Πρόκειται για μια συμπεριφορά που έχει άμεσο αντίκτυπο στη συναισθηματική ασφάλεια των παιδιών και μπορεί να δημιουργήσει βαθιά τραύματα, τα οποία ενδέχεται να «κουβαλούν» στην ενήλικη ζωή.
Οι περισσότεροι γονείς προσπαθούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με τον καλύτερο τρόπο, συχνά κάνοντας ό,τι περνά από το χέρι τους. Εντούτοις, η κανονικοποίηση ορισμένων επιβλαβών στρατηγικών ανατροφής έχει ως αποτέλεσμα την υπονόμευση της συναισθηματικής ασφάλειας των παιδιών. Μία από τις επιβλαβείς αυτές στρατηγικές είναι ο εκφοβισμός των παιδιών, σκοπός της οποίας είναι η επίτευξη υπακοής αυτών. Αν και αποτελεσματική, η εν λόγω στρατηγική ανατροφής δύναται να ενέχει σοβαρές συνέπειες.
Οι γονείς που έχουν χαμηλή συναισθηματική νοημοσύνη, συχνά επινοούν πολύ δημιουργικές φράσεις στην προσπάθεια τους να κάνουν τα παιδιά τους να υπακούσουν. Οι φράσεις αυτές αποσκοπούν στο να δημιουργήσουν ένα κλίμα φόβου, ώστε το παιδί να κάνει ό,τι του λέει ο γονέας. Μακροπρόθεσμα, η εν λόγω πρακτική μπορεί να δημιουργήσει ανασφαλή και με χαμηλή αυτοεκτίμηση παιδιά.
Γιατί είναι επιβλαβής η χρήση του φόβου στην ανατροφή των παιδιών;
Οι λέξεις που εκφέρονται χωρίς σκέψη αποτελούν τους «χειρότερους εχθρούς» της θετικής επικοινωνίας. Παρά την απλότητά τους, οι λέξεις αυτές μπορούν να είναι εξαιρετικά επιβλαβείς και να «χαραχτούν» στη μνήμη του παιδιού, ακολουθώντας το μέχρι την ενήλικη ζωή.
Η χρήση άδειων απειλών ή προειδοποιήσεων από τους γονείς (δηλ. προειδοποιήσεις που δεν συνοδεύονται από πράξεις) μπορεί να δημιουργήσει ένα αίσθημα αβεβαιότητας στα παιδιά, επηρεάζοντας αρνητικά τη συναισθηματική τους ανάπτυξη. Ο φόβος είναι ένα πολύ ισχυρό συναίσθημα που μπορεί να κυριεύσει το σώμα και το μυαλό του παιδιού, κάνοντάς το να αισθάνεται έναν βαθύ φόβο για πράγματα ή σενάρια που στην πραγματικότητα δεν αποτελούν κανέναν κίνδυνο.
Για παράδειγμα, φανταστείτε μια οικογένεια με ένα παιδί που πρόκειται να τελειώσει το νηπιαγωγείο και να ξεκινήσει το δημοτικό σχολείο. Παρόλο που όλοι είναι χαρούμενοι και ενθουσιασμένοι για αυτό το συναρπαστικό βήμα, οι γονείς πιστεύουν ότι είναι καλή ιδέα να προειδοποιήσουν το παιδί τους με φράσεις, όπως «Φρόντισε να μην τσακωθείς με κανέναν στο διάλειμμα», «Τα μεγαλύτερα παιδιά είναι επικίνδυνα, μείνε μακριά τους», κ.ά.
Αυτές οι φράσεις μπορούν να κάνουν το παιδί να νιώσει έναν βαθύ φόβο για την έναρξη του σχολείου. Έτσι, το παιδί μπορεί να αρχίσει να κλαίει απαρηγόρητα όταν οι γονείς το αφήνουν στο σχολείο. Αυτό συμβαίνει επειδή το παιδί αισθάνεται ανήσυχο, ανασφαλές και τρομοκρατημένο και αδυνατεί να κατανοήσει γιατί οι γονείς του το έχουν αφήσει σε ένα μέρος γεμάτο κινδύνους.
