ολότητα της ζωής μας, τις αποκλίνουσες και συγκλίνουσες τροχιές της, κάτι που δεν πλησιάζεται εύκολα με τα πόδια, που διαρκώς μας διαφεύγει, και οπωσδήποτε κάτι που για να το σκεφτείς και μόνο, πόσο μάλλον να το υποβάλεις σε έλεγχο και σε κριτική, απαιτεί και προϋποθέτει μια διαύγεια, μια μέριμνα, μια υπομονή και μια ενεργητική σιωπή μακράς διάρκειας. Τι είναι λοιπόν συνήθως αυτό το κάτι, πιο γειωμένο, πιο άμεσο και προσιτό στη σκέψη και κατά συνέπεια πιο εντοπίσιμο και αντιμετωπίσιμο στην πράξη, που έξαφνα και ακαθόριστα μαυρίζει τη σκέψη και το συναίσθημά μας, που τα εκτροχιάζει, που τα καταπλακώνει;

Είναι η συγκεκριμένη, ρητή, ακριβής, κλειστή, πνιγηρή, αδιαπραγμάτευτη και αδιάλλακτη απάντηση που δίνει στα πράγματα, τα γεγονότα και τις καταστάσεις η διεστραμμένη ατομικότητά μας, ο εγωισμός μας, ο ναρκισσισμός μας· η ευθύβολη, αμυντικά επιθετική ή επιθετικά αμυντική πολεμική του επιθυμητικού, απαιτητικού, ανικανοποίητου, απεριόριστου, φιλόδοξου, ματαιόδοξου, αλαζονικού, μεγαλομανούς και μισανθρωπικού όσο και φοβισμένου, ανασφαλούς και δειλού Εγώ μας. Είναι η εμμενής εκδήλωση της εργοστασιακής ρύθμισης «ο εαυτός μας είναι το κέντρο του σύμπαντος», «ο εαυτός μας είναι το αποκλειστικό πρίσμα μέσα από το οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο».

Η αποχαλίνωση του Εγώ μας είναι αυτή που ευθύνεται άμεσα για τον αρνητισμό της σκέψης και του συναισθήματος. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι συνήθως σε πρώτο χρόνο «αυτός που φταίει», αυτός που κατηγορείται με ιδιαίτερη απαξία, ενοχοποιείται χωρίς ελαφρυντικά και καταδικάζεται με συνοπτικές διαδικασίες από το εγωιστικό Εγώ μας είναι πάντοτε ο Άλλος, ο εκάστοτε άλλος, ο οποίος δεν αποκλείεται να ήταν και αυτός-ή που με τη συμπεριφορά του, τα λόγια της, τις πράξεις του ή τις παραλείψεις της έδωσε την αφορμή.

Το εγωιστικό Εγώ είναι σε πρώτο χρόνο ανεύθυνο και ακαταλόγιστο, λες και είναι ανήλικο παιδί, λες και είναι μεθυσμένο ή ναρκωμένο, λες και δεν είναι καλά στα λογικά του, λες και η συνείδησή του έχει απενεργοποιηθεί. Σε δεύτερο χρόνο όμως, και αφού έχει καταλαγιάσει ο αρνητισμός, το Εγώ, και μόνον ως εγώ, κι όμως ένας άλλος, είναι σε θέση να διαρρήξει, ενίοτε και να ρηγματώσει, αυτή την εξωπραγματική, ριζικά ιδεαλιστική κατασκευή στην οποία καταφεύγει και από την οποία ορμάται.

Κάποτε τα καταφέρνει, κάποτε όχι. Κάθε φορά που αποτυγχάνει όμως, συσσωρεύει αρνητικό κεφάλαιο, το οποίο φωλιάζει και κοχλάζει μέσα στη λατρευτική εστία του, περιμένοντας την επόμενη υπέροχη ευκαιρία που θα του δοθεί για μια δημιουργική καταστροφή. Κι όσο περισσότερο χρόνο εσωτερικεύεται και στεγανοποιείται, τόσο πιο αδίστακτη και ανελέητη η καταστροφική ισχύς του. Αξίζει λοιπόν να προσπαθούμε, κάθε φορά που ο αρνητισμός μας διαφεντεύει, να αφαιρούμε το έδαφος κάτω από τα πόδια αυτού του κακού αφέντη, έστω και σε δεύτερο χρόνο, έστω κι αν το κακό έχει μεν συντελεστεί αλλά δεν έχει ακόμα γίνει τελεσίδικο και αμετάκλητο.

Η πιο πρόστυχη λέξη και το πιο χυδαίο γράμμα είναι καλύτερα και ευγενέστερα από τη σιωπή

Οι περισσότεροι ψυχολογικοί πόλεµοι ξεκινούν από αυτό που δεν ειπώνεται παρά από αυτό που έχει ειπωθεί. Ας φέρουµε στον νου µας την εξής σκηνή: Ο Α θύµωσε µε τον Β και του έκοψε την κουβέντα από τότε που ο τελευταίος ξέχασε να του ευχηθεί για τα γενέθλιά του. Αρχικά ο Α µπορεί να θέλησε να του πει «Άκου, µήπως δεν ξέρεις τι µέρα ήταν χτες;», όµως, καθώς η αµέλεια του Β τον πλήγωσε –στην πραγµατικότητα ήταν απλώς ένα κενό µνήµης–, αποφάσισε να τον πληρώσει µε το ίδιο νόµισµα: τη σιωπή. Ο Β τελικά θύµωσε µε τον Α επειδή έπαψε ξαφνικά να απαντάει στα τηλεφωνήµατά του, ενώ τη µοναδική φορά που κατάφερε να του µιλήσει έδειχνε δυσαρεστηµένος.

Είναι µια κατάσταση παιδαριώδης αλλά πολύ πιο συνηθισµένη απ’ ό,τι µπορεί να φανταστεί κανείς.

Πόσα ζευγάρια θυµώνουν από παρεξηγήσεις που κάνουν µέρες ή µήνες να βγουν στο φως;
Άραγε, δε βρίσκεται στην έλλειψη επικοινωνίας η ρίζα πολλών συγκρούσεων που προκαλούνται στη δουλειά;

Το να µη λέµε τα πράγµατα εγκαίρως αποτελεί έναν σηµαντικό παράγοντα στρες για τους γύρω µας, καθώς δηµιουργεί πληθώρα ερµηνειών που καταλήγουν εναντίον µας.

Ο Νίτσε, ο οποίος δεν ήταν βεβαίως από εκείνους που µάλλιαζε η γλώσσα τους, µας διδάσκει ότι είναι καλύτερα να εκφράζουµε αυτό που αισθανόµαστε –ακόµα κι αν δε βρίσκουµε τα κατάλληλα λόγια– παρά να προσβάλλουµε τον άλλον µε τη σιωπή µας.

ΝΙΤΣΕ 99 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Ένα παράξενο μαγικό φυλαχτό από την Πάφο

Ένα μαγικό φυλαχτό με μια αινιγματική επιγραφή ήρθε πρόσφατα στην επιφάνεια και οι ειδικοί προσπαθούν να την εξηγήσουν.

<Οι δύο όψεις του μαγικού φυλαχτού.

ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ φυλαχτά, όπως και οι μαγικές επωδοί, ήταν πολύ διαδεδομένα στο παρελθόν, ιδιαίτερα κατά τα ελληνιστικά χρόνια, καθώς προστάτευαν από το “κακό μάτι” και την “κακογλωσσιά”, δηλαδή από τα δηλητηριώδη λόγια και τις αρνητικές σκέψεις των άλλων ανθρώπων.

Ένα τέτοιο μαγικό φυλαχτό, που έχει πάνω του ένα ξόρκι, ανακαλύφθηκε στη Νέα Πάφο, την πρωτεύουσα και έδρα των κυβερνητών της Κύπρου, η οποία από τα τέλη του 4ου π.Χ. αιώνα είχε ενταχθεί στο βασίλειο των Πτολεμαίων, των Ελλήνων βασιλέων της Αιγύπτου.

Το παράδοξο με αυτό το φυλαχτό, που φτιάχτηκε πριν από 1.500 χρόνια, είναι ότι έχει χαραγμένη στη μια πλευρά του μια καρκινική επιγραφή με 59 γράμματα, η οποία είναι ανεξήγητη. Καρκινικές ονομάζονται οι συμμετρικές φράσεις οι οποίες μπορούν να διαβαστούν είτε από την αρχή είτε από το τέλος. Τα καρκινικά επιγράμματα ήταν εξαιρετικά δημοφιλή κατά τον 5ο αιώνα. Η πιο διάσημη καρκινική επιγραφή είναι η «Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν» που σημαίνει «Μην πλένεις μόνο το πρόσωπό σου, αλλά ξέπλυνε και τις αμαρτίες σου».

Η επιγραφή του φυλαχτού έχει ως εξής:
ιαεωβαφρενεμουνοθιλαρικριφιαευεαιφιρκιραλιθονυομενερφαβωεαι
(ιαεω-βαφρενεμ-ουνοθιλαρι-κριφια-ευε-αιφιρκ-ιραλιθονυο-μενερφαβ-ωεαι)
ή όπως είναι χαραγμένες οι σειρές:

ΙΑΕΩ ΒΑΦΡΕΝΕΜ ΟΥΝΟΘΙΛΑΡΙ ΚΡΙΦΙΑ ΕΥΕ ΑΙΦΙΡΚΙΡΑ ΛΙΘΟΝ ΥΟΜΕ ΝΕΡΦΑΒΩ ΕΑΙ

Το φυλαχτό ανακαλύφθηκε το 2011, όμως μόλις τώρα οι αρχαιολόγοι κατάφεραν να ερμηνεύσουν την παλίνδρομη επιγραφή που έχει πάνω του: «Ο Κύριος είναι ο κομιστής του μυστικού (κρίφια) ονόματος, το λιοντάρι του Ρα βρίσκεται ασφαλές στο ιερό του».

Η Πολωνή αρχαιολόγος Ευδοξία Παπουτσή-Wladyka (Ewdoksia Papuci-Wladyka), καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Jagiellonian της Κρακοβίας, η οποία έκανε την ανακάλυψη, λέει ότι «οι χριστιανικές και οι ειδωλολατρικές θρησκείες συνυπήρχαν στην Πάφο κατά την ύστερη ελληνιστική περίοδο, εποχή που τέτοια φυλαχτά ήταν σε χρήση. Για το λόγο αυτό, ερμηνεύει την πρώτη λέξη της επιγραφής “ΙΑΕΩ” ως “Κύριος” επειδή θεωρεί ότι αναφέρεται στον Γιαχβέ.

Μια διόρθωση
Στην πραγματικότητα, η λέξη “ΙΑΕΩ” δεν προέρχεται από το όνομα του θεού των εβραίων YHWH, αλλά από την ελληνική Ιαώ, που είναι μια άλλη απόδοση του ονόματος Ίακχος-Βάκχος. Όπως εξηγεί ο νεοπλατωνικός Ιάμβλιχος, η λέξη σημαίνει «το φως που γίνεται αντιληπτό μόνο από τη διάνοια», εννοώντας με τούτο τη φυσική και πνευματική αρχή όλων των πραγμάτων, την ουσία της σοφίας που δεν είναι άλλη από το ιδεατό ηλιακό φως.

Η ερμηνεία αυτή ενισχύεται από την ύπαρξη, στο δεύτερο σκέλος της επιγραφής, της λέξης “Ρα” που είναι ο ηλιακός θεός της Αιγύπτου.

Το όνομα επομένως “ΙΑΕΩ” (ρωμαϊκά Ιαώ) υποδηλώνει έναν μυστηριακό θεό και δεν μπορεί να μπερδευτεί με το YHWH (Γιαχώ ή Γιεχοβά). Το “Γιεχοβά” είναι μεταγενέστερη επινόηση και επονομασία, γιατί αρχικά το όνομα ήταν Ιαώ ή Ίακχος. Ο Αριστοτέλης μας πληροφορεί ότι οι αρχαίοι Άραβες παρίσταναν τον Ίακχο με ένα άλογο, δηλαδή το άλογο που έσερνε το άρμα του Ήλιου (Διόνυσου), πάνω στο οποίο επέβαινε καθημερινά ο θεός του ουρανού.

