Κοιτάς μπροστά

Σε βλέπω που κοιτάς. Κοιτάς μπροστά. Κοιτάς σωστά.
Και είσαι καλύτερος από τους άλλους, εκείνους που κοιτάζουν πίσω τους πριν κάνουν το παραμικρό βήμα, που περιμένουν το νεύμα του αφέτη για να ξεκινήσουν, που θρηνούν για όλα αυτά που πρέπει να τους γυρίσουν την πλάτη.
Και είσαι καλύτερος από τους άλλους, εκείνους που κλείνουν τα μάτια τους και αφήνουν κάποιον άλλο να τους πάει εκεί που θέλει, που εμπιστεύονται περισσότερο την κρίση του παρά τη δική τους, που τους τυφλώνει το φως περισσότερο κι από την άγνοιά τους.
Και είσαι καλύτερος από τους άλλους, εκείνους που καθώς προχωρούν έχουν σκυμμένο το κεφάλι, βλέπουν παντού μπροστά τους παγίδες και φανταστικούς εχθρούς, φοβούνται και τη σκιά τους, και δε βλέπουν καν πού θέλουν να φτάσουν και αν βαδίζουν προς τη σωστή κατεύθυνση.

Αλλά κι εσύ, πηγαίνεις σωστά; Γιατί σε βλέπω που βιάζεσαι. Τρέχεις πιο γρήγορα απ” όσο σκέφτεσαι. Τρέχεις και δε βλέπεις γύρω σου τον κόσμο που αλλάζει – ή μήπως είσαι εσύ που αλλάζεις την ώρα που ο κόσμος μένει ίδιος;
Κι αν αλλάζει ο κόσμος, είσαι σίγουρος πως όταν φτάσεις θα είναι ακόμα εκεί αυτό που θέλεις;
Κι αν αλλάζεις εσύ, είσαι σίγουρος πως όταν φτάσεις θα το θέλεις ακόμα;

Η μελλοντολαγνεία είναι η τύφλωση του Τώρα

Φοβάται το μέλλον γι’ αυτό προσπαθεί να ζήσει προβλέποντας το μέλλον. Προσκολλημένος σε συνήθειες, σε πράγματα κι ανθρώπους, πιστεύοντας πως χωρίς αυτά δεν υπάρχει ζωή, αγωνιά να μάθει τι θα συμβεί στον χρονικά περιορισμένο του βίο. Δεν μπορεί να δει πέρα απ’ αυτόν. Δεν μπορεί να εντρυφήσει στο άχρονο. Νιώθει την ανάγκη να ερευνήσει το χρονικά περιορισμένο, να ξέρει προκαταβολικά τι του γράφει και τι δεν του γράφει η μοίρα του. Κι όμως, το πεπρωμένο του, του δόθηκε λευκό. Μόνος του, έρμαιο μιας μοιραίας μηχανιστικής δύναμης, μιας αδράνειας, της εντροπίας, προδιαγράφει μέσα από μια εθιστική και εκμαυλιστική επανάληψη αυτό που τελικά θα έλθει και έτσι οδηγείται αδιαμαρτύρητα στο χαμό του. Τι κι αν του προμηνύσουν τι πρόκειται να του συμβεί; Η πρόγνωση δε θα μπορούσε να αναχαιτίσει τη δύναμη της έλξης. Παρά την προκαταβολική γνώση των δυσάρεστων επακόλουθων, θα κάνει τελικά εκείνο που δεν θα έπρεπε να κάνει, αυτό που μια δύναμη υπέρτερή του, γι’ αυτό μοιραία, τον αναγκάζει να κάνει. 

το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον
ή
το πεπρωμένον φυγείν δυνατόν...;

Μπορεί να αναζητηθεί διαφυγή από το πεπρωμένο; Νομίζω πως μπορεί, αλλά όχι μέσα σε χωροχρονικά πλαίσια. Και καμιά αστρολογία, χαρτομαντία, κληρονομικό χάρισμα ή οποιαδήποτε άλλη μέθοδος πρόγνωσης των μελλούμενων δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο της αγωνίας. Πως λοιπόν θα ελευθερωθεί από τη δύναμη του μοιραίου; Θα πρέπει αναγκαστικά να ενδοστραφεί ώστε να έλθει σε άμεση επαφή με τις δυνάμεις που τον διαπερνούν και τον ωθούν σε αυτήν την μηχανιστική δράση. Θα πρέπει να στρέψει όλη του την προσοχή ώστε να γνωρίσει και να κατανοήσει σε βάθος τις δυνάμεις που τον κρατούν σκλάβο και τελικά να ελευθερωθεί από αυτές. Θα τις αφομοιώσει, θα τις εξημερώσει, ως άλλος Οδυσσέας θα κωφεύεσει στις Σειρήνες και τελικά θα αδειάσει το Είναι του από αυτές ώστε να μην τον άγουν και τον φέρουν όπου εκείνες επιθυμούν. Την μάχη δε θα παρατήσει ώσπου να νιώσει ελεύθερος από τη μοιραία παρόρμηση, ώσπου να την αποδυναμώσει και να την διαλύσει στα συστατικά της. Θα πρέπει τελικά να είναι αποφασισμένος να διανύσει εσωτερικά όλο το μήκος του δρόμου που οδηγεί από τη γνώση του εαυτού του μέχρι την γνώση του Προορισμού του. Ίσως η λέξη «γνώση» εδώ να μην είναι σωστή, καθώς είναι αδύνατη η γνώση του, παρά μόνον η κοινωνία και η ένωση μαζί Του. Μια ένωση, που όπως επιμένουν να μας υπενθυμίζουν οι μεγάλοι σοφοί, προϋποθέτει την μη προσκόλληση σε κάθε περιφερειακό απόκτημα, την σμίκρυνση του παλιού ανθρώπου, ώστε ο εν ημίν Θεός να αναδυθεί από τα εσώτερα βάθη στην επιφάνεια.

«Η βασιλεία των ουρανών εντός υμών εστί»

Όμως αυτός λατρεύει την επιφάνεια και κάνει ότι μπορεί για να την ενισχύσει. Θέλει να είναι πλούσιος σε γνώσεις κι αυτό εξηγεί την έλξη του προς κάθε προγνωστική μέθοδο. Είναι τόση η έπαρσή του που θέλει να καταστήσει τον εαυτό του έναν μικρό θεό επειδή θεός χωρίς γνώση του μέλλοντος δε μπορεί να υπάρξει. Θέλει να υποκαταστήσει το Τέλειο, με το μικρό, ατελές και πρόσκαιρο ανθρώπινο Εγώ του. Για να μπορέσει τελικά να προβλέψει το μέλλον θα πρέπει να στηριχθεί στους μηχανιστικούς νόμους του σύμπαντος και όχι βέβαια στο αχανές απρόβλεπτο της Θείας Βούλησης, αυτό που από άγνοια το ονομάζει θαύμα. Τον απρόβλεπτο παράγοντα, που προέρχεται από την περιοχή του Θείου και καταλύει τη μηχανιστική «βουλή» των νόμων του σύμπαντος. Τι κάνει λοιπόν ο ήρωας της ιστορίας μας ρίχνοντας το βάρος της ζωής του στην πρόγνωση του χρονικά περιορισμένου μέλλοντός του; Αποκλείει το θαύμα απ’ τη ζωή του. Αποκλείει τις σχισμές, τις χαραμάδες, τις λύσεις συνέχειας απ’ όπου θα μπορούσε να εισχωρήσει στη ζωή του ο Θείος Εισβολέας και να την μεταμορφώσει. Με άλλα λόγια, χτίζει γύρω του έναν κλοιό από μαθηματική, μηχανιστική σιγουριά με αρμό τον φόβο που τον προφυλάσσει από ποιόν;…….

…..από την ίδια του τη Λύτρωση.

Μικρά ή Μεγάλα Ψέματα

Tο ψέμα έχει τη δύναμη να εισβάλει στη ζωή μας για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Και δυστυχώς όλοι έχουμε πολλές φορές δεχτεί ή πει ψέματα, σε κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις ίσως με οδυνηρές συνέπειες.
Υπάρχουν διαβαθμίσεις στα είδη των ψεμάτων που λέμε, από τα γνωστά ”αναγκαστικά” ψέματα, που χρησιμοποιούμε για να μην στενοχωρήσουμε τους γύρω μας ή για να μην εκτεθούμε μέχρι τη μυθομανία.
Αυτή η τελευταία κατάσταση κρίνεται από τους ειδικούς σε αρκετές περιπτώσεις παθολογική, καθώς σημαίνει πως ένας άνθρωπος έχει στήσει ολόκληρη τη ζωή του πάνω σε ψέματα, που πολλές φορές δεν είναι καν απαραίτητα και αφορούν ασήμαντες λεπτομέρειες.
«Το πλέον ανησυχητικό σημείο στη μυθομανία δε, είναι πως ο μυθομανής, δεν ξεχωρίζει πια την πραγματικότητα από εκείνη που έχει ο ίδιος στήσει», επισημαίνει η Νέλλη Θεοδοσίου, ψυχολόγος.
Πέρα όμως από αυτή την ακραία κατάσταση, στην καθημερινή ζωή ένας από τους κυριότερους λόγους που λέμε ψέματα είναι η ανασφάλεια που νιώθουμε και η χαμηλή μας αυτοεκτίμηση.
«Το ψέμα μπορεί να λειτουργήσει σαν ένα κάλυμμα που πολλές φορές το χρησιμοποιούμε για να σκεπάσουμε τα κομμάτια του εαυτού μας που δεν μας αρέσουν, που μας κάνουν να αισθανόμαστε άσχημα».
«Αυτά τα κομμάτια μπορούν να αφορούν είτε υλικά αγαθά είτε ικανότητες που μπορεί να προφασιστούμε ότι διαθέτουμε, ενώ πολλές φορές φτάνουμε στο σημείο να παριστάνουμε εξ ολοκλήρου πως είμαστε ένας άλλος άνθρωπος. Σε κάποιον τρίτο αυτά τα ψέματα μοιάζουν χωρίς νόημα, όμως για κάποιον με βαθιές ανασφάλειες, είναι απαραίτητα.
Χωρίς ψέματα νιώθει πως δεν είναι αρκετά έξυπνος, ενδιαφέρον, σημαντικός, για να ασχοληθεί κάποιος μαζί του και να τον αγαπήσει».
Πολλές φορές πέρα από τις ερωτικές σχέσεις εξίσου αγχωτικό είναι να βρούμε μια παρέα να μας δεχτεί και να μας κάνει μέρος της.
Εκεί τα ψέματα που λέγονται έχουν σκοπό να εντυπωσιάσουν, όπως σε μια εφηβική συντροφιά ή να κολακεύσουν, όπως στην περίπτωση φιλικών σχέσεων στο χώρο της εργασίας ή του κοινωνικού μας πλαισίου.

Σε κάθε περίπτωση το ψέμα καλύπτει ένα κενό. Κενό στην ψυχή που εμφανίζεται ως φόβος, έλλειψη θάρρους, έλλειψη πίστης στον εαυτό μας και στις δυνάμεις μας.

Σκέψεις όπως “δεν θα τα καταφέρω με αυτή τη δυσκολία”, “δεν είμαι αρκετά ικανός για να πάρω αυτή τη θέση” ή “αν καταλάβει ποιος είμαι πραγματικά, μήπως θα με αφήσει;” συχνά βασανίζουν το μυαλό μας και όταν δεν μπορούμε να τις ελέγξουμε καταφεύγουμε στην εύκολη λύση του ψέματος.

Έτσι μικρότεροι οι μεγαλύτεροι φόβοι μας οδηγούν σε μικρά ή μεγάλα ψέματα- με εξίσου μικρές ή μεγάλες συνέπειες.

Το Καθημερινό ξύρισμα

Για τις σχέσεις με χιούμορ αλλά και τον ιδιαίτερο τρόπο:
1. Είμαστε το «ισχυρό φύλο». Και ζούμε – σε μέσο όρο – επτά χρόνια λιγότερο από το «ασθενές».
2. Σκεφθείτε: επτά ολόκληρα χρόνια ζωής. Η επαχθέστερη φυλετική διάκριση που έγινε ποτέ.
3. Και μόνο τα επτά χρόνια αρκούν για να καταρρεύσει ο μύθος της καταπίεσης. Πού ακούστηκε οι καταπιεζόμενοι να ζουν περισσότερο από τους καταπιεστές;
4. Φαινομενικά μοιάζει να σας καταπιέζουμε – εξωτερικά. Αυτό όμως, κυρίες μου, είναι δική σας επινόηση. Όπως οι τρομοκράτες προκαλούν τις δικτατορίες που τους βοηθάνε να καταλήξουν κάποτε στη λαϊκή κυριαρχία, έτσι κι εσείς μας εγκαταστήσατε «κυρίαρχους», για να δημιουργήσετε την τρομοκρατία της ενοχής.
5. Και ισχυρότερη καταπίεση από αυτήν της ενοχής δεν υπάρχει.
6. ‘Aντρας σημαίνει ένοχος. Για όλα.
7. Αρχίζετε τη μαζική παραγωγή και διανομή ενοχής σαν μητέρες. Και συνεχίζετε σαν αδελφές, ερωμένες, σύζυγοι . . .
8. Από όλα τα πολυεθνικά μονοπώλια το πιο αλλοτριωτικό είναι το μονοπώλιο της ενοχής. Και το έχετε εσείς!
9. Η ενοχή είναι που μας κόβει επτά χρόνια. Η ενοχή φέρνει τα εμφράγματα και τα έλκη.
10. Χάρη σε σας νοιώθουμε πάντα ένοχοι. Από τη στιγμή που δεν θα βάλουμε το πουλόβερ μας (Γιαννάκη! θα με πεθάνεις!) ως τη στιγμή που πεθαίνουμε (Γιάννη μου, πού με αφήνεις!) Έτσι που του έρχεται του Γιάννη να ζητήσει συγγνώμη…
11. Ένοχοι όταν σας αγκαλιάζουμε (σας πνίγουμε). Όταν δεν σας αγκαλιάζουμε (αδιαφορούμε). Όταν αφήνουμε τη μαμά μας (εγώ που έδωσα τη ζωή μου για σένα!). Όταν δεν την αφήνουμε (μα επιτέλους, άντρας είσαι εσύ;). Όταν σας παντρευόμαστε (σου έδωσα τα καλύτερά μου χρόνια!) κι όταν – οϊμέ! – δεν σας παντρευόμαστε (το αυτό, πιο δραματικά). Όταν σας πηδάμε (με πλάνεψες, με ζάλισες, με παρέσυρες!) κι όταν δεν σας πηδάμε (κατάλαβα – δεν μπορείς!). Όταν είμαστε ευγενείς (τοιούτος είναι;) κι όταν δεν είμαστε (τι αγροίκος!). Κι αλίμονο αν στην ευγενή πράξη της συνουσίας δε δεήσει να σας επισκεφθεί ο οργασμός. Ένοχοι εμείς και για αυτό. Αποκλειστικά. (Δεν τα καταφέρνεις, χρυσέ μου!).
12. Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα…
13. Η ενοχή μας αγκαλιάζει τα πάντα: φταίμε για τον πληθωρισμό, για τους πολέμους, για την ενεργειακή κρίση – ακόμα και για τον καιρό.
14. Στην πραγματικότητα η μητριαρχία ουδέποτε έληξε. ‘Aλλαξε μόνο μορφή. Από την ωμή δικτατορία του ρόπαλου, έγινε η εξευγενισμένη τυραννία των πλεγμάτων.
15. «Πίσω από κάθε μεγάλο άντρα υπάρχει μια γυναίκα» Ίσως. Αλλά οπωσδήποτε πίσω από κάθε νευρωτικό, μαμόθρεφτο, αναποφάσιστο, ευνουχισμένο, κακομοίρη άντρα υπάρχει σίγουρα μια γυναίκα.
16. Η κοινωνιολογική έρευνα έχει αποδείξει πως το 85% των αποφάσεων της οικογένειας παίρνονται άμεσα ή έμμεσα από τις γυναίκες (κυρίως έμμεσα).
17. Αριστουργήματα μακιαβελικής πολιτικής. Μας υποβάλλετε την απόφασή σας και μετά (αν τα πράγματα δεν πάνε καλά) μας θεωρείτε υπεύθυνους για αυτή.
18. Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα…
19. Η φεμινιστική προπαγάνδα μας έχει ζαλίσει με την εικόνα της γυναίκας σκλάβας – που τρώει τα χέρια της στη μπουγάδα…
20. Και η εικόνα του άντρα υποζυγίου (του κουβαλητή) που δουλεύει για να χάνει η κυρία του στο κουμ-καν?
21. Φανερό είναι πως υπάρχουν αρκετές γυναίκες που δε σκοτώνονται για το νοικοκυριό. Ίσως να υπάρχουν κι άλλες που δεν παίζουν κουμ-καν. Αλλά άντρες μη κουβαλητές δεν υπάρχουν.
22. Και δε φτάνει που ζείτε επτά χρόνια περισσότερο από μας, είστε και προνομιούχες στον έρωτα.
23. Οι γυναίκες είναι ικανές για απεριόριστο αριθμό οργασμών την ημέρα – εσείς, κύριε, μπορείτε τρίπαξ?
24. Και με τη νέα σεξουαλική επανάσταση έχουν κατορθώσει να μας περάσουν όλη την ευθύνη για την ικανοποίησή τους.
25. Έτσι αν η κυρία είναι βραδυφλεγής, είσαι υποχρεωμένος να δουλεύεις δύο ώρες σαν χαμάλης – χρησιμοποιώντας όλες τις τεχνικές του Alex Comfort, των Masters και Johnson της Καμασούτρα και του Σουκιγιάκι για να χτυπήσουν κάποτε οι καμπάνες.
26. Αν δεν χτυπήσουν φταίει ο κωδωνοκρούστης. Ποτέ ο κώδων.
27. Και το τραγικότερο προνόμιο; Μια γυναίκα δεν είναι ποτέ ανίκανη (ή και αν κάποτε έτσι νοιώσει – δεν φαίνεται).
28. Α! Η τρομακτική τρωτότης του γυμνού άντρα – όπου μπορείτε με μια ματιά να προσμετρήσετε την ψυχική του κατάσταση!
29. Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα…
30. Λένε πως το ωραιότερο πράγμα στον κόσμο είναι να κάνεις το κέφι σου και να σε πληρώνουν για αυτό.
31. Υπάρχει πιο μεγάλο κέφι από τον έρωτα;
32. Αλλά ποιον πληρώνουν για αυτό; Όχι βέβαια τους άντρες . . .
33. Οι μεγάλες εταίρες είναι η κορυφαία στιγμή της γυναικείας παντοδυναμίας.
34. Γοήτευαν, γλεντούσαν, κυβερνούσαν, διάλεγαν τους εραστές τους και αποσπούσαν περιουσίες για να δίνουν αυτό που η φύση χαρίζει δωρεάν σε όλους.
35. Σαν να τιμολογούμε τον ήλιο ή το οξυγόνο.
36. Αλλά και οι ταπεινές πόρνες είναι απόδειξη δύναμης. Γιατί – ποιος πληρώνει ποιον; Αυτός που έχει ανάγκη.
37. Κι εσείς, κυρίες μου, δεν είχατε ποτέ ανάγκη. Ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης πάντα μεροληπτούσε για σας.
38. Κι έχουμε και το καθημερινό ξύρισμα…
39. Οι γυναίκες καταναλώνουν τετραπλάσιο εισόδημα από αυτό που παράγουν (μαζί με τα οικιακά). Κατ’ επέκταση οι άντρες απολαμβάνουν το ένα τέταρτο της δουλειάς τους (πού είσαι Μαρξ με την υπεραξία σου… Να δεις ποιος δουλεύει… ή μάλλον ποιος δουλεύει ποιον!!)
40. Δύο πράγματα μισούσα στη ζωή μου – το στρατιωτικό και την εργασία. Και μ’ έπιανε ζάλη όταν σκεφτόμουν πως το ωραίο φύλο – αυτονόητα – δεν είχε υποχρέωση ούτε για το ένα, ούτε για το άλλο.
41. Οι γυναίκες παραπονιούνται πως δεν πληρώνονται σαν άντρες. Έχετε δει όμως πολλές γυναίκες να εργάζονται «σαν άντρες».
42. Μια στατιστική αναφέρει πως οι γυναίκες απατούν τους άντρες σε μικρότερο ποσοστό (35% έναντι 48%).
43. Μια άλλη στατιστική όμως λέει πως οι γυναίκες λένε ψέματα σε μεγαλύτερο ποσοστό (58% έναντι 22%).
44. ‘Aρα η πρώτη στατιστική είναι ψευδής κατά 58%. ‘Aρα οι γυναίκες απατούν τους άντρες τους σε μεγαλύτερο ποσοστό.
45. ‘Aλλωστε απάτη δεν είναι να κοιμάσαι με κάποιον άλλο – απάτη είναι να λες ψέματα.
46. Παρατηρήστε τα ζευγάρια σε μια λουτρόπολη. Όσο περνάνε τα χρόνια ο μέσος άντρας ολισθαίνει βαθμιαία στο ρόλο του ταλαιπωρημένου, ηλικιωμένου, καρτερικού συνταξιούχου. Είναι γεμάτος παραίτηση, εγκαρτέρηση και υποταγή.
47. Ενώ όσο περνάνε τα χρόνια η μέση γυναίκα μεταμορφώνεται σε μέγαιρα. Απαιτητική, φωνακλού, υστερική, αυταρχική, καταπιεστική… πεθερά.
48. Όσο περνούν τα χρόνια το κάθε φύλο δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο.
49. Και το δικό μας πρόσωπο θέλει και καθημερινό ξύρισμα!
50. Αφού όμως οι γυναίκες είναι το ισχυρό φύλο, τότε τι χρειάζεται η απελευθέρωση της γυναίκας;
51. Η απελευθέρωση της γυναίκας είναι για τις γυναίκες η μεγαλύτερη παγίδα – και για μας η τελευταία ελπίδα.
52. Έτσι και ολοκληρωθεί, σωθήκαμε! Τι είναι το να πλύνεις τρία πιάτα, μπροστά στο να κουβαλάς όλες τις ευθύνες (και την ενοχή) του κόσμου?
53. Φαινομενικά η απελευθέρωση της γυναίκας θέλει να καταρρίψει την εξωτερική καταπίεση – ελπίζοντας πως θα συντηρήσει την εσωτερική.
54. Αλλά αυτό είναι λάθος. Το δίχτυ της ενοχής είναι αποκλειστικό όπλο του υποτιθέμενου αδύναμου. Μόλις δυναμώσουν θα το χάσουν. Και θα λυθούν τα νήματα που μας κινούν (ή μας δένουν).
55. Έτσι η «απελευθέρωση» της γυναίκας θα γίνει η απελευθέρωση του άντρα.
56. (Και θα πάψω επιτέλους να ανοίγω τις πόρτες και να κρατάω παλτά. Ποτέ δεν κατάλαβα το γιατί.)
57. Ζήτω λοιπόν η απελευθέρωση της γυναίκας! Μια δεκαετία αφού ολοκληρωθεί, θα δείτεποιος θα ζει επτά χρόνια παραπάνω.
58. Θα δείτε ποιος θα αισθάνεται ένοχος όταν (και οπότε) δεν υφίσταται ερωτική διέγερση.
59. Θα δείτε ποιος θα βγάζει χαρτζιλίκι κάνοντας το (κατά εξοχήν) κέφι του…
60. Φαλλοκράτες όλου του κόσμου ενωθείτε. Κρατήστε λίγο ακόμα τους φαλλούς σας (ξέρω πόσο δύσκολο είναι).
61. Αφήστε τις γυναίκες να μαίνονται κατά των φαλλών. Θα τους κάνουν έτσι είδος «ουσιώδες εν ανεπαρκεία»
62. Μόνον τότε οι φαλλοί πραγματικά θα κυβερνήσουν τον κόσμο!

Παναγία: Η μοιχαλίδα(;) που έγινε «Παρθένος»

Όπου υπάρχει καπνός, λένε, υπάρχει και φωτιά...

Φυσικά τα περί σύλληψης του Χριστού με την όσφρηση του κρίνου, από την Μαρία, δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά ένα ακόμα σενάριο χριστιανικής φαντασίας, το οποίο μπορεί να γίνει αποδεκτό μόνο από μικρά παιδιά, καθώς και οπαδούς τού «πίστευε και μη ερεύνα».

Τι ήταν όμως αυτό που οδήγησε τούς πρώτους χριστιανούς, στην επινόηση αυτού τού μύθου; Γιατί ντε και καλά η Μαρία έπρεπε να είναι «παρθένα» και πολύ περισσότερο, όταν τόσο ο Λουκάς, όσο κι ο Ματθαίος, αφήνουν να εννοηθεί ότι ο Ιησούς δεν είναι το μόνο παιδί που γέννησε η Μαρία*; («Και ενώ βρίσκονταν εκεί, συμπληρώθηκαν οι ημέρες για να γεννήσει· και γέννησε τον γιο της τον πρωτότοκο...», Λουκάς 2: 6-7 - «Και όταν ο Ιωσήφ σηκώθηκε από τον ύπνο, έκανε όπως τον πρόσταξε ο άγγελος του Κυρίου· και πήρε τη γυναίκα του. Και δεν τη γνώριζε, μέχρις ότου γέννησε τον πρωτότοκο γιο της· και αποκάλεσε το όνομά του Ιησού», Ματθαίος 1: 25-26). Μήπως ήθελαν να «κουκουλώσουν» κάτι;
(*εάν τα αδέλφια του Ιησού όπως αυτά περιγράφονται στα ευαγγέλια ήταν από προηγούμενο γάμο του Ιωσήφ, τότε αυτά θα έπρεπε να τον ακολουθούνε απαραίτητα για την απογραφή στο ταξίδι του στην Βηθλεέμ καθώς και να τα πάρει μαζί του κατά την φυγή στην Αίγυπτο!)

Τα «κουτσομπολιά» τής εποχής εκείνης, αναφέρουν ότι η Μαρία δεν ήταν και τόσο...πιστή σαν σύζυγος. Διάφορες πηγές, όπως το Ταλμούδ και ο φιλόσοφος Κέλσος, αναφέρουν ότι η Μαρία «παραστράτησε» και κατέστη έγκυος, τρώγοντας από ξένη «πορτοκαλιά». Το ποιος ήταν ο απατημένος και ποιος ο «επιβήτορας», δεν είναι σαφές και για να είμαστε ειλικρινείς είναι δύσκολο να τεκμηριωθεί ιστορικά. Σύμφωνα πάντως με την πιο διαδεδομένη άποψη, ο μαραγκός Ιωσήφ χώρισε την Μαρία και την έδιωξε, όταν έμαθε ότι «τού τα φορούσε» με κάποιον Εβραίο, ονόματι Παντέιρα. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο άντρας της δεν ονομάζονταν Ιωσήφ, αλλά Ιωάννης, ενώ όσον αφορά το «τρίτο πρόσωπο», γίνεται λόγος και για έναν Ρωμαίο στρατιώτη. Αυτή, γεμάτη ντροπή, αλλά και φόβο, καθώς ο μωσαϊκός νόμος ήταν ιδιαίτερα αυστηρός με την μοιχεία και τα νόθα παιδιά, περιπλανιόταν από δω κι από κει, μέχρι που γέννησε τον Ιησού. Οι εκδοχές της γέννησης, πολλές κι αυτές, που δεν είναι τού παρόντος.

Αιχμές και υπονοούμενα για την νόθα προέλευση του Ιησού βρίσκουμε και στην Αγία Γραφή (που σε κάποιες νεοελληνικές μεταφράσεις «εξαφανίζονται»):
«Ἔλεγεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ Ἰουδαίους· Ἐὰν ὑμεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ, ἀληθῶς μαθηταί μού ἐστε, καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς. ἀπεκρίθησαν αὐτῷ· Σπέρμα Ἀβραάμ ἐσμεν καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε· πῶς σὺ λέγεις ὅτι ἐλεύθεροι γενήσεσθε; ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας. ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα. ἐὰν οὖν ὁ υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε. οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε· ἀλλὰ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ὅτι ὁ λόγος ὁ ἐμὸς οὐ χωρεῖ ἐν ὑμῖν. ἐγὼ ὃ ἑώρακα παρὰ τῷ πατρὶ μου λαλῶ· καὶ ὑμεῖς οὖν ὃ ἑωράκατε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν ποιεῖτε. Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· Ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἀβραάμ ἐστι. λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραάμ ἦτε, τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ἐποιεῖτε. νῦν δὲ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ἄνθρωπον ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα, ἣν ἤκουσα παρὰ τοῦ Θεοῦ· τοῦτο Ἀβραὰμ οὐκ ἐποίησεν. ὑμεῖς ποιεῖτε τὰ ἔργα τοῦ πατρὸς ὑμῶν. εἶπον οὖν αὐτῷ· Ἡμεῖς ἐκ πορνείας οὐ γεγεννήμεθα· ἕνα πατέρα ἔχομεν, τὸν Θεόν».
Κατά Ιωάννην, 8: 31-41

Μετάφραση:
«Στους Iουδαίους, λοιπόν, που είχαν πιστέψει σ' αυτόν, έλεγε ο Iησούς: Aν εσείς μείνετε σταθεροί στον λόγο μου, θα είστε πραγματικά μαθητές μου, και θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει. Tου απάντησαν: Eμείς είμαστε απόγονοι του Aβραάμ και δεν έχουμε γίνει ποτέ δούλοι κανενός, πώς λοιπόν λες εσύ ότι θα γίνουμε ελεύθεροι; O Iησούς τους αποκρίθηκε: H αλήθεια είναι, και σας το τονίζω, πως ο καθένας που αμαρτάνει, είναι δούλος της αμαρτίας. Kι ο δούλος δε μένει στο σπίτι μόνιμα, ο γιος όμως μένει μόνιμα. Aν, λοιπόν, σας ελευθερώσει ο Γιος, τότε θα είστε πραγματικά ελεύθεροι. Tο ξέρω πως είστε απόγονοι του Aβραάμ. Όμως θέλετε να με σκοτώσετε, γιατί η δική μου διδαχή δε βρίσκει χώρο μέσα σας. Eγώ μιλώ για ό,τι είδα κοντά στον Πατέρα μου, κι εσείς λοιπόν κάνετε ό,τι είδατε κοντά στον δικό σας πατέρα. Aποκρίθηκαν εκείνοι και του είπαν: O πατέρας μας είναι ο Aβραάμ. Tους λέει ο Iησούς: Aν ήσασταν παιδιά του Aβραάμ, θα κάνατε τα έργα του Aβραάμ. Tώρα όμως θέλετε να με σκοτώσετε, έναν άνθρωπο που σας έχω πει την αλήθεια, την οποία άκουσα από τον Θεό. Aυτό ο Aβραάμ δεν το έκανε. Eσείς κάνετε τα έργα του δικού σας πατέρα. Tου είπαν τότε: Eμείς δεν έχουμε γεννηθεί από πορνεία. Έναν πατέρα έχουμε: τον Θεό».

Είναι περιττό να ειπωθεί βέβαια, πως ο Ιησούς αφήνει ασχολίαστη αυτή τη μομφή και συνεχίζει την «διδασκαλία» του, σαν να μην την άκουσε.
Ή
σε μια άλλη περίπτωση του απαντούν ανάλογα: «απεκρίθησαν και είπον αυτώ. εν αμαρτίαις συ εγεννήθης όλος, και συ διδάσκεις ημάς; Και εξέβαλον αυτόν έξω» (τον πέταξαν έξω) [Ιωάν Θ΄34].
Οι χριστιανοί, θέλοντας να «καθαρίσουν» το λερωμένο όνομα τής μητέρας του Ιησού, επινόησαν την ιστορία τής παρθενικής σύλληψης, ή για να είμαστε πιο ακριβείς, την «δανείστηκαν» από παλαιότερους παγανιστικούς μύθους (Διόνυσος, Μίθρας, Όσιρις κ.α.). Τα περί παρθενίας της Μαρίας ακόμη και μετά τον τοκετό, τα μαθαίνουμε από το απόκρυφο ευαγγέλιο «Πρωτευαγγέλιον τού Ιακώβου», ενώ είναι απορίας άξιον, ότι κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται σε κανένα από τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης!

Η ιδέα ότι η Μαρία ήταν μοιχαλίδα ποτέ δεν εξαλείφθηκε τελείως στην χριστιανική μυθολογία. Αντί τής πλήρους εξαλείψεως, ο χαρακτήρας τής Μαρία διαχωρίστηκε στα δύο: Την Μαρία (Μαριάμ) την μητέρα του Ιησού, που επιστεύετο ότι ήταν παρθένος, και την Μαρία Μαγδαληνή, που επιστεύετο ότι ήταν μια γυναίκα ανήθικης υπόληψης. Σύμφωνα με τον Εβραίο ερευνητή Hayyim ben Yehoshua (Περί Ιησού Χριστού αυστηρώς επιστημονικά - Απορρίπτοντας ιεραποστόλους), η ιδέα ότι ο χαρακτήρας τής Μαρίας Μαγδαληνής προέρχεται επίσης από την Μαρία την μητέρα τού Ιησού, επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι το παράξενο όνομα «Μαγδαληνή» μοιάζει καθαρά με τον αραμαϊκό όρο «μγάδλα νσάγια» που σημαίνει «κομμώτρια γυναικών». Υπήρχε η πεποίθηση ότι η μάνα του Ιησού ήταν η «Μιριάμ, η κομμώτρια γυναικών». Επειδή όμως οι χριστιανοί δεν γνώριζαν τι σήμαινε το όνομα «Μαγδαληνή», αργότερα είκαζαν ότι σήμαινε αυτήν που καταγόταν από τα Μάγδαλα στα δυτικά της λίμνης Κιννέρετ (Γεννησαρέτ). Η ιδέα τών δύο Μαριών ταίριαζε καλά με τον παγανιστικό τρόπο σκέπτεσθαι. Το απείκασμα του Ιησού που συνοδευόταν από δύο Μαρίες μάς υπενθυμίζει κτυπητά τον Διόνυσο που συνοδευόταν από την Δήμητρα και την Περσεφόνη.

Όλα αυτά όμως ήταν «ψιλά γράμματα» για τούς «πατέρες» της Εκκλησίας, αν και τούς πήρε κάπου τέσσερις αιώνες να παραμερίσουν τον μισογυνισμό τους και να ανακηρύξουν την Μαρία ως «Παναγία και Υπεραγία Θεοτόκο» στην Γ' Οικουμενική Σύνοδο τής Εφέσου (431 μ.Χ.). Μέχρι τότε η «Μεγαλόχαρη» βρίσκονταν σε γενική ανυποληψία. Ας όψεται όμως η ανάγκη τής ανεύρεσης μιας γυναικείας θεότητας, που μέχρι τότε απουσίαζε από τον Χριστιανισμό, καθώς μέσα στον γενικό αχταρμά του, υπήρχε ένας Θεός απροσδιορίστου φύλου, ένας άντρας (Χριστός) και κάτι...ουδέτερο (Άγιο Πνεύμα). Δεν υπήρχε όμως γυναίκα, σε αντίθεση με τις περισσότερες θρησκείες. Με λίγα λόγια, έγινε η ανάγκη φιλότιμο...

Διαστημικός καιρός

Ο όρος «διαστημικός καιρός» περιγράφει διάφορες μεταβολές που συμβαίνουν στον Ήλιο μας και έχουν επιπτώσεις στην ροή και την ταχύτητα του ηλιακού ανέμου, στην μαγνητόσφαιρα, την ιονόσφαιρα και την θερμόσφαιρα της γης.

Τα φαινόμενα αυτά επιδρούν στην απόδοση και την αντοχή μιας μεγάλης ποικιλίας τεχνολογικών συστημάτων που κατασκευάζονται από τον άνθρωπο τόσο στο διαστημικό όσο και στο γήινο περιβάλλον και μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ανθρώπινη υγεία και ασφάλεια.

Ο διαστημικός  καιρός επιδεικνύει την δική του κλιματολογία που μεταβάλλεται σε χρονικά διαστήματα που εκτείνονται από μια ημέρα (χρόνος περιστροφής της γης γύρω από τον άξονά της) μέχρι 11 χρόνια (χρόνος μεταξύ δύο  μεγίστων της ηλιακής δραστηριότητας) ή ακόμη και περισσότερο.

Αν και υπάρχει συσχέτιση και με αστροφυσικά φαινόμενα εκτός του ηλιακού μας συστήματος, η βασική πηγή του διαστημικού καιρού είναι ο ήλιος.

(Φωτο1) Δεξιά με μπλε χρώμα η γη και το μαγνητικό της πεδίο συμπιεσμένο από την μεριά του ήλιου, αριστερά με το κόκκινο χρώμα ο ήλιος με μια έκλαμψη (μαγνητικό τόξο). (H αναπαράσταση δεν είναι «υπό κλίμακα» -η ακτίνα του ήλιου είναι περίπου 100 φορές μεγαλύτερη από αυτή της γης)

Σχηματικά θα γράφαμε ότι μια Ηλιακή ή Γεωμαγνητική καταιγίδα προκύπτει από την  αλληλεπίδραση μεγάλων ποσοτήτων φορτισμένων σωματιδίων που εκτοξεύονται από εκρήξεις στο ήλιο (πλάσμα) με το μαγνητικό πεδίο της γης.

Το περιβάλλον του Ήλιου

Στον ήλιο συμβαίνει πυρηνική αντίδραση σύντηξης, υδρογόνο συντήκεται και παράγεται ήλιο.

Στις θερμοκρασίες αυτές (15 εκατομμύρια βαθμοί κελσίου στον πυρήνα του ήλιου) και τις πιέσεις αυτές 340 δις ατμόσφαιρες στον πυρήνα, τα ηλεκτρόνια αποσπούνται από τα άτομα και η ύλη βρίσκεται σε ιονισμένη κατάσταση, ηλεκτρόνια με αρνητικό φορτίο και πυρήνες με θετικό φορτίο. Η κατάσταση αυτή λέγεται  πλάσμα.

Ο Ήλιος αποτελεί μια συνεχή πηγή ηλεκτρομαγνητικής  ακτινοβολίας στο οπτικό και το υπέρυθρο τμήμα του φάσματος. Κατά την διάρκεια ηλιακών καταιγίδων υπάρχει μεταβλητότητα και σε άλλα τμήματα του φάσματος  (EUV, ακτίνες Χ, ραδιοφωνικά μήκη κύματος κλπ). Σε αυτές τις περιόδους είναι περισσότερο πιθανό να παραχθούν ηλιακά σωματίδια υψηλής ενέργειας (SEP, solar energetic particles) ενώ η ταχύτητα και η πυκνότητα του ηλιακού ανέμου που αποτελεί τμήμα της ηλιακής κορόνας (η ηλιακή κορόνα αποτελεί την «ατμόσφαιρα » του ήλιου) μπορεί να αυξηθεί σημαντικά και να εκδηλωθούν οι λεγόμενες εκρήξεις μάζας κορόνας (CME’s, coronal mass ejections) αλλά και περιοχές αλληλεπίδρασης ρευμάτων (SIR’s, stream interaction regions).

Με έμμεσους και άμεσους τρόπους η ιονίζουσα αυτή ακτινοβολία, τα φορτισμένα σωματίδια, το πλάσμα κλπ αλληλεπιδρούν με την μαγνητόσφαιρα και την ιονόσφαιρα της γης με αποτέλεσμα μια πληθώρα φαινομένων σε ηλεκτρομηχανικά συστήματα. Η διεύθυνση του διαπλανητικού μαγνητικού πεδίου (IMF, interplanetary magnetic field) στον ηλιακό άνεμο ελέγχει ουσιαστικά τον βαθμό που οι CMEs και SIRs επιδρούν στο γήινο σύστημα μαγνητόσφαιρα-ιονόσφαιρα και προκαλούν διαταραχές που ονομάζονται γεωμαγνητικές καταιγίδες. Όταν το IMF έχει συνιστώσα με κατεύθυνση νότια, το φαινόμενο της μαγνητικής σύνδεσης (magnetic merging) μεταξύ του IMF και του μαγνητικού πεδίου της γης επισυμβαίνει στο κομμάτι της γήινης μαγνητόσφαιρας που βρίσκεται στην μεριά της ημέρας και επιτρέπει να γίνει εισροή ενέργειας από τον ηλιακό άνεμο στην μαγνητόσφαιρα. Μόνο στην περίπτωση αυτή το ηλιακό συμβάν είναι γεωενεργό (geo effective).

Όταν συμβαίνει ένα γεωενεργό συμβάν, η ενέργεια που αφαιρείται από τον ηλιακό άνεμο μεταφέρεται στο κομμάτι της γήινης μαγνητόσφαιρας που βρίσκεται στην μεριά της νύχτας και προσωρινά αποθηκεύεται στην ουρά της μαγνητόσφαιρας. Όταν η αποθηκευμένη ενέργεια ξεπεράσει κάποια τιμή κατωφλίου απελευθερώνεται με εκρηκτικό τρόπο με το φαινόμενο της μαγνητικής αποσύνδεσης και κάποια τμήμα της ενέργειας αυτής κατευθύνεται προς τη γη. Οι κύκλοι αποθήκευσης-αποδέσμευσης ενέργειας που περιγράψαμε παραπάνω λέγονται υποκαταιγίδες και η τυπική διάρκεια καθεμιάς είναι περίπου 2 ώρες.

Οι κύκλοι αυτοί επαναλαμβάνονται όσο εισέρχεται ενέργεια από τον ηλιακό άνεμο στην μαγνητόσφαιρα της γης. Συνεπώς, σχηματικά μιλώντας, μια γεωμαγνητική καταιγίδα δεν είναι ένα συνεχές φαινόμενο αλλά αποτελείται από μια σειρά «παλμών» (υποκαταιγίδες).

(Φωτο 2): Η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη ηλιακή έκλαμψη συνέβη στις 2 Απριλίου 2001. Ευτυχώς δεν ήταν «γεωενεργή» (δεν «πέτυχε» την γη μας). Η έκλαμψη αυτή ήταν ισχυρότερη από την έκλαμψη που δημιούργησε το συμβάν Κάρινγκτον το 1859 (βλέπε παρακάτω).

Το περιβάλλον της γης

Το μαγνητικό πεδίο της γης δημιουργεί την μαγνητόσφαιρα της γης (περιοχή δράσης του). Το μαγνητικό πεδίο της γης δημιουργείται από συνεισφορές από τον πυρήνα της γης, την λιθόσφαιρα (υπέδαφος και άνω μανδύας), την ιονόσφαιρα, την μαγνητόσφαιρα και από διάφορα ηλεκτρικά ρεύματα σε σύζευξη με την ιονόσφαιρα και την μαγνητόσφαιρα (FAC’s, field aligned currents).

Σε μια πρώτη προσέγγιση το γεωμαγνητικό πεδίο μοιάζει με αυτό ενός ραβδόμορφου μαγνήτη με μια απόκλιση 11 μοιρών από τους γεωγραφικούς πόλους.

Το πεδίο του πυρήνα δημιουργείται από δράση δυναμό στην οποία ο πλούσιος σε σίδηρο ρευστός πυρήνας  αναμειγνύεται  ως αποτέλεσμα πηγών θερμότητας που περιέχει. Αυτή η μεταφορά θερμότητας ρευστών διαμέσου υπαρχόντων δυναμικών μαγνητικών γραμμών δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα που με τη σειρά τους δημιουργούν επιπρόσθετα μαγνητικά πεδία και κάποια στιγμή οι απώλειες διάχυσης εξισορροπούν την δημιουργία νέων πεδίων. Η δυναμική της δημιουργίας νέων πεδίων και διάχυσης δημιουργούν ένα χωρικά και χρονικά περίπλοκο μαγνητικό πεδίο στην γη αλλά και στο διάστημα.