Αυτό που οι γονείς θα έπρεπε να κάνουν για να επηρεάσουν θετικά τη συμπεριφορά του παιδιού τους είναι να χρησιμοποιήσουν φράσεις που δημιουργούν αίσθημα χαράς και ενθουσιασμού για όλα τα καλά πράγματα που σχετίζονται με το σχολείο.
Ποιές οι συνέπειες της χρήσης του φόβου στην ανατροφή των παιδιών;
Η χρήση του φόβου στην ανατροφή των παιδιών μπορεί να δημιουργήσει έναν «αβάσιμο φόβο» που συνεπάγεται άμεσες και αισθητές επιπτώσεις στην προσωπικότητα αυτών.
Οι εν λόγω επιπτώσεις μπορεί να κυμαίνονται από συναισθήματα ανασφάλειας μέχρι έλλειψη αυτοπεποίθησης και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Επιπροσθέτως, τα παιδιά αυτά ενδέχεται να αναπτύξουν φοβίες ή παράλογους φόβους που δημιουργούν ένα έντονο, αδικαιολόγητο και επίμονο άγχος.
Τρόποι υπενθύμισης της μη χρήσης του φόβου στην ανατροφή των παιδιών
Το πρώτο βήμα για την αποφυγή της εν λόγω συμπεριφοράς είναι οι γονείς να λάβουν σοβαρά υπόψη τον τεράστιο συναισθηματικό αντίκτυπο που η χρήση του φόβου μπορεί να έχει στα παιδιά. Όταν οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να υπακούσουν, είναι σημαντικό να το έχουν στο νού τους.
Αξίζει, επιπλέον, να σημειωθεί ότι οι γονείς πρέπει να σκέφτονται προσεκτικά τι σκοπεύουν να πουν στα παιδιά τους και να τα μιλούν με σεβασμό και ενσυναίσθηση, ώστε να καταλάβουν ότι ορισμένες συμπεριφορές είναι απαράδεκτες και ότι πρέπει να σέβονται τα όρια και να ακολουθούν τους κανόνες που διδάσκονται στο σπίτι.
Σε αυτή την περίπτωση οι γονείς πρέπει να δίνουν το «καλό παράδειγμα» στα παιδιά, αποτελώντας πρότυπα. Επίσης, οι γονείς θα πρέπει να χρησιμοποιούν τον διάλογο και τον αναστοχασμό με τα παιδιά τους, σε μια προσπάθεια να συνειδητοποιήσουν τις πράξεις τους. Είναι ανώφελο οι γονείς να εκφοβίζουν τα παιδιά τους για να συμπεριφέρονται με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Αντίθετα, τα παιδιά θα πρέπει να παρακινούνται να αναλαμβάνουν ευθύνες, κάνοντάς τα να συνειδητοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους.
Εύλογα συμπεραίνει κανείς ότι η χρήση άδειων απειλών ή προειδοποιήσεων από τους γονείς για την επίτευξη άμεσης υπακοής είναι επιβλαβής για την ψυχική υγεία των παιδιών. Η καλλιέργεια αξιών και η θέσπιση σαφών ορίων είναι απαραίτητα στοιχεία που βοηθούν τα παιδιά να κατανοήσουν τις συνέπειες των συμπεριφορών τους.
Παράλληλα, η ενθάρρυνση των παιδιών να κάνουν το καλύτερο δυνατό στη ζωή τους και η καθοδήγηση από γονείς που δίνουν το «καλό παράδειγμα» έχουν ως αποτέλεσμα να αισθάνονται άνετα με το περιβάλλον τους και αποκτούν αυτοπεποίθηση και μια ισχυρή αίσθηση του εαυτού.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου