Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2020

Τι σημαίνει έρωτας;

Σίγουρα δεν είναι έρωτας αυτό που υπάρχει μεταξύ, αν όχι όλων, της πλειοψηφίας, αν όχι της πλειοψηφίας μιας μεγάλης μερίδας ζευγαριών. Η πλειοψηφία είναι κατ’ εμέ, αλλά λέω για μια μεγάλη μερίδα για να μη φανώ απόλυτη, αφοριστική και ξινή, ως συνήθως. Ας το εξετάσουμε από την αρχή πολύ λογικά και απλά.
 
Για ποιόν λόγο κάνουν σχέσεις οι έφηβοι και οι νεότεροι;
 
Από εγωισμό, ωραιοπάθεια και ανάγκη για επιβεβαίωση και όσα αυτά συνεπάγονται, δηλαδή αδυναμία προσωπική, δηλαδή έλλειψη προσωπικής δύναμης, άρα έλλειψη προσωπικής αυτοεκτίμησης, έλλειψη προσωπικής καθημερινότητας που αρκεί για να καταστήσει τον άνθρωπο ευτυχισμένο. Γιατί το θεωρούν ίσως σαν καταξίωση στα μάτια των τρίτων ή επιτυχία. Υπάρχουν και εκείνοι που είναι ερωτευμένοι με την ιδέα του έρωτα και θέλουν να πιστέψουν στην ψευδαίσθηση ότι αυτός που τους κοίταξε είναι ο μεγάλος τους έρωτας, αλλά και αυτό εμπίπτει στην ίδια περίπτωση, που νοιώθεις ελλιπής με την ίδια σου τη ζωή.
 
Για ποιόν λόγο κάνουν σχέσεις οι λίγο μεγαλύτεροι;
 
Για τους ίδιους λόγους με τους παραπάνω συν έναν, για την απόκτηση παιδιών. Αυτός είναι και ο λόγος που οι γυναίκες τρελαίνονται με το να βρουν άντρα κατά την περίοδο 28-40 είναι γιατί θέλουν να κάνουν παιδί (που εντάξει, καθόλου κακό δεν είναι, δεν κρίνω την επιθυμία να θέλεις να κάνεις ένα παιδί, αλλά εξετάζουμε τώρα τα κίνητρα σύναψης μιας σχέσης).
 
Για ποιούς λόγους συχνά μένουν μαζί οι άνθρωποι; Στην εποχή μας περισσότερο από ποτέ για λόγους βολικότητας, δηλαδή για λόγους οικονομικούς. Ουσιαστικά ποιο είναι το κοινό όλων αυτών των περιπτώσεων; Ότι οι ΑΝΘΡΩΠΟΙ χρησιμοποιούνται ως ΜΕΣΑ. Χρησιμοποιείς ως μέσο και τον ίδιο σου τον εαυτό και το σώμα σου και τον άλλον όταν κάνεις μια σχέση μόνο για την σωματική ικανοποίησή σου. Όταν κάνεις σχέση με σκοπό να αποκτήσεις παιδί χρησιμοποιείς τον άλλον ως μέσο για να κάνεις παιδί. Όταν έχεις οικονομικές δυσκολίες χρησιμοποιείς το άλλο άτομο ως μέσο για την συντήρησή σου, την επιβίωσή σου, τη διαβίωσή σου.
 
Το ΜΕΣΟ είναι ΠΡΑΓΜΑ.
 
Για αυτό χρησιμοποιούμε και το ρήμα κατακτώ, την λέξη κατάκτηση. Τι σημαίνει κατάκτηση; Κατά+κτήση, το να είσαι κτήμα κάποιου, δηλαδή πράγμα, το οποίο θα το χρησιμοποιήσει ανάλογα με τις ορέξεις του και εσύ αντίστοιχα θα τον χρησιμοποιήσεις για τις δικές σου.
 
Ο Καντ θεωρούσε ότι ο ελεύθερος «έρωτας» εκτός γάμου είναι πράξη μη αποδεκτή ηθικά επειδή επιδιώκει μόνο την ικανοποίηση της σεξουαλικής επιθυμίας και ακόμα και όταν είναι αυτή αμοιβαία χρησιμοποιούνται οι άνθρωποι ως όργανα και αντικείμενα των ορέξεών τους. Πιστεύει ότι μόνο ο γάμος εξυψώνει τον έρωτα αίροντάς τον υπεράνω της φυσικής ικανοποίησης και συνδέοντάς τον με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, επειδή μόνο όταν δύο πρόσωπα δίνουν το ένα στο άλλο το σύνολο του εαυτού τους μπορεί το σεξ να μην αντικειμενικοποιεί τους ανθρώπους και να οδηγήσει σε μια ένωση ανθρωπίνων όντων.
 