Η Μυστηριακή Γλώσσα
Στην άλλη πλευρά του φυλαχτού υπάρχουν χαραγμένα διάφορα αστρικά και ζωικά σύμβολα, όπως ο Ήλιος και η Σελήνη, ένα παγώνι, ένα φίδι και ένας κροκόδειλος. Στο κάτω μέρος υπάρχει η ηλιακή βάρκα των φαραώ με το μουμιοποιημένο σώμα του θεού Όσιρη, ενώ στο πάνω μέρος κάθεται ο Αρποκράτης, ο ελληνικός θεός της σιωπής.

Η λέξη Αρποκράτης προέρχεται από την αιγυπτιακή φράση Har–pa-khered που σημαίνει «Ο Ώρος παιδί». Ο Ώρος ήταν γιος του Όσιρη και της Ίσιδας και μαζί αποτελούσαν την Αγία Τριάδα της αιγυπτιακής θρησκείας. Η λέξη Ώρος είναι ταυτόσημη με την ελληνική Ιέραξ που σημαίνει γεράκι. Η αρχαιότερη αναφορά στον Ώρο υπάρχει στα Πυραμιδικά Κείμενα που χρονολογούνται από το 2400 π.Χ.

Στην Αίγυπτο έχουν σωθεί πολλά αγάλματα με την Ίσιδα να κρατά στην αγκαλιά της το βρέφος Ώρο. Αντίστοιχα στην Ελλάδα πολλά μνημεία παρουσιάζουν τη Δήμητρα με τον Βάκχο παιδί στην αγκαλιά της. Άλλωστε η λέξη Ίακχος σημαίνει «ένα παιδί στο στήθος».

<Χάλκινο αγαλματίδιο του Αρποκράτη, θεού της σιωπής, με τη μορφή του παιδιού Ώρου. Δυναστεία των Πτολεμαίων, 350 π.Χ. έως 30 π.Χ.

Είναι γνωστό ότι στα Μυστήρια της Ελλάδας (Ελευσίνια, Καβείρια, Δελφικά, Διονυσιακά) και της Αιγύπτου (Μυστήρια της Ίσιδας), όσοι επρόκειτο να μυηθούν έπαιρναν «όρκο σιωπής». Άλλωστε η λέξη «μυστήρια» προέρχεται από το ρήμα μυώ που σημαίνει «κλείνω το στόμα». Γι’ αυτό το λόγο και ο Αρποκράτης στο φυλαχτό κάνει την χαρακτηριστική κίνηση φέρνοντας το χέρι του στο στόμα.

Οι μυητικές σχολές θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν ανώτερες σχολές ηθικής. Στις σχολές αυτές οι μαθητές διδάσκονταν τα μυστήρια της κοσμογονίας και της φύσης. Όσο δε για τις μυητικές τελετές (μακρινός απόγονος των οποίων είναι το θέατρο), οι ιεροφάντες και οι νεόφυτοι έπαιζαν σε αυτές το ρόλο των διαφόρων θεών και θεαινών, επαναλαμβάνοντας ορισμένες σκηνές (αλληγορίες) από την αντίστοιχη ζωή τους. Οι ιεροφάντες εξηγούσαν κατόπιν το κρυμμένο νόημα στους υποψήφιους για μύηση, το οποίο στη συνέχεια αυτοί το ενσωμάτωναν στις φιλοσοφικές δοξασίες τους.

Κλείνοντας αυτό το σημείωμα για τις μαγικές επωδούς και τα φυλαχτά που πάνω τους ήταν σημειωμένες, είναι καλό να αναφέρουμε τις μυστηριακές λέξεις που ήταν, όπως μας πληροφορεί ο Ησύχιος, χαραγμένες στη ζώνη της Άρτεμης της Εφέσου:

Άσκιε-κατάσκιε-λιξ-τετράξ-δαμναμενεύς-αίσιον

Ο Πλούταρχος λέει ότι τις μυστηριακές αυτές λέξεις, που σημαίνουν «Σκοτάδια, Φως, Γη, Ήλιος και Αλήθεια», συνήθιζαν οι ιερείς να τις επαναλαμβάνουν πάνω σε άτομα που ήταν κατειλημμένα από το δαίμονα.

Πέρα από τον προστατευτικό της χαρακτήρα, η φράση αυτή είναι και σήμερα χρήσιμη, καθώς όλοι μας έχουμε μια κάποια φρενοβλάβεια μέσα μας.

Μονομαχία με το φόβο

Ήταν κάποτε μια νεαρή πολεμίστρια. Ο δάσκαλός της είπε ότι έπρεπε να μονομαχήσει με το φόβο.

Η ίδια δεν ήθελε να το κάνει. Φαινόταν πολύ επιθετικό. Ήταν τρομακτικό και έμοιαζε εχθρικό. Αλλά ο δάσκαλος είπε ότι έπρεπε να το κάνει και της έδωσε οδηγίες για τη μάχη.

Η μέρα έφτασε. Η μαθήτρια πολεμίστρια στάθηκε από τη μια πλευρά και ο φόβος από την άλλη. Η νεαρή γυναίκα ένιωθε πολύ μικρή και ο φόβος φαινόταν τεράστιος και άγριος. Ο καθένας είχε τα όπλα του.

Η νεαρή σηκώθηκε και πήγε προς το φόβο, έκανε τρεις βαθιές υποκλίσεις και ρώτησε: «Μπορώ να έχω την άδεια να πολεμήσω με σένα;»

Ο φόβος είπε: «Σ’ ευχαριστώ που μου δείχνεις τόσο σεβασμό και ζητάς την άδεια».

Τότε η νεαρή είπε: «Πώς μπορώ να σε νικήσω;»

Ο φόβος απάντησε: «Τα όπλα μου είναι ότι μιλάω γρήγορα και έρχομαι πολύ κοντά στα μούτρα σου. Τότε παραλύεις και κάνεις ό,τι κι αν σου πω. Αν δεν κάνεις ό, τι σου λέω, δεν έχω δύναμη. Μπορείς να με ακούσεις, να με σεβαστείς, ακόμη και να σε πείσω, αλλά αν δεν κάνεις ό,τι σου λέω, δεν θα έχω καμιά δύναμη».

Με αυτόν τον τρόπο η νεαρή πολεμίστρια έμαθε πώς να νικάει το φόβο.

Βρήκαν αν ισχύει πως όταν οι αγελάδες κάθονται στο γρασίδι θα βρέξει

Επιστήμονες του πανεπιστημίου της Αριζόνα ερεύνησαν την αλήθεια πίσω από τον αστικό μύθο πως «όταν οι αγελάδες ξαπλώνουν στο γρασίδι τότε θα βρέξει».

Σύμφωνα με την έρευνα οι αγελάδες κάθονται στο γρασίδι όταν κάνει κρύο (και προφανώς κάποιες φορές όταν χαλάει ο καιρός βρέχει κιόλας) για να κρατήσουν ένα κομμάτι γρασιδιού στεγνό ώστε να διατηρήσουν ζεστή την κοιλιά τους.

ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ

ΜΟΝΟ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΖΕΙ ΥΠΟΦΕΡΟΝΤΑΣ.
ΒΑΣΑΝΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΑΛΛΟΥ
ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ. ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΦΥΣΗ ΠΑΝΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΦΟΒΟ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΝΗΣΥΧΙΑ. Η ΥΠΑΡΞΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΑΛΛΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

ΑΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΘΑ ΛΕΓΑΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΟΙ, ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΙ, ΑΛΛΑ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.

ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΣΠΑΝΙΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΒΟΥΔΑ, ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ή ΤΟΝ ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ, ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΠΟΥ Η ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΝΟΣ, ΒΑΣΑΝΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΑ.

ΚΑΠΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΞΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ, ΟΧΙ ΕΝΑΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΜΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΦΤΑΣΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΡΙΖΑ. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ, Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΖΕΙ, ΝΑ ΤΟ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΑΝΩΜΑΛΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΣΤΟ ΑΦΥΣΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ, ΠΟΥ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΟΛΟΙ.

ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΕΡΕΥΝΗΣΟΥΝ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ, ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΣΕ ΠΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΧΡΟΝΩΝ. Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ, ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ. ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΤΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ, ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ.

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΤΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΑΓΡΙΟ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΗΜΕΡΩΜΕΝΟΣ. ΤΟΤΕ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΤΟΤΕ ΖΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ, ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ. ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ. ΤΟΤΕ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΕΝΑ. ΤΩΡΑ, ΠΡΙΝ ΚΙΝΗΘΕΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΚΙΝΗΘΕΙ, ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙ. ΜΠΗΚΕ ΤΟ “ΠΡΕΠΕΙ”. ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ “ΠΡΕΠΕΙ” ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ. ΜΠΗΚΕ Ο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ. ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΪΚΟ. ΕΧΑΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑ.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ. ΠΡΙΝ ΦΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, ΗΤΑΝ ΦΥΣΙΚΟΣ, ΖΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΕΔΕΜ. Ο ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΕΔΕΜ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΑΚΟΜΑ ΖΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ, ΤΑ ΖΩΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ, Ο ΗΛΙΟΣ, ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΑΚΟΜΑ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.

Ο ΚΗΠΟΣ ΤΗΣ ΕΔΕΜ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΑΛΛΑ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΠ΄ ΕΞΩ. ΓΙΑΤΙ ΔΙΩΧΤΗΚΕ Ο ΑΔΑΜ; ΕΦΑΓΕ ΤΟ ΦΡΟΥΤΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ. ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ, ΚΑΘΕ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΥΑ ΔΙΩΧΝΟΝΤΑΙ ΞΑΝΑ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ. ΞΑΝΑΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΑΔΑΜ, ΞΑΝΑΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Η ΕΥΑ. ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΤΕΣΣΑΡΩΝ, ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΝΩΣΗ. ΕΚΕΙ, ΓΥΡΩ ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ, ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ. ΤΟΤΕ ΧΑΝΕΙ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΦΥΣΙΚΟ. ΤΟΤΕ ΧΑΝΕΤΑΙ Ο ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟΣ.

ΤΩΡΑ ΘΑ ΖΕΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΘΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ. ΘΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΑΥΘΟΡΜΗΤΑ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΘΕΙΣ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΧΟΡΕΨΕΙΣ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΙΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΕΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΙΝΗΘΕΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΕΝΑ ΣΤΑΘΕΡΟ ΠΡΟΤΥΠΟ. ΜΑ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΕΝΑ ΣΤΑΘΕΡΟ ΠΡΟΤΥΠΟ. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΡΟΗ, ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΡΕΥΣΤΗ, ΕΛΑΣΤΙΚΗ ΡΟΗ.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΕΣ ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΤΟΤΕ ΞΕΡΕΙΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ ΠΑΣ, ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ Η ΚΙΝΗΣΗ ΕΧΕΙ ΠΙΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ. ΑΠΟΛΙΘΩΝΕΣΑΙ, ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ. ΚΑΙ Η ΦΥΛΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΑΙΣΘΗΤΗ. ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΟΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΓΥΡΩ ΣΟΥ, ΣΑΝ ΑΟΡΑΤΗ ΠΑΝΟΠΛΙΑ.

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΝΟΙΕΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ ΜΑΣ, Ο ΒΙΛΧΕΛΜ ΡΑΙΧ, ΣΚΟΝΤΑΨΕ ΠΑΝΩ Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΘΩΡΑΚΙΣΗ, ΑΛΛΑ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΛΟΣ ΚΑΙ ΠΕΤΑΧΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ. ΠΕΘΑΝΕ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΟΔΥΝΗ. Η ΟΔΥΝΗ ΗΤΑΝ ΠΩΣ Ο,ΤΙ ΕΛΕΓΕ ΗΤΑΝ ΣΩΣΤΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝ ΔΙΑΤΕΘΕΙΜΕΝΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΚΟΥΣΕΙ. ΣΚΟΝΤΑΨΕ Σ΄ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΙΛΑΕΙ Ο ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ: ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ.

