Σάββατο 31 Μαΐου 2014

B 17 η Θαυματουργή Αμυγδαλίνη

Vitamin B 17 ή Αμυγδαλίνη (amygdálē, C 20 H 27NO). Μια δυνατή αντικαρκινική ουσία, η  B 17, μια ουσία που με κάθε τρόπο (ολοφάνερο) την πολεμούν, βρίσκεται σε φυσική μορφή και σε πληθώρα, στα κουκούτσια από βερίκοκα και στα κουκούτσια από πικραμύγδαλα, επίσης υπάρχει στο Αμυγδαλέλαιο, στον χυμό από σιτάρι και στον χυμό από φύλλα ελιάς. Το πικραμύγδαλο και τα βερίκοκα, ειδικά τα κουκούτσια τους, είναι πλούσια σε βιταμίνες A, E, B1, B2, B6, B17,  και ιχνοστοιχεία. Η βιταμίνη  B 17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της Αμυγδαλίνης.

Η Αμυγδαλίνη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1830. Το 1845 χρησιμοποιήθηκε ως θεραπεία του καρκίνου στη Ρωσία, και στη δεκαετία του 1920 στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά θεωρήθηκε πολύ δηλητηριώδης και τοξική  ή πολύ δύσκολη να αντιγραφεί και να γίνει φάρμακο, φυσικά τα φρούτα δεν πατεντάρονται !, Άρα δεν υπάρχει κέρδος για τις φαρμακοβιομηχανίες, αν οι άνθρωποι αρχίσουν να τρώνε βερίκοκα και πικραμύγδαλα, δεν θα αρρωσταίνουν, άρα…  Τώρα πως να το αποτρέψουν αυτό;

Διαβάστε με ποιόν τρόπο το κάνουν. Στη δεκαετία του 1950, μια δήθεν μη τοξική, συνθετική μορφή κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη χρήση της  ως συντηρητικό κρέατος (!) και στη συνέχεια στην αγορά ως το σκεύασμα- φάρμακο Laetrile για τη θεραπεία του καρκίνου. (!!!)

Το φάρμακο Laetrile πήρε μεγάλη δημοσιότητα τη δεκαετία του 70 στην Αμερική, χρησιμοποιήθηκε σαν μονοθεραπεία ή σαν τμήμα ενός προγράμματος μεταβολικής θεραπείας που περιελάμβανε ειδική δίαιτα, υψηλές δόσεις συμπληρωμάτων βιταμινών και ενζύμων του παγκρέατος, ένα γκρουπ πρωτεϊνών που βοηθούν στη χώνεψη του φαγητού. Η προώθηση της Laetrile για τη θεραπεία του καρκίνου έχει περιγραφεί στην επιστημονική βιβλιογραφία ως ένα κανονικό παράδειγμα αγυρτίας, το  Πανεπιστημίου της Μινεσότα το περιγράφει ως «την πιο αριστοτεχνική, πιο εξελιγμένη, και σίγουρα την πιο αποδοτική προώθηση, κομπογιαννίτικης  θεραπείας καρκίνου στο ιατρικό ιστορικό»

Η αμαρτωλή Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων απαγόρευσε τη διακρατική μεταφορά της αμυγδαλίνης και του φαρμάκου Laetrile το 1977.  Αργότερα όμως  27 πολιτείες των ΗΠΑ νομιμοποίησαν τη χρήση της αμυγδαλίνης μέσα σε αυτά τα κράτη.

Δηλ. εντοπίζουν -  ανακαλύπτουν(!) μια ουσία, βιταμίνη, που υπάρχει στην φύση σε αφθονία. Πως να την σταματήσουν; Φτιάχνουν ένα σκεύασμα, γνωρίζοντας πως κανένα εργαστήριο στον κόσμο δεν μπορεί να κατασκευάσει με ακρίβεια, ούτε κατά προσέγγιση, φυσικά προϊόντα. Δεν μπορεί να κατασκευαστεί σε εργαστήριο, πχ ένα λεμόνι, ο βασιλικός πολτός, ένα βερίκοκο, τα σταφύλια, οι μπανάνες … αλλά από την άλλη, αυτά δεν πατεντάρονται. Τι κάνουν;

Φτάχνουν ένα σκεύασμα που πλησιάζει όσο γίνεται στο φυσικό προϊόν, την αμυγδαλίνη εν προκειμένω, την κακό-φτιάχνουν σκόπιμα και  την  υπέρ-προωθούν ως δήθεν φυσική ανακάλυψη θεραπείας του τάδε επιστήμονα… Φυσικά και γνωρίζουν εκ των προτέρων τα αποτελέσματα. Το διαθέτουν στην αγορά και με τα άσχημα αποτελέσματα που παράγει το ψευδό-σκεύασμα, φροντίζουν να το αποσύρουν άρον άρον και ταυτόχρονα με το ψευδό-σκεύασμα να απαγορεύσουν, αποτρέψουν και την χρήση της ΦΥΣΙΚΗΣ Αμυγδαλίνης, δηλ τα ΦΥΣΙΚΑ κουκούτσια από το πικραμύγδαλο ή του βερίκοκου, ως δήθεν τοξικά και ακατάλληλα.

Ναι αυτά που τρώγαμε στον κήπο της γιαγιάς !!!! και μας έδινε 5-6 την ημέρα κάθε καλοκαίρι.

Η παράνοια είναι το σταθερό δεδομένο στον πολιτισμό του ανθρώπινου ζώου.

Σήμερα, σε πολλές πολιτείες της Αμερικής, τα κουκούτσια από πικραμύγδαλο ή βερίκοκο απαγορεύονται σαν τρόφιμο. Στην Ελλάδα η εισαγωγή γίνεται από την Γερμανία και την Ολλανδία. Είναι ο κλασσικός τρόπος να “κάψουν” κάθε τι καλό, εποικοδομητικό ή αληθινό. Είναι η γνωστή τακτική προπαγάνδας. Εφαρμόζεται κατά κόρον, στο Χόλυγουντ, στην πολιτική, στις θρησκείες, στα χρηματιστήρια όλου του πλανήτη. Το εφάρμοσαν με τους Δίδυμους Πύργους και την δήθεν τρομοκρατία, με την δήθεν οικονομική κρίση… και πάει λέγοντας. Αν θέλεις να κρύψεις κάτι, κάνε το ΟΛΟΦΑΝΕΡΟ.

Πικρό και Ξινό: Αποκλείσαμε δύο από τις 4 βασικές γεύσεις: αλμυρό, ξινό, πικρό, γλυκό, το ΠΙΚΡΟ και το ΞΙΝΟ. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν απορρίψει το ξινό ή το πικρό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία.

Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα. Αλκμαίων ο Κροτωνιάτης Προσωκρατικός φιλόσοφος, γιατρός και φυσικός περί το 500 π.κ.ε.). Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με την ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε εν συνεχεία και ο Ιπποκράτης.
«Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού. Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη»
Τις αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη. Γράφει χαρακτηριστικά ο Ιπποκράτης.
«Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει και το πικρό και το αλμυρό, το γλυκό, το ξινό, το στυφό και το άνοστο και τα συστατικά αυτά όταν αναμειγνύονται και ενώνονται μεταξύ τους, ούτε φαίνονται ούτε βλάπτουν τον άνθρωπο. Όταν όμως κάποιο απ’ όλα διαχωριστεί και μείνει μόνο του τότε φαίνεται να προκαλεί βλάβη»
Όταν τρώμε πολλά γλυκά και υδρογονάνθρακες και έχει γίνει το σώμα μας σοκολάτα και Ζαχαροπλαστείο, έχει επέλθει ανισορροπία. Η επικράτηση των γλυκών σε βάρος του πικρού έχει οδυνηρό και ολέθριο τίμημα, που το πληρώνει ο άνθρωπος και μάλιστα ακριβά. Οι καρκινικοί όγκοι είναι γεμάτοι από ζάχαρη.

Αυτό απέδειξε ο Warburg. Το 2001 ένα ιατρικό συνέδριο στην Καρλσρούη της Γερμανίας, επιβεβαίωσε το γνωστό  «ότι είναι πικρό και ξινό στο στόμα, είναι καλό στο στομάχι».  Τονίστηκε ότι οι πικρές και ξινές  ουσίες, συμβάλλουν αποφασιστικά στη συνολική διαδικασία της πέψης. Οι κινήσεις του στομάχου και του εντέρου εντείνονται και επιταχύνεται η προώθηση της τροφής. Διεγείρουν την έκκριση χολής και παγκρέατος , βελτιώνουν την πέψη των λευκωμάτων, πρωτεϊνών και λιπών.

Μειώνεται η αίσθηση του φουσκώματος και εμποδίζονται οι διαδικασίες ζύμωσης και σήψης που συντελούνται στο έντερο. Μέσω της βελτίωσης απορρόφησης της βιταμίνης Β12, οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν την παραγωγή αίματος, προάγουν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών στοιχείων, όπως και του σιδήρου. Οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν και τη δημιουργία βάσεων (αλκαλικό υψηλό ΡΗ) στον οργανισμό. Και δρουν μ’ αυτό τον τρόπο ενάντια στηνοξύτητα του αίματος.

