Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Πισωγυρίσματα

Όλοι γυρίζουν. Αυτό είναι νόμος. Αργά ή γρήγορα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλοι επιστρέφουν. Και για κάποιον ανεξήγητο λόγο γίνεται είτε όταν θα τον έχεις ξεπεράσει, είτε όταν θα έχεις πληγωθεί ξανά από μια καινούργια ιστορία και εκείνος/η θα μοιάζει το στήριγμα που αναζητάς για να σηκωθείς.

Ωστόσο, είσαι τόσο σίγουρος ότι μπορείς να τον/την εμπιστευτείς ξανά; Μπορείς να πιστέψεις τα λόγια του; Έπεα πτερόεντα. Τα λόγια είναι αέρας. Αν δεν σου αποδείξει έμπρακτα ότι κάτι έχει αλλάξει, μην πιστέψεις λέξη. Γιατί δυστυχώς, στα λόγια είναι όλα πολύ εύκολα. Οι πράξεις είναι που μας δυσκολεύουν.

Και αν κάποια στιγμή νιώσεις ότι λυγίζεις, ότι τον λυπάσαι(;), ότι ίσως του αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία και ότι εσύ δεν είσαι τόσο σκληρή για να του συμπεριφερθείς έτσι, κάνε την εξής απλή ερώτηση στον εαυτό σου, εκείνος που ήταν όταν υπέφερες;

Όταν έκλαιγες καθημερινά για την εξέλιξη που είχε η μεταξύ σας ιστορία, όταν δεν μπορούσες να φας, να κοιμηθείς, να σηκωθείς από το κρεββάτι εξαιτίας του. Όταν μονοπωλούσε το μυαλό σου.

Όταν τον έβλεπες με άλλες και εσένα δεν σου έδινε την παραμικρή σημασία. Όταν σου συμπεριφερόταν άσχημα, αδιάφορα, απότομα. Που ήταν; Τότε δεν ήθελε να γυρίσει; Όχι. Διότι τότε κυνηγούσε μία άλλη, η οποία προφανώς και τον απέρριψε και ο πληγωμένος εγωισμός του, ψάχνοντας για επιβεβαίωση, επέστρεψε σε εσένα.

Εσένα που θεωρεί την εύκολη λύση. Εσένα που θεωρεί ότι θα είσαι πάντα εκεί να τον συγχωρείς και να τον/την περιμένεις. Μη του κάνεις την χάρη, πραγματικά. Κι αν τον απορρίψεις και δεις ότι επιμένει.

Μη τον πιστέψεις. Δεν είναι ο έρωτας που του τρυπάει την καρδιά, είναι ο εγωισμός που του τρώει το μυαλό.