Ο ΒΙΛΧΕΛΜ ΡΑΙΧ ΒΡΗΚΕ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΨΥΧΙΚΗ ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΕΧΕΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΥΠΟΣΤΑΣΗ, ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. ΚΑΤΙ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ, ΑΠΟΛΙΘΩΝΕΤΑΙ. ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ, ΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΟΓΚΟΛΙΘΟΣ ΔΙΑΛΥΘΕΙ, ΜΟΝΟ ΑΝ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΥΛΗΣΕΙ ΞΑΝΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ Η ΨΥΧΗ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΡΥΜΜΑΤΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙΣ ΤΗΝ ΘΩΡΑΚΙΣΗ. ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΠΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ. ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΕΝΟΧΟΙ. ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΠΩΣ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ. ΘΥΜΗΣΟΥ, ΟΠΟΤΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ, ΜΗ ΘΕΩΡΕΙΣ ΠΩΣ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ. ΑΛΛΙΩΣ, ΘΑ ΘΕΩΡΕΙΣ ΠΩΣ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΛΑΘΟΣ. ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ.

ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ, ΝΙΩΘΕΙΣ ΕΝΟΧΟΣ. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ, ΝΙΩΘΕΙΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ. ΤΙ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΕΣ;

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΩΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΘΟΥΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΗΘΙΚΗ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΗΘΙΚΟ. ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΣΤΥΧΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΑΓΡΙΟ. ΚΙ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΛΕΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ; ΚΥΜΑΤΑ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΚΥΛΟΥΣΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΤΩΝ ΠΟΔΙΩΝ, ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΣΑΚΡΑ ΤΟΥ ΣΕΞ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΕΒΔΟΜΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΣΑΧΑΣΡΑΡ, ΤΟ ΚΟΥΝΤΑΛΙΝΙ ΗΤΑΝ ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΟ.

ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΕΡΧΕΤΑΙ Σ΄ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, ΑΛΑ ΕΣΥ ΤΟΥ ΛΕΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ. ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ; ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΤΟΥ. ΟΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝA ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΤΙ, ΣΤΑΜΑΤΑ Η ΑΝΑΠΝΟΗ. ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΠΝΕΕΙ, ΘΑ ΣΦΙΞΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΤΟΥ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΡΟΗ ΤΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ.

ΤΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΘΑ ΣΚΛΗΡΥΝΕΙ ΣΑΝ ΠΕΤΡΑ. ΘΑ ΣΦΙΞΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ ΤΟΥ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΒΑΘΙΑ. ΤΟ ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΘΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΠΑΝΟΠΛΙΑ. ΤΩΡΑ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΜΠΟΔΙΟ, Η ΑΝΑΠΝΟΗ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΟΤΕ. ΑΝ Η ΑΝΑΠΝΟΗ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΒΑΘΙΑ, ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΣΕΞ. ΚΙ ΟΤΑΝ ΧΤΥΠΑΕΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΣΕΞ, ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΚΥΜΑΤΑ, ΡΕΕΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ. ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΑΝΑΠΝΕΕΙ ΒΑΘΙΑ.

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΩ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΤΟ ΧΑΜΗΛΟ ΣΗΜΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΧΑΜΗΛΟ. ΜΠΗΚΕ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ. ΤΟ ΠΑΝΩ ΜΕΡΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΨΗΛΟΤΕΡΟ, ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ. ΤΟ ΧΑΜΗΛΟ ΜΕΡΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΕΣΑΙ ΜΕ ΤΟ ΧΑΜΗΛΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ, ΔΙΑΒΟΛΙΚΟ. Ο ΔΙΒΟΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ.

Ο ΑΔΑΜ ΔΙΩΧΤΗΚΕ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΕΥΑ ΔΙΩΧΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΗΠΟ.

ΓΙΑΤΙ;

ΕΠΕΙΔΗ ΕΦΑΓΑΝ ΤΟ ΦΡΟΥΤΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΡΟΥΤΟ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΙΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΣ. ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ, ΑΠΟ ΤΟ ΣΚΟΠΙΜΟ ΚΑΙ ΕΣΚΕΜΜΕΝΟ ΔΙΧΑΣΜΟ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΑΙΔΙ. ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΠΑΝΟΠΛΙΑ. ΑΛΛΑ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΟΔΥΝΗ, ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΟΠΛΙΑ. ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΗ Η ΘΩΡΑΚΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΕΓΩ ΣΟΥ. ΕΣΥ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΚΑΛΑ ΕΞAIΤΙΑΣ ΤΟΥ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΗΘΙΚΟΣ. ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΙ ΑΝΩΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΗΘΙΚΟΣ.

ΑΝ ΣΠΑΣΕΙΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΘΩΡΑΚΙΣΗ, ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΟ ΧΑΟΣ. ΠΡΩΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΕΙΣ ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ. ΚΑΙ ΑΝ ΦΟΒΑΣΑΙ, ΠΑΛΙ ΘΑ ΑΠΩΘΗΣΕΙΣ, ΠΑΛΙ ΘΑ ΦΟΡΕΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΟΠΛΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΗ. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟ. Η ΠΑΝΟΠΛΙΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ.

ΑΝ ΔΕΝ ΠΑΡΕΜΒΕΙΣ, ΘΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΣΤΟΝ ΣΤΟΧΟ. ΑΝ ΠΑΡΕΜΒΕΙΣ, ΘΑ ΜΠΕΙΣ ΣΕ ΜΠΕΛΑΔΕΣ. ΕΤΣΙ, ΑΝ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΣΕ ΒΑΣΑΝΑ, ΔΥΣΤΥΧΙΑ, ΟΔΥΝΗ, ΤΟΤΕ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΛΑ ΟΤΙ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙΣ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ. ΜΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙΣ ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ, ΑΦΗΣΕ ΤΗΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΚΙΝΗΣΟΥ ΜΑΖΙ ΤΗΣ , ΠΙΣΤΕΨΕ ΤΗΝ.

ΗΡΘΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ, ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ, ΕΙΝΑΙ Η ΠΗΓΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΗΝ. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΠΩΤΑΤΟΣ ΣΚΟΠΟΣ. ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΕΙΣ; ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΣ;

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ, ΝΑ ΠΑΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ, ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΕ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΣΕ ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙΣ ΣΤΗ ΦΥΣΗ. ΕΤΣΙ, ΘΥΜΗΣΟΥ ΕΝΑ ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΑΓΜΑ:

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΛΥΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΜΕ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΥΚΟΛΟ, ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΠΙΑ ΠΡΟΤΥΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΣΟΥ. ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΣ ΠΙΣΩ. ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΦΥΣΙΚΟΣ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ. ΝΑ ΚΙΝΗΘΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ.

Η ΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΝΟΙ. ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΧΩΝΙΑ. ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΙΝΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΣΤΕΝΟΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ. ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ ΑΔΙΕΞΟΔΟΥ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΟΥΝΗΘΕΙΣ ΠΙΑ ΚΑΙ Η ΣΗΡΑΓΓΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΣΟΥ. ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΜΛΠΟΚΑΡΙΣΜΕΝΟΙ.

Ο ΒΙΛΧΕΛΜ ΡΑΙΧ ΚΑΙ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒOΗΘΗΣΟΥΝ. ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΘΕΙΣ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΛΧΕΛΜ ΡΑΙΧ, ΟΤΑΝ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΟΥ ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ.

Η ψυχή έχει έναν απόρθητο πύργο,
που κανένας κίνδυνος δεν την αγγίζει,
όσο ο πύργος προστατεύεται από τον αόρατο Προστάτη
που ενεργεί ασυνείδητα. Οι πράξεις του όμως αποτυγχάνουν,
όταν γίνονται εσκεμμένα, κατευθυνόμενα και σκόπιμα.

Η ΨΥΧΗ ΣΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΑΝΑΣΦΑΛΗΣ. ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΣΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ.

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΣΕ ΒΟΗΘΑΕΙ, ΑΛΛΑ Η ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΗ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΧΕΙΡΙΣΤΕΙΣ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΦΕΘΕΙΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ Η ΚΟΣΜΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΔΡΑΣΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ. ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΣ, ΕΧΕΙΣ ΕΝΤΑΣΗ. ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΕΝΤΑΣΗ, ΣΤΕΝΕΥΕΙΣ. ΑΝ ΣΤΕΝΕΥΕΙΣ, ΤΟΤΕ ΤΟ ΑΠΕΙΡΟ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΔΡΑΣΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΦΟΒΑΣΑΙ, ΤΟΤΕ ΜΑΖΕΥΕΣΑΙ ΚΑΙ ΣΥΡΡΙΚΝΩΝΕΣΑΙ ΣΩΜΑΤΙΚΑ.

Ο ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ ΛΕΕΙ, ΟΤΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ. ΓΙ’ ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ. ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΦΟΒΑΣΑΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ, ΤΟΝ ΑΟΡΑΤΟ ΠΥΡΓΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ. ΕΧΕΙΣ ΚΙΝΗΘΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. ΣΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΑΠΛΩΣ ΤΗΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟ. ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ. ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΚΟΡΠΑΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΣΟΥ. ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΤΡΕΜΕΙΣ ΑΠ΄ ΤΟΝ ΦΟΒΟ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ, ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΠΥΡΓΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΥΡΓΟΣ; ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ;

ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ.

ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ. ΠΩΣ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ΟΙ ΕΝΝΙΑ ΜΗΝΕΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΡΑ; ΠΩΣ ΤΟ ΞΕΡΕΙ;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΠΟΛΕΜΑΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ. ΓΙ’ ΑΥΤΟ Η ΜΗΤΕΡΑ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΠΟΝΟ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΑΛΗ. Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΑΖΕΥΕΤΑΙ, ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ. ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ. ΑΥΤΗ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΡΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΟΝ ΠΟΝΟ.

ΑΝ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ, ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΝΟΣ. ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΟΓΟΝΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΝΟΣ. ΟΣΟ ΠΙΟ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ, ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΝΟ ΝΙΩΘΕΙ. ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΖΕΙ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ. ΤΩΡΑ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΨΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΦΥΣΙΚΑ.

ΠΩΣ ΞΕΡΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΩΣ ΩΡΙΜΑΣΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ;

ΠΩΣ ΞΕΡΕΙ Ο ΣΠΟΡΟΣ ΠΩΣ ΗΡΘΕ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΝΑ ΦΥΤΡΩΣΕΙ;

ΠΩΣ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΤΗΝ ΣΩΣΤΗ ΕΠΟΧΗ;

ΠΩΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΑΣΤΡΑ;

ΚΟΙΤΑΞΕ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ: ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ, ΤΟΣΟ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟ, ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟΣΗ ΕΥΚΟΛΙΑ, ΜΕ ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ. ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ “ΤΑΟ”, ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΤΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥ ΕΞΥΠΝΟ.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΖΕΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ. ΟΤΑΝ ΠΕΙΝΑΕΙ, ΚΛΑΙΕΙ, ΟΤΑΝ ΝΥΣΤΑΖΕΙ, ΚΟΙΜΑΤΑΙ. ΕΜΕΙΣ ΟΜΩΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΥΣ. ΤΩΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ ΕΝ ΠΑΙΔΙ, ΠΩΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΗΤΕΡΑ, ΠΩΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ, ΔΙΝΟΥΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ.

ΟΙ ΟΔΗΓΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΙΝΟΥΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ, ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΚΑΝΟΝΕΣ. ΚΑΘΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΩΡΕΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΑΛΑ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΛΑΙΕΙ, ΑΛΛΑ Η ΜΗΤΕΡΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΤΟ ΡΟΛΟΙ, ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΩΡΕΣ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΚΟΜΑ. ΕΤΣΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙΣ ΤΗΝ ΦΥΣΗ. ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ Θ΄ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΟΥ. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΩΡΕΣ Θ’ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ ΕΙΤΕ ΠΕΙΝΑΕΙ ΕΙΤΕ ΟΧΙ! ΝΩΡΙΣ ΤΟ ΠΡΩΪ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ. ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΙΝΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΤΟ ΕΝΤΕΡΟ ΤΟΥ; ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΕΚΕΙ, ΜΕ ΕΠΙΚΡΙΤΙΚΟ ΒΛΕΜΜΑ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΛΑΙΕΙ. ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΑΛΛΑ ΑΡΓΑ ή ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΑ ΚΑΤΑΠΙΕΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.

ΟΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΚΡΥΨΕΙ ΟΤΙ ΤΟ 50% ΤΩΝ ΝΕΥΡΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Σ΄ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΕΠΕΙ. ΠΕΝΗΝΤΑ ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟ!

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΖΕΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ.

ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΟΥΑΛΕΤΑ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΑΛΟΝΙ. ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΟΤΕ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΟΧΙ, ΠΟΤΕ ΤΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΤΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΑΙ. ΔΕΝ ΖΕΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΥΠΑΚΟΥΣΕΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΕΙ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ. ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΑΒΟΗΘΗΤΟ ΚΙ ΕΣΥ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΟΣ.

ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ, ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΔΡΟΜΟ. ΘΑ ΖΗΤΑΕΙ ΦΑΓΗΤΟ ΣΤΟΝ “ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ” ΧΡΟΝΟ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΙΝΑΕΙ ΚΑΙ ΑΝ ΠΕΙΝΑΣΕΙ ΑΛΛΗ ΩΡΑ, ΘΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΤΟΥ. Μ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΠΟΚΟΠΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ, ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΕΥΡΩΤΙΚΟ.

ΟΛΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ. ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΦΥΣΙΚΑ. ΤΩΡΑ ΟΛΗ Η ΖΩΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΘΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙ. ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑ ΠΑΠΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΙ ΑΠ΄ ΤΟΝ ΕΝΑ ΔΑΣΚΑΛΟ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ. ΕΚΕΙΝΟΙ ΘΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΤΙΠΟΤΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, ΓΙΑΤΙ ΟΛΟΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟΣ, ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΔΟΜΗ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ ΑΠ΄ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΟΜΗ ΚΑΙ Ν΄ ΑΡΧΙΣΕΙ ΑΠ΄ ΤΗΝ ΑΡΧΗ.

ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ. ΕΧΕΙΣ ΖΗΣΕΙ ΕΠΙ ΣΑΡΑΝΤΑ, ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΙ ΕΧΕΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΣΟΥ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ, ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΑΦΕΘΕΙΣ ΕΝΤΕΛΩΣ.

ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΚΟΥΤΟΣ, ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΟΛΠΑ. ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΟΛΠΑ ΣΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΟΠΩΣ ΤΑ ΗΡΕΜΙΣΤΙΚΑ ΧΑΠΙΑ. ΣΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΣΟΥ.

ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ:

ΣΕ ΒΟΗΘΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙΣ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ, ΑΛΛΑ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ ΤΟΥ, ΟΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΟ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΣΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΣΑΙ. ΣΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ, ΑΛΛΑ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ, ΕΠΕΙΔΗ Μ΄ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ, ΔΕΝ Θ΄ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΠΟΤΕ. ΘΑ ΠΑΡΗΓΟΡΙΕΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΝΕΙΣ ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ.

ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ ΛΙΓΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΤΟ ΞΕΡΩ, ΤΟ ΜΑΝΤΡΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΠΙΡΡΕΠΗΣ ΣΤΙΣ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΘΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙΣ ΣΤΟΝ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΣΟΥ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΙΟ ΥΓΙΗΣ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΕΚΣΤΑΣΗ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ Ν΄ ΑΝΤΕΧΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΛΙΓΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΦΙΛΑΣΘΕΝΟΣ, ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΚΣΤΑΤΙΚΟΣ. ΘΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΕΚΣΤΑΤΙΚΟΣ, ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ Ν΄ ΑΦΗΣΕΙΣ ΟΛΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΣΟΥ.

ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΖΟΡΙΖΕΙΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΚΙΝΗΣΟΥ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ ΤΗΝ ΦΥΣΗ. ΟΤΑΝ ΠΕΙΝΑΣ, ΝΑ ΤΡΩΣ. ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΠΕΙΝΑΣ, ΜΗΝ ΤΡΩΣ. Η ΦΥΣΗ ΣΕ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ. ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ, ΠΗΓΑΙΝΕ ΓΙΑ ΥΠΝΟ. ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΓΟΣ ΝΑ ΠΑΣ. ΚΙΝΗΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΣΚΟΠΟΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΝΕΥΡΩΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΚΙ ΕΣΥ ΘΑ ΠΑΣ ΠΙΣΩ, ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ. ΑΥΤΗ Η ΠΗΓΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΑΟ.

Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ, Η ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ, ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ, ΟΧΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΣΟΥ ΜΑΖΙ ΣΟΥ, ΜΕΣΑ ΣΟΥ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ. ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ! ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΕΦΤΑΣΕΣ, ΜΑ ΘΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ ΕΣΥ.

ΠΗΓΑΙΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ.
ΜΗΝ ΤΟ ΠΙΕΖΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ.

Το ασυνείδητο και όλη η σταθερότητα του Τάο ταράζονται
με οποιαδήποτε προσπάθεια να επιδείξεις την αυτογνωσία σου.
Όλες αυτές οι επιδείξεις είναι ψέματα.

ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΨΕΥΤΗΣ ΕΙΣΑΙ, ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΟΥ. ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ Σ΄ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΨΕΥΤΗΣ. ΜΑ ΤΟΤΕ ΧΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙΣ Σ΄ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΤΥΓΧΑΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΟΣΜΟ. ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ, Ο ΑΛΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ.

Όλες αυτές οι επιδείξεις είναι ψέματα.
Όταν ο άνθρωπος προβάλλει τον εαυτό του
με αυτόν τον διφορούμενο τρόπο,
ο έξω κόσμος εισβάλει και τον φυλακίζει.
Δεν είναι πια προστατευμένος από την σταθερότητα του Τάο.
Κάθε καινούργια πράξη είναι ακόμα μια αποτυχία.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ, ΚΑΘΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΡΑΞΗ ΣΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΥΧΙΑ. ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΣΑΙ Μ ΄ ΑΥΤΗΝ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΥΛΑΣ ΜΕΣΑ ΤΗΣ. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΚΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΣΟΥ. Ο ΣΠΟΡΟΣ ΣΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΠΟΡΟΣ.

Η ΜΑΣΚΑ ΠΟΥ ΦΟΡΑΣ ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΕΞΩ, ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ. ΚΑΙ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΡΑΞΗ, ΜΠΑΙΝΕΙΣ ΟΛΟ ΚΑΙ ΒΑΘΥΤΕΡΑ ΣΤΑ ΨΕΜΑΤΑ. ΠΩΣ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑ Σ΄ ΑΥΤΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ; ΜΠΟΡΕΙ Ν΄ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΚΟΣΜΟ.

Ο ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ ΛΕΕΙ:

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟ “ΤΑΟ” ΜΕ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ. ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΜΕ ΤΟ “ΤΑΟ”, ΜΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΣΟΥ ΦΥΣΗ, ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΟΥ ΥΠΑΡΞΗ. ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΚΙ ΑΣ ΠΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ.

ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ. ΑΝ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ. ΕΣΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΨΕΥΤΙΚΟΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥΣ. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΣΟΥ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΒΟΗΘΗΣΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥΣ ΦΥΣΗ. ΑΥΤΟΝ ΟΝΟΜΑΖΩ ΘΡΗΣΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ. Ο ΘΡΗΣΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΖΕΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΒΟΗΘΑΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥΣ ΦΥΣΗ. ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙΣ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ ΤΟΥΣ. ΜΗΝ ΠΡΟΣΔΟΚΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ. ΜΗΝ ΕΚΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ. ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΕΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΑΝΝΥΑΣ.

ΜΗΝ ΒΟΗΘΑΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ. ΜΗΝ ΔΙΝΕΙΣ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΘΑ ΤΙΣ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙΣ. ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΝ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΣΕΝΑ. ΑΛΛΙΩΣ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΣΕ ΚΛΕΙΣΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΙ ΕΣΥ ΘΑ ΦΥΛΑΚΙΣΤΕΙΣ ΕΚΕΙ. ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΛΕΣ ΝΑΙ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ, ΚΛΕΙΝΕΣΑΙ. ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΟΥ.

ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ, ΠΩΣ ΑΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ, ΥΠΟΦΕΡΕΙΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ. ΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ, ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥΣ. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ. ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΣΑΙ ΒΑΘΙΑ ΑΥΤΟ. ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΤ΄ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΣΟΥ ΦΥΣΗ. ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ.

ΟΙ ΙΝΔΟΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΡΙΤ. Ο ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ ΤΑΟ. ΟΠΟΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΞΗ, ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΣΤΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΚΥΛΑΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ. ΝΑ ΚΥΛΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ, ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ, ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΟΔΗΓΕΙ. ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟ ΘΕΟ ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ, ΟΥΤΕ ΠΙΣΤΗ ΣΕ ΙΔΕΕΣ, ΣΕ ΘΕΩΡΙΕΣ, ΣΕ ΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ. ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΦΥΣΗ ΑΠ΄ ΟΠΟΥ ΗΡΘΕΣ ΚΑΙ ΠΟΥ Σ΄ ΑΥΤΗΝ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙΣ ΤΕΛΙΚΑ.

Αν οι πράξεις του γίνονται δημόσια, στο φως της ημέρας,
θα τιμωρηθεί από τους ανθρώπους.
Αν γίνονται ιδιωτικά και κρυφά, θα τιμωρηθεί από τα πνεύματα.

ΜΗΝ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΑΝ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΕΣΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ, ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ, ΘΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΚΑΛΑ. ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΣΑΙ ΕΠΙΔΕΙΞΙΑΣ, ΟΤΑΝ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΤΣΙΡΚΟ, ΣΕ ΕΚΘΕΣΗ, ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΕ ΕΚΤΙΜΟΥΝ, ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΘΥΜΑ ΤΩΝ ΚΑΠΡΙΤΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΔΟΚΙΩΝ ΤΟΥΣ. ΘΑ ΣΕ ΖΗΤΩΚΡΑΥΓΑΣΟΥΝ, ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΠΟΛΥ. ΑΡΓΑ Ή ΓΡΗΓΟΡΑ, Θ΄ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΣΟΥ. ΓΙΑΤΙ, ΤΟ ΨΕΜΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΑΣ ΓΙΑ ΚΑΙΡΟ. ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ, ΘΑ ΣΕ ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΝ. ΚΟΙΤΑ ΤΟΝ ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΝΙΞΟΝ.

ΕΙΝΑΙ ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ. ΚΑΙ ΟΣΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΕΙΣΑΙ, ΤΟΣΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΝ ΠΩΣ ΛΕΣ ΨΕΜΑΤΑ. ΚΑΙ ΤΟΤΕ Θ΄ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΤΙΜΩΡΟΥΝ. ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΣΕ ΕΚΤΙΜΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ!

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΟΥ, ΦΥΛΑΞΟΥ! ΤΟΤΕ Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥΑ. ΟΤΑΝ ΣΕ ΒΑΖΟΥΝ ΣΕ ΘΡΟΝΟ, ΑΠΟΔΡΑΣΕ, ΕΠΕΙΔΗ ΑΡΓΑ Ή ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΣΕ ΠΕΤΑΞΟΥΝ. ΕΙΣΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟΣΟ ΚΟΥΤΟΣ ΚΙ ΑΝΟΗΤΟΣ, ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΠΩΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ. ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΣΟΥ, ΤΟΝ ΚΑΤΕΒΑΣΑΝ.

ΤΩΡΑ ΣΕ ΣΤΕΦΟΥΝ ΜΕ ΣΤΕΦΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΤΙΜΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΑΡΓΑ Ή ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΑΛΛΟ ΘΕΑΤΡΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΣΕ ΠΕΤΑΞΟΥΝ. ΑΥΤΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΤΡΕΦΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ. ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟΝ ΕΞΩ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙΣ. ΜΗΝ ΖΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΣΕ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΓΩΘΕΙΣ.

Ο ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ ΛΕΕΙ:

ΓΙΝΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΣΠΡΩΞΕΙ ΠΙΟ ΠΙΣΩ. ΜΗΝ ΠΡΟΧΩΡΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΟΥΡΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΡΓΑ Ή ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΣΕ ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΝ. ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΟΥ. ΑΝ ΣΕ ΕΚΤΙΜΟΥΝ, ΘΑ ΣΕ ΤΙΜΩΡΗΣΟΥΝ. ΑΝ ΣΕ ΣΕΒΟΝΤΑΙ, ΘΑ ΣΕ ΠΛΗΓΩΣΟΥΝ.

ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ;

ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΣΕ ΕΚΤΙΜΑ, ΝΙΩΘΕΙ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΒΕΒΛΗΜΕΝΟΣ. ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ ΣΟΥ. ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΤΟΤΕ ΝΑ ΣΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ; ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΙΣΟΡΡΟΠΗΣΟΥΝ ΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ. ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΚΕΙΝΟΣ ΣΕ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΣΕ, ΑΝΟΙΞΕ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΜΙΑ ΒΑΘΙΑ ΠΛΗΓΗ. ΗΤΑΝ ΥΠΟΔΕΕΣΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ. ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ Ν΄ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ.

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ. ΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΕΥΘΕΤΗΘΟΥΝ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ. ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΚΤΙΜΑΣ ΚΑΠΟΙΟΝ, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΑΚΡΙΒΩΣ, ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΜΕΝΟΣ, Θ΄ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΟΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΤΟΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΙΣ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΖΗΤΗΜΑ ΧΡΟΝΟΥ.

Ο ΣΟΦΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΣΟΥ. ΑΝ ΤΟΥ ΦΕΡΕΙΣ ΑΝΘΟΔΕΣΜΕΣ, ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ: ΑΦΗΣΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ, ΓΙΑΤΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΘΑ ΤΙΣ ΠΛΗΡΩΣΩ ΑΚΡΙΒΑ.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΔΙΝΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ ΨΕΥΔΕΣΑΙ. ΑΝ ΘΕΛΗΣΕΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ, ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΣΟΥ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ. Ο ΘΕΙΟΣ ΣΟΥ ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΙΟ ΚΟΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ. ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ ΙΔΙΩΤΚΑ, ΤΟΤΕ ΘΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΦΥΣΗ.

ΟΙ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΩΡΟΥΝΤΑΙ. ΑΥΤΟ ΕΝΝΟΕΙ Ο ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ ΟΤΑΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ. ΕΝΝΟΕΙ ΠΩΣ Η ΙΔΙΑ Η ΦΥΣΗ ΘΑ ΣΕ ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ. ΑΝ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙΣ, ΜΗΝ ΓΙΝΕΣΑΙ ΘΕΑΤΡΙΝΟΣ. ΜΕΙΝΕ ΦΥΣΙΚΟΣ, Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ. ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΠΑΝΑΤΣΤΗΣ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ, ΚΑΚΟΣ, ΣΑΤΑΝΙΚΟΣ, ΑΣΤΟΥΣ ΝΑ ΛΕΝΕ.

ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΣΕ ΣΤΑΥΡΩΣΟΥΝ, ΑΣΤΟΥΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙΣ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΟΤΑΝ ΕΒΑΛΑΝ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ, ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙ. Ο ΠΟΝΤΙΟΣ ΠΙΛΑΤΟΣ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙ, ΑΛΛΑ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΖΗΤΗΣΕΙ. ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ, ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΤΟΥ.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΤΙΜΩΡΗΣΑΝ ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ, ΤΟΥ ΕΙΠΑΝ:

ΑΝ ΥΠΟΣΧΕΘΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΝΑ ΑΓΟΡΕΥΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΑ, ΑΝ ΣΩΠΑΣΕΙΣ, ΘΑ ΣΕ ΣΥΓΧΩΡΗΣΟΥΜΕ. Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΓΕΛΑΣΕ ΚΑΙ ΕΙΠΕ: ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ! ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΠΑΡΝΗΘΩ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΜΟΥ. ΕΓΩ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΣΥΖΗΤΩ. ΕΣΕΙΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΤΕ. ΔΕΧΤΗΚΕ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ, ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΣΙΩΠΗΛΟΣ.

ΓΙΝΕ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΜΗΝ ΚΟΙΤΑΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘΕΪΚΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΦΥΣΙΚΟΣ.

Δώσε σε όλους να καταλάβουν την έννοια της σταθερότητας
και φυλάξου από την προβολή!

Ο άνθρωπος θα ζήσει ειρηνικά
μαζί με τους ανθρώπους και τα πνεύματα
και θα πράξει σωστά, αόρατος, στη δική του μοναχικότητα
μέσα στον πύργο της ψυχής του.

ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ. ΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΘΑ ΖΗΣΕΙΣ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΣΕ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ, ΕΣΥ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΓΑΛΗΝΙΟΣ.

Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΗΤΑΝ ΓΑΛΗΝΙΟΣ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ. ΕΣΥ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΓΑΛΗΝΙΟΣ.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ. ΔΕΝ ΣΕ ΑΦΟΡΑ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ν΄ ΑΓΓΙΞΕΙ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ. ΕΙΣΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΣΟΥ ΦΥΣΗ. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ Σ΄ ΑΓΓΙΖΕΙ.

ΚΙ ΟΤΑΝ Ο ΤΣΟΥΑΝΓΚ ΤΣΟΥ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΑΞΕΙ ΣΩΣΤΑ, ΔΕΝ ΕΝΝΟΕΙ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΑΘΟΣ. ΟΧΙ! ΔΕΝ ΕΝΝΟΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΟΥ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟΥ. ΕΝΝΟΕΙ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ. ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ. ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ. ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ. ΜΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ, ΠΑΤΑΣ ΣΤΡΑΒΑ.

Ο νόμος της φύσης και η αξία του φιλοσοφικού βίου κατά τον Σωκράτη

«Δύο είναι οι τρόποι να προετοιμαστεί κάποιος για τη μέριμνα κάθε σώματος και ψυχής, ο ένας που συνδέεται με την ευχαρίστηση και ο άλλος με το καλό, που δεν δίνει ευχαρίστηση αλλά διεξάγει αγώνα» 513d

Στη συνομιλία του Σωκράτη με τον Καλλικλή, συγκρούονται δύο εντελώς διαφορετικές όψεις του πώς πρέπει να ζει ο άνθρωπος. Ο σοφιστής κατηγορεί τον Σωκράτη ότι υπερασπίζεται τον ανθρώπινο νόμο σε αντίθεση με το νόμο της φύσης, τον οποίο και πρέπει να ακολουθούμε. Υποστηρίζει ότι η δύναμη του ισχυρού καθορίζει ποιος είναι ανώτερος μεταξύ των ανθρώπων, ο οποίος πρέπει και να άρχεται αυτών. Όπως προείπε και ο Πώλος, η απόκτηση δύναμης είναι για τον ρήτορα η μεγαλύτερη απόδειξη μιας καλής ζωής, και άρα ο απόλυτος και μοναδικός στόχος του ιδανικού βίου.

«Σύμφωνα με τη φύση το ασχημότερο είναι αυτό που είναι και χειρότερο, το ν’ αδικείται κάποιος, ενώ σύμφωνα με το νόμο το ν’ αδικεί»483a. Σε αντίθεση, το κράτος δικαίου τιμωρεί τους άδικους και αυτούς που επιχειρούν και καταφέρνουν να αποκτούν πολλά και ζηλευτά αγαθά, ενώ προωθεί την κοινωνική ισότητα, ανεξαρτήτως των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του ατόμου. Σε μια πολιτεία είναι οι πολλοί, οι μέτριοι, που ορίζουν τους νόμους εις βάρος των ισχυρών και άξιων, φοβερίζοντάς τους, «ώστε να μην πλεονεκτούν έναντι των ιδίων, λένε πως είναι άσχημο και άδικο να έχει κάποιος περισσότερα»483c. Βαφτίζουν την επιδίωξη του υπέρτερου άδικη, ώστε να έχουν όλοι τα ίδια αγαθά και δικαιώματα και έτσι να ικανοποιείται η δικιά τους κατωτερότητα. «Αυτοί που θεσπίζουν τους νόμους είναι οι αδύνατοι άνθρωποι και το πλήθος»483c.

Συνεχίζει: «Η ίδια η φύση όμως φανερώνει, νομίζω, τούτο, ότι δηλαδή είναι δίκαιο ο καλύτερος να πλεονεκτεί του χειρότερου και ο δυνατότερος του αδυνατότερου»483d. Στη φύση κρίνεται το δίκαιο του ισχυρότερου να άρχει και να πλεονεκτεί του κατώτερου, ενώ ο πιο αδύνατος οφείλει να υποκύπτει. Ο Καλλικλής παρομοιάζει τους ισχυρότερους με λιοντάρια που οι υπόλοιποι υποτάσσουν και υποδουλώνουν, λέγοντας πως καλό και σωστό είναι να θεωρούνται όλοι ίσοι μπροστά στη δικαιοσύνη. «Δεν αρμόζει στ’ αλήθεια σε άνδρα [ισχυρό] το πάθημα τούτο, το ν’ αδικείται, αλλά σε δούλο, για τον οποίο καλύτερο είναι να πεθάνει παρά να ζει»483b. Αν τυχόν υπάρξει κάποιος με ανώτερη φύση, και καταφέρει να αποσείσει όλα αυτά και να ξεφύγει από αυτούς τους παρά φύση νόμους, παρουσιάζεται «ο δούλος δικός μας κύριος», και σε αυτήν την περίπτωση έχουμε «έκλαμψη του δικαίου της φύσης»484a.

Ο Σωκράτης απαντάει με το μάλλον αυτονόητο της ισχύς του πλήθους. «Δεν είναι οι πολλοί υπέρτεροι του ενός σύμφωνα με τη φύση;»488d. Άρα, όσο ισχυρότεροι και να είναι οι λίγοι από τον καθένα του πλήθους, το πλήθος θα είναι ισχυρότερο των λίγων. Έτσι, οι νόμοι των πολλών είναι στην πραγματικότητα οι νόμοι που υπακούν στο δίκαιο της φύσης. «Οι νόμοι τούτων λοιπόν είναι κατά φύση καλοί, ως νόμοι των υπέρτερων»488e. Και η γνώμη που έχουν οι πολλοί, που είναι και υπέρτεροι, είναι πως δίκαιο είναι να θεωρούνται όλοι ίσοι.

Ο Καλλικλής τότε παραπονιέται, καθώς κατηγορεί τον Σωκράτη για λεξιθηρία και ότι αρπάζεται από μια λάθος έκφραση παριστάνοντας ότι έκανε μια σπουδαία ανακάλυψη (κάτι που σήμερα ονομάζουμε «σοφιστεία»). Αυτό που εννοούσε, λέει, είναι ότι τους ανθρώπινους νόμους τους αποφασίζουν οι αδύναμοι στο πνεύμα, και όχι κατ’ ανάγκη στο σώμα. «Σε περίπτωση που μαζευτεί συρφετός δούλων και κάθε λογής ανθρώπων ανάξιων για οτιδήποτε εκτός ίσως από τη σωματική ισχύ, και τούτοι ισχυριστούν κάτι, αυτό θα είναι και νόμος;»489c

Αυτό λοιπόν που λέει ο Καλλικλής είναι πως πρέπει να ακολουθούμε τους νόμους της φύσης και να υπερτερούν οι ισχυρότεροι, αλλά οι ισχυρότεροι όχι στο σώμα αλλά στη φρόνηση. Μπαίνοντας βέβαια εδώ στη διαδικασία να αξιολογήσει αυτούς που απαρτίζουν το πλήθος, εισάγοντας την έννοια της φρόνησης, δεν συνειδητοποιεί ότι μεταφέρει από μόνος του τη συζήτηση από το νόμο της φύσης σε κάποιου είδους κοινωνικό συμβόλαιο (δηλαδή σε αυτό που ουσιαστικά αντιτίθεται τόση ώρα), με τη διαφορά ότι τώρα το συμβόλαιο είναι δικής του επινόησης. Γιατί αν η φύση θεωρηθεί σαν κάτι ξεχωριστό από τους ανθρώπους, τότε οι νόμοι της δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν πρότυπο ταυτόχρονα με το κριτήριο που μας χωρίζει από αυτήν. Και τι άλλο είναι αυτό, από το ανθρώπινο πνεύμα; Γιατί λοιπόν εμείς, που έχουμε φρόνηση, να πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της φύσης, αφού είναι η φρόνηση που λείπει από εκείνη;

Αν, από την άλλη, τα ζώα και οι άνθρωποι, μαζί με όλα τα άλλα, θεωρηθούν συνολικά ως «φύση», τότε νόμος της φύσης είναι το οτιδήποτε συμβαίνει˙ και ό,τι έχει συμβεί πρέπει να θεωρηθεί «φυσικό» και άρα, σύμφωνα με τον Καλλικλή, σωστό και δίκαιο. Άρα και οι ανθρώπινοι νόμοι, που εξ άλλου δημιουργήθηκαν μέσα στη φύση, τι άλλο είναι από κάτι «φυσιολογικό»;

Όπως μας έμαθε και ο διάλογος Ευθύφρων, η ηθική (και άρα οι ηθικοί, δίκαιοι νόμοι) δεν μας έρχεται έξωθεν, ούτε από τους θεούς ούτε από αλλού, αλλά είναι ευθύνη των ανθρώπων να κρίνουμε ποια συμπεριφορά και ποια πράξη είναι σωστή και δίκαιη. Η φύση ή οι θεοί μόνο απλοϊκά σαν άλλοθι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επιβεβαιώσουν αυτό που εμείς αποφασίζουμε, και να ενισχύσουν την εφαρμογή ανθρώπινων νόμων όταν τους λείπει η έλλογη επιχειρηματολογία. Ο Καλλικλής άθελά του ακυρώνει όσα μέχρι τώρα έλεγε, βάζοντας όρους και περιορισμούς στη φυσική νομοτέλεια.

Ο Καλλικλής λοιπόν υποστηρίζει ότι πολλές φορές ένας με φρόνηση είναι υπέρτερος από ολόκληρα πλήθη χωρίς φρόνηση, οπότε το δίκαιο είναι αυτός να διοικεί και να έχει περισσότερα αγαθά από τους αρχόμενους. Τι θα γινόταν όμως, λέει ο Σωκράτης, σε μια κοινωνία όπου ο ένας είναι φρονιμότερος από όλους, ακόμα κι αν κάποιοι ήταν πιο αδύναμοί του και άλλοι ισχυρότεροι από αυτόν; Θα έπρεπε αυτός να έχει τη δυνατότητα απόκτησης περισσότερων αγαθών από τους άλλους (τρόφιμα, ενδύματα, υποδήματα, σπόρους) «ή επειδή είναι ηγέτης πρέπει όλα εκείνος να τα μοιράζει, ενώ ως προς την κατανάλωση και τη χρησιμοποίηση για τον εαυτό του να μη διαθέτει περισσότερα, αν δεν πρόκειται να ζημιωθεί, αλλά από τους μεν [αδύναμους] να έχει περισσότερα και από τους δε [δυνατότερους] λιγότερα˙ αν όμως συμβεί να είναι ο πιο αδύναμος απ’ όλους, τότε πρέπει να πάρει αυτός ο καλύτερος λιγότερο απ’ όλους;»490c.

Ο Καλλικλής χάνει την ψυχραιμία του λέγοντας πως ο Σωκράτης περιττολογεί μιλώντας για πράγματα άσχετα με αυτά που εννοεί αυτός: «Ποια υποδήματα; Φλυαρείς»490e. Όταν ο Καλλικλής μιλούσε για υπέρτερους εννοούσε «αυτούς που διαθέτουν φρόνηση ως προς τα δημόσια πράγματα, στον τρόπο σωστής διαχείρισης, και όχι απλώς φρόνηση αλλά και ανδρεία, όντας ικανοί να πραγματοποιούν όσα σκέπτονται και να μην αποσύρονται εξαιτίας ψυχικής μαλθακότητας»491b. Ο σοφιστής άλλη μια φορά, με το που βρίσκει δυσκολία να υπερασπιστεί τη θέση του, εισάγει καινούργιους όρους στη συζήτηση, αυτή τη φορά την ανδρεία και την ικανότητα στη διοίκηση της πόλης σαν χαρακτηριστικά του υπέρτερου.

Για να διοικήσει όμως κάποιος μια πόλη, πρέπει να ξέρει να κυβερνάει τον εαυτό του, «να είναι σώφρον και κυρίαρχος του εαυτού του, κυριαρχόμενος στις ηδονές και τις επιθυμίες του»491d. Ο Καλλικλής υποστηρίζει ότι αυτό (το να μετριάζει τις επιθυμίες του) είναι ισοδύναμο με το να είναι δούλος, πράγμα που θα τον απέτρεπε από το να είναι ευτυχισμένος και μεγάλος άνδρας. Η δυνατότητα να ικανοποιεί κάποιος τις επιθυμίες του είναι για τον Καλλικλή ένδειξη ελευθερίας και ανδρειοσύνης, οπότε οι επιθυμίες πρέπει να αφήνονται να μεγαλώνουν και να ικανοποιούνται χάρη στη φρόνηση και την ανδρεία του υπέρτερου. Αυτό οι πολλοί αδυνατούν να το κάνουν, και από ντροπή, για να κρύψουν την δικιά τους αδυναμία, λένε πως η ακολασία είναι κάτι άσχημο, ενώ επαινούν τη σωφροσύνη εξαιτίας της ανανδρίας τους. Για τον Καλλικλή λοιπόν, η σωφροσύνη και η δικαιοσύνη (νόμοι των ανθρώπων) είναι αίτια δυστυχίας, αφού αποτρέπουν τους ανδρείους από το να προσφέρουν στους εαυτούς τους και στους φίλους τους ό,τι επιθυμούν.

Για να δείξει ο Σωκράτης ότι η ικανοποίηση των επιθυμιών δεν μπορεί να θεωρηθεί μοναδικό κριτήριο για την ευτυχία, προτείνει ότι, σύμφωνα με τον Καλλικλή, αυτός που έχει ψώρα και ξύνεται ικανοποιώντας τη φαγούρα του πρέπει να θεωρηθεί ευτυχισμένος. Ο Καλλικλής, μάλλον απροσδόκητα, συμφωνεί λέγοντας πως αυτός που έχει ψώρα και ξύνεται ζει με ευχαρίστηση και άρα ζει ευτυχισμένα. Τι θα πρέπει όμως να πούμε για τους πρόστυχους και τους αισχρούς όταν έχουν σε αφθονία αυτά που χρειάζονται; Θα τους αναγνωρίσουμε ως ευτυχισμένους; Ο Καλλικλής, αν και προφανώς δυσφορεί, αισθάνεται αναγκασμένος να μείνει σταθερός σε αυτό που προείπε («για να μην αναιρεθεί ο λόγος μου»495a), και ο Σωκράτης αναρωτιέται αν υπάρχουν επιθυμίες που δεν είναι καλές.

Όπως είπε στον Πώλο προηγουμένως, οποιαδήποτε πράξη κάνει κάποιος την κάνει όχι για την ίδια την πράξη, αλλά για αυτό που θα κερδίσει κάνοντάς την. Αυτός που κάνει θαλάσσιο εμπόριο δεν ταξιδεύει επειδή του αρέσει το ταξίδι, αλλά για να αποκτήσει κέρδος από την αγορά και πώληση αγαθών. Είναι δηλαδή μια ωφέλιμη πράξη, αν και δεν προκαλεί ευχαρίστηση. Αντίστοιχα υπάρχουν πράξεις ευχάριστες που δεν προκαλούν ωφέλεια ή προκαλούν και βλάβες, όπως το κάπνισμα, που μπορεί να είναι ευχάριστο τη στιγμή που καπνίζει κάποιος, αλλά έχει βλαβερές συνέπειες. Η ικανοποίηση των επιθυμιών δεν εξασφαλίζει την ευτυχία.

Οι πιο πολλές πρακτικές, όπως η κιθαριστική, η αυλητική, ο χορός και η ποίηση, δεν ασχολούνται συνήθως με το να βελτιώνουν την ψυχή των ανθρώπων και να μεριμνούν γι’ αυτούς, αλλά αποβλέπουν μόνο στην ευχαρίστησή τους (ο Σωκράτης εδώ προφανώς κάνει αναφορά σε αυτούς που ενδιαφέρονται μόνο να ικανοποιήσουν τα γούστα του κοινού). Για να αναγνωρίσουμε λοιπόν τη ρητορική σαν ενάρετη ασχολία, πρέπει να βρούμε τον ρήτορα εκείνο που με τους λόγους του φροντίζει «να εισέλθει στις ψυχές των συμπολιτών του η δικαιοσύνη και ν’ αποβληθεί η αδικία, να εισέλθει η σωφροσύνη και ν’ αποβληθεί η ακολασία, να εισέλθουν οι άλλες αρετές και ν’ αποβληθούν οι κακίες»504e, ανεξάρτητα από το αν θα είναι ευχάριστα ή δυσάρεστα για τους ακροατές όσα λέει. Αυτού του είδους η ρητορική αποτελεί προπαρασκευή του πώς θα βελτιωθούν οι πολίτες ενώ η άλλη, που νοιάζεται μόνο να ευχαριστεί, αποτελεί κολακεία και άσχημη δημηγορία.

Πρέπει λοιπόν τις ψυχές που είναι φαύλες, άφρονες, ακόλαστες, άδικες ή ανόσιες, να τις αποτρέπουμε από τις επιθυμίες τους, και να τις προτρέπουμε να κάνουν όσα θα τις βελτιώσουν. Η αποτροπή από τις επιθυμίες τους όμως αποτελεί τιμωρία, η οποία βρέθηκε προηγουμένως με τον Πώλο ότι είναι ωφέλιμη σε αυτόν που τιμωρείται, κι ας αποτελεί ένα είδος «υποδούλωσης», ή περιορισμό της ελευθερίας.

«Όποιος θέλει να είναι ευτυχισμένος πρέπει, όπως φαίνεται, να επιδιώκει και ν’ ασκεί τη σωφροσύνη, ενώ από την ακολασία ν’ απομακρύνεται, όσο περισσότερο μπορούν τα πόδια του, και να καταρτίζεται έτσι, ώστε να μη χρειαστεί καθόλου να τιμωρείται. Αν όμως χρειαστεί ο ίδιος ή κάποιος άλλος από τους οικείους του ή ιδιώτης ή πόλη, πρέπει να επιβάλλεται τιμωρία και κολασμός, αν εννοεί να είναι ευτυχισμένος»507d.

Σύμφωνα με όσα λέει ο Καλλικλής όμως, αν κάποιος δεν θέλει να αδικείται, πρέπει να είναι τύραννος ο ίδιος ή φίλος της κρατούσας εξουσίας. Φίλοι, όπως λένε οι παλιοί, γίνονται οι όμοιοι, ενώ οι ανόμοιοι αδυνατούν να συμφιλιωθούν. Κι αυτό γιατί αν ένας πολίτης είναι δυνατότερος από τον τύραννο, ο τύραννος θα τον φοβάται και δεν θα μπορεί να τον έχει φίλο. Από την άλλη, αν κάποιοι είναι χειρότεροί του, θα τους περιφρονεί. Αν λοιπόν ένας νέος της πόλης σκεφτεί ότι θέλει να αποκτήσει δύναμη ή να μην αδικείται, θα πρέπει «να συνηθίσει τον εαυτό του να έχει τις ίδεις χαρές και λύπες με τον ηγεμόνα, και να προετοιμάζεται να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο όμοιος με κείνον»510d. Στην πραγματικότητα λοιπόν, η υπόδειξη του Καλλικλή οδηγεί μακριά από την ελευθερία και τον πλουραλισμό, αφού σκοπός των πολιτών θα είναι να μην εκτρέπονται από αυτά που ο ηγεμόνας θεωρεί καλά και ευχάριστα, αποφεύγοντας ιδιαιτερότητες που θα τους ξεχώριζαν από το κατεστημένο. Η πρακτική του Καλλικλή οδηγεί στον ολοκληρωτισμό και στον φόβο, που είναι εχθροί της ευτυχίας, και μετατρέπει το άτομο σε υποχείριο του τυράννου. Η θέληση για δύναμη οδηγεί, τελικά, στην υποταγή.

Ο Σωκράτης παρατηρεί ότι τόση ώρα που μιλάνε, «οι λόγοι μας αφορούν…τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ζει κάποιος. Με ποιον τρόπο, αυτόν με τον οποίο παρακινείς εσύ εμένα, πράττοντας δηλαδή τα έργα που αρμόζουν σε άνδρα, εκφωνώντας δημόσιους λόγους και ασκώντας τη ρητορική και πολιτευόμενος κατά τον τρόπο που εσείς πολιτεύεστε, ή με τον φιλοσοφικό τρόπο ζωής;»500c. Η επίθεση του Καλλικλή είναι εξ αρχής στραμμένη όχι μόνο στον Σωκράτη, αλλά στο ίδιο το φιλοσοφείν, υποστηρίζοντας ότι ο Σωκράτης θα έβλεπε την αλήθεια των λόγων του αρκεί να παρατούσε την ενασχόλησή του με τη φιλοσοφία, η οποία αρμόζει μόνο μέχρι κάποια ηλικία για τον άνθρωπο. «Όταν όμως δω κάποιον μεγαλύτερο ν’ ασχολείται ακόμη με τη φιλοσοφία και να μην απαλλάσσεται από αυτήν, νομίζω, Σωκράτη, πως ο άνθρωπος αυτός αξίζει να τιμωρηθεί με μαστίγωμα»485d. Αυτός καταντά άνανδρος και αποφεύγει τα κεντρικά σημεία της πόλης και την αγορά «κρυμμένος στην υπόλοιπη ζωή του, να ζει σε κάποια γωνιά με τρεις-τέσσερις νεαρούς, ψιθυρίζοντας και χωρίς ποτέ ν’ αρθρώνει λόγο ελεύθερου ανθρώπου, σπουδαίο και ικανοποιητικό»485d–e.

Ο νεαρός πολιτικάντης εναντιώνεται στη φιλοσοφία, λέγοντας ότι η πολλή σκέψη μπερδεύει το νου, καταλήγει σε λανθασμένα συμπεράσματα και οδηγεί τον άνθρωπο στην καταστροφή. Χωρίς τη ρητορική και μόνο με τη φιλοσοφία, του λέει, «θα ζαλιζόσουνα και θα έστεκες με ανοιχτό στόμα χωρίς να μπορείς να πεις τίποτα, και πηγαίνοντας στο δικαστήριο, αν τύχαινε να έχεις κατήγορο ιδιαίτερα φαύλο και μοχθηρό, θα καταδικαζόσουν σε θάνατο»486b, προοικονομώντας έτσι το τέλος του Σωκράτη, που στη δίκη του επέλεξε να μιλήσει με «απλά λόγια» χωρίς να παρακαλέσει τους δικαστές για επιείκεια χρησιμοποιώντας λόγο γραμμένο, από πριν όπως έκαναν οι περισσότεροι μισθώνοντας τις υπηρεσίες ρητόρων. Του προτείνει «να ζηλεύεις όχι τους άνδρες που καταπιάνονται με τα ασήμαντα τούτα, αλλά εκείνους που έχουν περιουσία, φήμη και άλλα πολλά αγαθά»486c.

Σύμφωνα με τον φιλοσοφικό βίο του Σωκράτη, για να αποφύγει κανείς να αδικηθεί, θα πρέπει να εργαστεί για να δημιουργήσει δίκαιους συμπολίτες. Ακόμα και ο Περικλής που θεωρείται από τους περισσότερους άξιος, μετά το θάνατό του κατηγορήθηκε από πολλούς, έστω άδικα. Στον βαθμό που δεν μπόρεσε να καλυτερεύσει τους πολίτες της Αθήνας ώστε να μην γίνουν άδικοι, μπορεί να θεωρηθεί ότι απέτυχε στο έργο του, αφού ο ρόλος του θα έπρεπε να είναι αυτός, να βελτιώσει την ψυχή των Αθηναίων. «Αν λοιπόν κάποιος απαλείψει αυτό ακριβώς, την αδικία, δεν υπάρχει φόβος ν’ αδικηθεί»520d. Γι’ αυτό και ο ίδιος πίστευε ότι ήταν ίσως ο μόνος που ασκεί την αληθινή πολιτική τέχνη, «μόνος ανάμεσα στους τωρινούς» (αν και θα πρέπει έτσι να συναχθεί ότι και αυτός απέτυχε, αφού θανατώθηκε από τους Αθηναίους που δεν μπόρεσε να κάνει δίκαιους).

Γιατί λοιπόν πολλοί σοφιστές παραπονιούνται ότι οι μαθητές τους δεν τους πληρώνουν ενώ έχουν παρακολουθήσει τη διδασκαλία τους; Αυτοί δεν ήταν που υποστήριζαν ότι μπορούσαν να διδάξουν την αρετή επί πληρωμή; Αν όμως οι μαθητές έκαναν την αδικία να μην πληρώσουν το αντίτιμο, οι δάσκαλοι πρέπει να κατηγορηθούν ότι απέτυχαν να δημιουργήσουν ενάρετους ανθρώπους.

Ο Σωκράτης ήξερε ότι αν παραπεμφθεί στο δικαστήριο από κάποιον φαύλο άνθρωπο («κανείς χρηστός άνθρωπος δεν θα δίκαζε κάποιον που δεν αδικεί»521d), δεν θα είχε να προσφέρει καμιά ηδονή, ευχαρίστηση και κολακεία στους δικαστές, και έτσι δεν θα ήταν παράδοξο να καταδικαστεί σε θάνατο, όπως και έγινε. Δεν ζήλευε όμως ούτε εκείνους που προσφέρουν τις ηδονές ούτε εκείνους που τις αποκτούν. «Αν επρόκειτο να πεθάνω, επειδή θα υστερούσα στην κολακευτική ρητορική, ξέρω καλά ότι θα μ’ έβλεπες να υπομένω εύκολα τον θάνατο» 522d.

Υποδερμικοί ηλιακοί συλλέκτες για την τροφοδοσία ιατρικών εμφυτευμάτων

Βιώσιμη φαίνεται πως είναι η ιδέα της χρήσης ηλιακών συλλεκτών κάτω από το δέρμα για την τροφοδοσία ιατρικών εμφυτευμάτων, όπως δείχνει η δουλειά Ελβετών ερευνητών: Όπως διαπιστώθηκε, ένας τέτοιος συλλέκτης επιφάνειας 3,6 τετραγωνικών εκατοστών είναι το μόνο που χρειάζεται για την παραγωγή αρκετής ενέργειας κατά τον χειμώνα και το καλοκαίρι για τη λειτουργία ενός τυπικού βηματοδότη.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή, Λούκας Μπερόιτερ, του Πανεπιστημίου της Βέρνης στην Ελβετία και του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Βέρνης, η χρήση εμφυτευμένων συλλεκτών κάποια στιγμή θα επιτρέπει στους ασθενείς να αποφεύγουν τις συνεχείς επεμβάσεις για την αλλαγή των μπαταριών των συγκεκριμένων εμφυτευμάτων.

Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύονται στο Annals of Biomedical Engineering της Springer.

Τα περισσότερα ηλεκτρονικά εμφυτεύματα αυτή τη στιγμή τροφοδοτούνται από μπαταρίες και το μέγεθός τους εξαρτάται από την ισχύ της μπαταρίας που επιτάσσει η διάρκεια ζωής τους.

Όταν η ενέργεια τελειώνει, τότε πρέπει είτε να επαναφορτιστούν είτε να αλλάξουν.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό σημαίνει πως οι ασθενείς πρέπει να υποβληθούν σε επεμβάσεις αντικατάστασης εμφυτευμάτων, που δεν είναι μόνο δαπανηρές, αγχωτικές και επώδυνες, αλλά επίσης εμπεριέχουν τον κίνδυνο επιπλοκών.

Διάφορες ερευνητικές ομάδες έχουν παρουσιάσει πρωτότυπα μικρών ηλιακών συλλεκτών που μπορούν να φέρονται κάτω από το δέρμα και να χρησιμοποιούνται για την επαναφόρτιση ιατρικών συσκευών.

Οι συλλέκτες αυτοί μετατρέπουν το φως από τον ήλιο που διαπερνά την επιφάνεια του δέρματος σε ενέργεια.

Για να διερευνηθεί η πρακτική βιωσιμότητα της συγκεκριμένης μεθόδου, ο Μπερόιτερ και οι συνάδελφοί του ανέπτυξαν ειδικές συσκευές μέτρησης της παραγόμενης ενέργειας από τους μικρούς συλλέκτες των 3,6 τετραγωνικών εκατοστών.

Για τη δοκιμή, καλύφθηκαν με οπτικά φίλτρα που εξομοίωναν δέρμα και φορέθηκαν από 32 εθελοντές στην Ελβετία για μία εβδομάδα το καλοκαίρι, το φθινόπωρο και τον χειμώνα.

Ανεξαρτήτως εποχής, οι συλλέκτες διαπιστώθηκε πως απέφεραν παραπάνω από τα 5-10 microwatt ενέργειας που χρειάζεται ένας τυπικός βηματοδότης.

Ο Μπερόιτερ θεωρεί ότι είναι δυνατή η αύξηση της κλίμακας, έτσι ώστε να είναι δυνατή η εφαρμογή και σε άλλου είδους εφαρμογές σε ανθρώπους- αν και θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψιν και άλλοι παράγοντες, όπως το σημείο εμφύτευσης και το πάχος του δέρματος.

Ανακαλύφθηκε καινούργιος Γαλαξίας σε απόσταση 359 εκατ. ετών φωτός

Ένα ακόμη σημαντικό βήμα για τη χαρτογράφηση του Σύμπαντος που μας περιβάλλει, πραγματοποίησε η επιστημονική κοινότητα. Όπως ανακοινώθηκε, βρέθηκε νέος Γαλαξίας τύπου «δαχτυλίδι», σε απόσταση 359 εκατ. έτη φωτός.

Η μεγάλη ανακάλυψη ανοίγει νέους ορίζοντες στην εξερεύνηση και γνώση του διαστήματος, καθώς τα στοιχεία που έχουν διακρίνει οι επιστήμονες από την ανάλυση των εικόνων, κρίνονται άκρως σημαντικά και αξιοσημείωτα. Το όνομα που δόθηκε στον νέο Γαλαξία είναι PGC 1000714.

 Ο Γαλαξίας ακολουθεί ελλειπτική τροχιά ανάμεσα σε δύο «δαχτυλίδια», όπως ονομάζεται το φαινόμενο λόγω του σχήματός του, το ένα εκ των οποίων είναι μικρότερο και ακολουθεί την πορεία των αστρικών συστημάτων που περιβάλλονται.

Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι η ανακάλυψη του συγκεκριμένου Γαλαξία θα βοηθήσει τα μέγιστα στην κατανόηση της δημιουργίας και σύστασης των Γαλαξιών στο Σύμπαν. Οι επιστήμονες διέκριναν έναν νεώτερο μπλε δακτύλιο ηλικίας 0,13 δισ. ετών και έναν κόκκινο ηλικίας 5,5 δισ. ετών, γεγονός που προκάλεσε μεγάλη έκπληξη.

«Ερευνούμε Γαλαξίες με εξωτερικό και εσωτερικό Γαλαξία. Είναι σπάνιοι, αλλά υπάρχουν. Η μεγάλη διαφορά στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι ο ένας δακτύλιος είναι διαφορετικής ηλικίας από τον άλλον».