Τρώγοντας πικρά τρόφιμα:

1) δυναμώνει το συκώτι: Το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει. Η χολή που παράγεται στο συκώτι είναι πικρή. Πως λοιπόν θα έχουμε παραγωγή πρώτης ποιότητας χολής, να διαλύει τα λίπη, αν δεν τρώμε πικρά; Τροφοδοτώντας με ζάχαρη το συκώτι δεν παράγουμε πικρή χολή.

2) Βελτιώνεται ο μεταβολισμός και με τον τρόπο αυτό μειώνεται και η χοληστερίνη: Με τα πικρά μειώνονται και οι τιμές του σακχάρου. Ο καθένας το καταλαβαίνει. Το σάκχαρο προέρχεται από την κατάχρηση υδατανθράκων, όχι από την κατάχρηση πικρών ουσιών και η θεραπεία γίνεται με τα αντίθετα, έλεγε ο Ιπποκράτης. Οι πικρές ουσίες, όπως και οι ξινές είναι αντικαρκινικές. Πως δρουν οι πικρές ουσίες; Ας δούμε την περίπτωση του βερίκοκου.

Το κέντρο για τον καρκίνο είναι το συκώτι. Το συκώτι είναι για τον καρκίνο , ότι η καρδιά για το κυκλοφορικό. Το συκώτι είναι το κέντρο. Δυνατό συκώτι διώχνει τον καρκίνο. Τα καρκινικά κύτταρα τρέφονται και δημιουργούνται σε όξινο περιβάλλον, αλλά ενώ το λεμόνι σαν τροφή είναι ξινή, όταν εισάγεται στον ανθρώπινο οργανισμό έχει αλκαλική αντίδραση!  Κάθε τρόφιμο περιέχει και όξινα και αλκαλικά στοιχεία. Πολλά φρούτα έχουν ξινή γεύση, μα τα περισσότερα απ’ αυτά βοηθούν στη δημιουργία αλκαλικής κατάστασης που ωφελεί. Το λεμόνι ανήκει στις εξαιρετικά αλκαλικές τροφές, παρ ότι ξινό, που ανανεώνουν τα κύτταρα μέσω του αίματος,  με pH 9,0

Αντίθετα, από τις πλέον όξινες τροφές που οξειδώνουν τους ιστούς και τα όργανα και οδηγούν σε ασθένειες, είναι η άσπρη ζάχαρη με pH 5,5. Ενώ τα φυσικά σάκχαρα (φυσικοί χυμοί) φέρνουν αλκαλικότητα. Αν όμως προστεθεί ζάχαρη, αυτή κάνει τους χυμούς να σχηματίζουν οξέα και από φυσικά αλκαλικές τροφές μετατρέπονται σε όξινες. Έτσι είναι όλα στα σκευάσματα “φυσικών χυμών” και γι αυτό πρέπει να αποφεύγονται.

Ζαχαροποιημένο και σοκολατοποιημένο συκώτι ίσον καρκίνος. Η άμυνα και ο τερματοφύλακας του οργανισμού εναντίον του καρκίνου βρίσκονται στο συκώτι και το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει σωστά, να αποθηκεύσει τις βιταμίνες. Γιατί δεν παρουσιάζεται καρκίνος στο λεπτό έντερο; Ρωτήστε κάποιο γιατρό. Πολλοί δεν γνωρίζουν. Άλλοι απαντούν το ΡΗ, η μεγάλη ποσότητα γ – σφαιρίνης (επηρεάζεται από το σελήνιο), ή λόγω της ταχείας διέλευσης. Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός, ότι – σύμφωνα με τη φυσιολογία- στο λεπτό έντερο χύνονται οι εκκρίσεις της χολής και του παγκρέατος που κάνουν αλκαλικό το ΡΗ του λεπτού εντέρου.

Τα παγκρεατικά ένζυμα (θρυψίνη, χυμοθρυψίνη) και η χολή, είναι βασικής σημασίας για το περίεργο γεγονός, ότι στο λεπτό έντερο δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ καρκίνος. Ο συνδυασμός και των δύο. Γιατί και στο πάγκρεας και στο χοληδόχο πόρο εμφανίζεται καρκίνος; Αν είναι το ΡΗ ή η γ-σφαιρίνη η αιτία που το καρκίνου του λεπτού εντέρου είναι πρακτικά 0, γιατί δεν αυξάνουμε τις γ – σφαιρίνες ή δεν διορθώνουμε το ΡΗ του οργανισμού σε αλκαλικό;

Ας δούμε τι λέει ο Edward
1) μεγάλη κατανάλωση γλυκόζης (γαλακτικό οξύ),
2) έλλειψη οξυγόνου,
3) χαμηλό (όξινο) ΡΗ.
Η τριάδα των χαρακτηριστικών των καρκινικών κυττάρων.

Πράγματι στο λεπτό έντερο υπάρχει αλκαλικό ΡΗ. Τα ένζυμα είναι πολύ ευαίσθητα. Η θερμοκρασία τα καταστρέφει εντελώς. Για να έχουμε λοιπόν πολλά ένζυμα, πρέπει να καταναλώνουμε ωμές τροφές.Έτσι θα ανεβάζουμε το επίπεδο των πεπτικών ενζύμων του εντέρου και θα έχουμε περισσότερα παγκρεατικά ένζυμα.

ΝΟΜΟΣ ΑΠΑΡΑΒΑΤΟΣ >  Τουλάχιστον το 90% των τροφών ενός καρκινοπαθή, αλλά και κάθε ανθρώπου, πρέπει να είναι ωμές, για άριστη λειτουργία των παγκρεατικών ενζύμων. Επίσης απαγορεύεται η κατανάλωση κρεάτων και γαλακτοκομικών, όπως και κάθε επεξεργασμένη τροφή. Είναι η ίδια ΩΜΗ Διατροφή που θα κάνει κάποιον άνθρωπο να μην πάθει ποτέ καρκίνο.

Πώς το κουκούτσι του βερίκοκου και του πικραμύγδαλου σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα  ή δεν επιτρέπει να δημιουργηθούν; Η B 17 που περιέχεται στο κουκούτσι του βερίκοκου, στα πικραμύγδαλα και τα αμύγδαλα, αποτελείται από δύο σάκχαρα (γλυκόζη) ένα βενζελδαύδη και ένα κυάνιο συνδεδεμένα μεταξύ τους. Όπως ο καθένας γνωρίζει, το κυάνιο είναι υψηλά τοξικό και σε μεγάλες ποσότητες θανατηφόρο. Όμως σ΄ αυτή τη ΦΥΣΙΚΗ του μορφή είναι χημικά αδρανές.

Υπάρχει μία ουσία, που μπορεί να ξεκλειδώσει το μόριο της βιταμίνης B 17  και να απελευθερώσει το κυάνιο του βερίκοκου. Η ουσία αυτή είναι το ένζυμο beta glucosidase (βήτα γλυκοσιδάση), που το αποκαλούμε, “το ένζυμο που ξεκλειδώνει”. Όταν η βιταμίνη B 17, έρχεται σε επαφή μ’ αυτό το ένζυμο, όχι μόνο απελευθερώνεται το κυάνιο, αλλά και η βενζελδαϊδη, η οποία είναι πολύ τοξική από μόνη της. Αυτές οι δύο ουσίες μαζί έχουν δηλητηριώδη ισχύ 100 φορές περισσότερο απ’ όσο η κάθε μια χωριστά. Είναι το γνωστό συνεργιστικό αποτέλεσμα.

Ευτυχώς, το ένζυμο αυτό δεν βρίσκεται οπουδήποτε στον οργανισμό μας σε επικίνδυνο βαθμό, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα. Μάλιστα στα καρκινικά κύτταρα 100 φορές περισσότερο απ’ ότι στα περιβάλλοντα υγιή κύτταρα. Αποτέλεσμα, το δηλητήριο που απελευθερώνεται από το κουκούτσι του βερίκοκου και του αμύγδαλου στοχεύει στα καρκινικά κύτταρα και ΜΟΝΟ και τα σκοτώνει.

Υπάρχει επίσης ένα άλλο ένζυμο, που καλείται ροδανάση. Το ονομάζουνε προστατευτικό ένζυμο, για την ικανότητά του να προστατεύει και να ουδετεροποιεί το κυάνιο μετατρέποντάς το σε υποπροϊόντα ωφέλιμα για την υγεία. Αυτό το ένζυμο απαντάται σε μεγάλες ποσότητες σε κάθε σημείο του οργανισμού μας, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα, τα οποία δεν προστατεύονται. Είναι από τα ένζυμα που δεν περιέχονται στα τεχνικά σκευάσματα, γιατί δεν μπορεί να κατασκευαστεί. Με λίγα λόγια η ροδανάση προστατεύει τους ιστούς από το κυάνιο, ενώ δεν υπάρχει στα καρκινικά κύτταρα. Η Β γλυκοσιδάση απελευθερώνει το κυάνιο που σκοτώνει τον καρκίνο. Βρίσκεται στα καρκινικά κύτταρα, δεν βρίσκεται στα υγιή. Αλλά…

Οι επιστήμονες γνωρίζουν πως το αντίδοτο στη δηλητηρίαση από κυάνιο, είναι η ζάχαρη. Αναφέρεται μια ιστορική απόπειρα δολοφονίας με κυανιούχο κάλιο κατά του Ρασπούτιν, “αγαπητό’’ πρόσωπο, στην προεπαναστατική Ρωσία. Μολονότι ο Ρασπούτιν δηλητηριάστηκε με κυάνιο, δεν έπαθε τίποτα, διότι το κυανιούχο κάλιο είχε τοποθετηθεί μέσα σε γλυκά και σε κρασί. Αν και η δόση ήταν μεγάλη, παρουσίασε ελάχιστα συμπτώματα δευτερεύοντα της δηλητηρίασης, όπως λόξυγκα, σιελόρροια κ.λ.π. Η ζάχαρη είχε εξουδετερώσει τη δράση του πολύ δραστικού δηλητηρίου. Τη λεπτομέρεια αυτή δεν τη γνώριζαν οι επίδοξοι δολοφόνοι και ονόμασαν τον Ρασπούτιν μεγάλο μάγο που σώθηκε από τόσο δυνατό δηλητήριο !

Ας φανταστούμε λοιπόν σήμερα έναν καρκινοπαθή που έχει καταναλώσει μεγάλες ποσότητες γλυκών, αναψυκτικών, ποτών, πατάτας, ή που η διατροφή του περιλαμβάνει κυρίως υδατάνθρακες, αν είναι δυνατόν να πάθει κάτι με λίγα κουκούτσια από βερίκοκα, όπως αναμεταδίδουν, τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ και δουλικοί υποτελείς των επικυρίαρχων, ακολουθώντας τα κελεύσματα των κυρίων τους. Διάβασε και για την άσπρη ζάχαρη  Η λευκή ζάχαρη σε σκοτώνει. Είναι ένας από τους λευκούς δολοφόνους !

Τρώγοντας κουκούτσια από πικραμύγδαλα ή βερίκοκου, η υγεία, η ευεξία, η πέψη, ο μεταβολισμός, βελτιώνονται κατακόρυφα. Τα βερίκοκα είναι φρούτα εποχής και τα προμηθευόσαστε από το μανάβη της γειτονιάς. Φροντίστε να είναι βιολογικά, γιατί τους ρίχνουν πολλά φυτοφάρμακα, της “αγαπημένης’’ μας Monsanto. Από αυτό το αντικαρκινικό φάρμακο ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, κερδίζει η Ζωή σας, η Υγεία σας. Τρώτε άφοβα κάθε μέρα 10-15 κουκούτσια βερίκοκων και αμύγδαλων. Βάλτε τα σε σαλάτες, σούπες, φτιάξτε φυσικά ωμά σνακς και γάλα από αυτά. Πίνετε 2-3 σφηνάκια χυμό σιταρόχορτου ή φύλλων ελιάς που είναι πλούσια σε B 17 και θα δείτε μόνοι σας τα αποτελέσματα.

Τα καρκινικά κύτταρα έχουν όξινο (χαμηλό ΡΗ). Το ΡΗ το ισορροπεί το ασβέστιο η βιταμίνη D, το μαγνήσιο, το κάλιο, το βόριο. Το λεμόνι, ΞΙΝΟ, βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου. Καταναλώνετε πολύ λεμόνι (βιολογικό, χωρίς φυτοφάρμακα) κάθε μέρα, όπως συστήνει η αντικαρκινική δίαιτα Μοερμαν στην Ολλανδία. Τρώτε χέλια (τεράστια πηγή βιταμίνης Δ, 5000 ΙΘ (μονάδες) στα 100 γραμ.

Φρούτα, ειδικά σταφύλι (τεράστια πηγή καλίου). Επίσης λάδι από κουκούτσι σταφυλιού σε σαλάτες, σούπες, ΜΟΝΟ ΩΜΟ και πίνεται ωμό. Επίσης λάδι απο αβοκάντο και λάδι από σιτέλαιο ( τούρμπο σε βιταμίνες, ειδικά την Ε ). Μια κουταλιά το πρωί με  άδειο στομάχι και μια το βράδι και όχι όλα μαζί φυσικά.

Λαχανικά (μπρόκολο, λάχανο, μωβ – άσπρο) καρότα, λαχανίδες ( τεράστια πηγή αφομοιώσιμου ασβεστίου), βλήτα (επίσης τεράστια πηγή ασβεστίου, βορίου), μαϊντανό (ειδικά για καρκίνο του πνεύμονα, ρόκα (ειδικά για καρκίνο των νεφρών), ραδίκια (με το ζουμί τους).

Καρότο – χυμό με ένα λεμόνι και μήλο ή μπανάνα. Διατροφικός Δυναμίτης. Η υποξία (χαμηλό οξυγόνο), είναι ΚΥΡΙΟ χαρακτηριστικό της καρκινογένεσης. H χλωροφύλλη δίνει το οξυγόνο στα φυτά. Σύμφωνα με το μεγάλο γιατρό Max Gerson, που θεράπευσε τον νομπελίστα Αλμπερτ Σβάϊτσερ και αποδεδειγμένα 50 καρκινοπαθείς σύμφωνα με τις ακτινογραφίες τους πριν και μετά τη θεραπεία. Οι πράσινοι χυμοί, τουλάχιστον 5 την ημέρα, δίνουν το απαιτούμενο οξυγόνο και υγεία στα κύτταρα. Έχουμε έτσι απόπτωση (θάνατο, κυτταρική αυτοκτονία) των καρκινικών κυττάρων.

Οι χυμοί του σιταριού, της τσουκνίδας, φύλλων ελιάς, σέλινου, μαϊντανού και καρότου είναι ασπίδα εναντίον του καρκίνου και προστασία ενός υγιούς οργανισμού. Ο Gerson μάλιστα, χρησιμοποιούσε ειδικό, αποχυμωτή, για τη διατήρηση όλων των θρεπτικών συστατικών. Μόνο με αυτόν τον αποχυμωτή παίρνουμε όλα τα ένζυμα από τα χόρτα, (Z-star juicer) ενώ με το μπλέντερ αυτά χάνονται. Υπάρχουν σιτάρι, κριθάρι, άλφα άλφα και σε σκόνη, όταν η δυνατότητα για φυσικό χυμό είναι αδύνατη.

Όταν ο Max Gerson παρουσίασε ΘΕΡΑΠΕΥΜΕΝΕΣ, τις ανίατες περιπτώσεις καρκίνου στο Κογκρέσο με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που τις συνόδευαν (εξετάσεις, ακτινογραφίες κ.λ.π.). Αντί να τον συγχαρούν (!!!) άρχισαν ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον του. Τι πρωτότυπο!!! Έτσι δρουν οι φαρμακευτικές εταιρίες, άλλωστε ανήκουν στους επικυρίαρχους, καταδιώκουν με λύσσα κάθε θεραπεία, αφού οι ίδιοι δημιουργούν τις ασθένειες,  χρειάζονται ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΟΧΙ ΥΓΙΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Αυτό μπορείς να το σταματήσεις ΜΟΝΟΣ σου μέσω της σωστής για τον οργανισμό σου ΔΙΑ- Τροφής … εεε κοντά στον Νου κι η Γνώση !!!

Μπορείς όχι μόνον να μην είσαι ασθενής, αλλά και να σταματήσεις να γερνάς. Αγόρασε κουκούτσια από βερίκοκο ή πικραμύγδαλο, (γιατί η αμυγδαλίνη ή B17 είναι απαγορευμένη και οι εισαγωγές κουκουτσιών βερίκοκου και πικραμύγδαλου είναι δύσκολες, στην Ελλάδα φυσικά οι παραγωγοί είναι «αγανακτισμένοι») αλλά και λάδια ή σιταρόχορτο σε σκόνη, όπως επίσης και τον ειδικό αποχυμωτή λαχανικών και χρησιμοποίησε τα. Βρες τον ειδικό αποχυμωτή για να έχεις φρέσκο χυμό από φύλλα σιταριού, σέλινου, μαϊντανού, ελιάς και όλων των λαχανικών.  …και τρώγε πιπεριά, σκόρδο και κρεμμύδι  σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα.

Αν θέλεις να έχεις καλή υγεία και δυαντό σώμα και νου απλά ΚΑΝΕ ΤΑ ΣΩΣΤΑ γι αυτό πράγματα.

Διαφορετικά:  ΚΑΝΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙΣ κανείς δεν νοιάζεται !

Η τέχνη του κοπλιμέντου

Γιατί το κοπλιμέντο είναι σημαντικό:

Γιατί κάνει τον άλλο να νιώθει όμορφα. Αυξάνει την αυτοπεποίθηση, ανεβάζει τη διάθεση.
Υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να της πεις πόσο γλυκειά είναι όταν έχει τις μαύρες της; Το βασικότερο: Ανοίγει ένα χαμόγελο σ'εκείνον που το δέχεται. Όπως λένε και οι Αμερικανοί «A little flattery goes a long way».

Οι κανόνες του κομπλιμέντου:

1) Ποτέ μην εναντιωθείς. Μπορεί να είναι στις μαύρες της ή να μη δέχεται εύκολα κομπλιμέντα, έτσι μπορεί το «το χαμόγελό σου μού φτιάχνει τη μέρα» να πέσει στο κενό. Δεν υπάρχει λόγος να εναντιωθείς. Ένα «εγώ πάντως έτσι νιώθω» είναι αρκετό για να παραμείνεις αξιοπρεπής και «μέσα στο παιχνίδι». Ακόμα κι αν δεν το δέχεται, θα καταλάβει πως αν μη τι άλλο εννοείς αυτά που λες.

2) Πόνταρε στην έκπληξη. Η επίδραση ενός κομπλιμέντου είναι δυο φορές πιο ισχυρή όταν συμβαίνει αναπάντεχα. Ένα μπουκέτο λουλούδια όταν δεν το περιμένει, ένα γραπτό μήνυμα στο τηλέφωνο χωρίς ιδιαίτερο λόγο, έχουν πολλαπλασιαστική επίδραση.

3) Εξελίξου. Ανάλογα με το πώς προχωρά η σχέση , πρέπει να προχωρά και το είδος του κομπλιμέντου. Μην παραμένεις σε αυτά που έλεγες στην αρχή. Όσο τη γνωρίζεις καλύτερα, τόσο θα πρέπει να εμπλουτίσεις το ρεπερτόριό σου με περισσότερο «εξειδικευμένα» κομπλιμέντα, κυρίως πάνω στην προσωπικότητά της.

4) Έχε θετική σκέψη. Είναι το μεγάλο όπλο σου προκειμένου να δημιουργήσεις καλό κλίμα. Πρόβαλλε την καλή πλευρά της ζωής. Όχι απαραίτητα τη διασκεδαστική (μια γυναίκα δε ζητά έναν άντρα απλά για να καλοπερνάει), αλλά την θετική πλευρά. Αισιοδοξία, διάθεση να ξεπερνάμε τις δυσκολίες, όνειρα για το μέλλον.

Όταν γεμίζουμε την ψυχή κάποιου με ωραίες εικόνες, τότε κάθε φορά που σε βλέπει, θα συνοδεύεσαι από ευχάριστους συνειρμούς. Κάποια στιγμή θα ακούσεις το μαγικό «είσαι ό,τι καλύτερο μέσα στην ημέρα μου» και θα είσαι πολύ κοντά στην επιτυχία...

Το κομπλιμέντο αποτελεί μια πατροπαράδοτη αντρική τέχνη. Κι όπως όλες οι τέχνες απαιτεί μαεστρία και ταλέντο και αναδεικνύει εν πολλοίς πολλές από τις ικανότητες του μυαλού σου. Εξάσκησέ το και θα γίνει ο δρόμος για να κατακτήσεις εκείνη που επιθυμείς.

Τα τυπογραφικά λάθη που παραλίγο να αλλάξουν την Ιστορία

Οποιοσδήποτε περάσει 5-10 λεπτά στο ίντερνετ είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα συναντήσει ένα γλωσσικό ολίσθημα.

Ορθογραφικά, συντακτικά και γραμματικά λάθη είναι πλέον η καθημερινή εμπειρία της online δραστηριότητας, ένα γεγονός αναπόφευκτο μιας ζωής που γεννιέται από τον εκρηκτικό συνδυασμό της αμάθειας με την ημιμάθεια.

Κι ενώ τα τυπογραφικά είναι λαθάκια που δεν επισύρουν συνήθως την καταστροφή (εκτός κι αν είσαι επιμελητής εκδόσεων φυσικά!), στις παρακάτω περιπτώσεις ήταν ικανά να φέρουν το τέλος.

Το αποκαλυπτικό τέλος, καθώς μέχρι και οι θεοί ξεσηκώθηκαν από τις τυπογραφικές αυτές αβλεψίες...

Το λάθος στο όνομα του Ιησού πάνω σε νόμισμα του Βατικανού


Δεν είναι μυστικό ότι οι πολίτες του μικρού κρατιδίου συναντούν τη λέξη «Ιησούς» στην καθημερινότητά τους πολύ περισσότερο από κάθε άλλο άνθρωπο στον πλανήτη. Γι' αυτό και ήταν παγκόσμιο το σοκ από το παρόραμα, γιατί μιλάμε για τον απόλυτο θεματοφύλακα της (καθολικής) χριστιανοσύνης, το Βατικανό!

 Όταν λοιπόν το κρατίδιο κυκλοφόρησε το επετειακό αυτό μετάλλιο για να τιμήσει την εκλογή του νέου πάπα Φραγκίσκου στο ύπατο αξίωμα της καθολικής εκκλησίας, δεν ήταν λίγοι αυτοί που παρατήρησαν το εξαίσιο λάθος: το «Jesus» είχε δώσει τη θέση του στο «Lesus», φέρνοντας την ιερή μήνη στην παποσύνη. Το Βατικανό ανακάλεσε άρον-άρον τα μετάλλια για να τα καταστρέψει, όχι βέβαια πριν μπόλικα από δαύτα βρεθούν σε χέρια συλλεκτών και φτάσουν να αξίζουν πια αστρονομικά νούμερα, καθώς ο μικρός αριθμός τους τα παρακάνει συλλεκτικά! Όσο για το ποιος χρεώθηκε το λάθος, προφανώς η ευθύνη είναι συλλογική, καθώς μιλάμε για το ιερό κρατίδιο που το όνομα του Ιησού μνημονεύεται συνεχώς μέσα στην καθημερινότητα...

Τα ορθογραφικά λάθη του Τζακ του Αντεροβγάλτη


Ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης αναγνωρίζεται από τα παγκόσμια εγκληματολογικά χρονικά ως ένας από τους πλέον διαβόητους κατά συρροή δολοφόνους της Ιστορίας. Ακόμα και σήμερα, 100 και πλέον χρόνια από τη στιγμή που τρομοκράτησε τους δρόμους του Λονδίνου, οι εγκληματολόγοι συνεχίζουν να ερίζουν για την ταυτότητα και τα κίνητρα πίσω από τις φρικιαστικές του πράξεις. Και βέβαια αυτό που τον έκανε ανάρπαστο στη συνείδηση του κόσμου δεν είναι άλλο από τη συνήθειά του να στέλνει τα σαρκαστικά αυτά γράμματα στην αστυνομία, γεγονός που του εξασφάλισε φήμη ζηλευτή ανάμεσα στους άλλους διεστραμμένους συναδέλφους του. Και οι τρεις επιστολές που θεωρούνται δικές του (το γράμμα «Dear Boss», η καρτ-ποστάλ «Saucy Jacky» αλλά και η επιστολή «From Hell») βρίθουν από ορθογραφικά λάθη, κάτι που βοήθησε τις Αρχές να ταυτοποιήσουν το μοναδικό εκφραστικό του στιλ. Έλα όμως που ο κόσμος δεν συμμεριζόταν την ίδια αγωνία. Μόλις λοιπόν η αστυνομία του Λονδίνου τύπωσε τις δύο πρώτες επιστολές στον καθημερινό Τύπο μπας και αναγνωρίσει κανείς τον γραφικό χαρακτήρα του Αντεροβγάλτη, αυτόματα σχεδόν το αστυνομικό τμήμα κατακλύστηκε από εκατοντάδες πλαστά γράμματα, καθώς ο κόσμος μας αποτελείται φαίνεται από ανόητους φαρσέρ! Και ήταν μάλιστα η ανορθόγραφη φύση του Τζακ που έκανε τη δουλειά των φαρσέρ παιχνιδάκι, αναγκάζοντας την αστυνομία να χάσει άπειρες ώρες μελετώντας τις πλαστές επιστολές, αντί να ασχολείται με τον serial killer...

Το λάθος στο «Principia» του Νεύτωνα που παρέμεινε αθέατο για 3 αιώνες


Το περίφημο σύγγραμμα του επαναστατικού για την ιστορία της επιστήμης νου, εκεί που στρώνει το έδαφος για την ανθρώπινη κατανόηση της βαρύτητας και των νόμων της κίνησης, δεν χρειάζεται φυσικά συστάσεις, καθώς αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά πονήματα της επιστήμης, χιλιομελετημένο στους αιώνες που θα έρχονταν. Γι' αυτό λοιπόν και είναι απορίας άξιο πώς κανείς δεν πρόσεξε το λάθος στη μαθηματική εξίσωση στα 3οο χρόνια ζωής του «Principia» (1687), μέχρι το 1987 δηλαδή! Ο Νεύτωνας κατέληξε σε λάθος συμπέρασμα σε μια από τις ξακουστές εξισώσεις του (βρήκε το εξαγόμενο της εξίσωσης να είναι 11, ενώ το σωστό ήταν 10,5), κάτι που διέφυγε από τους χιλιάδες μελετητές του συγγράμματος και εντοπίστηκε μάλιστα από 23χρονο φοιτητή φυσικής! Στην 8η Πρόταση του Τρίτου Τόμου του «Philosophiae Naturalis Principia Mathematica», εκεί που ο Νεύτωνας προσπαθεί να αποδείξει την εγκυρότητα της θεωρίας του μετρώντας τη μάζα, τη βαρύτητα και την πυκνότητα των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος, εκεί έκανε το διαβόητο λαθάκι που κανείς δεν παρατήρησε ποτέ, εκτός φυσικά από τον δαιμόνιο σπουδαστή Robert Garisto. Κι αν αναρωτιέστε, ναι, πήρε «10'» στην πανεπιστημιακή του εργασία...

Οι κακοτυπωμένες εκδόσεις της Βίβλου


Το παγκόσμιο μπεστ-σέλερ έχει τυπωθεί περισσότερο από κάθε άλλο βιβλίο στον κόσμο, τα λάθη ήταν επομένως φυσικό να συμβούν. Κι ενώ τέτοια παροράματα δεν αλλάζουν συνήθως τον ρου της βιβλικής διδασκαλίας, υπάρχει και ένα που απείλησε σύσσωμη τη Βίβλο!

Το διαβόητο λάθος της κακοτυπωμένης Βίβλου, που έχει ονομαστεί γλαφυρά «Wicked Bible», ξεχνά το «ου» μπροστά από το «μοιχεύσεις», αλλάζοντας άρδην τη βιβλική εντολή! Οι εκδότες της διαβόητης Βίβλου τιμωρήθηκαν με τσουχτερό πρόστιμο και αφαίρεση της εκδοτικής άδειας, ενώ η εκκλησία που είχε παραγγείλει την έκδοση επιδόθηκε σε ιερό πόλεμο για τη συγκέντρωση και την καύση(!) όλων των βλάσφημων αντιτύπων. Και αυτό δεν είναι καν το μόνο λάθος που έγινε ποτέ σε τύπωμα Βίβλου, αν και είναι φυσικά το πλέον γνωστό...

Το λάθος στο Κοράνι που πυροδότησε εσωτερική κρίση


Όπως και στη Βίβλο, τα παροράματα στο Κοράνι είναι μεγάλη ιστορία και μπορούν να βάλουν σε περιπέτειες τον πλανήτη! Όπως έβαλαν τον Ahmad al-Kulaib, τον επικεφαλής κρατικής έκδοσης του Κορανιού, το οποίο εκδόθηκε με ουκ ολίγα λάθη στις σελίδες του. Τα παροράματα αυτά σήμαναν την πολιτική αυτοκτονία του Kulaib, ο οποίος υπηρετούσε στο Κουβέιτ ως υπουργός Ισλαμικών Θεμάτων, βάζοντας τη χώρα σε περαιτέρω περιπέτειες: από τη δημόσια κατακραυγή, ο εμίρης του Κουβέιτ, σεΐχης Jaber al-Ahmad al-Sabah, αναγκάστηκε να διαλύσει τη Βουλή και να προκηρύξει επείγουσες εκλογές, με κεντρικό θέμα το ιερό βιβλίο του μουσουλμανικού κόσμου! Όσο για τον απρόσεκτο υπουργό, κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να βεβηλώσει την ισλαμική πίστη, καθώς επέτρεψε την κυκλοφορία του βέβηλου Κορανιού...

Ο Σέξπιρ δεν μπορούσε να συλλαβίσει το όνομά του


Το όνομα του Ουίλιαμ Σέξπιρ συνδέεται όσο κανένα με την προαγωγή της αγγλικής γλώσσας, καθώς ο φημισμένος δραματουργός πήγε την αγγλική γραμματεία μπόλικα επίπεδα παραπάνω. Παρά τον λεκτικό πλούτο όμως και τις ιντριγκαδόρικες περιγραφές του, ο ίδιος είχε πρόβλημα να αποφασίσει πώς γράφεται τελικά το επίθετό του! Και εδώ είναι το περίεργο, πώς ένας από τους γνωστότερους θεατρικούς συγγραφείς του κόσμου δεν μπορούσε να συλλαβίσει το όνομά του. Έχουν βρεθεί 6 διαφορετικές υπογραφές του Shakespeare (Shaksper, Shakspere, Shakspeare κ.λπ.), φέρνοντας έριδες και διαμάχες στην κλασική γραμματεία, η οποία ψάχνει ακόμα τον λόγο για τους διαφορετικούς τρόπους γραφής του ονόματός του! Μπορεί να ήταν αχτύπητος στο χτίσιμο των χαρακτήρων και την ίντριγκα, όχι όμως και στην ορθογραφία...

Ούτε η Τζέιν Όστιν ήταν η καλύτερη ορθογράφος


Κι αν του Σέξπιρ του το συγχωρούμε γιατί έζησε σε μια εποχή ιδιαίτερη για το πνεύμα και τα γράμματα, πώς να δικαιολογήσεις την Τζέιν Όστιν, το παιδί-θαύμα της γραφής; Ως εξαίσιο δείγμα λοιπόν της μαεστρίας της στον γραπτό λόγο στέκει η ιστορία που έγραψε παιδί ακόμα και ονόμασε «Αγάπη και φιλία» (Love and Freindship, και όχι το σωστό Friendship). Κι αν αυτό ήταν λαθάκι της παιδικότητας, η Όστιν συνέχισε με την κακή ορθογραφία σε όλη την ενήλικη καριέρα της, γινόμενη φόβος και τρόμος για τους διορθωτές της στον εκδοτικό! Και μάλιστα δεν ήταν η μόνη συγγραφέας που δεν τα πήγαινε καλά με την ορθογραφία, καθώς η σειρά των ανορθόγραφων λογοτεχνών και πλούσια είναι και μακρά: Τζον Κιτς, Έρνεστ Χέμινγουεϊ, Σκοτ Φιτζέραλντ, Γουίλιαμ Φόκνερ, Αγκάθα Κρίστι και δεν συμμαζεύεται! Ο Χέμινγουεϊ μάλιστα έλεγε στον εκδότη του ότι η δουλειά του ήταν να διορθώνει τα ορθογραφικά του συγγραφέα...

Η Google είναι αποτέλεσμα τυπογραφικού λάθους


Η μηχανή αναζήτησης είναι στις μέρες μας τόσο δημοφιλής που το ρήμα «google» χρησιμοποιείται πια στην αγγλική ως συνώνυμο του «ψάχνω για κάτι». Κι αν αναρωτιέστε γιατί το ρήμα google δεν γράφεται με κεφαλαίο, είναι γιατί η Google (ο διαδικτυακός κολοσσός) είναι έτοιμη να στείλει μηνύσεις σε όποιον το κάνει, καθώς μέχρι και από τα λεξικά έχει απαγορεύσει να χρησιμοποιούν το όνομά της ως ρήμα της αγγλικής! Κι αυτό γιατί φοβάται λέει ότι το πατενταρισμένο όνομά της θα χάσει την υπόστασή του ως εταιρία, αν περιληφθεί στην καθημερινή χρήση της τρέχουσας αγγλικής. Το πράγμα γίνεται μάλιστα ακόμα πιο περίεργο γιατί και η ίδια η λέξη «google» είναι κακή ορθογραφία του «googol», του περίφημου αριθμού 10 στην εκατοστή δύναμη (10 με 100 μηδενικά δηλαδή), το οποίο έμαθαν οι περισσότεροι από μας από την ταινία «Επιστροφή στο Μέλλον». Όταν λοιπόν οι δύο εμπνευστές της Google, Larry Page και Sergey Brin, έψαχναν όνομα για τη μηχανή αναζήτησης που είχαν σκαρώσει πίσω στο 1996, κατέληξαν τελικά στο «googol». Και τότε άρχισαν τα ωραία: ο Page ζήτησε από προγραμματιστή του να τσεκάρει αν το domain name «googol.com» ήταν διαθέσιμο και εκείνος έκανε λάθος στον συλλαβισμό της λέξης, ψάχνοντας τελικά και βρίσκοντας ελεύθερο το «google.com»! O Larry λάτρεψε το παρόραμα και τον νέο τρόπο γραφής κι έτσι το τυπογραφικό των 160 δισ. δολαρίων έμεινε για πάντα...

Το τυπογραφικό που θα έμενε απαρατήρητο αν δεν ήταν τα Όσκαρ



Την τραγική ιστορία του Solomon Northup την ξέρουμε πλέον όλοι, καθώς λίγοι δεν έχουν δει ακόμα την οσκαρική ταινία «12 χρόνια σκλάβος». Και βέβαια το τυπογραφικό του συντάκτη των «New York Times» θα παρέμενε για πάντα στο σκοτάδι, αν δεν ήταν η βράβευση των Όσκαρ και ο κακός χαμός που έγινε τόσο με την ταινία όσο και με τον πρωταγωνιστή της. Και εξηγούμαστε: ήταν στα 1853 όταν η περίφημη εφημερίδα αφιέρωσε άρθρο της στα χρονικά του ανθρώπου που πιάστηκε παράνομα σκλάβος, το οποίο εντοπίστηκε το 2014 από μελετητή, περισσότερα από 160 χρόνια δηλαδή από την κυκλοφορία του φύλλου!

Οι «New York Times» είχαν γράψει λανθασμένα το όνομα του ζοφερού πρωταγωνιστή της ιστορίας και ως «Northrop» και ως «Northrup», ένα αθώο λαθάκι δηλαδή που εντοπίστηκε μετά τη βράβευση της ταινίας με Όσκαρ και ανάγκασε πολλούς να ξεψαχνίσουν τα ιστορικά κιτάπια. Και βέβαια η εφημερίδα απολογήθηκε πρόσφατα για το λάθος των 16 δεκαετιών..

Ανακαλύφθηκαν 193 άγνωστες έως τώρα πρωτεΐνες

Συνολικά 193 πρωτεΐνες άγνωστες μέχρι σήμερα αποκάλυψε η πρώτη προσπάθεια πλήρους «χαρτογράφησης» όλων των πρωτεϊνών του ανθρώπινου σώματος από δύο ανεξάρτητες διεθνείς επιστημονικές ομάδες. Μάλιστα, οι πρωτεΐνες αυτές προέρχονται από τμήματα του DNA, τα οποία δεν θεωρείτο έως τώρα ότι δημιουργούν πρωτεΐνες.

Το γεγονός αυτό δείχνει ότι η λειτουργία των γονιδίων και των πρωτεϊνών είναι πολύ πιο πολύπλοκη από ό,τι πίστευαν οι επιστήμονες, οι οποίοι αποσκοπούν στη δημιουργία ενός πρωτεϊνικού «χάρτη», του λεγόμενου και πρωτεϊνώματος, αντίστοιχου του γονιδιακού «χάρτη» που προέκυψε προ ετών από το Πρόγραμμα Ανθρωπίνου Γονιδιώματος, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Πολλοί επιστήμονες θεωρούν ότι ένας πλήρης κατάλογος των ανθρωπίνων πρωτεϊνών θα είναι ακόμη πιο χρήσιμος από ιατρική άποψη από ό,τι ο κατάλογος των γονιδίων. Όμως, η μελέτη των πρωτεϊνών είναι πολύ πιο δύσκολη τεχνικά σε σχέση με των γονιδίων. Επιπλέον, για να είναι πραγματικά ωφέλιμος ένας τέτοιος κατάλογος, θα πρέπει οι επιστήμονες να γνωρίζουν πού ακριβώς στο σώμα βρίσκεται η κάθε πρωτεΐνη - εξ ου και η ανάγκη για έναν αναλυτικό «χάρτη».
Οι δύο ομάδες, μία γερμανική (υπό τον καθηγητή Μπέρνχαρντ Κίστερ του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Μονάχου) και μία αμερικανο-ινδική (υπό τον καθηγητή Ακίλες Πάντι του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς και του Ινστιτούτου Βιοπληροφορικής της Μπάνγκαλορ), που έκαναν τις σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το ΒBC, προχώρησαν στις πρώτες απόπειρες να δημιουργήσουν μια ολοκληρωμένη βάση με τις ανθρώπινες πρωτεΐνες, τα ζωτικά μόρια που ελέγχονται από τα γονίδια και αποτελούν τους θεμέλιους λίθων των κυττάρων και τη βάση της λειτουργίας των ιστών και των οργάνων ενός έμβιου οργανισμού.
Όπως ανέφερε ο Πάντι, «σκεφτείτε το ανθρώπινο σώμα σαν μια τεράστια βιβλιοθήκη, όπου κάθε πρωτεΐνη είναι ένα βιβλίο. Η δυσκολία είναι ότι δεν έχουμε έναν πλήρη κατάλογο που να μας δίνει τους τίτλους των διαθέσιμων βιβλίων και πού θα τα βρούμε. Θεωρούμε ότι κάναμε ένα καλό πρώτο προσχέδιο ενός τέτοιου περιεκτικού καταλόγου».
Τα περίπου 20.000 ανθρώπινα ρυθμιστικά γονίδια περιέχουν τις εντολές (τον κώδικα) για τη δημιουργία των πρωτεϊνών από τα αμινοξέα. Οι «χάρτες» των δύο ομάδων, που βασίστηκαν στην ανάλυση δειγμάτων από 30 διαφορετικούς ανθρώπινους ιστούς, είναι ήδη ανοιχτές για πρόσβαση από κάθε ερευνητή στις διευθύνσεις proteomicsdb.org και humanproteomap.org. Οι πρωτεΐνες που εντοπίστηκαν, κωδικοποιούνται συνολικά από 17.294 γονίδια, περίπου το 84% του ανθρωπίνου γονιδιώματος.
Οι νέοι «χάρτες» διαφωτίζουν σχετικά με το ποιά γονίδια «εκφράζονται» (ενεργοποιούνται) σε κάθε ξεχωριστό ιστό του σώματος και έτσι παράγουν τις αντίστοιχες πρωτεΐνες. Οι νέες έρευνες αποκάλυψαν - προς μεγάλη έκπληξη των επιστημόνων- εκατοντάδες αναπάντεχες πρωτεΐνες, οι οποίες παράγονται από αρχαία γονίδια (ψευδογονίδια) ή από τμήματα του DNA που δεν θεωρούνται καν γονίδια.
Ο Πάντι συνέκρινε τη δημοσίευση στο «Nature» με το πρώτο σχέδιο του ανθρωπίνου γονιδιώματος, το οποίο επίσης είχε ανακοινωθεί από δύο ανεξάρτητες επιστημονικές ομάδες, το 2001. Οι κατάλογοι πρωτεϊνών των δύο ομάδων εμφανίζουν διαφορές και στο μέλλον, μέσα από συγκριτική μελέτη, αναμένεται να υπάρξει συναίνεση για την πραγματική βάση των ανθρωπίνων πρωτεϊνών. Πάντως ο ινδο-αμερικανός επιστήμων δήλωσε πως το ανθρώπινο πρωτεΐνωμα είναι τόσο εκτεταμένο και πολύπλοκο, που πιθανώς ο «χάρτης» του ποτέ δεν θα είναι πλήρης.

Η σφήκα που εφηύρε το μεταλλικό δράπανο

Είναι λεπτότερο από ανθρώπινη τρίχα, κι όμως λειτουργεί άψογα ως τρυπάνι: Μια εξωτική σφήκα της Ασίας χρησιμοποιεί ένα σουβλερό εξάρτημα, ενισχυμένο με δόντια από μέταλλο, για να ανοίγει τρύπες και να γεννά τα αβγά της σε σκληρά, ανώριμα σύκα.

Η παρασιτική σφήκα Apocryta westwoodi τρυπά τους καρπούς μιας ασιατικής συκιάς και αναζητά τις προνύμφες εντόμων που αναπτύσσονται ήδη στο εσωτερικό τους. Εφόσον βεβαιωθεί ότι το σύκο φέρει τη χημική υπογραφή των θυμάτων του, το έντομο γεννά μέσα του τα αβγά του για να εξασφαλίσει αρκετή ζουμερή τροφή για τις δικές της προνύμφες.
Εντυπωσιασμένοι από τη διατρητική ικανότητα του εξαρτήματος, το οποίο προεξέχει από την ουρά, οι ερευνητές του Ινδικού Ινστιτούτου Επιστήμης στο Μπάνγκαλορ βιντεοσκόπησαν τη σφήκα εν δράσει και εξέτασαν το εξάρτημα με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.
Η μελέτη έδειξε ότι το τρυπάνι, το οποίο ονομάζεται επισήμως ωοθέτης επειδή χρησιμεύει στην απόθεση των αβγών, έχει την εμφάνιση πραγματικού δράπανου. Στην άκρη του μάλιστα φέρει δόντια εμπλουτισμένα με ψευδάργυρο, τα οποία είναι πιο σκληρά από την κόλλα που χρησιμοποιούν οι οδοντίατροι για να συνδέουν γέφυρες στα δόντια.
Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of Experimental Biology».
 
 
 
 
 

Επετεύχθη κβαντική τηλεμεταφορά

Ολλανδοί επιστήμονες κατάφεραν να πραγματοποιήσουν ακριβή τηλεμεταφορά κβαντικών πληροφοριών σε απόσταση τριών μέτρων.
Πρόκειται για ένα επίτευγμα που όμως απέχει ακόμη πολύ από τη διάσημη φράση «Διακτίνισέ με, Σκότι!» στο Σταρ Τρεκ όπου οι άνθρωποι τηλεμεταφέρονταν στο Διάστημα αλλά αποτελεί ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Αρκετοί επιστήμονες θεωρούν πλέον ότι κάποτε θα καταστεί εφικτή η τηλεμεταφορά ολόκληρων ανθρώπων από το ένα μέρος στο άλλο. Προς το παρόν πάντως -και για αρκετό ακόμη καιρό- θα πρέπει να αρκεστούμε στην τηλεμεταφορά κβαντικών πληροφοριών.

Ασφαλή δεδομένα
Η εξέλιξη της συγκεκριμένης έρευνας θα συμβάλει στη δημιουργία του «κβαντικού διαδικτύου», που θα διασυνδέει αστραπιαία εξίσου γρήγορους κβαντικούς υπολογιστές. Ακόμη πιο άμεσα, προτού υλοποιηθεί το κβαντικό διαδίκτυο, η τηλεμεταφορά κβαντικών δεδομένων θα καταστήσει πιο ασφαλής από τους «ωτακουστές» τις σημερινές επικοινωνίες, καθώς η μετάδοση κβαντικών δεδομένων θεωρείται 100% ασφαλής (θεωρητικά τουλάχιστον).
Την έρευνα πραγματοποίησαν ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρόναλντ Χάνσον του Ινστιτούτου Νανοεπιστήμης του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Delft στην Ολλανδία. Κατάφεραν να τηλεμεταφέρουν (και μάλιστα με αξιοπιστία 100%) πληροφορίες, κωδικοποιημένες σε υποατομικά σωματίδια, ανάμεσα σε δύο σημεία που απέχουν τρία μέτρα. Η τηλεμεταφορά βασίζεται στο μυστηριώδες φαινόμενο της κβαντικής «εμπλοκής» ή κβαντικού «εναγκαλισμού», κατά την οποία η κατάσταση ενός σωματιδίου επηρεάζει αυτόματα την κατάσταση ενός άλλου μακρινού σωματιδίου (κάτι που καθόλου δεν άρεσε στον Αϊνστάιν, επειδή δεν μπορούσε να το εξηγήσει).
Στο πείραμα χρησιμοποιήθηκαν «εναγκαλισμένα» ηλεκτρόνια παγιδευμένα μέσα σε κρύσταλλο διαμαντιού σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία. Οι ερευνητές πέτυχαν την τηλεμεταφορά τεσσάρων διαφορετικών καταστάσεων των υποατομικών σωματιδίων, που η κάθε μία αντιστοιχούσε σε μια μονάδα κβαντικής πληροφορίας (qubit) - κατ' αντιστοιχία των συμβατικών δυαδικών μονάδων ψηφιακής πληροφορίας (bit). Ένας βασικός στόχος των επιστημόνων είναι να δημιουργήσουν έναν ισχυρό κβαντικό υπολογιστή, που θα μπορεί να δουλεύει με έναν μεγάλο αριθμό «εναγκαλισμένων» κβαντικών μονάδων πληροφοριών (qubits), κάτι που όμως ακόμη δεν έχει καταστεί εφικτό. Το επίτευγμα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».

Κάποτε και ο άνθρωπος
Ο Χάνσον υποστηρίζει ότι οι νόμοι της Φυσικής δεν απαγορεύουν την τηλεμεταφορά μεγάλων αντικειμένων, άρα και ανθρώπων. Όπως ανέφερε, κάποια στιγμή στο απώτερο μέλλον δεν αποκλείεται οι άνθρωποι να διακτινίζονται ακόμη και στο διάστημα.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η τηλεμεταφορά αφορά κατά βάση την κατάσταση ενός σωματιδίου. «Εφόσον πιστεύει κανείς ότι δεν είμαστε παρά μια συλλογή ατόμων συνενωμένων με ένα συγκεκριμένο τρόπο, θεωρητικά φαίνεται δυνατό να τηλεμεταφέρουμε τους εαυτούς μας από το ένα μέρος στο άλλο. Πρακτικά, κάτι τέτοιο θα είναι πολύ απίθανο, αλλά το να πούμε ότι ποτέ δεν θα γίνει, αυτό θα ήταν επικίνδυνο. Δεν θα το απέκλεια, επειδή κανείς θεμελιώδης φυσικός νόμος δεν το εμποδίζει. Αν όμως συμβεί ποτέ, θα είναι στο μακρινό μέλλον», δήλωσε ο Χάνσον.
Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει μια πολύ πιο φιλόδοξη τηλεμεταφορά σε απόσταση 1.300 μέτρων στο χώρο του πανεπιστημίου. Η προσπάθεια αυτή θα γίνει τον προσεχή Ιούλιο. Συνολικά σε όλο τον κόσμο, πέντε έως έξι επιστημονικές ομάδες ανταγωνίζονται για το ποιά θα πετύχει πρώτη την κβαντική τηλεμεταφορά σε μεγάλες αποστάσεις, ίσως και με ταχύτητα μεγαλύτερη και από του φωτός.

Αρχαίος Ελληνικός γρίφος μας βοηθά να κατανοήσουμε τις σύγχρονες ανθρώπινες νόσους

Ακόμα και μπροστά στο θάνατο, ο Ζήνων ο Ελεάτης ήξερε πώς να εκνευρίσει τους ανθρώπους γύρω του.
Ακόμα και όταν συνελήφθη με την κατηγορία της συνωμοσίας εναντίον του τύραννου Demylus, ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος αρνήθηκε να συνεργαστεί. Η ιστορία λέει ότι, αντί να μιλήσει, δάγκωσε τη γλώσσα του και την έφτυσε μπροστά του.

Ο Ζήνων πέρασε τη ζωή του εξοργίζοντας τους άλλους. Πριν από το θάνατό του, είχε την φήμη ότι έφτιαχνε εκπληκτικούς γρίφους. Έφερνε στο μυαλό του μια σειρά από φαινομενικά αντιφατικές καταστάσεις γνωστές και ως «Παράδοξα του Ζήνωνα», που έχουν εμπνεύσει αιώνες συζήτησης μεταξύ φιλοσόφων και μαθηματικών. Τώρα οι ιδέες του βοηθούν τους ερευνητές να αντιμετωπίσουν ένα πολύ πιο επικίνδυνο πρόβλημα.
Αγώνας χωρίς τέλος
Ο πιο διάσημος γρίφος του Ζήνωνα είναι «Ο Αχιλλέας και η χελώνα». Ο ήρωας του Τρωικού πολέμου, Αχιλλέας ετοιμάζεται για έναν μεγάλο αγώνα δρόμου με αντίπαλο μια χελώνα. Για λόγους δικαιοσύνης , ο Αχιλλέας δίνει στον χελώνα ένα προβάδισμα – ας πούμε ενός χιλιομέτρου. Όταν ξεκινάει ο αγώνας, ο Αχιλλέας φτάνει σύντομα την θέση εκκίνησης της χελώνας.
Ωστόσο, στο χρόνο που του χρειάζεται για να φτάσει σε αυτό το σημείο, η χελώνα έχει κινηθεί προς τα εμπρός, ίσως στο ένα δέκατο του χιλιομέτρου. Ο Αχιλλέας καλύπτει γρήγορα αυτή την απόσταση, αλλά η χελώνα έχει κινηθεί εκ νέου.
Ο Ζήνωνας υποστήριξε ότι επειδή η χελώνα είναι πάντα μπροστά από την χρονική στιγμή που ο Αχιλλέας φτάνει στην προηγούμενη θέση της, ο ήρωας δεν θα την φθάσει ποτέ. Ενώ η συνολική απόσταση που πρέπει να τρέξει ο Αχιλλέας μειώνεται με το χρόνο, υπάρχει ένας άπειρος αριθμός κενών που πρέπει να καλύψει:
1 + 1/10 + 1/100 + 1/1000 + …
Και σύμφωνα με τον Ζήνωνα, «Είναι αδύνατο να διασχίσει έναν άπειρο αριθμό πραγμάτων σε ένα πεπερασμένο χρονικό διάστημα.»
Μόλις τον 19ο αιώνα οι μαθηματικοί απέδειξαν ότι ο Ζήνωνας έκανε λάθος. Καθώς η απόσταση ανάμεσα στον Αχιλλέα και την χελώνα γίνεται ολοένα και μικρότερη, ο Αχιλλέας καλύπτει το χαμένο έδαφος όλο και πιο γρήγορα. Στην πραγματικότητα, η απόσταση γίνεται τελικά απειροελάχιστη – τόσο μικρή που ο Αχιλλέας την καλύπτει στιγμιαία. Το αποτέλεσμα είναι ο Αχιλλέας να φθάνει τη χελώνα και να την προσπερνά.
Σε ποιο σημείο ο Αχιλλέας φθάνει τη χελώνα; Χάρη στο έργο των μαθηματικών του 19ου αιώνα όπως του Karl Weierstrass, υπάρχει ένας κανόνας γι ‘αυτό. Για οποιοδήποτε αριθμό n μεταξύ 0 και 1 ,
1 + n + n2 + n3 + … = 1 / (n – 1 )
Στο πρόβλημα του Ζήνωνα το n = 1/10, πράγμα που σημαίνει ότι ο Αχιλλέας θα φθάσει τη χελώνα μετά από 1,11 χιλιόμετρα.
Το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να φαίνεται σαν μια ιστορική περιέργεια – μια έξυπνη λύση σε έναν αρχαίο γρίφο. Αλλά η ιδέα εξακολουθεί να είναι επίκαιρη. Αντί να το χρησιμοποιήσουν για να μελετήσουν τον αγώνα μεταξύ ενός δρομέα και μιας χελώνας, οι μαθηματικοί τον χρησιμοποιούν για να εργαστούν για την καταπολέμηση των ασθενειών.
Από τον Σεπτέμβριο του 2012, όταν αναφέρθηκε για πρώτη φορά το σύνδρομο αναπνοής της Μέσης Ανατολής (MERS), πάνω από 400 περιπτώσεις έχουν εμφανιστεί σε όλο τον κόσμο. Ορισμένα κρούσματα αποτελούνται από ένα μόνο πρόσωπο, που μολύνθηκε από μια εξωτερική, αλλά συχνά άγνωστη, πηγή. Σε άλλες περιπτώσεις, υπάρχει μια συστάδα μολυσμένων ατόμων που είχαν έρθει σε επαφή με άλλο μολυσμένο άτομο.
Ένας τρόπος για να μετρηθεί η μετάδοση της νόσου είναι ο αριθμό αναπαραγωγής, που συμβολίζεται ως R. Αυτός είναι ο μέσος αριθμός των δευτερευουσών περιπτώσεων που παράγεται από ένα τυπικό λοιμώδη άτομο. Εάν το R είναι μεγαλύτερο από ένα, κάθε μολυσματικό άτομο θα παράγει τουλάχιστον μία δευτερεύουσα περίπτωση και η λοίμωξη μπορεί να προκαλέσει μεγάλη επιδημία. Αν το R είναι μικρότερο από ένα, το ξέσπασμα τελικά θα μειωθεί σταδιακά.
Ακόμη και αν η λοίμωξη έχει μέχρι στιγμής αποτύχει να προκαλέσει μια επιδημία, εξακολουθεί να είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την τιμή του αριθμού αναπαραγωγής. Όσο πιο κοντά είναι ο ιός είναι σε αυτό το κρίσιμο όριο του ενός, τόσο μικρότερο είναι το εμπόδιο που πρέπει να ξεπεραστεί για την αποτελεσματική εξάπλωση του.
Χρησιμοποιώντας τον αριθμό αναπαραγωγής, μπορούμε να εκτιμήσουμε τι μπορεί να συμβεί όταν μια νέα λοίμωξη εισέρχεται στον ανθρώπινο πληθυσμό. Κατά μέσο όρο, η αρχική υπόθεση θα δημιουργήσει R δευτερεύουσες περιπτώσεις. Αυτές οι λοιμώξεις R, θα δημιουργήσουν περισσότερες R, πράγμα που σημαίνει R2 νέες περιπτώσεις, και ούτω καθεξής.
Αν το R είναι λιγότερο από ένα, αυτό θα δημιουργήσει ένα πρότυπο ακριβώς όπως την περίπτωση του Αχιλλέα με τη χελώνα. Έτσι, αν γνωρίζουμε την τιμή του αριθμού αναπαραγωγής μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον ίδιο τύπο για να υπολογίσουμε πόσο μεγάλο μπορεί να είναι ένα ξέσπασμα επιδημίας κατά μέσο όρο :
Μέσο μέγεθος εστίας = 1 + R + R2 + R3 + … = 1 / ( 1 -R )
Το πρόβλημα είναι ότι δεν γνωρίζουμε τον αριθμό αναπαραγωγής για το MERS. Ευτυχώς, ξέρουμε πόσες περιπτώσεις έχουν αναφερθεί σε κάθε εστία. Που σημαίνει ότι για να υπολογιστεί ο αριθμός αναπαραγωγής (υποθέτοντας ότι είναι κάτω από 1), εμείς απλά θα πρέπει να αντιστρέψουμε την εξίσωση:
R = 1 – 1 / ( μέσο μέγεθος )
Κατά το πρώτο έτος των αναφερόμενων περιπτώσεων MERS, τα συμπλέγματα της νόσου κυμαίνονται από μία μόνο περίπτωση σε μια ομάδα μεγαλύτερη των 20 ατόμων, με μέσο μέγεθος εστίας 2,7 περιπτώσεις. Σύμφωνα με τον παραπάνω υπολογισμό, ο αριθμός αναπαραγωγής θα μπορούσε, επομένως, να ήταν περίπου στο 0,6.
Αντίθετα, υπήρχαν μόνο δύο αναφερόμενες περιπτώσεις κρουσμάτων στη Σαγκάη κατά τη διάρκεια καταγραφής των εστιών της γρίπης των πτηνών H7N9 , την άνοιξη του 2013. Το μέσο μέγεθος της εστίας ήταν ως εκ τούτου 1,1 περιπτώσεις, το οποίο δίνει μια εκτίμηση του αριθμού αναπαραγωγής στο 0,1 – πολύ μικρότερο από εκείνο του MERS.
Αν και οι τεχνικές αυτές παρέχουν μόνο πρόχειρες εκτιμήσεις, δίνει στους ερευνητές έναν τρόπο για να αξιολογήσουν τον κίνδυνο της νόσου χωρίς λεπτομερείς βάσεις δεδομένων. Οι μέθοδοι αυτοί είναι ιδιαίτερα πολύτιμοι κατά τη διάρκεια μιας επιδημίας. Από τη γρίπη των πτηνών μέχρι το MERS, οι πληροφορίες είναι πολύτιμες όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με λοιμώξεις που, όπως ο Ζήνωνας, δεν δίνουν εύκολα τα μυστικά τους.

Σε εξέλιξη η έκτη μαζική εξαφάνιση ειδών

Ο πλανήτης μας βρίσκεται στα πρόθυρα μιας νέας μαζικής εξαφάνισης των ειδών του -της έκτης στα 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια της ύπαρξής του- καθώς τα ζώα και τα φυτά εξαφανίζονται με ρυθμό τουλάχιστον 1.000 φορές πιο γρήγορο σε σχέση με την φυσιολογική εξαφάνιση λόγω εξέλιξης, που συνέβαινε κατά την περίοδο προτού εμφανιστούν οι άνθρωποι στο προσκήνιο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.

Το φυσικό περιβάλλον
Η μελέτη εκτιμά ότι, 100 έως 1.000 είδη ανά εκατομμύριο εξαφανίζονται πια κάθε χρόνο, μερικά από τα οποία δεν έχουν καν ανακαλυφθεί από τους επιστήμονες. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί και «βαφτιστεί» περίπου 1,9 εκατ. είδη, αλλά πιστεύεται ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα, από 5 έως 11 εκατ.
Η κυριότερη ανθρωπογενής αιτία εξαφάνισης των ειδών στην εποχή μας, είναι η καταστροφή των ενδιαιτημάτων των ζώων και των φυτών, καθώς δεν μπορούν να βρουν μέρος να ζήσουν, αφού οι άνθρωποι συνεχώς επεμβαίνουν στη φύση, συχνά με καταστροφικό (και αυτοκαταστροφικό) τρόπο.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον βιολόγο Στιούαρτ Πιμ του Πανεπιστημίου Duke προχώρησαν σε επικαιροποίηση (προς το χειρότερο) μιας προηγούμενης εκτίμησής τους προ εικοσαετίας, σύμφωνα με την οποία η εξαφάνιση γινόταν με ταχύτητα 100 έως 1.000 φορές μεγαλύτερη από τη φυσιολογική.
Η νέα εκτίμηση, μετά και τα νεότερα στοιχεία των τελευταίων δεκαετιών, δείχνει ότι τελικά πιο σωστό είναι δυστυχώς το χειρότερο σενάριο της πολύ ταχύτερης εξαφάνισης.

Τα ευρήματα
Μελετώντας το DNA των ζώων διαχρονικά, οι βιολόγοι υπολόγισαν ότι κατά μέσο όρο ένα είδος σπονδυλωτού «γεννά» ένα άλλο συγγενικό είδος κάθε 10 εκατ. χρόνια. Είναι όμως πιο δύσκολο να υπολογιστεί το αντίθετο, δηλαδή κάθε πότε εξαφανίζεται ένα είδος χωρίς ο άνθρωπος να έχει βάλει το «χεράκι» του, δηλαδή με βάση αποκλειστικά τις εξελικτικές διαδικασίες στη φύση.
Αυτό που θεωρείται σίγουρο, είναι ότι προτού εμφανιστεί ο άνθρωπος ως κυρίαρχο είδος στη Γη, τα νέα είδη εμφανίζονταν με ταχύτερο ρυθμό από ό,τι τα παλαιά εξαφανίζονταν, περάγμα που οδηγούσε σταδιακά σε μεγαλύτερη βιοποικιλότητα. Σήμερα, αυτή η τάση φαίνεται πια να έχει αναστραφεί για τα καλά.
Οι επιστήμονες προς το παρόν δεν μπορούν να πουν με σιγουριά τι σημαίνει για την υγεία των οικοσυστημάτων αυτός ο αυξημένος ρυθμός εξαφάνισης των ειδών. Δεν υπάρχει ακόμη κάποιος επιστημονικός τρόπος να προβλεφτεί σε ποιό σημείο τελικά οι συσσωρευμένες εξαφανίσεις θα επιφέρουν την τελική κατάρευση ενός οικοσυστήματος.
Όμως, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, φαίνεται απίθανο να διαρκέσουν για πολύ καιρό ρυθμοί εξαφάνισης 1.000 τουλάχιστον φορές πιο γρήγοροι σε σχέση με τους αναμενόμενους από τους ρυθμούς της ίδιας της φύσης.

Οι εξαφανίσεις
Στην ιστορία της Γης έχουν συμβεί πέντε μαζικές εξαφανίσεις ειδών, που εξάλειψαν τουλάχιστον τα μισά είδη. Οι εξαφανίσεις αυτές συνέβησαν πριν από 440 εκατ. χρόνια, 375 έως 359 εκατ., 252 εκατ. (η μεγαλύτερη από όλες, προκάλεσε την καταστροφή τουλάχιστον του 90% των ειδών), 201 εκατ. και 66 εκατ. χρόνια (εξαφάνιση δεινοσαύρων πιθανώς από πτώση αστεροειδούς).
Το σχετικά πάντως αισιόδοξο μήνυμα της νέας μελέτης είναι ότι ακόμη υπάρχει κάποιος χρόνος για αλλαγή πορείας, ώστε να αποτραπεί μια νέα μαζική καταστροφή στη βιοποικιλότητα του πλανήτη μας.
Η νέα τεχνολογία (π.χ. δορυφορικές φωτογραφήσεις απομονωμένων περιοχών) και η ενεργός εμπλοκή των πολιτών στις προσπάθειες προστασίας των ειδών αποτελούν παράγοντες ελπίδας για το μέλλον.
«Είμαστε όχι στο μέσον, αλλά στα πρόθυρα μιας έκτης μαζικής εξαφάνισης. Το αν θα την αποφύγουμε, θα εξαρτηθεί από τις πράξεις μας», δήλωσε ο Πιμ. Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».