Καλλιτέχνης αναπαριστά τους χαρακτήρες του Star Wars ως... αρχαιοελληνικά αγάλματα

Ο Travis Durden, ένας καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στη Γαλλία, αποφάσισε να συνδυάσει τις δύο του μεγάλες αγάπες, την αρχαιοελληνική γλυπτική και την ποπ κουλτούρα, δημιουργώντας μία σειρά μοναδικών έργων, εμπνευσμένων από τον Πόλεμο των Άστρων.

O Durden, που είναι φαν της δημοφιλούς σειράς ταινιών, αναπαριστά στα έργα του ορισμένους από τους πιο γνωστούς χαρακτήρες του Star Wars, όπως ο Νταρθ Βέιντερ και ο Γιόντα, ως... αρχαιοελληνικά αγάλματα.

Για να πετύχει αυτό το άκρως πρωτότυπο αποτέλεσμα, αρχικά τραβάει φωτογραφίες από τα αγάλματα που τον εμπνέουν σε διάφορα μουσεία. Μόλις συλλέξει τις φωτογραφίες, ζητάει από έναν σχεδιαστή τρισδιάστατων μοντέλων να φτιάξει τα κεφάλια και, στη συνέχεια, «μοντάρει» τα νέα κεφάλια στα σώματα στις φωτογραφίες.

Το αποτέλεσμα είναι άκρως ρεαλιστικό και «ξεγελά» εύκολα το μάτι, κάνοντας τον θεατή να πιστεύει ότι όντως αντικρίζει τα μαρμάρινα αγάλματα των ηρώων των αγαπημένων blockbuster ταινιών.

Ο εγκέφαλος μας κάνει πολυδιεργασίες αυξομειώνοντας τις αισθήσεις που αντιλαμβάνεται

Το να κάνει κανείς δύο πράγματα ταυτόχρονα, από το να στέλνει μηνύματα ενώ περπατάει μέχρι το να μιλάει στο τηλέφωνο ενώ οδηγάει, είναι κάτι που συμβαίνει συνέχεια. Ο εγκέφαλος μας συνεχώς μοιράζει επεξεργαστική ισχύ μεταξύ δύο ή και περισσότερων δραστηριοτήτων. Παρ” όλα αυτά οι λεπτομέρειες του πως ακριβώς συμβαίνει αυτό, είτε μπορούμε πραγματικά να συγκεντρωθούμε σε δύο πράγματα ταυτόχρονα είτε απλά ο εγκέφαλός μας εναλλάσει τη συγκέντρωση μας μεταξύ δύο ενεργειών, παραμένουν άγνωστες.

 

Ωστόσο μια νέα έρευνα μας παρέχει λεπτομέρειες για το πως μια περιοχή βαθιά στον εγκέφαλο που ονομάζεται θαλαμικός δικτυωτός πυρήνας(TNR), μπορεί από ότι φαίνεται να ελέγχει το πόση προσοχή δίνουμε σε εισερχόμενες πληροφορίες από διάφορα ερεθισματα. Αυτό, σύμφωνα με τους επιστήμονες, επιτρέπει στον εγκέφαλο να συγκεντρωθεί ειδικά σε μια άμεση δραστηριότητα, ενώ ταυτόχρονα απωθεί άλλα εισερχόμενα ερεθίσματα. «Το να μπορούμε να φιλτράρουμε άσχετες πληροφορίες που μας αποσπούν είναι μία πολύ ζωτική λειτουργία», λέει ο Michael Halassa.Ο Halassa είναι ένας από τους συγγραφείς της έρευνας που θα δημοσιευτεί στο περιοδικό Nature.

 

Φανταστείτε για παράδειγμα να περπατάει κάποιος στην κεντρική πλατεία Συντάγματος. Ο εγκέφαλός μας συνεχώς επεξεργάζεται μια τεράστια ροή πληροφοριών, όμως αν εκείνη τη στιγμή πεινάμε, η πινακίδα των Mc Donalds ξαφνικά θα πεταχτεί στη προσοχή μας.» Οπότε ο τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τον εξωτερικό κόσμο επηρεάζεται από τις προσδοκίες μας και από τους στόχους μας». Για να ερευνήσουν οι επιστήμονες πως ένας εγκέφαλος θηλαστικού το καταφέρνει αυτό, έκαναν πειράματα σε ποντίκια.

 

Όταν κάποιος επικεντρώνεται σε μια δραστηριότητα, ο εγκέφαλός του θα ενισχύσει την επεξεργασία των αντίστοιχων ερεθισμάτων, και θα μειώσει τα υπόλοιπα ερεθίσματα που βομβαρδίζουν τον εγκέφαλο. Αυτή η διαδικασία, όπως ισχυρίζονται οι επιστήμονες, λειτουργεί κάπως σαν ένας διακόπτης, φιλτράροντας τις πληροφορίες που εισέρχονται από τον μετωπιαίο φλοιό, και μετατοπίζοντας περισσότερη ή λιγότερη προσοχή σε μία αίσθηση σε σχέση με μία άλλη.Έτσι πιστεύουν ότι με το να καταλάβουμε πως λειτουργεί αυτή η διαδικασία, θα μπορέσουμε να αναπτύξυμε τρόπους για να βοηθήσουμε ανθρώπους που πάσχουν από παθήσεις ελειμματικής προσοχής, όπως το σύνδρομο ελειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας και του αυτισμού.

Η Σκοτεινή Ενέργεια και η Επιταχυνόμενη Διαστολή του Σύμπαντος

Από τις αρχές του Σεπτεμβρίου 2013 μία καταπληκτικής ανάλυσης φωτογραφική μηχανή 570 megapixels αξίας 50 εκατομμυρίων δολαρίων, που έχει τοποθετηθεί στο τηλεσκόπιο τεσσάρων μέτρων Blanco στο Cerro Tololo της Χιλής, ξεκίνησε να καταγράφει τον νυχτερινό ουρανό του Νότιου ημισφαίριου, κάτι που θα συνεχιστεί για τα επόμενα πέντε χρόνια. Κάθε φωτογραφία καταγράφει 100.000 γαλαξίες, ενώ στο τέλος του προγράμματος θα έχουν καταγραφεί συνολικά 300 εκατομμύρια γαλαξίες και 4.000 σουπερνόβα εκρήξεις.

Στο τέλος αυτής της προσπάθειας 200 ερευνητών, από 23 ερευνητικά κέντρα έξη χωρών, θα έχει δημιουργηθεί μία εντυπωσιακή κοσμική ταινία που θα μας ξεναγεί στα 13,82 δισεκατομμύρια χρόνια της εξελικτικής πορείας του Σύμπαντος. Στην ταινία αυτή θα βρίσκεται η απάντηση σε ένα από τα πιο πολύπλοκα και ενδιαφέροντα κοσμολογικά προβλήματα που εντοπίστηκε μόλις πριν από 17 περίπου χρόνια. Πρόκειται για το περίφημο πρόβλημα της επονομαζόμενης «σκοτεινής ενέργειας» που αποτελεί το 68,3% των συστατικών του Σύμπαντος και η οποία τα τελευταία 6,5 δισεκατομμύρια χρόνια υποχρεώνει το Σύμπαν να διαστέλλεται επιταχυνόμενο. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Οι περισσότεροι επιστήμονες, μέχρι τα τέλη σχεδόν του περασμένου αιώνα, θεωρούσαν ότι η διαστολή του Σύμπαντος επιβραδύνεται, κάτι που θεωρούνταν απολύτως φυσιολογικό, αφού σ’ αυτές τις κολοσσιαίες κοσμικές κλίμακες η βαρύτητα είναι εκείνη η φυσική αλληλεπίδραση που υπερισχύει. Και καθώς η βαρύτητα είναι πάντα ελκτική, από τη στιγμή της δημιουργίας του και μετά, από τη στιγμή δηλαδή που η Μεγάλη Έκρηξη γέννησε τον ίδιο το χώρο και το χρόνο, η διαστολή του επιβραδύνεται. Γι’ αυτό, όταν ξεκίνησε στα 1987 το διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα Supernova Cosmology Project, ο βασικός του στόχος ήταν να υπολογίσει, μέσα από την ανίχνευση συγκεκριμένων σουπερνόβα εκρήξεων, αυτόν ακριβώς το ρυθμό επιβράδυνσης της διαστολής του.

Λίγα χρόνια αργότερα, και συγκεκριμένα το 1995, μία δεύτερη ερευνητική ομάδα, η High Z Supernova Team, μπήκε στο παιχνίδι. Τα αποτελέσματα των δύο ερευνητικών ομάδων που ανακοινώθηκαν επίσημα τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1998 άφησαν τη διεθνή επιστημονική κοινότητα «με το στόμα ανοιχτό»! Γιατί η ανάλυση των δεδομένων, αντί απλά να οδηγήσει στον υπολογισμό του ρυθμού επιβράδυνσης της διαστολής του Σύμπαντος με περισσότερη ακρίβεια, όπως όλοι περίμεναν, οδήγησε τους ερευνητές στο ακριβώς αντίθετο, στο συμπέρασμα δηλαδή ότι η διαστολή του Σύμπαντος επιταχύνεται!

Οι επιστήμονες κατέληξαν ότι, προκειμένου να εξηγηθεί αυτή η επιταχυνόμενη κοσμική διαστολή, το συνολικό απόθεμα μάζας και ενέργειας του Σύμπαντος θα πρέπει να κυριαρχείται από ένα άγνωστο, παράξενο και βαρυτικά απωστικό «κάτι». Αυτό το κάτι το ονόμασαν «σκοτεινή ενέργεια». Και είναι πράγματι σκοτεινή γιατί, ακόμα και σήμερα, 17 χρόνια μετά την επιβεβαίωση της ύπαρξής της, η φύση της σκοτεινής αυτής ενέργειας εξακολουθεί να διαφεύγει από τους επιστήμονες. Με αυτά τα νέα δεδομένα προκύπτει κάτι εξίσου εντυπωσιακό, που αναδεικνύει παράλληλα και τον όγκο της άγνοιάς μας για το Σύμπαν στο οποίο ζούμε. Γιατί φαίνεται ότι από το συνολικό ποσοστό μάζας και ενέργειας του Σύμπαντος ένα συγκλονιστικό 68,3% αντιστοιχεί στην άγνωστη σκοτεινή ενέργεια, ενώ ένα ακόμα 26,8% αντιστοιχεί στην εξίσου άγνωστη σκοτεινή ύλη, και μόλις το 4,9% που απομένει αντιστοιχεί στην κλασική, βαρυονική ύλη από την οποία αποτελούνται τα μυριάδες άστρα των 100 δισεκατομμυρίων γαλαξιών του Σύμπαντος, αλλά κι εμείς οι ίδιοι.

Σήμερα λοιπόν, 2.500 χρόνια από τότε που οι προσωκρατικοί Ίωνες φιλόσοφοι πρώτοι προσπάθησαν να εξηγήσουν «αυτόν τον κόσμο το μικρό τον μέγα» με ορθολογικό τρόπο, απαλλαγμένο από θρησκευτικές δοξασίες και την αναγωγή σε υπερφυσικά φαινόμενα, ένα σχεδόν αιώνα μετά τη μεγάλη επιστημονική επανάσταση του 20ου αιώνα που βασίστηκε στην Κβαντική Μηχανική και στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, τους θεμέλιους λίθους της σύγχρονης φυσικής, αλλά και 15 χρόνια μετά την επιβεβαίωση της επιταχυνόμενης διαστολής του Σύμπαντος, μια σειρά από κορυφαία κοσμολογικά ερωτήματα εξακολουθούν να παραμένουν αναπάντητα.

Για να περιγράψουμε όσο είναι δυνατό την εξέλιξη των επαναστατικών ιδεών που οδήγησαν την επιστημονική κοινότητα να παραδέχεται σήμερα ότι η διαστολή του Σύμπαντος επιταχύνεται, θα χρειαστεί να ανατρέξουμε περίπου 100 χρόνια πριν, όταν η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας δεν είχε διατυπωθεί ακόμα, σε μια εποχή όπου ήταν κοινή πεποίθηση ότι το Σύμπαν είναι σταθερό, αιώνιο και αμετάβλητο. Σύμφωνα με το κοσμοείδωλο εκείνης της εποχής, το Σύμπαν αποτελούνταν αποκλειστικά από τον Γαλαξία μας, ένα απομονωμένο δηλαδή σμάρι άστρων περιβαλλόμενο από το απέραντο κενό του διαστήματος. Μέσα σ’ αυτό το γενικότερο κλίμα απόρριψης μιας κοσμολογικής εξέλιξης, κι αυτός ακόμη ο Αϊνστάιν, που διατύπωσε τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, ήταν αδύνατο να μείνει ανεπηρέαστος. Πιστεύοντας και ο ίδιος ακράδαντα σε ένα στατικό Σύμπαν και συνειδητοποιώντας ότι η επίλυση των εξισώσεων της Γενικής Σχετικότητας αναδεικνύει και δυναμικές λύσεις, με άλλα λόγια επιτρέπει την ύπαρξη είτε διαστελλόμενων είτε συστελλόμενων συμπάντων, ο Αϊνστάιν προσπάθησε «τεχνητά» να τις «ακυρώσει» εισάγοντας στις εξισώσεις του, κάπως αυθαίρετα ίσως, έναν ακόμη όρο, γνωστό σήμερα ως κοσμολογική σταθερά.

Η κοσμολογική σταθερά αντιπροσώπευε μια μορφή ενέργειας διάχυτης σε όλο το χώρο, η οποία είχε την παράξενη ιδιότητα να αντιστέκεται στη περαιτέρω συστολή του Σύμπαντος ακριβώς κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να οδηγεί σε ένα στατικό Σύμπαν. Σιγά-σιγά όμως η εικόνα των επιστημόνων για το Σύμπαν άρχισε να αλλάζει. Ήδη στα 1922 και 1924, ο Ρώσος μαθηματικός Alexander Friedmann (1888-1925) δημοσίευσε ορισμένες λύσεις των εξισώσεων της Γενικής Σχετικότητας, οι οποίες αντιστοιχούσαν σε μη στατικά Σύμπαντα. Ούτε όμως ο Αϊνστάιν ούτε κανένας άλλος ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το επιστημονικό έργο του Friedmann, ο οποίος πέθανε ένα χρόνο αργότερα από τύφο, μην έχοντας τη δυνατότητα να υποστηρίξει και να κάνει ευρύτερα γνωστές τις απόψεις του. Ανεξάρτητα από τον Friedmann, ένας Βέλγος αστρονόμος και ιερέας ο Georges Lemaitre (1894-1966) κατέληξε το 1927 στο ίδιο ακριβώς συμπέρασμα, ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα προχώρησε ακόμη περισσότερο, προτείνοντας ότι το Σύμπαν προήλθε από ένα υπέρπυκνο και υπέρθερμο «αρχέγονο άτομο» ενέργειας.

Οι πρώτες ισχυρές παρατηρησιακές ενδείξεις ότι «υπάρχουν πολλά περισσότερα εκεί έξω απ’ όσα ονειρεύονταν» ως τότε οι επιστήμονες δεν άργησαν να έρθουν, αρχικά μέσα από τις μελέτες του αστρονόμου Vesto Slipher (1875-1969) και άλλων. Κορυφώθηκαν όμως κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 με τις πρωτοποριακές παρατηρήσεις του Αμερικανού αστρονόμου Edwin Hubble (1889-1953). Χρησιμοποιώντας το νέο τηλεσκόπιο Hooker στο Αστεροσκοπείο του όρους Wilson, ο Hubble συνειδητοποίησε αρχικά ότι οι αμυδροί «νεφελοειδείς» που είχαν εντοπιστεί από λιγότερο ισχυρά τηλεσκόπια της εποχής του ήταν στην πραγματικότητα άλλοι γαλαξίες σαν τον δικό μας. Η «απομάκρυνση» του ανθρώπου από το κέντρο του κόσμου που είχε ξεκινήσει με την απόρριψη αρχικά του γεωκεντρικού και αργότερα του ηλιοκεντρικού συστήματος συνεχίστηκε έτσι και με τον Hubble, ο οποίος απέδειξε ότι όχι μόνο ο Ήλιος μας αλλά ούτε κι ο Γαλαξίας μας κατείχε κάποια ξεχωριστή θέση στο Σύμπαν. Λίγο αργότερα, διαπιστώνοντας ότι οι γαλαξίες αυτοί απομακρύνονταν από εμάς με ταχύτητες ανάλογες της απόστασής τους, ο Hubble ανακάλυψε και την διαστολή του Σύμπαντος. Το αναμφισβήτητο αυτό γεγονός υποχρέωσε τον Αϊνστάιν να αποσύρει από τις εξισώσεις της Γενικής Σχετικότητας την κοσμολογική σταθερά, παραδεχόμενος ότι η εισαγωγή της ήταν «η μεγαλύτερη γκάφα της ζωής» του.

Έκτοτε, και για αρκετά χρόνια, η πιθανότητα ύπαρξης μιας τέτοιας βαρυτικά απωστικής ενέργειας παρέμενε ως ένα ακόμα ενδιαφέρον παράδοξο, αν και όπως έγραφε πριν από σχεδόν 40 χρόνια ο μεγάλος Αμερικανο-Ρώσος κοσμολόγος George Gamow (1904-1968) στην αυτοβιογραφία του: «Η γκάφα αυτή, την οποία εν τέλει ο ίδιος ο Αϊνστάιν απέρριψε, χρησιμοποιείται μερικές φορές, ακόμα και σήμερα, από τους κοσμολόγους και η κοσμολογική σταθερά ανασηκώνει το απειλητικό της κεφάλι ξανά και ξανά και ξανά». Απ’ ό,τι φαίνεται είχε δίκιο γιατί η κοσμολογική σταθερά «ήρθε τελικά για να μείνει». Και δεν αποκλείεται να αποδειχθεί ότι ίσως η «μεγαλύτερη γκάφα της ζωής» του Αϊνστάιν δεν ήταν τόσο η εισαγωγή της κοσμολογικής σταθεράς στις εξισώσεις της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας όσο αυτή ακριβώς η απόρριψή της. Γιατί οι επιστήμονες σήμερα υιοθετούν την άποψη ότι η επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος θα πρέπει να οφείλεται σε κάποιον φυσικό μηχανισμό ανάλογο ίσως της κοσμολογικής σταθεράς.

Η τυχαία ανακάλυψη το 1965 από τους Arno Penzias (1933- ) και Robert Wilson (1936- ) της κοσμικής ακτινοβολίας υποβάθρου, του θερμικού αυτού υπολείμματος του υπέρθερμου παρελθόντος του αρχέγονου Σύμπαντος, αποτέλεσε το δεύτερο, μετά τη διαστολή του Σύμπαντος, θεμελιώδες παρατηρησιακό δεδομένο πάνω στο οποίο στηρίζεται η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης. Το τρίτο αφορά στην επονομαζόμενη εποχή της πυρηνοσύνθεσης και στις μετρήσιμες περιεκτικότητες του νεαρού Σύμπαντος σε υδρογόνο, ήλιο και λίθιο, οι οποίες ταιριάζουν απόλυτα με αυτές που προβλέπει η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης. Οι τρεις αυτές θεμελιώδεις παρατηρήσεις σε συνδυασμό με τις μελέτες, μεταξύ άλλων, των Friedmann, Lemaitre και Gamow οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι εάν γυρίσουμε την κοσμική ταινία της εξέλιξης του Σύμπαντος προς τα πίσω, όταν οι γαλαξίες του Σύμπαντος βρίσκονταν πλησιέστερα ο ένας με τον άλλον, όταν το ίδιο το Σύμπαν γινόταν ολοένα και νεότερο, ολοένα και θερμότερο, θα φτάσουμε σε ένα «σημείο» όπου η πυκνότητα και η θερμοκρασία του γίνονται άπειρες, όπου ο χώρος και ο χρόνος παύουν να έχουν νόημα. Πρόκειται για τη στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης, που πριν από 13,82 δισεκατομμύρια χρόνια δημιούργησε τον ίδιο το χώρο και το χρόνο, καθώς και όλη την ύλη και την ενέργεια που εμπεριέχει. Από τη στιγμή αυτή και μετά, το Σύμπαν συνέχισε να διαστέλλεται με επιβραδυνόμενο ρυθμό εξαιτίας της βαρύτητας που τείνει να φρενάρει την επέκτασή του, ενώ η θερμοκρασία του συνεχώς μειώνονταν.

Με εξαίρεση τα πρώτα κλάσματα του δευτερολέπτου μετά τη δημιουργία του, η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης περιγράφει με μεγάλη ακρίβεια την μετέπειτα εξέλιξή του. Αντιμετωπίζει εντούτοις ορισμένα θεμελιώδη προβλήματα, τα οποία εικάζεται ότι αίρονται στο πλαίσιο της θεωρίας του Πληθωριστικού Σύμπαντος, η αρχική μορφή της οποίας αποδίδεται συνήθως σε δημοσίευση του αμερικανού φυσικού Alan Guth (1947- ) το 1981, αν και λίγους μήνες νωρίτερα ο Έλληνας αστροφυσικός Δημοσθένης Καζάνας (1950- ) είχε κινηθεί στα ίδια περίπου πλαίσια σε μελέτη του που είχε δημοσιευθεί το 1980. Σύμφωνα με τη θεωρία του Πληθωρισμού, για ένα απειροελάχιστο χρονικό διάστημα το πολύ νεαρό Σύμπαν διογκώθηκε με εκρηκτικό τρόπο, εξαιτίας μιας άγνωστης μορφής ενέργειας που προκάλεσε ένα είδος κοσμικής βαρυτικής απώθησης και οδήγησε σε μια εκθετικά επιταχυνόμενη διαστολή. Εάν λοιπόν εξαιρέσουμε αυτήν τη πρώτη, απειροελάχιστη χρονικά αλλά ακραία εκθετική διαστολή του εμβρυακού Σύμπαντος, οι αστρονομικές παρατηρήσεις των τελευταίων 15 ετών μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το Σύμπαν εισήλθε σε μια δεύτερη, αλλά πιο ομαλή περίοδο επιταχυνόμενης διαστολής, που οφείλεται στην σκοτεινή ενέργεια ή, για να είμαστε πιο ωμοί, που δεν γνωρίζουμε ακόμη τι την προκαλεί. Μια πιθανή εξήγηση είναι ένας φυσικός μηχανισμός, αντίστοιχος με την κοσμολογική σταθερά του Αϊνστάιν.

Το εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι ότι κάτι αντίστοιχο με την κοσμολογική σταθερά του Αϊνστάιν προβλέπεται και από την κβαντική φυσική, τη φυσική του ελάχιστου. Ο κενός χώρος, λέει η κβαντική φυσική, δεν είναι στην πραγματικότητα καθόλου κενός αλλά αντίθετα είναι γεμάτος με μια «θάλασσα» εικονικών στοιχειωδών σωματιδίων που δημιουργούνται ξαφνικά και εξαϋλώνονται τόσο αστραπιαία που η απευθείας ανίχνευσή τους είναι αδύνατη. Το γεγονός αυτό προσδίδει στον κενό χώρο μια ενεργειακή πυκνότητα, μιας μορφής ενέργεια, αντίστοιχη κατά κάποιο τρόπο με την κοσμολογική σταθερά του Αϊνστάιν. Μια παράξενη ενέργεια με αρνητική πίεση, που της προσδίδει βαρυτικά απωστικές ιδιότητες.

Όταν όμως οι επιστήμονες προσπάθησαν να υπολογίσουν αυτή την ενέργεια του κενού βασισμένοι στις γνώσεις τους της κβαντικής φυσικής βρέθηκαν μπροστά σε ένα ακόμα παράδοξο αφού η τιμή στην οποία κατέληξαν ήταν 10120 (10 στην 120η δύναμη) φορές μεγαλύτερη από αυτήν που απαιτείται για να εξηγήσει την κοσμική επιτάχυνση. Ένας ασύλληπτα ακραίος αριθμός, ακόμα και για τα κοσμολογικά δεδομένα, αφού για παράδειγμα από τη στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης μέχρι σήμερα έχει περάσει ένας αριθμός της τάξης των 1017 (δέκα στην 17η δύναμη) «μόλις» δευτερολέπτων. Για να το πούμε διαφορετικά, αν και η κβαντική μηχανική μας προσφέρει με απόλυτα φυσικό τρόπο έναν υποψήφιο για τη σκοτεινή ενέργεια, ο υποψήφιος αυτός είναι 120 τάξεις μεγέθους μεγαλύτερος από αυτόν που θέλουμε. Και για να γίνουν τα πράγματα ακόμη πιο δυσνόητα, η κοσμική επιτάχυνση του Σύμπαντος, η στιγμή δηλαδή που η κοσμολογική σταθερά, ή οτιδήποτε άλλο είναι αυτή η σκοτεινή ενέργεια, υπερίσχυσε της βαρυτικής αλληλεπίδρασης, φαίνεται να ξεκίνησε πριν από περίπου 6,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Γιατί όμως τότε και όχι νωρίτερα ή αργότερα; Η βαθύτερη αιτία γι’ αυτό παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστη.

Άλλοι επιστήμονες πάλι, υιοθετούν την άποψη ότι η σκοτεινή ενέργεια είναι κάποιο νέο είδος δυναμικού ενεργειακού πεδίου, διάχυτου σε όλο το χώρο, που ονομάστηκε πεμπτουσία, η οποία σε αντίθεση με τη κοσμολογική σταθερά μεταβάλλεται στο χώρο και στο χρόνο. Κάποιοι άλλοι, τέλος, που αποτελούν και τη μειοψηφία, υποστηρίζουν ότι η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν κάπου καταρρέει και απαιτείται μια νέα θεωρία βαρύτητας.

Όπως και νάχει το πράγμα, η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, ένα από τα κορυφαία επιστημονικά επιτεύγματα της ανθρώπινης νόησης και ο ακρογωνιαίος λίθος της σύγχρονης επιστήμης, έδωσε, μαζί με τη Κβαντική Φυσική, το έναυσμα για τη μεγάλη επανάσταση που σημειώθηκε στην εξέλιξη των ιδεών στις φυσικές επιστήμες, ο απόηχος της οποίας ακούγεται μέχρι σήμερα. Κι όμως, εξακολουθούμε ακόμα να αγνοούμε πολλά. Ποιος, για παράδειγμα, είναι ο βαθύτερος φυσικός μηχανισμός που προκάλεσε την εποχή του κοσμολογικού πληθωρισμού; Σχετίζεται η εκθετικά επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος στη διάρκεια της πληθωριστικής εποχής με την επιταχυνόμενη διαστολή που προκαλεί η παρουσία της σκοτεινής ενέργειας; Ποια είναι η φύση της σκοτεινής ενέργειας; Παραμένει η πυκνότητά της σταθερή στο χρόνο ή μεταβάλλεται;

Για να βρεθούν οι απαντήσεις σ’ αυτά και σ’ άλλα θεμελιώδη κοσμολογικά ερωτήματα, για να καταφέρουμε, με άλλα λόγια, να αποκαλύψουμε την πολύ καλά κρυμμένη ρότα που οδηγεί στην Ιθάκη της κοσμολογικής γνώσης, θα χρειαστεί μια νέα επιστημονική επανάσταση η οποία θα ξεκινά από εκεί που μας άφησε ο Αϊνστάιν. Το ερευνητικό πρόγραμμα της NASA «Πέρα από τον Αϊνστάιν» (Beyond Einstein) σχεδιάστηκε με σκοπό να βοηθήσει τους επιστήμονες να κάνουν τα πρώτα τους βήματα σ’ αυτό το δύσβατο μονοπάτι, προτείνοντας μεταξύ άλλων την υλοποίηση συγκεκριμένων ερευνητικών προγραμμάτων και διαστημικών αποστολών, σχεδιασμένων να διερευνήσουν αυτά ακριβώς τα ερωτήματα. Ένα από τα τέσσερα ερευνητικά προγράμματα που θα διερευνήσουν το δεδομένο θέμα είναι κι αυτό που ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου 2013 στη Χιλή.

Η Εθνική Ακαδημία Επιστημών των ΗΠΑ δήλωσε πρόσφατα ότι η αποκρυπτογράφηση της φύσης της σκοτεινής ενέργειας είναι ίσως το πιο σημαντικό από τα αναπάντητα ακόμη ερωτήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη Αστροφυσική. Και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μέσα από τις προσπάθειες των επιστημόνων να το απαντήσουν, οι γνώσεις μας για τον χώρο, τον χρόνο και την ύλη, αλλά και γι’ αυτήν ακόμη την μελλοντική εξέλιξη του ίδιου του Σύμπαντος, θα διευρυνθούν εντυπωσιακά. Πόσο λάθος είχαν τελικά όλοι εκείνοι οι επιστήμονες, οι φιλόσοφοι και οι λόγιοι που στα τελευταία 300 και συναρπαστικότερα χρόνια της εξέλιξης των ιδεών στις φυσικές επιστήμες αποφαίνονταν κατά καιρούς ότι «το τέλος της φυσικής» πλησίαζε και ότι σύντομα θα αποκαλύπταμε τους φυσικούς νόμους που διέπουν τη λειτουργία του Σύμπαντος σε όλο τους το μεγαλείο! Κι όμως κάθε φορά μια νέα επιστημονική επανάσταση τους διέψευδε, ανοίγοντας καινούριους ορίζοντες προς διερεύνηση. Η στιγμή για την επόμενη επανάσταση ίσως να πλησιάζει. Και ίσως σε τελική ανάλυση να είχε απόλυτο δίκιο ο μεγάλος προσωκρατικός φιλόσοφος Ηράκλειτος, που κι αυτόν τον είχαν χαρακτηρίσει «σκοτεινό», όταν έλεγε ότι «η φύσις κρύπτεσθαι φιλεί».

Τούρτες για… διαζύγια!

Αφού υπάρχουν γαμήλιες τούρτες, γιατί να μην υπάρχουν και τούρτες διαζυγίων;
Αυτό σκέφτηκε η Αγγλίδα ζαχαροπλάστης Fay Millar όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τις πρωτότυπες αυτές τούρτες. Τώρα έχει γίνει γνωστή για αυτές και κάθε μία κοστίζει από 100 μέχρι και 2.000 ευρώ.






 

Παράξενα πλάσματα του βυθού στον Αρκτικό Κύκλο!

Τα τελευταία χρόνια ο θαλάσσιος φωτογράφος Alexander Semenov ηγείται μιας ομάδας δυτών στο Βιολογικό Σταθμό του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας που κάνει καταδύσεις σε δύσκολες συνθήκες στα παγωμένα νερά της Λευκής Θάλασσας στα νότια του Αρκτικού Κύκλου για να απαθανατίσουν σπάνια πλάσματα της θάλασσας. Από γιγάντιες μέδουσες μέχρι μικροσκοπικά σκουλήκια της θάλασσας, ο φωτογράφος συλλαμβάνει είδη που δεν υπάρχουν αλλού στη γη.

Υπολογίζεται ότι σχεδόν το 80% του συνόλου της υδρόβιας ζωή στους ωκεανούς του κόσμου δεν έχει ακόμη μελετηθεί ή ανακαλυφθεί. Ο Semenov στο πλαίσιο αυτό προετοιμάζει ένα φιλόδοξο ταξίδι στους ωκεανούς του κόσμου για το 2016. Η Aquatilis Expedition είναι μια προτεινόμενη διαδρομή που θα κάνουν δύτες, επιστήμονες και εικονολήπτες σε διάφορες τοποθεσίες σε όλον τον κόσμο για τον εντοπισμό νέων ειδών, μια Οδύσσεια στο ίδιο επίπεδο με τις περιπέτειες του Ζακ Κουστό.

Earthing (γείωση)

Άλλη μία απόδειξη πόσο έχουμε αποκοπεί από τη φύση και έχουμε ξεχάσει ότι είμαστε κομμάτια της, είτε φορώντας πλαστικές σόλες, είτε ασφαλτοστρώνοντας και τσιμεντοποιώντας τα πάντα ή με το να ζούμε και να εργαζόμαστε καθημερινά δεκάδες μέτρα από το έδαφος. Οι Τολτέκοι μάγοι έλεγαν πως ο σύγχρονος άνθρωπος έχει την συνείδηση της πατούσας του, εννοώντας πως μόνο με την πατούσα του έχει σύνδεση με την Γη και είναι η πατούσα, από το μόνο σημείο που οι Βολαδόρες δεν μπορούν να ρουφήξουν την ενέργεια του. Λέγοντας το αυτό, τον καιρό που οι άνθρωποι περπατούσαν πολύ ώρα την ημέρα ξυπόλυτοι και ζούσαν πάνω στο έδαφος της Ιερής Γης. Σήμερα όμως …
Από περιέργεια μπήκα στο amazon να διαβάσω αντιδράσεις και γνώμες για το βιβλίο. Οι περισσότεροι από τους αναγνώστες έψαχναν να βρουν στο βιβλίο “επιστημονικές αποδείξεις” [με ότι κι αν σημαίει αυτό] ενώ οι ίδιοι κάνουν τόσα πολλά καθημερινά που καταστρέφουν τον εαυτό τους, συστηματικά κι επιστημονικά αποδεδειγμένα. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, λειτουργώντας με εγωπάθεια, είπαν ότι “αυτά που λέει το βιβλίο όλοι τα ξέρουν οπότε πέταξαν τα λεφτά τους, αγοράζοντας κάτι που το ξέρουν ήδη”. Αναρωτιέμαι λοιπόν. Αφού υπάρχουν τόσοι υπερφίαλοι εγωπαθητικοί που “όλα τα ξέρουν” γιατί τότε η ανθρωπότητα έχει αυτά τα χάλια; Ρητορική η ερώτηση, είναι ήδη γνωστή απάντηση. Προτείνω –αν δεν τα ξέρεις κι εσύ όλα- να αγοράσεις το βιβλίο και να ΚΑΝΕΙΣ πράξη όσα περιγράφει.

Earthing. Είναι η σημαντικότερη ανακάλυψη στον χώρο της υγείας
Οι άνθρωποι στο παρελθόν είχαν μια ιδιαίτερη αγάπη για το χώμα και τη Γη και καθήμενοι στο έδαφος αισθάνονταν πως έρχονται σε επαφή με την ζωοδότρια γήινη δύναμη. Ήταν καλό για το δέρμα τους να αγγίζει τη Ιερή Γη και γι’ αυτό έβγαζαν τα παπούτσια τους για να περπατήσουν με τα γυμνά τους πόδια πάνω της. Η επαφή με Γη ήταν για αυτούς καταπραϋντική, ενδυναμωτική και θεραπευτική. Καθ’ όλη την εξέλιξη τους οι άνθρωποι περπατούσαν ξυπόλυτοι και κοιμόντουσαν στο έδαφος, λαμβάνοντας από τη Γη μια φυσική και ήπια ηλεκτρική ενέργεια. Είναι σίγουρο ότι κι εσείς οι ίδιοι την έχετε αισθανθεί κάποια στιγμή στη ζωή σας. Ίσως στις διακοπές σας καθώς περπατούσατε με γυμνά πόδια στην αμμουδιά, αισθανθήκατε ένα γλυκό μούδιασμα ή μια ζεστασιά στα πόδια σας. Μια αίσθηση ευεξίας.
Αυτή ακριβώς η αίσθηση είναι η ενέργεια του εδάφους που διαπερνά το σώμα, είναι το αποτέλεσμα της επαφής του σώματός σας που ως καλός αγωγός, έρχεται σε επαφή με τη Γη, δημιουργώντας ένα είδος ηλεκτρικού κυκλώματος. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής διαρκώς απομακρύνει τους ανθρώπους από αυτή τη ροή ενέργειας στο σώμα τους. Φοράμε παπούτσια με λαστιχένιους ή πλαστικούς πάτους που μπλοκάρουν την αγωγιμότητα και βέβαια δεν κοιμόμαστε πια στο έδαφος όπως στο παρελθόν.
Οι έρευνες αποκαλύπτουν τώρα πως αυτή η ενέργεια δημιουργεί μια ξεχωριστή και ευχάριστη αλλαγή στην φυσιολογία. Προάγει την υγεία, την ζωτικότητα, προσφέρει καλύτερο ύπνο, εναρμονίζει και σταθεροποιεί τους βασικούς βιολογικούς ρυθμούς του σώματος, περιορίζει (και συχνά εξαφανίζει) χρόνιες φλεγμονές και ανακουφίζει από πόνους. Η αποσύνδεση από αυτή τη φυσική πηγή ενέργειας που βρίσκεται κάτω απ’ τα πόδια μας, ενδέχεται να είναι ένας πολύ βασικός παράγοντας πίσω από την εκρηκτική αύξηση των κρουσμάτων των χρόνιων ασθενειών τις τελευταίες δεκαετίες και ειδικότερα των φλεγμοδών νοσημάτων. (Νόσος του Crohn, ελκώδης κολίτιδα, ψωρίαση, πολλαπλή σκλήρυνση κλπ)
Αυτές οι αποκαλύψεις είναι το κεντρικό θέμα του νέου βιβλίου Earthing (Γείωση) που είχα την τύχη να γράψω. Οι συνεργάτες συγγραφείς είναι ο γνωστός καρδιολόγος Stephen Sinatra, MD και ο Clint Ober, ένας εκπληκτικός ερευνητής που ανακάλυψε τα πλεονεκτήματα για την υγεία μας, από την επανασύνδεσή μας με τη Γη.

H φωτογραφία κάτω παρουσιάζει εικόνες από μικροσκόπιο σκοτεινού πεδίου [dark field] από το αίμα τριών ατόμων στο ιατρείο του Αμερικάνου καρδιολόγου Dr. Sinatra, ακριβώς πριν και αμέσως μετά από μόλις σαράντα λεπτά γείωσης. Η εικόνα πριν τη γείωση είναι η αριστερή και η εικόνα μετά τη γείωση είναι η δεξιά. Οι εικόνες δείχνουν μια δραματική λέπτυνση των κυττάρων του αίματος. Σύμφωνα με τον Dr. Sinatra, τα παραπάνω αποτελέσματα προτείνουν ότι άτομα με φλεγμονώδες «παχύ» αίμα (τυπικό σε καρδιοπάθειες και διαβήτη) ενδέχεται να αποκτήσουν τεράστια βοήθεια από την καθημερινή γείωση, μειώνοντας τις πιθανότητες για καρδιακό και εγκεφαλικό επεισόδιο.

Ο Dr Sinatra την περιγράφει ως την πλέον συναρπαστική ανακάλυψη στο χώρο της υγείας που αντιμετώπισε στα τριάντα χρόνια της καριέρας του. Τη θεωρεί ως μια απλή, πρακτική, αποτελεσματική και σαφώς οικονομικότερη μέθοδο ανιτμετώπισης κοινών ασθενειών που θα κάνει τους ανθρώπους υγιέστερους. Ειδικότερα στον τομέα του, πιστεύει πως θα βελτιώσει σημαντικά προβλήματα καρδιακής αρρυθμίας, αρτηριακής πίεσης, θρομβώσεων και κυκλοφορικών προβλημάτων και θα αυξήσει την ενέργεια των κυττάρων του αίματος.
Παρακάτω παρατίθενται ακόμη μερικά βασικά σημεία του βιβλίου:
Ο όρος «γείωση» αναφέρεται στην ανακάλυψη των σημαντικών πλεονεκτημάτων για την υγεία που προέρχονται από την επαφή-σύνδεση με την φυσική ηλεκτρική ενέργεια της επιφάνειας της Γης. Η επαφή αυτή επιτυγχάνεται είτε περπατώντας απλώς με γυμνά πόδια στο έδαφος είτε ερχόμενοι σε επαφή με ειδικές συσκευές-αγωγούς που μας μεταφέρουν την ενέργεια από το έδαφος ενώ εμείς καθόμαστε, δουλεύουμε ή κοιμόμαστε.
Αυτές οι συσκευές «εσωτερικού χώρου» είναι συνδεδεμένες μέσω καλωδίου με μια σωστά γειωμένη πρίζα στο σπίτι, στο γραφείο κλπ ή με μια κατάλληλα γειωμένη μεταλλική ράβδο έξω. Οι συσκευές που διατίθενται για τη γείωση είναι ειδικά βαμβακερά σεντόνια και μαξιλάρια που επιτρέπουν να κοιμάσαι «γειωμένος» στο κρεβάτι σου, μαξιλάρια για την καρέκλα του γραφείου ή το πάτωμα που επιτρέπουν να δουλεύεις ή να χαλαρώνεις «γειωμένος» καθώς και ταινίες Velcro, συνδεδεμένες με γείωση, που τοποθετούνται στο σώμα σε συγκεκριμένα σημεία πόνου και φλεγμονών. Οι ταινίες αυτές έχουν χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα στις έρευνες για τη Γείωση και έχουν εξαιρετικά κλινικά αποτελέσματα. Εκατοντάδες άνθρωποι – ενήλικες και παιδιά- έχουν επωφεληθεί από αυτές τις συσκευές για περισσότερο από μια δεκαετία. Οι εμπειρίες τους, όπως καταγράφονται στο βιβλίο, είναι εντυπωσιακές. Ποδηλατικές ομάδες στο Tour De France χρησιμοποίησαν υπνόσακους με γείωση και είδαν, εντυπωσιακά γρηγορότερη από το συνηθισμένο, ανάρρωση από τραυματισμούς και σωματική εξάντληση.
Όλοι ζούμε και λειτουργούμε σε έναν ηλεκτρικό πλανήτη και ο καθένας μας είναι ένα σύνολο δυναμικών ηλεκτρικών κυκλωμάτων. Μέσα στο πολύπλοκο σώμα μας, τρισεκατομμύρια κύτταρα λαμβάνουν και μεταδίδουν ενέργεια στα πλαίσια των καθορισμένων βιοχημικών λειτουργιών τους. Η τροφοδοσία των θρεπτικών στοιχείων και του νερού στα κύτταρα ρυθμίζεται από ηλεκτρικά πεδία και κάθε τύπος κυττάρου έχει ένα φάσμα συχνοτήτων στο οποίο λειτουργεί. Η καρδιά, ο εγκέφαλος, το νευρικό σύστημα, οι μύες και το ανοσοποιητικό μας σύστημα είναι έξοχα παραδείγματα ηλεκτρικών υποσυστημάτων που λειτουργούν μέσα στο βιοηλεκτρικό σώμα μας. Η αλήθεια είναι πως όλες μας οι κινήσεις, συμπεριφορές και πράξεις ενεργοποιούνται με ηλεκτρισμό. Η έρευνα για την Γείωση δείχνει πως η σύνδεση με τη Γη ενεργοποιεί την άμεση αλλαγή των λειτουργιών του σώματος με βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, του νευρικού και ανοσοποιητικού συστήματος καθώς και της λειτουργίας των μυών.
Όλα τα ηλεκτρικά συστήματα και συσκευές είναι γειωμένες, δηλαδή είναι ισοσταθμισμένες από την ηλεκτρική ενέργεια της Γης. Χωρίς γείωση, οι συσκευές δεν θα λειτουργούσαν σωστά. Παρομοίως, όταν είναι σε επαφή με τη Γη, το σώμα λαμβάνει ένα ηλεκτρικό σήμα που ομαλοποιεί και ισοσταθμίζει τα πολλαπλά βιολογικά του συστήματα και μηχανισμούς. Το σήμα αυτό επίσης φαίνεται να είναι πηγή αρνητικά φορτισμένων ελεύθερων ηλεκτρονίων που υπάρχουν σε απεριόριστη ποσότητας στην επιφάνεια της Γης.
Το στοιχείο που μελέτησαν οι επιστήμονες στην έρευνα για τη γείωση, είναι πως η μεταφορά αρνητικά φορτισμένων ηλεκτρονίων στο σώμα φαίνεται να εξουδετερώνει τα θετικά φορτισμένα ηλεκτρόνια των ελεύθερων ριζών τα οποία μετά από χρόνια φλεγμονώδη δραστηριότητα οδηγούν σε πολλές κοινές ασθένειες. Θεωρούμε πως το καλύτερο αντιφλεγμονώδες πάνω στον πλανήτη, είναι ο ίδιος ο πλανήτης! Περαιτέρω πιστεύουμε πως μια καταστρεπτική χρόνια φλεγμονή μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της ανεπάρκειας αρνητικών ηλεκτρονίων, η οποία αποκαθίσταται με την επαφή μας με την αστείρευτη δεξαμενή ελεύθερων ηλεκτρονίων της Γης.
Όπως το φως του ήλιου μας προσφέρει την βιταμίνη D, η Γη μας προσφέρει ένα άλλο σημαντικό στοιχείο που ονομάζεται βιταμίνη G (Ground=έδαφος). Τον θεωρούμε ως έναν αγνοημένο παράγοντα πρόκλησης της νόσου, ένα στοιχείο που λείπει. Ο Gary Schwartz, PhD, καθηγητής ψυχολογίας και ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, δείχνει ότι η Γείωση μπορεί να είναι τόσο θεμελιώδους σημασίας όσο το φως του ήλιου, ο αέρας, το νερά και τα θρεπτικά συστατικά.

Η συναρπαστική ανακάλυψη της Γείωσης
Σε όλη την ιστορία, διάφοροι πολιτισμοί ανά τον κόσμο τίμησαν τη σύνδεση με την Γη και περιέγραψαν την ενέργειά της με διάφορους τρόπους. Σε κάποιους από εσάς μπορεί να είναι γνωστή ως Qi στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική και Prana στην Αγιουρβέδα. Μέχρι τώρα, τα σημαντικά οφέλη αυτής της ενέργειας για την υγεία έχουν παραμείνει σε μεγάλο βαθμό άγνωστα. Χάρη στην περιέργεια και την επιμονή του Clinton Ober, ενός πρωτοπόρου του κλάδου της καλωδιακής τηλεόρασης, τα οφέλη αυτά έρχονται στην επιφάνεια. Ο Ober ήταν επικεφαλής της μεγαλύτερης εταιρείας εγκαταστάσεων συστημάτων καλωδιακής τηλεόρασης στην Αμερική.
Το 1993, σε ηλικία 49 ετών και στο απόγειο της καριέρας του, αρρώστησε βαριά όταν ένα απόστημα σχεδόν κατέστρεψε το συκώτι του. Όταν ανέκτησε την υγεία του αποφάσισε να πουλήσει όλα τα υπάρχοντά του και να ψάξει για έναν ανώτερο σκοπό στη ζωή του. Ταξίδεψε σε όλες τις ΗΠΑ για τέσσερα χρόνια ψάχνοντας όπως έλεγε ο ίδιος «για την αποστολή του». Μια μέρα στη Σεντόνα της Αριζόνα, καθισμένος σε ένα παγκάκι στο πάρκο, βλέποντας τους περαστικούς να πηγαινοέρχονται, παρατήρησε πως όλοι φορούσαν παπούτσια με συνθετική σόλα.
Αναρωτήθηκε αν τα συγκεκριμένα παπούτσια που αντικατέστησαν τα δερμάτινα από το 1960 και μετά, μπορεί να είχαν κάποια επίδραση στην υγεία. Συνειδητοποίησε πως ο ίδιος αλλά και οι περισσότεροι περαστικοί ήταν «μονωμένοι» από την ηλεκτρική ενέργεια της Γης. Η σκέψη του πήγε πίσω, στα χρόνια που δούλευε στην καλωδιακή τηλεόραση. Πριν την καλωδιακή τηλεόραση, η εικόνα της τηλεόρασης συχνά χάλαγε λόγω κηλίδων, «χιονών» ή από παράσιτα που προκαλούνταν από ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές. Στην καλωδιακή εποχή, τα συστήματα σε κάθε σπίτι ήταν γειωμένα και θωρακισμένα και η μετάδοση του σήματος γίνεται μέσω καλωδίου ώστε να αποτρέπονται παρεμβολές εξωτερικών σημάτων. Το καλώδιο αποτελείται από ένα εσωτερικό αγωγό χαλκού, ένα στρώμα μόνωσης και το εξωτερικό κάλυμμα. Αυτό το κάλυμμα είναι συνδεδεμένο στη Γη, σε μια ράβδο γείωσης.

Αυτή είναι η βασική αρχή της γείωσης, της σύνδεσης δηλαδή των ηλεκτρικών συστημάτων των σπιτιών και κάθε κτιρίου με το ενεργειακό πεδίο της Γης, με σκοπό την σταθερότητα και την προστασία από τα ελεύθερα ηλεκτρικά φορτία.

Ο Ober αναρωτήθηκε αν θα μπορούσε άραγε αυτή η ενέργεια να προστατεύσει τον ανθρώπινο οργανισμό από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία (EMF) του περιβάλλοντος που πολλοί θεωρούν ύπουλα και επικίνδυνα για την υγεία; Θα μπορούσε να παράσχει σταθερότητα στο σώμα; Ήξερε ότι το ανθρώπινο σώμα είναι καλός αγωγός του ρεύματος. Αποφάσισε λοιπόν να κάνει ένα απλό πείραμα στον εαυτό του. Τοποθέτησε ένα μεταλλικό πλέγμα πάνω στο κρεβάτι του. Συνέδεσε πάνω στο πλέγμα ένα καλώδιο με κλιπ και έριξε το καλώδιο έξω από το παράθυρο όπου το συνέδεσε σε μια ράβδο γειωμένη στο έδαφος. Στη συνέχεια ξάπλωσε πάνω στο πλέγμα μετρώντας την τάση στο σώμα του. Τότε βρήκε πως όσο ήταν «γειωμένος» πάνω στο πλέγμα, τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα είχαν εξαφανιστεί και η τάση του σώματός του ήταν κοντά στο μηδέν. Χωρίς να το καταλάβει αποκοιμήθηκε και ξύπνησε το επόμενο πρωί. Είχε κοιμηθεί για πρώτη φορά χωρίς παυσίπονα μετά από πολλά χρόνια που ταλαιπωρείτε από ανυπόφορους πόνους και αϋπνίες.
Επανέλαβε το πείραμα κάθε νύχτα για μια εβδομάδα. Τα αποτελέσματα ήταν τα ίδια και επιπλέον οι πόνοι του μειώθηκαν σημαντικά. Αποφάσισε να μιλήσει στους φίλους του για το πείραμά του και τότε αυτοί του ζήτησαν να τους φτιάξει ένα μεταλλικό πλέγμα για τα κρεβάτια τους. πράγμα που φυσικά δέχτηκε. Τα αποτελέσματα ήταν ίδια και για αυτούς. Καλύτερος ύπνος και λιγότεροι πόνοι. Επικοινώνησε με ερευνητές πανεπιστημίων προκειμένου να πάρει μια εξήγηση αλλά κανείς δεν γνώριζε κάτι για αυτό και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να το μελετήσει.
Αποφασισμένος να βρει μόνος του απαντήσεις και έχοντας πάρει πολύτιμες συμβουλές από προπτυχιακούς φοιτητές του πανεπιστημίου, ξεκίνησε την επιστημονική οδύσσειά του, αν και δεν ήταν επιστήμονας ο ίδιος. Δώδεκα χρόνια μετά, συνεχίζει ακόμα. Έχει οργανώσει και εμπνεύσει δεκάδες μελέτες ειδικών επιστημόνων οι οποίοι επιβεβαίωσαν τις διαπιστώσεις του για βελτίωση του ύπνου και μείωση των πόνων. Κατέδειξαν με σαφήνεια ότι η Γείωση έχει ισχυρή επιρροή στη λεπτή ισορροπίας μεταξύ της υγείας και της ασθένειας, καθώς και στο προσδόκιμο ζωής. Στη διάρκεια όλης αυτής της περιόδου, ανάπτυσσε και βελτίωνε συνεχώς συστήματα Γείωσης για επιστημονικές μελέτες αλλά και για χρήση από ιδιώτες που ενδιαφέρθηκαν.

Στην εικόνα κάτω παριστάνεται θερμογραφικά το πώς η γείωση μειώνει τη φλεγμονή. Αριστερά πόδια με φλεγμονή και δεξιά μετα από 40 λεπτά γείωση.

Ομαλοποίηση μέσω Γείωσης
Για μένα, η ιδέα της επανασύνδεσης με τη Γη, αποκάλυψε ένα από τα σημαντικότερα θεραπευτικά μυστικά της φύσης. Προσωπικά διαπίστωσα άμεση διακοπή του συνδρόμου των ανήσυχων ποδιών που αντιμετώπιζα όταν άρχισα να κοιμάμαι «γειωμένος» πριν από δύο χρόνια. Πλέον κοιμάμαι «γειωμένος» είτε βρίσκομαι σπίτι είτε σε ταξίδια. Με τον καιρό, το ενοχλητικό ξύπνημα τη νύχτα για ούρηση, συνηθισμένο φαινόμενο για ανθρώπους στην ηλικία μου (72) έχει σταδιακά ελαττωθεί. Άλλες φορές ξυπνάω μόνο μια φορά και άλλες καθόλου. Ανάλογη βελτίωση έχει και η σύζυγός μου που ταλαιπωρείται από μυοσκελετικά προβλήματα
Για να αντιληφθείτε μόνοι σας την εμπειρία της γείωσης, απλώς καθίστε ή περπατήστε ξυπόλυτοι στο γρασίδι, στο χώμα ή στην άμμο, δηλαδή σε επιφάνειες-καλούς αγωγούς. Ξύλο, άσφαλτος και πλαστικό δεν είναι καλοί αγωγοί. Σταθείτε για τουλάχιστον μισή ώρα και στο τέλος θα παρατηρήσετε ότι αισθάνεστε πιο ήρεμοι και αν είχατε κάποιο πόνο όταν ξεκινήσατε θα έχει μειωθεί και ίσως θα έχει εξαφανιστεί. Ο βιοφυσικός James Oschman, PhD, κορυφαίος ειδικός και συγγραφέας για την ενεργειακή ιατρική, συνοψίζοντας αναφέρει: «Τη στιγμή που τα πόδια σας πατάνε στη Γη ή συνδέεστε με αυτή μέσω καλωδίου, αλλάζει η ψυχολογία σας. Ξεκινά αμέσως η ομαλοποίηση του οργανισμού και η αντιφλεγμονώδης λειτουργία του σώματός σας. Οι άνθρωποι εμφανίζουν διαρκώς φλεγμονές επειδή είναι αποσυνδεδεμένοι από τη Γη, την πηγή των ηλεκτρονίων που μπορούν να εξουδετερώσουν τις ελεύθερες ρίζες που προκαλούν την καταστροφή των κυττάρων τους.»

Τα οφέλη της Γείωσης
Για περισσότερο από δέκα χρόνια, οι έρευνες για τη Γείωση αλλά και οι πληροφορίες από ανθρώπους που δοκίμασαν τη μέθοδο της Γείωσης έχουν δείξει ένα πλήθος θετικών επιδράσεων. Μερικές από αυτές είναι:
· Μείωση έως και εξάλειψη των συμπτωμάτων πολλών φλεγμονωδών νοσημάτων
· Μείωση έως και εξάλειψη χρόνιων πόνων
· Καλύτερος ύπνος και εξάλειψη αϋπνίας
· Αυξημένη ενέργεια
· Λιγότερο στρες και περισσότερη ηρεμία
· Εξαφάνιση της κατάθλιψης και κάθε είδους άγχους
· Ενεργοποίηση της λέμφου
· Ομαλοποίηση των βιολογικών ρυθμών του σώματος
· Πιο αραίοση και αποσύνδεση των κυττάρων του αίματος
· Βελτίωση της αρτηριακής πίεσης και της κυκλοφορίας
· Ένταση των μυών και ανακούφιση από πονοκεφάλους
· Προστασία από ηλεκτρομαγνητικά πεδία
· Ταχύτερη ανάρρωση και ανάκαμψη μετά από τραυματισμούς και έντονη αθλητική δραστηριότητα

Το Παλίμψηστο του Γαληνού: Πώς οι αρχαίοι Έλληνες θεράπευαν τις ασθένειες

Μια μετάφραση του 6ου αιώνα από το έργο ενός από τους σημαντικότερους αρχαίους Έλληνες γιατρούς ανακαλύφθηκε σε ένα δερματόδετο χειρόγραφο.

Το έργο του Γαληνού ήταν κρυμμένο κάτω από το κείμενο χριστιανικών ύμνων 1000 ετών. Ένας ερευνητής δήλωσε στους New York Times ότι οι ιδέες του Γαληνού για τα φάρμακα ήταν «εντελώς τρελές», αλλά το παλίμψηστο κείμενο περιέχει σημαντικές ενδείξεις για το πώς οι αρχαίοι Έλληνες θεράπευαν τις ασθένειες.

Ο Γαληνός, γεννήθηκε το 131 μ.Χ., θεωρήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους επιστήμονες της ιατρικής στον αρχαίο κόσμο, τόσο στην Ανατολή όσο και τη Δύση, μέχρι τον 16ο αιώνα.
Ο θρύλος λέει ότι ο Γαληνός έβγαλε τα σπλάχνα από ένα πίθηκο μπροστά στον αρχιερέα της Ασίας στην Πέργαμο και προκάλεσε άλλους γιατρούς που ήταν παρόντες για να τον θεραπεύσουν.
Δεν μπόρεσαν, αλλά το έκανε ο Γαληνός, κερδίζοντας έτσι τη θέση του ως ιατρός για τους μονομάχους του αρχιερέα. Το 170 μ.Χ. έγινε γιατρό του Κόμμοδου, ο οποίος έγινε αυτοκράτορας το 180 μ.Χ..

«Το σύστημα του Γαληνού είναι εντελώς τρελό«, λέει στους New York Times ο Δρ Siam Bhayro, ένας λόγιος Εβραϊκών σπουδών στην Αγγλία.

«Ο Άνθρωπος Πληγή», ένα μεσαιωνικό έργο που αποδίδεται στον Γαληνό

Λέγοντας αυτά, η ιστοσελίδα Medscape αναφέρει ότι ο Γαληνός κατανοούσε περισσότερα για τη φυσιολογία από τον Αριστοτέλη. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι η καρδιά ήταν πιο σημαντική από τον εγκέφαλο, ενώ ο Γαληνός είπε ο εγκέφαλος ήταν το κύριο όργανο, ελέγχοντας όλα τα άλλα όργανα του σώματος.
Και οι δύο άνδρες ήταν σωστοί κατά κάποιο τρόπο, διότι ο εγκέφαλος δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς το αίμα και το οξυγόνο που τον τροφοδοτεί η καρδιά. Αλλά η ιδέα του Αριστοτέλη ήταν ότι ο κύριος στόχος του εγκεφάλου ήταν η παραγωγή φλέγματος για την ψύξη της καρδιάς.
Ο Γαληνός έδειξε περισσότερη κατανόηση όταν είπε ο εγκέφαλος συνδέεται και ελέγχει ολόκληρο το σώμα. Έγραψε, «Εάν πιέσετε πολύ μια εγκεφαλική κοιλότητα τόσο που να τραυματιστεί, αμέσως το έμβιο ον θα είναι χωρίς κίνηση και αίσθηση, χωρίς πνεύμα και φωνή».
Ο Peter Pormann, ένα λόγιος των ελληνο-αραβικών στο Μάντσεστερ, της Αγγλίας, ονομάζει το εύρημα πολυεπίπεδα σημαντικό. «Είναι πιθανόν να ήταν ένα κεντρικό κείμενο όταν αποκρυπτογραφηθεί πλήρως. Μπορούμε μάλιστα να ανακαλύψουμε πράγματα που πραγματικά δεν έχουμε ονειρευτεί ακόμα», είπε στους New York Times.

Μια σάρωση ενός μέρους από το κείμενο

Το παλίμψηστο περγαμηνής 230-folio περιλαμβάνει ένα από ιατρικά κείμενα του Γαληνού, που δεν είχε χαθεί εντελώς κατά την αρχαιότητα, αν και τα 125 βιβλία του χάθηκαν στη φωτιά.
Τα Βιβλία 6-8 του κειμένου, στα Μείγματα και Δυνάμεις Απλών Φαρμάκων, βρίσκονται στην Βρετανική Βιβλιοθήκη. Αλλά η νέα ανακάλυψη, η οποία θα προσθέσει πολύ περισσότερο υλικό, είναι μια προηγούμενη μετάφραση, από τα αρχαία Ελληνικά στα Συριακά.
Αυτή η μετάφραση μπορεί να διαφέρει από αυτά που γράφτηκαν αργότερα και να είναι πιο αληθινή σε ότι πραγματικά έγραψε ο Γαληνός. Οι διαφορές μεταξύ γνωστών μεταφράσεων και σε αυτό το τελευταίο εύρημα, ένα αντίγραφο του 9ου αιώνα μιας μετάφρασης του 6ου αιώνα, μπορεί να βοηθήσει δείχνοντας μας πώς οι γιατροί αντιμετώπιζαν τους ασθενείς κατά την αρχαιότητα.
Αν και το κείμενο είναι γνωστό από τη δεκαετία του 2000, οι επιστήμονες μόλις άρχισαν να το μελετούν. Η New York Times αναφέρει ότι το κείμενο μπορεί να παρέχει προηγουμένως άγνωστες πληροφορίες για το πώς η άσκηση της ιατρικής αναπτύχθηκε και διαδόθηκε.
Το βιβλίο ανήκει σε έναν άνδρα στη Βαλτιμόρη, έναν συλλέκτη σπάνιου επιστημονικού υλικού. Ο Grigory Kissel, λόγιος της γερμανικής γλώσσας, εξέταζε το χειρόγραφο στο σπίτι του συλλέκτη όταν είδε πόσο παρόμοιο ήταν με μια σελίδα που είχε μελετήσει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ λίγο πριν. Ο Kissel συνειδητοποίησε πόσο σημαντικό το εύρημα ήταν.
Αυτό συνέβη τον Φεβρουάριο του 2013. Από τότε έως και τον Μάιο του 2015, η αναζήτηση σε όλο τον κόσμο αναζήτηση για τις επτά σελίδες που έλειπαν τελείωσε όταν η τελευταία σελίδα ψηφιοποιήθηκε στο Παρίσι, Οι New York Times ανέφεραν ότι μια σελίδα του χειρογράφου παραμένει στην Ιερά Μονή της "Αγίας Αικατερίνης στο Σινά". Τρεις άλλες ήταν σε μια βιβλιοθήκη του Βατικανού.

Το ψηφιακό συριακό Παλίμψηστο του Γαληνού έχει όλες τις σελίδες του πλέον on Line. Σαρώθηκαν με τη χρήση ειδικών τεχνικών στο Μουσείο Τέχνης Walters της Βαλτιμόρης.
Μια εισαγωγή στην ιστοσελίδα του λέει:
«Αυτό το χειρόγραφο περιέχει ένα κείμενο χριστιανικής λειτουργίας από τον ενδέκατο αιώνα, που είναι πολύ σημαντικό για τη μελέτη των ύμνων του βυζαντινού και Μελχιτικού χριστιανισμού. Η αξία του χειρογράφου αυξάνεται περαιτέρω από το γεγονός ότι είναι ένα παλίμψηστο, με μεγάλο και πολύ σημαντικό κείμενο από κάτω. Η κρυμμένο κείμενο χρονολογείται περίπου τον ένατο αιώνα, και περιέχει την συριακή μετάφραση ελληνικών ιατρικών κειμένων. Προκαταρκτικές έρευνες έχουν εντοπίσει διάφορα φύλλα από μεγάλες φαρμακολογικές πραγματείες του Γαληνού».

Γαληνός και Ιπποκράτης, ιταλική τοιχογραφία

Ο Κλαύδιος Γαληνός (Πέργαμος 129 μ.Χ. – Ρώμη 199 μ.Χ) ήταν ο δεύτερος σπουδαιότερος Έλληνας ιατρός της Αρχαιότητας μετά τον Ιπποκράτη και ο τελευταίος χρονικά από όλους τους σημαντικούς ιατρούς του ελληνορωμαϊκού κόσμου

Nasa: Για την καταστροφή πλανήτη Άρη ευθύνεται μια Ηλιακή καταιγίδα

Σαράντα μέρες μετά την αποκάλυψη ότι στον πλανήτη Άρη υπάρχουν ίχνη που υποδηλώνουν την ύπαρξη νερού στο υπέδαφος, οι επιστήμονες της Nasa κατάφεραν να λύσουν το μυστήριο για το πως ο πλανήτης, που όπως πιστεύεται κάποτε έμοιαζε με την Γη, έχασε την ατμόσφαιρά του και μεταβλήθηκε σε μια ψυχρή και ξηρή έρημο.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις που έγιναν την Πέμπτη το βράδυ, για την καταστροφή αυτή ευθύνεται μια ηλιακή καταιγίδα, οι διάπυροι πίδακες της οποίας έφτασαν έως τον πλανήτη Άρη και έκαψαν το οξυγόνο της ατμόσφαιράς του.
Όπως τονίζουν οι επιστήμονες, σε αντίθεση με τη Γη ο πλανήτης Άρης δεν διαθέτει μαγνητικό πεδίο που θα τον προστάτευε από τις ηλιακές καταιγίδες, αφήνοντας τον εκτεθειμένο σε υπεριώδη ακτινοβολία και σε βροχή μαγνητικών σωματιδίων που εκτοξεύονται από τον Ήλιο.
Τον περασμένο Μάρτιο το διαστημικό σκάφος MAVEN που περιστρέφεται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη Άρη κατέγραψε μια ανάλογη ηλιακή καταιγίδα που έπληξε εκ νέου τον κόκκινο πλανήτη.
Ο συγκεκριμένος δορυφόρος ερευνά και αναλύει τα είδη των ηλιακών και κοσμικών ακτινοβολιών και τις συνέπειές τους στα αέρια που βρίσκονται στην ανώτερη ατμόσφαιρα του πλανήτη.
Έρευνα θα βοηθήσει τους επιστήμονες της ΝΑΣΑ να κατανοήσουν πως ο πλανήτης Άρης, υπέστη αυτή τη δραματική κλιματική αλλαγή.

Το Τείχος του Αδριανού

Το 117μ.Χ ανεβαίνει στο θρόνο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο αυτοκράτορας Αδριανός, ο οποίος θα μείνει στην ιστορία για την αγάπη του στις τέχνες και τα γράμματα καθώς και για τα δημόσια έργα που εκπόνησε, όπως την ύδρευση μεγάλων πόλεων, την ανέγερση δημόσιων οικοδομημάτων και την κατασκευή οχυρωματικών έργων για την προστασία των συνόρων της αυτοκρατορίας.
 

Κατά την επίσκεψη του στην Βρετανία το 122μ.Χ , ο Αδριανός θα αποφασίσει την κατασκευή ενός αμυντικού τείχους, γνωστό σήμερα ως «τείχος του Αδριανού».

Το τείχος εκτεινόταν από τα ανατολικά και το ρωμαϊκό οχυρό Segedunum, κοντά στη σημερινή πόλη του Wallsend και μέσω της πόλης Carlisle κατέληγε δυτικά στην ακτή Solway και το σημερινό χωριό Bowness-on –Solway.

Είχε μήκος 117.5χλμ, πλάτος μεταξύ 3-6 μέτρων, ύψος μεταξύ 3.5- 6 μέτρων ενώ κατά μήκος του τείχους υπήρχαν παρατηρητήρια , τα οποία επάνδρωναν Ρωμαίοι λεγεωνάριοι.
Πριν την άφιξη του Αδριανού στη Μεγάλη Βρετανία είχε λάβει χώρα μια μεγάλη επανάσταση που κράτησε περίπου δύο χρόνια ( 119 – 121 ).


Η ανέγερση του περίφημου Τείχους του Αδριανού ξεκίνησε το 122
Κατασκευάστηκε πρωτίστως για να προστατέψει την επαρχία της Βρετανίας, εμποδίζοντας μελλοντικές επιδρομές μικρής κλίμακας και ανεπιθύμητη μετανάστευση από τη βόρεια χώρα της Καληδονίας (η σημερινή Σκωτία).
Την Καληδονία κατοικούσαν φυλές γνωστές στους Ρωμαίους ως Καληδόνιοι. Ο Αδριανός συνειδητοποίησε πως οι τελευταίοι θα αρνούνταν να συνυπάρξουν με τους Ρωμαίους.
Επίσης γνώριζε ότι παρόλο που η Καληδονία ήταν πολύτιμη, το δύσκολο έδαφος και τα υψίπεδα θα έκαναν πολυδάπανη την κατάκτησή της. Έτσι αποφάσισε να χτίσει ένα τείχος.

Αντίθετα με τις οχυρώσεις στη Γερμανία, που χτίστηκαν από ξύλινους πασσάλους, η έλλειψη ξύλου στην περιοχή είχε ως αποτέλεσμα μια πέτρινη κατασκευή.
Τα ερείπια αυτού του τείχους μέχρι σήμερα εκτείνονται σε πολλά χιλιόμετρα και φέρουν ακόμη το όνομά του. Από πολλές απόψεις αντανακλούν την αποφασιστικότητα του Αδριανού να βελτιώσει και να αναδομήσει την Αυτοκρατορία στο εσωτερικό της και να μην προχωρήσει σε νέους πολέμους και κατακτήσεις.
Σήμερα γίνεται προσπάθεια αναστήλωσης και συντήρησης των εναπομεινάντων κομματιών του τείχους ενώ από το 2003 λειτουργεί και ένα σηματοδοτούμενο περιπατητικό μονοπάτι για όσους επιθυμούν να επισκεφτούν το τείχος.
Είναι το μεγαλύτερο μνημείο από την αρχαία εποχή στη βόρεια Ευρώπη και είναι μια παγκόσμια κληρονομιά της UNESCO.

O «Μεγάλος Αδελφός» των κινητών: Εφαρμογές που δίνουν πληροφορίες για εσάς

Το ότι τα διάφορα apps που έχουμε εγκαταστήσει στα τηλέφωνά μας δίνουν άλλο λίγο και άλλο πολύ πληροφορίες για τον ιδιοκτήτη τους είναι γνωστό.

Άλλωστε όταν τα βάζετε στο τηλέφωνό σας τα περισσότερα από αυτά ζητούν να μάθουν πράγματα για εσάς, όπως το email σας, ή να έχουν την δυνατότητα να παρακολουθούν το που βρίσκεστε (μέσω των φωτογραφιών και όχι μόνο).

Η πρακτική όμως αυτή κάθε άλλο παρά «αθώα» είναι καθώς όπως απέδειξε πρόσφατη έρευνα, τα στοιχεία αυτά μπορούν να βρεθούν σε χέρια και βάσεις δεδομένων που δεν εγκρίνετε από πριν. Το πρόβλημα εστιάζεται κυρίως στο γεγονός ότι οι πληροφορίες αυτές, μπορούν να δημιουργήσουν ένα συγκεκριμένο προφίλ για τον ιδιοκτήτη του τηλεφώνου, ιδίως αν γίνει συνδυασμός τους.
Όπως έδειξε η έρευνα σε συσκευές με λειτουργικό iOS η πιο κοινή πληροφορία είναι η τοποθεσία στην οποία βρίσκεστε (47% των εφαρμογών που ελέγχθηκαν), ακολουθούμενη από το όνομά σας (18%) και την διεύθυνση του ηλεκτρονικού σας ταχυδρομείο (16%).
Στις συσκευές με Android υπάρχει μια σημαντική διαφοροποίηση, καθώς το 73% των εφαρμογών που ελέγχθηκαν «δίνουν» το email σας, ενώ το 49% παρέχει και το όνομά σας. Ένα 24% επίσης δίνει πληροφορίες για τον τύπο και το software της συσκευής σας.
Οι προγραμματιστές αυτών των εφαρμογών υποστηρίζουν ότι η έρευνα δεν λέει όλη την αλήθεια, καθώς κατά την φάση της εγκατάστασης οι χρήστες ερωτώνται για το αν θέλουν να δώσουν αυτές τις πληροφορίες. Αυτό όμως είναι η μισή αλήθεια, καθώς από τη μια οι ερωτήσεις δεν είναι εντελώς ξεκάθαρες σε όλες τις περιπτώσεις.
Ενώ από την άλλη, και αυτό είναι το πιο σημαντικό, κανείς δεν λέει σε ποιούς θα φθάσουν οι πληροφορίες που παίρνουν από το τηλέφωνό σας και για ποιά χρήση. Μια χρήση η οποία μπορεί να είναι από απλή πληροφόρηση μιας εταιρίας μάρκετινγκ (έτσι ώστε να σας στέλνουν τις διαφημίσεις) έως την δημιουργία ολόκληρου του προφίλ της προσωπικότητάς σας, με σκοπούς που δεν είναι και τόσο καθαροί.

Μαχητικό αεροσκάφος με το δικό του «προσωπικό σύννεφο»

Αυτή είναι η απίστευτη στιγμή που ένα τζετ περνά μέσα από τις γραφικές κοιλάδες της Ουαλίας αφήνοντας ένα «σύννεφο» στο πέρασμά του.

Τα F-15E Strike Eagles φωτογραφήθηκε στο Snowdonia της Ουαλίας, από έναν συνταξιούχο του Βασιλικού Ναυτικού.

Οι εικόνες δείχνουν το δικινητήριο αεροσκάφος, το οποίο μπορεί να φτάσει τα 1875 μίλια/ώρα.
Πίσω του φέρει ένα σύννεφο που οφείλονται σε ατμό που παράγεται από υψηλής ταχύτητας στροφές.
Τα στιγμιαία σύννεφα τα οποία διαρκούν από τρία έως πέντε δευτερόλεπτα προκαλούνται από την ταχεία μεταβολή της πίεσης που οδηγεί σε συμπύκνωση.

Επιστήμονες κατάφεραν για πρώτη φορά να μελετήσουν την αντιύλη

Επιστήμονες στις ΗΠΑ έκαναν την πρώτη μέτρηση στην ελκτική δύναμη μεταξύ των αντιπρωτονίων, δηλαδή των σωματιδίων της αντιύλης, φωτίζοντας έτσι ένα από τα μυστήρια της Φυσικής: γιατί μπορούν να συγκροτούνται πυρήνες αντιύλης και να μην υπάρχει μόνο ύλη στο σύμπαν. Δεν μπόρεσαν όμως να εξηγήσουν γιατί η ύλη είναι τόσο περισσότερη από την αντιύλη.

Όπως η ισχυρή πυρηνική δύναμη που συγκρατεί τους πυρήνες των κανονικών πρωτονίων στα άτομα της ύλης, έτσι και στην περίπτωση της αντιύλης, όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες, υπάρχει μια αντίστοιχη ισχυρή ελκτική δύναμη. Τα σωματίδια της αντιύλης (αντιπρωτόνια) έχουν ίδιες μάζες με εκείνα της κανονικής ύλης (πρωτόνια), αλλά αντίθετα ηλεκτρικά φορτία.

Στην αρχή του σύμπαντος, η Μεγάλη Έκρηξη εκτιμάται ότι δημιούργησε ίσες ποσότητες ύλης και αντιύλης, όμως σήμερα η αντιύλη είναι πολύ σπάνια. Αν και υπάρχουν πολλές θεωρίες για την αιτία, η οριστική εξήγηση διαφεύγει ακόμη από τους επιστήμονες.
Η μέτρηση που έγινε στα αντιπρωτόνια, θα βοηθήσει να μελετηθεί καλύτερα η φύση της αντιύλης, η οποία είναι δυνατό να παραχθεί σε επιταχυντές σωματιδίων όπως του CERN, αν και σε μικρές ποσότητες.
Τα νέα πειράματα έγιναν στον Σχετικιστικό Επιταχυντή Βαρέων Ιόντων (RHIC) του Εθνικού Εργαστηρίου Μπρουκχέιβεν του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ και παρουσιάζονται στην επιθεώρηση «Nature». Η δημιουργία αντιύλης έγινε με τη σύγκρουση πυρήνων βαρέων ατόμων χρυσού μεταξύ τους, σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός.
Η ελκτική δύναμη μεταξύ των αντιπρωτονίων επιτρέπει στα σωματίδια αυτά, όταν πλησιάζουν μεταξύ τους, να συγκρατούνται μαζί, υπερνικώντας έτσι την απωθητική δύναμη που ασκούν τα αρνητικά ηλεκτρικά φορτία τους.
Οι μετρήσεις επιβεβαιώνουν ότι δεν υπάρχει διαφορά στον τρόπο που η ισχυρή πυρηνική δύναμη συμπεριφέρεται στην ύλη και στην αντιύλη. Έτσι, η ύλη και η αντιύλη φαίνονται να είναι τελείως συμμετρικές, οπότε η σημερινή παρατηρούμενη ασυμμετρία στις ποσότητές τους στο σύμπαν παραμένει μέγα μυστήριο, όπως τόνισαν οι επιστήμονες.
Αν οι φυσικοί είχαν βρει κάποια διαφορά στη δύναμη που «συγκολλά» την αντιύλη, τότε αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει την σημερινή σχεδόν ανυπαρξία της αντιύλης σε σχέση με την ύλη – μόνο που τέτοια διαφορά δεν διαπιστώθηκε.