Πώς οι γαλαξίες αποκτούν τα μαγνητικά τους πεδία

Σε μια σειρά από νέα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον φυσικό Gianluca Gregori, μπόρεσαν να αποδείξουν ότι το φαινόμενο ‘στήλης Biermann’ μπορεί να είναι υπεύθυνο για το πώς δημιουργούνται τα μυστηριώδη μαγνητικά πεδία των γαλαξιών.

Η εξήγηση για το πώς σχηματίζονται τα μαγνητικά πεδία γύρω από τους γαλαξίες δεν εύκολος στόχος. Ομοίως, το πώς εμφανίστηκαν αρχικά αυτά τα πεδία είναι ακόμα ένα μυστήριο. Τώρα, οι ειδικοί με τη βοήθεια ενός λέιζερ μπορούν να αναπαραστήσουν τις συνθήκες που υπάρχουν κατά τη διάρκεια των εκρήξων σουπερνόβα έως το να μιμηθούν το πρώιμο Σύμπαν.

Ένα από τα πράγματα που ξέρουν οι ερευνητές με σιγουριά για την ορατή ύλη στο σύμπαν είναι ότι το πιο βασικό συστατικό της είναι το αέριο υδρογόνο. Το αέριο αποτελείται από ηλεκτρόνια με αρνητικό φορτίο, τα οποία περιστρέφονται γύρω από θετικά φορτισμένα πρωτόνια με μεγάλη ταχύτητα.

Το φαινόμενο στήλης Biermann υποθέτει ότι τα ηλεκτρόνια είναι πολύ πιο εύκολο να κινηθούν από ότι τα πρωτόνια, λόγω της μικρότερης μάζας τους. Όπως, επίσης, ότι οι εξωτερικές επιδράσεις μπορούν να οδηγήσουν σε μαζική έξοδο των ηλεκτρονίων, χωρίς να επηρεάζουν τα πρωτόνια.

Καθώς λοιπόν συμβαίνει μια τέτοια κατάσταση, δημιουργείται ένα μικρό μαγνητικό πεδίο όταν τα διαταραγμένα ηλεκτρόνια αρχίσουν να στρέφονται. Ορισμένοι αστροφυσικοί είχαν προτείνει ότι τα μαγνητικά πεδία γύρω από τους γαλαξίες είχαν διαμορφωθεί σε μικρότερες δομές, αλλά δεν είχαν μπορέσει να το αποδείξουν μέχρι τώρα.

Οι μικρές μαγνητικές δίνες που αναπτύσσονται στο εσωτερικό του αέριου υδρογόνου μπορεί στη συνέχεια να συμπληρωθούν από ένα μεγάλο αριθμό άλλων κοσμικών διεργασιών.Τελικά, παράγεται ένα πολύ μεγάλο και ισχυρό μαγνητικό πεδίο.

Στις νέες μελέτες, οι ειδικοί χρησιμοποίησαν μια μικρή ράβδο άνθρακα 500 μικρών ως στόχο για μια ισχυρή πηγή λέιζερ. Η ποσότητα της ενέργειας που ελευθερώνεται στις συγκρούσεις μεταξύ τους είναι περίπου ισοδύναμη με την ενέργεια που λαμβάνει η Γη από τον Ήλιο σε ένα έτος.

Στην πραγματικότητα, η ομάδα αυτή αναδημιούργησε τις συνθήκες που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης σουπερνόβα. Ο Gianluca Gregori, επικεφαλής της νέας μελέτης, εξηγεί ότι οι συγκρούσεις ασκούν δύναμη πάνω στη ράβδο του άνθρακα και τον λυγίζουν, παράγοντας κύματα κλονισμού τα οποία ταξιδεύουν μέσα στο χώρο γύρω της.

Δεδομένου ότι η ράβδος έχει τοποθετηθεί μέσα σε ένα χαμηλής πίεσης αέριο ήλιο, τα κρουστικά κύματα προκαλούν διαταραχές τα οποία αποδείχθηκαν ικανά να παράγουν μαγνητικά πεδία.

"Ήμασταν σε θέση να αναπαράγουμε, αν και υπό κλίμακα, το πλάσμα στις συνθήκες που βρισκόταν στις απαρχές του σύμπαντος κατευθείαν σε ένα εργαστήριο, “ συμπληρώνει ο Gregori.

Οι Ρώσοι ετοιμάζονται να ζήσουν και να εργαστούν στη Σελήνη

Ρώσοι επιστήμονες θα ζήσουν στη Σελήνη –εκεί προβλέπεται να δημιουργηθεί πολύ σύντομα επανδρωμένος Σταθμός. Για αυτό τον σκοπό θα εκτοξευτούν ως το 2020 δύο συσκευές καθόδου – οι Luna-Resource" και "Luna-Glob", ανακοίνωσε ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Διαστήματος της Ρωσίας (Ροσκόσμος).

Και συμπλήρωσε :

«Η τεχνική δημιουργία σεληνιακού Σταθμού θα είναι δυνατή την τρίτη δεκαετία του αιώνα μας. Στην αρχή στη Σελήνη θα εγκατασταθούν επιστήμονες, οι οποίοι θα την μελετούν, όπως λένε «επί τόπου». Στη συνέχεια στο δορυφόρο της Γης θα κατασκευάζονται σιγά-σιγά τα απαραίτητα για τη ζωή έργα υποδομής, μαζί και της τουριστικής. Οι άνθρωποι, όπως πιστεύουν οι ειδικοί, θα μπορούν να περνούν τις διακοπές τους στη Σελήνη ύστερα από 20 κιόλας χρόνια. Οι επιστήμονες μετά την ανακάλυψη στο δορυφόρο της Γης δεδομένων που μαρτυρούν την ύπαρξη του νερού εκεί, είδαν νέες προοπτικές αξιοποίησης της Σελήνης.

Πρέπει να εκπληρώσουμε μιά σειρά ουσιαστικά διαστημικά σχέδια για να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε τέτοια βάση. Σαν πρώτο βήμα προβλέπεται να γίνει η εκτόξευση δύο συσκευών καθόδου – των "Luna-Resource" και "Luna-Glob". Θα κάνουμε πειράματα, τα οποία θα μας επιτρέψουν να προχωρήσουμε πιο πέρα στην αξιοποίηση της Σελήνης και των πόρων της. Οι συνθήκες στους πόλους της Σελήνης διαφέρουν σημαντικά από περιοχή του ισημερινού και τα εύκρατα γεωγραφικά της πλάτη, όπου προηγουμένως είχαν αποσταλεί οι σοβιετικές και οι αμερικανικές αποστολές. Ακριβώς στους πόλους της Σελήνης έχουν βρεθεί μαρτυρίες ύπαρξης του νερού.

Οι άνθρωποι θα μπορούν να ζήσουν κάτω από την επιφάνεια της Σελήνης. Εκεί δεν υπάρχει εκείνη η θανάσιμα επικίνδυνη για τον άνθρωπο διαστημική ακτινοβολία, και η δύναμη βαρύτητας είναι ανάλογη με αυτή, στην οποία συνήθισαν οι γήινοι. Στην σεληνιακή δε επιφάνεια θα μπορούν να βγαίνουν αποκλειστικά με σκάφανδρα.

Η σεληνιακή βάση θα κάνει δυνατή την επεξεργασία, καθώς επίσης και τις δοκιμές νέων διαστημικών συστημάτων για πτήσεις στον Άρη και άλλους πλανήτες και οι αστροναύτες θα έχουν τη δυνατότητα να μελετήσουν καλύτερα τον Ήλιο και τα άστρα. Με την πάροδο του χρόνου η ανθρωπότητα θα φτάσει ως την βιομηχανική αξιοποίηση του φυσικού δορυφόρου της Γης. Εκεί θα εξορύσσονται ορυκτά, θα κατασκευάζονται διάφορα εργοστάσια και το κυριότερο – το σεληνιακό κοσμοδρόμιο, απ’ όπου θα εκτοξεύονται διαστημικές συσκευές στις πιο απομακρυσμένες γωνιές του Σύμπαντος.

Η εκτόξευση από το σεληνιακό κοσμοδρόμιο διαστημικών οχημάτων, π.χ., προς τον Άρη μπορεί να γίνει πολύ πιο επικερδής μιά και η συναρμολόγηση αυτών των συσκευών σε περίγεια τροχιά ή η αντιμετώπιση του βαρυτικού πεδίου της Γης είναι πολύ πιο δύσκολες διαδικασίες από τον εφοδιασμό τέτοιων αποστολών από την επιφάνεια της Σελήνης».

Ένα επιλπέον όργανο στο ανθρώπινο σώμα ανακάλυψαν οι επιστήμονες

Ένα επιπλέον όργανο ανακάλυψαν επιστήμονες στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Λίμερικ στην Ιρλανδία, το οποίο κρυβόταν στο πεπτικό σύστημα του ανθρώπινου οργανισμού. Γνωστό ως το μεσεντέριο, το εν λόγω όργανο πίστευαν οι γιατροί πως αποτελούσε μεμονωμένες δομές του πεπτικού συστήματος. Ωστόσο, οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως στην πραγματικότητα είναι ένα ενιαίο όργανο, στο οποίο δεν είχε δοθεί η δέουσα προσοχή. Η ανατομική περιγραφή που υπήρχε γι’ αυτό το όργανο εδώ και 100 χρόνια απεδείχθη λανθασμένη.

Ο Ιρλανδός καθηγητής χειρουργικής Τζ. Κάλβιν Κόφεϊ αναφέρθηκε στην ανακάλυψή τους σημειώνοντας: «Στη μελέτη που έχει ήδη παραδοθεί και αξιολογηθεί από ομότιμους (καθηγητές), υποστηρίζουμε πως υπάρχει ένα όργανο στο σώμα μας που μέχρι σήμερα δεν είχε αναγνωριστεί».

Η λειτουργία του μεσεντέριου παραμένει μυστήριο για τους επιστήμονες. «Ανοίγεται μπροστά μας ένας νέο πεδίο επιστημονικών ερευνών», πρόσθεσε ο Ιρλανδός καθηγητής. Το μεσεντέριο συνδέει το έντερό μας με την κοιλιά. «Τώρα έχουμε αναγνωρίσει την ανατομία και τη δομή. Το επόμενο βήμα είναι η λειτουργία. Εάν κατανοήσουμε και τον τρόπο λειτουργίας θα μπορούμε να αναγνωρίσουμε ανωμαλίες και να διαπιστώσουμε εάν υπάρχει κάποια νόσος», προσθέτει ο καθηγητής ο οποίος ελπίζει πως η αναταξικόμηση του οργάνου θα μπορούσε να είναι και το κλειδί για τη θεραπεία κοιλιακών και πεπτικών ασθενειών κάτι που σημαίνει λιγότερο παρεμβατικές χειρουργικές επεμβάσεις, λιγότερες επιπλοκές, γρηγορότερη ανάρρωση και χαμηλότερο οικονομικό κόστος.

Το μεσεντέριο είναι μία διπλή πτυχή του περιτοναίου (το περιτόναιο είναι το εσωτερικό τοίχωμα της κοιλότητας της κοιλιάς) που προσκολλά το έντερο στο τοίχωμα της κοιλιάς και κρατά τις δομές της στη θέση τους.

Η έρευνα του ιρλανδικού πανεπιστημίου έχει δημοσιευθεί στην ιατρική επιθεώρηση, The Lancet. Πλέον οι φοιτητές της Ιατρικής διδάσκονται για το μεσέντεριο ξεχωριστά, ενώ έγινε ήδη η απαραίτητη ενημέρωση του Gray’s Anatoly, της πιο γνωστής έκδοσης στον κόσμο για την ανατομία του ανθρώπινου σώματος που χρονολογείται από το 1875.

Από τους πρώτους που περιέγραψε και σχεδίασε το εν λόγω όργανο ο πολυσχιδής Λεονάρντο Ντα Βίντσι το 1508, αλλά η μελέτη του είχε εν πολλοίς αγνοηθεί