Το γήινο μαγνητικό πεδίο που μετρά κάποιος πάνω στην επιφάνεια της γης (αυτή την περίοδο είναι της τάξης των 25-65 μΤ) κατά 90% οφείλεται στον πυρήνα και όχι μόνο μεταβάλλεται χρονικά αλλά  συμβαίνουν και αναστροφές πολικότητας (κάθε 200.000-300.000 χρόνια, μια αναστροφή διαρκεί μερικές χιλιάδες χρόνια για να ολοκληρωθούν από τη στιγμή που θα ξεκινήσει). Ένα 5% του μαγνητικού πεδίου τη γης οφείλεται στην συνεισφορά από την λιθόσφαιρα (ορυκτά πλούσια σε μαγνητικά υλικά) και το υπόλοιπο 5% οφείλεται στους υπόλοιπους «εξωτερικούς» παράγοντες (ιονοσφαιρκά, μαγνητοσφαιρικά φαινόμενα και FAC’s) που επηρεάζονται από την ηλιακή δραστηριότητα.

Αυτά ακριβώς τα τελευταία  αντανακλούν την μεταβλητότητα του διαστημικού καιρού. Βίαιες μεταβολές αυτών των εξωτερικών μαγνητικών πεδίων, από τον νόμο της επαγωγής, δημιουργούν τα λεγόμενα γεωμαγνητικά επαγώμενα ρεύματα  (GIC’s, geomagnetically induced currents), στο υπέδαφος που εισέρχονται στα διάφορα  γειωμένα δίκτυα (ηλεκτρισμού, αγωγών πετρελαίου ή φυσικού αερίου ή σιδηροδρόμων κλπ) και δημιουργούν καταστροφές. Οι γεωμαγνητικές καταιγίδες μπορούν να προκαλέσουν μέχρι και 10% μεταβολές στο συνολικό μαγνητικό πεδίο της γης.

Οι γεωμαγνητικές καταιγίδες επηρεάζουν:

* Τα ηλεκτρικά δίκτυα (αλλά και τα δίκτυα αγωγών πετρελαίου, φυσικού αερίου). Να σημειώσουμε εδώ ότι τα σύγχρονα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης βασίζονται στον ηλεκτρισμό. Γενικά ο ηλεκτρισμός αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της καθημερινής μας ζωής.

* Τους δορυφόρους

* Την ασφάλεια αεροσκαφών, επιβατών και πληρωμάτων

* Τα συστήματα πλοήγησης (επίγεια και εναέρια)

* Τα Δορυφορικά Συστήματα Πλοήγησης (GPS, Galileo)

* Τα Επίγεια Συστήματα κινητής τηλεφωνίας

* Τα Συστήματα Επικοινωνίας Εκτάκτων Περιστάσεων Υψηλών Συχνοτήτων

* Συστήματα Μετάδοσης Ραδιοφώνου και Τηλεόρασης

Η σφοδρότερη καταγεγραμμένη γεωμαγνητική καταιγίδα είναι το λεγόμενο συμβάν Κάρινγκτον (Carrington event). Ονομάστηκε έτσι  προς τιμή του διακεκριμένου βρετανού αστρονόμου Richard Carrington που παρατήρησε την ηλιακή έκλαμψη το 1859, μια μέρα πριν το συμβάν, στις 1 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με καταγεγραμμένες μαρτυρίες της εποχής στον τύπο, το πολικό σέλας ήταν εμφανές σχεδόν σε ολόκληρη τη γη, (ξύλινοι) στύλοι τηλεγράφου έπιασαν φωτιά, χειριστές τηλεγράφου έπαθαν ηλεκτροπληξία.

Στα χρόνια εκείνα ο ηλεκτρισμός ήταν γνωστός μόνο στους επιστήμονες και τηλεπικοινωνίες δεν υπήρχαν (εκτός του τηλέγραφου). Άλλη σημαντική γεωμαγνητική καταιγίδα στην σύγχρονη εποχή έγινε το 1989 (13-14 Μαρτίου) κατά την οποία μέσα σε μόλις 90 δευτερόλεπτα υπήρξε μπλακάουτ στον Καναδά (περιοχή Κεμπέκ) όπου παρέμειναν χωρίς ηλεκτρισμό 6 εκατομμύρια άνθρωποι για πολλές ώρες με θερμοκρασίες την νύχτα που έφταναν αρκετούς βαθμούς Κελσίου υπό το μηδέν, καταστροφή μεγάλων μετασχηματιστών σε αρκετές χώρες και κίνδυνο γενικευμένου μπλακάουτ σε όλη την ανατολική ακτή της Β. Αμερικής (που δεν συνέβη καθαρά από τύχη).

Η σφοδρότητα των καταιγίδων αυτών μετριέται με κάποιους  κατάλληλους δείκτες (όπως λόγου χάριν η σφοδρότητα των ανέμων μετριέται για παράδειγμα στην κλίμακα μποφόρ). Ένας από αυτούς τους δείκτες είναι και ο λεγόμενος δείκτης Dst. Δεν θα αναφέρουμε τον ακριβή ορισμό του δείκτη αυτού διότι είναι αρκετά πολύπλοκος και δεν ενδιαφέρει ένα γενικό κοινό, χονδρικά μετρά την ροή των φορτισμένων σωματιδίων από τον ήλιο που εισέρχονται στην μαγνητόσφαιρα της γης από την περιοχή του Ισημερινού. Θα γράψουμε μόνο ότι στην γεωμαγνητική καταιγίδα του 1989 ο δείκτης αυτός υπολογίσθηκε με χρήση διάφορων μετρήσεων στην τιμή -589 ενώ στην περίπτωση του συμβάντος Κάρινγκτον εκτιμάται (διότι δεν υπήρχαν μετρήσεις τότε για χρησιμοποιηθούν ως βάση για ακριβείς υπολογισμούς) ότι η τιμή του θα πρέπει να ήταν στην περιοχή του -1600! Παραθέτουμε σε λίστα τις τιμές του δείκτη Dst για τις 5 ισχυρότερες καταγεγραμμένες γεωμαγνητικές καταιγίδες:

1) Dst = -1600, συμβάν Κάρινγκτον, 2 Σεπτεμβρίου 1859

2) Dst = -900, 14-15 Μαϊου 1921

3) Dst = -589, 13 Μαρτίου 1989

4) Dst = -472, 20 Νοεμβρίου 2003

5) Dst = -401, 30 Οκτωβρίου 2003

Η τιμή του δείκτη Dst εξαρτάται προφανώς από το μέγεθος της ηλιακής έκρηξης αλλά και από το «πόσο καλά πέτυχε τη γη» (αν και σε ποιο βαθμό ήταν γεωενεργή). Σύμφωνα με μελέτη της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών το 2008, εάν συμβεί αντίστοιχο συμβάν σήμερα με την καταιγίδα του 1921 (και όχι με το συμβάν Κάρινγκτον), θα επηρεασθούν 130 εκατομμύρια κάτοικοι των ΗΠΑ, το κόστος των ζημιών μόνο στο ηλεκτρικό δίκτυο θα ανέλθει σε 2 τρις δολάρια μόνο για το πρώτο έτος και το δίκτυο για να επανέλθει στην προ-συμβάντος λειτουργία θα χρειασθεί 10 χρόνια (συγκριτικά να αναφέρουμε ότι ο τυφώνας Κατρίνα προξένησε ζημιές ύψους περίπου 80 δις δολαρίων «μόνο»).

Επιπτώσεις στα δίκτυα ηλεκτρισμού

Βίαιες μεταβολές του γεωμαγνητικού πεδίου σε χρόνους από λίγα δευτερόλεπτα μέχρι λίγα λεπτά λόγω διαστημικού καιρού, επάγουν ηλεκτρικά πεδία στην επιφάνεια της γης. Τα πεδία αυτά επάγουν ρεύματα (τα GIC’s που αναφέραμε παραπάνω) στο ηλεκτρικό δίκτυο (και σε άλλους γειωμένους αγωγούς). Η υψηλότερη τιμή GIC που έχει μετρηθεί ποτέ ήταν το 2004 στην Σουηδία και η τιμή ήταν σχεδόν 300 Α. Τα ρεύματα αυτά μπορούν να δημιουργήσουν αστάθειες στο σύστημα μεταφοράς  και βλάβες στους Μ/Σ. Η ένταση του ηλεκτρικού πεδίου  (σε V/km) εξαρτάται από την αγωγιμότητα του υπεδάφους.

Για παράδειγμα  στο Ην. Βασίλειο το ηλεκτρικό πεδίο σε μια γεωμαγνητική καταιγίδα μπορεί εύκολα να φτάσει στα 5-10 V/km (από 0.1 V/km κατά τη διάρκεια της ηρεμίας). Γενικά, όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση μεταξύ των σημείων γείωσης, τόσο μεγαλύτερα θα είναι τα  GIC που θα αναπτυχθούν. Από θέμα αρχής, τα GIC’s θα μπορούσαν να υπολογισθούν με ικανοποιητική ακρίβεια αν συνυπολογίσει κανείς όλες τις γραμμές και τις αντιστάσεις γείωσης του δικτύου και την «τοπική» αντίσταση του υπεδάφους (με χρήση νόμων Ohm & Kirchoff).

Το επαγώμενο γεωηλεκτρικό πεδίο μεταβάλλεται με συχνότητα περί το 0.1 Hz, πολύ μικρότερη των 50 Hz (συχνότητα λειτουργίας δικτύου).

Έτσι τα GIC’s εμφανίζονται ως οιονεί συνεχή ρεύματα σε υπέρθεση με το εναλλασσόμενο ρεύμα του δικτύου. Αυτά τα οιονεί συνεχή ρεύματα μαγνητίζουν τον πυρήνα του μετασχηματιστή (Μ/Σ) στην μια πολικότητα και μπορούν να προκαλέσουν μαγνητικό κορεσμό του πυρήνα ημίσεως κύκλου της εναλλασσόμενης τάσης. Αυτός ο κορεσμός ημίσως κύκλου δημιουργεί κορυφώσεις του ρεύματος μαγνήτισης από το δίκτυο.

Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα αυτού του κορεσμού ημίσεως κύκλου είναι ότι όταν ο πυρήνας φτάνει στον κόρο, η βασική μαγνητική ροή δεν περιορίζεται εντός του πυρήνα αλλά μπορεί να διαφύγει και να δημιουργήσει ταχεία θέρμανση, δημιουργία αερίων στα λάδια μόνωσης με τελικά αποτελέσματα που ποικίλουν από την ενεργοποίηση των ρελέδων ασφαλείας, την διακοπή λειτουργίας μέχρι σοβαρές θερμικές βλάβες (καταστροφή μόνωσης) ή και ολική καταστροφή του Μ/Σ.

Τα προβλήματα όμως δεν περιορίζονται εδώ: Ακόμη και εάν δεν παρουσιαστεί άμεση βλάβη, η απόδοση του Μ/Σ μπορεί να εκφυλισθεί και να παρουσιαστούν βλάβες αργότερα από άσχετη αιτία. Τα φαινόμενα είναι συσσωρευτικά στην πάροδο του χρόνου. Λιγότερο σοβαρά προβλήματα που μπορούν να εμφανισθούν στο δίκτυο δημιουργούνται από αστάθειες τάσης. Απαιτείται άεργη ισχύς (reactive power, χονδρικά στο εναλλασσόμενο ρεύμα άεργη είναι η ισχύς που «αποθηκεύεται» στα μη ωμικά στοιχεία όπως πηνία και πυκνωτές) για να διατηρηθεί η τάση στο δίκτυο. Υπό συνθήκες κόρου ημίσεως κύκλου οι Μ/Σ καταναλώνουν περισσότερη άεργη ισχύ από ότι σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας. Εάν η αύξηση σε απαιτήσεις αέργου ισχύος αυξηθεί πολύ μπορεί να προκληθεί κατάρρευση τάσης που να οδηγήσει σε τοπικό ή ολικό μπλακάουτ.

Μέθοδοι αντιμετώπισης:

Άμεσα: Αύξηση αποθεμάτων ενεργού και αέργου ισχύος.

Τοποθέτηση μηχανισμών-συσκευών που μπλοκάρουν τα GIC’s

Αύξηση αποθεμάτων ανταλλακτικών και Μ/Σ σε εφεδρεία (αποθήκευση)

Σχέδια  μεταφοράς Μ/Σ σε περιοχές που ίσως χρειαστεί αντικατάσταση.

Για παράδειγμα στο Ην. Βασίλειο έχουν αυξηθεί τα αποθέματα βασικών ανταλλακτικών Μ/Σ, (σε μερικές κατηγορίες κρίσιμων ανταλλακτικών τα αποθέματα έχουν διπλασιαστεί), έχει αυξηθεί το πλήθος των Μ/Σ 400kV σε εφεδρεία (από 3 σε 7) και έχει υπολογισθεί ότι χρειάζονται 2-3 μήνες  για την αντικατάσταση ενός  Μ/Σ 400kV όταν υπάρχει Μ/Σ σε απόθεμα (δεν χρειάζεται να παραγγελθεί καινούργιος σε κάποιον κατασκευαστή—Αν χρειασθεί νέα παραγγελία η αντικατάσταση διαρκεί 1-2 χρόνια). Σε άσκηση η συντομότερη αντικατάσταση έγινε σε χρόνο 4 εβδομάδων (τοπικό ρεκόρ).

Μεσο-μακροπρόθεσμα μέτρα

Βελτίωση μεθόδων πρόγνωσης διαστημικού καιρού

Σύστημα Εξομοίωσης επιπτώσεων στο δίκτυο μιας γεωμαγνητικής καταιγίδας.

Μετρήσεις γεωηλεκτρικού πεδίου (στην Ελλάδα δεν υπάρχουν).

Ύπαρξη εναλλακτικών μεθόδων συγχρονισμού των μονάδων παραγωγής σε περίπτωση που διακοπεί η λειτουργία του GPS από γεωμαγνητική καταιγίδα.

Όσον αφορά τη χώρα μας, η  κρατούσα άποψη (που δεν στηριζόταν πουθενά) ήταν πως δεν υπάρχουν επιπτώσεις διότι βρίσκεται σε μεσαίο γεωγραφικό πλάτος. Όμως σύμφωνα με έρευνα του γράφοντος που περιλαμβάνει και στατιστικές μελέτες από δεδομένα της περιόδου 1989-2010, υπάρχουν άμεσες επιπτώσεις στους μεγάλους (150 kV και 400kV) Μ/Σ του εθνικού δικτύου μεταφοράς από γεωμαγνητικές καταιγίδες.

