Η μισαλλοδοξία στην Αγία Γραφή

«Όποιος δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου...».
Ιησούς Χριστός (Κατά Ματθαίον, 12: 30)

Μέσα σ' αυτή την φράση, που αποδίδεται από τα ψευδεπίγραφα Ευαγγέλια στον ιστορικά ανύπαρκτο Ιησού, αποτυπώνεται ίσως το γενικό κλίμα της μισαλλοδοξίας που διέπει την Αγία Γραφή. Μια δυσανεξία, απέχθεια και αποστροφή, που δεν περιορίζεται απλά στην στενή έννοια του όρου «μισαλλοδοξία», αλλά επεκτείνεται γενικότερα στην διαφορετικότητα -είτε θρησκευτική, κοινωνική, φυλετική, πολιτισμική, ερωτική κ.ά.- και καλλιεργεί έτσι ένα διαχρονικό «ιερό» μίσος και φθόνο, που ενίοτε συνοδεύονται κι από άφθονο αίμα.
Αν και ο Ιουδαϊσμός, δεν μπορούμε να πούμε ότι επαίρεται και τόσο φανατικά ότι αποτελεί «θρησκεία της αγάπης», ωστόσο ο Χριστιανισμός (που έχει σαν βάση κι αυτός, την εβραϊκή Παλαιά Διαθήκη) αυτό ακριβώς κάνει εδώ κι αιώνες αυτοδιαφημιζόμενος.
Βεβαίως, ο αναγνώστης διαβάζοντας ένα μικρό δείγμα από την πληθώρα σχετικών χωρίων που υπάρχουν στην «θεόπνευστη» Αγία Γραφή, πιθανότατα να πειστεί, όσο κακόπιστος κι αν είναι, για το πόση «αγάπη» αποπνέει αυτό το «ιερό» βιβλίο...

---

Ο Θεός καταστρέφει τα Σόδομα και τα Γόμορρα, σκοτώνοντας όλους τους...ακόλαστους κατοίκους των, πλην των «δίκαιων» Αβραάμ και Λωτ, ο οποίος μεν πρώτος, προηγουμένως είχε εκπορνεύσει την σύζυγό του, Σάρα, ενώ ο δεύτερος λίγο αργότερα θα πηδιόταν με τις κόρες του...

Και έβρεξε ο Κύριος επάνω στα Σόδομα και τα Γόμορρα θειάφι και φωτιά από τον Κύριο του ουρανού· και κατέστρεψε αυτές τις πόλεις, και όλα τα περίχωρα, και όλους τους κατοίκους των πόλεων, και τα φυτά τής γης.

(Γένεσις, 19: 24-25)

Ο Αβραάμ δεν θέλει γυναίκα Χαναναία για τον γιο του, Ισαάκ...

Και ο Αβραάμ είπε στον δούλο του, τον γεροντότερο του σπιτιού του, τον επιστάτη σε όλα τα υπάρχοντά του: «Βάλε, παρακαλώ, το χέρι σου κάτω από τον μηρό μου· και θα σε ορκίσω στον Κύριο, τον Θεό τού ουρανού και τον Θεό τής γης, ότι δεν θα πάρεις στον γιο μου γυναίκα από τις θυγατέρες των Χαναναίων, ανάμεσα στις οποίες εγώ κατοικώ...».

(Γένεσις, 24: 2-3)

Ομοίως, ο Ισαάκ δεν θέλει γυναίκα Χαναναία για τον γιο του, Ιακώβ...

Και αφού ο Ισαάκ προσκάλεσε τον Ιακώβ, τον ευλόγησε και του παρήγγειλε, λέγοντας: «Δεν θα πάρεις γυναίκα από τις θυγατέρες τής Χαναάν...».

(Γένεσις, 28: 1)

Ο Γιαχβέ προτίθεται να σκοτώσει όλα τα πρωτότοκα παιδιά των Αιγυπτίων (όπως και πράττει αργότερα [Έξοδος, 12: 29]), για να καταστήσει σαφές ότι υπάρχει μια «διάκριση ανάμεσα στους Αιγυπτίους και τον Ισραήλ»...

Και κάθε πρωτότοκο στη γη τής Αιγύπτου θα πεθάνει, από το πρωτότοκο του Φαραώ, που κάθεται επάνω στον θρόνο του, μέχρι το πρωτότοκο της δούλης, που δουλεύει στον μύλο, και κάθε πρωτότοκο των κτηνών· και σε ολόκληρη τη γη τής Αιγύπτου θα υπάρξει μεγάλη κραυγή, τέτοια που δεν έγινε ποτέ ούτε θα γίνει τέτοια ύστερα απ' αυτά· σε όλους, όμως, τους γιους Ισραήλ σκύλος δεν θα κουνήσει τη γλώσσα του, από άνθρωπο μέχρι κτήνος· για να γνωρίσετε ότι, ο Κύριος έκανε διάκριση ανάμεσα στους Αιγυπτίους και τον Ισραήλ...

(Έξοδος, 11: 5-7)

Ο Γιαχβέ, φαίνεται να έχει ένα «θεματάκι» με τους Αμαληκίτες...

Και ο Κύριος είπε στον Μωυσή: «Γράψ' το αυτό σε βιβλίο προς ενθύμηση, και παράδωσέ το στ' αυτιά του Ιησού· ότι θα εξαλείψω εξάπαντος τη μνήμη του Αμαλήκ από τον ουρανό».

(Έξοδος, 17: 14)

Έτσι λέει ο Κύριος των δυνάμεων: «Θα εκδικήσω όσα έκανε ο Αμαλήκ στον Ισραήλ, ότι του αντιστάθηκε στον δρόμο όταν ανέβαιναν από την Αίγυπτο· πήγαινε τώρα και πάταξε τον Αμαλήκ, και εξολόθρευσε κάθε τι που έχει, και μη τους λυπηθείς· αλλά, θανάτωσε και άνδρα και γυναίκα, και παιδί και βρέφος που θηλάζει, και βόδι και πρόβατο, και καμήλα και γαϊδούρι».

(Σαμουήλ Α', 15: 2-3 )

Και ο Κύριος σε έστειλε στον δρόμο, και είπε: «Πήγαινε και εξολόθρευσε εκείνους που αμαρτάνουν σε μένα, τους Αμαληκίτες, και πολέμησε εναντίον τους μέχρις ότου τους εξαφανίσεις».

(Σαμουήλ Α', 15: 18 )

Οι Εβραίοι είναι ο «εκλεκτός λαός» του Θεού...

Αν πραγματικά υπακούσετε στη φωνή μου, και φυλάξετε τη διαθήκη μου, θα είστε σε μένα ο εκλεκτός λαός από όλους τους λαούς· επειδή, δική μου είναι ολόκληρη η γη· κι εσείς θα είστε σε μένα βασίλειο ιεράτευμα, και έθνος άγιο...

(Έξοδος, 19: 5-6)

Επειδή, έτσι λέει ο Κύριος των δυνάμεων: «Ύστερα από τη δόξα με έστειλε στα έθνη, που σας λεηλάτησαν· επειδή, όποιος αγγίζει εσάς, αγγίζει την κόρη τού ματιού του».

(Ζαχαρίας, 2: 8)

Η λατρεία οποιουδήποτε άλλου θεού, πλην του Γιαχβέ, δεν επιτρέπεται, καθώς είναι κι ολίγον τι...ζηλιάρης. Οι δε συνέπειες είναι μάλλον αυτονόητες...

Και ο Θεός μίλησε όλα αυτά τα λόγια, λέγοντας: «...Μην έχεις άλλους θεούς εκτός από μένα... Επειδή, εγώ ο Κύριος ο Θεός σου είμαι Θεός ζηλότυπος, που ανταποδίδω τις αμαρτίες των πατέρων επάνω στα παιδιά, μέχρι τρίτης και τετάρτης γενεάς εκείνων που με μισούν».

(Έξοδος, 20: 1-5)

Όποιος θυσιάζει σε θεούς, εκτός σε μόνον τον Κύριο, θα εξολοθρευτεί.

(Έξοδος, 22: 20)

Και θα προσέξετε σε όλα όσα σας είπα· και όνομα άλλων θεών δεν θα αναφέρετε ούτε θα ακουστεί από το στόμα σας.

(Έξοδος, 23: 13)

Και θα εξολοθρεύσω τις μαγείες από το χέρι σου· και στο εξής δεν θά 'χεις μάντεις. Και θα εξολοθρεύσω τα γλυπτά σου και τα είδωλά σου από ανάμεσά σου· και δεν θα λατρεύσεις πλέον το έργο των χεριών σου. Και θα αποσπάσω τα άλση σου από ανάμεσά σου· και θα αφανίσω τις πόλεις σου. Και θα κάνω εκδίκηση με θυμό και με οργή επάνω στα έθνη, που δεν με άκουσαν.

(Μιχαίας, 5: 12-15)

Οι αλλόπιστοι πρέπει να εξολοθρεύονται...

Δεν θα προσκυνήσεις τους θεούς τους ούτε θα τους λατρεύσεις ούτε θα πράξεις σύμφωνα με τα έργα εκείνων· αλλά θα τους εξολοθρεύσεις, και θα κατασυντρίψεις τα είδωλά τους.

(Έξοδος, 23: 24)

Όποιος Εβραίος αλείψει αλλοεθνή με άγιο λάδι να εξολοθρεύεται από τον ίδιον του τον λαό...

Και θα μιλήσεις στους γιους Ισραήλ, λέγοντας: «Αυτό θα είναι σε μένα άγιο λάδι επιχρίσματος στις γενεές σας... Όποιος συνθέσει όμοιο μ' αυτό ή όποιος βάλει απ' αυτό σε αλλογενή, θα εξολοθρευτεί από τον λαό του...».

(Έξοδος, 30: 31-33)

Ο Γιαχβέ προτρέπει τους Ισραηλίτες να καταστρέφουν τους βωμούς και τα αγάλματα των ειδωλολατρών...

Πρόσεχε τον εαυτό σου, μη κάνεις συνθήκη με τους κατοίκους τής γης στην οποία πηγαίνεις, μήπως γίνει παγίδα ανάμεσά σου· αλλά, τους βωμούς τους θα τους καταστρέψεις, και τα είδωλά τους θα τα συντρίψεις, και τα άλση τους θα τα κατακόψεις. Επειδή, δεν θα προσκυνήσεις άλλον θεό· για τον λόγο ότι ο Κύριος, του οποίου το όνομα είναι Ζηλότυπος, είναι Θεός ζηλότυπος...

(Έξοδος, 34: 12-14)

Οι αλλόδοξοι είναι εξ ορισμού διεφθαρμένοι κι ως εκ τούτου ο Θεός δεν δέχεται προσφορές και θυσίες απ' αυτούς...

Ούτε θα προσφέρετε τον άρτο τού Θεού σας, από όλα αυτά, από χέρι αλλογενούς· επειδή, η διαφθορά τους είναι μέσα τους· υπάρχει μέσα τους ψεγάδι· δεν θα είναι δεκτά για σας.

(Λευιτικόν, 22: 25)

Δεν νοείται Εβραίος να έχει Εβραίο δούλο. Μόνον αλλόδοξο κι αλλοεθνή...

Και αν φτωχύνει ο αδελφός σου κοντά σου, και πουληθεί σε σένα, δεν θα επιβάλεις σ' αυτόν δουλεία δούλου... Επειδή, δούλοι μου είναι αυτοί, που έβγαλα από τη γη τής Αιγύπτου· δεν θα πουλιούνται, καθώς πουλιέται ο δούλος... Και ο δούλος σου και η δούλη σου, όσους κι αν έχεις, από τα έθνη που είναι γύρω σας, απ' αυτά θα αγοράζεις δούλον και δούλη... Και θα τους έχετε κληρονομιά για τα παιδιά σας, ύστερα από σας, για να τους κληρονομήσουν ως ιδιοκτησία· δούλοι σας θα είναι παντοτινά...

(Λευιτικόν, 25: 39-46)

Ο Θεός παραδίδει τους Αμορρίτες στα χέρια του Μωυσή. Η συνέχεια είναι μάλλον προβλέψιμη...

Και ο Κύριος είπε στον Μωυσή: «Μην τον φοβηθείς· επειδή, τον παρέδωσα στα χέρια σου, και ολόκληρο τον λαό του, και τη γη του· και θα κάνεις σ' αυτόν, όπως έκανες στον Σηών, τον βασιλιά των Αμορραίων, που κατοικούσε στην Εσεβών. Και πάταξαν αυτόν, και τους γιους του, και ολόκληρο τον λαό του, μέχρις ότου δεν εναπολείφθηκε σ' αυτόν τίποτε· και κατακυρίευσαν τη γη του».

(Αριθμοί, 21: 34-35)

Ο Γιαχβέ καθοδηγεί τον Μωυσή σε πόλεμο εναντίον των Μαδιανιτών...

Και ο Κύριος μίλησε στον Μωυσή, λέγοντας: «Κάνε την εκδίκηση των γιων Ισραήλ ενάντια στους Μαδιανίτες· και έπειτα, θα προστεθείς στον λαό σου». Και ο Μωυσής μίλησε στον λαό, λέγοντας: «Ας οπλιστούν από σας άνδρες για πόλεμο, και ας πάνε εναντίον του Μαδιάμ, για να εκδικήσουν τον Κύριο ενάντια στον Μαδιάμ...».

(Αριθμοί, 31: 1-3)

Ο Θεός, για μία ακόμη φορά, καθοδηγεί τους Ισραηλίτες, υπό τον Μωυσή εναντίον αλλόδοξων κι αλλοεθνών...

Και ο Κύριος μίλησε στον Μωυσή, στις πεδιάδες τού Μωάβ, κοντά στον Ιορδάνη, απέναντι στην Ιεριχώ, λέγοντας: «Μίλησε στους γιους Ισραήλ, και πες τους: Αφού διαβείτε τον Ιορδάνη, στη γη Χαναάν, θα διώξετε όλους τους κατοίκους τής γης από μπροστά σας, και θα καταστρέψετε όλες τις εικόνες τους, και θα καταστρέψετε όλα τα χυτά είδωλά τους, και θα κατεδαφίσετε όλους τους βωμούς τους· και θα κυριεύσετε τη γη, και θα κατοικήσετε σ' αυτή· επειδή, σε σας έδωσα αυτή τη γη για κληρονομιά...».

(Αριθμοί, 33: 50-53)

Ο Θεός αναλαμβάνει να «καθαρίσει» για τους Ισραηλίτες...

Ο Κύριος ο Θεός σας, που προπορεύεται μπροστά σας, αυτός θα πολεμήσει για σας...

(Δευτερονόμιον, 1: 30)

Ο Θεός των Εβραίων υπόσχεται να σπείρει τον τρόμο στους ειδωλολάτρες...

Σήμερα θα αρχίσω να βάζω τον τρόμο σου και τον φόβο σου σε όλα τα έθνη, που είναι κάτω από ολόκληρο τον ουρανό· τα οποία, όταν ακούσουν το όνομά σου, θα τρομάξουν, και θα πέσουν σε αγωνία εξαιτίας σου...

(Δευτερονόμιον, 2: 25)

Ο «καλός Θεούλης» διαμηνύει στον «εκλεκτό λαό» του: Κανένα έλεος στους αλλόδοξους...

Όταν ο Κύριος ο Θεός σου σε φέρει στη γη, στην οποία πηγαίνεις για να την κληρονομήσεις, και εκδιώξει από μπροστά σου πολλά έθνη, τους Χετταίους, και τους Γεργεσαίους, και τους Αμορραίους, και τους Χαναναίους, και τους Φερεζαίους, και τους Ευαίους, και τους Ιεβουσαίους, επτά έθνη μεγαλύτερα και δυνατότερα από σένα· και όταν ο Κύριος ο Θεός σου τούς παραδώσει μπροστά σου, θα τους πατάξεις· θα τους εξολοθρεύσεις κατά κράτος· δεν θα κάνεις συνθήκη μαζί τους ούτε θα δείξεις σ' αυτούς έλεος... Τους βωμούς τους θα τους καταστρέψετε, και τα αγάλματά τους θα τα συντρίψετε, και τα άλση τους θα τα κατακόψετε, και τα γλυπτά τους θα τα κάψετε με φωτιά· επειδή, εσύ είσαι άγιος λαός στον Κύριο τον Θεό σου· ο Κύριος ο Θεός σου σε έκλεξε για να είσαι σ' αυτόν εκλεκτός λαός, από όλους τούς λαούς, που είναι επάνω στο πρόσωπο της γης...

(Δευτερονόμιον, 7: 1-6)

Αυτά είναι τα διατάγματα και οι κρίσεις, που θα προσέχετε να εκτελείτε, στη γη που ο Κύριος ο Θεός των πατέρων σου δίνει σε σένα για να την κληρονομήσεις, όλες τις ημέρες που ζείτε επάνω στη γη. Θα καταστρέψετε όλους τους τόπους, όπου τα έθνη, που θα κυριεύσετε, λάτρευαν τους θεούς τους, επάνω στα ψηλά βουνά, κι επάνω στους λόφους, και κάτω από κάθε πυκνό δέντρο. Και θα κατεδαφίσετε τους βωμούς τους, και θα συντρίψετε τις στήλες τους, και θα κατακάψετε με φωτιά τα άλση τους, και θα κατακόψετε τα είδωλα των θεών τους, και θα εξαλείψετε τα ονόματά τους από εκείνο τον τόπο.

(Δευτερονόμιον, 12: 1-3)

Αν κάποιος συγγενής ή φίλος αλλαξοπιστήσει και προσπαθήσει να σε προσηλυτίσει, μην τον λυπηθείς...

Αν ο αδελφός σου, ο γιος τής μητέρας σου ή ο γιος σου ή η θυγατέρα σου ή η γυναίκα τού κόρφου σου ή ο φίλος σου, που είναι όπως η ψυχή σου, σε παρακινήσει κρυφά, λέγοντας: Ας πάμε, και ας λατρεύσουμε άλλους θεούς, που δεν γνώρισες ούτε εσύ ούτε οι πατέρες σου...δεν θα συγκατανεύσεις σ' αυτόν ούτε θα στρέψεις σ' αυτόν την ακοή σου ούτε θα τον λυπηθεί το μάτι σου ούτε θα τον σπλαχνιστείς ούτε θα τον κρύψεις· αλλά θα τον θανατώσεις, οπωσδήποτε· το χέρι σου θα είναι πρώτο επάνω του για να τον θανατώσεις, και έπειτα το χέρι ολόκληρου του λαού...

(Δευτερονόμιον, 13: 6-9)

Αν συναντήσεις στα μέρη σου κάποιον που αλλαξοπίστησε, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις...

Αν, ανάμεσά σου, σε κάποια από τις πόλεις σου, που ο Κύριος ο Θεός σου δίνει σε σένα, βρεθεί άνδρας ή γυναίκα, που έπραξε κακό μπροστά στον Κύριο τον Θεό σου, παραβαίνοντας τη διαθήκη του, και πήγε και λάτρευσε άλλους θεούς, και τους προσκύνησε, τον ήλιο ή το φεγγάρι ή οποιονδήποτε από τη στρατιά τού ουρανού, που εγώ δεν πρόσταξα· και σου αναγγελθεί, και ακούσεις, και εξετάσεις με επιμέλεια, και δες, αν βρεθεί ότι είναι αλήθεια και το πράγμα είναι βέβαιο, ότι διαπράχθηκε τέτοιο βδέλυγμα στον Ισραήλ· τότε, θα φέρεις έξω στις πύλες σου τον άνδρα εκείνον ή τη γυναίκα εκείνη, που έπραξαν αυτό το κακό πράγμα, τον άνδρα ή τη γυναίκα· και θα τους λιθοβολήσεις με πέτρες, και θα πεθάνουν...

(Δευτερονόμιον, 17: 2-5)

Ο Γιαχβέ παραδίδει τους Αμορρίτες στο σπαθί του Ιησού του Ναυή...

Και ο Κύριος είπε στον Ιησού: «Μην τους φοβηθείς· επειδή, τους παρέδωσα στο χέρι σου· κανένας απ' αυτούς δεν θα σταθεί μπροστά σου». Ήρθε,λοιπόν, ο Ιησούς ξαφνικά καταπάνω τους, αφού ανέβηκε από τα Γάλγαλα κατά τη διάρκεια όλης τής νύχτας. Και ο Κύριος τους κατατρόπωσε μπροστά στον Ισραήλ... Και αφού ο Ιησούς και οι γιοι Ισραήλ τέλειωσαν να τους φονεύουν με υπερβολικά μεγάλη σφαγή, μέχρις ότου εξολοθρεύτηκαν, οι υπόλοιποι απ' αυτούς, όσοι διασώθηκαν, μπήκαν σε οχυρωμένες πόλεις.

(Ιησούς του Ναυή, 10: 8-20)

Το «έργο» έχει και συνέχεια...

Και εκείνη την ημέρα ο Ιησούς κυρίευσε τη Μακκηδά, και πάταξε με μάχαιρα αυτή, και τον βασιλιά της· εξολόθρευσε αυτούς, και όλους τους ανθρώπους, που ήσαν σ' αυτήν· δεν άφησε υπόλοιπο· και στον βασιλιά τής Μακκηδά έκανε, όπως έκανε και στον βασιλιά τής Ιεριχώ. Και ο Ιησούς διάβηκε, και μαζί του ολόκληρος ο Ισραήλ, από τη Μακκηδά στη Λιβνά, και πολεμούσε τη Λιβνά. Και ο Κύριος παρέδωσε κι αυτή και τον βασιλιά της στο χέρι τού Ισραήλ· και την πάταξε με μάχαιρα, και όλους τους ανθρώπους, που ήσαν μέσα σ' αυτή· δεν άφησε σ' αυτήν υπόλοιπο· και στον βασιλιά της έκανε, όπως έκανε και στον βασιλιά τής Ιεριχώ. Και ο Ιησούς διάβηκε, και μαζί του ολόκληρος ο Ισραήλ, από τη Λιβνά στη Λαχείς, και στρατοπέδευσε απέναντί της, και την πολεμούσε. Και ο Κύριος παρέδωσε τη Λαχείς στο χέρι τού Ισραήλ, και την κυρίευσε τη δεύτερη ημέρα και πάταξε με μάχαιρα αυτή, και όλους τους ανθρώπους, που ήσαν σ' αυτή, σύμφωνα με όσα έκανε στη Λιβνά. Τότε, ο Ωράμ, ο βασιλιάς τής Γεζέρ, ανέβηκε για να βοηθήσει τη Λαχείς· και ο Ιησούς πάταξε αυτόν και τον λαό του, μέχρις ότου δεν του άφησε υπόλοιπο. Και ο Ιησούς διάβηκε, και μαζί του ολόκληρος ο Ισραήλ, από τη Λαχείς στην Εγλών, και στρατοπέδευσαν απέναντί της, και την πολεμούσαν· και την κυρίευσαν εκείνη την ημέρα, και την πάταξαν με μάχαιρα· και εξολόθρευσε εκείνη την ημέρα όλους τους ανθρώπους που ήσαν σ' αυτή, σύμφωνα με όλα όσα έκανε στη Λαχείς. Και ο Ιησούς ανέβηκε, και μαζί του ολόκληρος ο Ισραήλ, από την Εγλών στη Χεβρών, και την πολεμούσαν· και την κυρίευσαν, και πάταξαν με μάχαιρα αυτή, τον βασιλιά της, και όλες τις πόλεις της, και όλους τους ανθρώπους, που ήσαν μέσα σ' αυτή· και δεν άφησε υπόλοιπο· σύμφωνα με όλα όσα έκανε στην Εγλών· και εξολόθρευσε αυτή, και όλους τους ανθρώπους που ήσαν μέσα σ' αυτή. Και ο Ιησούς στράφηκε, και μαζί του ολόκληρος ο Ισραήλ, στη Δεβείρ, και την πολεμούσε· και κυρίευσε αυτή, και τον βασιλιά της, και όλες τις πόλεις της· και τους πάταξε με στόμα μάχαιρας, και εξολόθρευσε όλους τους ανθρώπους, που ήσαν μέσα σ' αυτή· δεν άφησε υπόλοιπο· όπως έκανε στη Χεβρών, έτσι έκανε και στη Δεβείρ και στον βασιλιά της· και όπως έκανε στη Λιβνά και στον βασιλιά της. Μ' αυτό τον τρόπο ο Ιησούς πάταξε ολόκληρη την ορεινή γη, και τη μεσημβρινή, και την πεδινή, και την Ασδώθ, και όλους τούς βασιλιάδες τους· δεν άφησε υπόλοιπο, αλλά εξολόθρευσε κάθε τι που είχε πνοή, καθώς ο Κύριος, ο Θεός τού Ισραήλ, είχε προστάξει. Και ο Ιησούς τούς πάταξε από την Κάδης-βαρνή μέχρι τη Γάζα, και ολόκληρη τη γη Γεσέν, μέχρι τη Γαβαών. Και όλους αυτούς τους βασιλιάδες και τη γη τους ο Ιησούς κυρίευσε μεμιάς, επειδή ο Κύριος ο Θεός τού Ισραήλ πολεμούσε υπέρ του Ισραήλ.

(Ιησούς του Ναυή, 10: 28-42)

Ένας άγγελος επιπλήττει τους Ισραηλίτες, επειδή είναι κάπως...ανεκτικοί προς τους ειδωλολάτρες και δεν τους «κανονίζουν» όπως θα έπρεπε, σύμφωνα με την θεϊκή βούληση...

Και άγγελος του Κυρίου ανέβηκε από τα Γάλγαλα στη Βοκίμ, και είπε: Σας ανέβασα από την Αίγυπτο, και σας έφερα στη γη που ορκίστηκα στους πατέρες σας· και είπα: Δεν θα αθετήσω τη διαθήκη μου σε σας, στον αιώνα· κι εσείς δεν θα κάνετε συνθήκη με τους κατοίκους αυτού του τόπου· θα καταστρέψετε τα θυσιαστήριά τους. Δεν υπακούσατε, όμως, στη φωνή μου· γιατί το πράξατε αυτό;

(Κριταί, 2: 1-2)

Ο Γιαχβέ δεν ανέχεται να τον εγκαταλείπουν οι πιστοί του για άλλους θεούς...

Και οι γιοι Ισραήλ έπραξαν πονηρά μπροστά στον Κύριο, και λάτρευσαν τους Βααλείμ· και εγκατέλειψαν τον Κύριο τον Θεό των πατέρων τους, που τους έβγαλε από τη γη τής Αιγύπτου, και πήγαν πίσω από άλλους θεούς, από τους θεούς των λαών που ήσαν ολόγυρά τους, και τους προσκύνησαν, και παρόργισαν τον Κύριο. Και εγκατέλειψαν τον Κύριο, και λάτρευσαν τον Βάαλ και τις Ασταρώθ. Και ο θυμός τού Κυρίου άναψε ενάντια στον Ισραήλ, και τους παρέδωσε στο χέρι των λεηλατητών, και τους λεηλάτησαν· και τους πούλησε στο χέρι των εχθρών τους, ολόγυρα, ώστε δεν μπόρεσαν πλέον να σταθούν μπροστά στους εχθρούς τους.

(Κριταί, 2: 11-14)

Εντολή Κυρίου: Γκρέμισε τον βωμό του άλλου θεού και φτιάξε στη θέση του έναν δικόν μου...

Και την ίδια νύχτα ο Κύριος του είπε: «Πάρε το βόδι τού πατέρα σου, και το δεύτερο επτάχρονο βόδι, και κατεδάφισε τον βωμό τού Βάαλ, που έχει ο πατέρας σου, καθώς και το άλσος, που είναι κοντά σ' αυτόν, κατάκοψέ το· και οικοδόμησε ένα θυσιαστήριο στον Κύριο τον Θεό σου επάνω στην κορυφή αυτής της πέτρας, σύμφωνα με το διαταγμένο...».

(Κριταί, 6: 25-26)

Ο Σαμψών παρασέρνει μαζί του στον θάνατο, τους αλλόπιστους Φιλισταίους, επικαλούμενος την βοήθεια του Γιαχβέ...

Και ο Σαμψών βόησε στον Κύριο, και είπε: «Δέσποτα Κύριε, θυμήσου με, παρακαλώ· και ενίσχυσέ με, παρακαλώ, μόνον αυτή τη φορά, Θεέ, για να εκδικηθώ ενάντια στους Φιλισταίους μια κι έξω, για τα δυο μάτια μου». Και ο Σαμψών αγκάλιασε τους δύο μεσαίους στύλους, επάνω στους οποίους στηριζόταν ο οίκος, και στηρίχθηκε επάνω σ' αυτούς, τον έναν με το δεξί του χέρι, και τον άλλον με το αριστερό του. Και ο Σαμψών είπε: «Ας πεθάνει η ψυχή μου μαζί με τους Φιλισταίους». Και έσκυψε με δύναμη· και ο οίκος έπεσε επάνω στους άρχοντες, και σε ολόκληρο τον λαό, που ήταν σ' αυτόν. Κι αυτοί που πέθαναν, που τους θανάτωσε με τον θάνατό του, ήσαν περισσότεροι από όσους είχε θανατώσει στη ζωή του.

(Κριταί, 16: 28-30)

Όσοι δεν σέβονται τον Γιαχβέ, θα έχουν ένα μικρό...πρόβλημα...

...Του Κυρίου είναι οι στύλοι τής γης, και επάνω σ' αυτούς έστησε την οικουμένη. Θα φυλάττει τα πόδια των οσίων του· οι ασεβείς, όμως, θα απολεστούν μέσα στο σκοτάδι· επειδή, ο άνθρωπος δεν θα υπερισχύσει με δύναμη. Ο Κύριος θα συντρίψει τους αντιδίκους του· θα βροντήσει από τον ουρανό επάνω τους...

(Σαμουήλ Α', 2: 6)

Ο Δαβίδ ζητά από τον Θεό να του παραδώσει στο χέρι του τους Φιλισταίους. Όπερ και εγένετο...

Και ο Δαβίδ ρώτησε τον Κύριο, λέγοντας: «Να ανέβω προς τους Φιλισταίους; Θα τους παραδώσεις στο χέρι μου;». Και ο Κύριος είπε στον Δαβίδ: «Ανέβα· επειδή, σίγουρα θα παραδώσω τους Φιλισταίους στο χέρι σου».

(Σαμουήλ Β', 5: 19)

Και ανέβηκαν στην Βάαλ-φερασείμ· κι εκεί ο Δαβίδ τούς πάταξε... Και εκεί εγκατέλειψαν τους θεούς τους· και ο Δαβίδ πρόσταξε, και τους κατέκαψαν με φωτιά.

(Χρονικών Α', 14: 11-12)

Ο βασιλιάς Σολομώντας δυσαρεστεί τον Κύριο, καθώς στο χαρέμι του υπάρχουν και ειδωλολάτρισσες...

Και ο βασιλιάς Σολομώντας, εκτός από τη θυγατέρα τού Φαραώ, αγάπησε πολλές ξένες γυναίκες: Μωαβίτισσες, Αμμωνίτισσες, Ιδουμαίες, Σιδώνιες, Χετταίες· και από τα έθνη, για τα οποία ο Κύριος είχε πει προς τους γιους Ισραήλ: «Δεν θα μπείτε μέσα σ' αυτά ούτε αυτά θα μπουν μέσα σε σας, μήπως και ξεκλίνουν τις καρδιές σας πίσω από τους θεούς τους»· σ' αυτά ο Σολομώντας προσκολλήθηκε με έρωτα... Και ο Κύριος οργίστηκε ενάντια στον Σολομώντα, επειδή η καρδιά του παρεξέκλινε από τον Κύριο τον Θεό του Ισραήλ, που του είχε φανερωθεί δύο φορές, και τον είχε προστάξει γι' αυτό το πράγμα, να μη πάει πίσω από άλλους θεούς· όμως, δεν φύλαξε εκείνο, που τον είχε προστάξει ο Κύριος.

(Βασιλέων Α', 11: 1-10 )

Ο «προφήτης» Ηλίας, διατάσσει την σύλληψη 450 αλλόπιστων «ψευδοπροφητών» και τους σφάζει...

Και ο Ηλίας τούς είπε: «Πιάστε τούς προφήτες τού Βάαλ· κανένας απ' αυτούς ας μη διασωθεί». Και τους έπιασαν· και ο Ηλίας τούς κατέβασε στον χείμαρρο Κεισών, κι εκεί τους έσφαξε.

(Βασιλέων Α', 18: 40)

Ο «λαός του Κυρίου» επιδίδεται σε καταστροφές ναών αλλόδοξων και φόνους...

Και ο Ιωδαέ έκανε διαθήκη ανάμεσα στον Κύριο και στον βασιλιά και στον λαό, ότι θα είναι λαός τού Κυρίου· κι ανάμεσα στον βασιλιά και τον λαό. Και ολόκληρος ο λαός τής γης μπήκαν μέσα στον οίκο τού Βάαλ, και τον γκρέμισαν· και κατασύντριψαν τα θυσιαστήριά του και τα είδωλά του ολότελα, και τον Ματθάν, τον ιερέα τού Βάαλ, τον θανάτωσαν μπροστά στα θυσιαστήρια...

(Βασιλέων Β', 11: 17-18)

Όποιος δεν φοβάται τον Γιαχβέ, μαύρο φίδι (εεε...συγγνώμη, λιοντάρι) που τον έφαγε...

Και ο βασιλιάς τής Ασσυρίας έφερε ανθρώπους από τη Βαβυλώνα, και από τη Χουθά, και από την Αυά, και από την Αιμάθ, και από τη Σεφαρουϊμ, και τους κατοίκισε στις πόλεις τής Σαμάρειας αντί για τους γιους Ισραήλ, και κληρονόμησαν τη Σαμάρεια, και κατοίκησαν στις πόλεις της. Και στην αρχή τής κατοίκησής τους εκεί, δεν φοβήθηκαν τον Κύριο· και ο Κύριος έστειλε λιοντάρια ανάμεσά τους, και θανάτωναν απ' αυτούς.

(Βασιλέων Β', 17: 24-25)

Ο βασιλιάς Ιωσίας, με την έγκριση του Θεού, διατάσσει την καταστροφή των ειδώλων των αλλόπιστων και τον θάνατο των ιερέων των...

Και καθώς ο βασιλιάς στάθηκε κοντά στον στύλο, έκανε συνθήκη μπροστά στον Κύριο, να περπατάει ακολουθώντας τον Κύριο, και να τηρεί τις εντολές του, και τα μαρτύριά του, και τα διατάγματά του, με όλη την καρδιά και με όλη την ψυχή, ώστε να εκτελεί τα λόγια αυτής της διαθήκης, που είναι γραμμένα μέσα σ' αυτό το βιβλίο. Και ολόκληρος ο λαός στάθηκε στη συνθήκη. Και ο βασιλιάς πρόσταξε τον Χελκία, τον μεγάλο ιερέα, και τους ιερείς τής δεύτερης τάξης, και τους φύλακες της πύλης, να βγάλουν από τον ναό τού Κυρίου όλα τα σκεύη, που είχαν κατασκευαστεί για τον Βάαλ, και για το άλσος, και για ολόκληρη τη στρατιά τού ουρανού· και τα έκαψε έξω από την Ιερουσαλήμ, μέσα στα χωράφια τού χειμάρρου των Κέδρων, και τη στάχτη τους τη μετακόμισαν στη Βαιθήλ. Και κατάργησε τους ειδωλολάτρες ιερείς, που οι βασιλιάδες τού Ιούδα είχαν διορίσει να θυμιάζουν στους ψηλούς τόπους, στις πόλεις τού Ιούδα, και στα γύρω τής Ιερουσαλήμ· και εκείνους που θυμίαζαν στον Βάαλ, στον ήλιο, και στο φεγγάρι, και στα ζώδια, και σε ολόκληρη τη στρατιά τού ουρανού... Και θυσίασε επάνω στα θυσιαστήρια όλους τούς ιερείς των ψηλών τόπων που ήσαν εκεί, και επάνω τους κατέκαψε τα κόκαλα των ανθρώπων, και επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ... Ο Ιωσίας αφαίρεσε ακόμα και τους ανταποκριτές των δαιμονίων, και τους μάντεις, και τα ξόανα, και τα είδωλα, και όλα τα βδελύγματα που φαίνονταν στη γη τού Ιούδα και στην Ιερουσαλήμ, για να εκτελέσει τα λόγια τού νόμου που ήσαν γραμμένα στο βιβλίο, το οποίο ο Χελκίας, ο ιερέας, είχε βρει μέσα στον οίκο τού Κυρίου.

(Βασιλέων Β', 23: 3-24)

Ο βασιλιάς Ασά, κάνει το «καλό» για τον Κύριο και καταστρέφει τους βωμούς και τα αγάλματα των αλλόδοξων...

Και ο Ασά έκανε το καλό και το ευθύ μπροστά στον Κύριο τον Θεό του· επειδή, αφαίρεσε τα θυσιαστήρια των ξένων θεών, και τους ψηλούς τόπους, και κατασύντριψε τα αγάλματα, και κατέκοψε τα άλση...

(Χρονικών Β', 14: 2-3)

Το «άγιο σπέρμα» των Εβραίων, δεν επιτρέπεται να ανακατεύεται μ' αυτό των αλλοεθνών...

Και αφού αυτά τελείωσαν, ήρθαν σε μένα οι άρχοντες, λέγοντας: «Ο λαός τού Ισραήλ, και οι ιερείς, και οι Λευίτες, δεν χωρίστηκαν από τον λαό αυτών των τόπων, και κάνουν σύμφωνα με τα βδελύγματά τους, αυτά των Χαναναίων, των Χετταίων, των Φερεζαίων, των Ιεβουσαίων, των Αμμωνιτών, των Μωαβιτών, των Αιγυπτίων, και των Αμορραίων· επειδή, πήραν από τις θυγατέρες τους για τον εαυτό τους, και για τους γιους τους· ώστε, το άγιο σπέρμα ανακατεύτηκε μαζί με τον λαό αυτών των τόπων...

(Έσδρας, 9: 1-2)

Αλλογενείς και αλλόδοξοι, απαγορεύεται να εισέλθουν σε συναγωγή Εβραίων...

Την ίδια εκείνη ημέρα διαβάστηκε από το βιβλίο τού Μωυσή σε επήκοον του λαού· και βρέθηκε γραμμένο σ' αυτό, ότι οι Αμμωνίτες και ο Μωαβίτες δεν έπρεπε να μπουν στη συναγωγή τού Θεού, μέχρι τον αιώνα· επειδή, δεν προϋπάντησαν τους γιους Ισραήλ με ψωμί και με νερό, αλλά μίσθωσαν τον Βαλαάμ εναντίον τους, για να τους καταραστεί· όμως, ο Θεός μας έτρεψε την κατάρα σε ευλογία. Και καθώς άκουσαν τον νόμο, διαχώρισαν από τον Ισραήλ κάθε αλλογενή.

(Νεεμίας, 13: 1-3)

Ο Νεεμίας επιπλήττει όσους και όσες παίρνουν αλλοεθνείς συζύγους, γιατί είναι πηγή αμαρτίας...

Και τους επέπληξα, και τους καταράστηκα, και ράβδισα μερικούς απ' αυτούς, και τους μάδησα τις τρίχες, και τους όρκισα στον Θεό, λέγοντας: «Δεν θα δώσετε τις θυγατέρες σας στους γιους τους, και δεν θα πάρετε από τις θυγατέρες τους στους γιους σας ή στον εαυτό σας· έτσι δεν αμάρτησε ο Σολομώντας, ο βασιλιάς τού Ισραήλ; Αν και ανάμεσα σε πολλά έθνη δεν υπήρξε βασιλιάς όμοιός του, που ήταν αγαπητός από τον Θεό του, και ο Θεός τον έκανε βασιλιά σε ολόκληρο τον Ισραήλ· αλλ' όμως, οι ξένες γυναίκες έκαναν κι αυτόν να αμαρτήσει· θα συγκατανεύσουμε, λοιπόν, σε σας, να κάνετε όλο αυτό το μεγάλο κακό, να γίνεστε παραβάτες, ενάντια στον Θεό μας παίρνοντας ξένες γυναίκες;»

(Νεεμίας, 13: 25-27)

Οι άθεοι, είναι άφρονες, διαφθαρμένοι και ανίκανοι να πράξουν κάτι καλό...

Ο άφρονας είπε στην καρδιά του: «Δεν υπάρχει Θεός». Διαφθάρηκαν· έγιναν βδελυροί στα έργα· δεν υπάρχει κανένας, που να πράττει το αγαθό.

(Ψαλμοί, 14: 1)

Ο «ψαλμωδός» Δαβίδ, προσεύχεται στον Γιαχβέ, να μην δείξει κανένα έλεος στους «παραβάτες» αλλοεθνείς...

Εσύ, λοιπόν, Κύριε, ο Θεός των δυνάμεων, ο Θεός τού Ισραήλ, ξύπνα για να επισκεφθείς όλα τα έθνη. Μη ελεήσεις κανέναν από τους δόλιους παραβάτες...

(Ψαλμοί, 59: 5)

Έθνη που δεν υπηρετούν τους Εβραίους, είναι προορισμένα να αφανιστούν...

Επειδή, το έθνος και η βασιλεία, που δεν θα σε δούλευαν, θα αφανιστούν· ναι, τα έθνη εκείνα θα ερημωθούν, ολοκληρωτικά.

(Ησαΐας, 60: 12)

Όσοι λαοί δεν έχουν την «τύχη» να γνωρίζουν τον έναν και μοναδικό Θεό, τότε θα πρέπει να νιώσουν την οργή του...

Ξέχυνε τον θυμό σου επάνω στα έθνη, εκείνα που δεν σε γνωρίζουν, κι επάνω σε γενεές, που δεν επικαλούνται το όνομά σου...

(Ιερεμίας, 10: 25)

Όποιος λατρεύει άλλον θεό, πλην του Γιαχβέ, είναι άχρηστος...

Αυτός ο κακός λαός, που αρνούνται να υπακούσουν στα λόγια μου, και περπατούν στις ορέξεις τής καρδιάς τους, και πηγαίνουν πίσω από άλλους θεούς, για να τους λατρεύουν, και να τους προσκυνούν, θα είναι εξάπαντος σαν αυτή τη ζώνη, που δεν είναι σε τίποτε χρήσιμη.

(Ιερεμίας, 13: 10)

Όσοι διανοηθούν να εγκαταλείψουν τον Γιαχβέ για χάρη άλλου θεού, θα πρέπει ν' αρχίσουν ν' ανησυχούν για την ζωή των παιδιών τους...

Και έγινε σε μένα λόγος τού Κυρίου, λέγοντας: «Μη πάρεις γυναίκα για τον εαυτό σου ούτε να γίνουν σε σένα γιοι ούτε θυγατέρες, σ' αυτό τον τόπο. Επειδή, έτσι λέει ο Κύριος για τους γιους και τις θυγατέρες που γεννιούνται σ' αυτό τον τόπο, και για τις μητέρες τους, που τους γέννησαν, και για τους πατέρες τους, που τους τεκνοποίησαν σ' αυτή τη γη: Θα πεθάνουν με οδυνηρόν θάνατο· δεν θα κλαυτούν ούτε θα ταφούν· θα είναι για κοπριά επάνω στην επιφάνεια της γης· και θα αφανιστούν από μάχαιρα, και από πείνα· και τα πτώματά τους θα είναι τροφή στα πουλιά τού ουρανού, και στα θηρία τής γης»... Και όταν αναγγείλεις σ' αυτό τον λαό όλα αυτά τα λόγια, και σου πουν: «Γιατί ο Κύριος πρόφερε όλο αυτό το μεγάλο κακό εναντίον μας; Και ποια είναι η ανομία μας; Και ποια είναι η αμαρτία μας, την οποία αμαρτήσαμε στον Κύριο τον Θεό μας;», τότε, θα τους πεις: «Επειδή, με εγκατέλειψαν οι πατέρες σας, λέει ο Κύριος, και πήγαν πίσω από άλλους θεούς, και τους λάτρευσαν, και τους προσκύνησαν, και εγκατέλειψαν εμένα, και τον νόμο μου δεν φύλαξαν· και επειδή, εσείς πράξατε χειρότερα και από τους πατέρες σας· και δέστε, περπατάτε κάθε ένας πίσω από την όρεξη της δικής του πονηρής καρδιάς, ώστε να μη υπακούτε σε μένα· γι' αυτό, θα σας απορρίψω απ' αυτή τη γη, στη γη που δεν γνωρίσατε, εσείς και οι πατέρες σας· κι εκεί θα λατρεύσετε άλλους θεούς ημέρα και νύχτα· επειδή, δεν θα κάνω σε σας έλεος...».

(Ιερεμίας, 16: 1-13)

Η Σαμάρεια θα αφανιστεί· επειδή, αποστάτησε από τον Θεό της· θα πέσουν με ρομφαία· τα νήπιά τους που θηλάζουν, θα συντριφτούν, και όσες είναι έγκυοι, θα διασχιστούν.

(Ωσηέ, 13: 16)

Οι σπονδές σε άλλους θεούς, εξαγριώνουν τον «Πανάγαθο»...

Έτσι λέει ο Κύριος των δυνάμεων: «Έτσι θα συντρίψω αυτό τον λαό κι αυτή την πόλη, καθώς κάποιος συντρίβει το αγγείο του κεραμέα, που πλέον δεν μπορεί να διορθωθεί· και θα τους θάβουν στην Τοφέθ, μέχρις ότου να μη υπάρχει τόπος για ταφή. Έτσι θα κάνω σ' αυτό τον τόπο, λέει ο Κύριος, και στους κατοίκους του, και θα κάνω αυτή την πόλη σαν την Τοφέθ· και τα σπίτια τής Ιερουσαλήμ, και τα παλάτια των βασιλιάδων τού Ιούδα, θα μολυνθούν, όπως ο τόπος τής Τοφέθ· μαζί με όλα τα σπίτια, επάνω στις ταράτσες των οποίων θυμίασαν σε ολόκληρη τη στρατιά τού ουρανού, και έκαναν σπονδές σε άλλους θεούς».

(Ιερεμίας, 19: 11-13)

Ο Γιαχβέ προειδοποιεί: Αφήστε τα είδωλα κι ελάτε κοντά μου, για να μην σας πάρει ο Διάολος τον πατέρα...

Γι' αυτό, πες στον οίκο Ισραήλ: «Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: Μετανοήστε, και επιστρέψτε από τα είδωλά σας, και αποστρέψτε τα πρόσωπά σας από όλα τα βδελύγματά σας. Επειδή, σε κάθε άνθρωπο από τον οίκο Ισραήλ, και από τους ξένους που παροικούν στον Ισραήλ, όποιος απαλλοτριωθεί από μένα, και ανεβάσει τα είδωλά του στην καρδιά του, και βάλει το πρόσκομμα της ανομίας του μπροστά στο πρόσωπό του, και έρθει στον προφήτη για να τον ρωτήσει για μένα, εγώ ο Κύριος θα του απαντήσω για μένα· και θα στήσω το πρόσωπό μου ενάντια στον άνθρωπο εκείνον, και θα τον κάνω σημείον και παροιμία, και θα τον αποκόψω μέσα από τον λαό μου· και θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος».

(Ιεζεκιήλ, 14: 6-8)

Αλλοίμονο σ' αυτούς! Επειδή, αποσκίρτησαν από μένα· όλεθρος σ' αυτούς! Επειδή, ασέβησαν σε μένα· ενώ εγώ τους εξαγόρασα, αυτοί μίλησαν ψέματα εναντίον μου

(Ωσηέ, 7: 13)

Ο Κύριος είναι μέγας «φιλέλλην», έχει δε, μια ολοφάνερη «εκτίμηση» στους Κρήτες…

Eτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: «Δείτε, εγώ θα απλώσω το χέρι μου ενάντια στους Κρήτες, και θα αποκόψω τούς Χερεθαίους, και θα αφανίσω το υπόλοιπο των λιμανιών τής θάλασσας».

((Ιεζεκιήλ, 25: 16))

Ο λόγος τού Κυρίου είναι εναντίον σας, Χαναάν, γη των Φιλισταίων· και θα σε αφανίσω, ώστε να μη υπάρχει κάποιος που να κατοικεί...

(Σοφονίας, 2: 5)

Θα πατήσω σαν τόξο μου τον Ιούδα. Το τόξο θα το γεμίσω με τον Εφραΐμ, και θα ξυπνήσω τους γιους σου, Σιών, εναντίον των γιων σου, Ελλάδα…

(Ζαχαρίας, 9: 13)

Αλλοεθνείς, αλλόδοξοι και απερίτμητοι απαγορεύεται να εισέρχονται σε ιερά του Γιαχβέ...

Έτσι λέει ο Κύριος ο Θεός: «Κανένας αλλογενής, απερίτμητος στην καρδιά, και απερίτμητος στη σάρκα, δεν θα μπαίνει μέσα στο αγιαστήριό μου, από όλους τούς αλλογενείς ανάμεσα στον οίκο Ισραήλ».

(Ιεζεκιήλ, 44: 9)

Ουαί κι αλίμονο, σε όποιον τολμήσει και χλευάσει τον Γιαχβέ...

Αυτό θα γίνει σ' αυτούς εξαιτίας της υπερηφάνειάς τους, επειδή ονείδισαν και κόμπασαν ενάντια στον λαό τού Κυρίου των δυνάμεων. Ο Κύριος θα είναι τρομερός εναντίον τους· επειδή, θα εξολοθρεύσει όλους τούς θεούς τής γης· και θα τον προσκυνήσουν, κάθε ένας από τον τόπο του, όλα τα νησιά των εθνών. Κι εσείς, Αιθίοπες, θα διαπεραστείτε με τη ρομφαία μου. Και θα απλώσει το χέρι του ενάντια στον βορρά, και θα αφανίσει την Ασσυρία· και θα κάνει τη Νινευή σε αφανισμό, έναν άνυδρο τόπο, σαν έρημο.

(Σοφονίας, 2: 10-13)

Ο Ιησούς είναι σαφής, ως προς το που απευθύνεται...

Αυτούς τους δώδεκα απέστειλε ο Ιησούς, και τους παρήγγειλε, λέγοντας: «Σε δρόμο εθνών μη πάτε, και μέσα σε πόλη Σαμαρειτών μη μπείτε· να πάτε δε μάλλον προς τα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ...».

(Κατά Ματθαίον, 10: 5-6)

Όποιος δεν δεχθεί ν' ακούσει τους απόστολους του Ιησού, την έβαψε...

Και όποιος δεν σας δεχθεί ούτε ακούσει τα λόγια σας, βγαίνοντας έξω από το σπίτι ή από την πόλη εκείνη, ξετινάξτε τη σκόνη από τα πόδια σας. Σας διαβεβαιώνω: Ελαφρότερη θα είναι η τιμωρία κατά την ημέρα τής κρίσης στη γη των Σοδόμων και των Γομόρρων, παρά σ' εκείνη την πόλη.

(Κατά Ματθαίον, 10: 14-15)

Ο Ιησούς καταριέται όσους «αμετανόητους» δεν πείστηκαν από τα «θαύματά» του...

Τότε, ο Ιησούς άρχισε να επιπλήττει τις πόλεις, στις οποίες έγιναν τα περισσότερα θαύματά του, επειδή δεν μετανόησαν: «Αλλοίμονο σε σένα, Χοραζίν, αλλοίμονο σε σένα, Βηθσαϊδάν, επειδή, αν τα θαύματα που έγιναν ανάμεσά σας, γίνονταν στην Τύρο και στη Σιδώνα, θα μετανοούσαν πριν από πολύ καιρό με σάκο και στάχτη. Όμως, σας λέω, στην Τύρο και στη Σιδώνα η τιμωρία κατά την ημέρα τής κρίσης θα είναι ελαφρότερη, παρά σε σας. Κι εσύ, Καπερναούμ, που υψώθηκες μέχρι τον ουρανό, θα σε κατεβάσουν μέχρι τον άδη· επειδή, αν τα θαύματα που έγιναν ανάμεσά σου γίνονταν στα Σόδομα, θα έμεναν μέχρι σήμερα. Όμως, σας λέω, ότι στη γη των Σοδόμων η τιμωρία κατά την ημέρα τής κρίσης θα είναι ελαφρότερη, παρά σε σένα».

(Κατά Ματθαίον, 11: 20-24)

Ο Ιησούς αρνείται να θεραπεύσει το παιδί μιας γυναίκας, επειδή είναι Ελληνίδα κι όχι Εβραία και αλλάζει γνώμη, μόνο μετά από τον αυτοεξευτελισμό της...

Επειδή, μια γυναίκα, της οποίας το κοριτσάκι είχε ακάθαρτο πνεύμα, ακούγοντας γι' αυτόν, ήρθε και έπεσε κοντά στα πόδια του. Και η γυναίκα ήταν Ελληνίδα, Συροφοινίκισσα το γένος· και τον παρακαλούσε να βγάλει το δαιμόνιο από τη θυγατέρα της. Και ο Ιησούς τής είπε: «Άφησε πρώτα να χορτάσουν τα παιδιά, επειδή δεν είναι καλό να πάρει κάποιος το ψωμί των παιδιών, και να το ρίξει στα σκυλάκια». Και εκείνη απάντησε και του λέει: «Ναι, Κύριε· αλλά, και τα σκυλάκια κάτω από το τραπέζι τρώνε από τα ψίχουλα των παιδιών». Και της είπε: «Γι' αυτό τον λόγο, πήγαινε· το δαιμόνιο βγήκε από τη θυγατέρα σου». Και όταν πήγε στο σπίτι της, βρήκε ότι το δαιμόνιο είχε βγει, και τη θυγατέρα της να είναι ξαπλωμένη επάνω στο κρεβάτι.

(Κατά Μάρκον, 7: 25-27)

Σημείωση: Στον «Ματθαίο» (15: 22-28), όπου αναφέρεται το συγκεκριμένο «συμβάν», ο Ιησούς δικαιολογεί την άρνησή του, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δεν στάλθηκα παρά μονάχα στα χαμένα πρόβατα του οίκου Ισραήλ».

Όποιος δεν πιστέψει στον Ιησού, μάλλον θα έχει πρόβλημα...

Όποιος πιστέψει και βαπτιστεί, θα σωθεί· όποιος, όμως, απιστήσει, θα κατακριθεί.

(Κατά Μάρκον, 16: 16)

«Δένδρο» που δεν κάνει «καρπούς» αντάξιους του εβραϊκού λαού, ξεριζώνεται και ρίχνεται στην φωτιά...

Κάντε, λοιπόν, καρπούς άξιους της μετάνοιας, και μη αρχίσετε να λέτε αναμεταξύ σας: «Έχουμε πατέρα τον Αβραάμ»· επειδή, σας λέω ότι ο Θεός μπορεί απ' αυτές τις πέτρες να σηκώσει παιδιά στον Αβραάμ. Μάλιστα, η αξίνα κείτεται ήδη κοντά στη ρίζα των δέντρων· κάθε δέντρο, λοιπόν, που δεν κάνει καλόν καρπό, κόβεται σύρριζα και ρίχνεται στη φωτιά.

(Κατά Λουκάν, 3: 8-9)

Όποιος δεν πιστεύει στον Ιησού, τον περιμένει η οργή του Θεού και η «πυρά»...

Όποιος πιστεύει στον Υιό, έχει αιώνια ζωή· όποιος, όμως, απειθεί στον Υιό, δεν θα δει ζωή, αλλά η οργή τού Θεού μένει επάνω του.

(Κατά Ιωάννην, 3: 36)

Αν κάποιος δεν μείνει ενωμένος μαζί μου, ρίχνεται έξω, όπως το κλήμα, και ξεραίνεται· και τα μαζεύουν και τα ρίχνουν σε φωτιά, και καίγονται.

(Κατά Ιωάννην, 15: 6)

Ο λόγος του Κυρίου δυναμώνει με την καύση των βιβλίων των αλλόδοξων...

Και έρχονταν πολλοί απ' αυτούς που πίστεψαν ομολογώντας δημόσια και φανερώνοντας τις πράξεις τους. Πολλοί, μάλιστα, και από εκείνους που έκαναν μαγείες, φέρνοντας τα βιβλία τους, τα κατέκαιγαν μπροστά σε όλους· και απαριθμώντας την αξία τους, βρήκαν ότι ήταν ίση με 50.000 ασημένια νομίσματα. Έτσι ισχυρά αύξανε και δυνάμωνε ο λόγος τού Κυρίου.

(Πράξεις Αποστόλων, 19: 18-20)

Η ύπαρξη του Θεού θεωρείται δεδομένη· επομένως οι άπιστοι δεν έχουν καμμία δικαιολογία...

Επειδή, οργή του Θεού αποκαλύπτεται από τον ουρανό επάνω σε κάθε ασέβεια και αδικία ανθρώπων, που κατακρατούν την αλήθεια με μέσα αδικίας. Επειδή, ό,τι μπορεί να γίνει γνωστό για τον Θεό, είναι φανερό μέσα τους· για τον λόγο ότι, ο Θεός το φανέρωσε σ' αυτούς. Δεδομένου ότι, τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερά από την εποχή τής κτίσης τού κόσμου, καθώς νοούνται διαμέσου των δημιουργημάτων του, και η αιώνια δύναμή του και η θεότητα, ώστε αυτοί να είναι αναπολόγητοι.

(Προς Ρωμαίους, 1: 18-20)

Οι ομοφυλόφιλοι και οι λεσβίες είναι άξιοι θανάτου...

Γι' αυτό, ο Θεός τούς παρέδωσε σε πάθη ατιμίας· επειδή, και οι γυναίκες τους αντικατέστησαν τη φυσική χρήση με την αφύσικη· παρόμοια δε και οι άνδρες, αφήνοντας τη φυσική χρήση τής γυναίκας, άναψαν μέσα τους από την επιθυμία τους ο ένας προς τον άλλον, κάνοντας την ασχημοσύνη, αρσενικοί σε αρσενικούς, και απολαμβάνοντας στον εαυτό τους την πρέπουσα αντιμισθία τής πλάνης τους. Και καθώς αποδοκίμασαν το να έχουν επίγνωση του Θεού, ο Θεός τούς παρέδωσε σε αδόκιμον νου, ώστε να κάνουν εκείνα που δεν πρέπει· επειδή, είναι γεμάτοι από κάθε αδικία, πορνεία, πονηρία, πλεονεξία, κακία· είναι γεμάτοι από φθόνο, φόνο, φιλονικία, δόλο, κακοήθεια· ψιθυριστές, κατάλαλοι, με μίσος για τον Θεό, υβριστές, υπερήφανοι, αλαζόνες, εφευρετές κακών, απειθείς στους γονείς, χωρίς σύνεση, παραβάτες συμφωνιών, άσπλαχνοι, ασυμφιλίωτοι, ανελεήμονες· οι οποίοι, ενώ γνωρίζουν τη δικαιοσύνη τού Θεού, ότι εκείνοι που πράττουν τέτοιου είδους πράγματα είναι άξιοι θανάτου, όχι μονάχα τα πράττουν, αλλά και επιδοκιμάζουν με ευχαρίστηση εκείνους που τα πράττουν.

(Προς Ρωμαίους, 1: 26-32)

Ο χριστιανός μπορεί να κρίνει, αλλά όχι και να κρίνεται...

Ενώ μεν ο πνευματικός άνθρωπος ανακρίνει τα πάντα, αυτός όμως δεν ανακρίνεται από κανέναν. Επειδή: «Ποιος γνώρισε τον νου τού Κυρίου, ώστε να τον διδάξει;». Εμείς, όμως, έχουμε νουν Χριστού.

(Προς Κορινθίους Α', 2: 15-16)

Μακριά από πόρνους και ειδωλολάτρες...

Σας έγραψα στην επιστολή, να μη συναναστρέφεστε με πόρνους. Και όχι γενικά με τους πόρνους τούτου τού κόσμου ή με τους πλεονέκτες ή τους άρπαγες ή τους ειδωλολάτρες· επειδή, τότε, πρέπει να βγείτε έξω από τον κόσμο. Αλλά, τώρα σας έγραψα, να μη συναναστρέφεστε, αν κάποιος, που ονομάζεται αδελφός, είναι πόρνος ή πλεονέκτης ή ειδωλολάτρης ή κακολόγος ή μέθυσος ή άρπαγας· με τον άνθρωπο αυτής τής κατηγορίας ούτε να συντρώγετε...

(Προς Κορινθίους Α', 5: 9-11)

Αν είσαι φίλος με εθνικό, τότε είσαι φίλος και με τον Διάβολο...

...Εκείνα που θυσιάζουν τα έθνη, τα θυσιάζουν στα δαιμόνια, και όχι στον Θεό· και δεν θέλω, εσείς να γίνεστε κοινωνοί των δαιμονίων. Δεν μπορείτε να πίνετε το ποτήρι τού Κυρίου και το ποτήρι των δαιμονίων· δεν μπορείτε να είστε μέτοχοι στο τραπέζι τού Κυρίου και στο τραπέζι των δαιμονίων.

(Προς Κορινθίους Α', 10: 20-21)

Όποιος δεν αγαπάει τον Ιησού, να είναι αναθεματισμένος...

Όποιος δεν αγαπάει τον Κύριο Ιησού Χριστό, ας είναι ανάθεμα: Μαράν αθά.

(Προς Κορινθίους Α', 16: 22)

Όχι στον γάμο μεταξύ χριστιανών και άπιστων...

Μη ομοζυγείτε με τους απίστους· επειδή, ποια συμμετοχή έχει η δικαιοσύνη με την ανομία; Και ποια κοινωνία έχει το φως προς το σκοτάδι; Και ποια συμφωνία έχει ο Χριστός με τον Βελίαλ; Ή, ποια μερίδα έχει ο πιστός με τον άπιστο; Και πώς να συμβιβαστεί ο ναός τού Θεού με τα είδωλα;

(Προς Κορινθίους Β', 6: 14-16)

Η θύρα του Παραδείσου θα είναι κλειστή για ειδωλολάτρες, αιρετικούς κι άλλους αμαρτωλούς...

Είναι δε φανερά τα έργα τής σάρκας· τα οποία είναι: Μοιχεία, πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια, ειδωλολατρεία, φαρμακεία, έχθρες, φιλονικίες, ζηλοτυπίες, θυμοί, διαπληκτισμοί, διχοστασίες, αιρέσεις, φθόνοι, φόνοι, μέθες, γλεντοκόπια, και τα παρόμοια μ' αυτά· για τα οποία σας λέω από πριν, όπως και σας είχα προείπει, ότι αυτοί που τα πράττουν αυτά βασιλεία Θεού δεν θα κληρονομήσουν.

(Προς Γαλάτες, 5: 19-21)

Ο Ιησούς θα εκδικηθεί όσους «δεν γνώρισαν τον Θεό»...

Επειδή, είναι δίκαιο μπροστά στον Θεό να ανταποδώσει θλίψη σε όσους σας θλίβουν· σε σας, όμως, που θλίβεστε, άνεση μαζί μας, όταν ο Κύριος Ιησούς αποκαλυφθεί από τον ουρανό μαζί με τους αγγέλους τής δύναμής του, μέσα σε φλόγα φωτιάς, κάνοντας εκδίκηση σ' αυτούς που δεν γνωρίζουν τον Θεό, και σ' αυτούς που δεν υπακούν στο ευαγγέλιο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού· οι οποίοι θα τιμωρηθούν με αιώνιο όλεθρο από το πρόσωπο του Κυρίου...

(Προς Θεσσαλονικείς Β', 1: 6-9)

Η απιστία στον Ιησού είναι χειρότερη κι από την απιστία στον νόμο του Μωυσή...

Αν κάποιος αθετήσει τον νόμο τού Μωυσή, με βάση τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων, πεθαίνει χωρίς έλεος· στοχάζεστε πόσο χειρότερης τιμωρίας θα κριθεί άξιος αυτός που καταπάτησε τον Υιό τού Θεού, και νόμισε κοινό το αίμα τής διαθήκης με το οποίο αγιάστηκε, και έβρισε το πνεύμα τής χάρης;

(Προς Εβραίους, 10: 28-29)

Αν για τους χριστιανούς τα πράγματα είναι δύσκολα, τότε για τους άπιστους είναι «παλούκια»...

Αν κάποιος πάσχει ως χριστιανός, ας μη ντρέπεται, αλλά ας δοξάζει τον Θεό ως προς αυτό· επειδή, έφτασε ο καιρός το να αρχίσει η κρίση από τον οίκο τού Θεού· και αν αρχίζει πρώτα από μας, τι θα είναι το τέλος εκείνων που απειθούν στο ευαγγέλιο του Θεού;

(Πέτρου Α', 4: 16-17)

Όποιος αρνείται τον Ιησού είναι ψεύτης...

Ποιος είναι ο ψεύτης, παρά αυτός που αρνείται ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός; Αυτός είναι ο αντίχριστος, αυτός που αρνείται τον Πατέρα και τον Υιό.

(Ιωάννου Α', 2: 22)

Μόνο Εβραίοι θα πάρουν το πολυπόθητο εισιτήριο για τον Παράδεισο. Ειδωλολάτρες, άπιστοι και λοιποί αμαρτωλοί θα καούν σε μια λίμνη από φωτιά και θειάφι...

Και είδα έναν άλλον άγγελο που ανέβηκε από την ανατολή τού ήλιου, έχοντας τη σφραγίδα τού ζωντανού Θεού· και έκραξε με δυνατή φωνή προς τους τέσσερις αγγέλους, στους οποίους δόθηκε να βλάψουν τη γη και τη θάλασσα, λέγοντας: «Μην βλάψετε τη γη ούτε τη θάλασσα ούτε τα δέντρα, μέχρις ότου σφραγίσουμε τους δούλους τού Θεού μας επάνω στα μέτωπά τους». Και άκουσα τον αριθμό των σφραγισμένων· 144.000 ήσαν σφραγισμένοι από κάθε φυλή των γιων Ισραήλ...

(Αποκάλυψις, 7: 2-4)

Ενώ οι δειλοί και άπιστοι και μολυσμένοι με βδελύγματα και φονιάδες και πόρνοι και μάγοι και ειδωλολάτρες, και όλοι οι ψεύτες, θα έχουν τη μερίδα τους μέσα στη λίμνη που καίγεται με φωτιά και θειάφι· αυτός είναι ο δεύτερος θάνατος.

(Αποκάλυψις, 21: 8)

Η γυναίκα στο Κοράνι

«Όποιος κάνει καλό –άνδρας ή γυναίκα– και είναι πιστός, θα του δώσουμε μια καλή κι αγνή ζωή, και θα τους ανταμείψουμε σύμφωνα με τα καλύτερα που έχουν πράξει».
(Σούρα ελ-Ναχρ, 16: 97)

Είναι ξεκάθαρο ότι η κορανική άποψη για τις γυναίκες, δεν διαφέρει απ’ αυτή για τους άντρες. Είναι, και οι δυο είναι πλάσματα του Αλλάχ, των οποίων ο ύψιστος στόχος τους στη γη, είναι να λατρεύουν τον Κύριό τους, να κάνουν καλές πράξεις, και ν’ αποφεύγουν το κακό, και οι δυο, θα εκτιμηθούν αναλόγως. Το Κοράνιο δεν αναφέρει ότι η γυναίκα είναι η πύλη του Διαβόλου, ή ότι είναι απ’ τη φύση της απατηλή. Το Κοράνιο επίσης, δεν αναφέρει ότι ο άντρας είναι εικόνα του Αλλάχ. Όλοι άντρες και γυναίκες είναι πλάσματά Του, και αυτό είναι όλο. Σύμφωνα με το Κοράνιο, ο ρόλος μιας γυναίκας στη γη δεν είναι περιορισμένος μόνο στην γέννα. Το Κοράνιο δεν λέει ότι δεν έχουν υπάρξει έντιμες γυναίκες. Αντίθετα, το Κοράνιο δίδαξε στους πιστούς, γυναίκες και άντρες, να ακολουθήσουν το παράδειγμα εκείνων των ιδανικών γυναικών, όπως η Παρθένος Μαρία, και η Σύζυγος του Φαραώ.

[...] Το Κοράνιο, δεν κάνει καμία διάκριση ανάμεσα στ’ αγόρια και τα κορίτσια. Σ’ αντίθεση με την Βίβλο, το Κοράνιο θεωρεί την γέννηση ενός κοριτσιού, ως δώρο και ευλογία από τον Αλλάχ, όπως και την γέννηση ενός αγοριού. Το Κοράνιο ακόμη αναφέρει την ευλογία της γέννησης πρώτα του κοριτσιού: «Στον Αλλάχ ανήκει η κυριαρχία των ουρανών και της γης. Δημιουργεί ό,τι επιθυμεί. Χαρίζει σε όποιον επιθυμεί κόρες και σε όποιον επιθυμεί γιους» (Σούρα ελ-Σούρα, 42: 49).
islamforgreeks.org

Αν και είναι αλήθεια, πως, σε γενικές γραμμές, η ισλαμική εκδοχή του ιουδαιοχριστιανικού Θεού Γιαχβέ, ο Αλλάχ, είναι σχετικά πιο επιεικής και «τρυφερός» με τις γυναίκες, εν τούτοις, η γενική θεώρηση απέναντι στην γυναίκα, στις βάσεις της είναι ίδια και απαράλλαχτη: Η γυναίκα θεωρείται κατώτερο ον από τον άνδρα· είναι υποχείριό του και έχει λιγότερα δικαιώματα.
Μια ανάγνωση μερικών σχετικών εδαφίων του Κορανίου, μας δίνει μια διαφορετική εικόνα απ' αυτή, που επιλεκτικά παρουσιάζουν οι μουσουλμάνοι απολογητές...

---

Οι παρθένες γυναίκες αποτελούν την ανταμοιβή όσων ανδρών πηγαίνουν στον Παράδεισο...

Και να χαροποιείς όσους πιστεύουν και κάνουν τα καλά έργα. Το μερίδιο τους είναι Κήποι, που κάτω τους τρέχουν ποτάμια. Κάθε φορά, που θα τρέφονται με τα φρούτα τους, θα λένε: «Έτσι τρώγαμε και πριν», γιατί τους παρέχονται όμοια πράγματα. Κι εκεί θ' έχουν αγνές γυναίκες (συζύγους) και θα μείνουν σ' αυτούς για πάντα.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 25)

Εκείνοι όμως που πίστεψαν και έκαναν τις καλές πράξεις, θα τους εισάγουμε στον Παράδεισο, που κάτω του τρέχουν ποτάμια, και θα μείνουν για πάντα. Εκεί θα έχουν εξαγνισμένες συζύγους, και θα τους βάλουμε κάτω από μεγάλη σκιά.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 57)

Ο Αλλάχ δίνει οδηγίες ερωτικής συνεύρεσης για την περίοδο του Ραμαζανίου. Η συγκατάθεση της γυναίκας δεν φαίνεται να κρίνεται απαραίτητη...

Επιτρέπεται, τη νύχτα των ημερών της νηστείας, η συζυγική σχέση. Είναι το προφύλαγμα για σας και σεις το δικό τους προφύλαγμα. ο ΑΛΛΑΧ γνώριζε το τι κάνατε κρυφά με αίσθημα ενοχής σας. Αλλά δέχθηκε τη μετάνοιά σας και σας συγχώρεσε. Έτσι τώρα συνδεθείτε με τις γυναίκες σας κι αναζητείστε ό,τι ο ΑΛΛΑΧ νομοθέτησε για σας, και φάτε και πείτε σε σημείο που να μπορείτε τη χαραυγή να ξεχωρίζετε την άσπρη ακτίνα της χαραυγής από το σκοτάδι της νυκτός. Έπειτα συμπληρώσετε τη νηστεία σας μέχρι τη νύχτα. Στο διάστημα αυτό μην πλησιάσετε τις γυναίκες σας, και όταν είστε απομονωμένοι για προσευχή στα Τεμένη μη πλησιάσετε τις γυναίκες σας· αυτά είναι τα απαγορευμένα όρια του ΑΛΛΑΧ. Μη τα πλησιάσετε καθόλου. Έτσι φανερώνει ο ΑΛΛΑΧ τα σημεία (τους νόμους Του) στους ανθρώπους, για να προφυλαχθούν.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 187)

Η γυναίκα που έχει εμμηνόρροια, είναι εστία μολύνσεως...

Σε ρωτάνε για την περίοδο των γυναικών. Απάντησε: Είναι βλαβερή μόλυνση. Γι' αυτό μην κάνετε συζυγικές σχέσεις με τις γυναίκες που έχουν την περίοδο τους και μην συνουσιαστείτε μ' αυτές μέχρις ότου γίνουν καθαρές. Όταν όμως εξαγνιστούν, μπορείτε να τις πλησιάσετε όπου σας διέταξε ο ΑΛΛΑΧ. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ αγαπά εκείνους που μετανοούν, καθώς αγαπά τους καθαρούς κι αγνούς.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 221)

Η γυναίκα, είναι για τον άνδρα όπως ένα χωράφι. Το καλλιεργεί όποτε κι όπως θέλει...

Οι γυναίκες σας είναι για σας, όπως η καλλιεργήσιμη γη. Καλλιεργείστε την όποτε κι όπως θέλετε. Όμως προηγούμενα κάνετε μια καλή πράξη για την ψυχή σας και να σεβαστείτε τον ΑΛΛΑΧ, και μάθετε ότι πρόκειται να Τον συναντήσετε (στη μέλλουσα Ζωή). Κι ανάγγειλε (ω Μουχάμμεντ) στους Πιστούς τα καλά νέα.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 222)

Η γυναίκα, καθώς είναι ένα σκαλί κάτω απ' τον άνδρα, θα πρέπει να περιμένει μέχρι και μερικούς μήνες για ν' αποφασίσει ο σύζυγός της για το αν θα τη χωρίσει ή όχι...

Για όσους πήραν όρκο ν' απέχουν απ' τις γυναίκες τους, ορίζεται μια αναμονή για τέσσερις μήνες, αν τότε επιστρέψουν, ο ΑΛΛΑΧ είναι πολύ Επιεικής (και) Πολυεύσπλαχνος. Αν σκοπεύουν όμως οριστικά για το διαζύγιο, τότε ο ΑΛΛΑΧ ακούει και γνωρίζει τα πάντα. Οι χωρισμένες γυναίκες πρέπει να περιμένουν να περάσουν τρεις μηνιαίοι περίοδοι της μηνιαίας αδιαθεσίας τους. Κι αν πιστεύουν στον ΑΛΛΑΧ και την Έσχατη Μέρα δεν τους επιτρέπεται να φυλάξουν μυστικό, ό,τι ο ΑΛΛΑΧ δημιούργησε στη μήτρα τους. Κι οι άνδρες τους, κατά το χρονικό αυτό διάστημα, είναι προτιμότερο, αν θέλουν τη διόρθωση της συζυγικής ζωής, να τις ξαναφέρουν πίσω. Κι οι γυναίκες, σύμφωνα μ' ό,τι είναι δίκαιο, θα έχουν τα ίδια δικαιώματα όπως κι υποχρεώσεις, οι άνδρες δε, υπερέχουν ένα βαθμό πιο πολύ. Κι ο ΑΛΛΑΧ είναι Πανίσχυρος, Σοφός.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 226-228)

Η χήρα δεν επιτρέπεται να συνευρεθεί ερωτικά, πριν περάσουν 130 ημέρες από τον θάνατο του συζύγου της. Αυτός ο περιορισμός δεν φαίνεται ν' αφορά τον άνδρα...

Αν κανείς από σας πεθάνει κι αφήνει χήρα πίσω του, θα πρέπει (-η γυναίκα-) να περιμένει να περάσουν τέσσερις μήνες και δέκα μέρες για να διαθέσει τον εαυτό της. Όταν εκπληρωθεί αυτό το χρονικό διάστημα, τότε δεν έχετε καμία ενοχή, αν διαθέσουν τον εαυτό τους κατά τρόπο σωστό και λογικό. Κι ο ΑΛΛΑΧ είναι γνώστης των όσων κάνετε.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 234)

Η μαρτυρία της γυναίκας στο δικαστήριο, έχει την μισή αξία απ' αυτή ενός άνδρα...

Και να κληθούν για μάρτυρες δύο απ' τους άνδρες σας. Αν εκεί δεν υπάρχουν δύο άνδρες, τότε ένας άνδρας και δύο γυναίκες που τους εμπιστεύεστε για μαρτυρία, ώστε αν η μια απ' αυτές λαθέψει, η άλλη να μπορεί να της το θυμίσει.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 282)

Ο Αλλάχ επιτρέπει την πολυγαμία...

Κι αν φοβάστε ν' αδικήσετε τις ορφανές (σε περίπτωση γάμου) τα ορφανά, τότε να παντρεύεστε άλλες δύο ή τρεις ή τέσσερις γυναίκες της εκλογής σας. Κι αν όμως φοβάστε ακόμη μήπως τις αδικήσετε τότε, να παντρεύεστε μόνο μία, ή όποιες έχετε αιχμάλωτες κι αυτό για να σας προφυλάξει απ' το να φερθείτε άδικα.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 3)

Η γυναίκα έχει λιγότερα κληρονομικά δικαιώματα απ' τον άνδρα...

Ο ΑΛΛΑΧ σας διατάζει όσον αφορά (τη μοιρασιά της κληρονομιάς) στα παιδιά σας. Για το αρσενικό ένα μερίδιο ίσο με το μερίδιο δύο θηλυκών. Και αν τα κορίτσια είναι πάνω από δύο, θα μοιράσουν τα δύο τρίτα της κληρονομιάς που άφησε. Αν όμως είναι μια κληρονόμος θα πάρει το μισό μερίδιο. Και για τους γονείς για καθένα από τους δύο, το ένα έκτο από ό,τι άφησε, αν έχει αφήσει το παιδί. Αν όμως δεν έχει το παιδί και τον κληρονομούν οι γονείς του τότε η μητέρα του θα πάρει ένα τρίτο. Αν έχει αδέλφια τότε το μερίδιο της μητέρας θα είναι το ένα έκτο. Η μοιρασιά σ' όλες τις περιπτώσεις λογαριάζεται αφού πληρωθεί οιαδήποτε διαθήκη η οιοδήποτε χρέος. Σεις δε ξέρετε ποιοι απ' τους γονείς σας ή τα παιδιά σας σας ωφελεί περισσότερο. Αυτά είναι νόμιμα μερίδια που καθορίστηκαν απ' τον ΑΛΛΑΧ! Γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 11)

Οι μοιχαλίδες θα πρέπει να μείνουν κλεισμένες στο σπίτι μέχρι να πεθάνουν, εκτός κι αν ο Αλλάχ αποφασίσει διαφορετικά...

Και όσες από τις γυναίκες σας είναι ένοχες μοιχείας τότε καλέστε τέσσερις μάρτυρες από σας. Αν αυτοί μαρτυρήσουν, τότε περιορίστε τες στα σπίτια, ώσπου ο θάνατος να τις διεκδικήσει, εκτός αν ο ΑΛΛΑΧ διατάξει γι' αυτές κάποιο άλλο μέσο σωτηρίας.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 15)

Ο Αλλάχ επιτρέπει την μεταβίβαση των ηθικά έκπτωτων γυναικών, μεταξύ συγγενών, ως περιουσιακό στοιχείο...

Ω! Σεις που πιστεύετε! Δεν σας επιτρέπεται να έχετε τις γυναίκες των πεθαμένων συγγενών κληρονομιά παρά τη θέλησή τους, ούτε να συμπεριφέρεστε μαζί τους σκληρά, ώστε ν' αποσπάσετε απ' αυτές ένα μέρος απ' την προίκα που τους έχετε δώσει, εκτός αν έχουν ενοχοποιηθεί με φανερή αισχρότητα. Αντίθετα, να συμπεριφέρεστε μαζί τους με καλοσύνη και δικαιοσύνη. Αν όμως τις αποστρέφεστε, προσέξτε, μήπως είναι δυνατόν να απεχθάνεστε κάτι τι, που ο ΑΛΛΑΧ κατάφερε μ' αυτό πολλά καλά.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 19)

Ο Αλλάχ δεν επιτρέπει για σύζυγο μια παντρεμένη γυναίκα, εκτός κι αν είναι σκλάβα...

Επίσης απαγορεύεται να παντρεύεστε με έγγαμες γυναίκες, εκτός αυτές που το δεξί σας χέρι εξουσιάζει (ως αιχμάλωτες). Αυτός είναι γραπτός νόμος του ΑΛΛΑΧ για σας. Και εκτός από αυτές σας επιτρέπονται όλες οι άλλες γυναίκες μόνο ν' αναζητήσετε τις γυναίκες σας για γάμο, με δώρα απ' την περιουσία σας, επιδιώκοντας αγνότητα κι όχι πόθο. Κι απ' το γεγονός ότι ωφεληθήκατε απ' αυτές, δώστε τουλάχιστον την προίκα, που έχετε ορίσει. Δεν σας καταλογίζεται αμαρτία αν μετά την συμφωνία για την προίκα, δεχτήκατε κι οι δύο να την μεταβάλετε. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι Παντογνώστης, Πάνσοφος.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 24)

Οι γυναίκες είναι κατώτερα όντα απ' τους άνδρες και υποταγμένες σ' αυτούς. Ο άνδρας έχει το δικαίωμα, από τον Αλλάχ, να δείρει τη γυναίκα του, όταν αυτή αρνείται να προσέλθει στην συζυγική κλίνη...

Οι άνδρες, είναι οι προστάτες κι οι κύριοι των γυναικών, γιατί ο ΑΛΛΑΧ έχει χαρίσει ανώτερο βαθμό στους άνδρες απ' τις γυναίκες, κι επειδή ξοδεύουν απ' τις περιουσίες τους. Γι' αυτό οι ενάρετες γυναίκες πρέπει να είναι με ευσέβεια πειθαρχικές, κι όταν ο άνδρας τους απουσιάζει πρέπει να προστατεύουν ό,τι τους ανέθεσε ο ΑΛΛΑΧ να φυλάγουν. Όσο για τις γυναίκες εκείνες, που φοβάστε για την παρακοή τους συμβουλέψτε τες πρώτα, έπειτα αρνηθείτε να μοιραστείτε μαζί τους το κρεβάτι τους και τέλος να τις δείρετε ελαφριά. Αν όμως επιστρέψουν, στην υπακοή, μην χρησιμοποιήστε εναντίον τους μέσα ενοχλητικά, γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι Πανύψηλος, Μεγάλος, πάνω απ' όλους σας.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 34)

Ο άνδρας δεν μπορεί να μπει σε τζαμί να προσευχηθεί, εάν προηγουμένως έχει «λερωθεί» με γυναίκα και δεν έχει «καθαριστεί»...

Ω! Σεις που πιστεύετε! Μη πλησιάζετε την προσευχή μεθυσμένοι (με μυαλό σκοτισμένο) μέχρις ότου να μπορείτε να καταλαβαίνετε όλα όσα λέτε. Και μην μπαίνετε στα τζαμιά αν βρίσκεστε σε κατάσταση ακαθαρσίας, εκτός αν πεζοπορείτε, μέχρις ότου πλύνετε όλο το σώμα σας. Αν είστε άρρωστοι ή ταξιδεύετε ή ήλθε κανείς από τους τόπους της φυσικής ανάγκης, ή ήλθατε σ' επαφή με γυναίκες, και δεν βρήκατε νερό, τότε πάρτε για τον εαυτό σας καθαρό χώμα και τρίψτε μ' αυτό τα πρόσωπα σάς και τα χέρια σας. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ δίνει άφεση των αμαρτιών συγχωρεί επανειλημμένα.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 43)

Όπως και στην Αγία Γραφή, έτσι και στο Κοράνι, η προσφορά από τον «δίκαιο» Λωτ των παρθένων κορών του προς βιασμό, εκθεσιάζεται...

Κι ήρθε σ' αυτόν η γενιά του σπρώχνοντας (ο ένας τον άλλο). Μα κι από πριν είχαν τη συνήθεια να ασχημονούν. Είπε (ο Λωτ): «Ω! Λαέ μου! Να, οι κόρες μου, είναι οι αγνότερες για σας (αν παντρεύεστε)! Τώρα όμως, σεβαστείτε τον ΑΛΛΑΧ, και μη με ντροπιάσετε στους φιλοξενουμένους μου! Ώστε κανείς άνδρας από σας δεν είναι σώφρονας;».

(Σούρα Χουντ, 11: 78)

(Σημείωση Π-Δ: Η φράση εντός παρενθέσεως «αν παντρεύεστε», αποτελεί μια αυθαίρετη εξομαλυντική προσθήκη-ερμηνεία στο Κοράνι. Οι Σοδομίτες, υποτίθεται ότι πήγαν στο σπίτι του Λωτ, με πολύ άγριες διαθέσεις, για να βιάσουν τους αγγέλους που φιλοξενούσε και όχι για να βρούνε...νύφες. Άλλωστε αυτή η φράση στην Παλαιά διαθήκη δεν υπάρχει).

Την ημέρα της Κρίσης, η τιμωρία του Αλλάχ θα πέσει στις μητέρες που θηλάζουν και στις έγκυες...

Όταν θα δείτε (τον τρόμο της Ημέρας αυτής) κάθε τροφό (μητέρα) που θηλάζει, να έχει ξεχάσει το μωρό της, και κάθε έγκυος γυναίκα να έχει ρίξει το (ασχημάτιστο) φορτίο της, και θα δεις τους ανθρώπους σε στάση μέθης, ενώ δεν θα είναι μεθυσμένοι. Κι όμως τρομερή θα είναι η τιμωρία του ΑΛΛΑΧ.

(Σούρα ελ-Χατζ, 22: 2)

Η θεολογική τεκμηρίωση της νικάμπ και της μπούργκας: Η γυναίκα θα πρέπει να είναι σεμνή και να μην εκθέτει τα κάλλη της στον πολύ κόσμο...

Και να πεις στις (γυναίκες), που πιστεύουν να κατεβάζουν τα βλέμματά τους (από τις αμαρτίες) και να προφυλάσσουν την αγνότητά τους και να μην εκθέτουν τα στολίδια τους (τις ομορφιές τους), εκτός απ' αυτά (που συνήθως) φαίνονται εξωτερικά. Και να σύρουν το πέπλο πάνω από τα στήθη τους, και να μην εκθέτουν τα κοσμήματά τους (ομορφιές τους), εκτός στον άνδρα τους, ή στον πατέρα τους, ή στον πατέρα του ανδρός τους, ή στα παιδιά τους, η στα παιδιά του ανδρός τους, ή στ' αδέλφια τους, ή στα παιδιά των αδελφών τους ή στα παιδιά των αδελφάδων τους, ή στις εμπιστευόμενες γυναίκες τους, ή στις σκλάβες τους που, το δεξί τους χέρι εξουσιάζει ή στους άρρενες υπηρέτες -που είναι ελεύθεροι από φυσικές ανάγκες (είναι ανίκανοι χωρίς σεξουαλικές επιθυμίες), ή στα μικρά παιδιά που δεν διακρίνουν σεξουαλική ηδονή. (Κι όταν περπατούν) να μη κτυπούν με τα πόδια τους για να σύρουν την προσοχή στα κρυμμένα κοσμήματά τους. Ω! Εσείς οι Πιστοί ! Μετανοήστε κι επιστρέψτε όλοι σας στον ΑΛΛΑΧ για να επιτύχετε.

(Σούρα ελ-Νουρ, 24: 31)

Ω! Εσύ ο Προφήτης! Να πεις στις συζύγους σου, στις θυγατέρες σου και στις γυναίκες των πιστών, ότι πρέπει να ρίχνουν πάνω τους (όταν κυκλοφορούν) τα (εξωτερικά τους ρούχα) γκαλαμπίες, (που καλύπτουν από το κεφάλι μέχρι τα πόδια), τούτο είναι πιο κατάλληλο για να αναγνωρίζονται (ως αγνές πιστές) (όσο) και να μην ενοχλούνται. Ο ΑΛΛΑΧ είναι Πολυεύσπλαχνος, Πανοικτίρμονας.

(Σούρα ελ-Εχζάμπ, 33: 59)

Η μισαλλοδοξία στο Κοράνι

Όπως και στην Αγία Γραφή, έτσι και στο «ιερό» βιβλίο των μουσουλμάνων, το Κοράνι, η μισαλλοδοξία είναι διάχυτη και εμφανέστατη. Η ισλαμική εκδοχή του ιουδαιοχριστιανικού θεού Γιαχβέ, ο Αλλάχ, προτρέπει μέσω του «αληθινού» προφήτη» του, Μωάμεθ, σε πόλεμο εναντίων των αλλόπιστων, ενώ το έλεος υπάρχει μόνο γι' αυτούς που θα μετανοήσουν -κι αυτό υπό προϋποθέσεις.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι μουσουλμάνοι καλούνται να αποφεύγουν τις φιλικές σχέσεις με τους «άπιστους», ενώ ειδική θέση στο «ιερό» αυτό βιβλίο κατέχουν οι Εβραίοι και οι χριστιανοί -δηλαδή οι πιστοί των δύο άλλων βιβλικών θρησκειών- στους οποίους ο μεταλλαγμένος Γιαχβέ υπόσχεται μια δυσάρεστη διαμονή στην Κόλαση.
Μέσα στο Κοράνι οι προτροπές μίσους και βίας -ή στην καλύτερη περίπτωση, διατήρηση αποστάσεων ασφαλείας- προς τους μη-μουσουλμάνους επαναλαμβάνονται μονότονα, σχεδόν σε κάθε «σούρα».
Ακολουθούν μερικά ενδεικτικά εδάφια, από την πληθώρα που υπάρχουν...

---

Μόνο ο θεός των μουσουλμάνων δείχνει τον σωστό δρόμο...

Καθοδήγησέ μας στον ορθό δρόμο. Τον δρόμο εκείνων, που τους χάρισες την Ευλογία Σου, όχι εκείνων που περιέπεσαν στην Οργή Σου και που παραστράτησαν.

(Σούρα ελ-Φάτιχα, 1: 6-7)

Μην αναλώνετε τον χρόνο σας με τους άπιστους για να τους φέρετε στον ίσιο δρόμο· είναι μάταιο. Το μόνο που μπορούν να περιμένουν, είναι η τιμωρία...

Όσο για τους άπιστους, είναι το ίδιο γι' αυτούς, είτε τους προειδοποιείς, είτε όχι. Δεν θα πιστέψουν. Ο ΑΛΛΑΧ σφράγισε, τις καρδιές τους και την ακοή τους, και στα μάτια τους υπάρχει πέπλο. Μεγάλη θα είναι η τιμωρία (που θα υποστούν).

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 6-7)

Οι αλλόδοξοι είναι καταδικασμένοι από τον Αλλάχ...

Μοιάζουν (οι άπιστοι) μ' εκείνον που άναψε φωτιά, κι άμα έφεξε ολόγυρά του, πήρε ο ΑΛΛΑΧ το φως τους και τους άφησε σε βαθύ σκοτάδι. Έτσι που να μην
μπορούν να βλέπουν. Κουφοί, βουβοί και τυφλοί (στην πίστη) δεν θα επανέλθουν (στο θείο μονοπάτι).

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 17-18)

Όσοι αρνούνται το Ισλάμ, τους περιμένει η Κόλαση...

Κι όσοι αρνούνται την Πίστη και διαψεύδουν τα Σύμβολά Μας, θα γίνουν σύντροφοι της Φωτιάς, όπου για πάντα θα παραμείνουν.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 39)

Οι Εβραίοι, ακόμη κι αν μπορούσαν να ζουν για χίλια χρόνια, δεν θα αποφύγουν την τιμωρία που τους πρέπει...

Αλλά θα τους βρεις πράγματι ν' αγαπούν τη ζωή περισσότερο κι απ' τους ειδωλολάτρες. Καθ' ένας απ' αυτούς θα επιθυμούσε να ζούσε για χίλια χρόνια· όμως η μακροβιότητά του δεν θα τον γλιτώσει απ' την (οφειλόμενη) ποινή, γιατί ο ΑΛΛΑΧ βλέπει καλά εκείνο, που κάνουν.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 96)

Όποιος δεν είναι με τον Αλλάχ, είναι εναντίον του...

Όποιος είναι εχθρός του ΑΛΛΑΧ, των αγγέλων Του και των αποστόλων Του, του Γαβριήλ και του Μιχαήλ, τότε κι ο ΑΛΛΑΧ είναι εχθρός σ' όσους αρνούνται την Πίστη.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 98)

Οι Εβραίοι και οι χριστιανοί, αναγνωρίζουν ότι την Αλήθεια την κατέχουν οι μουσουλμάνοι και εύχονται να απομακρυνθούν (οι μουσουλμάνοι) από την πίστη τους...

Μεγάλος αριθμός οπαδών του Βιβλίου, μετά που είδαν να λάμπει η Αλήθεια, εύχονταν από ζηλοφθονία, (μέσα στον εαυτό τους), να σας επαναφέρουν από την πίστη στην απιστία. Συγχωρείτε όμως και παραβλέπετε, μέχρις ότου ο ΑΛΛΑΧ εκπληρώσει το σκοπό Του, γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι Παντοδύναμος.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 109)

Οι άπιστοι χαίρονται την επίγεια ζωή. Η επουράνια όμως ανήκει στους πιστούς τού Αλλάχ...

Η Ζωή ο' αυτό τον κόσμο είναι δελεαστική για τους άπιστους, που κοροϊδεύουν εκείνους που πιστεύουν. Οι ευσεβείς όμως θα είναι ψηλότερα απ' αυτούς την ημέρα της Ανάστασης. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ χορηγεί τα πλούτη Του, χωρίς μέτρο ο' όποιον θέλει.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 212)

Ο Αλλάχ έχει ορίσει ως πεπρωμένο των πιστών του τον πόλεμο...

Είναι γραμμένος ο πόλεμος για σας. Εσείς όμως τον αποστρέφεστε. Αλλά μπορεί όμως ν' αποστρέφεστε κάτι που είναι καλό για σας, και μπορεί ν' αγαπάτε
κάτι, που είναι κακό για σας. Ο ΑΛΛΑΧ όμως γνωρίζει κι εσείς δεν γνωρίζετε.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 216)

Όσοι αλλαξοπιστήσουν, θα έχουν κακά ξεμπερδέματα με τον Αλλάχ...

[...] Όποιοι όμως από σας αρνηθούν την πίστη τους, και πεθαίνουν άπιστοι, τότε τα έργα τους δεν πρόκειται να ωφελήσουν ούτε σ' αυτή τη ζωή, αλλ' ούτε και στη μέλλουσα. Θα γίνουν σύντροφοι της Φωτιάς και θα παραμείνουν εκεί για πάντα.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 217)

Οι γάμοι με αλλόδοξους/ες, αποτελούν διαβατήριο για την Κόλαση...

Και μην παντρεύεστε άπιστες γυναίκες (ειδωλολάτρισσες) μέχρις ότου πιστέψουν. Μια σκλάβα που πιστεύει, είναι καλύτερη από μια άπιστη, ακόμα κι αν σας γοητέψει. Ούτε να παντρεύετε τις κόρες σας με άπιστους, μέχρις ότου πιστέψουν. Ένας σκλάβος που πιστεύει είναι καλύτερος από έναν άπιστο, ακόμα κι αν σας γοητέψει. Γιατί οι άπιστοι σας καλούν στη Φωτιά, ενώ ο ΑΛΛΑΧ σας γνέφει με τις διαταγές Του προς τον Παράδεισο και στη συγγνώμη, κι εξηγεί καθαρά τα Σημεία Του στους ανθρώπους, ώστε να μνημονεύουν τη Δόξα Του.

(Σούρα ελ-Μπάκαρα, 2: 221)

Ένας μουσουλμάνος δεν θα πρέπει να δημιουργεί φιλίες με αλλόπιστους...

Ω! Σεις που πιοτεύσατε! Μην έχετε οικειότητα με όσους είναι έξω απ' τις θέσεις σας. Δεν θα παραλείψουν να σας διαφθείρουν. Μόνο την καταστροφή σας επιθυμούν. Ακόμα και στα χείλη τους φάνηκε το μίσος της τάξης τους. Ό,τι κρύβουν στην καρδιά τους είναι πολύ χειρότερο. Έτσι σας παρουσιάσαμε ξεκάθαρα τις εντολές, και αν είστε συνετοί, (τις έχετε κατανοήσει).

(Σούρα Άλ Ιμράν, 3: 118)

Ω! Σεις που πιστέψατε! Μη κάνετε τους Εβραίους και τους Χριστιανούς, φίλους και προστάτες σας! Δεν είναι παρά μονάχα μεταξύ τους φίλοι και προστάτες. Κι εκείνος ανάμεσά σας που πιάνει (φιλίες) μ' αυτούς είναι ένας απ' αυτούς. Ο ΑΛΛΑΧ δεν καθοδηγεί τον άδικο και παράνομο λαό.

(Σούρα ελ-Μάιντε, 5: 51)

Ο Αλλάχ δεν δείχνει κανένα έλεος, ακόμη και για τους μετανοημένους...

Δεν είναι δεκτή η μετάνοια σ' εκείνους που επανειλημμένα κάνουν αμαρτίες, ακόμα κι όταν πλησιάζει ο θάνατος, σε κανένα απ' αυτούς λέει: «Τώρα έχω πραγματικά μετανοιώσει». Ούτε είναι δεκτή απ' εκείνους που πεθαίνουν άπιστοι. Γι' αυτούς έχουμε προετοιμάσει οδυνηρά βάσανα.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 18)

Η θεολογική τεκμηρίωση των επιθέσεων αυτοκτονίας: Όσοι πολεμούν για τον Αλλάχ, θα ανταμοιφθούν με γερό «μπαξίσι»...

Ας πολεμούν υπέρ του ΑΛΛΑΧ. Αυτοί που θυσιάζουν τη ζωή του κόσμου αυτού για χάρη της Μέλλουσας Ζωής, κι όποιος πολεμά υπέρ του ΑΛΛΑΧ είτε σκοτωθεί είτε νικήσει, θα του δώσουμε αμέσως πλούσια αμοιβή.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 74)

Οι άπιστοι είναι άνθρωποι του Σατανά. Ένας πιστός μουσουλμάνος έχει χρέος να τους πολεμήσει...

Εκείνοι που πίστευσαν, πολεμούν υπέρ του ΑΛΛΑΧ ενώ εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη, πολεμούν για χάρη του Ταγούτ (Σατανά). Πολεμήστε ενάντια των φίλων του σατανά. Αδύνατη -πράγματι- είναι η πανουργία του Σατανά.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 76)

Σκοτώστε τους άπιστους, όπου κι αν βρίσκεστε. Αφήστε τους να ζήσουν μόνο αν υποταχθούν...

Θα επιθυμούσαν να μην πιστέψετε όπως κι εκείνοι (έμειναν άπιστοι), να είστε δηλ. μ' αυτούς. Μην τους παίρνετε ως φίλους απ' τις γραμμές τους, ώσπου να εγκαταλειφθεί η απιστία τους. Αν όμως επιστρέψουν στην απιστία, τότε συλλάβετέ τους και σκοτώστε τους, όπου κι αν βρίσκετε. Και μην παίρνετε απ' αυτούς ούτε φίλους ούτε βοηθούς, εκτός απ' εκείνους που καταφεύγουν σ' ομάδα με την οποία έχετε συνθήκη ειρήνης, ή εκτός απ' εκείνους που σας πλησιάζουν βρισκόμενοι σ' απορία ή να σας πολεμήσουν ή να πολεμήσουν την ομάδα τους. Αν ο ΑΛΛΑΧ ήθελε θα τους υποκινούσε εναντίον σας. Έτσι, αν αποσυρθούν από σας, και δεν σας σκοτώσουν και συνάμα σας στείλουν εγγυήσεις για ειρήνη, τότε ο ΑΛΛΑΧ δεν θα σας ανοίξει το δρόμο, για να τους πολεμήσετε.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 89-90)

Πολεμάτε αυτούς που δεν πιστεύουν στον ΑΛΛΑΧ, κι ούτε στην Έσχατη Ημέρα, και δεν απαγορεύουν αυτό που απαγόρευσε ο ΑΛΛΑΧ κι ο Απόστολος Του (Μουχάμμεντ), κι ούτε αναγνωρίζουν την αληθινή θρησκεία (ακόμη κι αν είναι) απ' το Λαό που του δόθηκε η Βίβλος μέχρις ότου δώσουν το φόρο υποτέλειας (τζίζγια) με εκούσια υποταγή, κι (αισθανθούν) τον εαυτό τους ταπεινωμένο.

(Σούρα ελ-Τέβμπε, 9: 29)

Οι αλλόπιστοι είναι εχθροί των πιστών του Αλλάχ...

Όταν ταξιδεύετε στη γη δεν σας καταλογίζεται φταίξιμο αν συντομεύετε τις προσευχές σας επειδή φοβάστε μήπως οι Απιστοι σας επιτεθούν. Γιατί οι άπιστοι ήταν για σας φανεροί εχθροί.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 101)

Ο Αλλάχ είναι βοηθός στον πόλεμο εναντίον των απίστων...

Αν πονάτε από τον πόλεμο μη χαλαρώσετε την καταδίωξη του εχθρού, γιατί κι αυτοί πονάνε απ' τις ίδιες όπως και σεις. KL ενώ εσείς έχετε ελπίδα για βοήθεια και ανταμοιβή απ' τον ΑΛΛΑΧ εκείνοι δεν την έχουν. Kι ο ΑΛΛΑΧ είναι Πανγνώστης (και) Σοφός.

(Σούρα ελ-Νισά, 4: 104)

Όσους πολεμούν τον Αλλάχ και τον Μωάμεθ, τους περιμένουν άσχημες συνέπειες. Εκτός κι αν μετανοήσουν...

Η τιμωρία εκείνων οι οποίοι πολεμούν τον ΑΛΛΑΧ και τον Απόστολό Του, και διαβιούν στη γη άσχημα, είναι να εκτελούνται ή να σταυρώνονται ή να κόβονται τα χέρια και τα πόδια αντίπλευρα, ή να εξορίζονται απ' αυτή τη γη. Αυτοί έχουν την ατίμωση, στον κόσμο αυτό, και τους περιμένει στον άλλο Κόσμο μεγάλος παιδεμός, εκτός απ' εκείνους που μετάνιωσαν, και προτού τους κατακρίνετε, μάθετε ότι ο ΑΛΛΑΧ είναι Πολυεπιεικής (και) Φιλεύσπλαχνος.

(Σούρα ελ-Μάιντε, 5: 33-34)

Η πίστη των χριστιανών στον τριαδικό Θεό, τους εξασφαλίζει σίγουρα ένα εισιτήριο για την Κόλαση...

Βλαστημούν βέβαια όποιοι λένε ότι: «Ο ΑΛΛΑΧ είν' ο Χριστός ο γιος της Μαριάμ». Ο Χριστός είπε: «Ω! Παιδιά του Ισραήλ! Λατρεύετε τον ΑΛΛΑΧ, τον Κύριό Μου και Κύριό σας». Και σίγουρα όποιος συνδυάζει άλλους θεούς με τον ΑΛΛΑΧ, τότε ο ΑΛΛΑΧ θα τους απαγορεύσει γι' αυτόν, τον Παράδεισο και σπίτι του θα είναι η Φωτιά. Κι εκεί δεν θα υπάρχει κανείς για να βοηθήσει τους κακοποιούς.

(Σούρα ελ-Μάιντε, 5: 72)

Ο Αλλάχ προτρέπει τον Μωάμεθ σε πόλεμο εναντίον των απίστων...

Ω! Προφήτη! Παρότρυνε τους πιστούς στο πόλεμο. Αν υπάρχουν είκοσι από σας που υπομονετικά επιμένουν, θα νικήσουν διακόσιους, κι αν από σας είναι εκατό θα νικήσουν χίλιους απ' τους άπιστους, γιατί αυτοί είναι ένας λαός χωρίς κατανόηση.

(Σούρα ελ-Ενφάλ, 8: 65)

Σκοτώστε τους ειδωλολάτρες οπουδήποτε κι αν τους βρείτε...

Κι όταν οι απαγορευμένοι μήνες έχουν περάσει, τότε (πολεμάτε και) σκοτώνετε τους ειδωλολάτρες, οπουδήποτε κι αν τους βρείτε, και συλλάβετε τους και πολιορκείστε τους και στήστε τους παγίδες με κάθε (πολεμικό) στρατήγημα. Αν όμως μετανιώσουν και διατηρήσουν την τακτική προσευχή κι εφαρμόσουν (τακτική) ελεημοσύνη, τότε αφήστε τους ελεύθερους. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ είναι Πολυεύσπλαχνος, Πολυεπιεικής.

(Σούρα ελ-Τέβμπε, 9: 5)

 

Το μυστήριο των σχέσεων

Οι σχέσεις είναι ένα από τα μυστήρια της ζωής. Κι επειδή υπάρχουν ανάμεσα σε δύο άτομα, εξαρτώνται και από τους δύο.
Κάθε φορά που δύο άνθρωποι συναντιόνται, δημιουργείται ένας καινούριος κόσμος. Η συνάντησή τους και μόνο, φέρνει ένα καινούριο φαινόμενο στη ζωή, που δεν υπήρξε πριν. Και μέσα από αυτό το καινούριο φαινόμενο, τα δύο άτομα αλλάζουν και μεταμορφώνονται.
Είσαι διαφορετικός όταν δεν σχετίζεσαι και όταν σχετίζεσαι, ξαφνικά γίνεσαι κάτι άλλο. Κάτι καινούριο συνέβη. Όταν μία γυναίκα γίνεται η αγαπημένη κάποιου, παύει να είναι η ίδια γυναίκα. Όταν ένας άντρας γίνεται πατέρας, παύει να είναι ο ίδιος άντρας.
Όταν ένα παιδί γεννιέται, μας ξεφεύγει εντελώς ότι την ίδια στιγμή γεννιέται και η μητέρα. Η γυναίκα υπήρχε, αλλά όχι και η μητέρα. Η μητέρα είναι κάτι απόλυτα καινούριο. Δημιουργείς τη σχέση και ύστερα η σχέση δημιουργεί εσένα.
Όταν δύο άνθρωποι συναντιόνται, σημαίνει ότι συναντιόνται δύο κόσμοι. Το πράγμα δεν είναι απλό, είναι περίπλοκο. Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του κόσμο, ένα σύνθετο μυστήριο, με ένα μεγάλο παρελθόν και ένα αιώνιο μέλλον.
Στην αρχή, συναντιόνται στην περιφέρεια. Αν η σχέση γίνει στενή, αν βαθύνει περισσότερο, τότε σιγά σιγά, τα δύο κέντρα θ’ αρχίσουν να συναντιόνται. Η συνάντηση των κέντρων λέγεται αγάπη.
Η συνάντηση των περιφερειών είναι η γνωριμία. Το να αγγίζεις τον άλλο εξωτερικά, στα σύνορά του, αυτό είναι σχέση. Πολλές φορές, ονομάζετε την γνωριμία σας αγάπη, αλλά αυταπατάστε. Η γνωριμία δεν είναι αγάπη. Η αγάπη είναι πολύ σπάνια. Για να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, πρέπει να περάσεις ο ίδιος από μία επανάσταση, επειδή, αν θέλεις να συναντήσεις έναν άνθρωπο στο κέντρο του, θα πρέπει ν’ αφήσεις εκείνον τον άνθρωπο να φράσει στο δικό σου κέντρο. Θα πρέπει να γίνεις ευάλωτος, απόλυτα ευάλωτος, ανοιχτός.
Είναι επικίνδυνο. Είναι επικίνδυνο και ριψοκίνδυνο το ν’ αφήσεις κάποιον να φτάσει στο κέντρο σου, επειδή ποτέ δεν ξέρεις τι θα κάνει μαζί σου όταν μάθει όλα σου τα μυστικά, όταν φανερωθεί αυτό που είχες κρυφό και βρεθείς απόλυτα εκτεθειμένος. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τι θα κάνει ο άλλος.
Ο φόβος υπάρχει. Γι’ αυτό δεν ανοιγόμαστε ποτέ. Μία απλή γνωριμία και νομίζουμε πως είναι αγάπη. Οι περιφέρειες συναντιόνται και νομίζουμε πως συναντιόμαστε εμείς. Εσύ είσαι κάτι άλλο από την περιφέρεια σου. Μάλιστα, η περιφέρεια είναι τα όρια όπου εσύ τελειώνεις, είναι μόνο ένας φράκτης γύρω σου. Δεν πρόκειται για σένα. Η περιφέρεια είναι το μέρος όπου τελειώνεις εσύ κι αρχίζει ο κόσμος.
Ακόμα και οι σύζυγοι, που μπορεί να έζησαν μαζί για πολλά χρόνια, μπορεί να είναι απλώς γνωστοί. Μπορεί να μην έχουν γνωρίσει ο ένας τον άλλον. Και όσο περισσότερο ζεις με κάποιον, τόσο ξεχνάς τελείως ότι τα κέντρα παρέμειναν άγνωστα.
Γι’ αυτό κατάλαβέ το: Μην περνάς τη γνωριμία για αγάπη. Μπορεί να κάνετε έρωτα μαζί, μπορεί να έχετε σεξουαλικές σχέσεις, αλλά και το σεξ είναι περιφερειακό. Αν τα κέντρα δεν συναντηθούν, το σεξ δεν είναι παρά η συνάντηση δύο σωμάτων. Και η συνάντηση δύο σωμάτων δεν είναι η δική σας συνάντηση. Το σεξ είναι μία γνωριμία, μία φυσική, σωματική σχέση, αλλά οπωσδήποτε μία γνωριμία.
Μπορείς ν’ αφήσεις κάποιον να μπει στο κέντρο σου, μόνο όταν δεν φοβάσαι, όταν δεν είσαι τρομοκρατημένος.
Γι’ αυτό σας λέω, ότι υπάρχουν δύο τρόποι να ζήσει κανείς. Ο ένας είναι να φοβάσαι, κι ο άλλος είναι ν’ αγαπάς. Όταν ζεις με το φόβο δεν θα μπορέσεις να πας ποτέ βαθιά σε μία σχέση. Παραμένεις φοβισμένος και δεν μπορείς ν’ αφήσεις τον άλλον, δεν μπορείς ν’ αφήσεις τον άλλο να σε διαπεράσει μέχρι τον πιο βαθύ σου πυρήνα. Αφήνεις τον άλλο μέχρι ενός σημείου, ύστερα μπαίνει στη μέση ο τοίχος και όλα σταματούν.
Ο άνθρωπος που αγαπά είναι άνθρωπος της «θρησκείας». Ο άνθρωπος που αγαπά είναι ο άνθρωπος που δεν φοβάται το μέλλον, ο άνθρωπος που δεν φοβάται τα αποτελέσματα και τις επιπτώσεις, που ζει στο εδώ και τώρα.
Ο άνθρωπος που φοβάται υπολογίζει πάντα, κάνει σχέδια, κανονίζει, σιγουρεύει. Ολόκληρη η ζωή του χάνεται μ’ αυτό τον τρόπο.
Αν μπορείς να βρίσκεσαι σ’ ετούτη τη στιγμή, στην παρούσα στιγμή, σ’ αυτό το παρόν, σ’ αυτή την πληρότητα, τότε μόνο θα μπορέσεις ν’ αγαπήσεις. Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Συμβαίνει μόνο μερικές φορές. Εκατομμύρια εκατομμυρίων ανθρώπων ζουν με την αυταπάτη ότι αγαπιόνται, νομίζουν ότι αγαπούν, αλλά πρόκειται μόνο για την ιδέα τους.
Η αγάπη είναι ένα σπάνιο λουλούδι. Είναι σπάνιο, επειδή μπορεί να συμβεί μόνο όντα δεν υπάρχει φόβος. Ποτέ πριν. Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη μπορεί να συμβεί μόνο σ’ένα βαθειά πνευματικό άτομο. Το σεξ γίνεται με όλους. Οι γνωριμίες γίνονται με όλους. Όχι όμως και η αγάπη.
Όταν δεν φοβάσαι, όταν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις, τότε μπορείς ν’ ανοιχτείς, τότε μπορείς ν’ αποσύρεις όλα τα σύνορα. Και τότε μπορείς να προσκαλέσεις τον άλλο να μπει μέσα σου, μέχρι το μεδούλι σου. Και μην ξεχνάς ότι, αν αφήσεις κάποιον να σε διαπεράσει βαθειά, τότε και εκείνος θα σ’ αφήσει να τον διαπεράσεις, επειδή όταν αφήνεις κάποιον να μπει μέσα σου, δημιουργείται εμπιστοσύνη.
Όταν δεν φοβάσαι, χάνει και ο άλλος το φόβο του.
Στη δική σου αγάπη, υπάρχει πάντα ο φόβος. Ο άντρας φοβάται τη γυναίκα, και η γυναίκα φοβάται τον άντρα. Οι εραστές φοβούνται πάντα. Αυτή όμως δεν είναι αγάπη. Είναι απλώς η συμφωνία δύο ανθρώπων που φοβούνται και που ο ένας εξαρτάται από τον άλλο, εκμεταλλευόμενοι ο ένας τον άλλον, ελέγχοντας κατακτώντας ο ένας τον άλλον, αλλά δεν πρόκειται για αγάπη. Αν μπορέσεις ν’ αφήσεις την αγάπη να συμβεί, δεν υπάρχει ανάγκη προσευχής, δεν υπάρχει ανάγκη διαλογισμού, δεν υπάρχει ανάγκη για εκκλησίες και ναούς. Αν μπορέσεις ν’ αγαπήσεις, μπορείς να ξεχάσεις το Θεό τελείως, επειδή με την αγάπη σου συμβαίνουν τα πάντα: διαλογισμός, προσευχή, θεός. Σου συμβαίνουν τα πάντα. Αυτό εννοεί ο Ιησούς όταν λέει: Η αγάπη είναι Θεός.
Αλλά η αγάπη είναι δύσκολη. Ο φόβος πρέπει να πέσει. Και το περίεργο είναι ότι αν και φοβάσαι τόσο, δεν έχεις τίποτα να χάσεις.
Ο Καμπίρ λέει κάπου: Κοιτάζω τους ανθρώπους. Είναι τόσο φοβισμένοι, μα δεν καταλαβαίνω γιατί, αφού δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Ο Καμπίρ λέει: Μοιάζουν με το γυμνό άνθρωπο, που δεν πηγαίνει στο ποτάμι να πλυθεί ποτέ, επειδή φοβάται που θα στεγνώσει τα ρούχα του. Αυτή είναι η κατάστασή σου: Γυμνός, χωρίς ρούχα, μέσα σε ένα συνεχή φόβο για τα ρούχα.
Τι έχεις να χάσεις; Τίποτα! Ο θάνατος θα πάρει αυτό το σώμα. Πριν το πάρει ο θάνατος, δώσε το στην αγάπη. Ό,τι έχεις, θα το χάσεις. Πριν το χάσεις, γιατί να μην το μοιραστείς; Είναι ο μόνος τρόπος που μπορείς να το έχεις. Αν μπορείς να δίνεις και να μοιράζεσαι είσαι ο κύριος. Πρόκειται να το χάσεις. Τίποτα δεν μπορείς να κρατήσεις για πάντα. Ο θάνατος θα καταστρέψει τα πάντα. Αν λοιπόν με παρακολουθείς σωστά, η διαμάχη βρίσκεται μεταξύ αγάπης και θανάτου. Αν μπορείς να δίνεις, ο θάνατος δεν θα υπάρξει. Πριν σου πάρουν οτιδήποτε, θα το έχεις δώσει κιόλας, θα το έχεις δωρίσει. Ο θάνατος δεν θα μπορεί να υπάρξει.
Για τον άνθρωπο που αγαπά, ο θάνατος δεν υπάρχει. Για τον άνθρωπο που δεν αγαπά, η κάθε στιγμή είναι θάνατος, επειδή, κάθε στιγμή, κάτι ξεκολλά από πάνω του. Το σώμα χάνεται. Βρίσκεται χαμένος την κάθε στιγμή. Κι ύστερα θα έρθει ο θάνατος και τα πάντα θα εξαφανιστούν.
Τι φοβάσαι; Γιατί φοβάσαι τόσο; Ακόμα κι όταν ξέρεις τα πάντα για τον εαυτό σου και είσαι ανοιχτό βιβλίο, γιατί φοβάσαι; Τι μπορεί να σε βλάψει; Απλώς ψεύτικες ιδέες, κοινωνικές συμβάσεις πως πρέπει να κρύβεσαι, πως πρέπει να προστατέψεις τον εαυτό σου, πως πρέπει να είσαι συνέχεια μαχητικός, πως όλοι είναι εχθροί, πως όλοι είναι εναντίον σου.
Κανένας δεν είναι εναντίον σου. Ακόμα και αν νιώθεις πως κάποιος είναι εναντίον σου, ακόμα και αυτός δεν είναι εναντίον σου, επειδή όλοι ασχολούνται με τον εαυτό τους, όχι με σ’ εσένα.
Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς. Αυτό πρέπει να το καταλάβεις, πριν μπορέσει να συμβεί μία αληθινή σχέση. Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς.
Διαλογίσου πάνω σ’ αυτό. Κι ύστερα άφησε τον άλλον να μπει μέσα σου, προσκάλεσέ τον να μπει μέσα σου. Και μη δημιουργείς εμπόδια πουθενά. Γίνε ένα πέρασμα, πάντα ανοιχτός, χωρίς λουκέτα, χωρίς πόρτες, χωρίς κλειστές πόρτες. Τότε η αγάπη είναι δυνατή.
Όταν δύο κέντρα συναντιόνται, υπάρχει αγάπη. Και η αγάπη είναι ένα φαινόμενο αλχημείας, όπως όταν ενώνεται το οξυγόνο με το υδρογόνο και δημιουργείται το νερό, κάτι καινούριο. Μπορείς να έχεις το υδρογόνο, μπορείς να έχεις το οξυγόνο, αλλά, αν διψάς, δεν πρόκειται να σε βοηθήσουν. Μπορείς να έχεις όσο οξυγόνο θέλεις, όσο υδρογόνο θέλεις, αλλά η δίψα δεν θα πάψει.
Όταν δύο κέντρα συναντιόνται, δημιουργείται κάτι καινούργιο. Αυτό το κάτι είναι η αγάπη. Και είναι όπως ακριβώς το νερό: Ικανοποιεί τη δίψα πολλών ζώων. Ξαφνικά, νιώθεις ικανοποιημένος.
Αυτό είναι το ορατό σημάδι της αγάπης: ότι ικανοποιείσαι, σαν να έχεις κατακτήσει τα πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να κατακτήσεις. Έφτασες στο σκοπό. Δεν υπάρχουν άλλοι σκοποί. Το πεπρωμένο ικανοποιήθηκε. Ο σπόρος άνθισε. Άνθισε απόλυτα.
Η βαθιά ικανοποίηση είναι το ορατό σημάδι της αγάπης. Κάθε φορά που ένας άνθρωπος αγαπάει, είναι βαθειά ικανοποιημένος. Η αγάπη δεν φαίνεται, αλλά μόνο η ικανοποίηση, η βαθειά ικανοποίηση γύρω του. Η κάθε αναπνοή, η κάθε κίνηση, το ίδιο του το είναι, βρίσκεται ικανοποιημένο.
Μπορεί να ξαφνιάζεσαι όταν λέω ότι η αγάπη σε κάνει να μην έχεις επιθυμίες. Επειδή η επιθυμία είναι ανικανοποίητη. Επιθυμείς, επειδή δεν έχεις. Επιθυμείς, επειδή νομίζεις πως, όταν έχεις κάτι, αυτό θα σου δώσει ικανοποίηση. Η επιθυμία γεννιέται με την έλλειψη ικανοποίησης.
Όποτε υπάρχει αγάπη, και δύο κέντρα έχουν συναντηθεί, διαλυθεί και εισχωρήσει το ένα μέσα στο άλλο, όταν έχει γεννηθεί μια νέα, αλχημική ποιότητα, τότε υπάρχει ικανοποίηση. Λες και ολόκληρη η ύπαρξη σταμάτησε. Καμία κίνηση. Τότε η παρούσα στιγμή είναι η μοναδική στιγμή. Και τότε μπορείς να πεις: Α, αυτό είναι υπέροχο! Ακόμα και ο θάνατος δεν έχει κανένα νόημα για τον άνθρωπο που αγαπά.
Γι’ αυτό σου λέω, η αγάπη θα σε κάνει να μην έχεις επιθυμίες. Μη φοβάσαι, ρίξε τους φόβους σου, άνοιξε. Επέτρεψε σε κάποιο κέντρο να συναντήσει το κέντρο μέσα σου. Θα ξαναγεννηθείς μέσα απ’ αυτό. Θα δημιουργηθεί μια νέα ποιότητα στο είναι σου. Αυτή η ποιότητα λέει: Ο Θεός υπάρχει, Ο Θεός δεν είναι λόγια, είναι ικανοποίηση, είναι το να νιώθεις πληρότητα.
Μπορεί να έχεις παρατηρήσει ότι όποτε είσαι δυσαρεστημένος, θέλεις να αρνηθείς το Θεό. Όποτε είσαι δυσαρεστημένος, ολόκληρο το είναι σου θέλει να φωνάξει: Δεν υπάρχει Θεός.
Ο αθεϊσμός δεν προέρχεται από τη λογική, αλλά από την έλλειψη ικανοποίησης. Μπορεί να έχεις λογικά επιχειρήματα, και να βρίσκεις αιτίες που σε κάνουν άθεο. Μπορεί να λες: Ο Θεός δεν υπάρχει και έχω αποδείξεις. Αλλά δεν πρόκειται για την αλήθεια.
Όταν είσαι ικανοποιημένος, ξαφνικά, όλο σου το είναι λέει: Ο Θεός υπάρχει. Ξαφνικά το αισθάνεσαι. Ολόκληρη η ύπαρξη είναι θεϊκή . Όταν υπάρχει αγάπη, νιώθεις αληθινά πως ολόκληρη η ύπαρξη είναι θεϊκή και πως όλα είναι μία ευλογία.
Για να μπορέσει, όμως να συμβεί, πολλά πράγματα πρέπει να γίνουν προηγουμένως. Πολλά πράγματα πρέπει να καταστραφούν, πριν μπορέσει να συμβεί. Πρέπει να καταστρέψεις το κάθε τι που δημιουργεί εμπόδια μέσα σου.
Κάνε την αγάπη σαντάνα (θεϊκό – διαλογισμό). Μην την αφήνεις να είναι κάτι επιπόλαιο. Μην την αφήνεις να γίνει εγκεφαλική απασχόληση. Μην την αφήνεις να είναι μόνο ικανοποίηση του σώματος. Κάνε την εσωτερική αναζήτηση. Και δες τον άλλον σαν βοήθεια, σαν φίλο.
Αν έχεις ακούσει κάτι για την Τάντρα, θα ξέρεις ότι η Τάντρα λέει: Αν μπορέσεις να βρεις ένα σύντροφο, ένα φίλο, άντρα ή γυναίκα, που να είναι έτοιμος να πάει μαζί σου στο εσωτερικό κέντρο, που να είναι έτοιμος να πάει μαζί σου στην ψηλότερη κορυφή των σχέσεων, τότε εκείνη η σχέση θα γίνει διαλογισμός. Τότε, μέσα από εκείνη τη σχέση, θα φτάσεις την υπέρτατη σχέση. Τότε ο άλλος γίνεται απλώς ένα πέρασμα.
Θα το εξηγήσω: Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο, σιγά σιγά, η περιφέρεια του ανθρώπου εξαφανίζεται, η μορφή του ανθρώπου εξαφανίζεται. Έρχεσαι σε όλο και μεγαλύτερη επαφή με το άμορφο, με το εσωτερικό. Η μορφή σιγά σιγά θολώνει και εξαφανίζεται. Και αν πας ακόμα πιο βαθιά, τότε, ακόμα και αυτό το άμορφο άτομο αρχίζει να λιώνει και να χάνεται. Τότε, το σύμπαν σου ανοίγεται. Τότε, εκείνο το ορισμένο άτομο δεν ήταν παρά μια πόρτα, ένα άνοιγμα. Και μέσα από το αγαπημένο σου πρόσωπο, βρίσκεις τη θεϊκότητα.
Επειδή δεν μπορούμε να αγαπήσουμε, έχουμε ανάγκη από θρησκευτικές τελετουργίες. Είναι υποκατάστατα και μάλιστα πολύ φτωχά υποκατάστατα.
Και μην παλεύεις. Άφησε τον άλλον να μπει μέσα σου βαθιά. Προσκάλεσέ τον. Άφησε τον άλλο να σε διαπεράσει χωρίς όρους. Και ξαφνικά, ο άλλος χάνεται και παρουσιάζεται ο Θεός.
Αν ο εραστής σου ή ο αγαπημένος σου δεν μπορεί να γίνει θεϊκός, τότε τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να γίνει θεϊκό. Τότε όλες σου οι συζητήσεις για τη θρησκεία είναι απλώς ανοησίες.
Μπορεί να συμβεί με ένα παιδί, μπορεί να συμβεί με ένα ζώο, με το σκύλο σου. Σε κάθε βαθιά σχέση μπορεί να συμβεί. Δεν είναι μόνο θέμα σχέσεων ανάμεσα σε έναν άντρα και μία γυναίκα, αλλά μπορεί να συμβεί από παντού. Το βασικό κλειδί είναι ν’ αφήσεις τον άλλο να εισχωρήσει στον πιο βαθύ σου πυρήνα, στα ίδια τα θεμέλια της ύπαρξής σου.
Εξακολουθούμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας. Νομίζουμε πως αγαπάμε. Κι όταν νομίζεις πως αγαπάς, τότε δεν υπάρχουν δυνατότητες για την αγάπη, επειδή, αν αυτή είναι η αγάπη, τότε είσαι κλειστός από παντού.
Κάνε καινούργιες προσπάθειες. Προσπάθησε να βρεις στον άλλον το πραγματικό, τον κρυμμένο εαυτό του. Μην παίρνεις κανέναν σαν δεδομένο. Κάθε άτομο είναι ένα τέτοιο μυστήριο, που αν αρχίσεις να εισχωρείς μέσα του, θα είναι κάτι ατελείωτο.
Αλλά βαριόμαστε τους άλλους, επειδή βρισκόμαστε μόνο στην περιφέρεια, πάντα στην περιφέρεια.
Μόλις διάβαζα μια ιστορία: Ένας άνθρωπος ήταν πολύ άρρωστος και δοκίμασε όλους τους τύπους θεραπείας, αλλά τίποτα δεν βοήθησε. Έτσι, πήγε σε έναν υπνωτιστή και ο υπνωτιστής του έδωσε μία μάντρα και του συνέστησε να επαναλαμβάνει συνέχεια: Δεν είμαι άρρωστος. Τουλάχιστον δεκαπέντε λεπτά το πρωί και δεκαπέντε λεπτά το βράδυ: Δεν είμαι άρρωστος. Είμαι υγιής. Και την υπόλοιπη μέρα, έπρεπε να το επαναλαμβάνει όποτε το θυμόταν.
Μέσα σε λίγες μέρες, άρχισε να αισθάνεται καλύτερα. Και σε μερικές εβδομάδες ήταν τελείως καλά.
Τότε είπε στη γυναίκα του: Αυτό είναι θαύμα! Να ξαναπάω σ’ εκείνο τον υπνωτιστή για κανένα άλλο θαύμα; Τελευταία δεν έχω σεξουαλικές ορμές, δεν έχω καμιά επιθυμία και οι σεξουαλικές σχέσεις έχουν σταματήσει. Να ξαναπάω στον υπνωτιστή! Η γυναίκα του ήτανε πανευτυχής. Είπε: Ασφαλώς και να πας! Αισθανόταν τόσο απογοητευμένη.
Ο άνθρωπος πήγε στον υπνωτιστή. Όταν επέστρεψε, η γυναίκα του τον ρώτησε: Τι μάντρα σου έδωσε, τι σου συνέστησε; Αλλά εκείνος δεν της έλεγε.
Σε μερικές εβδομάδες όμως, οι σεξουαλικές του ορμές άρχισαν να ξανάρχονται. Άρχισε να αισθάνεται και πάλι την επιθυμία. Η γυναίκα του λοιπόν αναρωτιόταν πολύ και συνεχώς επέμενε και ρωτούσε, αλλά ο άντρας της γελούσε και δεν έλεγε τίποτα. Μία μέρα λοιπόν, ένα πρωί, που εκείνος βρισκόταν στο μπάνιο κάνοντας το διαλογισμό του, επαναλαμβάνοντας τη μάντρα για δεκαπέντε λεπτά, η γυναίκα προσπάθησε να ακούσει τι έλεγε. Κι εκείνος έλεγε: Δεν είναι η γυναίκα μου. Δεν είναι η γυναίκα μου. Δεν είναι η γυναίκα μου. Δεν είναι η γυναίκα μου.
Παίρνουμε τους ανθρώπους σαν δεδομένα. Όταν πρόκειται για τη γυναίκα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Όταν πρόκειται για τον άντρα σου, η σχέση έχει τελειώσει. Δεν υπάρχει πια περιπέτεια. Ο άλλος έχει γίνει ένα πράγμα, μία ευκολία. Ο άλλος έπαψε να είναι ένα μυστήριο για έρευνα. Ο άλλος έχει παλιώσει.
Και μην ξεχνάς πως τα πάντα νεκρώνονται με τον καιρό. Στην περιφέρεια τα πράγματα παλιώνουν, αλλά το κέντρο είναι πάντα νέο. Στην περιφέρεια τίποτα δεν μένει νέο, επειδή κάθε λεπτό που περνά παλιώνει, τελματώνεται. Το κέντρο είναι πάντα νέο και φρέσκο. Η ψυχή σου δεν είναι παιδί ούτε νέος ούτε γέρος. Η ψυχή σου είναι απλώς αιώνια καινούργια. Δεν έχει ηλικία.
Μπορείς να κάνεις ένα πείραμα: Μπορεί να είσαι νέος, μπορεί να είσαι γέρος, κλείσε μόνο τα μάτια και θ’ ανακαλύψεις. Δοκίμασε να αισθανθείς τι είναι το κέντρο σου, νέο ή γέρικο; Θα αισθανθείς ότι το κέντρο δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Είναι πάντα ανανεωμένο, δε γερνά ποτέ. Γιατί; Επειδή το κέντρο δεν ανήκει στη σφαίρα του χρόνου.
Με το χρόνο, όλα τα πράγματα γερνούν. Από τη στιγμή που ο άνθρωπος γεννιέται, το σώμα έχει κιόλας αρχίσει να γερνά. Όταν λέμε πως ένα παιδί είναι μιας εβδομάδας, σημαίνει ότι έχει γεράσει κατά μία εβδομάδα. Το παιδί προχώρησε κιόλας επτά μέρες προς το θάνατο. Αργά ή γρήγορα θα πεθάνει.
Ό,τι περνάει στη σφαίρα του χρόνου, γερνάει. Τη στιγμή που μπαίνει στο χρόνο, αρχίζει να γερνάει. Το σώμα γερνάει, η περιφέρεια γερνάει. Δεν μπορείς να είσαι ερωτευμένος μαζί τους για πάντα. Το κέντρο σου, όμως είναι πάντα νέο. Είναι αιώνια νέο. Από τη στιγμή που ήρθες σε επαφή μαζί του, ανακαλύπτεις την αγάπη κάθε στιγμή. Και τότε, ο μήνας του μέλιτος δεν σταματά ποτέ. Αν σταματήσει, τότε δεν επρόκειτο καθόλου για μήνα του μέλιτος. Ήταν απλώς μια γνωριμία.
Να θυμάσαι πως, σε μία ερωτική σχέση, πάντα κατηγορείς τον άλλον, αν κάτι δεν πάει καλά. Αν κάτι δεν συμβαίνει όπως θα έπρεπε να συμβεί, ο άλλος είναι υπεύθυνος. Αυτό καταστρέφει όλες τις πιθανότητες για μελλοντική ανάπτυξη.
Να θυμάσαι πως εσύ είσαι πάντα ο υπεύθυνος. Άλλαξε τον εαυτό σου και απαλλάξου από εκείνες τις ιδιότητες που σε βάζουν σε δυσκολία. Άφησε την αγάπη να σε μεταμορφώσει.
Οι έμποροι λένε, ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Εγώ θα ήθελα να σας πω: Στον κόσμο των σχέσεων εσύ έχεις πάντα άδικο και ο άλλος έχει πάντα δίκιο.
Και έτσι αισθάνονται πάντα οι αληθινοί εραστές. Αν υπάρχει αγάπη, όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θα έπρεπε, ο κάθε ένας νιώθει για τον εαυτό του πως κάνει κάτι λάθος. Όταν το νιώθουν και οι δύο, τότε τα κέντρα ανοίγουν, τα σύνορα συναντιόνται. Όταν όμως νομίζεις ότι ο άλλος έχει άδικο, κλείνεις και τον εαυτό σου και τον άλλον. Ο άλλος αισθάνεται ότι κι εσύ έχεις άδικο. Και οι σκέψεις είναι μεταδοτικές. Αν νομίζεις ότι ο άλλος έχει άδικο, ακόμα κι αν δεν το λες, ακόμα κι αν χαμογελάς, και δεν δείχνεις πως νομίζεις ότι ο άλλος έχει άδικο, τότε ο άλλος το καταλαβαίνει από τα μάτια σου, από τις κινήσεις σου, από το πρόσωπό σου. Ακόμα κι αν είσαι ένας ηθοποιός, μεγάλος ηθοποιός, και μπορείς να φτιάξεις το πρόσωπο, και τις κινήσεις σου ανάλογα, ακόμα και τότε, το υποσυνείδητο στέλνει συνεχώς μηνύματα: Έχεις άδικο. Κι όταν κατηγορείς τον άλλον, ο άλλος αρχίζει να αισθάνεται ότι εσύ έχεις άδικο.
Οι σχέσεις καταστρέφονται πάνω σε αυτό τον βράχο. Κι ύστερα οι άνθρωποι κλείνονται. Όταν κατηγορείς κάποιον, τότε εκείνος προστατεύει τον εαυτό του, οχυρώνεται. Τότε συμβαίνει το κλείσιμο.
Να θυμάσαι πως στην αγάπη έχεις πάντα άδικο. Και τότε υπάρχει πιθανότητα να νιώσει και ο άλλος το ίδιο. Κι όταν οι εραστές είναι κοντά, ο ένας στον άλλον, τότε οι σκέψεις κυλούν από τον έναν στον άλλον. Ακόμα κι αν δεν μιλούν και είναι σιωπηλοί, επικοινωνούν.
Η γλώσσα δεν είναι για τους εραστές, για τους ερωτευμένους. Για τους εραστές, η σιωπή είναι αρκετή. Χωρίς να λένε τίποτα, εξακολουθούν να μιλούν.
Αν πάρεις την αγάπη ως σαντάνα (θεϊκό – διαλογισμό), ως εσωτερική πειθαρχία, τότε μην κατηγορείς τον άλλον. Προσπάθησε να βρεις τι δεν πηγαίνει καλά μ’ εσένα και πέταξε εκείνο το σφάλμα από πάνω σου. Δεν θα είναι εύκολο, επειδή θα πληγώσει την υπερηφάνεια σου. Θα είναι δύσκολο, επειδή δεν θα μπορείς να είσαι κατακτητικός και κυριαρχικός. Όταν έχεις κατακτήσει τον άλλον, είσαι πιο ισχυρός. Αλλά αυτό θα καταστρέψει τον εγωισμό σου. Γι’ αυτό θα είναι δύσκολο.
Η καταστροφή του εγώ, όμως, είναι ο σκοπός. Απ’ όπου και να προσεγγίσεις τον εσωτερικό κόσμο, από την αγάπη, το διαλογισμό, τη γιόγκα, την προσευχή, όποιο μονοπάτι κι αν διαλέξεις, ο σκοπός είναι ο ίδιος: Η καταστροφή του εγώ. Πώς να ξεφορτωθείς τον εγωισμό σου.
Μπορεί να γίνει εύκολα με την αγάπη. Και γίνεται με φυσικότητα. Η αγάπη είναι η φυσιολογική θρησκεία. Οτιδήποτε άλλο είναι λιγότερο φυσιολογικό. Κι αν δεν μπορέσεις να δουλέψεις με την αγάπη, θα είναι δύσκολο να δουλέψεις με οτιδήποτε άλλο.
Και μην πολυσκέφτεσαι τις περασμένες ζωές, μην πολυσκέφτεσαι το μέλλον. Το παρόν είναι αρκετό. Μην σκέφτεσαι ότι η σχέση προέρχεται από το παρελθόν. Έρχεται από το παρελθόν, αλλά μην το σκέφτεσαι, επειδή τότε θα μπλεχτείς ακόμα περισσότερο. Κάνε τα πράγματα εύκολα.
Τίποτα δεν είναι αποκομμένο. Είχες σχέσεις στο παρελθόν. Αγάπησες, μίσησες, έκανες φιλίες και έκανες εχθρούς. Κι αυτό συνεχίζεται είτε το ξέρεις είτε όχι. Υπάρχει πάντα. Αλλά, αν αρχίσεις να το πολυσκέφτεσαι, θα χάσεις την παρούσα στιγμή.
Να σκέφτεσαι λοιπόν σαν να μην υπάρχει παρελθόν, και να σκέφτεσαι σαν να μην υπάρχει μέλλον. Ετούτη η στιγμή είναι ό,τι έχεις. Να φέρεσαι σαν να είναι αυτή η στιγμή το παν και βρες τη λύση: Πώς να μετασχηματίζεις την ενέργειά σου σε ένα φαινόμενο αγάπης, αυτή τη στιγμή.
Εκείνο που έχει σημασία είναι το να είσαι στο εδώ και τώρα. Βρες το δρόμο σου. Αν μπορέσεις να τον βρεις με μία σχέση, πολύ ωραία. Αν δεν μπορέσεις να τον βρεις με τις σχέσεις, τότε βρες τον με την μοναχικότητά σου. Αυτοί είναι οι δύο δρόμοι. Αγάπη σημαίνει να βρεις το δρόμο σου με τις σχέσεις και διαλογισμός να τον βρεις με τη μοναχικότητά σου. Αγάπη και διαλογισμός. Αυτοί είναι οι δύο δρόμοι.
Να αισθανθείς ποιος σου ταιριάζει. Τότε βάλε όλη σου την ενέργεια, και προχώρησε σ’ εκείνο τον δρόμο.

Το πρόβλημα του θεού προεπιστημονικά και μέχρι το Μεσαίωνα

Αρχικά ο άνθρωπος επινόησε τον θεό επειδή αδυνατούσε να εξηγήσει τα φυσικά φαινόμενα. «Είδε» το θεό στα όνειρα, στον κεραυνό, στην φωτιά και τον «ένιωσε» όταν τρόμαζε και κυρίως μπροστά στον επικείμενο θάνατό του, ελπίζοντας ότι με τον τρόπο αυτό δεν θα χαθεί, αλλά πεθαίνοντας θα συνεχίσει να ζει κάπου αλλού. Η πρωτόγονη αντίληψή του, την περίοδο εκείνη, ήταν ανιμιστική, όπου τα πνεύματα προσωποποιούσαν τα φυσικά φαινόμενα (βροντή, αέρας, βροχή) και οι επινοήσεις του έπαιρναν σάρκα και οστά. Οι ανιμιστικές αυτές αντιλήψεις ενσωματώθηκαν αργότερα στον πολυθεϊσμό και μέσω αυτού έφθασαν μέχρι τις αποκαλυπτικές θρησκείες


Εδώ και χιλιάδες χρόνια δεν υπάρχει φιλόσοφος ή απλός άνθρωπος που θέλησε να εμβαθύνει την γνώση του για τον κόσμο και στην προσπάθειά του αυτή να μην άγγιξε το πρόβλημα του θεού. Στην παραπάνω πρόταση χρησιμοποίησα τη λέξη «πρόβλημα» αντί των λέξεων «ζήτημα» ή «θέμα» περισσότερο για να θίξω όχι τον προβληματισμό αλλά το πρόβλημα που δημιουργεί ο θεός στην ανάπτυξη της επιστημονικής γνώσης σαν κοινωνικού φαινομένου μέσα στην ιστορία.
Μέσα από την ανάρτηση αυτή θα γίνει κατανοητό ότι η αλήθεια όχι μόνον εξ αποκαλύψεως δεν δίνεται αλλά ούτε δογματική και απόλυτη μπορεί να είναι, παρά μόνον σχετική και ιστορικά καθορισμένη, όπως το έχω ξαναγράψει και αλλού.

Γι αυτό και η ανάπτυξη του άρθρου θα έχει ιστορική διάρθρωση. Στην ιστορική αυτή διαδρομή, κάθε φορά που η επιστήμη κάνει ένα άλμα, ο θεός σαν πρωταγωνιστής στις επινοήσεις των απολογητών, προσπαθεί να πιαστεί από τα νέα δεδομένα, σαν τον πνιγμένο που προσπαθεί να πιαστεί από τα μαλλιά του. Πραγματικά, η Παλιά Διαθήκη, γραμμένη σε μια εποχή από ανθρώπους χωρίς επιστημονική κατάρτιση, διαψεύδεται στην εμφάνιση κάθε νέου επιστημονικού στοιχείου, αναδείχνοντας αναχρονισμό και πνεύμα ακράτητου δογματισμού που προσπαθεί να συμβιβάσει την αρχέγονη πίστη, το δόγμα, με τα νέα δεδομένα.
Ιστορικά, η Παλιά Διαθήκη, είναι ανακριβής και πολλές φορές ανυπόστατη. Κι όμως, το αντιεπιστημονικό της πνεύμα, δεν τον πλήρωσε ούτε ένας, ούτε δυο, αλλά χιλιάδες άνθρωποι, από εκείνους που με βία και πολύ εγωισμό επέβαλαν να διαβάζεται το βιβλίο αυτό σαν να αποτελεί την μοναδική αλήθεια!
Το θράσος ορισμένων ιεροκηρύκων φτάνει μέχρι τις μέρες μας, όπου ακόμα ανακαλύπτουν χωρία που τάχατες επιβεβαιώνουν τα νέα επιστημονικά δεδομένα! Με περισσή υποκρισία βρίσκουν ότι η Γη παρουσιάζεται στρογγυλή ή ότι ο Ιησούς του Ναυή δεν διέταξε τον ήλιο να σταθεί ακίνητος στο στερέωμα, όταν γνωρίζουν πολύ καλά και οι ίδιοι, ότι στο Μεσαίωνα χιλιάδες άνθρωποι θανατώθηκαν ακριβώς για τα χωρία αυτά που τους απέδωσαν παρερμηνεία της Αγία Γραφής!

Βέβαια δεν λείπουν και οι αφελείς που πιστεύουν ακόμα ότι ο ήλιος… στ΄ αλήθεια σταμάτησε για 24 ώρες να κινείται!
Έκτοτε, με την ανάπτυξη των επιστημών, είναι αλήθεια, πολλές φορές η θεολογία αναδιπλώθηκε, γιατί βρισκόταν σε αντίθεση με τα νέα δεδομένα. Έτσι, προσπάθησαν να προσαρμοστούν, με μαεστρία, συμφωνώντας με τα νέα επιστημονικά δεδομένα και ανακαλύπτοντας ότι οι ιεροεξεταστές τότε απλώς είχαν παραπλανηθεί από τις λογοτεχνικές αναφορές της εποχής, όμως σήμερα, δέχονται το προφανές και το επιστημονικά αποδεδειγμένο, έτσι ώστε να φαίνεται ότι και η Αγία Γραφή αποδεικνύει την δόξα και την σοφία του Κυρίου! Η Αγία Γραφή είναι αλάνθαστη και… διαχρονική! Τι υποκρισία!

 Δεν ξέρω αν αντιληφθήκατε τις αντιφάσεις αυτές. Όσοι τις αντιλήφθηκαν ας κάνουν μία στάση για να γελάσουν με την ψυχή τους. Οι υπόλοιποι συνεχίστε το κείμενο για να δείτε πόσο γραφικοί είστε. Που ξέρετε… στο τέλος μπορεί να γελάσετε κι εσείς όταν αντιληφθείτε  την γελοιότητα, την αφέλεια και την πλάνη σας.
Όμως αν διαβάζοντας το άρθρο αυτό τίποτα δεν αλλάξει μέσα στο κεφάλι σας και συνεχίζετε να νιώθετε αφελείς και πλανεμένοι, τότε σημαίνει ότι το προσδιοριστικό επίθετο της αριστοτελικής ρήσης «ο άνθρωπος είναι ζώον λογικόν» μάλλον δεν αφορά εσάς.
Πιστεύω να το πιάσατε το υπονοούμενο!

Αρχικά ο άνθρωπος επινόησε τον θεό επειδή αδυνατούσε να εξηγήσει τα φυσικά φαινόμενα. «Είδε» το θεό στα όνειρα, στον κεραυνό, στην φωτιά και τον «ένιωσε» όταν τρόμαζε και κυρίως μπροστά στον επικείμενο θάνατό του, ελπίζοντας ότι με τον τρόπο αυτό δεν θα χαθεί, αλλά πεθαίνοντας θα συνεχίσει να ζει κάπου αλλού. Η πρωτόγονη αντίληψή του, την περίοδο εκείνη, ήταν ανιμιστική, όπου τα πνεύματα προσωποποιούσαν τα φυσικά φαινόμενα (βροντή, αέρας, βροχή) και οι επινοήσεις του έπαιρναν σάρκα και οστά. Οι ανιμιστικές αυτές αντιλήψεις ενσωματώθηκαν αργότερα στον πολυθεϊσμό και μέσω αυτού έφθασαν μέχρι τις αποκαλυπτικές θρησκείες.
Όταν ο άνθρωπος άρχισε να φιλοσοφεί, εξαιρουμένων των φυσιοκρατών-υλιστών φιλοσόφων προσπάθησε να επιχειρηματολογήσει για την ύπαρξη του θεού, στηρίζοντας την θεολογία του σε σοφιστείες και λανθασμένα επιχειρήματα που αντιφάσκουν μεταξύ τους.

Άλλοι προσπάθησαν να τον κατανοήσουν με τη λογική και άλλοι διδάσκοντας αγνωστικισμό, ότι η νόηση των ανθρώπων είναι πεπερασμένη και αδυνατεί να κατανοήσει το μεγαλείο του θεού (Φίλων ο Αλεξανδρινός)
Πολλοί απέδωσαν στο θεό κοσμικές δυνάμεις και άλλοι αυτό το θεώρησαν ύβρη (Ιουστίνος ο Μάρτυς).
Άλλοι του απέδωσαν ανθρώπινες ιδιότητες και άλλοι τις καταδίκασαν (Κλήμης Αλεξανδρεύς).
Άλλοι πάλι είδαν τη θεολογία με την λογική κι άλλοι την απέδωσαν στο παράλογο (Τερτυλλιανός).
Άλλοι βρήκαν την πλατωνική φιλοσοφία βολική, ταυτίζοντας τον θεό με τις αιώνιες αλήθειες (ιδέες) κι άλλοι τον θεώρησαν ότι είναι υπεράνω πάσης ουσίας και αδιανόητος να προσεγγιστεί από τον άνθρωπο (Αθανάσιος) ή καταδικάζοντας όσους προσπαθούσαν να τον προσδιορίσουν με έννοιες και συλλογισμούς, «ο θεός δεν υπόκειται σε λογικό έλεγχο» (Εφραίμ ο Σύρος).

Προσπαθώντας να καλουπώσουν την έννοια του θεού σε αιώνιο δόγμα, διέσπασαν το χριστιανικό σώμα σε δεκάδες αιρέσεις, προκαλώντας μία διαρκή διαμάχη ανάμεσα στους πιστούς. Οι αιρέσεις έγιναν μάστιγα για κείνους που διακήρυτταν την «Αλήθεια» υποστηρίζοντας ότι όλοι οι άλλοι είχαν πλανηθεί. Μέρα με τη μέρα και χρόνο με το χρόνο, οι αιρέσεις πολλαπλασιάζονταν σε εκατοντάδες και χιλιάδες, ώστε η δόξα του θεού να επιβεβαιώνεται μέσα από την έχθρα, τα μίση και τις ανατριχιαστικές θανατικές καταδίκες που ο νικητής επέβαλε στους νικημένους. Η επίπλαστη «αλήθεια» τους βάφτηκε μακάβρια με αίμα και η ιστορία βάναυσα χαλκεύτηκε ή αλλού αποσιωπήθηκε.


Έτσι οι χριστιανοί, από την Ανατολή μέχρι τη Δύση, αράδιασαν ένα κάρο ανοησίες, πιστεύοντας ότι ο κόσμος μας είναι δημιούργημα και ο θεός τους Δημιουργός. Στηριγμένοι στις αντιεπιστημονικές ιουδαϊκές απόψεις της Βίβλου, που ξέθαψαν οι Εβραίοι από παλιότερες γειτονικές μυθολογίες, θεώρησαν τον κόσμο μας δημιούργημα, θέτοντας με έπαρση και σιγουριά τον άνθρωπο στο κέντρο του Σύμπαντος.
Τα αστρονομικά τους μοντέλα για γέλια, δείχνουν πόσο γελοίος μπορεί να γίνει κανείς όταν χωρίς γνώσεις προσπαθεί να δείξει αντιεπιστημονικά… την πανσοφία του θεού! Ο κόσμος για πολλούς δημιουργήθηκε από το θεό πριν λίγες χιλιάδες χρόνια που τα μετρούσαν στα δάχτυλα του ενός χεριού! Κορυφαίο δημιούργημα ο άνθρωπος, ο Αδάμ και η Εύα, που θαύμαζαν τα αστέρια που κρέμασε ο Δημιουργός στο στερέωμα για να κοσμεί τον ουρανό!

Τα πάντα δημιουργήθηκαν γύρω από τον άνθρωπο και τη Γη. Ο κόσμος μέχρι τον Μεσαίωνα (και όχι μόνο) παρέμενε ανθρωποκεντρικός και… παραλληλόγραμμος στο σχήμα, σαν την κιβωτό του Νώε (Κοσμάς Ινδικοπλεύστης). Ο Θεός, κατά την επιθυμία του, μπορούσε να σταματάει τον ήλιο, σύμφωνα με τη Βίβλο, χωρίς να διαταράσσονται η νόμοι που ο ίδιος δημιούργησε! Αυτός που δεν δεχόταν τις αποκαλυπτικές αυτές αλήθειες ρίχνονταν ζωντανός στη φωτιά. Η νεοεμφανιζόμενη επιστήμη του 14ου αιώνα ήταν εχθρός της θρησκείας και γι αυτό διώκονταν αδυσώπητα.

Ο Μιχαήλ Σερβέτους ήταν αιρετικός που τόλμησε να εκφράσει τη γνώμη του ότι η κυκλοφορία του αίματος γίνεται από την καρδιά στους πνεύμονες και έπρεπε να καεί. Όπως και ο Αντρέας Βεσάλιος, ο ιδρυτής της ανατομικής, που τόλμησε να πει ότι και οι άνδρες και οι γυναίκες έχουν 24 πλευρά! Προτίμησαν να καταδικάσουν στην πυρά έναν επιστήμονα παρά να μετρήσουν έστω τα δικά τους τα πλευρά! Γιατί να το κάνουν; Για να πάνε κόντρα στην Αγία Γραφή;


Σιγά να μην απορούσαν αν ο Αδάμ και η Εύα είχαν αφαλό ή για ποιο λόγο έπρεπε να έχουν διαφορετικά γενετικά όργανα, αφού όταν πλάστηκαν από το θεό, δεν συνέτρεχε λόγος τεκνοποιίας!
Ψηλά γράμματα για τους πιστούς!

Η πονηριά τους όμως σε εγρήγορση: φεύγοντας από τον παράδεισο δεν ξέχασαν να τους βάλουν τα φύλλα της συκιάς για να κρύψουν τα όργανά τους! Ο κόσμος χανόταν και το… ας μην το πω καλύτερα! Έτσι είχε η κατάσταση λίγο πριν την εμφάνιση του Διαφωτισμού. Ακόμα και η φιλοσοφία, στα χέρια των χριστιανών σχολαστικών κατάντησε θεραπαινίδα της θεολογίας.
Σήμερα η θεολογία αυτή έβαλε πολύ νερό στο κρασί της. Αναίρεσε τον ανορθολογισμό και παραμέρισε εν μέρει την ανοησία από την προγενέστερη πίστη για τον κόσμο μας. Δεν παραδόθηκε όμως δίχως όρους. Χωρίς να καταδικάσει τον ανορθολογισμό της και τα αντιεπιστημονικά της επιχειρήματα συνεχίζει να υποκρίνεται χωρίς να ζητήσει συγνώμη για τα εγκλήματα που διέπραξε σε βάρος του ανθρώπινου πνεύματος.

Μέσα από τον μυστικισμό και την αφηρημένη σκέψη μπορούν οι κατεργάρηδες να κοροϊδεύουν τους αδαείς. Όμως μέσα από τον θετικισμό, τον αγνωστικισμό και τον μεταμοντερνισμό προσπαθούν ακόμα να επιβιώσουν, στηριγμένοι σε επιστημολογικά σφάλματα, προκειμένου μέσα από την κενολογία της φιλοσοφικής τους θεώρησης να θεμελιώσουν, για τους ημιμαθείς τώρα, την ύπαρξη του θεού. Οι ιδεαλιστές δεν πρόκειται να το βάλουν κάτω όσο η επιστημονική και φιλοσοφική αφέλεια θα κυριεύει την συνείδηση των ημιμαθών πιστών, που τελευταία άρχισαν να… μελετούν σχετικότητα και κβαντομηχανική… τρομάρα τους!

Επιτέλους, στις επόμενες αναρτήσεις, θα φτάσουμε μέχρι την σχετικότητα και την κβαντομηχανική, όπου ο θρησκευτικός ανορθολογισμός βρίσκει τροφή για να ταΐσει τα μυστικιστικά ρεύμα της εποχής μας και να διαστρεβλώσει με αφέλεια επιστημονικές αλήθειες. Κάποτε, όλοι αυτοί οι αγράμματοι, πρέπει να πάρουν το μάθημά τους, συμπεριλαμβανομένων και των φυσικών που χωρίς να ξέρουν φιλοσοφία προσπαθούν να φιλοσοφήσουν, διαστρεβλώνοντας ακόμα και τα δικά τους πειράματα, αναζητώντας ιδεαλιστικά ψήγματα για να στηρίξουν την πίστη τους (όσοι απ’ αυτούς συνεχίζουν ακόμα να πιστεύουν).


 

Ασύρματη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος

«Θα μεταφέρουμε ηλεκτρικό ρεύμα χωρίς κανένα είδος καλωδίου,» λέει ο Δρ Hall, γενικός διευθυντής του τμήματος τεχνολογίας στην WiTricity - μια νεοσύστατη επιχείρηση ανάπτυξης ασύρματης τεχνολογίας.

«Στην πραγματικότητα, δεν βάζουμε την ηλεκτρική ενέργεια στον αέρα. Αυτό που κάνουμε, είναι να δημιουργούμε ένα μαγνητικό πεδίο στον αέρα».
Λειτουργεί κάπως έτσι: Η WiTricity δημιούργησε μια «Πηγή Συντονισμού» - μια σπείρα ηλεκτρικών καλωδίων που παράγει ένα μαγνητικό πεδίο, όταν είναι συνδεδεμένο με μια πηγή τροφοδοσίας. Όταν ένα άλλο πηνίο φέρεται κοντά, δημιουργείται σε αυτό ένα ηλεκτρικό φορτίο. Δεν απαιτούνται καλώδια. «Όταν φέρνετε μια συσκευή σε αυτό το τεχνητό μαγνητικό πεδίο, αυτό επάγει ρεύμα στη συσκευή, και είστε στη θέση να μεταφέρετε ρεύμα», εξηγεί ο Δρ Hall.
Μην ανησυχείτε για κανένα είδος ηλεκτροπληξίας, ο Hall διαβεβαιώνει ότι τα μαγνητικά πεδία που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ενέργειας είναι «απολύτως ασφαλές» - στην πραγματικότητα, είναι το ίδιο είδος πεδίων που χρησιμοποιούνται σε Wi-Fi routers. Στα σπίτια του μέλλοντος, η μεταφορά ενέργειας χωρίς καλώδια θα μπορούσε να είναι τόσο εύκολη όσο η ασύρματη σύνδεση στο internet.
Αν όλα πάνε σύμφωνα με τα σχέδια της WiTricity, τα smartphones θα φορτίζουν στην τσέπη σας ενώ περπατάτε, οι τηλεοράσεις θα αναβοσβήνουν χωρίς συνδεδεμένα καλώδια, και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα εφοδιάζονται με καύσιμα, ενώ είναι παρκαρισμένα στο γκαράζ.
Η WiTricity έχει ήδη αποδείξει την ικανότητά της να περνάει ρεύμα σε φορητούς υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα, και τηλεοράσεις με σύνδεση πηνίων συντονιστή και μπαταριών - ενώ ο ηλεκτρικός φορτιστής αυτοκινήτων είναι στα τελικά του στάδια.
Ο Hall βλέπει ένα λαμπρό μέλλον για οικογένειες χωρίς άλλα καλώδια: «Απλά δεν το σκεφτόμαστε πια: Πάω να οδηγήσω το αυτοκίνητό μου και δεν πρόκειται ποτέ να πρέπει να πάω στο βενζινάδικο ούτε και να το συνδέσω στην πρίζα. Δεν μπορώ καν να φανταστώ πώς θα αλλάξουν τα πράγματα όταν αρχίσουμε να ζούμε έτσι.»
Πέρα από αυτές τις εφαρμογές με σκοπό να μας διευκολύνουν, ο Hall βλέπει πιο επαναστατικά στάδια να εισέρχονται στην καθημερινή μας ζωή. Όταν ο Hall είδε για πρώτη φορά μια ασύρματη λάμπα, αμέσως σκέφτηκε την ιατρικής τεχνολογία - σκεπτόμενος τις συσκευές που μεταμοσχεύονται κάτω από το δέρμα, και πως θα μπορούσαν να επαναφορτίζονται χωρίς ενοχλήσεις. Η WiTricity εργάζεται τώρα με μια ιατρική εταιρεία για την επαναφόρτιση μίας συσκευής υποβοήθησης της καρδίας.
Η τεχνολογία αυτή, ανοίγει την πόρτα σε έναν μεγάλο αριθμό κινητών ηλεκτρονικών συσκευών οι οποίες, μέχρι στιγμής, δεν μπορούσαν να εξελιχθούν λόγο της περιορισμένης ζωής της μπαταρίας. «Η ιδέα της εξάλειψης των καλωδίων θα μας επιτρέψει να επανασχεδιάσουμε τα πράγματα με τρόπους που δεν έχουμε ακόμα σκεφτεί, αυτό είναι που πρόκειται να κάνει τις συσκευές μας και όλα όσα αλληλεπιδρούν μαζί μας, πολύ πιο αποτελεσματικά, πιο πρακτικά και ίσως μας δώσει μερικές ολοκαίνουργιες λειτουργικότητες.»
Ποιο είναι το μέλλον; Η πρόκληση τώρα είναι η αύξηση της απόστασης που μπορεί να μεταδοθεί το ρεύμα αποτελεσματικά. Αυτή η απόσταση - ο Hall εξηγεί - συνδέεται με το μέγεθος του πηνίου, και η WiTricity θέλει να τελειοποιήσει τις μεταβιβάσεις μεγάλων αποστάσεων στις συσκευές.
Για το λόγο αυτό, η ομάδα έχει μεγάλες ελπίδες για τη νέα τους δημιουργία: AA μεγέθους ασύρματα επαναφορτιζόμενες μπαταρίες.
Για τον Hall, οι εφαρμογές είναι ατελείωτες: «Πάντα λέω ότι σε λίγα χρόνια τα παιδιά θα κάνουν την εξής ερώτηση: “Γιατί αυτό ονομάζεται ασύρματο;”»
«Τα παιδιά που θα μεγαλώσουν σε μερικά χρόνια, δεν θα χρειαστεί να συνδέσουν καλώδια για να φορτίσουν κάτι.»