Το μαύρο χρώμα

Η σημασία του μαύρου χρώματος, πώς κι αν μας επηρεάζει και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία.
«Το μαύρο είναι ένα τίποτα χωρίς δυνατότητες. Ένα νεκρό τίποτα μετά τον θάνατο του ήλιου, μια αιώνια σιωπή, χωρίς καν την ελπίδα ενός μέλλοντος», σημείωνε ο περίφημος καλλιτέχνης Βασίλι Καντίνσκι για τα δεινά του μαύρου χρώματος.
Κι αυτό γιατί το μαύρο δεν είναι καν χρώμα, καθώς απορροφά όλο το φως του χρωματικού φάσματος. Για μη χρώμα πάντως, το μαύρο μια χαρά τα πάει, στο πώς επηρεάζει την ανθρωπότητα!
Ως αντίθεση στο άσπρο και ταυτόχρονα ως απουσία φωτός, το μαύρο είναι το απόλυτο χρώμα. Γι’ αυτό και έχει συνδεθεί παραδοσιακά σε συμβολικό επίπεδο με αρνητικά στοιχεία: από το αρχέγονο σκοτάδι, την άμορφη ύλη και τον Κάτω Κόσμο μέχρι το χάος, το τίποτα, τη σκιά, το κακό, τη θλίψη και τον θάνατο φυσικά. Οι αρνητικές συνεπαγωγές του μαύρου δεν έχουν ιστορικό τέλος.
Ταυτόχρονα βέβαια, αναρίθμητοι πολιτισμοί και η σύγχρονη φυσικά εποχή μας έχουν καταστρατηγήσει αυτές τις σχεδόν διαισθητικές αντιλήψεις για το μαύρο, κάνοντάς το πλέον σύμβολο της εκλέπτυνσης, του καλού γούστου και του αισθησιασμού. Η μόδα (με αιχμή του δόρατος την Κοκό Σανέλ) και η μαζική κουλτούρα καταστρατήγησαν ανεπανόρθωτα την αρνητικότητα του μαύρου, περιπλέκοντας τις ανασυγκροτήσεις του…

Πώς μας επηρεάζει το μαύρο χρώμα. Όπως και κάθε άλλο χρώμα, το μαύρο αφήνει το υλικό του αποτύπωμα στον ψυχισμό μας. Αναρίθμητες θεωρίες έχουν αποπειραθεί να αποκρυσταλλώσουν την ψυχολογική επίδραση του μαύρου χρώματος, χωρίς να υπάρχει βέβαια συναίνεση. Το μαύρο θεωρείται λοιπόν από σύμβολο του κακού και της συμφοράς (είναι άλλωστε το χρώμα του θανάτου και του πένθους στη Δύση) μέχρι και δείκτης κύρους και εξουσίας.
Χρησιμοποιείται επίσης για να αναπαραστήσει δόλιους και κακόβολους χαρακτήρες (σαν τον Δράκουλα!), ενώ συχνά συνδέεται με κάθε κακό πάνω στον πλανήτη. Οι παραδοσιακές υποδηλώσεις του μαύρου έχουν καταστρατηγηθεί βέβαια σήμερα και πλέον καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα συνεπαγωγών: το μαύρο συνδέεται με τη σεξουαλικότητα, την επισημότητα και την εκλέπτυνση, με τη μόδα να το έχει αγκαλιάσει ολόψυχα.
Και βέβαια είναι και ο τρόπος που χρησιμοποιείται στη γλώσσα που δίνει στο μαύρο τη «μαύρη» (σκοτεινή) του διάσταση: μαύρη γάτα, μαύρη λίστα, μαύρη αγορά κ.λπ. Οι θετικές συνεπαγωγές του μαύρου χρώματος συνδέονται με το σοφιστικέ, το γκλάμουρ, τη συναισθηματική σταθερότητα, την αποδοτικότητα και την αίσθηση της ασφάλειας, ενώ αρνητικά μιλώντας το μαύρο συνδέεται με την καταπίεση, τη συναισθηματική ψυχρότητα, το μυστήριο και την αίσθηση της απειλής…

Η σημασία του μαύρου χρώματος στην οικουμένη. Στις δυτικές κοινωνίες, το μαύρο είναι το σημείο του πένθους και της απώλειας, γι’ αυτό και είναι το ενδεικνυόμενο χρώμα για κηδεία. Το μαύρο είναι λοιπόν το επίσημο χρώμα του θανάτου στη Δύση, γεγονός που εγκαινιάστηκε τον 13ο αιώνα όταν ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ’ αποφάσισε να το καθιερώσει για την ιεροτελεστία της μετάβασης στον άλλο κόσμο (απηχώντας αντίστοιχες χρήσεις του μαύρου στην αρχαία ελληνική και ρωμαϊκή παράδοση).
Στην Ασία επικρατεί ένας απείρως πιο θετικός τρόπος υποδοχής του μαύρου. Στην Κίνα, για παράδειγμα, το μαύρο είναι το προτιμώμενο χρώμα ένδυσης των νεαρών αγοριών (το δικό μας μπλε δηλαδή), την ίδια ώρα που στον κινεζικό πολιτισμό το μαύρο συνδέεται με τον χειμώνα, τον βορρά και το νερό!
Στη σημερινή Ινδία, το μαύρο χρώμα συνδέεται με την τεμπελιά, την οργή, τη μισαλλοδοξία και το αλκοόλ.
Στην κουλτούρα των Αζτέκων, το μαύρο αντιπροσώπευε τον πόλεμο, ήταν όμως και το χρώμα του ιερατείου.
Στην αρχαία Αίγυπτο, το μαύρο αντικατόπτριζε τη ζωή και την αναγέννηση.

Οι πολιτικές συνεπαγωγές του μαύρου. Το μαύρο έχει παίξει τον ρόλο του και στα πολιτικά κινήματα του πλανήτη, θεωρούμενο το χρώμα της εξέγερσης. Η φασιστική πολιτοφυλακή του Μουσολίνι, γνωστή και ως «Μελανοχίτωνες», ήταν ντυμένη στα μαύρα, με τους φασίστες να αποκαλούνται έκτοτε «μαύροι». Το μαύρο έγινε μάλιστα το επίσημο χρώμα του Εθνικού Φασιστικού Κόμματος της Ιταλίας, αλλά και του ναζιστικού ιδεώδους, με τη στολή των SS να είναι κατάμαυρη.
Το μαύρο συνδέεται επίσης και με την αναρχία (μαυροκόκκινο) με πολυάριθμους αναρχικούς σχηματισμούς να υιοθετούν τη συμβολική του μαύρου χρώματος. Ήταν επίσης ο Μαύρος Στρατός του αναρχικού Nestor Makhno, που πολεμούσε πολλές φορές στο πλευρό του Κόκκινου Στρατού κατά την Οκτωβριανή Επανάσταση.
Επίσης, τα αντικληρικά κινήματα στα τέλη του 19ου και στον 20ό αιώνα χρησιμοποιούσαν το μαύρο χρώμα αντιδιαστέλλοντάς το στο μαύρο της Καθολικής Εκκλησίας. Στη Γερμανία και την Αυστρία, το μαύρο έχει συνδεθεί ιστορικά με τα χριστιανο-δημοκρατικά κόμματα, ενώ στην Πορτογαλία το μαύρο είναι το χρώμα του πολιτικού σχηματισμού Αριστερό Μπλοκ.
Το μαύρο έχει διαδραματίσει τον ρόλο του και στον ισλαμικό κόσμο, με μαύρες σημαίες, με κάποιο μουσουλμανικό σύμβολο συνήθως, να υιοθετούνται ως παντιέρες από ισλαμικές ομάδες δράσης.
Το μαύρο ήταν επίσης το επίσημο χρώμα πολλών αραβικών χαλιφάτων.

Ενδιαφέροντα στοιχεία για το μαύρο. Μια μαύρη γάτα που κόβει τον δρόμο κάποιου θεωρείται γρουσουζιά σε πολλές κουλτούρες, όχι όμως στην Αγγλία, που ερμηνεύεται αντιθέτως ως καλοτυχία.
Το μαύρο συνδέεται επίσης με το βάρος: οι άνθρωποι τείνουμε να υπερεκτιμάμε το μέγεθος και το βάρος των μαύρων αντικειμένων, ένα μαύρο κουτί φαίνεται μεγαλύτερο και βαρύτερο από ένα όμοιο λευκού χρώματος.
Το μαύρο είναι το χρώμα του κύρους και της δύναμης: από σμόκιν και λιμουζίνες μέχρι τηβέννους ακαδημαϊκών και δικαστών αλλά και άμφια κληρικών, το χρώμα που «φοριέται» είναι το μαύρο. Είναι βέβαια και το χρώμα του σαδομαζοχισμού και της σεξουαλικής λαγνείας!
Οι μουσικοί της ορχήστρας φορούν συνήθως μαύρα κατά τη διάρκεια των παραστάσεων, αν και για άλλο λόγο, για να μην τραβούν την προσοχή του κοινού από όσα εκτυλίσσονται πάνω στη σκηνή.
Η μόδα έχει χρησιμοποιήσει τόσο ευρέως το μαύρο χρώμα, υπονομεύοντας αιώνες συνδηλώσεων του μαύρου, που πλέον είναι υποχρεωμένη να κάνει λόγο για το «νέο μαύρο» στην προσπάθεια να περιγράψει και να προκρίνει φυσικά μια νέα τάση του μαύρου.
Ο Jigor Kano, εμπνευστής του τζούντο, δημιούργησε κατηγορίες μαθητείας της πολεμικής τέχνης με βάση τα χρώματα της ζώνης: η μαύρη ζώνη είναι η υψηλότερη βαθμίδα γνώσης τζούντο, αλλά και άλλων πολεμικών τεχνών, όπως το καράτε και το ταε-κβον-ντο. Η μαύρη ζώνη θεωρείται μάλιστα η απαρχή του επιτεύγματος και της σοφίας, μπλέκοντας το μυαλό και το σώμα σε μια ενότητα εαυτού αλλά και σύμπαντος.

Το μαύρο ως σήμα-κατατεθέν ανθρώπων. Αν θέλει κανείς να αναφερθεί στον περίφημο μουσικό Τζόνι Κας, ο ενδεικνυόμενος τρόπος είναι να τον αποκαλέσει «ο άνθρωπος με τα μαύρα» Επίσης, τα μαύρα γυαλιά του Roy Orbison είναι το σήμα-κατατεθέν του. Είναι βέβαια και η αμερικανική μπάντα Kiss, που είναι γνωστή για τις μαύρες περούκες, τα μαύρα ρούχα και τα βαμμένα πρόσωπά τους. Ο κατάλογος του πώς έχει χρησιμοποιηθεί το μαύρο για να χτίσει περσόνες (και καριέρες) είναι πραγματικά ανεξάντλητος.

Έχουν πει για το μαύρο χρώμα:
«Πέρασα 40 χρόνια ανακαλύπτοντας ότι ο βασιλιάς όλων των χρωμάτων είναι το μαύρο» δήλωσε ο σπουδαίος γάλλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πιερ-Ογκίστ Ρενουάρ.
«Το μαύρο δεν είναι χρώμα» του αντιγύρισε ο επίσης σπουδαίος γάλλος ζωγράφος Εντουάρ Μανέ.
«Το μαύρο είναι το χρώμα του φωτός και όχι του σκοταδιού» έλεγε ο Ματίς.
«Το μαύρο είναι μια αληθινή αίσθηση, ακόμα κι αν παράγεται από την παντελή έλλειψη φωτός. Η αίσθηση του μαύρου είναι χαρακτηριστικά διαφορετική από την έλλειψη όλων των αισθήσεων» είπε ο Hermann von Helmholtz.
«Φορώ τα μαύρα για τους φτωχούς και τους τσακισμένους. Τα φορώ για τον φυλακισμένο που έχει από καιρό πληρώσει για τα κρίματά του» τραγουδούσε ο Τζόνι Κας.
«Ο κόσμος μπορεί να αποκτήσει το Model T σε όποιο χρώμα επιθυμεί. Αρκεί να είναι μαύρο» έλεγε ο Χένρι Φορντ για το περίφημο αυτοκίνητό του.
«Υπάρχει κάτι το μυστηριώδες στο μαύρο. Νιώθεις εντελώς κρυμμένος μέσα του» ισχυριζόταν η ζωγράφος Τζόρτζια Ο’Κιφ.

Το μαύρο αυτοκίνητο και τι λέει για τον οδηγό του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αμάξι που επιλέγει κάποιος αποτελεί προέκταση της προσωπικότητάς του, ένα άρρητο αλλά σαφές μήνυμα για τον υπόλοιπο κόσμο. Τι λέει λοιπόν το μαύρο αυτοκίνητο για τον κάτοχό του; Ότι είναι δυναμικός, δεν χειραγωγείται εύκολα, την ίδια ώρα που εκτιμά το κλασικό και αγαπά την κομψότητα.

Το μαύρο στη μουσική. Πολυάριθμα τραγούδια έχουν απαθανατίσει το μαύρο χρώμα στους τίτλους τους:
«Baby’s in Black» – The Beatles
«Paint it Black» – The Rolling Stones
«Back in Black» – AC/DC
«Back To Black» – Lucinda Williams
«Black and Blue» – Van Halen
«Black and White» – Three Dog Night
«Black Betty» – Lynyrd Skynyrd
«Black Country Woman» – Led Zeppelin
«Black Crow Blues» – Bob Dylan
«Black Magic Woman» – Carlos Santana
«Black Velvet» – Alannah Myles

Το μαύρο χρώμα στη Φύση. Η μαγεία των μαύρων λουλουδιών έχει τραβήξει την ανθρώπινη προσοχή εδώ και αιώνες, μαύρες τουλίπες και μαύρα ρόδα μοιάζουν να έχουν βγει από νεραϊδόκοσμο! Το απίθανο και «αφύσικο» χρώμα τους εμπνέει μια δυνατή αίσθηση μυστικιστικής προσδοκίας.
Γιατί να καλλιεργήσει κανείς μαύρα λουλούδια; Όχι μόνο για να έχει ένα απίθανο θέμα συζήτησης για τον κήπο του φυσικά! Ο λόγος είναι οι συνθετικές δυνατότητες που δίνει το μαύρο λουλούδι, καθώς είναι ιδανικό για χρωματικούς συνδυασμούς, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να «κρυώσει» τα θερμά χρώματα, όπως το κόκκινο της φωτιάς και το πορτοκαλί.

Το μαύρο χρώμα και η γεύση. Το μαύρο τσάι αντιπροσωπεύει σήμερα περισσότερο από το 90% της κατανάλωσης τσαγιού στον δυτικό κόσμο. Οι χαρακτηριστικές γεύσεις του μαύρου τσαγιού ποικίλουν από «λουλουδάτες» και φρουτώδεις μέχρι και πικάντικες και έχουν να κάνουν φυσικά με τη διαδικασία παραγωγής του.
Μια πρέζα μαύρου πιπεριού προστίθεται σε κάθε γνωστή στον άνθρωπο συνταγή μαγειρικής. Το δημοφιλέστατο μπαχαρικό έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά με διάφορους τρόπους, από ανταλλακτικό μέσο μέχρι και ιερή προσφορά σε θεούς.

Τα απαγορευμένα πουλιά

Το 1976, σε μια φυλακή με το όνομα “Ελευθερία”…
Οι πολιτικοί κρατούμενοι της Ουρουγουάης δεν μπορούν να μιλούν χωρίς άδεια, να σφυρίζουν, να χαμογελούν, να τραγουδούν, να βαδίζουν γρήγορα ή να χαιρετούν άλλον κρατούμενο.
Ούτε μπορούν να ζωγραφίζουν ή να λαμβάνουν ζωγραφιές με εγκύους γυναίκες, ζευγάρια, πεταλούδες, αστέρια ή πουλιά.
Ο Ντιντοσκό Πέρες, δάσκαλος, που βασανίστηκε και φυλακίστηκε επειδή είχε “ιδεολογικές ιδέες”, δέχεται μια Κυριακή επίσκεψη της κόρης του Μιλάι, πέντε ετών.
Το κορίτσι του φέρνει μια ζωγραφιά με πουλιά. Οι λογοκριτές τη σχίζουν στην είσοδο της φυλακής.
Την επόμενη Κυριακή, η Μιλάι του φέρνει μια ζωγραφιά με δέντρα. Τα δέντρα δεν απαγορεύονται και η ζωγραφιά περνάει.
Ο Ντιντοσκό την παινεύει για το έργο της και την ρωτά για τους μικρούς χρωματιστούς κύκλους που φαίνονται πάνω στα δέντρα, πολλοί μικροί χρωματιστοί κύκλοι ανάμεσα στα κλαδιά:
– Είναι πορτοκάλια; Τι φρούτα είναι;
Η μικρή τον κάνει να σωπάσει.
– Σσσστ.
Και συνωμοτικά του εξηγεί:
– Χαζούλη, δε βλέπεις ότι είναι μάτια; Τα μάτια των πουλιών που σου έφερα κρυφά.
***
Η ιστορία είναι από το βιβλίο του Εντουάρντο Γκαλεάνο Días y noches de amor y de guerra (Μέρες και Νύχτες αγάπης και πολέμου, 1976).
Την όμορφη αυτή ιστορία έκανε καρτούν ο Εντουάρντο Λουτσάτι, φοιτητής του Ανοιχτού Πανεπιστημίου της Καταλωνίας.
(Απαγγέλει ο ίδιος ο Εντουάρντο Γκαλεάνο)

 

Παραγωγή μητρικού γάλατος

Το μητρικό γάλα γίνεται προϊόν της βιομηχανίας
Όταν η Γκρέτι Αμάγια έλαβε μία άνευ αποδοχών άδεια μητρότητας πριν από πέντε μήνες, ξεκίνησε μία δουλειά μερικής απασχόλησης, όπως χαρακτηριστικά την αποκαλεί, για να καλύψει τα έξοδα. Η κ. Αμάγια που ζει στο Μαϊάμι, έχει κερδίσει μέχρι σήμερα πάνω από 2.000 δολάρια συλλέγοντας και πουλώντας το μητρικό γάλα που περισσεύει από τον θηλασμό της μικρής της κόρης.
Το κατεψυγμένο γάλα της κ. Αμάγια, και άλλων εκατοντάδων γυναικών από κάθε γωνιά των ΗΠΑ, μεταφέρεται στο City of Industry της Καλιφόρνια, ένα βιομηχανικό προάστιο του Λος Αντζελες, σε ένα κτίριο που θυμίζει φαρμακοβιομηχανία. Μέσα σε αυτό το εργοστάσιο παρασκευάζεται ένα προϊόν μεγάλης περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη που χορηγείται σε εξαιρετικά πρόωρα βρέφη στις μονάδες εντατικής νοσηλείας νεογνών, έναντι χιλιάδων δολαρίων ανά βρέφος.

Το λευκό πλάσμα
Το μητρικό γάλα, η αρχαιότερη και θεμελιώδης αυτή τροφή, μετατρέπεται σε βιομηχανικό αγαθό και, παρά τον έντονο προβληματισμό λόγω της ραγδαίας ανάπτυξης αυτής της αγοράς, εξελίσσεται σε ένα από τα νεότερα πεδία διερεύνησης στη βιομηχανία της βιοτεχνολογίας. Η εταιρεία Prolacta Bioscience, στην οποία ανήκει το εργοστάσιο, έχει δεχτεί επενδύσεις ύψους 46 εκατ. δολαρίων από εταιρείες επιχειρηματικών κεφαλαίων από τον χώρο των βιοεπιστημών.
«Είναι το λευκό πλάσμα», λέει ο Σκοτ Ελστερ, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, συγκρίνοντας το γάλα με το πλάσμα του αίματος, το οποίο εδώ και χρόνια συλλέγεται από αιμοδότες και μετατρέπεται σε πολύτιμα ιατρικά προϊόντα.
Το συμπυκνωμένο γάλα μπορεί να είναι μόνο η αρχή. Ερευνητές λένε ότι το μητρικό γάλα, το οποίο εξελίχθηκε μέσα στους αιώνες για να παρέχει τη βέλτιστη θρέψη και να προστατεύει τα βρέφη από λοιμώξεις, βρίθει πιθανών θεραπευτικών εφαρμογών, που απευθύνονται όχι μόνο σε βρέφη αλλά και σε ενήλικες, θεραπεύοντας για παράδειγμα εντερικές ή λοιμώδεις νόσους, όπως η νόσος του Crohn.

Η εμπορευματοποίηση όμως του μητρικού γάλακτος προκαλεί αμηχανία. Η ανησυχία έγκειται στο ότι οι εταιρείες αυτές θα μπορούσαν να πάρουν υπό τον έλεγχό τους την πλειοψηφία του πλεονάζοντος μητρικού γάλακτος, με σκοπό να το μετατρέψουν σε προϊόντα που είναι εξαιρετικά ακριβά για τα περισσότερα βρέφη, ενώ την ίδια στιγμή το γάλα που θα διατίθεται στις μη κερδοσκοπικές τράπεζες μητρικού γάλακτος θα είναι πολύ λιγότερο.

«Οι μη κερδοσκοπικές τράπεζες έχουν παράδοση στην παροχή γάλακτος στα πιο άρρωστα βρέφη με γνώμονα την ιατρική ανάγκη και όχι την οικονομική επιφάνεια ή την ασφαλιστική κάλυψη» λέει η Κιμ Απντεγκρόβ, διευθύντρια της μη κερδοσκοπικής τράπεζας γάλακτος Mothers’ Milk Bank του Οστιν του Τέξας. Εντονη είναι επίσης η αντιπαράθεση σχετικά με το εάν οι μητέρες πρέπει να πληρώνονται ή να δωρίζουν το γάλα. Οι αντιτιθέμενοι στην πληρωμή ανησυχούν μήπως αρχίσει να γίνεται «καλλιέργεια» γάλακτος, δηλαδή οι μητέρες να καταφεύγουν σε μη ασφαλείς μεθόδους με σκοπό να αυξήσουν την παραγωγή γάλακτος, να αποσιωπούν ιατρικά προβλήματα, να αναμειγνύουν το μητρικό γάλα με αγελαδινό ή να το στερούν από τα δικά τους μωρά. Οταν η Medolac Laboratories, μία ανταγωνίστρια εταιρεία της Prolacta, δήλωσε πέρυσι ότι επιθυμεί να αγοράσει γάλα από γυναίκες στο Ντιτρόιτ, κατηγορήθηκε ότι επιχειρεί να κερδοσκοπήσει εις βάρος των μαύρων γυναικών.
Οι υπέρμαχοι της πληρωμής των μητέρων, λένε ότι εάν οι εταιρείες πρόκειται να κερδοσκοπήσουν, είναι δίκαιο να πληρώσουν τους προμηθευτές για την πρώτη ύλη, και ειδικά στην περίπτωση του μητρικού γάλακτος, του οποίου η συλλογή απαιτεί πολύ χρόνο και προσπάθεια. Οι ίδιοι ισχυρίζονται επίσης ότι η εμπορευματοποίηση του μητρικού γάλακτος μπορεί να αυξήσει την προσφορά.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής αναφέρει ότι επειδή «το ανθρώπινο γάλα είναι εξαιρετικά ωφέλιμο», όλα τα πρόωρα βρέφη πρέπει να λαμβάνουν μητρικό γάλα, κατά προτίμηση από τις μητέρες τους, και εάν αυτό δεν είναι δυνατό, από δότριες. Οι ειδικοί όμως επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει μεγάλη διαθεσιμότητα γάλακτος από δότριες, είτε επειδή πολλές γυναίκες δεν γνωρίζουν ότι μπορούν να δωρίσουν το πλεονάζον γάλα, είτε επειδή το πωλούν.

Επεξεργασία
O κ. Ελστερ δήλωσε ότι η Prolacta επεξεργάστηκε πέρυσι 71.000 λίτρα γάλακτος και σκοπεύει να επεξεργαστεί πάνω από 100.000 λίτρα αυτό τον χρόνο. Συγκριτικά, 92.000 λίτρα γάλακτος έφτασαν το 2013 σε όλες τις 18 μη κερδοσκοπικές τράπεζες μητρικού γάλακτος που ανήκουν στην Ενωση Τραπεζών Ανθρώπινου Γάλακτος της Βόρειας Αμερικής. Αυτές οι τράπεζες γάλακτος δεν πληρώνουν τις γυναίκες, αλλά χρεώνουν τα νοσοκομεία με ένα μικρό χρηματικό ποσό ανά λίτρο για να καλυφθούν τα έξοδα των εξετάσεων στις οποίες υποβάλλονται οι δότριες και της παστερίωσης του γάλακτος.
Κάποιες γυναίκες προσφέρουν απευθείας το γάλα τους σε άλλες μητέρες που το έχουν ανάγκη. Αλλες, ευελπιστώντας ότι θα λάβουν πάνω από ένα δολάριo για τα 30ml που πληρώνει η Prolacta ή η Medolac, το πωλούν σε άλλες μητέρες ή σε κάποιες περιπτώσεις σε άνδρες «μποντιμπίλντερς» οι οποίοι πιστεύουν ότι «χτίζει μύες».

Ανεβάζει το IQ κατά 3,76 βαθμούς
Τέσσερις επιπλέον βαθμοί IQ, ένας παραπάνω χρόνος εκπαίδευσης και ένα σημαντικά αυξημένο εισόδημα στα 30: αυτά είναι τα οφέλη του μητρικού θηλασμού, σύμφωνα με μία έρευνα που δημοσιεύθηκε στα τέλη Μαρτίου στο επιστημονικό περιοδικό Lancet Global Health. Παλαιότερες έρευνες είχαν προτείνει ότι ο μητρικός θηλασμός είχε μακροχρόνιες ευεργετικές επιπτώσεις, η συγκεκριμένη όμως έρευνα του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Πελότας της Βραζιλίας, θεωρείται σημαντική επειδή μελετά ενήλικες αντί για παιδιά ή εφήβους. Η έρευνα αυτή ανατρέπει επίσης την πεποίθηση ότι η κοινωνική τάξη αποτελεί καθοριστικό παράγοντα, ότι οι εύρωστες δηλαδή μητέρες θηλάζουν περισσότερο από τις φτωχές.
Στην έρευνα συμμετείχαν 3.493 Βραζιλιάνοι γεννημένοι το 1982 στην περιοχή Πελότας, οι οποίοι ως βρέφη τράφηκαν με μητρικό γάλα. Συγκρίνοντας τις απαντήσεις και τα αποτελέσματα των τεστ IQ των συμμετεχόντων που είχαν καταναλώσει μητρικό γάλα για λιγότερο από ένα μήνα, με εκείνα των συμμετεχόντων που τράφηκαν για περισσότερο από ένα χρόνο, ο επικεφαλής της έρευνας δρ Μπερνάρντο Χόρτα, διαπίστωσε ότι ο δείκτης IQ των δεύτερων ήταν κατά 3,76 βαθμούς υψηλότερος και η εκπαίδευσή τους είχε διαρκέσει επιπλέον 0,91 έτος. Τα δεδομένα αναφορικά με το εισόδημα ήταν σχετικά πιο περίπλοκα. Εκείνοι που είχαν θηλάσει για περισσότερο από ένα χρόνο είχαν κατά 15% υψηλότερο εισόδημα στα 30 τους χρόνια από εκείνους που θήλασαν για λιγότερο από μήνα. Εκείνοι όμως που είχαν θηλάσει από έξι έως 12 μήνες είχαν ακόμα καλύτερη εξέλιξη, αφού το εισόδημά τους ήταν κατά 55% υψηλότερο.
Τα ακριβή αίτια που οδηγούν στα παραπάνω αποτελέσματα δεν είναι σαφή, μπορεί όμως κάποιος να κάνει εύκολα υποθέσεις. Το ανθρώπινο γάλα, έχει ενδεχομένως βελτιστοποιηθεί μέσα στην εξέλιξη για να παρέχει θρέψη στον άνθρωπο. Η κοινωνική επαφή που συνοδεύει τον θηλασμό μπορεί επίσης να παίζει κάποιο ρόλο. Η υποβόσκουσα όμως αιτία είναι λιγότερο σημαντική από το αποτέλεσμα.

Κόστη και οφέλη από το ενισχυτικό μητρικού γάλακτος
Τα προϊόντα της Prolacta απευθύνονται σε πρόωρα νεογνά που στη γέννησή τους ζυγίζουν λιγότερο από 1.250 γραμμάρια και χωράνε στην παλάμη του ενός χεριού. Αυτά τα μωρά χρειάζονται περισσότερη θρέψη από αυτή που μπορούν να λάβουν από το απλό μητρικό γάλα. Η Prolacta κατασκευάζει ένα ενισχυτικό μητρικού γάλακτος που περιέχει υψηλά επίπεδα πρωτεΐνης, λιπών και μετάλλων. Tα 30ml κοστίζουν περίπου 180 δολάρια, ενώ ένα βρέφος καταναλώνει συνήθως μέσα σε μερικές εβδομάδες ποσότητες που κοστίζουν 10.000 δολάρια. Σε γενικές γραμμές, το κόστος αυτό καλύπτεται από το νοσοκομείο ή την ασφαλιστική εταιρεία. Παρότι το συμπλήρωμα αυτό είναι πολύ ακριβότερο από το βρεφικό γάλα σε σκόνη ή άλλα ενισχυτικά με βάση το αγελαδινό γάλα, η Prolacta ισχυρίζεται ότι μακροπρόθεσμα το σκεύασμά τους είναι πιο συμφέρον οικονομικά.
Κλινικές μελέτες, χρηματοδοτούμενες από την ίδια την εταιρεία, καταλήγουν στο ότι εάν αποφεύγεται η χορήγηση πρωτεϊνών αγελαδινού γάλακτος σε μικροσκοπικά βρέφη, μειώνεται η πιθανότητα εμφάνισης περιστατικών νεκρωτικής εντεροκολίτιδας, μιας ολέθριας και δαπανηρής λοίμωξης που απαιτεί χειρουργική αφαίρεση ενός μέρους του εντέρου. Παρόλα αυτά ένα νοσοκομείο που ξοδεύει 25.000 δολάρια κατά μέσο όρο για μητρικό γάλα από δότριες, για να χορηγήσει το ενισχυτικό της Prolacta μόλις σε 50 ή 70 εξαιρετικά πρόωρα βρέφη, θα ξοδέψει πάνω από 500.000 δολάρια τον χρόνο.
Κάθε γάλα που φτάνει στο εργοστάσιο της Prolacta, εξετάζεται για ιικές λοιμώξεις, νικοτίνη, ναρκωτικές ουσίες, αραίωση και νοθεία με αγελαδινό γάλα. Οι γυναίκες που πωλούν γάλα κάνουν εξετάσεις για μολυσματικές ασθένειες, παρέχουν ιατρική γνωμάτευση ότι το μωρό τους είναι υγιές και προμηθεύουν την εταιρεία με δείγμα DNA για να ταυτοποιηθεί ότι το γάλα προέρχεται από τις ίδιες.

Η γυναίκα που έπεσε μέσα σε ένα βαρέλι από τους καταρράκτες του Νιαγάρα – Η πιο τρελή ιστορία!

Μερικοί άνθρωποι δεν παίρνουν τα εύσημα που τους αξίζουν για μερικές τολμηρές επιλογές τους.
 

Μερικές φορές δεν θέλουν καμία πίστωση και να κάνουν μια καλή πράξη μόνο για να ευχαριστήσουν κάποιον και να νιώσουν και οι ίδιοι καλά . Άλλες φορές όμως όταν ένα άτομο είναι έτοιμο να γράψει ιστορία πιστεύει ότι αξίζει κάτι.

Σε αυτή την περίπτωση ανήκει και η 63 ετών Annie Edson Taylor. Ήταν μια ΑΑ εύθραυστη βικτοριανή παλαβός!

Ήταν η πρώτη γυναίκα που πήρε ένα βαρέλι και έκανε βόλτα στους καταρράκτες του Νιαγάρα και επιβίωσε και είπε την ιστορία της στον κόσμο. Μπορεί να έχετε ακούσει το όνομα της αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν ξέρετε για την ισχυρή ιστορία της που την οδήγησε στην πτώση από 175 πόδια στον πιο δημοφιλή καταρράκτη του κόσμου.
Ας ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο και ας μάθουμε την συγκλονιστική αυτή ιστορία.

Η Annie δυστυχώς δεν είχε και πολύ ευχάριστη ζωή. Φάνηκε σαν η ζωή να ήταν εκεί για να την πάρει πολλές φορές. Η τύχη απλά δεν ήταν με το μέρος της. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια με 8 παιδιά. Έχασε τον πατέρα της σε πολύ μικρή ηλικία.

Είχε αποφάσισε να πάει στο σχολείο και μια μέρα να γίνει δασκάλα. Η Annie ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε αλλά δυστυχώς η τραγωδία της χτύπησε και πάλι την πόρτα, το παιδί της πέθανε και μετά από πολύ λίγο χρονικό διάστημα ακολούθησε και ο άντρας της. Αλλά δεν το έβαλε κάτω…

Λόγω των απωλειών της ζούσε μια ζωή ως χήρα. Μετακόμισε από πόλη σε πόλη και εργάστηκε σε διάφορες δουλειές για να μπορέσει να ζήσει.
Ήξερε ότι προκειμένου να μην έχει να φάει και για να μην ζει μες την φτώχεια έπρεπε να κάνει κάτι δραστικό που θα της αλλάξει την ζωή.

Είχε διαβάσει και είχε δει στις ειδήσεις διάφορους τολμηρούς άνθρωπους που έκαναν ακροβατικά. Έτσι αποφάσισε να δοκιμάσει και αυτή.

Η τρελή αυτή ιδέα που σκέφτηκε να υλοποιήσει ονομάζονταν Frank Russell. Πήγε λοιπόν στον Νιαγάρα και προσπάθησε να πείσει τους υπαλλήλους ότι πρέπει να δοκιμάσει αυτό το κόλπο.

Επειδή πολλοί επιχείρησαν να δοκιμάσουν αυτό τον κόλπο και δεν κατάφεραν να επιβιώσουν η Annie έπρεπε να πείσει τον εαυτό της πρώτα και στην συνέχεια τους υπαλλήλους. Για να γίνει αυτό δοκίμασαν να το κάνουν με μια γάτα. Ως εκ θαύματος η γάτα επέζησε από την πτώση με μικρής σημασίας τραύματα στο κεφάλι.

Ήρθε η ώρα να δοκιμάσει η Annie.
Σύμφωνα με την εφημερίδα New York Times υπήρχαν χιλιάδες άνθρωποι στο σημείο από κάτω για να παρακολουθήσουν την εκδήλωση.

Υπήρχε έντονος σκεπτικισμός για το αν θα μπορέσει να επιβιώσει. Ο πράκτορας Φρανκ είπε ότι αν δεν καταφέρει να επιβιώσει τότε θα πρέπει να διώκουν όλοι οι υπεύθυνοι για τον θάνατο της.

Η εκδήλωση καθυστέρησε λίγο καθώς δεν έβρισκαν το κατάλληλο βαρέλι. Τελικά όμως βρήκαν ένα βαρέλι στο οποίο η Annie θα μπορούσε να σταθεί όρθια.

Μετά από αυτή την τρομακτική αυτοκτονική πτώση που έκανε η Annie μετά από 20 λεπτά φάνηκε ένα βαρέλι να επιπλέει στο νερό. Επέζησε από αυτή την πτώση και είχε μόνο μια πληγή στο κεφάλι της. Μετά την πτώση έπεσε αναίσθητη αλλά μπόρεσε μετά από λίγο να περπατήσει μέχρι τη όχθη του ποταμού.
Προσεγγίζοντας τους δημοσιογράφους δήλωσε : « Προσευχόμουν κάθε λεπτό όλη την ώρα που βρισκόμουν στο βαρέλι, εκτός από τα δευτερόλεπτα μετά την πρώτη που ήμουν αναίσθητη.
Κανείς δεν πρέπει να το δοκιμάσει αυτό ξανά. Αν ήταν τα τελευταία μου λόγια θα έλεγα ότι πρέπει να το σκεφτεί κάποιος πολύ καλά αν προσπαθήσει να το δοκιμάσει.»

Δυστυχώς για την Annie η κακή η τύχη της χτύπησε για μια ακόμη φορά την πόρτα. Το βαρέλι κλάπηκε και δημιουργήθηκαν διάφορες φήμες ότι αυτή που πραγματοποίησε το κόλπο είχε το ήμισυ της ηλικίας της Annie.

Η Annie πέρασε το υπόλοιπο των χρημάτων της με πρόσληψη ιδιωτικού ντετέκτιβ για να βρει το βαρέλι, αλλά δυστυχώς αυτό δεν ανακαλύφθηκε ποτέ.

Ο νεκρικός θάλαμος του βασιλιά Πάκαλ και ο αρχαίος αστροναύτης του Παλένκε

Το 1952, στην αρχαία πόλη του Παλένκε, ο αρχαιολόγος Αλμπέρτο Λούιλλιερ* εντόπισε σε μια πυραμίδα τον νεκρικό θάλαμο του βασιλιά Πάκαλ που πέθανε το 684 μ.Χ.

Η φωτογραφία του καλύμματος της σαρκοφάγου του βασιλιά Pakal έκανε τον γύρο του κόσμου, και έφτασε κάποια στιγμή στα χέρια του πολύ παράξενου Σοβιετικού συγγραφέα και επιστήμονα Αλεξάντερ Καζάντσεφ. Ο Καζάντσεφ δεν δίστασε να δηλώσει άμεσα ότι η εικόνα αυτή αναπαριστά έναν άνθρωπο που οδηγά ένα ιπτάμενο όχημα!

Μέσω του Καζάντσεφ, η φωτογραφία έφτασε στα χέρια τού Έριχ φον Νταίνικεν. Ο Νταίνικεν συγκλονίστηκε μόλις την είδε. Την αναφέρει, από τότε, στα περισσότερα από τα πολυάριθμα βιβλία του.

Ο Νταίνικεν γράφει:
«Βλέπουμε ένα ανθρωποειδές πλάσμα, με στολή αστροναύτη, σε στάση οδηγού αγωνιστικού αυτοκινήτου με τον κορμό του γερμένο μπροστά. Κάθε παιδί θα αναγνωρίσει αυτό που βρίσκεται γύρω από το πλάσμα: Ένας πύραυλος. Μπροστά είναι μυτερό… από την ουρά βλέπουμε να βγαίνουν φλόγες. Το πλάσμα χειρίζεται έναν αριθμό από απροσδιόριστα όργανα ελέγχου, η φτέρνα του αριστερού ποδιού πατά σε ένα είδος πεντάλ…»

Οι αρχαιολόγοι απέρριψαν φυσικά τις περιγραφές του Νταίνικεν, και είπαν ότι «πρόκειται για μια συμβολική αναπαράσταση ενός ανθρώπου που στέκεται στα πόδια του θεού του θανάτου και κοιτά το συμβολικό δικέφαλο φίδι που αναπαριστά τη ζωή.»
Ο «πύραυλος» είναι θρησκευτικά σύμβολα και στυλιζαρισμένα άνθη καλαμποκιού…» Η απάντηση του Νταίνικεν σ” αυτές τις περιγραφές ήταν «Με διασκεδάζετε»… Κοιτάξτε προσεκτικά την απεικόνιση και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα.

Ενδιαφέρουσες σκέψεις προκαλεί και η σύγκρισή της με το μονολιθικό μνημείο στο Ολμέκεν του Μεξικού, το οποίο έχει μια σχεδόν παρόμοια απεικόνιση ενός «πιλότου»…
Οι τωρινοί ερευνητές των Μάγιας, πιστεύουν ότι τα σχέδια στη σαρκοφάγο, αν εξεταστούν μαζί και ταυτόχρονα, αντιπροσωπεύουν μια σύντομη ιστορία της ανθρωπότητας, παρουσιάζοντας την καταστροφή των προηγούμενων κόσμων και προσφέρουν ένα κωδικοποιημένο μήνυμα, μία προειδοποίηση από τον Pakal, για τα καταστροφικά γεγονότα που μας περιμένουν στον εγγύς μέλλον.

Στο κέντρο της σαρκοφάγου, εικονίζεται ένας πιλότος ιπτάμενου σκάφους, την ώρα που εργάζεται στο εσωτερικό του (καμπίνα). Ξεχωρίζουν διάφορα όργανα και μηχανήματα, μοχλοί, πηδάλια, έμβολα, ελατήρια, σωληνώσεις, αγωγοί και κύλινδροι. Στο αρχαίο σχέδιο πάνω στην πέτρα απεικονίζεται ένα ανθρώπινο ον, να κάθεταιμε το κορμί γερμένο προς τα εμπρός, έχοντας την στάση οδηγού σε αγώνες.
Φαίνεται να χειρίζεται μια σειρά από ακαθόριστα όργανα, έχοντας την φτέρνα του αριστερού του ποδιού πάνω σε κάτι που μοιάζει με πετάλι. Το όχημα είναι μυτερό μπροστά, ενώ πίσω τελειώνει σε γλώσσες από φλόγες, δίνοντας την εντύπωση του πυραύλου.

Σύμφωνα με τον Έριχ Φον Νταίνικεν, στην πλάκα που βρέθηκε στον τάφο του Πακάλ, απεικονίζεται ένας αστροναύτης που βρίσκεται στον θάλαμο ελέγχου του διαστημόπλοιου, καθώς αυτό απογειώνεται.

Η περίφημη ταφική πλάκα του «Ναού των Επιγραφών«, μεγέθους 3,8μ Χ 2,20μ και βάρους 5 τόνων, σκέπαζε ένα μονοκόμματο ογκόλιθο-σαρκοφάγο, που περιείχε τον σκελετό του Πακάλ.

Οι Μάγιας πίστευαν σε ένα είδος παράλληλων κόσμων και παράλληλων συμπάντων. Τον Κάτω Κόσμο, ή τόπο των Νεκρών, τον Πάνω Κόσμο ή Ουρανό τον τόπο των Ουράνιων Θεών και των προγόνων, και τον Μεσαίο Κόσμο, που αντιπροσώπευε τον δικό μας φυσικό κόσμο, τον κόσμο της Ύλης.

Οι αρχαίοι Μάγιας συμβόλιζαν αυτούς τους κόσμους και τις μεταξύ τους διασυνδέσεις σαν ένα δέντρο, που συνήθως ήταν το δέντρο σεΐμπα, το οποίο αντιπροσώπευε το ιερό «Δέντρο της Ζωής» που οι ρίζες του φτάνουν χαμηλά στον κάτω κόσμο, ενώ τα κλαδιά του αγγίζουν τον ουρανό.

Δέντρο της Ζωής
Σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι το Παλένκε ακολουθεί το τριπλό σχήμα: Γη, Ουρανός και Κάτω κόσμος.

Στο κέντρο της πόλης βρίσκονταν τα ανάκτορα του ηγεμόνα, σύμβολο της γης και της εξουσίας.
Στα βόρεια υψωνόταν οι ναοί και οι τάφοι των αρχόντων, που μετά το θάνατο τους μετατρέπονταν σε Θεούς. Αυτό το σημείο της πόλης, συσχετισμένο με τον ουρανό, είχε συνήθως και μεγαλύτερο ύψος.

K’inich Janaab “PakalΉτανς προ-Κολομβιανής Μεσοαμερικανικής χρονολογίας.

Πασκάλ ο Μέγας
Κατά τη διάρκεια της μακράς βασιλείας του περίπου 68 χρόνια – τη μεγαλύτερη γνωστή ως regnal περίοδο στο Δυτικό Ημισφαίριο, και την 27η μεγαλύτερη παγκοσμίως – ο Pakal ήταν υπεύθυνος για την κατασκευή ή την επέκταση ορισμένων από των πιο αξιοσημείωτων σωζόμενων επιγραφικών μαρτυριών του Palenque και μνημειακής αρχιτεκτονικής.

Το όνομά του με ασφάλεια αποκρυπτογραφήθηκε από σωζόμενες επιγραφές των Μάγια, ως κυβερνήτης ενώ είχε γίνει γνωστός από μια ποικιλία από ψευδώνυμα και προσεγγίσεων, συμπεριλαμβανομένων Pakal (ή Πασκάλ), «Ήλιος Shield», Ήλιος», και (familiarly) και ως Πασκάλ ο Μέγας.

Η λέξη Pakal σημαίνει » ασπίδα «στη γλώσσα των Μάγια

Ο τάφος του Pakal στο Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας

*Alberto Ruz Lhuillier (27, Ιαν 1906 – 25 Αυγούστου 1979) ήταν ένας αρχαιολόγος του Μεξικού.  Ειδικεύτηκε στην προ-Κολομβιανή Μεσοαμερικανική αρχαιολογία και είναι γνωστός από το κορυφαίο Εθνικό Ινστιτούτο Ανθρωπολογίας και Ιστορίας (INAH) για τις ανασκαφές του για τους Μάγιας και του Παλένκε, όπου βρήκε τον τάφο του άρχοντα των Μάγια, Pakal.

Ο Ruz Lhuillier μερικές φορές αναφέρεται και ως ο «Χίτσκοκ της Αρχαιολογίας»
Στα δεκαπέντε πρώτα λεπτά του βίντεο γίνεται αναφορά για τον αρχαίο αστροναύτη του Παλένκε και την ανακάλυψή του:

Οι κύκλοι των νεράιδων στην Ναμίμπια -Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της φύσης

Στο ανατολικό άκρο της Ναμίμπια ερήμου της νοτιοδυτικής Αφρικής υπάρχει ένα μυστηριώδες φαινόμενο που ονομάζεται «κύκλοι νεραιδων»-σχεδόν κυκλικά άγονα μπαλώματα μέσα σε μια αραιή μήτρα μικρών βραχύβιων ειδών χλόης.

 

Στη Ναμίμπια της νοτιοδυτικής Αφρικής, τα αραιά λιβάδια που αναπτύσσονται στα βαθιά αμμώδη χώματα κάτω από τις βροχοπτώσεις μεταξύ 50 και 100 χιλ. το χρόνο από χιλιάδες σχεδόν-κυκλικά γυμνά σημεία, συνήθως περιβάλλονται από ένα ψηλότερο γρασίδι.

Οι αιτίες αυτών των λεγόμενων «κύκλων νεράιδων» είναι άγνωστη, αν και ένας αριθμός υποθέσεων έχουν προταθεί.

Ο Walter Tschinkel, ένας κρατικός καθηγητής Πανεπιστημίου της Φλώριδας της βιολογικής επιστήμης, πρόσφατα δημοσίευσε ένα έγγραφο που δημοσιεύτηκε στο έγκυρο περιοδικό PLoS One για τούς λεγόμενους «κύκλους νεράιδων» παράξενες κυκλικές κηλίδες που συνήθως περιβάλλονται από έναν δαχτυλίδι πιο ψηλής χλόης στο τοπίο της Ναμίμπια.

Οι κύκλοι εμφανίζονται σε διάφορα μεγέθη από μικροί ως και μεγάλοι. Ο Tschinkel διαπίστωσε ότι οι μικρότεροι κύκλοι, περίπου 2 μέτρα πλάτος, προκύπτουν και εξαφανίζονται κατά τη διάρκεια ενός 24-ετή κύκλου, και οι μεγαλύτερα, περίπου 12 μέτρα πλάτος, θα εξαφανιστούν σε περίπου 75 χρόνια.

Κατέληξε στα συμπεράσματά του μετά από τέσσερα έτη δορυφορικών εικόνων και να παρεκτείνει τις διάρκειες ζωής των κύκλων από τα στοιχεία.

Το Google Earth δείχνει τη θέση των χρησιμοποιούμενων φωτογραφιών το 2004 και 2008 από δορυφόρο.

Η εμφάνιση και εξαφάνιση των κύκλων επιβεβαιώθηκε από δορυφορικές εικόνες που ελήφθησαν 4 χρόνια (2004, 2008).

Η συχνότητα των γεννήσεων και των θανάτων ως μέρος του συνολικού πληθυσμού των κύκλων επέτρεψε στον υπολογισμό ενός κατά προσέγγιση ποσοστού κύκλου εργασιών, και από αυτό, μια εκτίμηση της διάρκειας ζωής κύκλων.

Η διάρκεια ζωής εμφανίστηκε να ποικίλλει με το μέγεθος κύκλων, με τους μικρούς κύκλους που υπολογίζουν κατά μέσο όρο περίπου 24 έτη, και οι μεγαλύτεροι από 43 ως 75 έτη.

Οι κύκλοι αναφέρθηκαν για πρώτη φορά το 1971 και έκτοτε έχουν μελετηθεί από διάφορες αποστολές, χωρίς όμως να έχει βρεθεί έως τώρα η αιτία που τους δημιουργεί.

Τώρα, ο καθηγητής Σινκλέρ και η Ζανγκ Haozhe πιστεύουν ότι έχουν εντοπίσει ένα μικρό, αλλά ζωτικής σημασίας, κομμάτι του παζλ, συγκρίνοντας τη διανομή των κύκλων με τα κύτταρα του δέρματος.

Το δίδυμο σε σύγκριση με τον αριθμό των «γειτόνων» δίπλα στους κύκλους των νεράιδων και τα κύτταρα του δέρματος μοιάζουν, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στην Οικολογική πολυπλοκότητα.

Ο υπολογιστής μέτρησε πόσοι γείτονες περιβάλλονται από κάθε κύκλο νεράιδας.
Μια άλλη ομάδα ερευνητών είχε υπολογίσει γείτονες των κυττάρων του δέρματος με παρόμοιο τρόπο πριν από μερικά χρόνια, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως σύγκριση.

Οι εμπειρογνώμονες διαπίστωσαν ότι τα αποτελέσματα ήταν σχεδόν ταυτόσημα, από το γεγονός ότι τόσο η πλειοψηφία των κυττάρων του δέρματος και οι κύκλοι των νεράιδων είχαν έξι γείτονες.

Και το ποσοστό κύκλων των νεράιδων με τέσσερα, πέντε, έξι, επτά, οκτώ και εννέα γείτονες ήταν ουσιαστικά τα ίδια όπως τα κύτταρα του δέρματος.

Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράιερ: Ο μεγαλύτερος ανθέλληνας όλων των εποχών

«Οι Έλληνες δεν κατάγονται από τους αρχαίους Έλληνες», είχε γράψει ο Φαλμεράιερ

Εκατόν πενήντα χρόνια μετά τη συγγραφή του βιβλίου «Περί της καταγωγής των σημερινών Ελλήνων» τα λεγόμενα του μεγαλύτερου ανθέλληνα όλων των εποχών Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράιερ συνεχίζουν να προκαλούν.
Σε αυτό το βιβλίο όπως και στο βιβλίο «Ιστορία της χερσονήσου της Πελοποννήσου κατά τους Μεσαιωνικούς Χρόνους», που γράφτηκαν στη δεκαετία του 1830, ο αυστριακός δημοσιογράφος, πολιτικός και ιστορικός διατυπώνει την άποψη πως οι Έλληνες της νεότερης εποχής δεν κατάγονται από την φυλή των αρχαίων Ελλήνων.

Κατά την άποψή του οι Έλληνες προέρχονται από Σλάβους που εισέβαλαν στην Ελλάδα κατά την περίοδο του Μεσαίωνα και Αλβανούς που εξαπλώθηκαν κατά τον ύστερο Μεσαίωνα και τους νεότερους χρόνους και οι οποίοι αναμίχθηκαν με Ελληνόφωνους, αλλά μη Έλληνες πρόσφυγες, δημιουργώντας τον λαό των νέων Ελλήνων.

Το έργο έγινε ιδιαίτερα γνωστό στο εξωτερικό όταν παρουσιάστηκε στην Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών. Ο Φαλμεράιερ απέδειξε πως το πάλαι ποτέ ένδοξο αρχαίο Ελληνικό έθνος εκμηδενίσθηκε το 589 μ Χ., στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαυρικίου (582-602), με την γενικευμένη επιδρομή των Αβαροσλάβων που κατέκλυσαν την Βαλκανική, όπως διαβεβαιώνει ο ιστορικός του 6ου αιώνα Ευάγριος.

Το τελειωτικό χτύπημα που εξολόθρευσε τον ελληνικό πληθυσμό ήρθε το 746 μ Χ., με την σαρωτική επιδημία της πανούκλας που θέρισε τους εναπομείναντες Έλληνες.

Το αιρετικό αυτό έργο δέχτηκε τα πυρά Ελλήνων λόγιων οι οποίοι προσπάθησαν να αποδείξουν ως αβάσιμους τους ισχυρούς του με συγκριτικές μελέτες της γλώσσας, των ηθών και των εθίμων των Ελλήνων διαχρονικά. Αρκετές εφημερίδες δημοσίευσαν πολεμικές και γελοιογραφίες εναντίον του και διάφοροι ρήτορες τον απαξίωναν σε διαλέξεις, ενώ τα παιδιά τον αποδοκίμαζαν στο δρόμο.
Στο εξωτερικό βρήκε πολλούς υποστηρικτές που δημιούργησαν Ιστορική Σχολή. Χαρακτηριστικός είναι ο επίλογος του βιβλίου στον οποίον ο Φαλμεράιερ αναφέρει επιγραμματικά:
«Ας αφήσουμε τους σημερινούς κάτοικους αυτής της χώρας στην πλάνη τους πως κατάγονται από τους αρχαίους Έλληνες. Αρκεί πως ο ίδιος ήλιος που φώτισε κάποτε τον Περικλή λάμπει ακόμα πάνω από τα κεφάλια τους».

Σε άλλο σημείο του το βιβλίο αναφέρει: «Η Ελληνική φυλή έχει τελείως εξολοθρευθή από την Ευρώπη. Η φυσική ομορφιά, το μεγαλείο του πνεύματος, η απλότητα των συνηθειών, η καλλιτεχνική δημιουργία, οι αθλητικοί αγώνες, οι πόλεις, τα χωριά, το μεγαλείο των μνημείων και των αρχαίων ναών, ακόμα και το όνομα του λαού, έχουν εξαφανισθεί από την Ελλάδα» αναφέρει ο Φαλμεράιερ.
«Ένα διπλό στρώμα από ερείπια και ο βόρβορος δύο νέων διαφορετικών λαών σκεπάζει τους τάφους των αρχαίων Ελλήνων. Τα αθάνατα έργα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος και μερικά ερείπια, που βρίσκονται στην Ελλάδα, αποτελούν τώρα την μόνη απόδειξη πως πριν από πολλά χρόνια υπήρχε ένας λαός σαν τους Έλληνες» διαβάζει κανείς στο βιβλίο.

«Ούτε μία απλή σταγόνα αίματος, γνησίου ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας. Μία τρομερή καταιγίδα διασκόρπισε έως την πιο απόμακρη γωνιά της Πελοποννήσου μια νέα φυλή συγγενή προς την μεγάλη φυλή των Σλάβων.
Οι Σκύθες-Σλάβοι, οι Ιλλυριοί-Αρβανίτες, οι συγγενικοί με τους Σέρβους και τους Βουλγάρους λαοί, είναι εκείνοι που τώρα ονομάζουμε Έλληνες. Ένας λαός με σλαβικά χαρακτηριστικά , τοξοειδείς βλεφαρίδες και σκληρά χαρακτηριστικά Αλβανών βοσκών του βουνού, που φυσικά δεν προέρχεται από το αίμα του Νάρκισου, του Αλκιβιάδη και του Αντίνοου. Μόνο μία δυνατή ρομαντική φαντασία μπορεί να ονειρεύεται ακόμα μια αναγέννηση των αρχαίων Ελλήνων» αναφέρει ο αιρετικός συγγραφέας…

Drone με ψεκαστήρες πιπεριού εναντίον διαδηλωτών στην Ινδία

Οι αστυνομικές αρχές μιας πόλης στη βόρεια Ινδία ανακοίνωσαν ότι έχουν πλέον στη διάθεσή τους ένα νέο «όπλο» για να διαλύουν συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις: μη επανδρωμένα, τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη, εφοδιασμένα με ψεκαστήρες πιπεριού.

Ο αρχηγός της αστυνομίας του Λούκνοου, της πρωτεύουσας του Ούταρ Πραντές και όγδοης σε πληθυσμό πόλης της Ινδίας, με 2 εκατομμύρια κατοίκους, διευκρίνισε ότι οι αστυνομικοί έχουν δοκιμάσει με επιτυχία πέντε τέτοια drone.

«Καταφέραμε να κατανοήσουμε πώς να τα χειριζόμαστε ώστε να στοχεύουμε με ακρίβεια, ακόμη και στην περίπτωση που φυσάει αέρας και σε περιοχές με συνωστισμό» είπε ο Γιασάσβι Γιάνταβ.
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη θα «αναλάβουν υπηρεσία» στα τέλη Απριλίου. Διαθέτουν κάμερες ακριβείας και μπορούν να μεταφέρουν μέχρι και δύο κιλά πιπεριού σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου.
«Το πιπέρι δεν είναι θανατηφόρο αλλά είναι αποτελεσματικό στον έλεγχο του πλήθους. Μπορούμε να το ψεκάζουμε από διάφορα ύψη για να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα», εξήγησε ο Γιάνταβ.

Η αστυνομία του Λούκνοου έχει ήδη χρησιμοποιήσει παρόμοια μη επανδρωμένα αεροσκάφη σε αποστολές «επιτήρησης», κυρίως σε θρησκευτικές συγκεντρώσεις.

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΟΠΩΣ ΕΚΦΡΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ

Η αρχή όλων των φιλοσοφικών προβλημάτων βρίσκεται στους Προσωκρατικούς. Και οι απαντήσεις που έδωσαν; Διαμόρφωσαν απλώς τις βάσεις του ευρωπαϊκού ορθολογισμού; Ή διαπνέονται από μια υπερχρονική κριτική και λογική στάση, που εξακολουθεί να φωτίζει και σήμερα τα σύγχρονα προβλήματα του ανθρώπου, είτε αυτά λέγονται ελευθερία ή περιβάλλον είτε φιλοσοφία ή φυσικές επιστήμες με τις πιο σύγχρονες θεωρίες τους περί συμμετριών, χάους, δυναμικής, αλληλεπιδράσεων, στοιχειωδών σωματιδίων, δημιουργίας του σύμπαντος, δυϊσμού, ολιστικής κ.α.;

 

  Η φιλοσοφία της Ζωής

όπως εκφράστηκε από τον Αβδηρίτη στοχαστή

                               Δημόκριτο (c. 460-370 π.Χ.)

  Με τον όρο Φιλοσοφία της Ζωής εννοούμε απόψεις που αναφέρονται στο σκοπό και το περιεχόμενο που ο καθένας δίνει στη ζωή του, στους τρόπους δράσης που επιλέγει / προκρίνει, για να κατακτήσει το περιεχόμενο της ζωής, όπως το οραματίστηκε, και να προσεγγίσει το σκοπό της.

 

Πολλοί   στοχαστές άφησαν   διάσπαρτους μέσα στα έργα τους, σε  διάφορες στιγμές της ζωής τους και κάτω από ποικίλες περιστάσεις, ποικίλους στοχασμούς, με ποικίλες σημασίες για το νόημα της ζωής. Και χρειάζεται μόχθος πολύς για να ανιχνεύσουμε τα σχετικά στοιχεία μέσα σε έργα ογκώδη. Από τα παραπάνω γίνεται  φανερό πως η έννοια Φιλοσοφία της Ζωής είναι πολυσήμαντη και είναι δύσκολο να καταλήξουμε σε έναν καθολικά αποδεκτό ορισμό.

Αν ανατρέξουμε σε βιβλία που φέρουν τον τίτλο Φιλοσοφία της Ζωής ή Φιλοσοφία του Ανθρώπου και καταγράψουμε μερικά θέματά τους, όπως :

«Το  νόημα της ζωής»

«Αναζήτηση της ευτυχίας»

«Το άτομο και η κοινωνία»

«Ανθρωπισμός», «Κοινωνικός Ανθρωπισμός» 

«Το πρόβλημα της Ελευθερίας»[1],

βλέπουμε ποιο είναι το πεδίο της  και διαπιστώνουμε ότι τα θέματά της σχετίζονται με τα γενικότερα πεδία της Φιλοσοφίας, που είναι γνωστά ως Ηθική, Γνωσιολογία, Μεταφυσική, Αισθητική.

Με αυτό το νόημα (του συσχετισμού της Φιλοσοφίας της Ζωής με όλους τους τομείς της Φιλοσοφίας) ανιχνεύουμε στοιχεία Φιλοσοφίας της Ζωής σε πολλούς στοχαστές από τα παλιά χρόνια, κυρίως ύστερα από την επισήμανση του θέματος ότι οι άνθρωποι  έχουν την ικανότητα μέσα στις περιστάσεις της ζωής να είναι ελεύθεροι ως άνθρωποι, ως πολίτες, ως άτομα στην ιδιωτική ζωή τους. Ενδεικτικά θυμίζω λόγους αποσπασματικούς που έχουμε  από τους Σοφιστές:

(1) «Ελευθέρους αφήκε πάντας θεός, ουδένα  δούλον η φύσις πεποίηκεν». (Αλκιδάμας)[2](=Ο Θεός όλους τους άφησε ελεύθερους, κανένα η φύση δεν έκανε δούλο).

(2)  «Φύσει πάντα πάντες ομοίως πεφύκαμεν και βάρβαροι και Έλληνες»[3] (=Από τη φύση έχουμε όλοι τα ίδια γνωρίσματα, και οι βάρβαροι και οι Έλληνες).

 

Ο Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.) διατύπωσε σαφέστερα και ανέλυσε τη δυνατότητα προ-αίρεσης[4], επιλογής κάποιας πορείας που προκρίνει το άτομο έναντι κάποιας άλλης. Άρα, το άτομο ενεργεί στην περίπτωση αυτή συνειδητά, ελεύθερα,  κατά συνέπεια υπεύθυνα.

 

Μετά τον Αριστοτέλη, σε χρόνους Ελληνιστικούς[5], οι Επικούρειοι και κυρίως  οι Στωικοί προώθησαν την ανάλυση της ανθρώπινης δράσης και διατύπωσαν το πρόβλημα της Ελευθερίας του Ανθρώπου[6], ως θέμα Ηθικής (ήθους ) και προϋπόθεση της ευθύνης.

 

Έναν αιώνα και πλέον πριν από αυτές τις εννοιολογικές  αναλύσεις  ο Σωκράτης με το ήθος του και  το λόγο του[7] και ο Δημόκριτος με τον τρόπο της ζωής του και με ένα πλήθος κειμένων του διαμόρφωσαν μια Φιλοσοφία Ζωής, η οποία μπορεί να συνοψιστεί σε τρία βασικά αξιώματα:

·        Για την επιβίωσή του ο άνθρωπος διαθέτει  την αναγκαία φροντίδα.(σκέψη και χειρωνακτική εργασία).

·        Για την ικανοποίηση της ψυχής του όμως διαθέτει όλο το υπόλοιπο της  πνευματικής του δυνατότητας

–         Για να γνωρίσει τον κόσμο   (Γνωσιολογία),

–         Για να απολαύσει την ομορφιά ( Αισθητική),

–         Για να πραγματοποιήσει το καλό στη ζωή για τον εαυτό του και το συνάνθρωπό του (Ηθική),

–         Για να στοχαστεί προβλήματα που εκτείνονται πέρα από τα φυσικά όρια της ύπαρξής του(Μεταφυσική)

 

·        Μέσα από τις ποικίλες δραστηριότητές του ο άνθρωπος αναζητεί την ευδαιμονία του,  τη χαρά, την ψυχική γαλήνη.

Συγκεκριμένα, ο Δημόκριτος διατυπώνει μια Φιλοσοφία της Ζωής σε μια σειρά από κείμενά του,  που σώζονται αποσπασματικά για μας. Τα κύρια σημεία της  θεωρίας του αναφέρονται  σε προβλήματα συμπεριφοράς (ήθους, Ηθικής) και ευδαιμονίας του ανθρώπου (ευθυμίας), Αισθητικής απόλαυσης του ωραίου, Γνωσιολογίας (αναζήτησης  της γνώσης, αλήθειας), ζητήματα πολιτικής ηθικής, πολιτικής επιλογής και αυτοελέγχου των πράξεων του ατόμου. Και, τέλος, προσεγγίζει θαρραλέα τα πιο μεγάλα προβλήματα Μεταφυσικής (προέλευση των θεών, απορία σχετικά με  τη  μετά θάνατο ύπαρξη) και παρουσίας της Τύχης στη ζωή του ανθρώπου.

 

Από τα σωζόμενα Αποσπάσματα του Δημόκριτου, που  τα έχουν καταγράψει οι ειδικοί μελετητές, επιλέγουμε μερικά (από την πιο γνωστή έκδοση των H.Diels – W.Kranz, DieFragmentederVorsokratiker, κεφ. 68  που αναφέρεται στο Δημόκριτο), τα παραθέτουμε χωρίς την πρόθεση  ούτε  τη φιλοδοξία αξιολογικής κατάταξης και επιχειρούμε μια ελεύθερη απόδοση του αρχαίου κειμένου με στόχο την κατανόηση της σκέψης του Δημόκριτου, όσο αυτό είναι δυνατό, μέσα από κείμενα αποσπασματικά, τα οποία όμως συμβαίνει να είναι συνήθως αποφθεγματικά, δηλαδή είναι ακέραια νοήματα με  συνοπτική και σαφή διατύπωση. 

 

1) DK 68 B 189: «Άριστον ανθρώπω τον βίον διάγειν ως πλείστα ευθυμηθέντι και ελάχιστα ανιηθέντι, τούτο δ’ αν είη, ει τις μη επί τοις θνητοίς τας  ηδονάς ποιοίτο».

            (=Το πιο καλό για τον άνθρωπο είναι να περνά τη ζωή με ώρες ευθυμίας όσο μπορεί πιο πολλές και ώρες ανίας / θλίψης όσο μπορεί πιο λίγες. Και μπορεί αυτό να το επιτύχει, αν επιδιώκει χαρές που σχετίζονται όχι με τα φθαρτά και φθοροποιά της ζωής).

 

2) DK 68 B190: «Φαύλων έργων και τους λόγους παραιτητέον».

            (=Για έργα φαύλα πρέπει να αποφεύγουμε ακόμη και συζήτηση να κάνουμε, ούτε καν σκέψη ή συζήτηση για τέτοια δράση).

 

 3) DK 68 B 191: «Ανθρώπους ευθυμίη γίνεται μετριότητι τέρψιος και βίου σύμμετρη. Τα δε ελλείποντα και υπερβάλλοντα μεταπίπτειν φιλεί και μεγάλας κινήσιας εμποιείν τη ψυχή».

 (=Ευθυμία οι άνθρωποι μπορούν να επιτυγχάνουν αν επιδιώκουν απολαύσεις με μέτρο και  οργάνωση της ζωής μετρημένη. Όπου υπάρχει έλλειψη ή υπερβολή (στέρηση ή πλησμονή) μοιραία τελούνται μεταπτώσεις και προκαλούνται απότομες συγκινήσει στην ψυχή).

 

4) DK 68 B 207: «Ηδονήν ου πάσαν  αλλά την επί τω καλώ αιρείσθαι χρεών».  

            (=Ανάγκη να μην επιδιώκουμε την οποιαδήποτε ηδονή αλλά να επιλέγουμε αυτήν που οδηγεί σε κάτι ωραίο).

5) DK 68 B 194: «Αι μεγάλαι τέρψεις από του θεάσθαι τα καλά των έργων γίγνονται»

            (=Οι μεγάλες τέρψεις προέρχονται από τη θέα των ωραίων έργων).

 

6) DK 68 B 192: «Ράδιον εστί επαινείν α μη χρη και ψέγειν. Εκάτερον δε πονηρού τινός ήθους».

(=  Εύκολο είναι να επαινεί κανείς ή να ψέγει αυτά που δεν πρέπει (που δεν  αξίζουν έπαινο ή δεν τους πρέπει ψόγος). Αλλά και η μια και  η άλλη ενέργεια πηγάζουν από ήθος κάπως πονηρό).

 

7) DK 68 B 3: «Τον ευθυμείσθαι μέλλοντα χρη μη πολλά πρήσσειν….μηδέ όσα αν πράσση υπέρ δύναμιν εαυτού και φύσιν αιρείσθαι….».

            (= Αυτός που επιδιώκει για το μέλλον ευδαιμονία είναι ανάγκη να αποφεύγει την πολυπραγμοσύνη….και όσα επιχειρεί να πράξει να τα επιλέγει  έτσι που να μην είναι  πέρα από τις δυνατότητες και τη φυσική αντοχή του, τη φυσική υπόστασή του).

 

8             8)  DK 68 B 117: «Ετεή ουδέν ίσμεν. Εν βυθώ γαρ  η αλήθεια».

        (=Στ’ αλήθεια (ετεός= αληθινός, γνήσιος) τίποτε δε γνωρίζουμε, γιατί η αλήθεια είναι κρυμμένη στο βυθό της αισθητής πραγματικότητας). 

 

9) DK 68 B 118: «Δημόκριτος έλεγε βούλεσθαι μάλλον μίαν ευρείν αιτιολογίαν ή την Περσών βασιλείαν εαυτού γενέσθαι»[8] .

    (=Ο Δημόκριτος έλεγε ότι προτιμούσε να βρει την αιτία ενός φαινομένου παρά να αποκτήσει τη βασιλεία των Περσών – δηλ.πλούτο απέραντο και δύναμη πολύ μεγάλη).

 

10) DK 68 B 119: «Άνθρωποι τύχης είδωλον επλάσαντο πρόφασιν ιδίης αβουλίης. Βαιά γαρ φρονήσει τύχη μάχεται, τα δε πλείστα εν βίω ευξύνετος οξυδερκείη κατιθύνει».

           (=Οι άνθρωποι έπλασαν με τη φαντασία τους και θεωρούν υπαρκτή μορφή την Τύχη ως πρόφαση  για τη δική τους αδυναμία (να προβλέψουν, να δράσουν σωστά). Και θεωρούν ή πιστεύουν ότι η Τύχη αντιμάχεται την αδύναμη φρόνηση τους, ενώ τα πιο πολλά ζητήματα στη ζωή τα ρυθμίζουν με οξυδέρκεια ( διορατικότητα ) όσοι  έχουν σύνεση πολλή).

 

11). DK 68 B 244: «Φαύλον (έργον), καν μόνος ης, μήτε λέξης μήτε εργάση. Μάθε δε πολύ μάλλον των άλλων σεαυτόν αισχύνεσθαι».

            (= Κίνηση φαύλη (ανήθικη), κι αν είσαι μόνος, μη σκεφτείς, μην πεις, μην επιχειρήσεις, αλλά μάθε πολύ περισσότερο να ντρέπεσαι τη δική σου συνείδηση (αυτοκριτική) παρά των άλλων την κριτική).

 

12. DK 68 B 251: «Η εν δημοκρατίη πενίη της παρά της δυνάσταις καλεομένης ευδαιμονίης τοσούτον εστίν αιρετωτέρη  οκόσον ελευθερίη δουλείης».

            (=Η φτώχια μέσα σε κοινωνία δημοκρατική είναι τόσο προτιμότερη σε σύγκριση προς την καλοπέραση κοντά σε δυνάστες όσο καλύτερη είναι η ελευθερία συγκρινόμενη με τη σκλαβιά).

 

13. DK 68 B 264: «… εαυτόν μάλιστα αιδείσθαι και τούτον νόμον τη ψυχή καθεστάναι, ώστε μηδέν  ποιείν ανεπιτήδειον».

             (=Καλύτερα είναι να ντρέπεται κανείς τη συνείδησή του και να εγκαθιστά τέτοιο το νόμο (αυτοελέγχου) στην ψυχή του, ώστε να μην επιχειρεί τίποτε άπρεπο).

 

14. DK 68 B 297: «Ένιοι θνητής φύσεως διάλυσιν ουκ ειδότες άνθρωποι, συνειδήσει δε της εν τω βίω κακοπραγμοσύνης, τον της βιοτής χρόνον εν ταραχαίς και φόβοις ταλαιπωρέουσι, ψεύδεα περί του μετά την τελευτήν μυθοπλαστέοντες χρόνου».

            (= Μερικοί άνθρωποι, επειδή δε συνειδητοποιούν  ότι η θνητή υπόστασή τους  διαλύεται με το θάνατο, ενώ αντίθετα έχουν  συνείδηση της όλης  κακοπραγίας που προκαλούν με  τις   κακές  πράξεις τους,  ταλαιπωρούνται   όσο ζουν με  ταραχή ψυχική και αγωνία και  πλάθουν μύθους ψευδείς για το χρόνο που εκτείνεται ύστερα από το θάνατό τους, (ότι λ.χ, κάποιος θεός θα τους τιμωρήσει για τις αδικίες τους….).

15) DK 68 B 30: «Των λογίων ανθρώπων ολίγοι ανατείναντες τας χείρας ενταύθα, ον νυν αέρα καλέομεν οι Έλληνες (είπαν): πάντα Ζευς μυθέεται  και πάνθ’ ούτος οίδεν  και διδοί και αφαιρέεται και βασιλεύς ούτος των πάντων».

          (=Λίγοι από τους συνετούς ανθρώπους ύψωσαν τα χέρια τους προς ό,τι ονομάζουμε εμείς οι Έλληνες αέρα και είπαν: όλα ο Δίας τα σκέφτεται, όλα εκείνος τα γνωρίζει, εκείνος δίνει κι εκείνος αφαιρεί από τους ανθρώπους τα αγαθά, εκείνος είναι βασιλιάς των πάντων).

 

16) DK 68 B 125: «Δημόκριτος …εποίησεν τας αισθήσεις λεγούσας προς την διάνοιαν: τάλαινα φρην παρ’ ημέων τας πύστεις λαβούσα ημέας καταβάλλεις; Πτώμα τοι το κατάβλημα».

(= Ο Δημόκριτος προσωποποιώντας τις αισθήσεις- τις παρουσιάζει να αντιλέγουν προς τη διάνοια με τα ακόλουθα: «ταλαίπωρη νόηση (διάνοια), αφού πήρες από μας πληροφορίες για τον κόσμο γύρω σου, προσπαθείς ύστερα να αρνηθείς την προσφορά μας (τη συμβολή μας στη γνωσιακή διαδικασία); Αν νικήσεις σ’ αυτή την αντιδικία (ότι δε χρειάζεσαι τη συμβολή μας, τα μηνύματα που έρχονται από τις αισθήσεις), αυτή η νίκη θα είναι η καταστροφή σου, δε θα έχεις πια πληροφορίες»).

17) DK 68 B 155: « Έτι τύνοιν όρα τίνα τρόπον απήντησεν (Χρύσιππος) Δημοκρίτω διαπορούντι… «ει κώνος τέμνοιτο παρά την βάσιν (παράλληλα προς τη βάση) επιπέδω, τι χρη διανοείσθαι τας  των τμημάτων επιφανείας, ίσας ή ανίσους γιγνομένας; Άνισοι μεν γαρ ούσαι τον κώνον ανώμαλον παρέξουσι πολλάς αποχαράξεις λαμβάνοντα βαθμοειδείς και τραχύτητας, ίσων δε ουσών ίσα τμήματα έσται  και φανείται το του κυλίνδρου πεπονθώς ο κώνος εξ ίσων συγκείμενος και ουκ ανίσων κύκλων, όπερ εστίν ατοπώτατον».

 (=Επιπλέον πρόσεξε  με ποιο τρόπο απάντησε ο Χρύσιππος σε μια απορία του  Δημόκριτου: «Αν ένας κώνος τμηθεί με επίπεδο παράλληλο προς τη βάση του, τι πρέπει να πούμε για τις δυο επιφάνειες  που  θα προκύψουν (τη βάση του μικρού κώνου  και την άνω επιφάνεια  του κόλουρου κώνου που θα  προκύψει με την τομή) ότι είναι ίσες ή άνισες μεταξύ τους; Γιατί αν αυτές οι δυο επιφάνειες είναι άνισες, τότε θα δίνουν (θεωρητικά) την εντύπωση ότι η πλευρική επιφάνεια του κώνου είναι ανώμαλη, βαθμιδωτή στην  περιφέρεια της τομής. Αν πάλι  οι δυο επιφάνειες είναι ίσες, τότε όσες τέτοιες τομές κάνουμε θα δείχνουν ίσες περιφέρειες κύκλου, που θεωρητικά οδηγούν στο  ότι ο κώνος είναι κύλινδρος. Αυτό όμως είναι λογικά απαράδεκτο εντελώς).

18) DK 68 B 174: «Ο μεν ουν εύθυμος εις έργα επιφερόμενος δίκαια και νόμιμα και ύπαρ και όναρ χαίρει τε και έρρωται και ανακηδής εστι. Ος δ’ αν και δίκης αλογήκαι τα χρη εόντα μη έρδη τούτω πάντα τα τοιαύτα ατερπείη, όταν τευ αναμνησθή, και δέδοικε και  εαυτόν κακίζει».

(=Ο εύθυμος λοιπόν  (=που στόχο του και βίωμά του έχει την ευθυμία) φέρεται σταθερά προς έργα δίκαια και νόμιμα[9] και απολαμβάνει τη χαρά στον ξύπνο και τον ύπνο του και νιώθει δυνατός και αμέριμνος (με καθαρή συνείδηση). Αν όμως κάποιος παραβλέπει το δίκιο  και δεν πράττει αυτά που πρέπει, γι’ αυτόν όλη η δράση του γίνεται πίκρα και, όταν  πάλι ξαναθυμάται τα «έργα του», φόβο εισπράττει και  κακίζει  τον εαυτό του και τον περιφρονεί).

 

19) DK 68 B 176: «Η τύχη μεγαλόδωρος αλλ’ αβέβαιος, φύσις δε  αυτάρκης. Διόπερ νικά τω ήσσονι και βεβαίω το μείζον της ελπίδος» .

(= Η τύχη είναι γενναιόδωρη, αλλά είναι αβέβαια τα δοσίματά της, ενώ η φυσική ικανότητα του ανθρώπου προσφέρει αρκετά για την ύπαρξή του. Γι’ αυτό νικά εκείνος που βασίζεται στις φυσικές δυνάμεις του για λίγα κέρδη και βέβαια σε αντιδιαστολή προς εκείνον  που ελπίζει από την (αβέβαιη) Τύχη τα πολλά. (Η προσπάθεια μεταφραστικής απόδοσης αναμφισβήτητα φαίνεται παρακινδυνευμένη, αλλά είναι  σύμφωνη με το πνεύμα περί Τύχης που βρίσκομε στο απόσπασμα του Δημόκριτου 119 – παραγρ. 10 σε τούτο το σύνολο των αποσπασμάτων).

20) DK 68 B 177: «Ούτε λόγος εσθλός φαύλην πράξιν αμαυρίσκει ούτε πράξις αγαθή λόγου βλασφημίη λυμαίνεται».

(= Ούτε ο λόγος ο επαινετικός ξεπλένει από τη μαυρίλα της πράξη κακή, ούτε  η καλή πράξη μειώνεται από την κακολογία).

 

21) DK 68 B 33  «Διδαχή και φύσις παραπλήσιόν εστι· η γαρ διδαχή μεταρυσμοί τον άνθρωπον, μεταρυσμούσα* δε φυσιοποιεί».

 (=Η διδασκαλία και οι φυσικές καταβολές του ανθρώπου είναι παράγοντες ισοδύναμοι στην οικοδόμηση της προσωπικότητας του ανθρώπου. Γιατί η διδασκαλία μεταρρυθμίζει ή αναδομεί τη φύση και με αυτή την αναδόμηση του δημιουργεί καινούργια φύση).

*Στη γλώσσα των ατομικών ρυσμός =άτομο, κατά συνέπεια το «μεταρυσμοί»  σημαίνει «αναδόμηση ατόμων».

(Στο φαινόμενο παιδεία του ανθρώπου αναφέρονται και τα αποσπάσματα 178-185).

22) DK 68 B 216: «Σοφίη άθαμβος αξίη πάντων».

(Η σοφία που δε θαμπώνει έχει αξία μοναδική).

 

23) DK 68 B 217: «Μούνοι θεοφιλέες όσοις εχθρόν το αδικέειν».

            (=Μόνοι αγαπητοί στους θεούς είναι όσοι  εχθρεύονται την αδικία).

          24) DK 68 B 219: «Χρημάτων όρεξις ην μη ορίζηται κόρω πενίης εσχάτης πολλόν χαλεπωτέρη. Μείζονες γαρ ορέξεις μείζονας ενδείας ποιούσιν».

           (=Η βουλιμία για κέρδη οικονομικά, αν δεν περιορίζεται σε κάποια όρια  χορτασμού, είναι χειρότερη και από την έσχατη πενία, γιατί όσο μεγαλώνει η βουλιμία του ανθρώπου τόσο πιο φτωχός νιώθει).

(Άλλα αποσπάσματα με συναφές περιεχόμενο είναι τα 218, 223-23).

25) DK 68 B 247: «Ανδρί σοφώ πάσα γη βατή. Ψυχής γαρ αγαθής πατρίς ο σύμπας κόσμος».

(= Για τον άνθρωπο το συνετό και δίκαιο όλη η γη είναι βατή, προσβάσιμη. Γιατί της αγαθής ψυχής πατρίδα είναι  ο κόσμος όλος).

 

26) DK 68 B 248: «Νόμος βούλεται μεν ευεργετείν βίον ανθρώπων, δύναται δε, όταν αυτοί βούλονται πάσχειν ευ. Τοις γαρ πειθομένοις την ιδίαν αρετήν ενδείκνυται» .

            (=Ο νόμος – που  εκφράζει τη  βούληση του νομοθέτη  για το καλό της κοινωνίας συνολικά- εγκλείει ως στόχο το να ευεργετεί τη ζωή των ανθρώπων δείχνοντας το δρόμο του δικαίου. Και μπορεί αυτό  να επιτευχθεί, αν οι πολίτες επιθυμούν αυτή την ευεργεσία να τη δεχτούν. Γιατί γι’ αυτούς που πείθονται ο νόμος ενισχύει τη δική τους αρετή).

27) DK 68 B 292:  «Άλογοι των ασυνέτων αι ελπίδες».

            (= Παράλογες είναι οι ελπίδες των ανθρώπων που δεν έχουν σύνεση).

28) DK 68 B 285:  «Γιγνώσκειν χρεών ανθρωπίνην βιοτήν αφαυρήν τε εούσαν και ολιγοχρόνιον…».

(=Είναι ανάγκη οι άνθρωποι  να γνωρίζουν (και να το θυμούνται σταθερά) ότι η ζωή τους είναι σύντομη και με αδυναμίες πολλές (ώστε να ρυθμίζουν ανάλογα τους λογισμούς και τις πράξεις τους)).

 

Επίλογος:

Αξιοσημείωτα  νομίζω για την περίπτωση του Δημόκριτου τούτα:

.α΄. Ασχολήθηκε με όλα τα θέματα / πεδία     όπου απλώνεται η πνευματική ζωή του ανθρώπου, όπως αυτά τα γνωρίζουμε με ορολογία μεταγενέστερη (Γνωσιολογία, Ηθική, Αισθητική, Μεταφυσική)

.β΄. Ιδιαίτερα ασχολείται με τα ζητήματα που συνθέτουν ήθος ζωής (εύθυμης, κατά την ορολογία του).

.γ΄. Φαίνεται ότι κάπου κάπως άγγιξε πρώτος[10] εκείνος  το Πρόβλημα Ελευθερίας της Συνείδησης (που αργότερα ο Αριστοτέλης το προσέγγισε ως προαίρεση και οι Στωικοί, Επικούρειοι το διαμόρφωσαν έτσι που το γνωρίζει και σήμερα ο φιλοσοφικός στοχασμός.

---

[1] Ευτύχης Μπιτσάκης, Φιλοσοφία του Ανθρώπου.

Άνταμ  Σαφ, Φιλοσοφία του Ανθρώπου.

Ε. Π. Παπανούτσου, Φιλοσοφικά Προβλήματα.

Του ίδιου, Φιλοσοφία και Παιδεία (όπου  κεφάλαιο για την Ελευθερία) κ.α.

[2] Πληροφορία του Αριστοτέλη (Ρητορική, 1373b18).

 Β. Κύρκου, Αρχαίος Ελληνικός Διαφωτισμός και Σοφιστική, Αθήνα 1986, σελ. 132-133.

[3] H. Diels- W.Kranz, Die Fragmente, 87 (τ. B΄ 334-370).

Β. Κύρκου, ο.π.(σε διάφορες σελίδες, κατά το Ευρετήριο).

Φ. Κ. Βώρου, «Η Ελληνική Φιλοσοφία στο Ελληνικό Σχολείο» (περιοδ. «Εκπαιδευτικά» τ. 13).

[4] Το θέμα αυτό το αναλύει στα Ηθικά Νικομάχεια (βιβλίο Γ΄) από όπου μεταφέρω μερικές χαρακτηριστικές προτάσεις ανάλυσης της έννοιας προαίρεση:

Ηθικά Νικομάχεια ΙΙΙ.2.1: «Διωρισμένων  δε του  τε εκουσίου και ακουσίου περί προαιρέσεως έπεται διελθείν· οικειότατον γαρ είναι τη αρετή και μάλλον τα ήθη κρίνειν των πράξεων». (=Αφού  προσδιορίσαμε τι σημαίνει εκούσια και ακούσια πράξη, επόμενο είναι να διερευνήσουμε την έννοια της προαίρεσης, γιατί αυτή είναι η πιο  κοντινή προς την έννοια της αρετής).

Ηθικά Νικομάχεια ΙΙΙ, 2.8 «Προαιρείται δ’ έκαστος όσα οίεται γενέσθαι δι’ εαυτού» («τα μεν γαρ εφ’ ημίν τα δε ουκ εφ’ ημίν»).(=Καθένας μπορεί να κάνει την επιλογή του (προαίρεση) ανάμεσα σε λύσεις που κρίνει ότι είναι στα όρια των δικών του δυνατοτήτων).

Ηθικά Νικομάχεια ΙΙΙ,2.9 : «όλως δ’ έοικεν η προαίρεσις περί τα εφ’ ημίν είναι».(=Γενικά  φαίνεται ότι η προαίρεση αναφέρεται σε δυνατές λύσεις, που βρίσκονται μέσα στα όριά μας – όπου εμείς μπορούμε να δράσουμε).

Ηθικά Νικομάχεια ΙΙΙ,3.19: « η προαίρεσις αν είη βουλευτική όρεξις των εφ’ ημίν». (=Η προαίρεση  μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι επιθυμία, που η πραγμάτωσή της είναι μέσα στις δυνατότητές μας).

Ηθικά ΝικομάχειαIV,2.4 : «ούτε άνευ νου και διανοίας ούτε άνευ ηθικής έξεως  η προαίρεσις».[= Η προαίρεση (ως νοητική  πράξη επιλογής μιας από τις δυνατές για τον προαιρούμενο λύσεις) δεν μπορεί να νοηθεί χωρίς νοητική προσπάθεια  και ηθική τάση προς την πράξη, που το υπεύθυνο άτομο προαιρείται να πράξει].

[5] Ελληνιστική (ή Αλεξανδρινή) περίοδο ονομάζουν οι ιστορικοί αυτήν που εκτείνεται μετά το θάνατο του Αλέξανδρου (323 π.Χ.) και του  Αριστοτέλη (322 π.Χ.) ως το 30 π.Χ., κατά την οποία είχαν διαμορφωθεί  περί την Ανατολική Μεσόγειο τα Ελληνιστικά Κράτη (Περγάμου, Συρίας, Αιγύπτου κ.α), όπου πολλοί πληθυσμοί είχαν επηρεαστεί πολιτικά – πολιτιστικά από τους Έλληνες σε βαθμό  τέτοιο, ώστε να ελληνίζουν.

[6] A. A. Long, Η Ελληνιστική Φιλοσοφία: Στωικοί, Επικούρειοι, Σκεπτικοί (μετ. Στυλιανού Δημόπουλου – Μυρτώς Δραγώνα – Μονάχου) έκδοση ΜΙΕΤ, 1987, σελ. 101-108 (Επικούρειοι), 168-172 (Καρνεάδης) , 268-69 και 326 (Στωικοί). Δείτε και την τελευταία υποσημείωση τούτου του άρθρου.

[7] Ο Σωκράτης συνομιλώντας με το φίλο του Κρίτωνα στον ομώνυμο πλατωνικό διάλογο του είπε κατηγορηματικά: «ουδενί  άλλω πείθομε ή τω λόγω  ος αν μοι λογιζομένω βέλτιστος φαίνηται», (Πλάτων, Κρίτων § 17), (= δεν πείθομαι σε καμιά άλλη δύναμη παρά στο λογικό μου, όταν αυτό μου φαίνεται ότι δείχνει τον πιο σωστό δρόμο σε ώρες που λογίζομαι, σκέπτομαι, συλλογίζομαι).

[8] Περιττό να επιχειρήσουμε ανάλυση της σημασίας που έχει για τον επιστημονικό λόγο η αναζήτηση της αιτίας. Θυμίζουμε απλά:

.α΄. Την αναζήτηση της αιτίας (δι’ ην αιτίην επολέμησαν αλλήλοις Έλληνες και Πέρσαι) έθεσε ως πρώτο μέλημά του  ο Ηρόδοτος με το Προοίμιο του έργου του (των Ιστοριών),

.β΄. Αργότερα ο Αριστοτέλης (στην αρχή των Φυσικών και αλλού) διευκρίνιζε: «τότε μόνον οιόμεθα γιγνώσκειν τι, όταν τα αίτια γνωρίσωμεν τα πρώτα (= τότε μόνο θεωρούμε ότι γνωρίζουμε κάτι, όταν γνωρίσουμε τα αίτια του φαινομένου τα αρχικά).

.γ΄. Και διευκρίνιζε αλλού ο Αριστοτέλης (Περί Ζώων Μορίων , κεφ. 4) τη χαρά της αναζήτησης γράφοντας: «Η γεννήσασα φύσις αμηχάνους ηδονάς προσφέρει τοις δυναμένοις ζητείν την αιτίαν» (=Η φύση που μας γέννησε   προσφέρει   ανείπωτη ηδονή σε κείνους που  μπορούν να αναζητούν την αιτία των φαινομένων και  των πράξεων ή ενεργειών).

[9] Νομίζω υπάρχει ουσιώδης διάκριση ανάμεσα στα δίκαια (κατά την κρίση  και ευθύνη αυτού που δρα) και τα νόμιμα (αυτά που ορίζει ο νόμος της κοινωνίας ως υποχρεωτικά, γιατί κρίνονται αναγκαία για την κοινωνική συνοχή. Γι’ αυτά την ευθύνη έχει η κοινωνία, το άτομο συμμορφώνεται  με το νόμο της ).

[10] F. K. Voros, «Das Problem der Willensfreiheit bei Demokrit» (=Το Πρόβλημα της Ελευθερίας της Βούλησης κατά το Δημόκριτο), περιοδικό Das Altertum, 1975,  Ανατολικό  Βερολίνο.