Αυτό κατέστη φανερό παρατηρώντας εάν σε ημέρες γεωμαγνητικής καταιγίδας εμφανίστηκαν βλάβες σε Μ/Σ σαν αυτές που περιγράψαμε πιο πάνω ότι προκαλούν τα GIC’s. Μετά από μελέτη περιπτώσεων και αναφορών βλαβών θα μπορούσαμε να συνοψίσουμε κάποια από τα αποτελέσματα και να πούμε ότι κατά την περίοδο μελέτης υπήρξαν 43 μέρες καταιγίδας συνολικά και στις 14 εξ αυτών εμφανίστηκε βλάβη από GIC’s σε κάποιο M/Σ εντός του ηπειρωτικού Ελλαδικού χώρου.

Για τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα: Το μέγιστο του πλήθους των βλαβών συμβαίνει μισό ηλιακό κύκλο (δηλαδή 5-6 χρόνια) μετά το μέγιστο της ηλιακής δραστηριότητας.

Η έρευνα βέβαια παρέχει μεταξύ άλλων και συγκεκριμένα μοντέλα πρόγνωσης που αποκτήθηκαν χρησιμοποιώντας διάφορα μαθηματικά και στατιστικά εργαλεία.

Η έρευνα διεξάγεται με την συμβολή του ΑΔΜΗΕ (παλιά Μεταφορά, θυγατρική της ΔΕΗ που διαχειρίζεται το εθνικό δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας), του ΙΓΜΕ (Γεωμαγνητικό Παρατηρητήριο Πεντέλης), της NASA, της NOAA, της ESA, του αστεροσκοπείου Paranal στην έρημο Ατακάμα στην Β. Χιλή που ανήκει στο ESO (European Southern Observatory) που διαθέτει και το VLT, το μεγαλύτερο οπτικό τηλεσκόπιο στον κόσμο) κλπ.

Εγκεφαλικά κύματα

Μηχάνημα μετατρέπει τις σκέψεις σε εγκεφαλικά κύματα. Λένε!!

Ότι μπορούν να διαβάσουν τις σκέψεις μας σαν ανοιχτό βιβλίο, είναι γεγονός πέραν πάσης αμφιβολίας. Αλλά φυσικά δεν είναι δυνατόν να το κοινοποιήσουν δημόσια. Όλα αυτά που αναφέρει το άρθρο είναι πολύ παλιά ιστορία, αυτά που γίνονται είναι έτη φωτός μακριά από τα “επιτεύγματα” της επιστήμης. Όμως “οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ” ξέρουν και όλοι εμείς οι υπόλοιποι μόνο να μειδιάσουμε μπορούμε με τέτοιες όψιμες  “ανακαλύψεις” της επιστήμης, όπως το άρθρο πιο κάτω.

[Οι νευροεπιστήμονες έκαναν ένα σημαντικό βήμα για το «διάβασμα» του ανθρώπινου νου, με απώτερο στόχο να «ακούσουν» και να αποκωδικοποιήσουν τις σκέψεις, μέσω της παρακολούθησης των εγκεφαλικών κυμάτων που αντιστοιχούν στη σιωπηλή ομιλία -ή τον διάλογο- που λαμβάνει χώρα συνεχώς μέσα στο μυαλό του ανθρώπου.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Μπράιαν Πέισλι και τον καθηγητή ψυχολογίας και νευροεπιστήμης Ρόμπερτ Νάιτ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό βιολογίας «PLoS Biology», σύμφωνα με το BBC, το «Nature», το «New Scientist» και το «Scientific American» μπόρεσαν να «μεταφράσουν» σε λέξεις τα ηλεκτρικά εγκεφαλικά κύματα που αντιστοιχούν στα λόγια.

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι στο μέλλον η νέα τεχνική -πιθανώς μέσω ειδικών εμφυτευμάτων στον εγκέφαλο και προσθετικών συσκευών- θα επιτρέψει σε ασθενείς που βρίσκονται σε κώμα ή πάσχουν από σοβαρές διαταραχές του λόγου λόγω εγκεφαλικού ή άλλης πάθησης, να επικοινωνήσουν με τους γύρω τους.

Το νέο επίτευγμα εντάσσεται σε μια σειρά προόδων που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια από τη νευροεπιστήμη και σταδιακά οδηγούν στην πραγματοποίηση του μεγάλου ονείρου (ή εφιάλτη): το διάβασμα της σκέψης. Η νέα μελέτη εστιάστηκε στον ακουστικό φλοιό του εγκεφάλου και ειδικότερα στην περιοχή όπου γίνεται η επεξεργασία των ήχων και επιτρέπει στους ανθρώπους να καταλαβαίνουν τι ακούνε. Οι ερευνητές αρχικά παρακολούθησαν τα εγκεφαλικά κύματα 15 ασθενών, όταν αυτοί άκουγαν διάφορες συνομιλίες.

Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν έναν υπολογιστή για να ξεδιαλύνουν, μέσα από το χάος των ακουστικών/ηλεκτρικών ερεθισμάτων/σημάτων, ποιες ηχητικές συχνότητες των λέξεων αντιστοιχούσαν σε ποια σήματα του εγκεφάλου. Έπειτα κατάφεραν να συσχετίσουν τις λέξεις με συγκεκριμένα κύματα/σήματα στον εγκέφαλο.

Τελικά οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα υπολογιστικό μοντέλο (αλγόριθμο), το οποίο μπορεί να «ακούσει» το νου και να «μαντέψει» μερικές -και ασφαλώς όχι όλες- από τις λέξεις που έχει πει ένας άνθρωπος. Όπως πάντως επεσήμαναν οι ερευνητές, μέχρι στιγμής η έρευνα βασίζεται σε ήχους (λέξεις) που ένας άνθρωπος ακούει στην πραγματικότητα στο περιβάλλον του, από όπου μετά προκύπτει η πρόβλεψη για το τι μπορεί να έχει πει.

Όμως η πρόβλεψη απολύτως φανταστικών συνομιλιών που λαμβάνουν χώρα στο νου, δεν είναι το ίδιο εύκολη, όχι όμως αδύνατη, καθώς οι επιστήμονες, όπως είπαν, έχουν ενδείξεις ότι το πραγματικό και το φανταστικό άκουσμα ενός ήχου ενεργοποιούν παρόμοιες περιοχές του εγκεφάλου. Ο εγκέφαλος φαίνεται πως διασπά τα λόγια που ακούει -αλλά και αυτά που σκέφτεται- σε επιμέρους συχνότητες, συνήθως στη γκάμα από 1 έως 8.000 Hertz. Σύμφωνα με τους ερευνητές, με αυτόν τον τρόπο, για παράδειγμα, ένας μουσικός ακόμα και κουφός -όπως ο Μπετόβεν- μπορεί να φανταστεί και να «ακούσει» στο μυαλό του ένα μουσικό κομμάτι.

Η τεχνική βρίσκεται στο αρχικό στάδιό της (χα) και έχει μεγάλα περιθώρια τελειοποίησης. Μια σημαντική δυσκολία είναι να δημιουργηθεί μια μικρού μεγέθους ασύρματη φορητή συσκευή, την οποία να μπορεί να χρησιμοποιήσει στην καθημερινότητά του κάθε ασθενής.

Οι Αμερικανοί ερευνητές, πάντως, ευελπιστούν ότι σε μια δεκαετία η νέα μέθοδος θα τύχει ευρείας εφαρμογής. Παραμένει όμως ένα μείζον πρόβλημα. Πώς θα είναι δυνατό το πρόγραμμα του υπολογιστή να ξεχωρίσει ποιες σκέψεις θέλει ένας άνθρωπος να επικοινωνήσει στους άλλους και ποιες θέλει να κρατήσει μόνο για τον εαυτό του; Μπορεί κανείς να φανταστεί τις συνέπειες, αν ένας χάκερ μπορούσε να τρυπώσει στο κρανίο κάθε ανθρώπου;]

Τα εγκεφαλικά κύματα είναι το αποτέλεσμα της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) είναι η καταγραφή της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου μέσω ηλεκτροδίων που τοποθετούνται στο δέρμα του κεφαλιού. Κατά την καταγραφή αυτής της ηλεκτρικής δραστηριότητας παρατηρούνται διάφορες συχνότητες οι οποίες κατηγοριοποιούνται ανάλογα με το πότε εμφανίζονται.

Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) αποκαλύπτει 4 βασικά κύματα:

τα κύματα α (8-13 Hz)
τα κύματα β (13-30 Hz)
τα κύματα δ (1-4 Hz)
και τα κύματα θ (4-8 Hz)

Αλλά φαίνεται πως το φάσμα του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος αποκαλύπτει και μια ακόμη κατηγορία κυμάτων, τα κύματα γ (περίπου 30-70 Hz).

Η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου καταγράφεται πλέον και με πιο σύγχρονα μέσα, όπως μαγνητικούς τομογράφους που δίνουν τη δυνατότητα ακριβούς εντοπισμού του σημείου του εγκεφάλου που παρουσιάζει την ηλεκτρική δραστηριότητα και το πώς αυτή μεταναστεύει από περιοχή σε περιοχή. Για παράδειγμα μπορούν να γίνονται εμφανείς οι περιοχές που δραστηριοποιούνται κατά τη διάρκεια του ύπνου, οι οποίες εντοπίζονται σε μικρότερο όγκο, σε σχέση με τη λειτουργία ενός εγκεφάλου σε εγρήγορση (ξύπνιου).

Οι τέσσερις βασικοί ρυθμοί: Τα πρώτα χρόνια της ζωής το ΗΕΓ αποτελείται κυρίως από χαμηλές συχνότητες. Κατά την ηρεμία του ατόμου με τα μάτια κλειστά, το ΗΕΓ που καταγράφεται από την οπίσθια περιοχή του εγκεφάλου, δίνει κύματα α, ενώ οι συχνότητες που καταγράφονται από το πρόσθιο τμήμα αντιστοιχούν σε κύματα β. Κατά την εγρήγορση όμως κύματα β με χαμηλότερη τάση και υψηλότερη συχνότητα, αντικαθιστούν τα κύματα α. Τα κύματα θ παρατηρούνται στα αρχικά στάδια του ύπνου, ενώ τα κύματα δ εμφανίζονται σε στάδια βαθύτερου ύπνου.

Τα Κύματα γ: Μια από τις παλαιότερες αναφορές γι’ αυτά τα κύματα ήταν το 1964 χρησιμοποιώντας καταγραφές της ηλεκτρικής δραστηριότητας από ηλεκτρόδια που είχαν εμφυτευτεί στο οπτικό κέντρο πιθήκων που ήταν ξυπνητοί. Αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι οτι τα κύματα γ σχετίζονται με τη συνείδηση (consciousness) μια λειτουργία που ακόμη δεν είναι κατανοητή και η οποία κεντρίζει το ενδιαφέρον πολλών επιστημόνων από πολλούς επιστημονικούς κλάδους.

Ερευνες έχουν δείξει ότι τα κύματα γ είναι συνεχώς παρόντα κατά τη διάρκεια της χαμηλής τάσεως γρήγορης νεοφλοιικής δραστηριότητας (low voltage fast neocortical activity (LVFA)), που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του ξυπνήματος και κατά τη διάρκεια του ύπνου REM. Πρόσφατα πειράματα έχουν δείξει οτι τα κύματα γ είναι συνεχώς παρόντα σε αρουραίους κατά την διάρκεια της LVFA που εμφανίζεται στη διάρκεια της χειρουργικής αναισθησίας. Κάποιοι ερευνητές ωστόσο δεν διακρίνουν τα κύματα γ ως ξεχωριστή κατηγορία αλλά τα τοποθετούν στα κύματα δ.

Τα εγκεφαλικά κύματα ΒΗΤΑ

Τα εγκεφαλικά κύματα ΒΗΤΑ αντιπροσωπεύουν την ικανότητά μας να εκτελούμε συνειδητά την διαδικασία της σκέψης μας. Περνάμε τον περισσότερο χρόνο όταν είμαστε ξύπνιοι σε κατάσταση ΒΗΤΑ, κατά την οποία τα εγκεφαλικά μας κύματα πάλλονταιανάμεσα σε 13 έως 39 κύκλους το δευτερόλεπτο. Σε αυτή την κατάσταση, η προσοχή μας εστιάζεται στην «καθημερινότητα» του εξωτερικού κόσμου. Κατά κύριο λόγο εστιαζόμαστε στην λογική, και στην λογική της διαδοχής, δραστηριότητες που χαρακτηρίζουν το αριστερό ημισφαίριο, επειδή ο εγκέφαλος είναι απασχολημένος με το να επεξεργάζεται μυριάδεςπληροφορίες που καταφθάνουν μέσα από τις 5 αισθήσεις.

Εάν όλες αυτές οι πληροφορίες δεν μπουν σε μια σειρά, θα μπερδευτούμε και θα νιώσουμε ότι χάνουμε τον έλεγχο. Η φωνήτου εσωτερικού μας εαυτού μπορείνα ακούγεται ακόμα «κάπου στο βάθος» είναι όμως σαν να προσπαθείς να μιλήσεις σε κάποιον μέσα σε ένα θορυβώδες και πολυάσχολο αεροδρόμιο. Ίσως να μπορείς να ακούσεις την φωνή χωρίς όμως να καταλαβαίνει εύκολα τι ακριβώς έχει ειπωθεί.

Τα εγκεφαλικά κύματα ΒΗΤΑ συμβάλλουν στην υποκίνηση της σκέψης και της δράσης. Το μεγαλύτερο μέρος της τρέχουσας εκπαίδευσής μας είναι συνδεμένο με τα εγκεφαλικά κύματα ΒΗΤΑ, και χαρακτηρίζεται από τη λογική, αναλυτική,διανοητική σκέψη και τη γραπτή ή λεκτική επικοινωνία. Τα κύματα βήτα είναι τα κυρίαρχα εγκεφαλικά κύματα στην καθημερινή ζωή μας. Χωρίς τα κύματα βήταδεν θα ήμαστανσε θέση να λειτουργήσουμε στον εξωτερικό κόσμο.

Τα εγκεφαλικά κύματα ΑΛΦΑ

Τα εγκεφαλικά κύματα ΑΛΦΑ έχουν μια ικανότητα να γεφυρώνουν το συνειδητό με το υποσυνείδητο- υπερσυνείδητο μυαλό μας, καθώς επίσης και μία ζωηρά φαντασιακή και χαλαρωμένη, αποσπασμένη επίγνωση. Όταν χαλαρώνουμε εντελώς, μετατοπιζόμαστε στα άλφα κύματα, τα οποία είναι μεταξύ 8 και 12 cps. Τα εγκεφαλικά κύματα άλφα είναι πιο αργά στην συχνότητα από τα βήτα, αλλά έχουν μεγαλύτερο εύρος. Κάποιος που κάνει ένα διάλειμμα για να αναπολήσει, ή για να διαλογιστεί ή για να κάνει μία παύση από μια δραστηριότητα είναι συχνά υπό το κράτος των εγκεφαλικών κυμάτων άλφα.

Όταν επικεντρωνόμαστε με προσήλωση σε μια μόνο σκέψη, συγκίνηση, ή δραστηριότητα έχουμε λιγότερα ερεθίσματα να επεξεργασθούμε και έτσι οι εγκέφαλοί μας μπορούν να μεταπηδήσουνστα άλφα κύματα. Με τηνεγκεφαλική συνείδηση των κυμάτων ΑΛΦΑ δεν δεσμευόμαστε από τον χρόνο και τον χώρο όπως όταν είμαστε στα εγκεφαλικά κύματα ΒΗΤΑ. Αυτό απελευθερώνει τη γραμμική, λογική και οργανωτική αριστερή πλευρά του εγκεφάλου μας και μας επιτρέπει να έχουμε πρόσβαση επίσης στο δημιουργικότερο και διαισθητικό δεξιό μέρος του εγκέφαλου μας.

Το δεξί μέρος του εγκεφάλου μας σκέφτεται με εικόνες και ήχους που δεν δεσμεύονται από την ανθρώπινη γλώσσα. Για αυτόν τον λόγο, οι σκέψεις, τα συναισθήματα, ή/ και οι δραστηριότητές μας είναι συνήθως δημιουργικής φύσης, όπως ο χορός, το γράψιμο, το να δεις ένα καλό παιχνίδι ή το άκουσμα ευχάριστης μουσικής. Τώρα υπάρχουν λιγότερες αποσπάσεις της προσοχής και είναι ευκολότερο να ακουστεί η εσωτερική μας φωνή.

Είναι σε αυτήν την εγκεφαλική κατάσταση Άλφα, όπου έχουμε τις εμπνευσμένες μας στιγμές «α-χα». Πολλοί εκτελεστές, καλλιτέχνες, επιστήμονες, και αθλητές συνειδητά ή ασυνείδητα τίθενται σε αυτήν την άλφα εγκεφαλική κατάσταση για να επιτύχουντην έμπνευση και την καλύτερη δυνατή απόδοση.

Τα εγκεφαλικά κύματα ΑΛΦΑ συμβάλλουν στη δημιουργική επίλυση ενός προβλήματος, την επιταχυνόμενη εκμάθηση, την ανύψωση της διάθεσης και την μείωση της πίεσης και του άγχους. Οι διαισθητικές ιδέες, οι δημιουργικές «ενέργειες», η έμπνευση, το κίνητρο, και οι ονειροπολήσεις χαρακτηρίζουν τα άλφα κύματα. Αυτά τα κύματα είναι ταυτόχρονα τόσο σε μία χαλαρωμένη κατάσταση, όσο και σε εγρήγορση. Επομένως, παρέχουν μια γέφυρα μεταξύ των συνειδητών και των ασυνειδήτων ή/ και υπερσυνειδητών μυαλών μας.

Τα εγκεφαλικά κύματα ΘΗΤΑ

Τα εγκεφαλικά κύματα ΘΗΤΑ είναι η ασυνείδητη δημιουργικότητα μας, η έμπνευση μας και ο σύνδεσμός μας με το πνεύμα. Τα κύματα θήτα (4 έως 7 cps) συνδέονται με τις βαθύτερες εμπειρίες τουδιαλογισμού και της δημιουργικότητας. Τα κύματα θήτα είναι ακόμα πιο αργά από τα βήτα ή τα άλφα και είναι χαρακτηριστικά ακόμα μεγαλύτερου εύρους. Όταν περιορίζουμε το πεδίο της εστίασής μας πρώτιστα στο εσωτερικό μας, μπορούμε να μεταβούμε στα κύματα θήτα. Σε αυτή την κατάσταση είναι δύσκολο να διατηρηθεί η συνειδητή επαφή μεταξύ του φυσικού σώματός μας και του εξωτερικού κόσμου.

Για να διατηρήσουμε αυτήν την κατάσταση της συνείδησης πρέπει να κρατήσουμε τα φυσικά μας σώματα ακίνητα, επειδή είμαστε τόσο εστιασμένοιστον εσωτερικόμας κόσμο έτσι ώστε δεν θα ήταν ασφαλές να κινηθούμε μέσα στον φυσικό κόσμο.

Στην πραγματικότητα, η πράξη και μόνο του ανοίγματος των ματιών μας ή του ακούσματος του εξωτερικού κόσμου θα μπορούσε να φέρει πάρα πολλά ερεθίσματα και να μετατοπίσει τη συνείδησή μας πίσω στα γρηγορότερα εγκεφαλικά κύματα. Χρειάζεται να υπάρχει εμπειρία στον διαλογισμό για να επιτευχθεί αυτό το επίπεδο της συνείδησης, και έπειτα, ακόμη περισσότερη εξάσκηση γιανα μεταφερθούν οι πληροφορίες που «κερδίζονται» σε εκείνο το επίπεδο πίσω στο συνειδητό μυαλό μας. Για να το επιτύχουμε αυτό, πρέπει να είμαστε σε θέση να διαβιβάσουμε αυτήν την εμπειρία στα γλωσσικάμας κέντρα, έτσι ώστε να μπορέσουμε να την «σώσουμε» ως πληροφορία στον εγκεφαλικό φλοιό μας.

Συνήθως αυτή η κατάσταση της συνείδησης των εγκεφαλικών κυμάτων θήτα επιτυγχάνεται μόνο κατά την διάρκεια του ύπνου και, όπως γνωρίζουμε όλοι, είναι συχνά δύσκολο να θυμόμαστε τα όνειρά μας όταν είμαστε ξύπνιοι. Όταν το κάνουμε αυτό, το κάνουμε στην δεξιά πλευρά τουεγκέφαλού μας, με μία συμβολική, εικονική γλώσσα και όχι στη λογική, γραμμικά διαδοχική γλώσσα της αριστερής πλευράς του εγκεφάλου μας. Είναι η γεφυροποιός επίδραση τωνεγκεφαλικών κυμάτων άλφα, που μπορούν να φέρουν τις αντιλήψεις των εγκεφαλικών κυμάτων θήτα μας στο συνειδητό μυαλό μας. Το να παίρνουμε τον χρόνο μας και να χαλαρώνουμε όταν ξυπνάμε ή το γράψιμο και ο σχεδιασμός μετά από έναν βαθύ διαλογισμό, μπορούν να φέρνουν τηνμνήμη μίας εμπειρίας των εγκεφαλικών κυμάτων θήταστις σκέψεις μας των εγκεφαλικών κυμάτων βήτα .

Τα εγκεφαλικά κύματα ΘΗΤΑ συμβάλλουν στη βαθιά εσωτερική ειρήνη, τις μυστικιστικές αλήθειες, τον μετασχηματισμό των ασυνείδητων περιοριστικών πεποιθήσεων, την δημιουργία μιας καλύτερης ποιότητας ζωής, την φυσική και συναισθηματική θεραπεία, και την εύρεση του σκοπού και της ποιότητας της ζωής μας. Χαρακτηρίζονται από ένα είδος γνώσης που το νιώθουμε όπως την εσωτερική σοφία, την ενότητα, τις ψυχικές ικανότητες και την ανάκτηση του ασυνείδητου υλικού. Τα εγκεφαλικά κύματα θήτα αποτελούν την «κορύφωση» της κορυφαίας εμπειρίας.

Τα εγκεφαλικά κύματα ΔΕΛΤΑ

Τα εγκεφαλικά κύματα δέλτα είναι η υπερσυνείδητη μας εμπάθεια (ενσυναίσθηση), η αλληλεπίδραση και η ραντάρ σύνδεση μας με την πλήρη πολυδιάστασιακή αντίληψή μας. Τα εγκεφαλικά κύματα δέλτα έχουν το μέγιστο εύρος και την πλέον αργή συχνότητα. Κυμαίνονται συνήθως από τους 5 ως τους 4 cps. Δεν κατεβαίνουνποτέ στο μηδέν, επειδή αυτό θα σήμαινε ότι ήμαστε νεκροί. Σε αυτήν την κατάσταση της συνείδησης οι οργανισμοί μας λειτουργούν με τοντρόπο της χειμέριας νάρκης.

Στην πραγματικότητα, τα εγκεφαλικά κύματα δέλτα συναντώνταισυχνά σε κάποιον που βρίσκεται σε κώμα. Οι εξασκημένοι γιόγκι μπορούν συνειδητά να επιτύχουν αυτό το επίπεδο της συνείδησης. Ευρισκόμενοι σε αυτήν την κατάσταση είναι σε θέση να ρυθμίσουν τη θερμοκρασία των σωμάτων τους και τον ρυθμό των καρδιών τους. Μπορούν ακόμη και να φαίνονται ότι είναι νεκροί, αλλά είναι σε θέση να αναβιώσουν. Τα εγκεφαλικά κύματα δέλτα είναι το βαθύτερο επίπεδοτουύπνουχωρίς όνειρα, κατά το οποίο τα σώματά μας ελαττώνουν πολύ τις λειτουργίες τους.

Είναι σε αυτό το επίπεδο, που τα σώματά μαςμπορούννα εστιαστούν εντελώςστη θεραπεία και την ανάπτυξη. Τα εγκεφαλικά κύματα δέλτα συμβάλλουν στη «θαυματουργή» θεραπεία, τη γνώση, την εσωτερική ύπαρξη και την προσωπική ανάπτυξη, την αναγέννηση, την αποκατάσταση ενός τραύματος, την ενότητα και τις μεταθανάτιες εμπειρίες. Τα εγκεφαλικά κύματα δέλτα προσφέρουντην διαίσθηση, την ενσυναίσθηση (empathic attunement) και την ενστικτώδη διορατικότητα.

ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΚΥΜΑΤΑ

Όταν πέφτουμε για ύπνο, ο εγκέφαλός μας αλλάζει «ταχύτητες» και ταεγκεφαλικά μας κύματα επιβραδύνονται. Αρχίζουμε με Βήτα και κατεβαίνουμε στα Άλφα, Θήτα και έπειτα Δέλτα. Όταν ξυπνάμε, τα εγκεφαλικά μας κύματα αλλάζουν με την αντίστροφη σειρά από Δέλτα σε Θήτα, Άλφα και τελικά Βήτα. Ακριβώς όπως ασυνείδητα αλλάζουμεταεγκεφαλικά μας κύματα όταν κοιμόμαστε, έτσι μπορούμε και να μάθουμε να αλλάζουμε τα εγκεφαλικά μας κύματα συνειδητά όταν είμαστε ξύπνιοι.

Είναι σημαντικό τουλάχιστον τρεις έως πέντε ημέρες εβδομαδιαίως να βρίσκετε χρόνο για να τον περνάτε με τον εσωτερικό ΕΑΥΤΟ σας.

Εάν μπορέσουμε να βρούμε αυτόν τον «ιδιαίτερο » χρόνο για τον εαυτό μας, τότε μπορούμε να μάθουμε πως να κυριαρχούμε συνειδητά στις σκέψεις και τις συγκινήσεις μας, ενώ ζούμε την καθημερινότητά μας. Μπορούμε έπειτα να συνειδητοποιήσουμε, ότι επιλέγουμε το επίπεδο της συνείδησής μας με την επιλογή των σκέψεων και των συγκινήσεων που επιτρέπουμε να μπαινοβγαίνουν στο μυαλό μας.

Εάν επιτρέψουμε στον φόβο να υπαγορεύει τις σκέψεις μας καιπαραδοθούμε στα συναισθήματα του φόβου, τότεη συνείδησή μας θα νιώσει συντετριμμένη από τα μυριάδες ερεθίσματα του περιβάλλοντός μας που υποστηρίζουν αυτήν την επιλογή του φόβου. Εάν συμβεί αυτό, τότε τα εγκεφαλικά μας κύματα βήτα θα γίνουν γρήγορα και ακανόνιστα, καθώς η συνείδησή μας θα στρέφεται από τον ένα εχθρό στον άλλο προσπαθώντας να αντεπεξέλθει όπως ένα εκφοβισμένο κουνέλι.

Εν τούτοις, δεν είμαστε κουνέλια. Έχουμε τη δυνατότητα να ηρεμήσουμε τις σκέψεις μας και να αποδεσμεύσουμε τον φόβο μας εστιάζοντας στην αγάπη και στην εσωτερική καθοδήγησή μας για προστασία και σοφία. Αυτή η εσωτερική εστίαση επιβραδύνει άμεσα ταεγκεφαλικά μας κύματα. Με την εξάσκηση μπορούμε να μάθουμε να παίρνουμε μερικές βαθιές αναπνοές,να καλούμε την καθοδήγηση μαςή/ και να προφέρου με ή να απεικονίζουμε το μάντρα μας.

Μια εσωτερική ή εξωτερική οπτική εικόνα ή/ και μια θετική πρόταση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν φίλτρο που κρατάει μακριά τον φόβο και τις αρνητικές σκέψεις. Παραδείγματος χάριν, μια συμβολική εικόνα ενός αγαπημένου μέρους, ενός αγαπημένου προσώπου, ή ενός κατοικίδιου ζώου, που προκαλεί ένα θετικό συναίσθημα ειρήνης και αγάπης.

Αρχαία Ελλάδα και Ελληνική μυθολογία έχουν ασκήσει επιρροή σε ομάδες σε όλα τα πλάτη της Γης

Ο μεγαλύτερος αθλητικός σύλλογος της Τσεχίας, η Σπάρτα Πράγας, έγινε 121 ετών. Είχατε συνδέσει ποτέ το όνομά της με την αρχαία Σπάρτη; Αν ναι, καλά κάνατε, αφού οι Βάκλαβ, Μπόχουμιλ και Ρούντολφ Ρουντλ, τα τρία αδέρφια που ίδρυσαν τη Σπάρτα, είχαν στο μυαλό τους την Ελληνική πόλη όταν δημιουργούσαν την τσεχική ομάδα.

Δεν είναι όμως αυτό το μοναδικό παράδειγμα, όπου η αρχαία Ελλάδα και η Ελληνική μυθολογία έχουν ασκήσει επιρροή σε ομάδες, ακόμα και ολόκληρες λίγκες, από τη μια άκρη της Γης στην άλλη. Υπάρχουν εκατοντάδες περιπτώσεις που πρόσωπα και τοποθεσίες της αρχαιότητας έχουν δανείσει το όνομά τους σε ποδοσφαιρικούς συλλόγους, και μάλιστα πολύ διάσημους, όπως ο Άγιαξ, η Μαρσέιγ, η Αταλάντα.

Η χάρη μας όμως φτάνει μέχρι και χώρες όπως η Κένυα, το Κονγκό, ο Νίγηρας, η Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ, η Γαλλική Γουιάνα και η Νέα Καληδονία, αλλά και σε αθλήματα που απέχουν πολύ από την ελληνική πραγματικότητα, όπως το λακρός, το κρίκετ και το χόκεϊ επί πάγου.

Δείτε πώς η αρχαία Ελλάδα έχει επηρεάσει τον παγκόσμιο αθλητισμό:

Από την αρχαία Σπάρτη:
Σπάρτα Πράγας (Τσεχία)
Σπάρτα Κρτς (Τσεχία - ποδόσφαιρο)
Σπάρτα Ρότερνταμ (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)
Χάμρουν Σπάρτανς (Μάλτα - ποδόσφαιρο)
Μπλιθ Σπάρτανς (Αγγλία - ποδόσφαιρο)
Φέρλαντς Βάλεϊ Σπάρτανς (Αγγλία - ποδόσφαιρο)
Σπάρτανς (Σκωτία - ποδόσφαιρο)
Σπάρτανς (Κένυα - ποδόσφαιρο)
Μάντσεστερ Βίλατζ Σπάρτανς (Αγγλία - ράγκμπι)
* Είναι γκέι ομάδα που συμμετέχει στην αντίστοιχη γκέι λίγκα.
Χατ Βάλεϊ Σπάρτανς (Νέα Ζηλανδία - american football)
Λα Κρος Σπάρτανς (ΗΠΑ - ποδόσφαιρο σάλας)
Σπάρταν (Μπαρμπέιντος - κρίκετ)
Σπάρτα (Φινλανδία - χάντμπολ)
Σπάρτα (Δανία - στίβος)
Σπάρταν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)
Υπάρχουν επίσης δεκάδες ομάδες πανεπιστημίων και σχολείων, κυρίως στις ΗΠΑ, που αποκαλούνται Σπάρτανς.

Από τον Αίαντα:
Άγιαξ (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ Κέιπ Τάουν (Νότιος Αφρική - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ ντε Ουενζέ (Κονγκό - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ (Βραζιλία - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ Ορλάντο Πρόσπεκτς (ΗΠΑ - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ Λασνάμε (Εσθονία - ποδόσφαιρο)
Ραμπάτ Άγιαξ (Μάλτα - ποδόσφαιρο)
Ουνιόν Άγιαξ (Ονδούρα - ποδόσφαιρο)
Άγιαξ Κεντίρα (Μαρόκο - ποδόσφαιρο σάλας)
Άγιαξ Χίροουζ (Δανία - χάντμπολ)

Από τον Αχιλλέα:
Αχίλες '29 (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)
Ακίλιζ (Αγγλία - ποδόσφαιρο)
Μπόργκα Ακίλες (Φινλανδία - χόκεϊ επί πάγου)
Από τον Ακράγαντα (αρχαία Ελληνική πόλη της Κάτω Ιταλίας):
Ακράγκας Κάλτσιο (Ιταλία - ποδόσφαιρο)
* Προτιμήθηκε αντί του ιταλικού ονόματος της πόλης, που είναι Αγκριτζέντο.

Από την Ακρόπολη:
Ακρόπολις (Σουηδία - ποδόσφαιρο)
Από την Αταλάντη (ηρωίδα της μυθολογίας):
Αταλάντα (Ιταλία - ποδόσφαιρο)
Από τον Άτλαντα:
Άτλας ντε Γουαδαλαχάρα (Μεξικό - ποδόσφαιρο)
Κλουμπ Ατλέτικο Άτλας (Αργεντινή - ποδόσφαιρο)

Από τον θεό Ήλιο:
Χέλιος Χάρκιβ (Ουκρανία - ποδόσφαιρο)
Χέλιος Μονάχου (Γερμανία - ποδόσφαιρο)
Χέλιος Ντομζάλε (Σλοβενία - μπάσκετ)

Από την Ελλάδα:
Ελλάς Βερόνα (Ιταλία - ποδόσφαιρο)
Σάουθ Μέλμπουρν Ελλάς (Αυστραλία - ποδόσφαιρο)
* Παλαιότερη ονομασία της Σάουθ Μέλμπουρν
Ουέστ Αντέλαϊντ Ελλάς (Αυστραλία - ποδόσφαιρο)
* Παλαιότερη ονομασία της Ουέστ Αντέλαϊντ

Από τον Ηρακλή:
Έρκουλες (Ισπανία - ποδόσφαιρο)
Έρκουλες (Ελ Σαλβαδόρ - ποδόσφαιρο)
Χέρκουλες (Φινλανδία - ποδόσφαιρο)
Χεράκλες Άλμελο (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)

Από τον Ερμή:
Χέρμες (Σκωτία - ποδόσφαιρο)
Χέρμες Κλαμπ (ΗΠΑ - ποδηλασία)
Χέρμες (Φινλανδία - χόκεϊ επί πάγου)
Χέρμες Οστάνδης (Βέλγιο - βόλεϊ)

Από τους Ίωνες:
Χαλ Ιόνιανς (Αγγλία - ράγκμπι)
Από την αρχαία Ολυμπία και τους Ολυμπιακούς Αγώνες:
Ολίμπια Λιουμπλιάνας (Σλοβενία)
Ολίμπια Βίλελμσαβεν (Γερμανία)
Κλουμπ Ντεπορτίβο Ολίμπια (Ονδούρα - ποδόσφαιρο)
Κλουμπ Ολίμπια (Παραγουάη - ποδόσφαιρο)
Ολίμπια (Βραζιλία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπια Έλμπλαγκ (Πολωνία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπια Σάτου Μάρε (Ρουμανία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπια Μπάλτι (Μολδαβία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ (Γαλλική Γουιάνα - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ Λιονέ (Γαλλία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ ντε Μαρσέιγ (Γαλλία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ Νουμέα (Νέα Καληδονία - ποδόσφαιρο)
Ελ-Ολιμπί (Αίγυπτος - ποδόσφαιρο)
Αντέλαϊντ Ολίμπικ (Αυστραλία - ποδόσφαιρο)
Σίντνεϊ Ολίμπικ (Αυστραλία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Κλουμπ (Βραζιλία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ Εμβολιέ (Καμερούν - ποδόσφαιρο)
Ράσολ Ολίμπικ (Αγγλία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Ταλίν (Εσθονία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Αζαβέγια (Λιβύη - ποδόσφαιρο)
Ουέλινγκτον Ολίμπικ (Νέα Ζηλανδία - ποδόσφαιρο)
Ολιμπίκ Νιαμέι (Νίγηρας - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ (Σουηδία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Ντόνετσκ (Ουκρανία - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Σαράγεβο (Βοσνία/Ερζεγοβίνη - ποδόσφαιρο)
Ολίμπικ Μπακού (Αζερμπαϊτζάν - ποδόσφαιρο)
* Παλαιότερη ονομασία της Αζάλ
Ολίμπια Μιλάνο (Ιταλία - μπάσκετ)
Φρίμπουργκ Ολίμπικ (Ελβετία - μπάσκετ)
Ολίμπιανς Πεκίνου (Κίνα - μπάσκετ)
Λόντον Ολίμπιανς (Αγγλία - american football)
Ολίμπιαν Σουίμ Κλαμπ (Καναδάς - κολύμβηση)
Μπλάκμπερν Ολίμπικ (Αγγλία - πρώην ομάδα ποδοσφαίρου)
Ολίμπια Βρυξελλών (Βέλγιο - πρώην ομάδα ποδοσφαίρου)
Ιντιανάπολις Ολίμπιανς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα μπάσκετ)
Ολιμπίκ (Γαλλία - πρώην ομάδα ράγκμπι)
Μπόστον Ολίμπικς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα χόκεϊ επί πάγου)
Ντιτρόιτ Ολίμπικς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα χόκεϊ επί πάγου)
ΜακΚίσπορτ Ολίμπικς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα american football)
Ουάσινγκτον Ολίμπικς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα μπέιζμπολ)
Βραβεία Ολίμπια (Αργεντινή - τα σημαντικότερα αθλητικά βραβεία της χώρας)
Υπάρχουν επίσης δεκάδες αθλητικές εγκαταστάσεις ανά τον κόσμο, που η ονομασία τους προέρχεται από την αρχαία Ολυμπία και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Από τον Όλυμπο:
Ολίμπο ντε Μπαΐα Μπλάνκα (Αργεντινή)

Από την παλαίστρα:
Παραέστρα (Ιαπωνία - ΜΜΑ)

Από τους Τιτάνες:
Ακάντι-Μπάθαρστ Τάιταν (Καναδάς - χόκεϊ επί πάγου)
Τρέντον Τάιτανς (ΗΠΑ - χόκεϊ επί πάγου)
Γκολντ Κοστ Τάιτανς (Αυστραλία - ράγκμπι)
Νιούπορτ Τάιτανς (Ουαλία - ράγκμπι)
Άλστερ Τάιτανς (Βόρειος Ιρλανδία - ράγκμπι)
Νάσουα Τάιτανς (Νότιος Αφρική - κρίκετ)
Τενεσί Τάιτανς (ΗΠΑ - american football)
Νιου Γιορκ Τάιτανς (ΗΠΑ - american football)
* Παλαιότερη ονομασία των Νιου Γιορκ Τζετς
Νιου Γιορκ Τάιτανς (ΗΠΑ - λακρός)
Βικτόρια Τάιτανς (Αυστραλία - πρώην ομάδα μπάσκετ)
Υπάρχουν επίσης δεκάδες ομάδες πανεπιστημίων και σχολείων, κυρίως στις ΗΠΑ, που αποκαλούνται Τάιτανς.

Από τους Τρώες:
Τρόγιανς (Βόρειος Ιρλανδία - ποδόσφαιρο)
Τρόγιανς (Αγγλία - ράγκμπι)
Μπέλφαστ Τρόγιανς (Βόρειος Ιρλανδία - american football)
Ρότερνταμ Τρόγιανς (Ολλανδία - american football)
Χάλιφαξ Τρόγιαν Ακουάτικ Κλαμπ (Καναδάς - κολύμβηση)
Τρόγιαν Ρέισινγκ Τιμ (Αγγλία - πρώην ομάδα της Formula 1)
Τρόι Τρόγιανς (ΗΠΑ - πρώην ομάδα μπέιζμπολ)
Υπάρχουν επίσης δεκάδες ομάδες πανεπιστημίων και σχολείων, κυρίως στις ΗΠΑ, που αποκαλούνται Τρόγιανς.

Από την Ουρανία (μία από τις 9 μούσες):
Ουράνια Γενεύης (Ελβετία)

Από τον Ξέρξη:
Ξέρξες Ρότερνταμ (Ολλανδία - ποδόσφαιρο)

Από την αρχαία Αιτωλία:
Αιτόλιαν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)

Από την αρχαία Αθήνα:
Αθίνιαν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)

Από την αρχαία Κόρινθο:
Κορίνθιαν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)

Από τους αρχαίους Δελφούς:
Ντέλφιαν Λιγκ (Αγγλία - πρώην ποδοσφαιρική λίγκα του Λονδίνου)

Από τα αρχαία Ίσθμια:
Ίσθμιαν Λιγκ (Αγγλία - ποδοσφαιρική λίγκα)

Σοκ! Άνθρωποι στο μπλέντερ σε βιβλίο της Ε' Δημοτικού!

Φαίνεται απίστευτο αλλά μια πιο προσεκτική ματιά θα σας σοκάρει.

Στο βιβλίο Φυσικής Ε΄ Δημοτικού (του μαθητή, το πράσινο), στη σελ.19 και στο κεφάλαιο για τα μίγματα υπάρχει η εικόνα ενός μπλέντερ μέσα στο οποίο αλέθονται άνθρωποι…

Η επίμαχη εικόνα είναι έργο του εκκεντρικού Ιάπωνα καλλιτέχνη Άιντα Μακότο, ο οποίος είναι γνωστός για τα προκλητικά του έργα, είτε τύπου manga, είτε σε ζωγραφική, βίντεο, φωτογραφία, κ.ά.

Κωρύκειον Άντρον

Το Κωρύκειον Άντρον στην Αρχαιότητα ήταν αφιερωμένο στην λατρεία του θεού Πάνα και των Νυμφών.

Ο Παυσανίας, στα Φωκικά του, μας πληροφορεί ότι: Πηγαίνοντας κανείς από τους Δελφούς προς την κορφή του Παρνασσού, σε απόσταση εξήντα περίπου σταδίων, έντεκα και κάτι χιλιόμετρα, από την πόλη του Φοίβου, συναντάει άγαλμα χάλκινο.

Η ανάβαση προς το Κωρύκειο Άντρο είναι ευκολότερη για έναν πεζοπόρο -συνεχίζει ο Παυσανίας- και όχι για όσους χρησιμοποιούν μουλάρια και άλογα.
Σήμερα όμως, δρόμος προσιτός στο αυτοκίνητο φτάνει ως τη σπηλιά. Όταν ο επισκέπτης -και είναι πολλοί κυρίως ξένοι- φτάσει ως εκεί, λίγα μέτρα δηλαδή κάτω από τη σπηλιά, δε φαντάζεται ότι εκεί, τέσσερα ως πέντε μέτρα πιο πάνω, βρίσκεται η είσοδος. Τόσο αθέατη είναι.

Είσοδος-Εσωτερικός χώρος
Το Κωρύκειο Άντρο είναι ονομαστό, όχι μόνο στο μύθο, αλλά στον κόσμο της Αρχαιότητας και τους συγγραφείς του, «είναι το πιο αξιοθέατο από όλα τα σπήλαια που είδα», σημειώνει ο Παυσανίας, που το επισκέφθηκε τον +1ο αιώνα.
Από τον ίδιο προέρχεται η πληροφορία ότι υπήρχε τότε τρεχούμενη πηγή μέσα στη σπηλιά.
Η είσοδος, από τα πρώτα βήματα μέσα σ' αυτό, εκ πρώτης όψεως, είναι χωρίς ενδιαφέρον, έτσι καθώς από το φως μπαίνεις στο σκοτάδι. Πριν όμως τα μάτια σου συνηθίσουν σ' αυτό, ακούς ένα μονότονο Θόρυβο που κάνουν οι χοντρές σταγόνες νερού όταν είναι άνοιξη νομίζεις ότι ακούς την τριβή των αιώνων πάνω στους σταλαγμίτες- που πέφτουν στο δάπεδο.

Αυτό είναι το πρώτο καλωσόρισμα.
Σιγά-σιγά η ματιά σου, συνηθίζοντας, περιφέρεται με δέος μέσα σ' αυτόν το χώρο που είναι 90 μέτρα μήκος και 60 μέτρα πλάτος.
Η ματιά συνεχίζει να παίρνει, ότι δίνει το λιγοστό φως που μπαίνει από την είσοδό του.
Χοντροί σταλαχτίτες κρέμονται από την οροφή του, που μοιάζουν με κώρυκες (δερμάτινο ταγάρι, ασκί, πανέρι). Μπροστά σου, προς το βάθος, ένα πλήθος σταλαχτιτών και σταλαγμιτών δημιουργούν ένα δάσος με έργα «αφηρημένης τέχνης». Πράγματι, πολύ εντυπωσιακό και θείο.
Όπως μπαίνουμε δεξιά στο βράχο, είναι σκαλισμένη η εξής επιγραφή, που πρέπει να είναι του -4ουαιώνα ή των αρχών του -3ου.
/ Εύστρατος / Αλκιδάμου / άμβρύσιος / συμπερίπολοι / Πανί, νύμφαις.
Ο Αναθέτης Εύστρατος καταγόταν από την Αμβρυσσό, το σημερινό Δίστομο Βοιωτίας.
Σε μια δεύτερη επιγραφή, λίγο παλαιότερη, αναφέρονται πάλι οι νύμφες και ο Πάνας μαζί με τις θυάδες. Αυτή η επιγραφή συμπληρώθηκε από τον παλιό έφορο Νίκο Παπαδάκη έτσι: νυμφών κ[αί] Πανός κ[λ]ύουσα 'Αμα[ράντα] (ή Αμιάντα) έλήφ[θη].
Δηλ. μια γυναίκα που το όνομά της δε διατηρήθηκε καλά, ακούγοντας τον Πάνα με την ακολουθία των νυμφών «έλήφθη». Εγινε νυμφόπληκτη και πανόληπτη, μένοντας σε (έκσταση).
Στον χώρο αυτόν πρέπει να υπήρχε και μαντείο σε προϊστορικούς χρόνους, λόγω των πολλών αστράγαλων που βρέθηκαν με τις ανασκαφές.
'Ήταν σε χρήση στη μέση και στη νεότερη νεολιθική εποχή.

Το Κωρύκειο 'Άντρο όμως, λόγω της θέσεώς του –όπως είπαμε ήταν αθέατο, μέχρι και λίγα μέτρα μακριά από την είσοδό του- έχει το μερίδιό του σχεδόν σε όλη την ανθρώπινη προϊστορία και ιστορία, μέχρι και τη νεοελληνική, με την κατοίκηση αυτό της οικογένειας του τραγικού στρατηγού της Ρούμελης Οδυσσέα Αντρούτσου, το 1821-1823 αφού πρώτα το είχε οχυρώσει.

Πώς ονομάστηκε Κωρύκειο Άντρο: Πολλές πιθανές και απίθανες πληροφορίες υπάρχουν γύρω από το πώς η πανάρχαια αυτή σπηλιά πήρε το όνομα που φέρει μέχρι σήμερα.
Ο Παυσανίας και πάλι στα «Φωκικά» του, όπως και ο σχολιαστής του Απολλωνίου Ροδίου, γράφουν ότι το όνομα το πήρε από την Κορυκεία νύμφη που αποπλάνησε ο Απόλλωνας και γέννησε τον Λυκωρία.

Ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος αλλού λέει ότι το Κωρύκειο 'Αντρο χρωστά το όνομά του στην Κωρυκεία νύμφη, που γέννησε ένα γιο τον Κώρυκα. Αλλοι από τους σταλαχτίτες, που έτσι όπως κρέμονται από την οροφή του, μοιάζουν με αθλητικούς κώρυκες. 'Αλλοι, επειδή η πλαγιά πάνω από αυτό μοιάζει σαν δερμάτινο ασκί κώρυκα.
Ο Ανδρέας Τσούρας πιστεύει, ότι πριν από την Κωρυκεία νύμφη προϋπήρχαν οι κώρυκες, και επειδή τα στοιχεία αυτά είναι πιο πιθανά, «χειροπιαστά», το όνομα του περίφημου Άντρου έχει τις ρίζες του στη λέξη κώρυκας στην οποία και η Κωρυκεία νύμφη θα πρέπει να χρωστά το όνομά της.

Δημιούργησαν γάντια που διαθέτουν μια ειδική τεχνολογία προσκόλλησης στις επιφάνειες

Στο μέλλον ο καθένας θα μπορεί να νιώσει... Σπάιντερμαν χάρη σε ένα ζευγάρι γάντια που διαθέτουν μια ειδική τεχνολογία προσκόλλησης στις επιφάνειες.

Είναι εμπνευσμένη από τις μικρές σαύρες και επιτρέπει στους ανθρώπους που τα φοράνε στα χέρια τους και στα πόδια τους, να σκαρφαλώνουν σε κάθετους τοίχους, ακόμη και σε γυάλινους.

Κάτι που θυμίζει τη συναρπαστική σκηνή από την ταινία «Επικίνδυνη Αποστολή: Πρωτόκολλο Φάντασμα» του 2011, όπου ο Τομ Κρουζ σκαρφαλώνει, φορώντας μόνο ένα ζευγάρι ειδικά γάντια, στο εξωτερικό του ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο, του γυάλινου ουρανοξύστη Μπουρτζ Χαλίφα του Ντουμπάι, ύψους 830 μέτρων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον μηχανολόγο μηχανικό Έλιοτ Χόουκς του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας "Journal of the Royal Society Interface", σύμφωνα με το "Science" και τη βρετανική «Ντέιλι Μέιλ», πραγματοποίησαν και μια επίδειξη.

Ένας διδακτορικός φοιτητής βάρους 70 κιλών σκαρφάλωσε με επιτυχία σαν σαμιαμίδι πάνω σε έναν τοίχο από γυαλί ύψους 3,6 μέτρων. Η επιφάνεια του ειδικού γαντιού σε κάθε χέρι και πόδι του ήταν 140 τετραγωνικά εκατοστά. Έως τώρα οι επιστήμονες δεν είχαν καταφέρει να πετύχουν κάτι ανάλογο παρά μόνο σε πολύ μκρές επιφάνειες λίγων μόνο τετραγωνικών εκατοστών (η ικανότητα προσκόλλησης μειώνεται όσο αυξάνεται η επιφάνεια προσκόλλησης).

Η νέα πρωτοποριακή τεχνολογία αξιοποιεί τις ηλεκτροστατικές «δυνάμεις Βαν ντερ Βάαλς», οι οποίες υποχρεώνουν τα γειτονικά μόρια να έλκονται μεταξύ τους. Χάρη σε αυτές τις δυνάμεις, οι μικρές σαύρες έχουν εντυπωσιακές ικανότητες προσκόλλησης, σε βαθμό που μπορούν να κρεμούν ολόκληρο το σώμα τους στο κενό, κολλημένες σε μια επιφάνεια από ένα μόνο δάχτυλο του ποδιού τους.

Υιοθετώντας την ίδια αρχή, οι επιστήμονες δημιούργησαν μια συνθετική ξηρή συγκολλητική ουσία, πιο αποτελεσματική και από αυτήν που διαθέτουν τα σαμιαμίδια. Η νέα αυτή τεχνολογία αναπτύσσεται με χρηματοδότηση από την πανταχού παρούσα Υπηρεσία Προωθημένων Αμυντικών Ερευνητικών Προγραμμάτων (DARPA) του αμερικανικού Πενταγώνου, το πρόγραμμα «Ζ-άνθρωπος» της οποίας ερευνά τρόπους, εμπνευσμένους από τη βιολογία, για να μπορούν οι στρατιώτες των ΗΠΑ να μετατρέπονται σε «ανθρώπους-αράχνες».

Μια άλλη εφαρμογή, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι η χρησιμοποίησή της από τους αστροναύτες που ζουν σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, ακόμη και εκτός διαστημοπλοίου, στο διάστημα.
Προς το παρόν, η ομάδα του Έλιοτ Χόουκς συνεργάζεται με το Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA για να δημιουργήσει ρομπότ, τα οποία στα άκρα τους θα είναι εφοδιασμένα με την «μαγική» προσκολλητική ουσία. Θα έχουν έτσι αυξημένες δυνατότητες κινήσεων και χειρισμών στο εξωτερικό ενός διαστημοπλοίου ή ενός δορυφόρου για επιδιορθώσεις και συντήρηση, για την περισυλλογή δυνητικά επικίνδυνων διαστημικών «σκουπιδιών» κ.α.

Ρώσος μαθητής μετά από ηλεκτροπληξία απέκτησε «υπερδυνάμεις»

Ένα 12χρονο αγόρι από την Ρωσία, ο Nikolai Kryaglyachenko «μαγνήτισε» την προσοχή των μέσων ενημέρωσης για την εμφανή ικανότητά του να προσελκύει μεταλλικά πράγματα:

Αργυρά, τηλεχειριστήρια, κινητά τηλέφωνα και ακόμα και μεγάλα σκεύη φαίνεται να κολλάνε ως εκ θαύματος στο δέρμα του αγοριού. Οικογένεια του Nikolai ισχυρίζεται ότι είναι άνθρωπος-μαγνήτης.

Το αγόρι, όπως αναφέρει ρεπορτάζ του New York Post, επέστρεφε μια ημέρα σπίτι του από το σχολείο και κόλλησε πάνω σε έναν φανοστάτη και έπαθε ηλεκτρικό σοκ.

«Όταν συνήλθα, ένιωθα μεθυσμένος, αλλά κατάφερα να τηλεφωνήσω στη μαμά μου και να της πω τι είχε συμβεί. Όταν ξύπνησα την επόμενη μέρα και κατέβηκα από το κρεβάτι, βρήκα μερικά κέρματα που ήταν πεσμένα στο στρώμα να έχουν κολλήσει στο σώμα μου. Στη συνέχεια, όταν έπαιρνα το πρωινό μου, μου έπεσε το κουτάλι και κόλλησε στο στήθος μου», αποκάλυψε.
Φυσικά η περίπτωση του 12χρονου δεν είναι μοναδική, μιας και μια σειρά από ανθρώπους έχουν αυτή τη περίεργη «ικανότητα».

 

CERN: Δύο νέα υποατομικά σωματίδια εντοπίστηκαν χάρη στον επιταχυντή

Δύο νέα σωματίδια ανακαλύφθηκαν χάρη στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC), ανακοίνωσε σήμερα το CERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών στη Γενεύη της Ελβετίας.

Η ύπαρξη αυτών των σωματιδίων που ονομάζονται Xi_b' και Xi_b* προβλεπόταν από τη θεωρία αλλά μέχρι σήμερα δεν είχαν παρατηρηθεί ποτέ από τους επιστήμονες.

Τα σωματίδια αυτά είναι βαρυόνια, ανήκουν δηλαδή στην οικογένεια των υποατομικών σωματιδίων διασημότερα μέλη της οποίας είναι τα πρωτόνια και τα νετρόνια.
Τα βαρυόνια αποτελούνται από τρία κουάρκ, τα στοιχειώδη σωματίδια που συνδέονται μεταξύ τους με την αποκαλούμενη "ισχυρή δύναμη".

Η ύπαρξη των νέων σωματιδίων διαπιστώθηκε χάρη στα πειράματα που διενεργήθηκαν το 2011 και το 2012 στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων. Η έρευνα διεξήχθη κυρίως από τον Μάθιου Τσαρλς του Εργαστηρίου Πυρηνικής Φυσικής (CNRS/UPMC/Πανεπιστήμιο Ντιντερό του Παρισιού) σε συνεργασία με έναν Αμερικανό επιστήμονα.

Στην ανακοίνωσή του το CNRS (Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας) σημειώνει ότι η μέτρηση των ιδιοτήτων των δύο νέων σωματιδίων "συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της θεωρίας της ισχυρής αλληλεπίδρασης στο πλαίσιο του καθιερωμένου μοντέλου της σωματιδιακής φυσικής". Οι "ισχυρές αλληλεπιδράσεις" ευθύνονται για τη συνοχή του πυρηνικού υλικού.

Ένα παρόμοιο σωματίδιο της ίδιας οικογένειας, το Xi_b*0, είχε παρατηρηθεί το 2012 χάρη στον LHC ο οποίος αυτό το διάστημα δεν λειτουργεί και αναμένεται να ξεκινήσει και πάλι την άνοιξη του 2015.

Νέα μελέτη εξηγεί τι συνέβη λίγο μετά τη γέννηση του Κόσμου και πώς αυτός μεγάλωσε

Μια νέα θεωρία για την γέννηση του Σύμπαντος προσπαθεί να απαντήσει σε ένα κοσμολογικό γρίφο για την εξέλιξη του αφού σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες το Σύμπαν λίγο μετά τη γέννηση του θα έπρεπε να είχε... πεθάνει.
Το μυστήριο και η (πιθανή) απάντηση

Οι μελέτες στο λεγόμενο σωματίδιο του Θεού, το μποζόνιο Χιγκς που εντοπίστηκε το 2012 στο CERN, έφεραν στο προσκήνιο ένα νέο κοσμολογικό μυστήριο.

Οι μελέτες αυτές ανέφεραν ότι η παραγωγή των σωματιδίων Χιγκς κατά τη διαδικασία διαστολής του Σύμπαντος που ξεκίνησε αμέσως μετά τη γέννηση του θα έπρεπε να έχει οδηγήσει σε αστάθεια το όλο «οικοδόμημα» και τελικά στην κατάρρευση του.

Οι επιστήμονες που προσπαθούν να δώσουν απάντηση στο γιατί δεν συνέβη αυτή η κατάρρευση, γιατί δηλαδή δεν πέθανε το Σύμπαν λίγο μετά τη γέννηση του, δεν έχουν καταφέρει να βρουν κάποιο στοιχείο και έχουν οδηγηθεί στην εκτίμηση ότι πρέπει να βρούμε μια «νέα Φυσική» που να εξηγεί τις διεργασίες γέννησης και εξέλιξης του Σύμπαντος. Ομάδα φυσικών από τη Βρετανία, τη Δανία και τη Φιλανδία υποστηρίζουν ότι υπάρχει μια πιο απλή εξήγηση η οποία δεν είναι άλλη από τη… βαρύτητα

Σύμφωνα με τη διεθνή ομάδα των επιστημόνων η βαρύτητα παρείχε την ευστάθεια που χρειαζόταν το νεογέννητο Σύμπαν καθώς επεκτεινόταν ώστε να μην καταρρεύσει.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα τους μελετώντας τις αλληλεπιδράσεις του μποζονίου Χιγκς με τη βαρύτητα και την ενέργεια. Στο άρθρο τους που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Physical Review Letters» οι ερευνητές εξηγούν πώς αυτές οι αλληλεπιδράσεις δημιούργησαν ένα σταθερό περιβάλλον για να μπορέσει να αναπτυχθεί το Σύμπαν.