Αυτή του η αυστηρή και συντηρητική, θα έλεγε κανείς, άποψη πηγάζει από την εξής άποψή του: Η ηθική απαίτηση να μεταχειριζόμαστε τα πρόσωπα ως σκοπούς παρά ως απλά μέσα περιορίζει τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να μεταχειριζόμαστε τα σώματά μας και τον εαυτό μας. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να διαθέτει ελεύθερα τον εαυτό του γιατί δεν είναι ένα πράγμα, δεν είναι ιδιοκτησία του εαυτού του, ούτε άλογο ζώο, αλλά έλλογο ον, αυθύπαρκτο, που ενώ υπάρχει στην αισθητή σφαίρα, στο πλαίσιο της οποίας υπόκειται στους φυσικούς νόμους, υπάρχει και στην νοητή σφαίρα, στο πλαίσιο της οποίας μπορεί να είναι αυτόνομο χρησιμοποιώντας τον καθαρό ορθό λόγο.
 
Η αναφορά του Καντ στην έννοια του γάμου δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίσει και να ασχοληθούμε με το αν είμαστε υπέρ ή κατά του γάμου ιδεολογικά, γιατί είναι σεβαστό το να μη θέλουν κάποιοι άνθρωποι να παντρευτούν στην συγκεκριμένη εποχή και στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Αυτό που εννοεί ουσιαστικά είναι η μονογαμικότητα, η απόλυτη συντροφικότητα με ένα πρόσωπο, με το οποίο μοιραζόμαστε το σύνολο του εαυτού μας, που δεν το χρησιμοποιούμε ανάλογα με την όρεξή μας και μετά το πετάμε, αλλά που έχουμε μια κοινή πορεία και ζωή. Που είναι σύντροφος και όχι σεξουαλικό αντικείμενο.
 
Αναφέρεται, μάλλον, στην περίπτωση που κάποιος θέλει να είναι κοντά σου επειδή σε θαυμάζει και σε εκτιμά σαν άνθρωπο και ότι του αρκεί να σε αγκαλιάζει χωρίς να περιμένει από εσένα να γίνεις μέσο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα έρχεστε σε επαφή. Απλά η διαφορά είναι ότι αν με αυτόν τον άνθρωπο ποτέ ενωθείς δεν θα είναι ο ένας μέσο του άλλου αλλά ολοκληρωμένη ιερή ένωση που ξεπερνάει την γήινη φτήνια, τον ξεπεσμό, τον σωματικό και ψυχικό βιασμό, τον εξαναγκασμό, την πανούκλα, την αηδία, την εμετίλα, την ωμότητα και τις πληγές που όοολα αυτά δημιουργούν, ειδικά, στον ψυχισμό της γυναίκας όταν και αν τα βιώσει.
 
Η πλάκα είναι πως όταν θαυμάζεις κάποιον δεν σε ενδιαφέρει να είσαι μαζί του γιατί τον έχεις ψηλά και δεν έχεις απαιτήσεις, επειδή απλά τον έχεις τοποθετήσει σε θέση θεϊκή. Και αν αυτό είναι αμοιβαίο θα ισχύει και τούμπαλιν, δεν θα έχει ο άλλος απαιτήσεις από εσένα, ούτε θα έχει την ανάγκη σου. Οπότε αν τύχει και υπάρξει ποτέ κάτι τέτοιο στη ζωή σου θα είναι ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗ μόνο λόγω της ύπαρξης του άλλου. Και για να μπορεί κανείς να είναι άνθρωπος σε τέτοια κατάσταση πρέπει να είναι κοινωνός του καθαρού ορθού λόγου κατά Καντ, όχι ξόμπλι, ούτε εγωπαθές ζώον, που θεωρεί ότι το σεξ είναι σαν το φαγητό,το νερό και τον ύπνο και ότι πρέπει να γίνεται δέκα φορές την βδομάδα.
 
Έννοιες τεράστιες πως να χωρέσουν διανοητικά ή διαισθητικά στα μυαλά των τόσο μικρών ανθρώπων που είναι η πλειοψηφία.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου