Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2022

Ανθολόγιο Αττικής Πεζογραφίας

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ, ΙΣΤΟΡΙΑΙ

ΘΟΥΚ 6.8.1–6.8.4

Οι Αθηναίοι αποφασίζουν να εκστρατεύσουν στη Σικελία

Οι Εγεσταίοι ζήτησαν τη συνδρομή της Αθήνας στη διαμάχη τους με τους Σελινουντίους, υποσχόμενοι να καλύψουν μέρος των εξόδων του εκστρατευτικού σώματος των Αθηναίων. Οι τελευταίοι, που από παλιά είχαν επεκτατικές βλέψεις στη Σικελία, έστειλαν πρέσβεις, για να εξετάσουν τα οικονομικά της Έγεστας και τη γενικότερη κατάσταση στο νησί.

[6.8.1] Τοῦ δ’ ἐπιγιγνομένου θέρους ἅμα ἦρι οἱ τῶν Ἀθηναίων
πρέσβεις ἧκον ἐκ τῆς Σικελίας καὶ οἱ Ἐγεσταῖοι μετ’ αὐτῶν
ἄγοντες ἑξήκοντα τάλαντα ἀσήμου ἀργυρίου ὡς ἐς ἑξήκοντα
ναῦς μηνὸς μισθόν, ἃς ἔμελλον δεήσεσθαι πέμπειν. [6.8.2] καὶ οἱ
Ἀθηναῖοι ἐκκλησίαν ποιήσαντες καὶ ἀκούσαντες τῶν τε
Ἐγεσταίων καὶ τῶν σφετέρων πρέσβεων τά τε ἄλλα ἐπ-
αγωγὰ καὶ οὐκ ἀληθῆ καὶ περὶ τῶν χρημάτων ὡς εἴη ἑτοῖμα
ἔν τε τοῖς ἱεροῖς πολλὰ καὶ ἐν τῷ κοινῷ, ἐψηφίσαντο ναῦς
ἑξήκοντα πέμπειν ἐς Σικελίαν καὶ στρατηγοὺς αὐτοκράτορας
Ἀλκιβιάδην τε τὸν Κλεινίου καὶ Νικίαν τὸν Νικηράτου καὶ
Λάμαχον τὸν Ξενοφάνους, βοηθοὺς μὲν Ἐγεσταίοις πρὸς
Σελινουντίους, ξυγκατοικίσαι δὲ καὶ Λεοντίνους, ἤν τι περι-
γίγνηται αὐτοῖς τοῦ πολέμου, καὶ τἆλλα τὰ ἐν τῇ Σικελίᾳ
πρᾶξαι ὅπῃ ἂν γιγνώσκωσιν ἄριστα Ἀθηναίοις. [6.8.3] μετὰ δὲ
τοῦτο ἡμέρᾳ πέμπτῃ ἐκκλησία αὖθις ἐγίγνετο, καθ’ ὅτι χρὴ
τὴν παρασκευὴν ταῖς ναυσὶ τάχιστα γίγνεσθαι, καὶ τοῖς
στρατηγοῖς, εἴ του προσδέοιντο, ψηφισθῆναι ἐς τὸν ἔκπλουν.
[6.8.4] καὶ ὁ Νικίας ἀκούσιος μὲν ᾑρημένος ἄρχειν, νομίζων δὲ τὴν
πόλιν οὐκ ὀρθῶς βεβουλεῦσθαι, ἀλλὰ προφάσει βραχείᾳ καὶ
εὐπρεπεῖ τῆς Σικελίας ἁπάσης, μεγάλου ἔργου, ἐφίεσθαι,
παρελθὼν ἀποτρέψαι ἐβούλετο, καὶ παρῄνει τοῖς Ἀθηναίοις
τοιάδε.

***
[6.8.1] To ακόλουθο καλοκαίρι, μόλις μπήκε η άνοιξη, γύρισαν οι πρέσβεις που είχανε στείλει οι Αθηναίοι στη Σικελία και μαζί τους οι Εγεσταίοι φέρνοντας εξήντα τάλαντα άκοπο ασήμι, που ισοδυναμούσε περίπου μ' ένα μηνιάτικο των πληρωμάτων σ' εξήντα καράβια, που σκόπευαν να τους ζητήσουν να τους στείλουν. [6.8.2] Οι Αθηναίοι έκαναν σύναξη κι αφού άκουσαν τόσο τους Εγεσταίους όσο και τους δικούς τους πρέσβεις, και τόσο τ' άλλα ενθαρρυντικά και ψεύτικα νέα και για τα χρήματα πως είναι διαθέσιμα μέσα στους ναούς και στο δημόσιο ταμείο, αποφάσισαν με την ψήφο τους να στείλουν εξήντα καράβια και στρατηγούς με απόλυτην εξουσία, τον Αλκιβιάδη το γιο του Κλεινία, το Νικία το γιο του Νικήρατου και το Λάμαχο το γιο του Ξενοφάνη, για να βοηθήσουν πρωτ' απ' όλα τους Εγεσταίους στον πόλεμό τους με τους Σελινουντίους, κι αν υπερισχύσουν ως ωρισμένο σημείο στον πόλεμο να εγκαταστήσουν πάλι όλους μαζί τους Λεοντίνους στην πολιτεία τους και να κάνουν ό,τι άλλη ενέργεια στη Σικελία που έκριναν πως ήταν το καλύτερο για τους Αθηναίους. [6.8.3] Πέντε μέρες μετά την απόφαση αυτή, ξανάγινε σύναξη του λάου για ν' αποφασιστεί με ποιον τρόπο μπορούν να εξοπλιστούν τα καράβια όσο το δυνατό πιο γρήγορα, κι αν τυχόν χρειάζονταν οι στρατηγοί και τίποτ' άλλο για να ξεκινήσουν, να το εγκρίνουν κι αυτό. [6.8.4] Και ο Νικίας, που είχε εκλεγεί ένας από τους αρχηγούς της εκστρατείας μ' όλο που δεν το ήθελε, και νομίζοντας πως η πολιτεία δεν είχε κρίνει κι αποφασίσει σωστά, αλλά με ασήμαντη και εύσχημη δικαιολογία ποθούσε ολόκληρη τη Σικελία, πολύ μεγάλη δουλειά, βγήκε μπροστά θέλοντας να τους αποτρέψει και ορμήνεψε τους Αθηναίους κάπως έτσι.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου