Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

Οι διαδρομές της αγάπης

Σχετική εικόναΈχω υπάρξει στη ζωή μου ο πιο πιστός πολέμιος της "αγάπης" που συνήθως εκδηλώνεται, με ξύλινη, κενή, επαναλαμβανόμενη γλώσσα και τυπικές, επιφανειακές, εγωιστικές πρακτικές. Όμως, δεν έπαψα να πιστεύω ότι υπάρχει κι ας μην την εντόπιζα γύρω μου και μέσα μου, και αυτό έδωσε νόημα στο εσωτερικό μα και στο εξωτερικό ταξίδι της ζωής μου.

Αναζητώντας με πάθος την αλήθεια, τα βήματά μου αναπόφευκτα με οδηγούσαν στην αγάπη. Το εύρος, το νόημα, η αλήθεια μα και το περιεχόμενό της, δεν χωράνε σε λέξεις, σε κανένα κείμενο, σε κανένα βιβλίο.

Υπάρχει ασφάλεια στο να αναζητάς την αγάπη, να φλερτάρεις με την ιδέα της, να προσπαθείς να καταλάβεις το νόημά της. Δεν υπάρχει όμως καμία ασφάλεια να ζεις το μεγαλείο της, να περπατάς τους άγνωστους δρόμους της, να γνωρίζεις τα πιο κρυμμένα μυστικά της.

Σε αναγκάζει να στέκεσαι απέναντί της γυμνός, μετανοιωμένος, ταπεινός υπηρέτης της μεγαλόπρεπης, γαλήνιας δύναμης της αλήθειας της. Και τότε οι λέξεις παραμένουν ίδιες μα το νόημά τους αλλάζει, οι δονήσεις τους ηχούν στα πιο βαθιά μέρη της ύπαρξής σου, αγγίζοντας τον πυρήνα της ψυχής σου, ανασταίνοντας την καρδιά σου, δίνοντας φτερά στο πνεύμα σου.

Όμως οι διαδρομές της αγάπης είναι στρωμένες με αγκάθια και σκοτεινά μονοπάτια, που ο ίδιος ο νους έχει δημιουργήσει, με σκοπό να εξερευνήσει και να βιώσει τις άπειρες εκφράσεις της αφθονίας της. Μάθαμε να διστάζουμε, να αναζητάμε τα γνώριμα, ορατά μονοπάτια των οικείων, παρελθοντικών διαδρομών μας, για να μην τολμήσουμε το βασανιστικό πέρασμα στην αθανασία. Μα η αγάπη δεν έχει λογική, δεν ακολουθεί κανόνες ούτε συμβαδίζει με τις προσταγές του εγωικού νου.

Έρχεται πάντα απρόσκλητη, εκεί που νομίζεις ότι είχες κατακτήσει την "τάξη" και έναν ασφαλές δρόμο για να πορεύεσαι. Έρχεται για να σε σηκώσει στο μοναδικό πέταγμά της, για να πετάξεις ψηλά, εκεί όπου δεν έχεις πετάξει ποτέ ξανά, ενώ φοβάσαι κάθε στιγμή πως θα πέσεις και θα συντριβείς. Και έτσι θα σε τσακίσει, στις πιο βαθιές αβύσσους της πολυταξιδεμένης ψυχής σου. Σε προκαλεί και σε ανυψώνει, σε ταπεινώνει και σε πληγώνει, σε ανασταίνει και σε μεταμορφώνει.

Τα πάντα ζωντανεύουν στην αρένα του Θείου παιχνιδιού της. Όταν δειλιάζεις θα σου δίνει δύναμη, όταν την προδίδεις θα σε συνθλίβει. Όταν φοβάσαι θα γίνεται πίστη, όταν βασίζεσαι σε προσδοκίες θα σε εγκαταλείπει.

Και όλ’ αυτά γιατί ποτέ δεν μπορείς να την κατακτήσεις, να τη δεσμεύσεις και να πεις με αλαζονεία, «τώρα ξέρω, κατέχω!» Και πάντα εκεί θα γυρνάς. Ό,τι άλλο κι αν αναζητάς, ό,τι άλλο και αν κάνεις, πάντα η σπίθα της αγάπης που είναι στον πυρήνα της ύπαρξής σου, θα σε επιστρέφει, σε αυτόν τον έναν ακαταμάχητο πόθο: να καείς στη φλόγα της, να γίνεις ένα με τον άπειρο ωκεανό της.

Μέχρι που ο νους να καταλάβει, ότι όλα γίνονται και υπάρχουν για την αγάπη. Όλα! Τίποτα δεν έμεινε ποτέ απ’ έξω. Τίποτα δεν υπήρξε ποτέ ανεξάρτητο.

Μην την ψάχνεις όμως στα βιβλία, στις περιγραφές των άλλων, στις αναλύσεις του νου ή στα πρόσκαιρα αποκτήματά σου. Ψάξε μέσα στην αλήθεια σου και το ψέμα σου. Βρες την σε όλ’ αυτά που νομίζεις πως ξέρεις αλλά πρέπει να αφήσεις πίσω σου. Δεν διδάσκεται η αγάπη. Μόνο μπορείς να καθαρίσεις τα μάτια σου για να τη δεις, να ελευθερώσεις την καρδιά σου από το φόβο για να την αισθανθείς, να βγεις από την τυραννία του νου για να την αναγνωρίσεις. Μόνο μπορείς να τη βιώσεις, δημιουργώντας βήμα-βήμα το πέρασμα, με την έκφραση της γυμνής, αγνής, μοναδικότητάς σου. Έτσι δίνεις νέο νόημα στις αισθήσεις σου, στον κόσμο σου, στη ζωή σου, σε ολόκληρη την ύπαρξή σου.

Δεν υπάρχει κάτι άλλο ουσιαστικά να κάνεις. Απλά το αναβάλλεις γιατί φοβάσαι, γιατί πίστεψες πως δεν υπάρχει. Αλλά η αγάπη είναι πάντα εδώ. Και σε καλεί… ονόμασέ την όπως θες, βρίσκεται ενωμένη και μεγαλόπρεπη, πίσω και πέρα απ' όλα τα αντίθετα.

Κάποιες φορές, ολόκληρη η ζωή σου εξαρτάται από μια παρανοϊκή κίνηση!

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου